ஆகஸ்ட் 1944 இல்,
பாரிஸ் விடுதலை அடையும் போது நான்கு வருட நீண்ட ஆக்கிரமிப்புக்குப் பிறகு,
ஹிட்லர் நகரை அழிக்க உத்தரவிட்டார் பாலங்கள் மற்றும் நினைவுச்சின்னங்களை தகர்ப்பதன் மூலம்.
ஒரு ஜெர்மன் ஜெனரல் என்று புராணக்கதை கூறுகிறது பாரிஸ் தளபதி,
டீட்ரிச் வான் சோல்டிட்ஸ், வேண்டுமென்றே ஃபூரருக்கு கீழ்ப்படியவில்லை
பண்டைய நகரத்தை காப்பாற்ற ஹிட்லர் வரைபடத்தை துடைக்க விரும்பினார்.
பாரிஸ் எப்படி மீட்கப்பட்டது என்பதன் இந்த பதிப்பு
ஜெனரலால் மீண்டும் எண்ணப்பட்டது 1950 இல் எழுதப்பட்ட அவரது நினைவுக் குறிப்புகளில்.
ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு அற்புதமான கதை இலக்கியம் மற்றும் சினிமா மூலம்
மற்றும் கற்பனைகளை வளர்த்தது பிரான்சில் பல தலைமுறைகள்.
இது ஒரு சிறந்த கதை என்று சொல்ல வேண்டும். ஒருவேளை கொஞ்சம் பெரியது.
ஹிட்லரின் ரகசியத் திட்டங்கள் என்ன?
உண்மையை அறிய, நாம் கட்டுக்கதையை ஆராய வேண்டும்
மற்றும் தோண்டி எடுக்கவும் மற்றும் மறக்கப்பட்ட காப்பகங்களை விசாரிக்கவும்
உண்மையில் என்ன நடந்தது என்பதற்கான ஆதாரங்களைக் கண்டறிய 1944 இறுதியில்.
ஜூன் 1940 இல், பிரான்ஸ் சரணடைந்தது.
தாக்கம் உலகளாவியது, பாரிஸ் வீழ்ச்சியடைந்தது.
திறந்த நகரமாக அறிவிக்கப்பட்டது
மேலும் எதிரியிடம் சரணடைந்தார் அதன் அழிவைத் தவிர்க்க எந்த பாதுகாப்பும் இல்லை.
ஜூன் 14ஆம் தேதி விடியற்காலையில், ஜேர்மனியர்கள் நகரத்திற்குள் அணிவகுத்துச் சென்றனர்
மற்றும் ஸ்வஸ்திகா பறந்தது ஈபிள் கோபுரத்தின் உச்சியில் இருந்து.
அவமானத்திற்குப் பிறகு இருபத்தி ஒரு வருடம் 1918 இல் வெர்சாய்ஸ் உடன்படிக்கை,
ஜெர்மனி பழிவாங்கியது.
மாத இறுதியில், ஹிட்லர் வந்தார் அவரது புதிய வெற்றியைப் பாராட்ட, பாரிஸ்,
ஒரு சுருக்கமான வருகை.
இரண்டரை மணி நேரத்தில்,
ஃபூரர் நினைவுச்சின்னத்திலிருந்து நினைவுச்சின்னத்திற்கு சென்றார் நடைமுறையில் வெறிச்சோடிய நகரத்தில்.
பாரிஸ் அவரைக் கவர்ந்தது, ஆனால் அதற்கு அவர் என்ன விதி வைத்திருந்தார்?
மெய்ன் காம்பில், அவர் வெறுப்பை வெளிப்படுத்துகிறார் மற்றும் பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு அவமதிப்பு.
மரண எதிரி, அவர் எழுதுகிறார்.
அற்பமான, மேலோட்டமான,
திறமையற்றவர்கள் என்று காட்டியவர் 1918 இல் தனியாக போரில் வெற்றி பெற்றது.
ஒரு வார்த்தையில், தோற்கடிக்கப்பட வேண்டிய எதிரி.
ஹிட்லரின் பார்வையில், பாரிஸை நசுக்கவோ அல்லது அழிக்கவோ மட்டுமே முடியும்.
மற்றும் அது என்ன அவர் நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உத்தரவிட்டார்.
புராணத்தைப் புரிந்து கொள்ள பாரிஸின் அறிவிக்கப்பட்ட அழிவு,
நாம் முதலில் பார்க்க வேண்டும் ஒரு ஜெர்மன் ஜெனரலின் நினைவுக் குறிப்புகளில்.
நாங்கள் ஆகஸ்ட் 1944 இல் இருக்கிறோம்.
நாஜிகளுக்கு, நிலைமை மிகவும் மாறிவிட்டது
ஜூன் 1940 இல் ஹிட்லரின் வருகையிலிருந்து.
சோவியத்து மேற்கு நோக்கி முன்னேறியது போலந்தின் மையத்திற்கு.
நட்பு நாடுகள் நார்மண்டியில் தரையிறங்கின மற்றும் கிழக்கு நோக்கி அணிவகுத்துச் செல்கின்றனர்.
தெரியாத ஒரு ஜெனரலை ஹிட்லர் நியமிக்கிறார்.
தளபதி Festung Groß-Paris பிரிவின்
ஆகஸ்ட் தொடக்கத்தில்.
அவர் பெயர் டீட்ரிச் வான் சோல்டிட்ஸ்.
எனினும், இந்த அதிகாரி யார், எங்கிருந்து வந்தவர்?
வான் சோல்டிட்ஸ் ஒரு உண்மையான பிரஷ்ய அதிகாரி, கிட்டத்தட்ட ஒரு கேலிச்சித்திரம்.
அவர் அதிகாரிகள் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.
அவரது தந்தை ஒரு கர்னல் பெரும் போரின் போது.
அவர் நில உரிமையாளர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.
அவர் காலாட்படையில் ஒரு தொழில் அதிகாரி.
வான் சோல்டிட்ஸ் ஹிட்லரால் மிகவும் நம்பப்பட்டவர்
ஆகஸ்ட் 1944 தொடக்கத்தில், இது முக்கியமானதாக இருந்தது.
இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு, ஃபூரர் தாக்குதலில் இருந்து தப்பினார்
Wehrmacht அதிகாரிகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது அவரைக் கொல்ல நினைத்தவர்
மற்றும் நாஜி ஆட்சியை தூக்கி எறிய வேண்டும்.
அதற்கு பிறகு, அவர் பெருகிய முறையில் தன்னை மூடிக்கொண்டார்
மேலும் முன்னெப்போதையும் விட, ஒரு இறுக்கமான கட்டுப்பாட்டை வைத்திருந்தது இராணுவ நடவடிக்கைகள் மீது.
இராணுவம் ஆட்சியின் தூண்களில் ஒன்றாக இருந்தது
ஏனெனில் அது கருவியாக இருந்தது அது அவனது போர்களை நடத்த அனுமதித்தது,
நாடுகளை வெல்ல, நாஜிகளின் நோக்கங்களை அடைய.
அது முடிந்தது இராணுவத்தின் மீதான நம்பிக்கையை அவர் இழந்துவிட்டார்.
இந்தத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து நடந்த சுத்திகரிப்பு 5,000 பேர் இறந்தனர்.
பாரிஸில் உள்ள ஜெனரல் சதியில் சிக்கியவர்
முடிவடையும் ஒரு கசாப்புக் கொக்கியில் இருந்து தொங்கும்.
Dietrich von Choltitz நியமிக்கப்பட்டார் அவரை ஹிட்லரை நேரில் நியமிக்க வேண்டும்.
அவர் ஈடுபடவில்லை ஃபூரருக்கு எதிரான சதியில்.
அவர் ஒரு விசுவாசமான மற்றும் ஒழுக்கமான ஜெனரலாக இருந்தார்.
அவர் 1941 முதல் ரஷ்யாவில் இருந்தார்.
1942 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்தே நாம் அறிவோம்.
நாஜிக்கள் ஒரு கொள்கையை செயல்படுத்துகிறார்கள் ஐரோப்பாவில் இருந்து யூதர்களை ஒழிக்க வேண்டும்.
வழக்கமான இராணுவம் பரவலாக ஈடுபட்டது இந்த கொள்கையை செயல்படுத்துவதில்.
இதில் எஸ்எஸ் மட்டும் பங்கேற்கவில்லை
படுகொலைகள் மற்றும் நாடு கடத்தல்களில்.
உண்மையில், வான் சோல்டிட்ஸ் முற்றிலும் மனிதநேயவாதி இல்லை
புராணம் அவரைக் கூறுகிறது.
அவர் முழுக்க முழுக்க வைராக்கியமாக இருந்தார் தன்னை இரக்கமற்றவனாகவும் காட்டினான்.
1940 இல் லெப்டினன்ட் கர்னலாக,
ஹாலந்தின் நடுநிலைமையை அவர் புறக்கணித்தார் ரோட்டர்டாமை தாக்குவதன் மூலம்.
அவர் நகர மையத்தை முற்றிலுமாக அழித்தார் டச்சுக்காரர்கள் ஏற்கனவே சரணடைந்த பிறகு.
1942 இல் செவாஸ்டோபோல் முற்றுகையின் போது,
அவர் கொலைக்கு பங்களித்தார் பல்லாயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள்
மற்றும் கார்ல்-ஜெராட்டைப் பயன்படுத்த உத்தரவிட்டார்
இதுவரை கட்டப்பட்ட பீரங்கிகளின் மிகப்பெரிய துண்டு.
அவர் இடிபாடுகளைத் தவிர வேறு எதையும் விட்டுச் செல்லவில்லை.
இந்த இரக்கமற்ற மனிதன் யாருக்கு ஹிட்லர் முழு கட்டுப்பாட்டையும் கொடுத்தார்
Festung Groß-Paris பிரிவின்.
அது அவருக்கு முதல் அனுபவம் தலைநகரின்.
அவர் பாரிஸ் சென்றதில்லை
பாரிஸ் பயணம் இருந்தாலும், இத்தாலிக்கு ஒரு பயணம் போல,
ஒரு வகையான சடங்கு
நன்கு படித்த வட்டங்களுக்கு அவர் ஜெர்மனியைச் சேர்ந்தவர்.
1944 ஆம் ஆண்டிலிருந்து நாம் அறிவோம். அவர் கூட்டாளிகளின் கைதியாக இருந்தபோது,
அவர் அமெரிக்க சேவைகளுக்கு விளக்கினார் அவர் பிரான்சை எவ்வளவு வெறுத்தார்
அவர் பாரிஸை வெறுத்தார், அவர் பிரெஞ்சுக்காரர்களை வெறுத்தார்.
வான் சோல்டிட்ஸ் பணி மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது.
பாரிஸ் ஒரு முக்கியமான தகவல் தொடர்பு மையமாக இருந்தது ரூவன் வரை.
மணல் மீது அனைத்து பாலங்கள்
இடிக்கப்பட்டது டி-டேக்குப் பிறகு நேச நாட்டு வெடிகுண்டுகளால்.
அவரது உத்தரவுகள் உறுதி செய்ய வேண்டும் பாரிஸ் பாதுகாப்பாக இருந்தது
அது வெளியேற்றும் பாதையில் இருப்பதால் நார்மண்டியில் இருந்து படைகளுக்கு.
ஆகஸ்ட் 9 ஆம் தேதி,
வான் சோல்டிட்ஸ் Le Meurice இல் தங்கினார்,
Rue de Rivoli இல் அமைந்துள்ள ஒரு சொகுசு ஹோட்டல் டியூலரிஸ் தோட்டத்தின் முன்.
அவன் வந்தவுடன், வளிமண்டலம் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்
மற்றும் தலைநகரம் அவரது பணியை சிக்கலாக்க முடியும்.
சோல்டிட்ஸ் பாரிஸுக்கு வந்ததும், அவர் ஒரு நகரத்தைக் கண்டுபிடித்தார், அதன் குடிமக்கள்
கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் தங்கள் குரோதத்தை வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர்
ஒரு வழியில் அல்லது வேறு வழியில் ஆக்கிரமிப்புக்கு.
நிறைய அமைதியின்மை உள்ளது,
மற்றும் அவர் விரைவில் பாரிசியர்களின் மோசமான அபிப்பிராயத்தை உருவாக்குகிறது.
1944 கோடை காலம் மற்ற நினைவுகளின் பொருளாக இருந்தது,
Von Choltitz க்கு கூடுதலாக.
ஒரு தூதர் விட்டுச் சென்றதைப் போல
ஸ்வீடிஷ் தூதராக இருந்தவர் அந்த நேரத்தில் பாரிஸில்.
ரவுல் நார்ட்லிங், அவர் மனிதன் என்று புராணக்கதை கூறுகிறது
தளபதியை வற்புறுத்தியவர் மூலதனத்தை மிச்சப்படுத்த.
போருக்குப் பிறகு எழுதப்பட்டது ஆனால் 2000களில் வெளியிடப்பட்டது,
ரவுல் நோர்ட்லிங்கின் நினைவுகள் நம்மை வழிநடத்துகின்றன Le Meurice ஹோட்டலில் இருந்து சில படிகள் தொலைவில்
Cercle Suédois க்கு.
அதன் தலைவராக, தூதரகம் யாரையும் சந்தித்தார் அங்கு பாரிஸில் இருந்தவர்.
அவர் ஒரு புத்திசாலி வியாபாரி.
அவருக்கு பல ஒப்பந்தங்கள் இருந்தன.
மற்ற வணிகர்களுடன் மட்டுமல்ல யாரை சக ஊழியர்கள் என்று சொல்லலாம்
ஆனால் அரசியல் அதிகாரம் கொண்ட மனிதர்களுடனும் ஜெர்மன் அதிகாரிகளில்.
மேலும் சில எதிர்ப்புத் தலைவர்கள்.
அவருக்கு நிறைய பேரை தெரியும்.
அவரது நாட்டின் நடுநிலைமை மற்றும் உலக மோதல்
நார்ட்லிங்கிற்கு ஒரு தனித்துவமான நிலையை அளித்தது மேலும் அவரை மதிப்புமிக்க சாட்சியாக ஆக்குகிறது.
அவரது கணக்கில், அவர் பாரிஸின் மனநிலையைப் பற்றி அறிக்கை செய்கிறார்
ஜெனரல் வந்ததும்.
ஒருபுறம், விடுதலைக்கான ஏக்கம் உள்ளது
ஆனால் கொஞ்சம் கவலையுடன்.
நிச்சயமாக அவர்கள் விடுதலை பெற விரும்புகிறார்கள். ஆனால் உயிருடன்.
நமக்குத் தெரியும், இது ஆகஸ்ட் 1944 இன் ஆரம்பம்.
நகரங்கள் அழிக்கப்பட்டன, தரைமட்டமாக்கப்பட்டன, மற்றும் நார்மண்டியில் பரவலாக குண்டு வீசப்பட்டது
மற்றும் பாரிஸின் தலைவிதி என்பது உறுதியாக இல்லை.
டி-டேயின் எதிரொலிகள்.
நார்மண்டியில் நேச நாடுகளின் வெற்றிகள்,
பற்றாக்குறையுடன் கலந்தது மற்றும் பழிவாங்கும் பயம்,
படிப்படியாக கிளர்ச்சி உணர்வை விதைக்கிறது மக்கள் மத்தியில்.
குழப்பம் மெதுவாக வெடிக்கிறது.
ஆகஸ்ட் 19 ஆம் தேதி,
வான் சோல்டிட்ஸ் வந்து பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு,
கோலிஸ்டுகள் மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் எதிர்ப்பு கிளர்ச்சிக்கான அழைப்பை அனுப்பினார்,
பிரெஞ்சுக் கொடி பறக்கிறது என்று பொலிஸ் தலைமையகத்தில்
நோட்ரே டேம் எதிரில்,
பாரிஸ் மக்கள் புரிந்து கொண்டனர் நிலைமை மாறிவிட்டது என்று.
இது அனைத்தும் மிக விரைவாக அதிகரித்தது.
ஊரில் எங்கும்,
எதிர்ப்பின் உறுப்பினர்கள் பொது கட்டிடங்களை தாக்கியது.
அதிலிருந்து, பாரிசியர்களும் ஜெர்மானியர்களும் மோதினர்.
கூரைகள், தாழ்வாரங்கள், ஜன்னல்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து மற்றும் அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் மூலம்,
ஷாட்கள் கேட்கப்படுகின்றன மற்றும் சண்டை வெடிக்கிறது.
ஆபத்து எல்லா இடங்களிலும் உள்ளது.
தெருக்களில், தடுப்புகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறது
நிர்ணயிக்கப்பட்ட மக்களால் அமைக்கப்பட்டது.
அந்த நேரத்தில், ஜெர்மன் இராணுவம் எப்படி எதிர்வினையாற்றுவது என்று இன்னும் தெரியவில்லை.
பதிலடி இருக்கும்,
ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அது விரைவில் தெளிவாகிறது சக்தி சமநிலை என்று
கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு ஆதரவாக இல்லை.
Von Choltitz என்று ஒரு உண்மையான ஆபத்து உள்ளது பாரிய பதிலடி கொடுக்க உத்தரவிடும்
மக்களுக்கு எதிராக.
நார்மண்டியில், ஜெர்மன் இராணுவம் சரிந்தது நேச நாடுகளின் தாக்குதலை எதிர்கொள்ளும் வகையில்.
பொது ஊழியர்களின் அழுத்தத்தின் கீழ் எதிர்ப்பு மற்றும் ஜெனரல் லெக்லெர்க்,
அமெரிக்க உயர் கட்டளை தங்கள் திட்டங்களை மாற்ற ஒப்புக்கொண்டனர்
மற்றும் பிரெஞ்சு இரண்டாவது கவசப் பிரிவை அனுமதிக்கவும் தலைநகரை நோக்கி நகருங்கள்.
பிரான்சில் இருந்து இந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும், ஹிட்லர் தனது பழம்பெரும் சீற்றம் ஒன்றில் நுழைகிறார்.
Von Choltitz பல தொலைபேசி அழைப்புகளைப் பெறுகிறார் ஃபூரரின் தலைமையகத்தில் இருந்து.
ஒழுங்கை மீட்டெடுக்க அவர் கட்டளையிடப்படுகிறார்.
ஆகஸ்டு 23ஆம் தேதி என்று கூறப்படுகிறது. காலை 11:00 மணிக்கு,
ஒரு மறைகுறியாக்கப்பட்ட தந்தி Führer ஊழியர்களிடமிருந்து நேரடியாக வருகிறது
Le Meurice ஐ வந்தடைகிறது.
இது ஒரு முழுமையான மற்றும் மறுக்க முடியாத ஒழுங்கு.
பாரிஸ் வீழக்கூடாது எதிரியின் கைகளில்,
மற்றும் அது செய்தால், அது இடிபாடுகளைத் தவிர வேறில்லை.
அசல் நகல் என்றால் இந்த உத்தரவு இன்னும் உள்ளது
நாம் அதை தேட வேண்டும் ரைனின் மறுபுறம்.
ஜெர்மன் இராணுவ காப்பகங்கள்
Freiburg Im Breisgau இல் வைக்கப்பட்டுள்ளன ஜெர்மனியின் தென்மேற்கில்.
ஐந்து கட்டிடங்கள், 55 நேரியல் கிலோமீட்டர் காப்பகங்கள்,
பிரஷியனைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் ஜெர்மன் இராணுவ வரலாறு
19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து.
வரலாற்றாசிரியர், பெர்ன்ஹார்ட் குரோனர் ஆதாரத்திற்காக இந்த தேடுதலை நடத்தும்
நூறாயிரக்கணக்கான அறிக்கைகளுக்கு மத்தியில், பதிவுகள், மற்றும் வரைபடங்கள் கோப்புகளில் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
முழுமையான தேடலுக்குப் பிறகு, ஹிட்லரின் உத்தரவு இறுதியாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
அது காட்டுகிறது ஃபியூரரின் நோக்கங்கள் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி.
நகரின் உள்ளே, ஒரு எழுச்சியின் முதல் அறிகுறிகள்
ரத்து செய்யப்பட வேண்டும் மிகவும் வலிமையான முறைகளுடன்,
அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளை தகர்ப்பது, தலைவர்களை பகிரங்கமாக தூக்கிலிடுதல்,
அச்சுறுத்தப்பட்ட சுற்றுப்புறங்களை வெளியேற்றுதல்.
பாலங்களின் அழிவு சீன் மீது தயார் செய்யப்படும்.
பாரிஸ் விழ முடியாது எதிரியின் கைகளில்,
அல்லது அப்படியானால், இடிபாடுகளைத் தவிர வேறில்லை.
ஹிட்லர் மிகவும் கவலைப்படுகிறார் இந்த நிலைமை பற்றி
ஏனெனில் பாரிஸை இழந்தது உலகிற்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பும்
என்று வெர்மாச்ட் மற்றும் ஜெர்மன் ரீச் பிரான்சை இழந்தது.
நகரத்தை அழிக்க ஹிட்லரின் இந்த உத்தரவு
அல்லது இடிபாடுகளை விட்டு விடுங்கள் விளக்கத்திற்கு சிறிய இடத்தை விட்டுச்செல்கிறது.
முழு நகரம் அல்லது அதன் ஒரு பகுதி,
முக்கியமான நினைவுச் சின்னங்கள், நகரத்தின் மதிப்பு,
பாரிஸ் சின்னம் அழிக்கப்பட வேண்டும்
மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்கள் வெடித்தன, அழிக்கப்பட்டது.
இந்த வகை ஆர்டர்
தர்க்கத்திற்கு பொருந்துகிறது நாஜியின் வசீகரம்
அழிவுக்கு.
காட்டிய ஒரு முழுமையான அழிப்பு ஒருமுறை நாஜி ஜெர்மனி சென்றது,
எதுவும் மீதம் இருக்காது.
இங்கே, ஹிட்லர் கைவிடுகிறார் எந்த இராணுவ முன்னோக்கு.
உத்தரவின் கடைசி வாக்கியத்தில்,
பகுத்தறிவற்ற ஒன்றை நாம் தெளிவாகக் காணலாம் கருத்தியல் மற்றும் அரசியல் முன்னோக்கு
இது நாஜி ஆட்சி என்பதைக் காட்டுகிறது ஏற்கனவே மரண வாசலில் இருந்தது.
வான் சோல்டிட்ஸ் தனது நினைவுக் குறிப்புகளில் எழுதுகிறார்,
"ஒரு பாராட்டத்தக்க ஆர்வத்துடன், பிரிவுகள் செய்யப்பட்டன தேவையான ஏற்பாடுகள்"
"பூஜ்ஜிய நேரத்தில் முடியும் எல்லாவற்றையும் தகர்க்க."
அவர் உண்மையைச் சொன்னாரா?
தலைநகரில் என்ன என்பதை நாம் எப்படி அறிந்து கொள்வது உண்மையில் ஊதுவதற்கு அமைக்கப்பட்டதா?
பாரிஸ் பாலங்கள் வெடிபொருட்களால் நிரம்பியதா?
ஜேர்மனியர்கள் உண்மையில் சுரங்கங்களை அமைத்திருந்தால் ஈபிள் கோபுரத்தின் உலோகப் பக்கங்களில்?
மணிக்கணக்கில் ஆலோசனை நடத்தினாலும்
மற்றும் காப்பக பதிவுகளை பகுப்பாய்வு செய்தல் Freiburg Im Breisgau இல் உள்ள தளத்தில்,
ஆவணங்களில் எந்த தடயமும் இல்லை இந்த விஷயத்தில் எந்த தகவலையும் கொடுக்கிறது.
பதில் எங்கே?
மேலும் விசாரணையில், கண்டுபிடிக்கிறோம் பாரிஸ் விடுதலைக்குப் பிறகு,
வெடிகுண்டு செயலிழப்பு நிபுணர்கள் குழு நகரத்தை முழுமையாகச் சென்றது
வெட்டப்பட்ட கட்டிடங்களை ஆய்வு செய்ய.
இந்த வேலை கண்டிப்பாக வேண்டும் அறிக்கைகளை உருவாக்கியது,
ஆனால் அவர்கள் எங்கே இருக்க முடியும்?
பல வார ஆய்வுக்குப் பிறகு, பொலிஸ் தலைமையகம் உறுதிப்படுத்துகிறது
அவர்களிடம் இந்த அறிக்கைகள் உள்ளன அவர்களின் மத்திய ஆய்வகத்தில்.
1944 இல், இந்த நிறுவனம் ஏற்கனவே பாதுகாப்பு பணிகளுக்கு பொறுப்பாக இருந்தார்
வெடிக்கும் பொருட்களுடன் தொடர்புடையது.
அணுகலைப் பெறுவது எளிதல்ல காவல்துறையின் இந்த விவேகமான பிரிவுக்கு.
இந்த விசாரணைக்கு, வரலாற்று ஆய்வாளர் மற்றும் முன்னாள் பொது ஆய்வாளர்,
லூக் ருடால்ப், இந்த பாதுகாப்பான தளத்திற்கான அணுகல் வழங்கப்பட்டது.
சில ஆவணங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன ஆய்வக காப்பகங்களில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
அதிர்ஷ்டவசமாக, 1944 இல் இருந்தவை மீறப்பட்டுள்ளன 60 வருடக் கட்டுப்பாடு காலம்
மற்றும் இறுதியாக கிடைக்கும்.
-இங்கே 1944ல் வெடிகுண்டு அகற்றப்பட்டது. - சரி, 1944.
மாதாந்திர அறிக்கைகளைப் பார்ப்போம் சுவாரசியமான ஏதாவது இருக்கிறதா என்று பார்க்க.
கொடுப்பனவுகள், தயாரிப்புகளின் வகைப்பாடு…
ஆகஸ்ட் 4, ஆகஸ்ட் 7…
அதில் ஒன்றும் இல்லை விடுதலை வாரம் தொடர்பானது.
இது துரதிர்ஷ்டவசமாக மற்றொரு அறிக்கையில் உள்ளது காப்பகங்களில் இனி இல்லை.
இருப்பினும், RA180, ஆகஸ்ட் மாதத்திற்கான அனைத்து தலையீடுகளும் ஆகும்.
இது எல்லாவற்றையும் கடந்து செல்லும் ரெஸ்யூம் வெடிகுண்டு செயலிழப்பு சேவையின் நடவடிக்கைகள்
மக்களைப் பாதுகாப்பதற்காக இருந்தவர்கள்
மற்றும் எல்லாவற்றையும் சேகரிக்கவும் அது வெடிக்கவில்லை.
ஒவ்வொரு முறையும் ஜேர்மனியர்கள் ஒரு கட்டிடத்தை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள்.
அவர்கள் சரிபார்த்தனர் வெடிக்காத குண்டுகள் ஏதேனும் இருந்தால்
அதனால் அவர்கள் அவற்றை அகற்ற முடியும் மற்றும் வளாகத்தை பாதுகாக்கவும்.
இந்த ஆவணங்கள் அனைத்திற்கும் மத்தியில் போரில் சிக்கியவர்கள்,
இது ஒரு அதிசயம் ஒன்றும் இல்லை இந்த அறிக்கையை கண்டுபிடிக்க
செப்டம்பர் 9, 1944 முதல் நிகழ்வுகளுக்கு இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு.
இது ஆய்வகத்தின் தலைவரால் எழுதப்பட்டது அவர், பேராசிரியர் ஹென்றி மௌரே.
இந்த ஆவணம் இறுதியாக ஆதாரத்தை அளிக்குமா
சரியாக என்ன வெடிகுண்டு அகற்றல் உண்மையில் பாரிசில் நடந்ததா?
சில இடங்களில் வெட்டி எடுக்கப்பட்டது.
மற்றவர்கள் இல்லை மற்றும் சில இரண்டுக்கும் இடையில் இருந்தன,
மைதானம் தயார் செய்யப்பட்டது என்று அர்த்தம் ஆனால் வெடிகுண்டுகள் வைக்கப்படவில்லை.
லக்சம்பர்க் அரண்மனை வெடிக்காத பல சாதனங்களைக் கொண்டிருந்தது.
இவற்றில் பல கண்டுபிடிக்கப்பட்டு பின்னர் செயலிழக்கச் செய்யப்பட்டன மத்திய ஆய்வகத்தால்.
நிறைய வெடிமருந்துகள் சார்ண்டன் கோட்டையில் சேமிக்கப்பட்டது
மேலும் இது வெடிபொருட்களால் போடப்பட்டிருந்தது.
அது உயர்ந்திருந்தால், அது ஒரு முழுமையான பேரழிவாக இருந்திருக்கும்.
பாலைஸ் போர்பன் இடம் இருந்தது மிகவும் வெடிக்காத குண்டுகளுடன்
அது ஒரு கண்டுபிடிப்பு இந்த ஆவணத்திலிருந்து நாங்கள் செய்தோம்.
ஐந்து பெரிய சுரங்கங்கள் உள்ளன, நடைமுறையில் ஒவ்வொன்றும் 500 கிலோ,
பாலைஸ் போர்பனில் காணப்படுகிறது என்று செயலிழக்க வேண்டும்.
வெடிகுண்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதை அறிந்தோம்.
அவர்கள் இடத்தில் இருந்தனர் மற்றும் வெடிக்க தயாராக உள்ளது.
இந்த மூன்று கட்டிடங்கள் தவிர,
தொலைபேசி பரிமாற்றங்கள், கடற்படை அமைச்சகம்,
கார்டே டு போர்கெட், மற்றும் Porte de Saint-Cloud ஆகியவை வெட்டப்பட்டன.
அந்த அறிக்கை நமக்கு மேலும் சொல்கிறது.
தெரிகிறது மற்ற கட்டிடங்கள் தயார் செய்யப்பட்டுள்ளன
வெடிபொருட்களுடன் கிடத்த வேண்டும்.
மற்ற இடங்கள் வெட்டி எடுக்க தயாராக இருந்தது.
பாண்ட் டி நியூலி, பான்ட் டி ஜாயின்வில்லே,
பாண்ட் டி செயிண்ட்-கிளவுட், பாண்ட் அலெக்ஸாண்ட்ரே-III, தி இன்வலைட்ஸ்.
ஆயத்த பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
எல்லாம் நடந்து கொண்டிருந்தது அந்த இடங்களில் வெடிகுண்டுகளை வைக்க வேண்டும்.
அரசியல் அதிகார மையங்கள், நிலையங்கள், பாலங்கள்,
ஆனால் இந்த காப்பகத்திலிருந்து மற்ற வெளிப்பாடு நினைவுச்சின்னங்கள் எதுவும் இல்லை
என்று நாங்கள் பயந்தோம் அழிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
புராணங்களில் ஒன்று ஈபிள் கோபுரம் வெட்டப்பட்டது
மற்றும் ஹோட்டல் டி வில்லே கூட, இது வழக்கில் இல்லை.
மிகத் தெளிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது இந்த ஆவணங்களில் பேராசிரியர் Moureu
அந்த வெடிமருந்து இந்த இடங்கள் அனைத்திலும் காணப்பட்டது
ஆனால் எல்லா இடங்களிலும் அப்படித்தான் இருந்தது ஜேர்மனியர்கள் என்று.
அவர்கள் பின்னர் நடுநிலைப்படுத்தப்பட வேண்டியிருந்தது, ஆனால் இந்த இடங்களில் எதுவும் வெட்டப்படவில்லை.
இது தற்செயலாக என்ன செய்கிறது மற்றும் நகரத்தின் பகுதி சுரங்கம் என்றால் என்ன?
என்ன முடிவு இவை அனைத்திலிருந்தும் நாம் பெற முடியுமா?
அவர்கள் நேரம் முடிந்துவிட்டது என்று.
எண்ணை என்னுடைய எண்ணம் பாரிஸில் முக்கியமான இடங்கள் இருந்தன
அது மட்டும் கைவிடப்பட்டது ஒரு குறிப்பிட்ட காரணத்திற்காக, என் கருத்து.
எனினும், பேராசிரியர் Moureu கருத்துப்படி அவர் இந்த ஆவணத்தை எழுதியபோது,
அவர்கள் வெறுமனே நேரம் முடிந்துவிட்டது.
நேரமின்மை காரணமாக இருக்கலாம் உடனடி விளைவு
பயனுள்ள துன்புறுத்தல் உள்ளே பிரெஞ்சுப் படைகள்
எல்லா இடங்களிலும் வெடிபொருட்கள் அமைக்கப்படவில்லை.
ஆகஸ்ட் 22 முதல்,
600க்கும் மேற்பட்ட தடுப்புகள் இயக்கங்களை தடுத்தது
ஆக்கிரமிப்பு படைகளின் யார் பின்வாங்க வேண்டும்.
அவர்களுக்கு எந்த வாய்ப்பும் இல்லை கண்ணிவெடிகளை தொடர்ந்து போட வேண்டும்
அல்லது சுரங்கங்களுக்கு அருகில் செல்ல வேண்டும் அவை ஏற்கனவே இடத்தில் உள்ளன
அவற்றை வெடிக்க வேண்டும்.
Irக்கு நிறைய வளங்கள் தேவை ஒரு நகரத்தை முற்றிலுமாக அழிக்க வேண்டும்
மற்றும் அதை இடிபாடுகளாக மாற்றவும்.
வான்வழித் தாக்குதல் மூலம்,
ஆனால் அதற்குப் பிறகு அதற்கான வாய்ப்பு இல்லை Luftwaffe க்கு வழி இல்லை.
அல்லது வெடிமருந்துகளால், நிறைய ஆண்கள் தேவை,
நிறைய வெடிபொருட்கள் மற்றும் நேரம்.
வான் சோல்டிட்ஸ் நகரத்தின் சுரங்கத்தை நிறுத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது
ஏனெனில் பாரிஸின் தெருக்கள் போதுமான பாதுகாப்பாக இல்லை
அவரது படைகளுக்கு தலைநகரைச் சுற்றி வெடிபொருட்களை வைக்க வேண்டும்.
இது வெறுமனே கிளர்ச்சி இது அவரது திட்டங்களை தடுத்தது
வருவதிலிருந்து.
இருப்பினும், இன்னும் அதிகமாக உள்ளது ஜெனரலின் பொய்களின் ஆதாரம்,
இது அவரது உண்மையான விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறது
அழிக்க தலைநகரின் முக்கிய அடையாளங்கள்.
Von Choltitz என்பதை நிரூபிக்கும் ஆவணம் வலுவூட்டல்களை கோரியது
பாரிஸை அழிக்க வேண்டும் கடைசி நிமிடம் வரை.
இந்த ஆவணங்கள் எனக்கு முன்னால் உள்ளன தொலைபேசி உரையாடல்களின் பிரதிகள்
தளபதி இடையே Festung Groß-Paris பிரிவின்,
அதாவது Von Choltitz
மற்றும் மேற்கத்திய படைகளின் தளபதி, பொது மாதிரி.
Von Choltitz தெளிவாக கூறுகிறார்,
"ஃபுரரின் உத்தரவுகளை என்னால் செயல்படுத்த முடியாது என் வசம் உள்ள வழிமுறைகளுடன்."
“டாங்கிகள் கிடைத்தால்தான் என்னால் நடிக்க முடியும் மற்றும் பீரங்கிகளை நான் கோரினேன்."
இந்த இடங்கள் என்றால் என்று நாம் ஊகிக்கலாம் பாதுகாக்கப்படவில்லை,
எதிர்ப்பாளர்கள் வெடிபொருட்களை நாசப்படுத்தியிருக்கலாம்.
இந்த சுரங்க நடவடிக்கைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியிருந்தது.
அது அவருக்கு சாத்தியமற்றது வெட்டப்பட்ட இந்த இடங்களைப் பாதுகாக்க
வரையறுக்கப்பட்ட மனித வளத்துடன் அவர் வசம் இருந்தது.
ஜெனரல் வான் சோல்டிட்ஸ் வீரர்கள் பற்றாக்குறையாக இருந்தது.
கோட்பாட்டில், அவருக்கு ஒரு காரிஸன் இருந்தது பாரிஸில் 15 முதல் 20,000 ஆண்கள்
மற்றும் அதன் புறநகர், ஆனால் அவர்கள் அனைவரும் போருக்கு தகுதியானவர்கள் அல்ல.
பொது ஊழியர்கள், பழைய வீரர்கள், நிர்வாக பணியாளர்கள்,
மற்றும் ஏராளமான பெண் ஊழியர்கள்.
வலுவூட்டல்கள் வான் சோல்டிட்ஸால் கோரப்பட்டது
ஒருபோதும் வராது.
கூட்டாளிகள் தலைநகரின் வாசலில் இருந்தனர்.
அவர் கீழ்ப்படிய விரும்புகிறார் மற்றும் தன்னை நியாயப்படுத்துகிறார்,
"இந்த உத்தரவை என்னால் நிறைவேற்ற முடியாவிட்டால்,"
"நான் விரும்பவில்லை என்பது அல்ல, அது என்னால் முடியாது."
அவரது நினைவுக் குறிப்புகளில், வான் சோல்டிட்ஸ் அவர் சாத்தியமற்றதை முயற்சித்ததாகக் கூறுகிறார்
பாரிஸை அழிவிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்.
இப்போது உண்மை வெளிவருகிறது.
உண்மையில், அது பாரிசியர்களின் எழுச்சி
மற்றும் பற்றாக்குறை மனித மற்றும் பொருள் வளங்கள்
என்று அவனை தடுத்தார் பாரிஸை இடிபாடுகளாக மாற்றுவதில் இருந்து.
ரவுல் நோர்ட்லிங்கைப் பொறுத்த வரையில், ஸ்வீடிஷ் தூதர்
தளபதியை அடிக்கடி சந்தித்தவர் Festung Groß-Paris பிரிவின்,
அவர் தனது கணக்கில் குறிப்பிடவில்லை அவர்கள் ஏதேனும் உரையாடல்களை நடத்தினர்
ஒளி நகரத்தை காப்பாற்றுவது பற்றி.
இதில் என்ன ஆச்சரியம் ரவுல் நோர்ட்லிங்கின் நினைவுக் குறிப்புகள்,
இது சில முக்கியமான வெளிச்சத்தை வெளிப்படுத்துவதாக உணர்கிறேன்
அது அவருக்கு பாரிஸின் அழிவு பற்றிய கேள்வி
உண்மையில் உயர்த்தப்படவில்லை அவர்களின் விவாதங்களில்.
அதனால் அவர்கள் பேசவில்லை.
வெளிப்படையாக, நார்ட்லிங் நினைக்கவில்லை சோல்டிட்ஸ் பாரிஸை இடிக்க முடியும் என்று
அல்லது அது அவரது திட்டங்களில் உள்ளது.
நார்ட்லிங்கிற்கு இது ஒரு முன்னுரிமைப் பாடம் அல்ல, அதிலிருந்து வெகு தொலைவில்.
நார்ட்லிங் ஜெனரலை சந்தித்தார் Le Meurice இல் ஐந்து முறை
அவரை வற்புறுத்துவதற்காக எந்த பழிவாங்கல்களையும் செய்யக்கூடாது
மக்களுக்கு எதிராக.
பாரிஸ் மக்கள் நன்கு அறிந்திருந்தனர் Villeneuve-d'Ascq இல் நடந்த படுகொலைகள்
மற்றும் Oradour-sur-Glane என்று நடந்தது ஒரு சில வாரங்களுக்கு முன்பு மற்றும் மோசமான பயம்.
நார்ட்லிங் அவருக்குக் காட்டிக்கொண்டிருந்தார் வாய்ப்பு இல்லை என்று
ஜெர்மனி வெல்ல முடியும்
மற்றும் அதை செயல்படுத்தாமல் பெரிசியர்களுக்கு எதிரான பாரிய தாக்குதல்
மற்றும் நகரம்,
அவர் தன்னைக் கொடுப்பார் எதிர்காலத்திற்கான வாய்ப்பு.
இது முக்கிய வாதங்களில் ஒன்றாகும் நோர்ட்லிங் பயன்படுத்துகிறது.
நீங்கள் தீர்ப்பளிக்கப்படும் போது,
நீங்கள் விளக்க வேண்டுமா நீங்கள் நூற்றுக்கணக்கானவர்களை கொன்று குவித்தீர்கள்
ஆயிரக்கணக்கான, ஒருவேளை இன்னும் பாரிசியர்கள்?
அப்போதுதான் அந்த யோசனை, சண்டை அவருக்கு பாதகமாக இருக்கும்
மற்றும் அவருக்கு தேவைப்பட்டது எதிர்காலத்திற்கான ஒருவித உத்தரவாதம்,
Von Choltitz மனதில் விதைக்கப்பட்டது.
வான் சோல்டிட்ஸ் முக்கிய குறிக்கோள் பாரிஸைக் காப்பாற்றுவது அல்ல.
அவரது முக்கிய குறிக்கோள் தன்னைக் காப்பாற்றுவதாகும்.
வான் சோல்டிட்ஸ் நீண்ட நேரம் தயங்கவில்லை.
ஹிட்லரின் உத்தரவுக்கு இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, ஜெனரல் லெக்லெர்க் பாரிஸ் வந்தார்
இரண்டாவது கவசப் பிரிவுடன் போர்ட் டி லியோன் மூலம்.
பாரிஸ் மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட மாட்டார்கள்.
வான் சோல்டிட்ஸ் சரணடைந்தார் ஒரு கடைசி சண்டைக்குப் பிறகு
Le Meurice இல் மரியாதைக்காக.
அவர் போலீஸ் தலைமையகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.
அவை இன்றும் தனிப்பட்டவை காவல்துறைத் தலைவரின் குடியிருப்புகள்.
இந்த அறையில் இருந்தது, இப்போது எப்படி இருக்கிறதோ அதே போல,
அவர் ஜெனரல் லெக்லெர்க்கை சந்தித்தார், எதிர்ப்பின் அதிகாரிகள்
மற்றும் தற்காலிக அரசாங்கத்தின் உறுப்பினர்கள் இந்த சிறிய மேசையில் கையெழுத்திட
அவரது சரணடைதல் செயல்.
நீங்கள் நிச்சயமாக உணர்வைப் பெறுவீர்கள் Von Choltitz இன் திட்டம் வெற்றியடைந்தது.
அவர் இங்கே உயிருடன் இருக்கிறார்.
அவர் நிச்சயமாக ஒரு கைதி ஆனால் Leclerc சிறிது நேரம் கழித்து சொல்வது போல்,
"அவர் இங்கு வந்ததில் மிகவும் மகிழ்ச்சியாகத் தெரிகிறது."
உண்மையில், அவர் அங்கு இருப்பதில் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார், பெரும்பான்மையான ஜெர்மன் வீரர்களைப் போல
அந்த நேரத்தில் பிடிபட்டவர்கள்.
அவர்கள் கைதிகளாக இருந்தனர் அதாவது அவர்கள் இறக்கவில்லை.
ஆம், அவருடைய திட்டம் வெற்றியடைந்தது.
இந்த சந்திப்பு மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் நடந்தது
பத்திரிகையாளர்கள் அல்லது புகைப்படக்காரர்கள் இல்லை.
இருப்பினும், ஒரு புகைப்படம் வழங்கப்பட்டது செய்தித்தாள்கள் மூலம்
இந்த நிகழ்வின் புகைப்படமாக.
அது இல்லவே இல்லை சரணடைதல் கையெழுத்து,
ஆனால் ஒரு கூற்று அவர் Le Meurice ஹோட்டலில் செய்தார்.
ஏனெனில் அவர் சென்றதும்
அவர் சில தனிப்பட்ட முறையில் திருடப்பட்டார் அவரது இராணுவ கேண்டீனில் விளைவுகள்.
அந்த நாள் பாரிசியர்கள் அனைத்து வகையான நினைவு பரிசுகளையும் பற்றி பேசினர்
அது அவர்களுக்கு ஜெர்மானியர்களை நினைவூட்டியது.
நான் நினைக்கிறேன் இந்த புகைப்படம் இன்னும் குறிப்பிடத்தக்கதாக உள்ளது
அவர் என்ன கையொப்பமிடுகிறார் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்தால்.
அது 25 ஆம் தேதி, மதியம் முடிவில்
இன்னும் சில கொடியவை உள்ளன நகரில் நடக்கும் போர்கள்.
சில கோட்டைகள் விழுந்தன. குறிப்பாக வின்சென்ஸில்
மற்றும் வெகுஜன புதைகுழிகள் மக்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது சமீபத்தில் இந்த ராணுவ வீரர்களால் கொல்லப்பட்டார்.
அவர் பைஜாமாவை இழந்ததால் அவர் கவலைப்பட்டுள்ளார்.
நேச நாடுகளின் கைதியாக,
டீட்ரிச் வான் சோல்டிட்ஸ் போர்க்குற்றம் சுமத்தப்படவில்லை.
இரண்டு வருட சிறைவாசத்திற்குப் பிறகு விடுதலையானார்.
அதன் போது அவர் தொடங்கினார் தனது சொந்த புராணத்தை எழுத வேண்டும்.
வான் சோல்டிட்ஸ் அவரது சொந்த புராணத்தை வெற்றிகரமாக எழுதினார்,
மற்றும் அதை நன்றாக செய்தார்.
அவரது புத்தகம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது, பிரெஞ்சு மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது,
பேப்பர்பேக்கில் மீண்டும் வெளியிடப்பட்டது
மற்றும் அவர் உண்மையில் உதவினார் என்ற எண்ணம் பாரிஸை காப்பாற்ற வடிவம் பெற்றது,
இருந்தது போல ஒருவித மனிதாபிமான செயல்.
ஒரு வார கிளர்ச்சி மற்றும் சண்டைக்குப் பிறகு, பாரிஸ் அதிசயமாக அப்படியே வெளியே வருகிறது
ஒரு போருக்குப் பிறகு பல நகரங்களை அழித்தது.
நீங்கள் நினைத்திருக்கலாம் பாரிஸ் விடுதலை என்று
ஹிட்லரின் அழிவு ஆசைகளுக்கு முடிவு கட்டும்.
ஆனாலும் இது அப்படி இருக்கவில்லை.
முற்றிலும் எதிர்.
எஞ்சியிருப்பதற்கு மாறாக மக்களின் நினைவுகளில்,
நூல் அது ஒரு மாதமாக பாரிஸில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது
மறையவில்லை ஜெனரல் டி கோலின் அணிவகுப்புடன்.
ரீச் அதன் கடைசி மூச்சில்,
பாரிஸை அழிக்கிறது ஃபூரருக்கு ஒரு ஆவேசமாக இருந்தது.
முயற்சி செய்ததாக காப்பகங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன அதை அழிக்க இன்னும் மூன்று முறை.
மூன்று முயற்சிகள் என்று வரலாறு நினைவில் இல்லை.
ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது ஃப்ரீபர்க்கில் உள்ள இராணுவக் காப்பகத்தில்,
வெளியிடப்படாத ஆவணம் ஒன்றைக் கண்டுபிடித்தார் இது முன்பின் தெரியாத அச்சுறுத்தலை வெளிப்படுத்தியது.
தயார் செய்ய சீக்கிரம் சோமிக்கு கிழக்கே சில நிலைகள்.
உங்கள் V-1 ஏவுகணை ஏவுகணைகளை பாரிஸில் சுட்டிக்காட்டுங்கள்.
நீங்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தத் தயாராக இருக்கும்போது எங்களிடம் கூறுங்கள்.
விடுதலைக்குப் பிறகுதான் அதைக் காண்கிறோம் பாரிஸில், புதிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன.
ஆகஸ்ட் 25ஆம் தேதிக்குப் பிறகு,
ஹிட்லர் தன்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்கிறார் பாரிஸை அழிக்க வேறு வழிகளைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
தளபதி என்று அறிவிக்கப்பட்டதும் Festung Groß-Paris பிரிவின்
சரணடைந்தார்,
ஃபூரர் முடிவு செய்தார் அவரது ரகசிய ஆயுதக் களஞ்சியத்தைப் பயன்படுத்த.
இந்த ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி ஒரு பயங்கரமான பழிவாங்கல் செய்ய
கட்டுப்பாட்டை மீட்பதற்கான அவரது கடைசி முயற்சியாகும் மக்களை பயமுறுத்துவதன் மூலம் போர்.
எல்ஃபோ மலையில் தாவரங்களால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது PAs de Calais இல்,
ஒரு பெரிய நிலத்தடி பதுங்கு குழி ஒரு குவிமாடத்தால் மூடப்பட்டது 1943 முதல் கட்டப்பட்டது
ஏவுதளமாக செயல்பட வேண்டும் இந்த புதிய ஆயுதங்களுக்கு.
இந்த கான்கிரீட் மாபெரும் இப்போது அருங்காட்சியகமாக உள்ளது
அந்த வீடுகள் இந்த இரகசிய ஆயுதங்களில் முதலாவது,
பிரபலமான V-1, முதல் நீண்ட தூர ஏவுகணை
ஏரோநாட்டிக்ஸ் வரலாற்றில்.
அது ஒரு பறக்கும் குண்டு.
வெடிக்கும் சுமை முன்னால் உள்ளது, சுமார் ஒரு டன்.
ஒரு டன் எடை கொண்ட வெடிகுண்டு ஒரு கட்டிடத்தின் மீது விழுகிறது
முழு கட்டிடத்தையும் தகர்க்கிறது.
அது ஒரு வலிமையான ஆயுதமாக இருந்தது.
இங்கிலாந்து ஏற்கனவே பாதிக்கப்பட்டிருந்தது
V-1s வெள்ளத்தின் கீழ் இரண்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக.
ஒவ்வொரு நாளும், 70 பேர் நகரத்தின் மீது குண்டுகளை வீசினர். ஆயிரக்கணக்கான உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது.
இது பேரழிவு ஆயுதமாக இருந்தது பாரிஸில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்த ஹிட்லர் உத்தரவிட்டார்
ஆகஸ்ட் 26 ஆம் தேதி, ஜெனரல் டி கோல் இருந்த நாள்
ஊர்வலமாக இருக்கும் மகிழ்ச்சியான பாரிஸ் வழியாக.
இந்த விஷயம் நடைமுறையில் தெரியவில்லை.
அதில் ஒரே ஒரு குறிப்பு உள்ளது "படையெடுப்பு 44" இல்,
தலைமைப் பணியாளர்களின் நினைவுக் குறிப்புகள் மேற்கு இராணுவக் குழுவின்,
ஜெனரல் ஹான்ஸ் ஸ்பீடல்.
அந்த நேரத்தில், அவர் ரவின் டு லூப்பில் இருந்தார்.
இது 90கிமீ² இராணுவமயமாக்கப்பட்ட மண்டலமாக இருந்தது மார்கிவலில் உள்ள சொய்சன்ஸுக்கு வடக்கே.
475 வலுவூட்டப்பட்ட கான்கிரீட் பதுங்கு குழிகள்,
மிகப்பெரியது உட்பட ஜெர்மன் தொடர்பு மையம்.
இது தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களின் கூடு போன்றது 600 தொலைபேசி இணைப்புகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன.
இது மிகவும் சிறந்தது இராணுவ தகவல்தொடர்புகளில்.
இங்குதான் ஜெனரல் ஸ்பீடலின், இராணுவக் குழு B இன் இரண்டாவது தளபதி
பெர்லினிலிருந்து ஆர்டரைப் பெறுகிறது.
உங்களை நீங்களே கற்பனை செய்ய வேண்டும்
ஹான்ஸ் ஸ்பீடலின் காலணிகளில் ஆகஸ்ட் 26 ஆம் தேதி.
அவர் இந்த உத்தரவைப் பெறும்போது.
அவருடைய மேலதிகாரி அங்கு இல்லை.
அவர் உத்தரவை நிறைவேற்றுவாரா?
அல்லது இல்லாததை தேர்வு செய்யவும் புறக்கணிப்பு, அல்லது முழு அமைதி?
அவர் உத்தரவை மூலோபாய ரீதியாக அபத்தமானதாகக் காண்கிறார்.
பாரிஸ் ஏற்கனவே தொலைந்து விட்டது, அது ஒரு நகரம் அவர் உணர்வுபூர்வமாக இணைந்துள்ளார் என்று.
1930 இல், ஹான்ஸ் ஸ்பீடல் ஒரு இராணுவ இணைப்பாளராக பாரிஸுக்கு அனுப்பப்பட்டார்
ஜெர்மன் தூதரிடம்.
இரண்டு வருடங்கள் கழித்து திரும்பினார் ஆக்கிரமிப்பின் கீழ்,
அவர்தான் ஏற்பாடு செய்தார் 1940 இல் ஹிட்லரின் வருகை.
அவருக்கு பாரிஸ் பற்றி நன்றாகத் தெரியும்.
அவர் பாரிஸை விரும்புகிறார் மற்றும் அவரது சொந்த பதுங்கு குழியில், மார்கிவல் போல,
பாரிஸின் படங்கள் உள்ளன, செயின்ட்-சேப்பல் மற்றும் நோட்ரே டேம்.
முக்கியமான ஒன்று நடந்தது இது பாரிஸின் உயிர்வாழ்விற்கு முக்கியமானதாக இருந்தது.
அவரது நினைவுக் குறிப்புகளில்,
அவர் கடந்து செல்லவில்லை என்று ஸ்பீடல் எழுதுகிறார் ஒழுங்கு மற்றும் பாரிஸ் சேமிக்கப்பட்டது.
இராணுவ குழு B இன் தலைமை அதிகாரி, ஹிட்லரின் விருப்பத்திற்கு எதிராக,
கடத்துவதை தடை செய்தது மற்றும் இந்த உத்தரவை செயல்படுத்துதல்.
ஸ்பீடலின் நினைவுகள் என்று நினைக்கிறேன்
புதிய தோற்றத்தை எடுக்க எங்களை அனுமதிக்கவும் பாரிஸின் இரட்சிப்பு மற்றும் மீட்பு.
இந்நிலையில், புராணக்கதை தவறான ஜெனரலைப் பெற்றிருக்கும்.
ஹீரோ ஹான்ஸ் ஸ்பீடலாக இருந்திருப்பார் மற்றும் Dietrich von Choltitz அல்ல.
இருப்பினும், கதைகளில் நாம் சந்தேகப்பட வேண்டும் உண்மையாக இருக்க மிகவும் நல்லது.
ஹிட்லர் கொடுத்த உத்தரவு இது செயல்படுத்த முடியாமல் இருந்தது.
வழிகாட்டுதல் அமைப்பு ஒரு அச்சில் ஒரு கைரோஸ்கோப் இருந்தது
மேலும் இது மிகவும் துல்லியமாக இருக்க வேண்டும்
ஏனென்றால் நீங்கள் வெளியே இருந்தால் சிறிய அளவில்,
வரும்போது 10 கிலோமீட்டர் இருக்கும் வலதுபுறம் மிக தொலைவில்.
நீங்கள் சரியாக தொடங்க வேண்டும் இலக்கின் அச்சில்.
ஏவுதல் சரிவுகள் லண்டன் நோக்கி திரும்பினார்கள்
மற்றும் 50மீ நீளமான பனிச்சறுக்கு போன்றது.
அவர்கள் 90 டிகிரி திரும்ப வேண்டும் என்றால், அவை பிரிக்கப்பட வேண்டும், மாற்றப்பட வேண்டும்,
தட்டையாக காணப்படும் பொருத்தமான இடங்கள்,
மீண்டும் தொடங்கவும் பாரிஸின் காட்சிகளை அமைக்கிறது.
அது கிட்டத்தட்ட அது போல் செய்ய இயலாது.
ஸ்பீடல் என்றால் எங்களுக்குத் தெரியாது அவர் தனது நினைவுக் குறிப்புகளில் உண்மையைச் சொன்னார்.
ஆனால் அவர் அதை நிறைவேற்றினாலும் இல்லாவிட்டாலும்,
ஹிட்லரின் உத்தரவு செயல்படுத்த முடியாமல் இருந்தது.
மீண்டும், தலைநகரம் தப்பிக்கிறது.
இந்த அச்சுறுத்தல்களை அறியாத, பாரிசியர்கள் தங்களின் விடுதலை குறித்து மகிழ்ச்சியில் உள்ளனர்.
அவர்களின் கொண்டாட்டங்கள் குறுகிய காலம்.
அதே நாள் இரவு 11 மணிக்கு. விழாக்களுக்குப் பதில் சொல்வது போல்,
வெடிகுண்டு சைரன்கள் திடீரென்று ஒலித்தது.
அது விமானங்களின் தொகுப்பாக இருந்தது அவை பிரான்சின் வடக்கில் நிறுத்தப்பட்டன
இன்னும் விடுவிக்கப்படாத, மற்றும் பெல்ஜியத்தின் தெற்கு.
அவர்கள் 120 விமானங்களை ஒன்றிணைக்க முடிந்தது பாரிஸ் மீது குண்டுகளை வீசிய அந்த இரவு
இரண்டு திசைகளில் இருந்து மற்றும் கணிசமான சேதத்தை ஏற்படுத்தியது.
இரவு முழுவதும், லுஃப்ட்வாஃப் சீரற்ற முறையில் குண்டுகளை வீசுகிறார்.
விடியற்காலையில், சுதந்திர உணர்வு நீண்ட காலமாகிவிட்டது.
நூற்றுக்கணக்கான கட்டிடங்கள் இடிந்துள்ளன.
பிசாட் மருத்துவமனை, பாரிஸின் மையத்தில் உள்ள அலுவன்ஸ்,
மரைஸ் மாவட்டம், பட்ஸ்-சௌமண்ட் பூங்கா,
ஆனால் புறநகர் பகுதிகள், பாக்னோலெட், Pantin, Montreuil மற்றும் Seine.
குண்டுவெடிப்பின் நோக்கம் நகரத்தை தண்டிப்பதாக இருந்தது
மேலும் பயன்படுத்தப்பட்ட குண்டுகளும் குறிப்பிடத்தக்கவை.
அவை சுடர் வீசும் குண்டுகள் அழிக்கும் நோக்கம் கொண்டவை
மேலும் மக்களை ஈர்க்கவும்.
இது ஒரு அடையாளச் சொல்லாக இருந்தது நீங்கள் எங்களை தோற்கடித்துவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கலாம்
ஆனால் நாங்கள் இன்னும் உங்களை காயப்படுத்த முடியும்.
இருப்பினும், லுஃப்ட்வாஃப் அழிக்கப்பட்டது நார்மண்டி போரினால்
மேலும் அதன் விமானத் தாக்குதல்களை மீண்டும் செய்ய முடியவில்லை.
200 பேர் கொல்லப்பட்டு 1,000 பேர் காயமடைந்த போதிலும்,
இந்த குண்டுவெடிப்பு மறைந்துவிடும் கூட்டு நினைவகத்திலிருந்து.
சொல்வது கடினமாக இருக்கலாம் ஜேர்மனியர்கள் பாரிஸில் குண்டுவீசினர் என்று
மற்றும் X எண்ணிக்கையிலான மக்களைக் கொன்றது
ராயல் விமானப்படை போது மற்றும் 8வது அமெரிக்க விமானப்படை
பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களைக் கொன்றது தரையிறங்கும் போது பிரெஞ்சு குடிமக்கள்.
அதையெல்லாம் மறந்து விடுவோம்.
இருப்பினும் அனைவரின் மனதிலும் ஆகஸ்ட் 26, 1944 முதல்,
பழிவாங்கும் அச்சுறுத்தல் மீண்டும் ஒரு முறை மிகவும் உண்மையானது.
இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு, செப்டம்பர் 8 ஆம் தேதி, வெடிவிபத்தில் 60 வீடுகள் சேதமடைந்தன.
ஒரு முழு சுற்றுப்புறம் Maisons-Alfort நகரில்,
பாரிஸுக்கு வெளியே பத்து கிலோமீட்டருக்கும் குறைவான தூரம்.
நம்ப முடியாத அளவுக்கு சேதம் ஒரே ஒரு வெடிப்புக்காக.
இந்த சம்பவம் குறித்து Le Figaro செய்தி வெளியிட்டுள்ளது. எதிர்பாராத குப்பைகளை விவரிக்கிறது
இது ஒரு சாதனம் என்பதைக் குறிக்கிறது V-1 ஐ விட உயர்ந்தது பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஹென்றி மோரே, மத்திய ஆய்வகத்தின் இயக்குனர்
வெடிகுண்டு அகற்றும் பணியில் ஈடுபட்டவர் தலைநகரில், சம்பவ இடத்திற்கு சென்றார்.
அவர் தனது கண்டுபிடிப்புகள் பற்றிய விரிவான அறிக்கையை வெளியிட்டார்.
இந்த வகைப்படுத்தப்பட்ட அறிக்கைக்கான தேடல் காப்பகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்
பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் அரட்டை டி வின்சென்ஸின் இதயத்தில்.
வரலாற்றாசிரியர் மோஜாரி அதை எங்கே கண்டுபிடிப்பது என்று தெரியும்
பிரமை மத்தியில் இந்த மில்லியன் கணக்கான ஆவணங்கள்.
பேராசிரியர் Moureu விவரித்தார் சேதம் பற்றிய அவரது எண்ணங்களை விரிவாக.
செப்டம்பர் 8 ஆம் தேதி, காலை 11 மணிக்கு,
திடீர் வெடிப்பு ஏற்பட்டது மைசன்ஸ்-ஆல்ஃபோர்ட், சாரென்டோன்னோவில்.
உடனே தகவல் கொடுத்தனர் காவல் துறை மூலம்,
நான், ஹென்றி மோரே, பல அவதானிப்புகளை செய்தார்
என்னை நம்ப வைத்தது இது ஒரு புதிய வெடிக்கும் சாதனம் என்று.
ஹென்றி மௌரி எப்போது வெடிப்பு நடந்த இடத்திற்கு வந்து,
அவர் நேராக பார்க்கிறார்
இது நிச்சயமாக சேதம் அல்ல அது V-1 ஆல் ஏற்படும்.
அவர் ஏற்கனவே வெடிகுண்டு தளங்களுக்குச் சென்றிருந்தார் ஜூலை '44 இல் V-1 இலிருந்து
மேலும் இது அவரை உடனடியாக சங்கடப்படுத்துகிறது
சிந்தனை: "இது வேறு விஷயம்".
இருப்பினும், இது உயிர் பிழைத்தவரின் சாட்சியங்கள் என்று கண்களைத் திறந்தார்.
அவர்கள் மீண்டும் கூறுகிறார்கள் அவர்கள் எந்த சத்தமும் கேட்கவில்லை என்று
அல்லது விமானம் கடந்து செல்வதைப் பார்க்கவும்.
ஆகஸ்ட் 29 அன்று, அவர் அமெரிக்க ரகசிய சேவை அதிகாரிகளை சந்தித்தார்
யார் அவரிடம் சொன்னார்கள் ஜெர்மானியர்கள் ராக்கெட்டை கண்டுபிடித்தார்கள் என்று.
அவர் இணைப்பை உருவாக்குகிறார் அமெரிக்கர்கள் அவரிடம் சொன்னதற்கு இடையில்
அவர் பார்த்தது மற்றும் திடீரென்று, அது ஒரு வெளிப்பாடு.
நல்ல காரணத்திற்காக,
பிரெஞ்சு தலைநகர் இருந்தது இலக்கு என்ற பாக்கியம் கிடைத்தது
வரலாற்றில் முதல் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணை, வி-2 ராக்கெட்.
பெர்ன்ஹார்ட் குரோனர் முதல் தந்தியைக் கண்டுபிடித்தார் இந்த ராக்கெட் பற்றி ஹிட்லரிடமிருந்து.
ஃபூரரின் உத்தரவுகள் நேரடியானவை.
லண்டனில் V-2 களை நிறுத்தி சுடவும் மற்றும் பாரிஸ் முடிந்தவரை.
V-2 12 டன் ராட்சதமாகும்.
இது செங்குத்தாக ஏவப்படுகிறது, 95 கிமீ உயரம் வரை அடையும்,
வளிமண்டலத்தை விட்டு வெளியேறுகிறது
மற்றும் அது கீழே வரும் போது இது 320 கிமீ தூரம் செல்லும்
மற்றும் இலக்கு மீது விழுகிறது.
அது முதல் முறை ஒரு ஆயுதம் வளிமண்டலத்தை விட்டு வெளியேறியது.
V-2 ஒரு புரட்சி, ஒரு ராக்கெட் மணிக்கு 5,000 கிமீ வேகத்தில் பறக்கும்.
இது ஐந்து நிமிடங்கள் மட்டுமே ஆகும் 300 கி.மீ
என்று தனி பாரிஸில் இருந்து பெல்ஜியத்தில் ஏவுதளம்.
ஒலியின் வேகத்தை விட வேகமாக, அது முற்றிலும் அமைதியாக இருக்கிறது
மற்றும் இடைமறிக்க இயலாது.
ஹிட்லருக்கு அது ஒரு அதிசய ஆயுதம்
என்று குறிக்கும் போரில் ஒரு திருப்புமுனை.
அக்டோபர் 1944 தொடக்கத்தில், பாரிஸின் V-2 குண்டுவெடிப்பு மீண்டும் தொடங்கியது
மற்றும் பல நகரங்களை பாதிக்கும்.
என்பதை நாம் பார்க்கலாம் அக்டோபர் 2 மற்றும் 5 க்கு இடையில்,
அவை நன்றாகச் சரிசெய்யப்படுகின்றன அவர்களின் குண்டுவீச்சின் நோக்கம்.
உண்மையில், அவர்கள் பாரிஸைத் தாக்க விரும்புகிறார்கள்,
ஆனால் துல்லியம் இல்லை இன்று நம்மிடம் உள்ளது.
அவர்கள் அமைப்புகளை நன்றாக மாற்றுகிறார்கள்
மேலும் அவர்களின் நோக்கம் மிகவும் துல்லியமானது. பாரிஸின் மையத்தைத் தாக்கும் அளவுக்கு.
அக்டோபர் 5ஆம் தேதி முதல், ஏவுகணைகள் பாரிஸ் வாயில்களில் உள்ளன.
நான்கு நாட்களில்,
பாரிஸ் பிராந்தியத்தில் 22 நகராட்சிகள் V-2 களின் இலக்காக இருந்தது.
அதிகாரிகள் மோசமான நிலைக்குத் தயாரானார்கள். ஆனால் குண்டுவெடிப்பு திடீரென நிறுத்தப்பட்டது.
அக்டோபர் 6ஆம் தேதி முதல்,
ஒரு ஏவுகணை இல்லை தலைநகரில் தெரிவிக்கப்பட்டது.
ஹிட்லர் ஏன் பாரிஸை கைவிட்டார் அதன் அழிவு இறுதியாக எப்போது வந்தது?
இது மீண்டும் ஃப்ரீபர்க்கில் நாங்கள் எங்கள் பதிலைக் கண்டுபிடிப்போம்
இருந்து ஒரு வரிசையில் வெர்மாச் உயர் கட்டளை.
"அரசியல் காரணங்களுக்காக, அனைத்து V-2 பாரிஸ் மீதான ஏவுகணைத் தாக்குதல்கள் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டுள்ளன.
இந்த உத்தரவு என்று பொருள் ஹிட்லரின் தலைமையகத்தில்
லண்டன் மீது குண்டு வீசுவது என்று ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது
ஒரு அரசியல் இருக்கும் மற்றும் மக்கள் மீதான உளவியல் விளைவு
என்று கேட்கும் பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் பதிலளிக்க வேண்டும்.
அதேசமயம் பாரிசில், குண்டுவெடிப்பு எந்த தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்காது
அல்லது அரசியல் விளைவு.
ஹிட்லர் பகுத்தறிவுக்கு அடிபணிந்ததாகத் தோன்றியது.
கூடுதலாக, அவரது உயர் கட்டளை நிறுத்த முடியாத வாதம் உள்ளது.
V-2களின் விநியோகம் கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது
நேச நாடுகளின் முன்னேற்றத்தால்.
அவர்களிடம் போதுமான அலகுகள் இல்லை, அவர்களிடம் போதுமான வெடிபொருட்கள் இல்லை.
எதற்கும் ராக்கெட்டுகளை வீணாக்குகிறது.
மறுபுறம், லண்டனில் குண்டுவீச்சு மற்றும் அங்குள்ள நேச நாட்டுப் படைகள்
ஆண்ட்வெர்ப் மீது குண்டுவீச்சு, அங்கு இந்த நேச நாட்டுப் படைகள் தரையிறங்கி ஜெர்மனிக்கு செல்கிறார்கள்.
அதுவும் ஒரு காரணம்.
அதனால்தான் குண்டுவெடிப்புகள் முக்கியமாக அந்த இரண்டு நகரங்களில் கவனம் செலுத்தப்பட்டது.
சேதத்தைப் பார்க்கும்போது இது லண்டன் மற்றும் ஆண்ட்வெர்ப்பில் ஏற்பட்டது.
குறிப்பாக ஆண்ட்வெர்ப்பில் சில மிகக் கொடிய வேலைநிறுத்தங்கள்,
பாரிஸ் அதிர்ஷ்டவசமாக தப்பித்தது என்று சொல்லலாம்.
வி-2 ராக்கெட் மூலம்,
ஒளி நகரம் அதன் வரலாற்றில் எப்போதும் இல்லை அழிவின் அபாயத்திற்கு மிக அருகில் வந்துவிடும்.
இந்த அத்தியாயம் அழிக்கப்பட்டது எங்கள் கூட்டு நினைவகத்திலிருந்து.
ஏன்?
போரின் முடிவில்,
கூட்டாளிகள் எடுத்தார்கள் V-2 இன் தொழில்நுட்பம் மற்றும் பொறியாளர்கள்,
மற்றும் இவர்கள் ஜெர்மன் விஞ்ஞானிகள்
விண்வெளி திட்டங்களை யார் உருவாக்குவார்கள் அமெரிக்கா மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்தில்.
வி-2 ராக்கெட் அனைத்து நவீன ராக்கெட்டுகளின் மூதாதையர்.
ககாரினை அனுப்பிய ராக்கெட்டுகள் இவை விண்வெளிக்கு மற்றும் ஆம்ஸ்ட்ராங் சந்திரனுக்கு.
பிரான்சில், ஏரியன் திட்டம் இந்த பொறியாளர்களால் மட்டுமே உள்ளது
பிரெஞ்சு பொறியாளர்களுடன் இணைந்து பணியாற்ற வந்தார்.
வெகு சிலருக்கே தெரியும் ஜெர்மன் பொறியாளர்கள் பிரான்சுக்கு வந்தனர்.
அவர்கள் கொள்கையில் பங்கேற்றனர் பிரெஞ்சு இராணுவத் தொழிலை மீண்டும் கட்டியெழுப்புதல்
அதனால் தான், என் கருத்துப்படி,
அது அமைதியாக இருந்தது மற்றும் மிகவும் இரகசியமாக உள்ளது.
நாசிசத்தின் வீழ்ச்சி தலைநகரில் அமைதியை மீட்டெடுத்தது.
இருபது வருடங்கள் கழித்து, V-2 ராக்கெட்டுகளின் உண்மையான அச்சுறுத்தல்
அதிகாரப்பூர்வ கதையிலிருந்து நீக்கப்பட்டது.
உலகக் கருத்து உற்சாகமாக உள்ளது ஒரு ஜெர்மன் ஜெனரல் பற்றி
பாரிஸின் மீட்பராக இருந்தவர்.
பேடன்-பேடனில் உள்ள ஒரு வில்லாவில் மனிதன் வசிக்கிறான்
மையத்தில் இருந்தவர் நாடக நேரங்கள்
பாரிஸ் விடுதலையைச் சுற்றி, ஜெர்மன் பக்கத்தில்.
இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்த மனிதன்,
ஜெனரல் வான் சோல்டிட்ஸ் கடைசியாக இருந்தார் கிரேட்டர் பாரிஸின் ஜெர்மன் இராணுவ ஆளுநர்.
அவர்தான் குறைத்திருக்க முடியும் மூலதனம் சாம்பலாகும்.
ஏன் ஹிட்லரின் விசுவாசமான சீடர்களில் ஒருவர் பாரிஸின் ஹீரோ?
நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது நாம் ஒரு பனிப்போர் சூழலில் இருக்கிறோம்
எங்கே நேச நாடுகள்
மேற்கு மற்றும் அமெரிக்கர்களுக்கு,
ஜெர்மனி, மேற்கு ஜெர்மனியை மீண்டும் அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்
மீண்டும் விளையாட்டுக்கு சர்வதேச அரசியலின்.
ஐரோப்பாவின் இடிபாடுகளில், கூட்டணிகள் இரண்டு தொகுதிகளாக அமைக்கப்பட்டன.
கிழக்கு எதிராக மேற்கு.
மையத்தில் கிழிந்தது, ஜெர்மனி ஒரு முக்கிய புள்ளி.
நேற்றைய எதிரி அவசியமான பங்காளியாகிறது.
அந்த நேரத்தில் ஒரு சிறிய வேலை இருந்தது ஏற்கனவே உள்ள நினைவுகளில் செய்யப்பட்டது
ஜெர்மனியின் பிம்பத்தை சற்று மாற்ற வேண்டும்
அதுவரை முற்றிலும் எதிர்மறையாக இருந்தது.
"... ஜெர்மனியின் கூட்டாட்சி குடியரசு."
"பிரான்கோ-ஜெர்மன் நட்பு வாழ்க."
இது இந்த தருணத்தில் உள்ளது புராணக்கதை தோன்றியது,
இது ஜெர்மனிக்கு ஒரு வழியாகும் அதன் நினைவில் உள்ள குற்றத்தை எளிதாக்க.
அதே நேரத்தில்,
டொமினிக் லாபியரின் பரபரப்பான நாவல் மற்றும் லாரி காலின்ஸ் வெளியிடப்பட்டது.
பாரிஸ் எரிகிறதா?
அது நினைவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது ஆசிரியர்கள் சந்தித்த ஒரு மனிதனின்
மற்றும் புதிய முகத்தை தருபவர் வரலாற்று எதிரிக்கு.
சிறந்த விற்பனையாளர் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பின்பற்றப்படும்
ரெனே கிளெமென்ட் மூலம் சர்வதேச பிளாக்பஸ்டர்.
ஒரு கட்டுக்கதை பிறக்கிறது, வரலாற்றின் பொய்யான கணக்கு,
விளையாட்டின் பங்குகளை பிரதிபலிக்கிறது புதிய உலக அரங்கில்.