Een deel van deze video wordt u aangeboden door Surfshark.
“Wow….
Wauw! Dit is enorm!”
“Welkom bij de JET tokamak” De JET tokamak fusiereactor in het echt zien was een ervaring die je ogen opende,
maar niet op de manier die je zou verwachten. Wat ik tijdens mijn tijd bij het Culham Science Centre in het VK te zien kreeg,
ging veel verder dan wat JET doet. Er is een heel ecosysteem
nodig om een ​​toekomstige fusie-industrie te ondersteunen, en de Britse regering stimuleert
elk aspect daarvan. Er is veel geroezemoes rond fusion-startups,
maar om dit allemaal te laten werken, is er een holistische kijk nodig om de vele uitdagingen
eromheen aan te pakken. Dus wat is daarvoor nodig? En… hoe is het om in een tokamak te staan?
Ik ben Matt Ferrell … welkom bij Undecided.
De oude grap is dat fusie-energie altijd 30 jaar verwijderd is, maar
het zijn langlopende experimenten zoals JET die ons begrip van fusie vooruit hebben geholpen
en de afgelopen decennia grote vooruitgang hebben geboekt.
Slechts een paar jaar geleden vestigde het het record voor langst aanhoudende energie.
De hele reden dat ik deze video's maak, is om mijn opwinding en interesse in
technologie te delen … in waartoe de mensheid in staat is als we onze collectieve geest op een
heel moeilijk probleem richten. Ik ben geen wetenschapper, dus in deze video's deel ik mijn leertraject
en nieuwsgierigheid. En mijn reis naar het VK, die ik mijn 'nucleaire tournee door het VK' heb genoemd,
maakt daar deel van uit. Dit is de eerste in een reeks video's die ik vrijgeef over
die tour. Je krijgt alles te zien, van grote door de overheid gefinancierde onderzoeksfaciliteiten
tot particulier gefinancierde fusie, tot een kleine startup die iets doet met fusie dat
je misschien niet verwacht. Abonneer je dus zeker en zet notificaties aan om die niet te missen.
Om de boel af te trappen in deze video, dacht ik dat het goed zou zijn om naar
het grote plaatje te kijken als het om fusie gaat. En er is geen betere plek om te beginnen dan
de UK Atomic Energy Authority (UKAEA) en het Culham Science Centre in Oxford. Dit
is echt een hersenspinsel van briljante mensen die niet alleen fusie-energie proberen aan te pakken,
maar alles wat nodig is om het te ondersteunen. Ik kom straks bij de JET en
de MAST-U tokamaks, maar fusie brengt een aantal interessante uitdagingen met zich mee.
Gewoon voor een snelle opfriscursus, als je het hebt over kerncentrales die we allemaal
kennen, is het nucleaire _fission_, geen "u." Dat is wanneer een neutron tegen een groter atoom botst,
dat het in twee kleinere atomen splitst. Bij dit proces komen ook extra neutronen vrij
die een kettingreactie kunnen starten door tegen meer atomen te slaan om het
proces voort te zetten. Bij het splitsen van een atoom komt een enorme hoeveelheid energie vrij in de vorm
van warmte. In de kernreactoren die we tegenwoordig over de hele wereld hebben,
wordt die warmte opgevangen om water in stoom om te zetten, die vervolgens een turbine laat draaien om elektriciteit te produceren.
Fusie is het tegenovergestelde van splijting, en het is wat er gebeurt in onze zon en alle sterren
in het universum. Fusie is wanneer twee atomen tegen elkaar slaan om een ​​enkel groter atoom te vormen,
maar het enkele grotere atoom zal iets lichter zijn dan de
twee afzonderlijke atomen. Die extra massa wordt omgezet in energie. Bijvoorbeeld
als twee waterstofatomen die samensmelten tot één heliumatoom. Het vermogen dat vrijkomt bij
dit proces is vele malen groter dan het vermogen dat vrijkomt bij kernsplijting.
Als de fusiereactie eenmaal tot stand is gekomen in een reactor zoals een tokamak, is er brandstof nodig om
deze in stand te houden. Er zijn een paar verschillende belangrijke brandstoffen die opties zijn voor fusie: deuterium, tritium
of helium-3. Zowel deuterium als tritium zijn zware isotopen van waterstof. Als je
naar deze grafiek kijkt, zie je de uitvoerverschillen tussen deuterium + helium-3,
deuterium + deuterium en deuterium + tritium. Daarom wordt bij het meeste fusieonderzoek
gekeken naar deuterium + tritium vanwege de grotere potentiële energie-output.
Een belangrijk ding om in gedachten te houden is dat sommige van deze reacties, zoals deuterium + tritium,
neutronen produceren. En neutronen
kunnen, in tegenstelling tot sommige andere vormen van ioniserende straling, dingen die ze beïnvloeden daadwerkelijk radioactief maken. Het is een proces dat neutronenactivering wordt genoemd. Hoewel
de straling die wordt gegenereerd door fusiereacties van korte duur is, is het toch iets dat je moet doen
kampen met en aanpakken … vooral met het onderhoud van een tokamak-reactor.
Dat is waar mijn eerste stop bij het Culham Science Centre in het spel komt en de oplossing die ik
te zien kreeg. Voordat we daarop ingaan, wil ik Surfshark bedanken voor het sponsoren van dit deel van de
video van vandaag. Ik raad altijd aan om een ​​VPN te gebruiken als je openbare wifi gebruikt, maar VPN's kunnen ook erg handig zijn
als je thuis bent. Veel online services gebruiken behoorlijk geavanceerde commerciële tracking
en machine learning om zeer gerichte advertenties toe te passen ... een VPN kan u daartegen beschermen
. CleanWeb van SurfShark doet geweldig werk door advertenties, trackers en kwaadwillende websites te blokkeren,
waardoor het internet veiliger is, zelfs thuis. En je kunt het zelfs laten lijken alsof je IP-adres
uit een heel ander land komt. Dit kan handig zijn als u een video wilt streamen
die alleen beschikbaar is vanaf een specifieke locatie. Een van de beste onderdelen van SurfShark is
dat het eenvoudig is in te stellen op al je apparaten, of dat nu iPhone of Android, Mac of pc is.
SurfShark is de enige VPN die één account aanbiedt voor gebruik met een onbeperkt aantal apparaten. Gebruik
mijn code om 3 extra maanden gratis te krijgen. SurfShark biedt een geld-terug-garantie van 30 dagen, dus er is
geen risico om het zelf uit te proberen. Link staat in de beschrijving hieronder. Dank aan Surfshark
en aan jullie allemaal voor het steunen van het kanaal. Terug naar de eerste stop bij het Culham Science Center.
Ik kreeg de kans om de Remote Applications in Challenging Environments-faciliteit, of RACE, te bekijken,
die draait om het creëren van mechanische systemen om gevaarlijke of moeilijk toegankelijke
machines te onderhouden. Een van de systemen die ze hebben gemaakt, heet MASCOT, dat zich in wezen gedraagt
​​als een verlengstuk van de armen en handen van een operator. Ze kunnen de grijper op afstand manipuleren
om panelen te verwijderen, componenten te vervangen en onderhoud op een veilige afstand uit te voeren.
Een van mijn eerste vragen, die sommigen van jullie zich waarschijnlijk ook afvragen,
was waarom dit geen computergestuurd systeem is. Waarom een ​​menselijke operator gebruiken?
“Er zijn dus niveaus van automatisering in termen van volledige automatisering,
gezien het feit dat het één machine is en we opnieuw zeer delicaat zijn bij alles wat we doen. Getroffen vertragingen
zijn zo enorm. Het wordt nog steeds handmatig gedaan gedurende de hele levensduur van deze machine.
Ik kijk uit naar andere reactoren in de toekomst, daar zullen hogere niveaus van automatisering zijn, waar
ze voor langere tijd zullen draaien, een langere
levensduur hebben en meer routinewerk zullen doen. Waar dit een experimentele reactor is,
is het veel meer, misschien doe je iets maar één keer. Dus het idee om
er een geautomatiseerde reeks voor te programmeren … is niet zo enorm waardevol. Maar zeker toekomstige reactoren ingaan is dat.”
“Je kunt de robot dus intrekken, de gieken in- en uittrekken en
door automatisering in positie brengen. Maar als het gaat om de daadwerkelijke omgang met
de omgeving, dan is dat wat een mens overneemt.”
Zoals je op de monitoren kunt zien, hebben ze een digitale tweeling van de reactor gemaakt om
binnen te werken voor simulatie, en om ze ook meerdere kijkhoeken te geven van
wat er in de omgeving gebeurt. Voordat een operator zelfs maar de echte machine kan aanraken,
is er 1.000 uur trainingstijd nodig, die ik
een paar minuten heb mogen ervaren. Zeggen dat het leuk was, zou een understatement zijn.
'Dit is, ja, fotoschakelaar voor de schakelaar. En druk op
deze knop. De goede knop staat erop dat de krachtsnelheid begint
te activeren. Oké. Je kunt zo aan tafel. Je voelt de kracht terug versnellen. Ja."
"Oké. En. O, hoezo. Dat is gek."
"Oh, nog een bingo."
"Ja..."
"Oké. Dit is de beste videogame die ik ooit heb gemaakt. Dat is zo cool."
"Kunnen we je daarover aanvechten?" "Ja. Dat is zo geweldig."
Je kon de randen van het blok voelen, of de rechterhandgrijper tegen de linkerhandgrijper slaan
, evenals het gewicht van het blok toen je het van de tafel tilde. Het was
vrij gemakkelijk te begrijpen waarom die haptiek belangrijk is voor Op de vloer van de faciliteit
hebben ze een enorm werkgebied met experimenten met verschillende technologieën. Om niet te veel in een konijnenhol te vervallen
, maar in gesprek met het team legden ze uit waarom ze experimenteren met
mechanisch aangedreven robotica , met zaken als tandwielen en motoren, versus kabels zoals MASCOT gebruikt.
"Dit zijn kant-en-klare, tweehandige manipulatorrobots waarmee we beginnen te werken en kijken
wat de waarde is van het toepassen van dat soort kant-en-klare technologie."
“Heel verschillend in de technologie die ze onderling gebruiken. Deze wordt
allemaal mechanisch aangedreven met conceptuele assen en tandwielen,
in tegenstelling tot een kabelaangedreven systeem zoals de mascotte of de andere, kant-en-klare robot daar.
Ze hebben verschillende voor- en nadelen. De kabelaangedreven exemplaren zijn veel behendiger en voelen
een stuk lichter aan, maar de mechanisch aangedreven exemplaren zijn enorm stralingstoleranter.”
Toen ik deze opstelling mocht uitproberen, leek het enigszins op het trainingssysteem dat ik gebruikte,
maar ik voelde ook het tikken en slijpen van de tandwielen. Het was even wennen,
maar … ik wil niet opscheppen, maar ik denk dat ik het vrij snel oppikte. Het is
verrassend hoe snel je je aanpast aan de machine en de basis
onder de knie krijgt. Mijn leven lang videogames spelen heeft misschien ook geholpen.
Maar zelfs met die training heb je nog steeds iets nodig om het
in de echte wereld te testen voordat je de eigenlijke tokamak in gebruik neemt.
Daarom hebben ze een levensgrote replica waarop het team kan trainen. Ik voelde me als een kind op
kerstochtend om de tokamak binnen te gaan en een beter idee te krijgen van
de grootte en reikwijdte van het apparaat. Voor het geval je het nog niet wist, JET heeft de vorm van een gigantische donut,
wat niet zo'n grote verrassing zou moeten zijn, aangezien er een hint klopt in de naam: Joint European Torus.
'Dus dit is de binnenkant van die torus. Dus hier komen we om te trainen en oefenen we met
mascotte, onze manipulator op afstand waarmee we werken. In wezen als een één-op-één replica van de binnenkant van onze machines. Dus het is allemaal vanaf nul gemaakt ... afgezien van dit
gedeelte waar ik me nu in bevind, is dit een van de werkelijke octa's van een jet. Dus Jet is opgesplitst in
acht segmenten, maar er zijn er eigenlijk negen, dus het reserveonderdeel maakt deel uit van de trainingsfaciliteit.
'Dus mascotte komt hier in de buurt. En dan hebben we de taakmodule uit een aparte
opening laten komen. De taakmodule is een tafel, maar dan een chique tafel. En de operators kunnen in principe
alle taken oefenen die ze daadwerkelijk in de machine moeten uitvoeren, omdat het erg belangrijk is
dat de machine zo snel mogelijk weer wordt ingeschakeld. Het is dus erg belangrijk dat de
operators weten wat ze doen en dat ze erg bedreven zijn in wat ze doen, want
ergens en hier een bout laten vallen zou slecht zijn. Maar een bout in JET laten vallen zou heel
erg zijn. Hier komen ze dus oefenen, maar ook de technici komen hier oefenen . Af en toe moeten we wel mensen sturen en die komen dan ook in hetzelfde gebied oefenen.”
Hoewel het onderhoud van fusiereactoren een belangrijk onderdeel is van het onderzoek van RACE,
is het niet de enige toepassing van wat ze doen. Het heeft veel bredere toepassingen voor
andere industrieën met gevaarlijke materialen of omgevingen waarin
mensen mogelijk moeilijk veilig kunnen werken. We onderzoeken een mogelijke toekomstige
video over dit onderwerp, dus laat het me weten als je meer wilt zien op robotica.
Ik heb nog maar net de oppervlakte bekrast van wat ik bij RACE heb gezien, maar ik werd overweldigd door alle verschillende
experimenten. Dit is een aspect van fusie-energie waar ik niet aan had gedacht of zelfs maar aan had gedacht.
Mijn volgende stop was de nieuwere MAST-U tokamak, waar ik de directeur van Toakamak Science, Dr. Fulvio Militello, kon spreken
. Dit sluit precies aan bij wat ik in het begin zei.
De grap dat fusie altijd 30 jaar verwijderd is, negeert alle ongelooflijke
vooruitgang die de afgelopen 40-50 jaar is geboekt. Fulvio liet me de eerste
werkende tokamak zien die in de faciliteit werd geopereerd … het was vreemd schattig.
“Onze rondleidingen beginnen hier omdat dit een tokamak-reactor is, dit is een experiment dat we hier
ter plaatse aan het werk hadden. Het is geen model, het is echt. In de jaren 1960. En dit ook,
om je een idee te geven van hoeveel het veld is geëvolueerd in 40, 50 jaar, het is een ongelooflijke
vooruitgang. Van een toestel dat letterlijk op tafel kan staan ​​tot wat je straks waarschijnlijk bij JET gaat zien.”
Dus dingen zijn geëvolueerd van kleine tafelexperimenten naar grootschalige faciliteiten.
Het MAST-U-project (Mega Amp Spherical Tokamak Upgrade) is belangrijk voor de UKAEA omdat het een
belangrijke stap in de richting van commercieel levensvatbare fusiecentrales die schone,
veilige en overvloedige energie zouden leveren. MAST-U is gefocust op het oplossen van de belangrijkste uitdaging van plasma-uitlaat,
die nodig is om commerciële fusiekracht te bereiken, en zijn nieuwe plasma-uitlaatsysteem,
Super-X genaamd, is ontworpen om warmte- en stroombelastingen te verminderen,
waardoor omleidercomponenten mogelijk langer meegaan langer. In mijn gesprek met Fulvio
zei hij dat de omleider de sleutel is voor toekomstige ontwerpen van commerciële elektriciteitscentrales
vanwege de manier waarop hij omgaat met de overtollige warmte die niet wordt gebruikt voor elektriciteitsopwekking.
“Het is eigenlijk het handvat van een kop hete koffie. Ons plasma is dus
de koffie die we willen drinken. Het is wat we echt willen krijgen, toch?”
"Rechts." “We willen deze koffie zo heet mogelijk krijgen, maar dat gaan we niet aan als we
alleen de beker met onze handen vasthouden. We hebben dus een hendel nodig … en de omstelling heeft dezelfde
functie. Het probeert dit zeer hete en zeer energetische plasma van het oppervlak van het apparaat te scheiden
. En dus leiden we onze plasma-energie om. In deze versie van het apparaat hier, de mockup
of hier en hier in deze functie. En dat onderdeel is speciaal ontworpen om plaats te bieden aan
dit zeer grote energieapparaat. Dit ontwerp dat we hebben is het meest unieke ter wereld. Niemand
anders heeft het. Het wordt een Super-X-configuratie genoemd. Het is gewoon een technische term die wij natuurkundigen gebruiken,
maar het idee is dat het specifiek ontworpen is om deze zeer grote energie te accommoderen.”
"Ja. Ik was erg benieuwd naar de omleider. Wat maakte dat … want dat is
een zeer belangrijke upgrade van mijn begrip.
"Ja dat is zo. MAST-upgrade heeft al buitengewoon interessante fysica gegenereerd die verband houdt
met deze nieuwe functie. We hebben bijvoorbeeld kunnen zien dat de energie die
uit de machine komt heel goed wordt verwerkt door dit nieuwe onderdeel. En de prestaties die we hebben
waargenomen in vergelijking met meer standaardontwerpen zijn een factor 10 hoger. Dit is dus een heel goed
resultaat dat we al met de wetenschappelijke gemeenschap hebben besproken en we zijn er erg trots op.
En we zullen ook, in de nieuwe experimenten die we nu doen, willen begrijpen hoe
ons plasma interageert met deze nieuwe functie van het apparaat. En we hebben goede hoop dat dit ontwerp
onderdeel zal worden van toekomstige energiecentrales.” Het 'sferische tokamak'-ontwerp van de MAST-U
heeft het potentieel om een ​​goedkopere en efficiëntere manier te zijn om fusie-energie te leveren
dan momenteel mogelijk is in grotere apparaten. Zoals Fulvio al zei, vermindert de nieuwe omleider
de hitte van het uitlaatmateriaal met een factor 10, waardoor het mogelijk wordt om de uitlaat
uit de machine te kanaliseren bij temperaturen die de componenten van de machine kunnen weerstaan.
Dat moet de levensduur en de economische levensvatbaarheid van de machine verhogen. Maar op korte termijn is het enige doel van MAST-U
om experimenten voort te zetten en te leren hoe dit specifieke ontwerp met plasma omgaat,
de energie-output verhoogt en meer. Het uiteindelijke doel is weer een grote stap richting energiecentrales.
“En ook het element is super belangrijk. Deze experimentele apparaten zijn niet alleen voor de fysica,
ze zijn ook bedoeld om te leren hoe toekomstige energiecentrales moeten werken. Hoe u ze onderhoudt,
hoe u ervoor zorgt dat ze in de juiste staat verkeren. Hoe ze te verbeteren. Er wordt dus ook
een belangrijke operationele capaciteitsopbouw gedaan met deze experimentele apparaten.”
Dat brengt ons terug bij JET.
“Wow…. Wauw! Dit is enorm!”
"Welkom bij de JET-tokamak" "Oh mijn god ..." "Welkom bij de torus." "Dit is enorm."
“Dit is mijn reactie toen ik mijn scriptie deed over een tokamak die zo
groot was. En de eerste dag dat ik hier kwam, kon ik niet geloven dat het zo groot was.”
Ik kan op één hand tellen hoe vaak ik zo ben weggeblazen. Een van mijn
favoriete momenten was het binnenlopen van het voertuigassemblagegebouw bij NASA, waar ze
de Apollo-raketten bouwden, en het zien van een van de spaceshuttles die buiten gebruik werd gesteld. Dit
staat bovenaan … maar dat was Fernanda Rimini die me de rondleiding door JET gaf. Ze is
een soort legende in het onderzoek naar fusie-energie en speelde een belangrijke rol in de recente recordbrekende
resultaten van JET. Dus het was niet alleen om JET persoonlijk te zien dat geweldig was, het was om elkaar te ontmoeten
mensen zoals Fulvio en Fernanda die me JET liet zien, brachten het naar een hoger niveau.
JET bestaat al sinds het begin van de jaren 80 en heeft
in de loop van de tijd vele upgrades en herzieningen ondergaan. Je kunt een deel daarvan gewoon zien aan de manier waarop het eruit ziet. Het lijkt een beetje op het huis
dat Jack heeft gebouwd. Toen ik Fernanda vroeg hoe JET zo lang relevant is gebleven,
dacht ik dat haar antwoord ook mooi aansloot bij wat Fulvio bedoelde.
“Een van de grootste voordelen van JET is dat JET is ontworpen en altijd is
gebruikt met samenwerking tussen de fysica en de technische teams.
Je krijgt dus niet zomaar natuurkundigen die indrukken op de muur schrijven en ingenieurs die
daar in een hoekje hun werk doen. Er is echt een dialoog tussen de twee. En dit maakt het mogelijk dat,
bijvoorbeeld, wanneer er een natuurkundige doorbraak is, ik ga nu in details treden, maar er werd
iets ontdekt in de vroege jaren tachtig. Er was de H-modus die je plasma heter maakt.
Het was daar niet helemaal op voorbereid, maar omdat de techniek
het oppikte, werd JET aanzienlijk gewijzigd en konden we in deze H-modus werken.”
Maar het was niet alleen de synergie tussen natuurkundigen en ingenieurs die
JET relevant hebben gehouden. Er is nog iets dat de wereld de afgelopen twee jaar stormenderhand heeft veroverd,
maar dat al een rol speelt in al het fusieonderzoek, en dat is AI.
"Denk je dat AI een grote rol speelt in wat
aanvoelt als een versnelling van wat we leren?"
“AI speelt een grote rol. Het zal een grote rol spelen in de manier waarop
we het plasma beheersen en in de manier waarop we het plasma beschermen. Dus ja, dat komt wel.”
“We hebben oplossingen die naar voren komen en zeggen, oh, misschien kunnen we dit implementeren. Realtime
systemen rechtstreeks van AI en de natuurkundige teams profiteren daarvan. U kunt
simulaties dus snel doorlopen. We kunnen ook real-time simulaties uitvoeren. We kunnen
tegenwoordig op modellen gebaseerde dingen in realtime doen, wat we 10, 20 jaar geleden niet eens konden.
Dat is slechts één voorbeeld van waarom ik denk dat het voelt alsof fusieonderzoek en startups
tegenwoordig versnellen. Ik bedoel, er zijn veel factoren, maar computermodellering versnelt
het onderzoek drastisch. Vooruitgang in de materiaalwetenschap pakt technische uitdagingen aan, zoals supergeleiders die
kleinere, sterkere magneten maken. Ik heb dat besproken in een eerdere video over de MIT-
spin-off Commonwealth Fusion Systems. Er worden veel uitdagende problemen opgelost.
Hoe groot en gek de JET-tokamak er ook uitziet,
het is een essentieel hulpmiddel geweest voor de wetenschappelijke gemeenschap om meer te weten te komen
over het ontwerp van fusiereactoren en hoe plasma en de reacties te beheersen. Ze hebben
in de loop van de tijd componenten toegevoegd om verschillende aspecten van hoe dingen werken te testen en ervan te leren.
Maar het deel dat me een beetje verbaasde, was dat ze ook zullen
leren van de ontmanteling van JET, die over ongeveer een jaar zal plaatsvinden.
"Je kunt leren van de ontmanteling?"
"O ja, absoluut."
"Ik hou daarvan."
“De monsters, de eerste, ze zullen bijvoorbeeld monsters nemen van de tegels die
erin zitten en die analyseren om te zien wat het effect van het plasma op hen is geweest. Hoe is het
materiaal in de tegels geïmplanteerd? Hoe ver zullen al deze dingen zijn? Hoe
zijn de materiële veranderingen van de nutronen? Hoe pakken we het aan? Kunnen
we het allemaal aan met remote handling of zullen er op een gegeven moment mensen naar binnen moeten.”
“Ik vind het geweldig dat je leert van elk aspect van het bedienen ervan, de vaardigheden leert,
hoe je de machine bedient, hoe je ervoor zorgt, hoe je hem uitschakelt. Ik hou daarvan."
"Ja. Dat zal absoluut, weet je, een primeur zijn in termen van proberen zoveel mogelijk te leren.
De UKAEA hanteert echt een holistische benadering van fusieonderzoek. Ze hebben een nieuwe faciliteit
gebouwd die momenteel onderzoek doet naar tritium, wat een belangrijk knelpunt is
voor de toekomst van fusie, en de brandstof die de meeste mensen het meest veelbelovend vinden. Op dit moment
is er niet genoeg tritiumproductie in de wereld om een ​​commerciële elektriciteitscentrale te ondersteunen,
dus dat is iets anders om uit te zoeken. Ze werken ook samen met particuliere
bedrijven om verschillende benaderingen voor fusie-energie te ondersteunen … ze hebben een ongelooflijke
agnostische benadering. Ik zal het hebben over een van die bedrijven in de volgende video,
First Light Fusion, dus zorg ervoor dat je je abonneert en notificaties aanzet om dat niet te missen.
Ik was ongelooflijk onder de indruk van de omvang en reikwijdte van wat de UKAEA doet om
de bredere fusie-industrie te ondersteunen. Ik was nog meer onder de indruk van alle
geweldige mensen die ik tijdens mijn dag daar heb ontmoet. Dank aan Oliver, Leah, Fulvio, Fernanda
en alle anderen die ik heb gesproken. Dit bekrast alleen het topje van de ijsberg van wat ik heb meegemaakt,
dus ik ga proberen hier meer van te krijgen op de Still TBD-podcast en op mijn Patreon.
Dus wat denk je? Spring in de reacties en laat het me weten. En zorg ervoor
dat je mijn follow-up podcast Still TBD bekijkt, waar we
enkele van je feedback zullen bespreken. Dank aan al mijn patrons, die advertentievrije versies van
elke video krijgen. En bedankt allemaal voor het kijken. Ik zie je in de volgende.