درست چند روز قبل از خودکشی در 30 آوریل 1945،
آدولف هیتلر و اوا براون تکمیل کردند نابودی تمام آرشیوهای آنها
هیتلر می خواست چیزی را پشت سر بگذارد.
مورخان فکر می کردند که مشورت کرده اند تمام آرشیوهای موجود در دسترس
هفتاد سال بعد، با تشکر از فرمانده ریموند رز،
یک افسر فرانسوی که اکنون فوت کرده است و یک کلکسیونر خصوصی،
آرشیوهای سیاسی و شخصی جدید
دارای اهمیت تاریخی برای اولین بار فاش شده اند.
این اسناد منحصر به فرد اکنون تمرکز بسیار واضح تری داشته باشید
لحظات حساس خاص در آخرین روزهای هیتلر
جو در پناهگاه چگونه بود؟
آیا پیشوا هنوز امیدوار بود؟ واژگونی نظامی؟
آیا شواهد فیزیکی وجود دارد
از ماجرا بین هیتلر و اوا براون؟
او و همراهش دقیقا چه زمانی این کار را کردند تصمیم به خودکشی گرفتی؟
آیا گورینگ واقعاً قصد تصاحب قدرت را داشت؟ در روزهای پایانی رایش؟
رایش سوم به تازگی نابود شده است.
برلین، مرکز عصبی آلمان نازی، فقط تلی از ویرانه است
چیزی از این پایتخت نمانده است
که برای چند سال دنیا را به لرزه درآورد
غربی ها می آمدند و تملک کنید
منطقه اشغال آنها در برلین در ماه ژوئن
سپس آنها مجبور شدند از پناهگاه بازدید کنند.
هزاران نفر بازدید کردند،
مشتاق یک نگاه اجمالی از آنچه که شوروی نامیده می شود:
جانور قاتل
همه می خواستند ببینند هیتلر کجا مرده است.
اول، دسته ای از شخصیت ها.
سپس اعضا آمدند آمریکایی، انگلیسی، فرانسوی،
و نیروهای اشغالگر شوروی، همه برای بازدید از پناهگاه آمده اند.
در میان پرسنل نظامی که از پناهگاه بازدید کردند
گروهی از افسران فرانسوی بود.
بعد از ظهر 25 نوامبر 1945،
فرمانده ریموند رز وارد آنچه باقی مانده بود
از صدراعظم هیتلر، از طریق ورودی اصلی در خیابان Voss-Strasse.
آنها برای این سفر آماده شده بودند.
مانند رفقای قبل از خود، آنها امیدوار بودند که چند کشف داشته باشند.
فرمانده رز حمله خود را شرح داد
به زیرزمین آخرین مقر هیتلر
او سه نقشه از برنامه سفر خود را ترسیم کرد
و جایی که پیدا کرد اسناد پیشوا
همه که باقی می ماند از صدراعظم پیشوا
دیوارها و اتاق های خالی هستند پر از مبلمان واژگون،
هنوز آثار غارت را در خود دارد.
در خانه به روی همه مراجعه کنندگان باز است.
در سوراخ اصلی که توسط مشعل های الکتریکی روشن شده است،
تو به دنبال یک در کوچک پنهان می گردی، که به یک پلکان هشت پله منتهی می شود،
منتهی به دومین پلکان عریض تر،
که به یک اتاق بزرگ منتهی می شود با ستون های مربع
اگرچه این اتاق زیرزمینی است، اما تزئین شده است با دقتی به اندازه هر تالار تشریفاتی.
سپس در انتهای دور از این اتاق از قبل تاریک،
باید در آهنی پیدا کنی با گل های دیواری
آن را باز کنید و به زیر زمین بروید، پایین یک پلکان مستقیم باریک
دقیقا با 26 قدم
در آنجا می توانید یک آشفتگی وحشتناک را ببینید از صندلی ها و میزهای واژگون
موم شمع، آثار آتش که جاه طلبی اش خفه شد
کف توسط توده ای باورنکردنی پوشیده شده است از انواع اوراق:
نامه های اداری، دفاتر، دفترچه هایی که با دست ورق زده شده اند
که به مدت هفت ماه دیوانه وار جستجو می کرد
برای راز آن خوشبختی به من چرخیده بود
در دورافتاده ترین اتاق،
من اسنادی را پیدا کردم که ثابت می کند که هیتلر می خواست بماند،
هر چی شد استاد بر خلاف همه شانس ها، حتی با وجود حوادث.
گروه کوچک فرانسوی یک ماژور ساخت کشف تاریخی بدون اینکه متوجه باشیم
با این حال، بیش از 70 سال بعد،
یک کلکسیونر فرانسوی، یک مشتاق برای این صفحه تاریک تاریخ،
فرمانده به دست آورد اسناد ریموند رز.
در یک نقطه مدارک را برداشت
که روی کمد لباس بودند و آنها را برگرداند.
می توانم بگویم درست بعد از آن بود که متوجه شدیم
اهمیت تاریخی از این اسناد
پس برای نگهداری آنها اجازه خواست. که اعطا شد،
و این اسناد را در تمام عمر خود نگه داشته است.
من فکر نمی کنم او سودی داشته باشد نگاه به گذشته تاریخی
برای او، این یک عمل بسیار احساسی تر بود
زیرا به نوعی او یک بازیگر تاریخ بود.
برای درک غیرقابل محاسبه اهمیت اسناد تاریخی
باید دوباره داستان را مرور کنیم آخرین روزهای آدولف هیتلر
اواسط آوریل، با ارتش سرخ بیش از 100 کیلومتر از برلین فاصله ندارد.
بقایای لشگر آلمانی، حدود نیم میلیون مرد و 900 تانک
عقب نشینی می کردند قبل از غلتک بخار روسی
در طول 200 کیلومتر، جبهه در حال تسلیم شدن بود
رایش زانو زده بود،
و بمب افکن های متفقین برلین را کتک می زدند.
هر ده روز یک یورش روزانه می آورد توسط آمریکایی ها،
اما هر شب، حملات آزار و اذیت توسط پشه های بریتانیایی
این بدان معنی بود که مردم دائماً بودند زیر پله ها و زیرزمین ها،
مشغول پناه بردن به پناهگاه ها،
هیتلر، مثل دیگری 3 میلیون برلینی
بنابراین همه خسته شده بودند.
در واقع به همین دلیل است که انگلیسی ها حملات را تشدید کرد.
در یک نقطه، بمباران خیلی بزرگ شد
که تصمیم به نقل مکان گرفت.
بنابراین او برای همیشه به پناهگاه نقل مکان کرد.
برای آلمانی های ناامید، منتظر آخرین عمل تراژدی
پایان ناپذیر به نظر می رسید
رادیو آخرین پخش زنده را پخش کرد ارکستر فیلارمونیک برلین،
فینال ریچارد واگنر گرگ و میش خدایان.
هیتلر خود را در پناهگاهش حبس کرد،
چند صد متر از دروازه براندنبورگ
زیر باغ های صدارت
در ناحیه دولت مرکزی
از این پناهگاه، او آخرین عملیات نظامی را هدایت کرد.
برای تجسم بهتر از طرح های به صدراعظم،
و پناهگاه هیتلر، آنها به صورت سه بعدی بازسازی شده اند.
چیزی که به عنوان پناهگاه فوهرر شناخته می شود در دو سطح ساخته شد.
اولین در سال 1936 تحت قسمت از صدراعظم رایش.
طبقه دوم در سال های 1943 و 44 ساخته شد. وقتی مشخص شد
که ضخامت سقف 1.6 متر است برای مقاومت کافی نبود
قدرتمندترین بمب های آمریکایی و انگلیسی.
پناهگاه یک ساختمان بود با ابعاد نسبتا کوچک
فضای زندگی قربانی استواری شده بود.
کاملاً عظیم بود، قالب بتن
هیتلر می خواست مطمئن باشد که بتواند در برلین بماند
و رویدادها را از آنجا کنترل کنید.
او همیشه می ترسید دور بودن از برلین،
احتمالا از زمان تلاش ژوئیه 1944
برای سرنگونی دولت نازی و همچنین او را ترور کنید
و برلین می رفت قدرت مرکزی باشد
هیتلر و آلبرت اسپیر، معمار و وزیر تسلیحات او،
به همه چیز برای پناهگاه فکر کردم.
پیشوا باید بتواند در آنجا زندگی کند مدتی با نگهبانانش
امان از هرگونه حمله هوایی
[صوتی به زبان آلمانی]
در این قسمت از پناهگاه،
هیتلر فضایی را طراحی کرده یا دستور داده بود، جدا از بقیه
یک آپارتمان خصوصی چهار اتاق کوچک.
در قسمت دیگر پناهگاه اتاق های بیشتری وجود داشت، اما حریم خصوصی وجود نداشت.
هیتلر سه نفر را رزرو کرده بود اتاق های کاملا کوچک برای خودش،
و یک اتاق مجاور برای معشوقه اش، اوا براون،
با هر دو حمام کوچک مشترک.
یک اتاق جلسه کوچک نیز وجود داشت،
جایی که دو بار در روز هیتلر در جلسات شرکت می کرد
برای بررسی وضعیت نظامی با مشاوران ارشدش
پناهگاه یک سرداب بود هفت متر زیر زمین مدفون شد.
تنظیمات خاصی انجام شد برای راحتی هیتلر
و اطرافیانش
واضح است که فضای تاریکی وجود دارد.
خود مکان کاملاً غم انگیز است.
پناهگاه قالب بتنی روی سطح آب قرار داشت
رودخانه ولگردی و قانونی شکنی، که در نزدیکی جریان داشت.
بنابراین یک مکان است که مدام تراوش می کند
زمین به طور مداوم پمپاژ می شود، و سرد است
یک سیستم تهویه مکانیکی وجود دارد،
و همیشه می توانید صدای فن را بشنوید و شما را سردرد می کند.
واقعا جای کثیفی است
در این تنظیمات، هیتلر در بهترین حالت خود نبود.
دستورات متناقضی صادر کرد.
دکتر مورل، پزشک او،
روزانه به او آمپول زد گلوکز و ویتامین ها
و تعدادی دارو مصرف می کرد.
هر کدام از افسران که هیتلر را در آن زمان خاص دید،
و من با تعدادی از آنها مصاحبه کرده ام،
وقتی برگشت تکان خوردند تا ببینم در چه وضعیتی است.
دستانش می لرزید، او کاملا سفید به نظر می رسید.
او طوری به نظر می رسید که انگار حداقل بود 10 تا 15 سال بزرگتر از آنچه واقعا بود.
آنها وحشت زده بودند، و همچنین نگران در مورد ثبات روانی او
می بینید که او بسیار ضعیف بود،
و در واقع در مراحل پیشرفته از بیماری پارکینسون
خم شده بود و پاهایش را می کشید، نمی توانست دست چپش را کنترل کند.
پس باید آن را با دست راستش نگه دارد به دلیل لرزش اسپاسمیک
هیتلر حدود 30 کارمند داشت برای نگه داشتن پناهگاه
او توسط نگهبانان شخصی اش خدمت می کرد،
تکنسین های سنگر، و پرسنل ارتباطات
آنچه شما اینجا دارید گردهمایی نهایی رایش است.
به عبارت دیگر گوبلز، که خانواده اش را به پناهگاه منتقل کرد،
بورمن، منشی شخصی ضروری،
و منشی ها
برخلاف میل هیتلر،
همراه مخفی او در پناهگاه به او پیوست.
در مجموعه خصوصی که پیدا کردیم
دو نامه بسیار مهم بود از اوا براون
در اینجا اصل است.
این اولین بار است که نشان داده شده اند، دو نامه آخر او
اولین مورد به تاریخ 19 آوریل 1945 است.
خطاب به بهترین دوستش، هرتا اشنایدر که در بایرن ماند.
منشی ها و Ishoot هر روز با تفنگ دستی،
و ما در حال حاضر بسیار ماهر هستیم که هیچ مردی جرات رقابت با ما را ندارد.
من تقریبا تمام عمرم را گذراندم در آن پناهگاه حمله هوایی
می توانید تصور کنید که چقدر خوابیدن سخت است.
با این حال، من بسیار خوشحالم همین الان نزدیکش باشم
بالاخره می گوید من پیش او می مانم.
این تراژدی اوا براون است، یک دختر بچه فوق العاده رمانتیک بودن
که خیلی کوچکتر از او بود و چه کسی در طول رابطه با هیتلر،
فقط از یک چیز می ترسید، از دست دادن او.
در واقع، او اقدام به خودکشی کرد در شروع رابطه آنها
هیتلر ترسید و او را نگه داشت.
بنابراین برای او، این، به نوعی، رابطه را رسمی می کند،
این واقعیت که نشان می دهد او باقی خواهد ماند تا آخر کنارش
این نامه همچنین اطلاعات کلیدی را به ما می دهد بر روحیه هیتلر
در آستانه 56 سالگی
این نامه جالب است، همانطور که جو موجود در پناهگاه را نشان می دهد.
ما هنوز می توانیم بارقه ای از امید را ببینیم.
روزی نیست که به من التماس نشود برای پناه بردن به Berghof در بایرن،
اما تا به حال، من همیشه برنده بوده ام.
امروزه همه ارتباطات غیرممکن است،
اما من عمیقا متقاعد شده ام که همه چیز دوباره درست خواهد شد،
و او امیدوارتر از همیشه است.
اما در ساعت 3:00 بامداد 20 آوریل، صدای آژیر غم انگیز به صدا درآمد
آژیر برلینی ها قبلا نشنیده بود،
یک سیگنال برای همه که مصیبت جدیدی در شرف آغاز بود.
تانک های ارتش سرخ در حومه شهر دیده شده اند.
20 آوریل در واقع یک لحظه کلیدی بود به طور نمادین همانطور که تولد هیتلر بود،
و با شروع حمله شوروی به برلین.
بنابراین مشکل برای هیتلر است ماندن در شهر یا فرار بود.
از 20 ام، به یک مشکل مبرم تبدیل شد
به عنوان تهدید احاطه شدن افزایش یافته است،
و آخرین دیوار نیروها فروریخت.
چه باید کرد؟
بدوید یا بجنگید؟
ساعت 3 بعد از ظهر آن روز، هیتلر آخرین سفر خود را در فضای باز انجام داد.
بالای پله های پناهگاه در باغ های صدارت،
او تولد گرفت خواسته های یک هیئت اس اس
هیتلر به طور خاص دریافت کرد، هیئتی از جوانان هیتلر،
جوانترین ذخیره در ارتش خود.
اینها بچه ها بودند که به خط مقدم اعزام می شدند
برای دفاع از برلین بمیرم
می خواست افتخار کند و به شجاع ترین آنها پاداش دهید.
بازوی چپ هیتلر توسط لرزش ها گرفته شد.
با همه دست داد، دست زدن به گونه جوانان
او به مرگ آنها می فرستاد در واحدهای ضد تانک
کوچکترین آنها 11 سال داشت،
سنی که بچه ها مدرسه عوض کردند از راهنمایی تا متوسطه
او واقعا کوچک است، حدود 1.4 متر، و او در لباس جوانان هیتلر است.
ساعت 16:00 درست قبل از جلسه توجیهی نظامی،
پیشوا تبریک تولد دریافت کرد از مقامات ارشد حزبش.
هیملر، ریبنتروپ، بورمن، دونیتز، کایتل، جودل،
اسپیر و گورینگ
همه وفادارانش آنجا بودند ارائه تبریک،
اما هیتلر همه چیز را پذیرفت خیلی با بغض
همانطور که او کاملا واضح بود حوصله جشن تولدش را ندارد
من فکر می کنم که در 20 آوریل 1945
احتمالا یکی از بدترین ها بود جشن های تولد که می توان تصور کرد
در اینجا شما آن روز صبح گورینگ را داشتید
که منفجر کرده بود قلعه معروف او در کارینهال
برای اطمینان از آن روس ها هرگز نمی توانند آن را داشته باشند،
و سپس تمام گنجینه های غارت شده او، عکس ها همه،
در یک کاروان برده شدند از کامیون های لوفت وافه به سمت جنوب.
سپس او ظاهر می شود، و او به همراه کایتل می رسد،
و سایر رهبران نازی
البته اکثر آنها مستاصل بودند اجازه خروج از برلین را داشته باشد
چون می دانستند شهر محکوم به فنا است.
بسیاری از آنها سعی کردند هیتلر را متقاعد کنند رفتن، نه لزوما برای نجات او،
اما صرفاً برای دادن آنها اجازه ترک خود را
آن روز معشوقه اش، اوا براون به او هدیه داد،
یک عکس امضا شده
ما هدیه او را پیدا کردیم.
این یک قطعه استثنایی است، هرگز برای عموم آشکار نشد،
همراه با یک داستان قابل توجه
سالها پس از جنگ،
عکس و قاب آن با خواهر اوا، گرتل باقی ماند.
فقط زمانی که خانواده براون آن را کنار گذاشتند،
یک آماتور با چشم تیزبین انجام داد کشف را انجام دهد
این تقدیم شواهد فیزیکی منحصر به فرد است
از عشق اوا براون به هیتلر.
تمام اسناد دیگر، مانند مکاتبات شخصی آنها،
نابود شدند در روزهای پایانی جنگ
او یک عکس اختصاصی به او می دهد از خودش در قاب نقره ای
که در واقع تک نگاری او را دارد، باشگاهی که توسط آلبرت اسپیر طراحی شده است.
عکس نوشته زیر است "به پیشوای من، از طرف وفادار تو، ایوا."
این بسیار آشکار است از ذهنیت اوا براون
و آنچه او به دنبال آن است، چون از نام او استفاده نمی کند،
بلکه به "پیشوای من" که حاکی از اهمیت سیاسی است،
و به خصوص، او از کلمه وفادار استفاده می کند.
زمانی است که همه شروع به رفتن به راه خود می کند،
و او می خواهد علامت گذاری کند وفاداری او به آدولف هیتلر
و این واقعیت که او بازگشته است.
هیتلر هدیه او را پذیرفت که در تاریک ترین ساعاتش به او پیوسته بود.
او اوا براون را تبدیل کرده بود به یک دلیل ساده به یک راز دولتی تبدیل شود
که فکر می کرد، رهبر مردم آلمان،
تحت هیچ شرایطی نمیتونست زن بگیره
همانطور که همه زنان دیگر را هدایت می کند که می خواست با او باشد تا ناامید شود.
همزمان، او مدیون کشورش بود،
به آنچه او این مفهوم را در نظر گرفت از کشورش زن نگیرد،
و به همین دلیل تبدیل شده بود یک راز مطلق
او از پناه بردن به کوه های آلپ خودداری کرد، جایی که نیروهای زبده مستقر شده بودند.
همه از او اصرار کردند که به باواریا برود، به به اصطلاح قلعه آلپ،
جایی که استحکامات اصلی و سنگرها ساخته شده بودند،
در منطقه اوبرسالزبرگ
تبلیغات آلمان تلاش کرد تا متفقین را متقاعد کند
آنها در حال ایجاد یک مخفیگاه آلپی بودند،
جایی که عناصر متعصب اس اس می تواند متفقین را تحمل کند
برای مدت طولانی هنوز
هیچ کدام وجود نداشت، فقط یک بلوف بود.
اما تبلیغات بود که آیزنهاور به وضوح معتقد بود،
و تاثیر نظامی زیادی داشت به عنوان بخش بزرگی از نیروهای آمریکایی
به جنوب به سمت مونیخ فرستاده شدند و آلپ به جای حرکت به سمت شرق.
هیتلر می دانست که هیچ پناهگاهی برای آلپاین وجود ندارد.
او می دانست که روز بد را به تعویق می اندازد
و تصمیم گرفت که بمیرد بهتر است در یک صحنه آخرالزمانی واگنری
در برلین در محاصره چند سرباز آخرش.
اشپر این ایده را به او داده بود،
یک ایده بسیار سینمایی که Götterdämmerung در برلین،
دراماتیک خواهد بود،
در حالی که در Berchtesgaden،
آن را ندارد با همان کیفیت دراماتیک
برخلاف توصیه همه کارکنانش و نزدیکانش
هیتلر تصمیم گرفت در برلین بماند.
پیروزی یا مرگ.
آخرین نبرد او در پایتخت او برگزار می شود.
همان شب تولد تمام شد با آخرین حمله هوایی متفقین به برلین.
اوایل صبح روز 21 آوریل،
برای اولین بار از آغاز جنگ،
گلوله های توپخانه شوروی بر شهر مبهوت بارید.
این سناریو بود که هیچکس برنامه ریزی نکرده بود
نبرد برای برلین
واضح بود که هیتلر می خواست بسازد نوعی عاقبت استالینگراد.
او مانند گوبلز به یاد آورد، که هر شب می دید
و مدام به او یادآوری می کرد از این سابقه،
که در نهایت، یک نبرد بزرگ شهری ممکن است نقطه عطفی در جنگ ایجاد کند.
استالین در توافق با هیتلر، تصمیم گرفت که به طور نمادین،
گرفتن برلین منطقی بود.
او که برلین را گرفت برای آیندگان و برای ابدیت
پیروز واقعی بر رایش خواهد بود.
پس از گلوله باران، واحدهای مختلف ارتش شوروی
شروع به محاصره برلین کرد.
ده کیلومتر بودند از مرکز شهر
اولین سربازان شوروی وارد مرکز پایتخت آلمان شد.
استالین رایشتاگ را نامگذاری کرد به عنوان یک هدف نمادین
در این مرحله از پیشروی روسیه، هیتلر هنوز اولویت او نبود.
علاوه بر این، سرویس های اطلاعاتی شوروی نمی دانست هیتلر کجاست.
شاید قبلاً فرار کرده باشد.
در واقع او آنجا بود، چند متر زیر زمین در پناهگاه،
تلاش برای طراحی یک ضد حمله
همه چیز در حال تغییر بود از یک لحظه به لحظه دیگر،
و البته خود جلسات توجیهی برخورد با نیروها
هیچ ارتباطی با واقعیت نداشت
منظورم هیتلر است یک بار دیگر به نقشه ها نگاه می کرد،
می گفت این یک ارتش است، این یک تقسیم است، یا هر چیز دیگری،
زمانی که در واقع آنها فقط تشکیل شده بودند، اغلب، از مردان بسیار کمی.
در پناهگاه خود حفر شده است.
هیتلر هنوز سه سپاه ارتش داشت در اطراف برلین،
ارتش نهم ژنرال بوسه در جنوب شرقی،
واحد اشتاینر در شمال
و ارتش دوازدهم در جنوب غربی شهر.
آنها هیچ وسیله نقلیه زرهی نداشتند، و بدون اسلحه ضد تانک
عمدتاً سربازان جوان بودند، بسیار مشتاق،
که آماده بودند تا آخر بجنگند، اما به سادگی سلاح نداشت.
این ایده که به نوعی ارتش دوازدهم می توانست به آن بپیوندد
با آمدن ارتش نهم از شرق،
و یک ضد حمله ترکیبی انجام دهید در برابر روس ها
باز هم نمونه ای از فانتزی های هیتلر بود.
هیتلر به دستور دادن ادامه داد،
گویی این سه نیرو می توانند مهندسی کنند نوعی حرکت متحدالمرکز
که به آنها اجازه می داد تا در مقابل آنها را احاطه کنند ارتش های شوروی
هیچ ضد حمله ای کارساز نبود.
آلمانی ها در همه مناطق عقب نشینی می کردند.
هیتلر نفهمید چرا نیروها روی نقشه حرکت می کرد
در حال شکستن نبودند
آن روز، برای اولین بار در طول قرن ها،
هیتلر آرامش خود را از دست داد جلوی همه
او با عصبانیت فریاد زد: "من تسلیم شدم، همه چیز از دست رفته است، این پایان است!"
آن موقع بود که همه اطرافیانش فهمید که هیچ راه حلی ندارد،
بدون برنامه، بدون امید، و اینکه واقعا همه چیز از دست رفته بود.
اوا براون ناامیدی خود را با هیتلر در میان گذاشت.
او آن را توصیف کرد در این سند استثنایی
همچنین برای اولین بار فاش شد. آخرین نامه او، نوشته شده در 22 آوریل،
مورد خطاب قرار گرفت به بهترین دوستش، هرتا اشنایدر.
اینها احتمالا آخرین سطرهای من خواهند بود، و آخرین نشانه زندگی من
من جرات نوشتن برای گرتل را ندارم، پس به آرامی آن را برای او بشکن
هر دو تصمیم به خودکشی گرفتند.
این قبلا خیلی مهم بود،
همانطور که هیتلر آن را اعلام نکرد به همراهانش در 22 آوریل.
بعدا اعلام می کردند
در هر صورت،
او در نامه به طور کامل توضیح داد چرا هر دوی آنها دست به خودکشی زدند.
"جواهراتم را برایت می فرستم و از تو می خواهم آن را طبق میل خود توزیع کنم.»
"من نمی توانم آنچه را که احساس می کنم برای شما توصیف کنم"
"و آنچه من رنج می برم شخصا برای پیشوا."
"من نمی توانم بفهمم همه چیز چگونه است فقط می تواند به این شکل تمام شود"
"اما ما نمی توانیم به هیچ خدایی ایمان بیاوریم."
"می ترسم پایان نزدیک باشد، همانطور که زندگی کرده ام خواهم مرد.»
"این نامه را برای خود نگه دارید تا از سرنوشت ما بشنوی."
"می دانم که از شما خیلی می خواهم، اما تو شجاع هستی."
می گوید جواهراتش را می فرستد همزمان
و از او می خواهد که اطمینان حاصل کند که اراده اش…
او خیلی واضح گفته بود، و اراده بسیار مفصل
او از او خواست تا از اراده اش اطمینان حاصل کند
اعدام شد تا آخرین جزئیات
این نامه، وصیت نامه، و جواهرات اوا براون
همان روز عازم باواریا شد.
در همین حال، در شامگاه 22 ام،
هیتلر اعلامیه ای داد به اعضای ستادش،
که شامل نماینده گورینگ بود.
الآن افسار را می سپارم، تمام شد.
جانشین من می تواند به آن رسیدگی کند.
گورینگ می تواند این کار را انجام دهد.
در سالهای 1939 و 1941،
مارشال گورینگ منصوب شده بود جانشین بالقوه با حکم،
اما برای اعمال،
احکام مورد نیاز امضای پیشوا
تا آنها را رسمی کنند.
سخنان هیتلر به گورینگ گزارش شد، نصب شده در بایرن،
جایی که پناه گرفته بود با بخشی از کارکنانش
و یکی از مشاوران او، هانس لامرز.
محتاط، گورینگ، وارث ظاهری، در ابتدا مشکوک بود
حکم پیشوا است من را جانشین خود در سال 1939 نامید،
و دوباره در سال 1941 هنوز معتبر است؟
آیا از آن زمان دیگری صادر کرده است؟
لامرز گفت: "نه، اگر یکی بود، می دانستم.»
"پس، هنوز معتبر است."
بررسی می کنند.
او به آن فکر می کند و می گوید:
«اگر پیشوا این را گفته است و من نفر بعدی هستم"
"چه کنیم؟"
هرمان گورینگ فکر کردن در مورد آن زمان برد
او پاره شده بود بین توهمات عظمت او
و چشم انداز ارتکاب یک اشتباه بزرگ سیاسی
تصمیم گرفت روی آن بخوابد.
در برلین، بمباران ادامه یافت.
در سحرگاه 23 آوریل، پذیرفتن انواع خطرات،
آلبرت اسپیر، معمار و وزیر تسلیحات هیتلر،
به پایتخت بازگشت و در پناهگاه بستری شد.
اوا براون خوشحال بود،
فکر می کرد که حالا او موفق شده است برای متقاعد کردن پیشوا به ترک.
او متأسفانه در اشتباه بود.
هیتلر ثروت خود را به عنوان یک معمار به دست آورد،
به او دسترسی داد به بالاترین ادارات دولتی،
اما جسارت می خواست تا بیاید و خداحافظی کند
هیتلر از او پذیرایی نسبتاً جالبی کرد، اما فهمید
هیتلر احمق نبود
می توانست همه اطرافیانش را ببیند در حال نجات بود.
آلبرت اسپیر خداحافظی کرد به مردی که او را تحسین می کرد،
بلکه باید اعترافی هم می کرد، از نافرمانی خودش
اشپر درخواست نداده بود دستور وحشتناک هیتلر،
نیاز به تخریب کامل زیرساخت های رایش
قبل از ارتش سرخ و متفقین رسیدند.
اشپر به شدت صدمه دیده بود
که هیتلر حداقل به او نشان نداد کمی محبت یا علاقه بیشتر
و حتی هیچ علاقه ای نشان نداد وقتی اعتراف کرد
عملا یک دستور، یک عمل خیانت.
در اینجا، در این لحظه پایانی،
پژواک رابطه ویژه بین دو مرد
اسپیر می خواست به او بگوید.
همزمان، می خواست برای آخرین بار ببیند،
مردی که نسبت به او احساس شدیدی داشت.
هیتلر شاید در اسپیر دید پسری که هرگز نداشت،
که این عدم واکنش را توضیح می دهد، انفعال او نسبت به آنچه اشپر گفته بود.
عده ای دیگر به قیمت بسیار کمتر اعدام شده بودند.
هیتلر او را رها کرد.
در بعد از ظهر 23 آوریل 1945،
هرمان گورینگ بالاخره به تصمیم خود رسید
او در ساعت 5:43 بعد از ظهر به هیتلر نامه نوشت.
"پیشور، موافقی؟ به دنبال تصمیم شما"
"برای ماندن در پست رزمی خود در قلعه برلین"
"که من باید رهبری را به عهده بگیرم رایش با قدرت کامل"
"هم داخلی و هم خارجی؟"
گورینگ فکر می کرد…
در واقع، او قبلا ساخته بود تعداد زیادی مخاطب
تلاش برای آغاز مذاکرات صلح.
گورینگ می خواست به عنوان مرد دیده شود که صلح را به آلمان آورد،
و تلگرافی برای هیتلر فرستاد در پناهگاهی که در آن گفت:
که اگر هیتلر هیچ نشانه ای نشان نمی داد زندگی قبل از ساعت 10:00 شب 23 آوریل،
گورینگ آن را به این معنا در نظر می گیرد او صدراعظم جدید بود
و هیتلر دیگر در موقعیتی نبود برای صدور دستورات
این تلگرام و تمام مکاتبات زیر،
از اسناد گرفته شد در پناهگاه هیتلر کشف شد
توسط فرمانده رز
در مجموع 13 نامه و تلگرام اصلی دارای اهمیت تاریخی
که اکنون به ما اجازه می دهد تا دقیقا بازسازی کنیم تبادل نهایی و بسیار پرتنش
بین هیتلر و گورینگ
سپس تلگراف دوم فرستاد،
این بار به ریبنتروپ،
و احتمالاً کایتل نیز می گوید: "اگر پیشوا جواب ندهد"
"بیا و به من در Berchtesgaden ملحق شو"
"این بدان معناست که من مسئولیت را به دست می گیرم."
او مطلقاً عقل ندارد بی وفایی به هیتلر
او به یک موقعیت واکنش نشان می دهد
جایی که هیتلر دیگر نیست در مقام اداره آلمان.
اگر او جایگزین او شود، برای او فقط موقتی است.
نیت گورینگ هر چه که باشد، این پیام دوم برای او گران تمام می شود.
وقتی به هیتلر تحویل داده شد،
او با گوبلز و بورمن بود، دشمنان قسم خورده گورینگ
او البته دست کم گرفته بود
راهی که این بلافاصله پخش می شود به دست دشمن مرگبارش بورمن
که بلافاصله آن را ارائه کرد به گونه ای به هیتلر،
که هیتلر فقط می توانست آن را ببیند به عنوان خیانت آشکار
هیتلر در آن مرحله از جنگ، کاملا متقاعد شده
این تنها دلیلی بود که آنها باختند به این دلیل بود که به او خیانت شده بود.
همان عصر،
هیتلر پاسخی کوبنده فرستاد به هرمان گورینگ
«این فرمان فقط لازم الاجرا می شود زمانی که من آن را تصویب کردم.»
«هیچ بحثی از بودن من وجود ندارد از آزادی عمل سلب شده است."
"پس من شما را منع می کنم برای انجام هر گونه اقدامی».
امضا، آدولف هیتلر.
به توصیه بورمن، رئیس دفتر شخصی او،
هیتلر گورینگ را دستگیر کرد.
ساعت 56 دقیقه به نیمه شب، در 24 آوریل،
گورینگ در یک تلگرام طولانی پاسخ داد که در آن او هرگونه انگیزه پنهانی را انکار کرد.
"من هیچ کاری نکرده ام در حالی که منتظر پاسخ شما هستم"
"و آماده خدمت به شما باشم."
«خدا شما را حفظ کند. وفادار تو، هرمان گورینگ."
"از شما التماس می کنم که به فرانک دستور ندهید برای دستگیری من."
"من به شما قول افتخار می دهم که من به شدت از دستورات شما اطاعت کردم».
اواخر صبح روز 24 ام،
هیتلر دیکته کرد تلگرام دیگری به گورینگ
«این تلگرام را شخصاً امضا کرده است بی چون و چرا بود."
"اعمال شما خیانت است از یک آرمان ملی"
"و چنین رفتاری، خیانت بزرگ، مستحق مجازات اعدام است."
"با در نظر گرفتن خدمات عالی شما در گذشته"
"من به شما فرصتی برای استعفا می دهم، دلیل آن را یک بیماری جدی می دانند.»
"به شما دستور می دهم که فوراً پاسخ دهید، آره یا نه."
در دقایق بعد، گورینگ به تقاضای پیشوا پاسخ مثبت داد.
او از تمام مناصب خود استعفا داد به دلایل بهداشتی
این نشان دهنده جانشینی قدرت بود،
شخصیتی در سایه به نام مارتین بورمن،
منشی او از رودولف هس در سال 1941 به بریتانیا پرواز کرده بود.
بورمن به نفرت سلطنت آزاد داد او نسبت به شخصیت های خاص احساس می کرد،
در واقع، ماهیچه های تازه یافته خود را خم می کند.
گورینگ ویران شد، اما این برای بورمن کافی نبود.
بورمن که خودش را داشت مرکز ارتباطات در پناهگاه،
از رسوایی گورینگ استفاده کرد برای پیشبرد پیاده های خود
بدون اطلاع هیتلر،
دستور نهایی را داد به افسری که مسئول مراقبت از او بود.
بورمن به او دستور داد که آنها را اعدام کند همه یک بار برلین سقوط کرده بود.
این سناریو اجرا نشد
چون سرگرد SS، که ماموریت را به او واگذار کرده بودند،
وقتی برلین سقوط کرد،
فکر کرد که قتل بی معنی خواهد بود
پس دستور را اجرا نکرد.
چرا بعد از سقوط برلین گفت؟
او می دانست که هیتلر زنده نخواهد بود، تا بتواند امتیازاتش را تسویه کند.
دانستن اینکه گوبلز او فکر کرد که هیتلر را دنبال خواهد کرد
"اگر من هم بتوانم از شر گورینگ خلاص شوم، این فقط مرا ترک خواهد کرد."
هیتلر بی خبر بود از آنچه پشت سرش می گذشت،
و برای تحقیر بیشتر گورینگ، آخرین اختیاراتش را از او سلب کرد.
در 25 آوریل،
او آخرین پیام خود را دیکته کرد به گورینگ، به دستیارش.
"با توجه به نگرش بی وفای شما به مردم آلمان، به خودم"
و به اقدامات پیش بینی شده، من تو را از مهمانی بیرون کردم.»
شخصاً توسط آدولف هیتلر امضا شده است.
آن روز هم دستور تخریب داد از تمام آرشیوهای شخصی او
این اسناد باید نابود می شد،
اما در وحشت روزهای پایانی، آنها به طرز معجزه آسایی فراموش شدند.
هیتلر سوخته بود تمام آرشیوهای شخصی او،
که شامل موارد بسیار مهمی می شود مکاتبه با سران کشورها
او همچنین تمام یادداشت های نظامی را سوزاند،
و از آجودانش ژولیوس شاوب پرسید: برای ترک پناهگاه، به مونیخ بروید،
و آرشیو را بسوزانید در آپارتمانش و در برشتگدن،
کاری که شاوب به درستی انجام داد.
یک نگرانی وجود دارد، مانند گوبلز، نگرانی برای آیندگانش
درگیری نزدیکتر شد.
ساعت به ساعت، نیروهای شوروی پیشروی می کردند.
در این مرحله گلوله ها در حال باریدن بودند دائماً در باغ های صدارت
درست بالای پناهگاه
یک سری یادداشت های تایپی
رونویسی بحث ها بین هیتلر و گوبلز
نور می اندازد در مورد آخرین امیدهای نظامی پیشوا.
این اسناد توسط هاینز لورنز حفظ شدند،
که ریاست سپاه مطبوعاتی سنگر را بر عهده داشت و به تازگی آنها را منتشر کرده است.
"من می توانم ادامه دهم یک پیروزی اینجا در برلین."
"اگر آن را بدست بیاورم، حتی فقط یک پیروزی اخلاقی"
"ما حداقل یک فرصت خواهیم داشت برای صرفه جویی در چهره و به دست آوردن زمان."
"در برلین، موفقیت ما می توانست یک دسترسی جهانی باشد."
"چنین موفقیتی فقط در اینجا بدست می آید، جایی که چشم جهان تربیت شده است».
"برگشت تنها در صورتی امکان پذیر است که من موفق شوم برای ممانعت از کلوسوس بلشویک».
"سپس دیگران ممکن است نتیجه بگیرند که"
"تنها کسی که قادر به توقف است کلوسوس من هستم"
"حزب و دولت آلمان."
این همه ارتش شوروی به طور متمرکز پیش می رفتند
به سمت رایشستاگ، و صدراعظم، نه چندان دور.
برای غیرنظامیان، مصیبت هرگز تمام نشد
شما می توانید زیرزمین ها را تصور کنید، کاملا بسته بندی شده، بدون آب، بدون تلفن.
غذا در حال تبدیل شدن به یک مشکل چشمگیر بود.
وقتی اسبی در خیابان کشته شد،
مردم جان خود را به خطر انداختند عجله می کند تا یک تکه گوشت را قطع کند.
در میان این سیل آتش، یک زن، یک بازیکن نیروی هوایی آلمان،
موفق به فرود هواپیمایش شد در کنار پناهگاه هیتلر
27 آوریل بود، و نازی هانا رایتش را تایید کرد،
و معشوقش ژنرال ریتر فون گریم می خواست فوراً هیتلر را ببیند.
آنها به پناهگاه آمدند، ریتر فون گریم روی برانکارد دراز کشیده است.
به پایش گلوله خورده بود همانطور که فرود آمدند.
چرا او آمد؟
تلاش برای متقاعد کردن هیتلر برای ترک پناهگاه،
و شاید به Berchtesgaden بروید.
اما البته قرار نبود کاری انجام شود.
طبیعتاً او نپذیرفت.
[صوتی به زبان آلمانی]
در روزهای اخیر هیتلر توزیع کرده بود قرص سیانور به اطرافیانش
او همچنین یک کپسول به هانا رایتش داد، تا بتوانند به زندگی خود پایان دهند.
این هم نمادین بود، نشانه افتخار برای او
او به خاطر استثمارش به او پاداش می داد.
کپسول سیانید برای هانا رایتش، و تبلیغی برای ریتر فون گریم،
که به عنوان فرمانده منصوب شد لوفت وافه به جای گورینگ.
آنها پس از رسیدن به آنجا رفتند، برخاستن در زیر تگرگ آتش شوروی.
آنها بدون آسیب فرار کردند.
در همین حال، یکی دیگر از مقامات نازی در پشت صحنه مشغول بود،
هاینریش هیملر.
او برلین را ترک کرده بود درست بعد از تولد هیتلر
وزیر کشور و رئیس اس اس به متفقین پیشنهاد داد
تسلیم بی قید و شرط آلمان نازی
مطمئن از خودش، هیملر تلاش کرد تا کنترل را به دست بگیرد.
در 28 آوریل، متفقین او را در مطبوعات مسخره کردند.
آیزنهاور کاملاً امتناع کرد.
بیانیه وی منتشر شد در مطبوعات غربی
هیتلر هیستریک بود.
مردی که سازماندهی کرده بود راه حل نهایی برای او،
از تمام مناصب محروم شد.
این آخرین خیانت توسط یکی از نزدیکترین یارانش
او را در خشم خشمگین انداخت.
هنوز در برلین، اما بیرون از پناهگاه،
ژنرال اس اس هرمان فگلاین افسر رابط هیملر با هیتلر بود.
هیتلر در حال انتقام بود،
و کل ایده که فگلاین آماده ترک برلین بود،
که او به نوعی بود مرتبط با هیملر
در چیزی که هیتلر آن را خیانت می دانست،
یعنی مصمم بود به او شلیک کند.
ژنرال فگلین همچنین برادر شوهر اوا براون بود.
او با خواهرش گرتل ازدواج کرده بود،
و هیتلر شخصا داشته است در عروسی آنها شرکت کرد
اوا براون حتی آماده نبود برای التماس جان فگلین.
او در واقع ترسیده بود که سعی می کرد ترک کند،
برای رها کردن پیشوا،
و او نمی رفت برای رها کردن پیشوا
او احساس کرد که این یک اقدام بزدلانه از سوی او بود تلاش برای فرار با معشوقه اش.
یک واقعیت نیز که داشت به خواهرش خیانت می کرد
با بی وفایی به این معنی بود که او برای او ترحم نمی کرد.
از نظر روانی، هیتلر زیر این ضربه فرو رفت.
در گفتگوی پایانی،
تایپ و حفظ شده است توسط مسئول مطبوعاتی هاینز لورنز،
هیتلر و گوبلز نیمه جان وضعیت نظامی را مورد بحث قرار داد.
اگر ونک می آمد.
سعی میکنم مدتی دراز بکشم
فقط میخوام بیدار بشم اگر یک تانک روسی به سمت پناهگاه حرکت کند.
بعد شاید وقت داشته باشم تا هماهنگی هایم را انجام دهم
حالا نوبت من است برای اطاعت از دستورات سرنوشت
حتی اگر می توانستم خودم را نجات دهم، نمی توانستم، کاپیتان کشتی در حال غرق شدن را ترک نمی کند.
هیتلر و گوبلز فکر کردند ارتش دوازدهم ژنرال ونک
در شرف شکستن بود نیروهای روسی در اطراف برلین
برعکس این اتفاق افتاد.
به سختی رسیده بود، از عقب نشینی ارتش دوازدهم در هرج و مرج.
شایعه و گزارش کذب سوپاپ اگزوز مردم بود.
به عنوان مثال، در 28 آوریل، اعلامیه ها بر برلین باریدند،
ورود ارتش ونک را اعلام کرد از جنوب غربی
یک ارتش آلمانی می آید برای شکستن چنگ نایب مانند شوروی؟
معلوم بود که دروغ بود
ارتش ونک قبلاً از پوتسدام اخراج شده بود.
هرگز به خود برلین نمی رسد، اما مردم به هر چیزی اعتقاد داشتند.
بعد از مدتی بی تفاوتی، ترس، میل آمد یک، دو، سه ساعت بیشتر زندگی کنم.
29 آوریل 1945، ساعت 1:00 بامداد،
آدولف هیتلر با اوا براون ازدواج کرد معشوقه اش به مدت 13 سال
تنها شاهدان این اتحادیه گوبلز، بورمان، و یک ثبت نام بودند.
سند ازدواج امضا شد توسط زن و شوهر و شاهدان آنها.
هیتلر اشاره کرد که این مراسم به دستور اوا براون انجام شد.
سورئال، با توجه به شرایط.
فکر می کنم هیتلر تصمیم گرفت با اوا براون ازدواج کند به خاطر همه خیانت ها
که دید در اطرافش اتفاق می افتد،
که تصمیم او برای آمدن و در کنارش بمیری
او احساس کرد که باید جبران شود،
و او می دانست که او می خواهد، بالاتر از همه، هیتلر بودن.
ما همچنین می توانیم معنای دیگری را ببینیم،
تاییدیه که هیتلر فهمیده بود که بازی تمام شده است.
چرا؟
زیرا در زمان های شادتر، دیدگاه او این بود که من فقط یک زن دارم، آلمان.
به نام این اصل بزرگ، او از ازدواج امتناع کرد.
بعد از یک لیوان شراب گازدار با اوا براون،
و آخرین مشت از پیروان وفادار،
هیتلر به اتاق جلسه رفت، و منشی خود را Traudl Junge صدا کرد.
سریع دیکته کرد وصیت نامه سیاسی او
بدون تردید و اصلاح
او چیزی یاد نگرفته بود و هیچ چیز را فراموش نکرد
هنوز دقیقا همان وسواس ها وجود دارد با یهودیان،
دقیقا همین وسواس ها که او هرگز کار اشتباهی نکرده است.
او هرگز هیچ اشتباهی نکرد.
کاملاً بوده است سوال خیانت
ما می دانیم که او کاملاً دقیق بود یهودستیز پاتولوژیک
قربانی دو چهره شدم یهودیت بین المللی
چهره یهودی-بلشویکی او به شرق
و چهره بین المللی سرمایه داران یهودی در غرب
در حالی که عمل پایانی از تراژدی هیتلر
در پناهگاه بازی می شد،
ارتش سرخ آخرین حمله بزرگ خود را آغاز کرد.
شوروی متوقف شد 500 متری سنگر هیتلر،
از وجود آن بی خبر
آنها حتی نمی دانستند آیا پیشوا هنوز در برلین بود.
آنها چنین فکر می کردند همه نازی های عالی رتبه
در ساختمان مجلس بودند رایشستاگ
هدف آنها رایشستاگ بود.
به عبارت دیگر، او می توانست بماند چند روز دیگر در پناهگاهش،
و هیچ کس عاقل تر از این نمی شد.
زمانی که شوروی رایشتاگ را تصرف کرد،
آنها انتظار داشتند که پیدا کنند کل دولت آنجا
آنها آن را پیدا نکردند، اما هدف آنها این بود
در 30 آوریل، در وصیت نامه شخصی خود، دیکته شده در ساعت 3:00 بامداد،
هیتلر اعلام کرد
«من و همسرم مرگ را برای فرار انتخاب می کنیم شرم از رسوب یا تسلیم."
"این آرزوی ماست که باشیم بلافاصله در جایی که ما دراز کشیده ایم سوزانده شد.»
هیتلر نمی خواست جسدش را داشته باشد
به عنوان یک نماد یا به عنوان یک جایزه نشان داده شده است اسیر روس ها شد.
به همین دلیل می خواست بدنش را داشته باشد و جسد اوا براون با هم سوختند.
من در آرشیو روسیه پیدا کردم، کاغذ،
و می توان دید که تایپ شده است با نوع خاص فوهر برای هیتلر،
توصیف مرگ موسولینی
هیتلر مصمم بود که بدنش را نداشته باشد مانند موسولینی در ایتالیا،
و می خواست بدنش را داشته باشد به طور کامل نابود شد.
اوایل بعد از ظهر در 30 آوریل 1945،
پس از مسموم کردن سگ خود، بلوندی،
هیتلر با تمام کارکنانش خداحافظی کرد.
او به دستیارانش توصیه کرد که در رأس غرب باشند،
و افسران خود را تشویق کرد برای ادامه مبارزه
هیتلر و اوا براون در ساعت 15:00 به اتاق های خود عقب نشینی کردند.
اجساد اوا براون و هیتلر بلافاصله سوختند
در باغ های صدارت نزدیک به یکی از خروجی های پناهگاه ها.
روز بعد، اول اردیبهشت،
ماگدا و جوزف گوبلز با گلوله خودکشی کرد
پس از مسموم کردن شش فرزندشان
جنگ جهانی دوم پایان یافت همانطور که شروع شده بود،
به دستور آدولف هیتلر
برای آیندگان پس از مرگش،
او بزرگ را انتخاب کرد فینال دسته جمعی نبرد برلین
او فقط به مرگ خود استعفا داد در آخرین لحظه،
48 ساعت قبل از ورود سربازان شوروی پناهگاه در 2 مه 1945، ساعت 3:00 بعد از ظهر.
عملیات نظامی ادامه یافت،
تا امضا تسلیم آلمان
در 7 و 8 می در ریمز و برلین
رژیم نازی تا 23 اردیبهشت ادامه داشت.
با رفتن پیشوا، فشار خاموش بود،
و همه چیز به سرعت متوقف شد.
با این حال، جسد هیتلر چه شد؟
چه کسی آن را اولین بار پیدا کرد؟
ماموران Smash محل را پیدا کردند پوشیده از خاک،
و در زیر اجساد هیتلر و اوا براون
آنها را از زمین بیرون آوردند، آنها را در جعبه های چوبی قرار دهید
چون اجساد سوخته بودند، اما به طور کامل نابود نشده است،
و آنها را برای کالبد شکافی فرستاد و دندان هایشان را چک کنند.
هیتلر یک پل بسیار متمایز داشت.
از رفتن به دندانپزشک متنفر بود.
او یک پل کاملا منحصر به فرد داشت، به خصوص برای او در طلا ساخته شده است.
یک بار باقی می ماند به طور رسمی شناسایی شده اند
توسط سرویس های مخفی شوروی، اسطوره سازی می تواند آغاز شود.
استالین به مارشال ژوکوف اطلاع نداد، پیروز نبرد برلین،
از کشف جسد هیتلر
او می دانست که هیتلر مرده است، اما به ژوکوف نگفت،
به این معنی که وقتی ژوکوف، که رایشتاگ را گرفت و تعیین شد،
با وجود اینکه کورنیلوف نقشی را بازی کرده بود، به عنوان پیروز برلین
وقتی ژوکوف داد کنفرانس مطبوعاتی معروف
قبل از جمع خبرنگاران جهان،
او به آنها گفت
ما جسد هیتلر را شناسایی نکردیم.
او می توانست از برلین فرار کند در آخرین لحظه."
منطقی نبود چون استالین خوب می دانست که پرواز نکرده است.
با این حال، تمام جهان آن عبارت باورنکردنی را حفظ کرد.
اگر هیتلر نمرده بود چی؟
اگه فرار کرد چی؟
این نقطه شروع بود برای تمام خیالات در مورد سرنوشت هیتلر.
برای حداقل 30 سال،
حذف استالین دامن زد یک ادبیات شبه تاریخی هذیانی
صدها کتاب، مقالات و شهادت ها،
مشاهدات ثبت شده در سراسر جهان، به ویژه در آمریکای لاتین
چرا استالین ذکر نکرد اطلاعاتی در مورد جسد آدولف هیتلر؟
این دوگانه بودن استالین بود.
او دارای یک تکه اطلاعات بود که او فاش نمی کند
زیرا او به صورت دوره ای از آن استفاده می کرد در تبلیغاتش
شک و شبهه باقی بگذارد آویزان بر پرواز هیتلر به غرب.
از خط جنگ سرد او حمایت کرد که ادامه داشت،
تنها یک قدرت ضد فاشیستی وجود دارد در جهان،
و آن اتحاد جماهیر شوروی است.
گواه این است که شاید هیتلر زنده ماند،
و در حال پنهان شدن است توسط آمریکایی ها یا دوستانشان.
این یک سلاح تبلیغاتی بود و نه چیزی بیشتر.
چه شد سنگر؟
نابود شد؟
جایی که هیتلر روزهای خود را در آن به پایان رساند
به یادبود تبدیل نشد برای کسانی که دلتنگ رایش هستند.
پس از فروپاشی دیوار برلین در سال 1989، غرب متوجه شد
که باغ های سابق صدارت که در زیر آن سنگر ساخته شده است
به پارکینگ ساکنین تبدیل شده بود از این بلوک های آپارتمانی
تا 70 سال بعد، که یک انجمن برلین
این علائم را نصب کرد که یک حساب دقیق ارائه می دهد
آخرین روزهای هیتلر در پناهگاه
تا به امروز، مقامات شوروی هنوز هیچ توضیحی نداده اند
از آنچه با بقایای باقی مانده انجام شد.
در مورد اسناد تاریخی،
توسط فرمانده رز کشف شد و برونو لدوکس،
آنها در حال حاضر عمومی شده اند.
آنها ما را قادر می سازند تا دور بزنیم برخی از جنبه های اساسی
از داستان سیاسی و شخصی بزرگترین جنایتکار قرن بیستم