Κάθε ποτάμι έχει το δικό του μοναδικό άρωμα μέχρι τον ωκεανό.
Ο σολομός μαζεύεται για να πιάσει το άρωμα
και ακολουθήστε το μονοπάτι ανάντη στη γενέτειρά τους.
Στην Αλάσκα
το γλυκό νερό που τρέφεται τα ποτάμια λιώνουν το χιόνι
από τα ψηλότερα βουνά της Βόρειας Αμερικής.
Αλλά κάτω από πολλές από αυτές τις καλυμμένες με πάγο κορυφές
ένας φούρνος καίει δυνατά
γιατί αυτά είναι και της Βόρειας Αμερικής τα πιο ενεργά ηφαίστεια.
Ξανά και ξανά στο πέρασμα των αιώνων έχουν ξεσπάσει
γυρίζοντας τα κρυστάλλινα νερά του ποταμού
μαύρο και δηλητηριώδες.
Οι επιστήμονες μόλις άρχισαν να συνδυάστε τι μπορεί να είχε συμβεί
σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια πριν
όταν ένας πληθυσμός σολομού αντιμετώπισε ο θάνατος του γενέθλιου ποταμού τους
και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στον ανοιχτό ωκεανό σε μια ασυνήθιστη περιπέτεια!
Αφήνοντας πίσω μια εκπληκτική κληρονομιά.
Ο νεαρός σολομός τρέφεται και αναπτύσσεται σε α τεράστια έκταση του Ειρηνικού Ωκεανού
όπου ζεστά νερά από τους τροπικούς αναμειγνύεται με κρύα αρκτικά ρεύματα
δημιουργώντας πλούσια άνθη πλαγκτού.
Όταν όμως είναι πέντε ετών
το ένστικτο τους τραβάει πίσω στην ακτή της Αλάσκας.
Μαζεύονται σε μεγάλα κοπάδια
κάθε σολομός που αναζητά το άρωμα του γηγενούς του ποταμού.
Αυτά τα ασημένια ψάρια έχουν μεγαλώσει παχιά και ώριμα στο πλαγκτόν.
Τώρα όμως σταματούν να τρέφονται
ο ένας στόχος τους είναι να κολυμπήσουν προς το μέρος τους γενέτειρα για να γεννήσουν τα αυγά τους
ή ωοτοκίας.
Αλλά ο ωκεανός δεν είναι όσο ξεκάθαρο θα έπρεπε.
Το νερό μεταφέρει μαζί του ένα αχνό άρωμα θείου.
Το βουνό που μαρτυρούσε η γέννηση των σολομών παίρνει φωτιά.
Η απομακρυσμένη χερσόνησος της Αλάσκας βρίσκεται στο δαχτυλίδι της φωτιάς.
Η κίνηση των ωκεανόπλακων παγιδεύει το νερό κάτω από τη γη.
Θερμαίνεται υπό πίεση
το νερό μετατρέπεται σε αέριο και διαφεύγει μέσα από οποιαδήποτε ρωγμή μπορεί να βρει.
Αυτή η περιοχή εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά ασταθής σήμερα.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα
τεχνικές γνωριμιών και γενετική
καθιστούν δυνατή την αναδημιουργία του ιστορία ενός πληθυσμού σολομού
καθώς ο κόσμος τους άρχισε να καταρρέει
σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια πριν.
Οι σολομοί είναι μπερδεμένοι.
Μυρίζουν το θείο διαλυμένο στο νερό
αλλά είναι ακόμα πιο ισχυροί το άρωμα μόρια το μοναδικό
χημική υπογραφή του εγγενούς τους ποταμού
και αυτό είναι ακαταμάχητο...
Ανοδικά, μια πυκνή λάσπη από μαύρο η τέφρα κατευθύνεται προς το μέρος τους.
Ο καλοκαιρινός ήλιος συνήθως λιώνει το λευκό χιόνι
προκαλώντας τα ποτάμια να τρέχεις γρήγορα και καθαρά.
Τώρα ζέστη από τη στάχτη και τον ήλιο συνδυάστε για να κάψετε νέα κανάλια
μέσα από τον ίδιο τον παγετώνα
χύνοντας θανατηφόρες τοξίνες στις πλευρές του.
Αθελα
το ποτάμι μαζεύει όλα τα κατακάθια και δηλητηριάζει και τα μεταφέρει προς το ψάρι.
Μέχρι τώρα ολόκληρη η κοιλάδα μυρίζει θάνατο
Πολύ αργά για κάποιους.
Ευτυχώς κατάντια
μερικοί καθυστερημένοι προσέχουν την προειδοποίηση σημάδια και σιγά σιγά γυρίζει πίσω.
Δεν έχουν άλλη επιλογή από το να επανέλθουν το ταξίδι τους πίσω στον ανοιχτό ωκεανό.
Δεν είναι τόσο πολύ που αισθάνονται κίνδυνο
αλλά ότι το γλυκό νερό σήμα που τα τραβάει μέσα
έχει απενεργοποιηθεί.
Με πολλούς από τον αριθμό τους νεκρούς
αυτοί είναι πλέον «χαμένος» σολομός χωρίς αίσθηση κατεύθυνσης
Ωστόσο, η παρόρμηση για αναπαραγωγή είναι ακόμα ισχυρή.
Απίστευτα ο καθένας ξεχωριστά Ο σολομός ξεκινά μια μοναχική αναζήτηση
αγκαλιάζοντας το ένστικτο της ακτής οδηγώντας τους να ξεκινήσουν ξανά
και αναζητήστε το άρωμα του γλυκού νερού.
Ο σολομός Sockeye έχει αξιοσημείωτα εργαλεία που θα τους βοηθήσουν στην αναζήτησή τους.
Τους το επιτρέπει η τρομερή όρασή τους δείτε και πάνω και κάτω από την ίσαλο γραμμή
σωστά πάνω ή ανάποδα.
Η ηφαιστειακή τέφρα έχει ταράξει τον ωκεανό
διεγείροντας την ανάπτυξη του πλαγκτόν και ενθαρρυντικά σύννεφα
της τσιμπημένης μέδουσας να ανθίσει.
Είναι σαν να κολυμπάς μέσα σε ναρκοπέδιο.
Αλλά ο πολύ ευαίσθητος σολομός μπορεί πραγματικά να μυρίσει αυτές τις μέδουσες
και έτσι αποφύγετε τα θανατηφόρα πλοκάμια τους.
Οι κάλτσες πρέπει να συνεχίσουν να κινούνται.
Είναι μόνο στη σύντομη καλοκαιρινή σεζόν όταν ο ήλιος λιώνει τους παγετώνες
ότι τα ποτάμια τρέχουν αρκετά βαθιά για να κολυμπήσει ο σολομός ανάντη.
Αυτή η κάλτσα έχει κολυμπήσει όλα δρόμο για ένα ποτάμι με γλυκό άρωμα
μόνο για να το βρει αδιάβατο.
Το παρατσούκλι για τον σολομό είναι "jumpers"
αλλά μερικές φορές και αυτοί νικούνται.
Δεν σταματούν ποτέ για να ταΐσουν ή να κοιμηθούν.
Είναι προγραμματισμένοι να βρίσκουν γλυκό νερό
ή να πεθάνεις προσπαθώντας...
Καρχαρίες σολομού επίσης έχουν ανώτερη όσφρηση
και το χρησιμοποιούν για να κυνηγήσουν κάτω το συνονόματό τους...
Το λιπαρό άρωμα των σολομών; το δέρμα τα χαρίζει
και οι καρχαρίες κλειδώνουν μέσα.
Οι καρχαρίες σολομού έχουν τα πιο ζεστά σώματα από όλα τα ψάρια.
Μπορούν να διατηρήσουν τη θερμότητα που δημιουργούνται από τους μύες τους,
κάνοντας τα ομοιόμορφα πιο γρήγορα από το σημάδι.
Γλάροι, πάντα κακά νέα για σολομός τελειώσει τη γιορτή.
Οι επιζώντες απλώς συνεχίζουν να προχωρούν.
Τα sockeyes έχουν απίστευτη αντοχή
Στη διάρκεια της ζωής τους
μπορούν να ταξιδέψουν πάνω από έξι χιλιάδες μίλια.
Για άλλη μια φορά το άρωμα του γλυκού νερού δελεάζει τον σολομό κοντά στην ακτή.
Αλλά αυτό το βουνό
που ονομάστηκε Augustine από τον Captain Cook
είναι άλλο ένα ενεργό ηφαίστειο.
Τα σύννεφα της βροχής συμπυκνώνονται στην κορυφή του.
Αλλά ο εσωτερικός φούρνος του εμποδίζει το σχηματισμό πάγου
ή χιόνι από καθίζηση.
Στις απότομες πλαγιές του Αυγουστίνου
δεν υπάρχουν ήσυχα τέλματα όπου οι κάλτσες μπορούν να αναπαραχθούν
και όχι κοιλάδες ποταμών μέχρι που μπορούν να ταξιδέψουν.
Γλυκό νερό στάζει στον ωκεανό
αλλά δεν ωφελεί τον σολομό.
Γιατί όλοι αυτοί οι ταξιδιώτες επιδιώκουν το ίδιο πράγμα
ο αριθμός τους αρχίζει να διογκώνεται.
Σαν σκώροι σε φλόγα
ο σολομός έλκεται από φρέσκο νερό και θα συνεχίσει να κολυμπά
παρακολούθηση της χημικής ουσίας κλίση προς την πηγή του.
Αρκετά μίλια
και για άλλη μια φορά του σολομού Η Νέμεση περιμένει...
Στις εκβολές του ποταμού μια σκάλα
αρκετά εύκολο για ένα ακροβατική κάλτσα να πηδήξει.
Και το δελεαστικό άρωμα του γλυκού νερού
αναβλύζει προς το μέρος τους.
Μεθυσμένοι οι σολομοί!
Υπάρχουν τόσοι πολλοί σολομοί γιατί οι ταξιδιώτες έχουν ενταχθεί
από έναν άλλο πληθυσμό sockeye
του οποίου το ποτάμι είναι αυτό.
Είναι καλός οιωνός αν υπάρχουν άλλοι σολομοί
πρέπει να υπάρχουν μέρη για να αναπαραχθεί...
Οι δύο πληθυσμοί μοιάζουν μεταξύ τους μόνο τα γονίδιά τους τα ξεχωρίζουν.
Αλλά τρέχουν το γάντι σαν ένα...
Για όσους τα καταφέρνουν να ξεπεράσουν τους γλάρους η παγίδα κλείνει σιγά σιγά...
Η παλίρροια είναι ήδη στρέφοντας κατά του σολομού.
Αυτά τα γκρίζλι πρέπει να διπλασιάσουν το σώμα τους βάρος κατά το σύντομο καλοκαίρι της Αρκτικής
για προετοιμασία για χειμερία νάρκη.
Με την παλίρροια να υποχωρεί
ο σολομός είναι ιδιαίτερα ευάλωτο σε ρηχά νερά.
Αλλά το γλυκό γλυκό νερό φαίνεται να τους δώσουμε νέα ενέργεια...
παρασύροντάς τους στον κίνδυνο...
Με τις πιθανότητες να στοιβάζονται εναντίον τους ο υπόλοιπος σολομός αποσύρεται
να πάρει μια δωρεάν βόλτα στην απερχόμενη παλίρροια.
Μερικά νεαρά γκρίζλι ακολουθούν το ψάρια που πετούν πίσω στη θάλασσα
με τη μαμά να κολλάει πίσω.
Δεν έχουν μάθει ακόμη πόσο δύσκολο είναι να πιάσει μια κάλτσα σε βαθιά νερά.
Με την άμπωτη, το θήραμά τους έχει αποσυρθεί από τα μάτια.
Αλλά οι αρκούδες ξέρουν θα επιστρέψουν...
Καθώς ο σολομός αρχίζει να μαζεύεται στους πρόποδες της σκάλας,
αυτό το ενήλικο αρσενικό
στην πρώτη θέση διατηρεί το απόθεμα ακίνητο
για να μην πανικοβληθεί το κοπάδι.
Μερικοί νέοι απομακρύνονται
αφήνοντας τη σκηνή στο πιο έμπειρες μεγαλύτερες αρκούδες.
Γλάροι μαζεύονται ξανά εν αναμονή.
Ο σολομός χρησιμοποιεί το βαθύτερο νερό για να ξαναπάρει έχασε έδαφος και πλησίασε τις σκάλες.
Περισσότερες αρκούδες αρπάζουν ένα ψάρι και φεύγουν.
Αλλά έχει μικρή διαφορά στον υπόλοιπο σολομό.
Για να φτάσετε στο ποτάμι
πρέπει να ανέβουν τις σκάλες και να συνεχίσουν κάθε βήμα μια ενήλικη γυναίκα είναι έτοιμη...
Αυτές οι ηλικιωμένες αρκούδες δεν ενοχλήθηκαν κυνηγώντας τον σολομό στη θάλασσα.
Έχουν αγωνιστεί για αυτά θέσεις που έμαθαν
ότι αυτό είναι το καλύτερο μέρος για να σταθείτε και να περιμένετε...
Για άλλη μια φορά ο σολομός ορμά ως ένα.
Η μόνη τους ευκαιρία η ασφάλεια σε αριθμούς.
Μικρά που δεν μπορούν διατηρούνται ακίνητα κρατούνται πίσω
μακριά από τη γραμμή των ματιών των ψαριών.
Μόλις τρέξουν οι σολομοί
τα θηλυκά αφήνουν τα μικρά εγγραφείτε στο δωρεάν για όλους.
Με τόσα ψάρια είναι πολύ εύκολο για τις αρκούδες.
Τα γκρίζλι δαγκώνουν το κεφάλι πρώτα να ακινητοποιήσει το θήραμα.
Μετά με απίστευτη λωρίδα επιδεξιότητας από το λιπώδες δέρμα από τους μυς.
Εγκαταλείπουν τη σάρκα.
Και οι γλάροι τελειώνουν.
Μπορεί να φαίνεται τραγική σπατάλη
αλλά το λιπαρό δέρμα είναι το καλύτερο δημιουργία αποθεμάτων λίπους των αρκούδων.
Και με τόσα ψάρια έχουν την πολυτέλεια να είναι επιλεκτικοί.
Για τις αρκούδες είναι λαιμαργία.
Για το μακελειό του σολομού.
Το τέλος του δρόμου για τόσοι πολλοί ατρόμητοι ταξιδιώτες.
Επειδή όμως είναι πάρα πολλά σολομό συνεχίζουν να έρχονται
και κάποιοι τα καταφέρνουν πέρασε το πρώτο εμπόδιο.
Πιέζουν δυνατά
τεντώνοντας κάθε νεύρωση
να κατακτήσει το ρεύμα
να πηδήξει τα βήματα
να νικήσει τις αρκούδες...
Τα έχουν καταφέρει.
Στο ποτάμι!
Και τώρα αυτά τα ζωηρά ψάρια πρέπει να κολυμπήσουν
στο άγνωστο.
Το ταξίδι τους απέχει πολύ από το να τελειώσει.
Σε αντίθεση με άλλους σολομούς
οι κάλτσες δεν γεννούν τα αυγά τους σε ρέματα ή ποτάμια.
Συνεχίζουν να πηγαίνουν για μίλια μέχρι βρίσκουν ένα ήρεμο τέλμα,
μια πισίνα ή λίμνη.
Οι ιθαγενείς Αμερικανοί ονόμασε αυτόν τον ποταμό Aniakchak
'ο τρόπος διαφυγής'.
Και η φαρδιά κοίτη του το υποδηλώνει έχει δει πιο ταραγμένες εποχές.
Το ελικοειδή μονοπάτι του οδηγεί σε πολλά παραπόταμοι και αδιέξοδα.
Μαζί με ένα από αυτά
οι επιζώντες του τοπικός πληθυσμός σολομού επιστρέφει
στη γενέτειρά τους για να γεννήσουν.
Οι νεοφερμένοι συνεχίζουν πάνω στον κεντρικό ποταμό
κατά κάποιο τρόπο δεν ξέρουν να ακολουθήσει τους ντόπιους.
Κολυμπούν σε αχαρτογράφητα νερά.
Μπροστά τους βρίσκεται ο Aniakchak
το ηφαίστειο μετά που ονομάζεται το ποτάμι.
Ο Aniakchak είναι στην πραγματικότητα επτά μίλι πλάτος λεκάνη ή καλντέρα
που δημιουργήθηκε από ένα γιγάντιο ηφαίστειο που κατέρρευσε από μόνο του.
Την ώρα αυτής της ιστορίας
η καλντέρα γεμίζει με μια απέραντη παγωμένη λίμνη
πάνω από τριακόσια πόδια βάθος.
Κρυμμένο κάτω από το στρώμα του πάγου είναι χιλιάδες τόνοι νερού
και αρκετούς ακόμη ηφαιστειακούς κώνους που εκρήγνυνται με τη σειρά τους.
Το Aniakchak είναι το πιο ενεργό ηφαίστειο στη χερσόνησο της Αλάσκας.
Η δύναμη της έκρηξης θρυμματίζει τον πάγο.
Ο άνεμος φυσά τις δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις μακριά από τα ψάρια στο ποτάμι
για να μην μυρίσουν τον κίνδυνο.
Υπό συνεχή βομβαρδισμό και ταρακούνημα
οι επάλξεις της καλντέρας αρχίζουν να ραγίζουν.
Το νερό βρίσκει το αδύνατο σημείο
Η τρομακτική δύναμη σπάει ανοιχτά εμπόδια
και δημιουργεί νέα κανάλια κάτω μέσα από την κοιλάδα.
Αρπάζει κάθε ζωντανό πράγμα στο πέρασμά του.
Μέσα σε λίγες ώρες τα περισσότερα η λίμνη έχει στραγγίσει
αλλά κατάντη της πλημμύρας συνεχίζει την καταστροφή του.
Ο σολομός είναι κατασκευασμένος για να αντέχει το χτύπημα των ρευμάτων
αλλά όχι η δύναμη ενός ηφαιστειακού χείμαρρου.
Aniakchak «η διέξοδος» έχει μια φορά ξαναδημιούργησε το τοπίο.
Αρκετές μέρες αργότερα
το χιόνι κρύβει πολλούς από τα σημάδια του βουνού.
Και το μεγαλύτερο μέρος του πλημμυρικού νερού έχει εξαφανιστεί στη θάλασσα.
Όμως έχει αφήσει πίσω του μια ολόκληρη νέα πλημμυρική πεδιάδα
μαιάνδρους και τέλματα και αδιέξοδες πισίνες
και σε μερικά από αυτά πέταξε τον σολομό.
Γιατί υπάρχει τόση ζωή σε φθορά
το νερό στερείται οξυγόνου
και οι λίγοι επιζώντες παλεύουν να αναπνεύσουν.
Ωστόσο, η παρόρμηση να βρεις φρέσκο το νερό είναι τόσο δυνατό
που σιγά σιγά ο επίμονος σολομός παλεύει.
Κτυπημένος και μελανιασμένος αρχίζουν σταδιακά να ανασυντάσσονται.
Κολυμπούν σε περασμένα κρανία του τον παλιό τους εχθρό την αρκούδα.
Περνάνε άλκες.
Ο κατακλυσμός έχει ξεθάψει ακόμη και το υπολείμματα γίγαντα από νωρίς
ένας μάλλινος χαυλιόδοντας μαμούθ.
Οι ανατροπές
ο λαβύρινθος γεμάτος νεκρούς άκρα σαρωμένα από την πλημμύρα
πρέπει να φαίνεται σαν ένα σημείο χωρίς επιστροφή.
Επειδή όμως αυτοί οι μεμονωμένοι σολομοί είναι όλοι ακολουθώντας το ίδιο αμυδρό ορυκτό μονοπάτι
το άρωμα του γλυκού νερού
εκπληκτικά ακόμα ισχυρή μέσα στο χάος
σταδιακά βρίσκουν τα δικά τους επιστροφή στο κεντρικό κανάλι.
Τώρα άλλο ένα ρολόι χτυπά αρχίζει να εργάζεται εναντίον τους
το βιολογικό τους ρολόι.
Έχουν χάσει πολύ χρόνο.
Κατά την παρατεταμένη επαφή με γλυκό νερό
τα κεφάλια τους αρχίζουν να πρασινίζουν το σώμα τους κόκκινο.
Αυτή η κόκκινη χρωστική ουσία πιο φωτεινό στα αρσενικά
βοηθά στην προστασία των ψαριών από επιβλαβείς υπεριώδεις ακτίνες.
Αλλά σηματοδοτεί και την αρχή του τέλους για τον ενήλικο σολομό.
Πρέπει να βρουν ένα χρηματοκιβώτιο τέλμα να γεννηθεί σύντομα
ή ολόκληρο το επικό ταξίδι θα ήταν μάταια.
Οι κάλτσες επαναπροσανατολίζονται να ακολουθήσει τη χημική βαθμίδα.
Το κάλεσμα του γλυκού νερού
φαίνεται να έρχεται από το κέντρο του ίδιου του κατεστραμμένου ηφαιστείου...
Ο σολομός έχει πράγματι κολυμπήσει μέσα από ένα σπάσιμο στον τοίχο
που δημιουργήθηκε από την πλημμύρα
απέναντι από την παλιά λίμνη
στο πολύ καρδιά του ηφαιστείου!
Αυτή η μικρή πράσινη λίμνη
με την εύστοχη ονομασία Surprise Lake
είναι το μόνο που έχει απομείνει του παγωμένου γίγαντα.
Το ηφαίστειο έχει ηρεμήσει
αλλά το σμαραγδένιο νερό προτείνει ότι η λίμνη είναι δηλητηριώδης.
Είναι το τέλος του ταξιδιού για τον σολομό ακόμα ένα αδιέξοδο;
Η λίμνη Surprise συλλέγει το νερό της βροχής από τους τοίχους της καλντέρας.
Το νερό μαζεύει ένα κοκτέιλ των ηφαιστειακών δηλητηρίων
και μπαίνει στη λίμνη, ζεστή
οξινισμένο και τοξικό με μέταλλα.
Η μόνη άγρια ζωή που μπορεί να επιβιώσει από αυτή τη ζωντανή κόλαση
είναι εξειδικευμένα βακτήρια
που πιθανότατα ήταν μεταξύ των πολύ το πρώτο είδος που αποίκισε τη γη.
Οποιοδήποτε άλλο πλάσμα πέφτει σε ζάρια με το θάνατο.
Και όμως αυτό είναι που έχουν τα sockeyes έρχονται να κολυμπήσουν και να γεννήσουν τα αυγά τους.
Το Surprise Lake κρύβει ένα μυστικό.
Παρά το δηλητηριώδες κοκτέιλ
σε ορισμένα σημεία είναι αρκετό οξυγόνο για να αναπνέει ο σολομός
ακόμη και για να αναπτυχθεί πλαγκτόν.
Ο σολομός χρειάζεται αποφύγετε το δηλητηριώδες σκοτάδι
και βρείτε την πηγή του φρέσκου
οξυγονωμένο νερό.
Το θαύμα ξεκινά με τα σύννεφα
που συναντούν το ζεστό βράχος των τοίχων της καλντέρας
και φαίνεται να λιώνει και τα περιχύνουμε όλα.
Τα σύννεφα συμπυκνώνονται σε σταγονίδια και να διαρρεύσει μέσα από το βράχο.
Σε ορισμένα σημεία το νερό μαζεύει δηλητήρια.
Σε άλλα όμως τα αρχαία βράχος φιλτράρει το νερό
από τα άσπρα σύννεφα κάνοντάς το ακόμα πιο αγνό και γλυκό.
Μακάρι να το βρει ο σολομός!
Αυτή είναι η πηγή!
Φρέσκο, καθαρό, πλήρως ρέει οξυγονωμένο νερό
μέσα από μια ρωγμή στους τοίχους
στο τοξικό Hell of Surprise Lake.
Είναι αρκετό για τον σολομό.
Επιτέλους αρκετούς μήνες μετά γύρισαν πίσω από το γενέθλιο ποτάμι τους
έχουν βρει ένα μικρό κομμάτι του παραδείσου στα σπλάχνα ενός ηφαιστείου.
Ένα μέρος όπου μπορούν να δώσουν μια ευκαιρία για τα μικρά τους.
Η εμφάνισή τους συνεχίζει να αλλάζει.
Τα αρσενικά αναπτύσσουν αγκυλωτές σιαγόνες
έτοιμος για μάχη...
Ο χώρος είναι σε premium.
Απομακρυνθείτε από την πηγή και ο νεαρός σολομός θα πεθάνει.
Τα καλύτερα σημεία αξίζει να παλέψεις.
Όσο πιο μικρό, πιο θαμπό, γυναίκα επιλέγει τη νικήτρια.
Στη σκιά του ηφαιστείου
το αρσενικό φυλάει το θηλυκό του ενώ σκάβει μια ρηχή φωλιά.
Στη συνέχεια ρίχνει έως και πέντε χιλιάδες αυγά
που κουβαλούσε σε όλο αυτό τον δρόμο.
Το αρσενικό τα καλύπτει σε σύννεφα σπέρματος.
Και το θηλυκό τα θάβει γρήγορα.
Η αναζήτησή τους ολοκληρώθηκε
ξόδεψαν τα σώματά τους
ο ενήλικος σολομός αρχίσουν να επιδεινώνονται.
Συνέχισαν για χιλιάδες μίλια
αλλά τη στιγμή που γεννήθηκαν
αρχίζουν να πεθαίνουν.
Ειδοποιήθηκε από το περίεργο πιτσίλισμα
μια αρκτική αλεπού κινείται για να ερευνήσει.
Η αλεπού μπαίνει στον πειρασμό.
Αλλά ο σολομός δεν είναι αρκετά έτοιμος να τα παρατήσει ακόμα
και υποχωρήστε.
Ένας άτυχος επίγειος σκίουρος εκτρέπει το αρπακτικό.
Η ηφαιστειακή τέφρα είναι ένα πλούσιο λίπασμα
το γρασίδι μεγαλώνει γρήγορα και η φύση κινείται για να γεμίσει
το κενό που δημιούργησε η πλημμύρα.
Το ένστικτο δίνει στον σολομό αρκετή δύναμη για έναν τελικό
σπρώξτε να φύγετε τη λίμνη όπου γεννήθηκαν
και το κεφάλι πίσω προς το ποτάμι.
Είναι καλύτερο να μην τραβάτε την προσοχή στα αυγά τους.
Για καθώς τα σώματά τους συνεχίζουν να καταρρεύσει τα αρπακτικά
και θα τα βρουν οι οδοκαθαριστές.
Οι ενήλικες σολομοί δεν έχουν πάρει τίποτα από το ηφαίστειο ή το ποτάμι.
Αλλά πεθαίνοντας εδώ
αφήνουν το σώμα τους και όλα τα ορυκτά μέσα
για να βοηθήσει στη διατροφή της άγριας ζωής και της φυτικής ζωής.
Και τελικά προς όφελος του δικού τους τηγανιού σολομού.
Κανείς δεν ξέρει ακριβώς πόσες εκατοντάδες χρόνια πριν
εκείνοι οι πρώτοι πρωτοπόροι σολομοί
βρήκαν το δρόμο τους μέσα από το ρήγμα στον τοίχο
και στην καρδιά του ηφαιστείου.
Αλλά ξέρουμε ότι το έκαναν
γιατί κάθε χρόνο νέος σολομός εκκολάπτονται γόνοι στη λίμνη Surprise.
Με τα χρόνια οι απόγονοι του αυτούς τους πρωτότυπους πρωτοποριακούς σολομούς
προσαρμοσμένο και εγκλιματισμένο στο μοναδικό συνθήκες σε αυτή την απομακρυσμένη ηφαιστειακή λίμνη
και έγινε μια νέα φυλή sockeye salmon
ο σολομός έκπληξη.
Οι νεαροί γόνοι τρέφονται και μεγαλώνουν για δύο χρόνια
ενώ η μοναδική μυρωδιά της Λίμνης Έκπληξη αποτυπώνεται στον εγκέφαλό τους.
Στη συνέχεια κατευθύνονται προς τα κάτω
επαναπροσδιορίζοντας τη διαδρομή του τους προγόνους τους
πίσω στη θάλασσα.
Δεν θα τα καταφέρουν όλοι.
Στο μακρύ, δαιδαλώδες ταξίδι τους
θα συναντήσουν πολλούς νέους κινδύνους.
Μέχρι πέντε χρονών
είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν η απόλυτη πρόκληση.
Κάθε χρόνο οι ενήλικες προσπαθούν το ίδιο απίστευτο ταξίδι
πίσω στην καρδιά του ηφαιστείου
επιτρέποντάς μας να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά από εκείνους τους πρώτους πρωτοπόρους σολομούς
που βρήκε τη Λίμνη Έκπληξη του έδωσε ζωή
και το έκαναν τον τελευταίο τους τόπο ανάπαυσης.