Hé Vsauce, Michael hier. De hond
die Toto speelde in The Wizard of Oz werd in de afiteling
Toto genoemd, maar in werkelijkheid was de naam van de hond
Terry. En toen Terry dood ging in 1945
begroef haar eigenaar Carl Spitz haar op zijn ranch
in Los Angeles. Maar in 1958
werd de Ventura Highway gebouwd
dwars door Terry's graf. Haar resten werden
verstoord en zijn nooit meer gevonden. Drieënvijftig jaar later
werd een herdenkingsteken opgericht in Hollywood Forever Cemetary
in haar naam maar omdat ze niet begraven is
op die plek, is het herdenkingsteken geen graf. Het is wat bekend staat
als een cenotaaf, een lege
tombe. Ik werd herinnerd aan Toto's
cenotaaf toen ik de cenotaaf van Philopappos bovenop de Heuvel van de Muzen
in Athene zag. Ik was namelijk recentelijk in Griekenland
om te praten over Youtube met makers van Youtube filmpjes.
Het alziende oog van een gids kwam langs en we bezochten
de Akropolis, een leeuwenpoort - bijna duizend jaar ouder dan de Akropolis
De eerst bekende analoge computer. Ruim voldoende mooie
katten en ik nam zelfs een selfie in
Delphi. Ik heb al deze dingen gezien en
hoe oud ze waren; hierdoor vroeg ik me af hoe wij
herinnerd zullen worden.
Hoe zullen toekomstige archeologen reageren op de ruïnes van de hedendaagse
maatschappij die ze zullen vinden duizenden jaren in de toekomst?
Zullen ze goed in staat zijn alles goed te
reconstureren? Zal iets van jou in het bijzonder
herinnerd worden? En om het daar maar eens over te hebben
hoe weten we überhaupt dat het verleden echt gebeurd is?
Niet de wijze waarop we denken dat het gebeurd is, maar alles op zich.
Serieus, kan jij bewijzen dat het universum niet afgelopen donderdag
geschapen is? Dat alles - elke persoon, elke geheugen die je hebt
elke foto die je hebt genomen niet gewoon uit het niets verscheen
vorige week of vijf minuten geleden?
Last Thursdayism is het geloof dat het universum gemaakt was
op afgelopen donderdag. Het heeft als zodanig geen
volgelingen of rituelen maar bewijzen dat het idee niet klopt
is onmogelijk. Niet omdat het universum
daadwerkelijk gemaakt was afgelopen donderdag maar omdat
Last Thursdayism niet falsifieerbaar is.
Het kan niet aangetoond worden dat het niet klopt. Elk bewijs dat jij aanlevert kan
wegverklaard worden als deel van
alles dat was geschapen op afgelopen donderdag.
Veel mensen geloven dat een theorie
en verklaring pas wetenschappelijk is als het mogelijk is
om hem te verwerpen, om te bewijzen dat hij niet klopt, om hem te testen.
Dus, in plaats daarvan valt Last Thurdayism in het domein
van de filosofie, waar er gelukkig
scheermessen zijn - kleine vuistregels
die helpen om onwaarschijnlijke verklaringen af te scheren.
De meest beroemde is Ockhams Scheermes. Wanneer we de keus hebben tussen
verklaringen,
kies degene die de minste aannames vereist.
Ockhams Scheermes kan
Last Thursdayism afscheren omdat het
minder aannames vereist om te geloven dat, stel, deze beehive hut
gemaakt was in de bronstijd
en dat ik hem pas later bezocht dan dat de
tombe, mijn herinneringen daaraan, en dit filmmateriaal van mij van de binnenkant
bij pure toeval in het bestaan zijn verschenen op dezelfde tijd
op afgelopen donderdag. Een van mijn favoriete filosofische scheermessen
scheert effectief zoveel weg dat het zelfs
geen scheermes meer genoemd wordt. Het heet Newton's
Vlammend Laserzwaard. Het stelt
dat als iets niet kan worden gestaafd met een een experiment, dat het geen discussie
waard is. Dus laten we verder gaan
naar het verleden. Wat zegt Newtons
Vlammend Laserzwaard ons over het verleden? Ik bedoel, het bestaat niet op dezelfde
manier als
zwaartekracht of licht of protonen dat doen. We kunnen er geen experimenten mee doen
of controlegroepen maken, tests doen. Het verleden
is was het was.
Wij zullen op een dag het verleden zijn en hoe goed we ook proberen onze verhalen
op te schrijven, in afwezigheid van
tijdmachines zullen toekomstige archeologen vaak gokjes moeten wagen
over ons.
Maar dat is ergens wel leuk.
Toekomstige mensen zullen waarschijnlijk veel meer weten dan wij vandaag de dag
over medicijnen, en exoplaneten, over natuurkunde.
Maar één ding waar ze vrijwel zeker
niet meer over weten dan wij nu is
vandaag. Zullen jouw achter achter achter achterkleinkinderen
jouw naam kennen? Zullen aliens, die de aarde bezoeken
over een paar miljoen jaar, nadat de mensheid vertrokken of uitgestorven is,
begrijpen dat Animorphs niet anders dan
fictie was, en niet een stukje geschiedenis van de mensheid?
Je bent bestemd om te worden datgene wat de toekomst
dacht dat je was, als je geluk hebt.
Vandalen, vuur, natuurrampen
verorveraars, dieven: al deze dingen vertroebelen feiten
na verloop van tijd, en hoe goed we ook probeerden om vandaag
voor de toekomstige geschiedenisboeken te bewaren, er is één soort mist
die we waarschijnlijk niet kunnen vermijden.
Onverschilligheid. Ira Glass formuleerde het goed
toen hij zijn luisteraars een eenvoudige vraag stelde: noem
10 mensen uit de vijftiende eeuw.
We hebben lijsten met meer dan 10 mensen maar voor de meeste van ons
zijn die niet belangrijk. Over vijfhonderd jaar
zullen presentatoren op de radio dezelfde grappen maken over ons.
Echter, er is een erfgoed die we achterlaten
die onomkeerbaar is, onveranderlijk
en op een een bepaalde manier onvergetelijk.
"Om energie te besparen, zet monitor uit wanneer je hem niet gebruikt."
Of je laat hem aanstaan. Energie zal behouden blijven
wat je ook doet. Al laat je alle verlichting het hele jaar aanstaan
dan zal er niet minder of meer energie in het universum zijn.
Wat eigenlijk bespaard wordt wanneer we de verlichting uitzetten
zijn de stoffen waar we energie uit halen
die de verlichting gebruiken kan. Maar als je alle energie
in het systeem optelt, voor- en nadat de verlichting werd aangezet
zou het antwoord hetzelfde zijn. Energie doet ook iets anders.
Tenzij het verhinderd wordt om dit te doen, zal energie
zich verspreiden.
Dat wil zeggen
in een paar woorden: de Tweede Wet van de Thermodynamica.
Dit is hoe ons universum werkt. Het is waarom dingen die spontaan gebeuren
spontaan gebeuren. Energie verspreidt zich.
Zelfs wanneer een proces plaatselijk energie concentreert
zoals wanneer een kristal of levensvormen groeien
dan is de tweede wet niet geschonden omdat deze processen
niet onafhankelijk zijn van de grotere wereld om hun heen. Ze zijn niet
100 procent efficiënt. Hindernissen kunnen de onvermijdelijke spreiding van energie uitstellen
voor een lange tijd. De Tweede Wet zegt niet
wanneer energie zal verspreiden - alleen dat áls het kan,
dan zal het dat dóen. Ballonnen zullen leeglopen
voorwerpen zullen vallen, hete voorwerpen zullen afkoelen
en parfum zal als het gesprayed wordt door de kamer uiteindelijk je neus bereiken
zelfs in absoluut stilstaande lucht. De mate waarin
energie verspreid is, wordt gemeten
in entropie. Entropie wordt vaak
"wanorde", "chaos" genoemd. Maar entropie is heel anders dan macroscopische
rotzooi. Dit kaartspel heeft als
thema de Griekse filosofen. Het is gerangschikt op
waarde en kleur. Maar als ik het kaartspel pak
en ik schud ze, en ze daarmee door elkaar gooi, dan heb ik niet
echt de entropie van het kaartspel
vergroot
omdat niets van de energie van het kaartspel
anders is dan wat het daarvoor was
Entropie in de grotere wereld om ons heen
is toegenomen omdat mijn lichaam om het kaartspel te schudden
arbeid moet verrichten. Het moet energie geconcentreerd in mijn cellen nemen
en deze energie veranderen en verspreiden in de vorm van kinetische energie.
beweging, en een beetje warmte van mijn lichaam en van de kaarten,
wrijving, en een beetje geluidsenergie - het ritselende geluid.
Dus dat is je echte erfgoed.
Jouw bijdrage aan de toenemende entropie
van het universum. Geen proces zal in staat zijn
om de toename in entropie teniet te doen
die jij veroorzaakt in je leven. De geschiedenis kan je vergeten
of je verdiensten misinterpreteren, of waar je voor stond.
De rimpels die je achterlaat kunnen van richting veranderd worden
maar het universum zal nooit in staat zijn te vergeten
hoeveel entropie jij hebt toegevoegd. Dat is de wet.
De Tweede Wet van de Thermodynamica.
Veel wetenschappers geloven dat dit betekent dat uiteindelijk
alle energie - warmte - zich gelijkmatig zal verspreiden
door het universum. Het zal overal dezelfde temperatuur zijn,
en op dat moment zal niets meer kunnen
gebeuren. Omdat om iets te laten gebeuren
moet de entropie toenemen, energie moet verspreid worden, te bewegen, te veranderen.
Dit kan wel eens het uiteindelijke lot zijn van het universum.
Thermisch evenwicht.
De "warmtedood" van het universum. De schatting is dat met het tempo waarin dingen gebeuren
dit einde zal plaatsvinden in ongeveer
8 googol jaar, en dat jij hieraan bijdraagt
door eenvoudigweg te bestaan. Een grappige consequentie van dit alles
is dat mensen die niet erg actief zijn, die niet veel anders doen dan
hier en daar liggen
niet gewoon lui zijn. Op een bepaalde manier
zijn ze attent. Luiheid
kan een slechte eigenschap zijn maar voor het universum
is het een fontein van jeugd. Ervoor te kiezen om zo min mogelijk te doen
betekent bewust je bijdrage beperken
aan de onvermijdelijke verspreiding van energie en daarmee
een heel piepklein beetje
de "warmtedood" van het universum uitstellen.
Ontspannen voegt tijd toe
aan het leven van het universum: in hoeveelheid tijd, om eerlijk te zijn, bijna niet te onderscheiden
van niks,
maar nog steeds theoretisch echt.
Lui zijn zal het universum langer
laten bestaan. Dus bedankt voor
het ontspannen. Bedankt voor het rustigjes aan doen. En zoals altijd
bedankt voor het kijken.