Itong dating plane captain isa na ngayong test pilot.
Mahalaga ba sa iyo ang araw na ito?
Ngayon? Oo, ito ay.
Lilipad kami sa prototype numero uno ng Airbus 380.
Ang kanyang misyon ay subukan, sa pamamagitan ng paglipad, isang bagong makina, upang itulak sila sa kanilang mga limitasyon.
Yung routine niya, zero stress.
Kumain tayo ng Pink Floyd.
Ang kanyang ritwal bago makuha sa flight test center.
Kamusta.
Gumagamit siya ng musika kapag kumukuha ng kalangitan.
Alam mo na ang kantang ito ay sumama sa Voyager probes na naiwan sa solar system.
Makakakita tayo ng mga eroplano sa lahat ng dako.
Nasa kanyang uniberso na.
Wala pang dalawang oras,
kailangan niyang ilabas ang pinakamahusay ng bagong makina sa anim na buwang paghahanda.
Gayunpaman, ang tanging pag-aalala niya...
Manu, titingnan ko ang panahon.
Ito ay ang langit.
Maaari mo ba akong bigyan ng taya ng panahon?
Ang panahon ay ang tanging elemento hindi siya master.
Ito ba ay isang mahalagang punto?
Ito ay isang mahalagang kadahilanan dahil ito ay tukuyin ang zone kung saan namin gagawin ang tryout.
Halimbawa, sa Lion Golf.
Ito ay mas mahusay kaysa sa Gascon Golf.
Maaari ba tayong magkaroon ng Aix zone?
Sa apat na oras na pagsusulit na ito, magiging kalaban natin ang panahon.
Pagkatapos ay inaayos niya ang kanyang pagsusulit sa Provence at ang Dagat Mediteraneo.
Walang ulan, halatang mas mababa ang yelo.
At iyon ang dahilan kung bakit ngayon pupunta tayo sa Lion Golf.
Pupunta kami para sa briefing.
Dahil ang mga captors sa engine hindi pa nakakakuha ng proteksyon,
kung may icing, ang piloto maaaring makatanggap ng maling impormasyon.
Kasama si Thierry Bourges, lima silang sakay,
lahat nakaranas.
Sa paligid ng mesa, bawat isa ay kayang lumaban matinding kondisyon ng paglipad sa pinakamataas na bilis.
Susubukan namin ito ngayon, tingnan mo, ito ay 340,089.
Sa ibang salita, sa 12 km altitude at 1000 km/h.
Ngunit isaalang-alang din ang bawat posibleng senaryo.
Tinitingnan namin ang lagay ng panahon, mga bukid, mga airdrome, na nasa paligid ng test zone,
at napatunayan namin na kaya namin mapunta sa lahat ng mga airdrome na ito.
Lahat ng mga opsyon ay posible at inaasahan ang mga inaasahang panganib.
Ang tanging bagay ay hindi mahuhulaan.
Halos nakatakda na ang lahat.
Umalis sa loob ng isang oras.
Malapit sa tarmac, sa flight test center,
dumating na ang oras ng pag-alis.
Si Thierry Bourges, ang dating manlalaban na piloto ay umunlad sa lahat ng mga kondisyon, kabilang ang labanan.
Ngayon ito ay sa kanya na namamalagi ang pagsubok ng isang bagong makina.
Sa A380 na ito, Mayroon akong humigit-kumulang 600 oras ng paglipad.
Ito ang test bed.
Ito ba ay palaging isang kasiyahan upang kunin ang mga kontrol?
Oo, ito ay isang pambihirang sasakyang panghimpapawid, ito ay napakahusay.
Pangunahing mayroon itong apat na reaktor.
Kung ang bagong makina ay may isang problema, may natitira pang tatlo.
Ito ang bago.
Gagamitin ito sa susunod A350 long haul aircraft.
Well, ito ang sikat na test engine.
Kulay pink lahat.
Si Gerard Desbois ang flight engineer ay nagsusuri sa kondisyon ng sasakyang panghimpapawid sa 80-meter wingspan nito.
At ang 22 gulong nito.
Walang mga tagas sa mga bloke ng preno.
Kailangan mong kayanin upang itigil ito kapag nakarating ka na.
Ang A380 na ito ang kauna-unahang ginawa.
Sa loob ng bahay, isang bare minimum.
May nakalantad na thermal padding upang mapaglabanan ang mga temperatura ng -56 degrees,
sa taas na 1000 m,
binibigyang prayoridad ang pagsukat mga instrumento at kagamitan sa kaligtasan.
Sa kaso ng depressurization, ang pagkawala ng malay ay halos kaagad.
Kung saka-sakali, kailangan nating harapin a depressurization ng sasakyang panghimpapawid,
upang huminga, sapat na ang kumuha ng maskara, para kurutin, hilahin.
Lumalaki ang harness, inilalagay namin ito sa ulo, nilalabas namin at nakakahinga ka ng normal.
Sa sabungan, ang Commandant Bourges ay handa na para sa take-off.
Nakumpleto ang mga checklist, Manu, handa ka na ba?
Positibo.
Sa 9:25 a.m., ibinigay ang order.
Ito ay magiging isang karaniwang 10042620.
Ito ay mahalaga dahil handa na itong lumipad.
Tumungo sa Aix-en-Provence para sa 4.5 na oras ng mga pagsubok.
Ang sabungan ay opisina ni Thierry Bourges.
Siya ang may pinakamagandang view sa Airbus.
Ngunit wala siyang oras para mag-enjoy.
Sa likod, ang Italian engineer nagbibigay ng tempo.
Siya ang dumating sa pagsubok baterya, lalo na ang engine switch off.
Susubukin nila ito sa iba't ibang antas ng altitude.
- Handa ka na bang patayin ang baterya? - Oo.
Handa ka na ba?
Okay, isa, dalawa, tatlo. Putulin.
Ang eroplano ay babagsak mula sa dalawang kilometro ng altitude sa loob ng tatlong minuto.
Bahala na ang mga piloto sa pamamahala.
Hawak ni Thierry ang patpat upang itago ang kontrol ng aparato.
Ang tala ng engineer ang mga reaksyon ng makina,
at higit sa lahat ang oras kailangan para sa muling pag-aapoy nito.
Pagkatapos ng dalawang minutong paghihintay,
Binuksan ko ito sa 33,160.
Gagawin ko ang gas kung gusto mo.
Sa loob ng tatlong minuto, i-restart namin ang pagmamanipula.
Kailangan nilang magmadali, ang gastos ay €30,000 bawat oras ng pagsubok.
Dapat tayong makaipon ng maximum na resulta sa pinakamaikling posibleng panahon.
Hindi tayo gagawa 36 na flight para sa parehong paksa.
Susunod ang mga operasyon bawat isa sa loob ng apat na oras sa bilis na ito.
Isang oras na lang, gawin natin ang tatlong hakbang sa antas ng 100,
at bumalik kami sa Toulouse.
Sa pagbalik sa Toulouse, 300,000 mga parameter ang naitala.
Ang makina ay hanggang sa inaasahan, na may 11 matagumpay na pag-restart sa 12.
Meron pa yung team apat na buwan upang mapabuti ito.
Pagtatapos ng araw para sa ang aming test pilot, si Thierry,
pagkatapos ng 4 na oras at 30 minuto ng matinding konsentrasyon sa paglipad.
Umalis siya sa malayo sa lungsod ng Airbus.
Ang kanyang decompression chamber ay 45 minutong biyahe.
Sa garahe na ito na gawa sa kahoy,
kung saan mayroong isang aluminyo na hiyas.
Narito ang aking eroplano.
- Gaano katagal mo na itong pinaghirapan? - Sampung taon.
Malapit na akong matapos, sana. Baka lilipad tayo this year.
Siya ay lumipad sa Rafale at sa lahat ng Airbus mga modelo, ngunit kakaiba ang dalawang upuan na ito.
Ito ang una ginagawa niya gamit ang kanyang kamay.
Ito ang control panel.
Dapat itong nilagyan ng dalawang screen.
Halos parang Airbus.
Halos, hindi ito ang parehong badyet.
Ngunit pagkatapos ng sampung taon, tumigil na rin siya sa pagbibilang.
Gayunpaman, ang kanyang plano upang lumipad nasa isip na.
Ito ay ang post-Airbus na pinaghahandaan niya.
Hindi ko maisip na huminto sa paglipad isang araw, parang hindi ko maisip.
Kapag hindi na ako lumilipad para sa Airbus, Kaya kong lumipad gamit ang isang ito.
Ang kanyang pangarap ay tumawid sa Atlantic, 7,500 km sa isang cuckoo's flight, papuntang Estados Unidos.
Ang ideya ay umalis sa Toulouse, makarating sa Scotland.
Pagkatapos ay Iceland.
At Greenland, Canada, pagkatapos ay ang American Great Lakes sa Oshkosh.
Immensities na siya ay lumipad na sa taas na sampung kilometro.
Ito ay lubos na pinapangarap ako. Ito ay isang magandang tanawin.
Ngayon, gusto niyang hawakan sila kasama ang kanyang dalawang upuan.