In 1881 hebben architect William Brown
en Benjamin Haugh, een ijzersmelterij bezitter
een idee gepatenteerd voor een nieuw type gevangenis.
De Draaiende Gevangenis.
Achteraf was het niet zo'n goed idee
Onpraktisch, onveilig en uiterst complex.
Maar dat stopte ze niet om dit idee te verkopen
aan een aantal steden in de VS.
De eerste is hier gebouwd, in Crawfordsville, Indiana.
Alhoewel er al tientallen jaren geen gevangenen zijn,
is dit de enige waar het mechanisme nog van werkt.
De draaiende gevangenis heeft twee etages,
en er zijn acht cellen op elke etage.
Het stalen gevaarte weegt ongeveer dertig ton.
Het geheel wordt bediend door een handslinger welke
beide etages tegelijk in beweging zet.
Het raakt nergens de muren of de tralies
de hele machine beweegt rondom een centrale cilinder
die loopt van het dak tot de riolering.
Het werkt als een spil waarbij al het gewicht rust
op de bovenkant van het draaipunt.
In die tijd was het een wonder van techniek.
Het voordeel van de draaiende gevangenis
was dat er maar één deuropening was,
de gevangenen konden hun cel in en uit
vanuit een taartvormig cellenblok.
Met maar één deur waren er minder bewakers nodig
om de gevangenen te bewaken.
Er is maar één uitgang.
De halve maan vorm is het toilet die dichtgelast is.
Na de bouw in 1880 hadden de gevangenen
een toilet en stromend water in de cel
terwijl de meeste huizen dat niet eens hadden.
Vanaf 1882 waren er toch wat problemen
tot 1838 dat er maar één opening was op elke etage.
En er was maar één bewegende deur
die voorkwam dat gevangenen op de etages
uit de opening sprongen wanneer ze wilden.
Bij brand was er een risico dat een bewaker
daar moest staan om één voor één alle gevangenen
eruit moest laten om ze in veiligheid te brengen.
Een ander probleem was dat 50% van de gevangenen
werd gearresteerd voor dronkenschap en in een cel
werden gezet om later plaats te maken voor andere
gevangenen die binnen werden gebracht.
Alleen vielen ze in slaap op de grond met hun armen of
benen door de tralies, terwijl de machine ging draaien
met hun armen en benen kwamen ze knel tussen de
muur en cel, ledematen braken of werden geamputeerd.
In 1938 stopten ze met het draaien van de gevangenis,
Ze maakten een deur in iedere cel
en installeerden een rondgang.
Ze stopten dus met draaien voor de problemen die
er waren door brand en doordat er van gevangenen
ledematen werden geamputeerd.
Wat ons gezegd is, zolang we het onderhoud van
deze machine zo blijven uitvoeren en ook zo blijven
behandelen, blijft het zo bestaan.
We kunnen dan voor eeuwig blijven draaien.
Er zijn een aantal opties ter verbetering
De tralies hadden kunnen draaien, niet de cellen.
of het complexe draaimechanisme had achterwege
kunnen blijven om één cel tegelijk te openen.
Wat eigenlijk neerkomt op een gewone gevangenis.
De moraal van het verhaal?
Omdat een idee een patent heeft
wil het niet zeggen dat een goed idee is.
Het betekent alleen dat niemand er eerder aan dacht
en soms is daar een reden voor.