Hadi mwisho wa 1941, iko Ulaya na Afrika Kaskazini
matukio kuu yalifanyika ya Vita Kuu ya II.
Katika mwaka wa 1942,
mzozo utachukua mwelekeo wa kimataifa zaidi.
Shambulio la kushtukiza kwenye Jeshi la Wanamaji American katika Pearl Harbor
itakuwa kichochezi.
Matukio katika ukumbi wa michezo wa Pacific
walikuwa wanaenda kujua kupanda kweli.
Empire of the Rising Sun, kuangalia kupanua kusini
kupanua wigo wake ya ushawishi kuelekea Australia na kaskazini,
ilikuwa inakaribia kwa hatari wa Pwani ya Magharibi ya Marekani.
upanuzi usiozuilika ya Japan, hata hivyo, ilikuwa inaenda
kukabiliana na changamoto kubwa.
Miezi ya Aprili, Mei na Juni 1942 itawafanya Wajapani waelewe
kwamba kulikuwa na mipaka kwa mafanikio yao ya kiburi.
Jitu lililolala alikuwa awakened katika Pearl Harbor
na Wamarekani waliokuwa wakifanya kuingia kwao uwanjani,
hivi karibuni ulifanya ushawishi wao uhisi.
Uvamizi wa kuthubutu sana kutoka Doolittle hadi Tokyo,
katika vita vya Bahari ya Coral na kwenye Vita vya Midway,
faida zote kwamba Japan alishinda katika Bandari ya Pearl
walikuwa wanaenda kupingwa na majeshi ya Marekani.
Uumbaji wa nyanja ustawi wa ushirikiano katika Mashariki ya Mbali,
huru kutoka kwa udhibiti himaya za magharibi,
ilikuwa kwa muda mrefu ndoto ya viongozi wa Japan.
Mnamo Aprili 42,
Empire of the Rising Sun ilikuwa kubwa kuliko ilivyowahi kuwa.
Vita katika Asia ya Kusini-Mashariki na katika Pasifiki
alikuwa amefanikiwa.
Wajapani walikuwa sasa mabwana wa maeneo ya kimkakati
muhimu zaidi kwenye pwani ya Uchina, Malaysia, Thailand,
ya Uholanzi Mashariki Indies na sehemu kubwa ya Burma.
Katika Pasifiki, walishikilia Kisiwa cha Wake,
uingereza mpya, Visiwa vya Gilbert na Guam,
na ushindi maeneo mapya yaliendelea.
Ilikuwa ni matarajio jinamizi kwa Washirika.
Katika miezi ya kwanza ya vita, vituo muhimu
Uingereza na marekani imeanguka mikononi mwa wavamizi,
na maelfu ya askari alichukuliwa mfungwa,
kuingizwa ndani kabisa mistari ya adui.
Hata Singapore, hapo awali ilizingatiwa kama ngome isiyoweza kushindwa,
iliangamizwa na Wajapani.
Habari ambazo zilikuwa na athari ya bomu katika fimbo za Washirika.
Marekani, wakati huo huo, alikuwa amepoteza
misingi ya kijeshi ya umuhimu wa kimkakati
na alikuwa karibu kupoteza mguu wake kwenye visiwa vya thamani vya Ufilipino.
Baada ya uvamizi wa mji mkuu wa Ufilipino, Manila,
Wajapani kuelekea kusini,
juu ya visigino kuwarudisha nyuma wanajeshi wa Muungano.
Hakuna kilichoonekana kuwa na uwezo wakati huo kuzuia Dola ya Jua linalochomoza
kutawala kabisa Pasifiki.
Baada ya mfululizo huu wa ushindi, Wanajeshi wa Japani,
kuridhika sana wa yale waliyoyafanya,
ilichukua muda wa kupumzika.
Kwa sasa, tishio Magharibi kwenye Dola yao mpya
ilionekana kuondolewa.
Wajapani walikuwa kujiamini katika uwezo wao
kushikilia maeneo haya kwa urahisi.
Uingereza na Amerika, walikuwa wakiandaa shambulio la kivita,
kwa sababu hakukuwa na swali la kuendelea kushindwa vile bila kulipiza kisasi.
Siku chache baada ya shambulio kwenye Bandari ya Pearl,
Waziri Mkuu wa Uingereza, Winston Churchill, akaenda Washington
kuanza mijadala pamoja na Rais Roosevelt.
Mnamo Desemba 26, 1941.
wakati wa hotuba mbele ya Bunge la Marekani,
alidai kutoweza kwake dhamira ya kumshinda adui.
watu wa aina gani wanafikiri sisi ni?
Je, inawezekana kwamba hawatambui kwamba hatutaacha kamwe
kupigana nao mpaka wapate somo
kwamba wao na dunia hawezi kusahau kamwe?
Uingereza ilikuwa peke yake katika mapambano dhidi ya vikosi vya mhimili
tangu kuanguka kutoka Ufaransa katika msimu wa joto wa 1940.
Kuingia kwa Amerika katika mzozo wa kimataifa
ilithaminiwa sana na Churchill.
Kuanzia sasa Roosevelt, Churchill na Joseph Stalin,
kwenye vita na majeshi ya Reich ya Tatu tangu Juni 41,
walikuwa wameungana dhidi ya mhimili huo.
Sasa kulikuwa na ukweli matumaini ya ushindi kwa Washirika.
Kazi za kamanda
kwa ajili ya shughuli katika Pasifiki walikuwa unaendelea.
Hakukuwa na shaka
kuhusu umuhimu changamoto zinazowasubiri.
Admirali Chester W. Nimitz ambaye alichukua amri
wa Meli ya Pasifiki wiki mbili baada ya shambulio la Japan
dhidi ya msingi wa majini Marekani huko Hawaii,
alijua kuwa atakuwa muhimu kuchukua muda
kutolewa magofu ya bandari ya lulu
kabla ya kurejesha ukuu wa meli za Amerika.
kuwajibika kwa kuratibu mashambulizi katika Pasifiki,
bahari moja zaidi kilomita za mraba milioni 160,
Nimitz ilibidi ashinde ulemavu mkubwa katika miezi ya kwanza.
Hata hivyo, Wamarekani alikuwa na faida kubwa,
wabebaji wa ndege zao, ambao hawakuwa katika Bandari ya Pearl
wakati ndege Wajapani walishambulia.
Walikuwa wanaenda kuchukua jukumu kubwa katika mapigano ya Pasifiki.
Faida hii,
Jeshi la Wanamaji la Marekani lilikuwa linaenda kuitumia kikamilifu.
Kuogopa kwamba Wajapani kuendelea na maendeleo yao
hadi Australia na New Zealand,
jibu la kwanza kutoka kwa Washirika
ilikuwa ni kuweka misingi kwenye ukingo wa Pasifiki
ili kuzindua mashambulizi ya kupinga.
Visiwa vilivyotengwa vya New Caledonia, Fiji na Espiritu Santo
ambao walikuwa kaskazini mashariki mwa Australia,
walikuwa kwa muda mrefu katika nyanja ya Magharibi ya ushawishi
na kuanzishwa ya vituo vya kijeshi iliamuliwa haraka.
Kuzingatia mapigano makali yanaendelea
kwenye ukumbi wa michezo operesheni ya Ulaya,
iligeuka kuwa ngumu sana
kutafuta hifadhi kutuma kwa Pasifiki.
Vifaa hivi kwa shida tu.
Wajapani walikuwa wakiongeza kasi kasi ya upanuzi wao
mipaka ya Dola yao.
Wahandisi washirika, wao,
mbio dhidi saa ili kumaliza kazi yao,
mara nyingi hujaribu kutowezekana kukabiliana na mazingira magumu.
Licha ya uamuzi ya Washirika kuwazuia Wajapani
ambayo haijawahi kuharibika,
hali katika Aprili 1942 ilikuwa muhimu kusema kidogo.
Tangu uvamizi kutoka Ufilipino mnamo Desemba 41,
Vikosi vya Amerika na Ufilipino ikiongozwa na Jenerali Douglas MacArthur
aliongoza upinzani kukata tamaa dhidi ya Wajapani.
Hali ilivyozidi kuwa mbaya,
rais Roosevelt aliuliza MacArthur kusimama chini
kuchukua amri Kusini Magharibi mwa Pasifiki,
kutoka Australia.
Ingawa kusita kuwaacha watu wake,
MacArthur anatii amri ya Rais Machi 11,
si bila kufanya nadhiri nzito ya kurudi.
Ilikuwa ni faraja kidogo kwa wanajeshi walioachwa Ufilipino
ambayo ilikuwa imeahirishwa hadi kupunguzwa kwa peninsula ya Bataan,
nje ya kisiwa kikuu cha Luzon
mwanzoni mwa Aprili.
vikosi vya majini washirika katika eneo hilo
ambazo ziliharibiwa wakati mfululizo wa vita karibu na Java,
na maeneo yote kuzunguka nafasi zao
kuwa chini ya udhibiti wa Japan,
askari hawa sasa kutengwa kabisa na ulimwengu.
Wakati Wajapani walianzisha mashambulizi yao
wakati ambapo jeshi la anga na silaha alivunja safu za ulinzi za washirika,
wale wenye njaa, wanaume wagonjwa na kuchoka kwa mapigano yasiyokoma,
walikuwa dhaifu sana kujibu.
Waliishia kujisalimisha.
Sehemu ya askari walijaribu kutoroka kutoka kisiwa cha Corregidor
kusini mwa Bataan,
lakini vikosi Kijapani watoto wachanga
alikuwa amejipenyeza na kuwarudisha hadi Malinta Hill.
Katika kukata tamaa sana ya wale ambao walikuwa bado wanapigana,
bendera ya marekani ilishushwa na Jenerali Jonathan Wainwright,
ambaye alichukua nafasi Jenerali MacArthur,
hakuwa na chaguo ila kukubali masharti ya kujisalimisha
iliyopendekezwa na jenerali Masaharu Honma.
Mnamo Mei 8, 1942.
Ufilipino zimepotea rasmi.
Msiba mkubwa zaidi bado wanasubiri Washirika
kufuatia kuanguka kwa Ufilipino.
Wajapani alichukua wafungwa 80,000.
Wote walipaswa kusafirishwa hadi kambini,
lakini wanakabiliwa na ukubwa wa kazi,
Wajapani waliamua kuwatengeneza tembea kilomita mia moja
juu ya mstari reli huko San Fernando.
Matembezi haya,
ambaye baadaye alibatizwa "Machi ya kifo",
ilianza Aprili 10.
Ilikuwa kuzimu kwa wanaume hawa utapiamlo na wagonjwa.
Maelfu walikufa
kwa sababu ya hali yao ya uchovu, njaa, upungufu wa maji mwilini
na ugonjwa.
maelfu zaidi waliuawa na walinzi wao.
Ilikuwa ni ishara ya giza juu ya nini vita dhidi ya Japan
ilikuwa inaenda gharama kwa masharti ya maisha ya binadamu.
wafungwa wa vita kutendewa kwa dharau
na askari wa Japan ambaye alizingatia kujisalimisha yoyote
kama aibu.
Habari kutendewa kinyama huko Bataan
hatimaye walienda Amerika.
Mabango yalisambazwa kuonesha ukatili huu
na hisia ilikuwa kali sana ndani ya idadi ya watu wa Amerika.
Azimio la Washirika kuponda Wajapani ilikua na nguvu zaidi.
Rais Roosevelt alikuwa amefanya mipango
kugonga moyo wa Japani kwa kulipua mji mkuu wake,
Tokyo.
Baada ya shambulio hilo dhidi ya Pearl Harbor,
Roosevelt alikuwa akitafuta ili kuongeza ari ya watu
na katika nuru matukio nchini Ufilipino,
sasa alikuwa na hamu kuonyesha Wamarekani na Wajapani
kwamba Ufalme wa Jua Lililochomoza haikuweza kuathiriwa.
[sauti kwa Kiingereza]
Luteni Kanali Jimmy Doolittle,
mmoja wa aviator maarufu na mhandisi wa anga wa Marekani,
alikuwa amechaguliwa kupanga na kutekeleza mashambulizi.
Hapo awali, Doolittle alishinda tuzo nyingi
kwa ushujaa wake na alichangia sana
kwa maendeleo ya aeronautics.
Misheni kukabidhiwa kwake ilikuwa changamoto
ambayo hakuwa nayo bado wanakabiliwa.
Tatizo kuu wanakabiliwa na Wamarekani
kuweka katika ukweli kwamba hawakuwa na msingi
kwa hivyo mshambuliaji inaweza kuondoka hadi Tokyo.
Shambulio linaweza bila shaka kuzinduliwa kutoka kwa chombo cha kubeba ndege,
lakini vifaa vilivyokuwa kwenye bodi hangeweza
kusababisha uharibifu mwingi.
Baada ya kutafakari kwa muda mrefu,
tulifikiria kurekebisha kubwa B-25 mshambuliaji ili kuifanya iwe nyepesi vya kutosha
kuruka kutoka kwenye sitaha ya shehena ya ndege.
Mwanzoni mwa Aprili, ndege hizi zilizoboreshwa sana
zilianza Hornet ya USS inayovuka Pasifiki.
Makamu Admirali Marc Mitscher alikuwa kamanda wa shehena ya ndege
ambayo kutoka Doolittle alikuwa anaenda kuzindua mashambulizi yake,
wakati Kikosi Kazi kilichokuwa kinaenda kupenya maji ya adui,
ililindwa na Makamu Admirali William Halsey,
ndani ya USS Enterprise.
Halsey alikuwa na hali mbaya kesi na Wajapani.
Katika shambulio la Bandari ya Pearl,
Halsey alikuwa akitoa ndege kwenye Kisiwa cha Wake
na ilikuwa Kilomita 400 magharibi mwa Hawaii.
Alionya juu ya shambulio hilo, alijiapisha kulipiza kisasi maelfu ya Wamarekani
aliuawa kwenye kituo cha jeshi la majini,
na dhamira yake kuwashinda Wajapani kulifanya sifa yake.
Wakati USS Hornet na USS Enterprise ilijitosa kwenye milango
wa Ufalme wa Jua linalochomoza,
Halsey ilibidi akabiliane na hali isiyowezekana katika harakati zake za kulipiza kisasi.
Mnamo Aprili 18,
meli ya Kijapani iliona meli hiyo.
ishara za onyo kupelekwa Japan,
sasa kulikuwa na kuogopwa kwamba ndege za Japan hazipaa
kushambulia wabebaji wa ndege wa thamani wa Amerika.
Halsey aliamua kwamba mashambulizi ya Japan
inapaswa kuanza mara moja.
Wafanyakazi ndani ya USS Hornet walitayarisha walipuaji wao.
Ndege zilikuwa nazo chini ya mita 160 za daraja
kuondoka, na hakuna hata mmoja wa marubani, ikiwa ni pamoja na Doolittle,
hajawahi kupaa kutoka kwa shehena ya ndege.
Hakuna mtu alikuwa bado kamwe hakujaribu kurusha mshambuliaji
ukubwa wa B-25 kutoka kwenye sitaha ya shehena ya ndege,
ambayo iliwakilisha kusema angalau changamoto kabisa.
Mafunzo makali kwamba wafanyakazi wa kujitolea
alikuwa amepata malipo,
na 16 zilizopakiwa B-25s mabomu ya kulipuka na ya moto
iliondoka kwa mafanikio.
Kutokana na tahadhari,
ni umbali wa kilomita 300 kutokana na hatua iliyopangwa kwa ajili ya uzinduzi huo
waliacha chombo cha ndege.
Hali ya hewa ilikuwa nzuri njia yote
na washambuliaji wakakimbia kuelekea lengo lao,
Ndege ya Doolittle inaongoza.
Saa sita baada ya kuondoka, ndege zilifika Tokyo
jioni na kudondosha mabomu yao kwenye mji mkuu na mazingira yake.
Hawakukutana karibu hakuna upinzani.
Athari ya uvamizi huo ilikuwa nini hasa Roosevelt alikuwa akitarajia.
Wajapani walikuwa hivyo kushtushwa na kushangazwa na shambulio hili
kwamba wanachama wa wafanyakazi wakaanza kutukanana.
Kamanda wa Majeshi angani Tokyo, kudhalilishwa na kuvunjiwa heshima,
alimaliza siku zake.
Wakati huo huo, vitengo Wapiganaji wa Japan walirejeshwa makwao
na kikundi usafiri wa anga wa majini kuondolewa katika Bahari ya Hindi
kulinda maji ya eneo.
Kama Amerika ilisherehekea marubani wa shambulio la Doolittle kama mashujaa,
wale wote waliokuwa na ujasiri Wajapani hawakuweza kurudi.
Wafanyakazi wawili walikuwa wafungwa
baada ya kutua katika eneo la adui,
na watatu kati ya watu hawa itatekelezwa baadaye.
Doolittle, na wafanyakazi wake wengine, alisaidiwa na jeshi
na raia mashariki mwa China
waliowahifadhi na kuhakikisha kurudishwa makwao.
Walikuwa wanaenda kulipa sana kwa ajili yake,
kwa sababu Japan basi ilizindua kampeni ya kulipiza kisasi katika eneo hilo
ambayo ingesababisha kifo karibu wakulima 250,000 wa China.
Ukatili wa majibu inaonyesha ni kiasi gani shambulio la Tokyo
alikuwa amevaa uharibifu wa kiburi cha Kijapani.
Ingawa uharibifu iliyosababishwa na uvamizi huo ilikuwa nyepesi sana,
ukweli pekee kwamba Marekani walipuaji ilifanikiwa kuufikia moyo wa nchi
ilikuwa na madhara makubwa juu ya maamuzi ya Kijapani
kuhusu hatua inayofuata ya Vita vya Pasifiki.
Mwanzoni mwa 1942,
ingawa mipaka ya Dola imeongezeka,
kulikuwa na tofauti nyingi
ndani ya amri ya Kijapani kuhusu shughuli zaidi.
Amiri Osami Nagano, Mkuu wa Wanamaji,
alikuwa msaidizi hodari ushindi wa maeneo mapya.
Mkakati ambao pia ulikuwa nao msaada kamili wa Jeshi la Imperial.
Alihubiri ili shambulio hilo zifuatazo zinaangazia Australia,
kutengwa kwa kiasi, na ni nani anayeweza kuwa
kutumika kama msingi na Wamarekani.
Mpango ulitaka kwamba majeshi ya Japan
kukamata kutoka Port Moresby huko New Guinea
na Tulagi katika Visiwa vya Solomon,
kutumikia Shambulio la msingi la Australia,
basi ndani ya kufikia ndege za ardhini.
Wajapani walianza ili kukaribia eneo la Australia.
Baada ya kunyakua wa New Britain,
kisiwa kikubwa zaidi ya New Guinea, Januari 42,
walikuwa wameufanya mji wa Rabaul moja ya misingi yao kuu.
Waaustralia kutambua hatari kwa nchi yao.
Mnamo Februari 42,
hofu yao ilithibitishwa wakati ndege za Kijapani,
wale wa Kikosi Kazi ambaye alishambulia Bandari ya Pearl,
akaruka hadi pwani ya kaskazini ya Australia.
Wanapokaribia walengwa wao, Bandari ya Darwin,
waliunganishwa na washambuliaji wenye nguvu.
Uvamizi huu unaweza kuwa kama mbaya zaidi kuliko shambulio kwenye Bandari ya Pearl.
Kwa kukamata misingi Visiwa vya Solomon na Guinea Mpya,
Nagano alitumai kuitenga zaidi Australia.
Kazi ya Port Moresby na Tulagi sio tu kuhakikisha
ulinzi wa Rabaul, lakini alikuwa anaenda kuwezesha ushindi
wa Caledonia Mpya, Fiji na Samoa.
Mistari yote usambazaji kati ya Marekani,
Australia na New Zealand kwa hiyo ingekatwa.
Huko Japan, sio wote walikubaliana na Nagano.
Admirali Yamamoto, ambaye alikuwa amepanga shambulio kwenye Bandari ya Pearl,
walidhani badala ya kuendelea kushinda maeneo mapya,
Japan inapaswa kuzingatia juu ya kuunda ulinzi mkali
wa Dola mpya.
Wajapani walikuwa na rasilimali asilia isiyoisha
ambaye angeweza kusafirishwa kutoka maeneo yote
alishinda kuzunguka Pasifiki.
Njia za baharini kati ya Japan na nchi zilizotekwa
inapaswa kulindwa
na ndiyo maana kwamba Yamamoto hakuwa na subira
ili kuondoa tishio hilo ya kuingilia Marekani.
Amiri wa Kijapani alijua kwamba ukweli wa kutoharibu
Wabebaji wa ndege wa Amerika katika Bandari ya Pearl lilikuwa kosa na kwamba,
ili kuhakikisha uhai ya Dola na Japan yenyewe,
ilikuwa muhimu kumaliza kile kilichoanzishwa
mnamo Desemba 41,
ndio kusema kuharibu meli za Marekani.
Yamamoto akaanza kupanga mpango
kuvutia wabebaji wa ndege wa Amerika ndani ya safu ya Kikosi Kazi cha Kijapani
kwa kuzingatia vita ambayo ingeruhusu Wajapani kuwa na udhibiti
kote katika Pasifiki ya Kati.
Anachagua kama lengo lake Midway Atoll,
visiwa viwili vidogo vya matumbawe iko mwisho wa kaskazini magharibi
ya mlolongo wa Visiwa vya Hawaii.
Msingi wa Marekani uliokuwepo ilikuwa mbali sana na Hawaii
ili kupunguza hatari kuliko washambuliaji wakubwa
anaweza kuja kutishia meli za Kijapani.
Kwa upande mwingine, ikiwa hakuna wabebaji wa ndege waliotumwa
kulinda kisiwa,
katika kesi ya kukamata,
Midway ingepanuka Ulinzi wa mzunguko wa Japani
na inaweza hata kujumuisha msingi wa mbele wa kuanzisha mashambulizi
dhidi ya Pwani ya Magharibi ya Marekani.
Yamamoto, hata hivyo, haikufaulu kumshawishi Admiral Nagano
kuliko mashambulizi dhidi ya Midway ilibidi kuchukua kipaumbele.
Hadi Aprili 18, 1942,
maandalizi yalilenga juu ya kusini na Australia mapema
badala ya kujaribu uharibifu wa meli za Marekani.
Haikuwa hadi Jimmy Doolittle alizindua uvamizi wake wa ujasiri huko Tokyo
maoni yamebadilika kwa ajili ya shambulio la Midway.
Pamoja na kuongezeka kwa hofu Japan iko katika mazingira magumu
mashambulizi ya anga, Waziri Mkuu,
Jenerali Tōjo,
alijitolea juhudi zake katika ulinzi wa Dola
na kuondoa ya tishio la Marekani.
Walakini, katikati ya Aprili, tayari ilikuwa imechelewa
kuondoa nguvu zilizokuwa zikijiandaa kusonga mbele kwenye Port Moresby na Tulagi.
Vita vya Midway ingelazimika kungoja.
Kusonga mbele kuelekea Australia,
jina la msimbo: Operesheni Mo,
ilipangwa mapema Mei.
Kampeni nzima ilikuwa chini amri ya ulinzi wa Yamamoto,
Admiral Inoue.
Aliratibu vikundi kadhaa ikiwa ni pamoja na kikosi cha wabeba ndege
akiongozwa na Makamu Admiral Takagi,
Jeshi la uvamizi la Tulagi, akiongozwa na Makamu Admiral Shima
na kikosi cha uvamizi cha Port Moresby.
Kile ambacho Wajapani hawakujua,
ndio Wamarekani walikuwa wamevunja kanuni zao
na kwamba kiungo chochote cha redio
alikamatwa na akili Wamarekani na Waingereza.
Admirali Nimitz kwa hivyo alifahamishwa juu ya kukaribia
shambulio la Port Moresby.
Habari hiyo ilichakatwa kwa umakini na Mmarekani
nani alijua hiyo Australia akawa katika mazingira magumu sana
ikiwa Wajapani walipandikizwa misingi iliyo karibu sana na nchi.
Baada ya kushauriana na Admiral Ernest King mkuu wa Jeshi la Wanamaji la Merika,
iliamuliwa kuwa majaribio haya uvamizi ilibidi ukomeshwe
na wabebaji wote wa ndege ambayo Washirika wangekusanya.
Meli yenye makundi mawili ya wabeba ndege
ilikusanyika haraka,
ikiwa ni pamoja na Kikosi Kazi 17 kulingana na shehena ya ndege ya USS Yorktown,
na Kikosi Kazi 11 kwenye shehena ya ndege ya USS Lexington.
Makamu Admirali Frank Fletcher, ambao tayari walikuwa wamepigana katika Pasifiki
baada ya mashambulizi kwenye Visiwa vya Marshall na Gilbert,
ilikuwa Februari,
afisa mkuu mteule wa Yorktown na kuwajibika kwa misheni nzima.
Makamu Admirali Aubrey Fitch aliamuru Lexington.
Aidha, nguvu Australia-Amerika, Kikosi Kazi 44,
iliyoagizwa na Admirali wa nyuma John Crace wa Jeshi la Wanamaji la Kifalme,
itatoa msaada wa ziada.
Kwa kuelekeza hadi Guinea Mpya na Visiwa vya Solomon,
meli ilikuwa na uso bahari kali na upepo mkali.
Hakukuwa na shaka kwamba wanaume wote kwenye bodi
walikuwa tayari kustahimili dhoruba mbaya zaidi
ikiwa ni kwa fursa kuwapiga sana Wajapani.
Ambapo wabebaji wa ndege walisafiri kuelekea magharibi,
ndege wakiwa na silaha kwa ajili ya mashambulizi,
iliyosheheni mabomu,
na marubani walikuwa tayari kwa hatua.
Hatimaye, mnamo Mei 3, habari iliibuka.
Jeshi la Uvamizi la Shima ilitua kwenye Visiwa vya Solomon.
Wanajeshi wa Japan kuelekea Tulagi,
Fletcher imebadilishwa mwelekeo wake wa kaskazini.
Mnamo Mei 4, ndege 60 zilizinduliwa katika mawimbi matatu kutoka Yorktown,
kuchukua nguvu ya Shima kabisa kwa mshangao.
Shambulio hilo lilikuwa na mafanikio.
Wachimba migodi watatu na ndege nne za baharini ziligongwa.
Wamarekani walijaribu kuzama mharibifu mkubwa,
lakini Wajapani aliendelea kumshika Tulagi
na tayari walikuwa wakifanya kazi ya ufungaji kutoka kwa msingi wa ndege kwenye kisiwa hicho.
Baada ya kuumiza uharibifu mkubwa kwa meli za Kijapani,
Fletcher aliongoza meli yake kusini kukutana na meli
na Crace na Fitch.
Sasa Wajapani walijua uwepo wa wabebaji wa ndege wa Amerika
katika eneo hilo.
Nia ya kutimiza kile Yamamoto alitarajia kufanya huko Midway,
Admiral Takagi alianza kuchukua hatua.
Alichukua wabebaji wake wa ndege karibu kilomita 500 kutoka Visiwa vya Solomon
na kuingia Bahari ya Matumbawe kukabiliana na Washirika.
Ilikuwa ni safari ya kuelekea kusikojulikana
ambayo ingeweza kutoa kwenye mkutano wa kwanza
kati ya wabeba ndege katika historia.
Mmoja wa maafisa wakuu wa Amerika alisema kuhusu
ya Vita vya Bahari ya Coral, kwamba alikuwa bila shaka
vita ya kutatanisha zaidi ya historia ya vita.
ndege za upelelezi walitumwa na Wamarekani
na Wajapani kuona meli za adui,
kucheza paka na panya.
Katika mkanganyiko huo, ndege zilifunguliwa moto dhidi ya nguvu zao wenyewe,
wengine walijaribu kutua kwenye meli za adui.
Hatimaye, Mei 8, vita vya maamuzi vilifanyika.
Mnamo saa 8:20 asubuhi hiyo,
kila mtu aligundua uwepo kwa upande mwingine karibu wakati huo huo
na ndege zilizinduliwa kwa haraka.
Wajapani kwa nguvu ya pamoja,
na kila mbeba ndege wa Marekani katika mashambulizi tofauti.
Karibu 9:25 a.m., ndege zote zilikuwa angani
wabebaji wa ndege wakakaribiana.
Ndege za Yorktown kushambuliwa karibu 11 a.m.
na kukutana na Sifuri 60 za Kijapani ambayo ililinda shehena ya ndege ya Shōkaku
na dada yake.
Wakati ndege walikuwa wakitembea angani,
kukwepa moto wa ulinzi wa anga,
Shōkaku ilipigwa kwa bomu la pauni 1,000
ambayo ilisababisha uharibifu mkubwa kwenye uwanja wake wa ndege, na haraka sana,
baada ya shambulio ilizinduliwa na ndege kutoka Lexington,
alikuwa nje ya hatua.
Wajapani walishambulia na ndege 14 zilianguka kwenye USS Lexington
katika harakati ya pincer.
Huyu alipigwa mara mbili kwa torpedoes
kabla ya kupiga mbizi usiguse Daraja la Yorktown.
Meli ya Fletcher ingenusurika,
lexington isingekuwa na bahati hivyo.
Mabomu yalikuwa nayo iliharibu tanki la mafuta.
Cheche ziliwasha moshi ambayo ilikuwa imejilimbikiza kwenye meli.
Msururu wa tamthilia milipuko ilisikika,
na moto haraka akatoka mkononi.
Meli zilikuwa zinakaribia kuwahamisha wafanyakazi,
kwa sababu zaidi ya wanaume 2,500 walikuwa wakitafuta kuondoka Lexington.
Katika hatua hii ya vita,
kila adui aliteseka uharibifu mkubwa.
Walionusurika Wamarekani walikuwa wamehifadhiwa
kama Wajapani walirudi nyuma.
Vita vilikuwa vya gharama kubwa kwa Wamarekani
kutokana na hasara ya USS Lexington,
pamoja na meli nyingine na vifaa vingi.
Katika kiwango cha mbinu, Wajapani walikuwa wameshinda vita.
Vita vya Bahari ya Coral ingekuwa na matokeo chanya.
uwepo jeshi kubwa la washirika katika eneo hilo
na uharibifu kuteswa na wabeba ndege wawili
kuogopa kwa Wajapani uharibifu
ya ufundi wao wa kutua kuelekea Port Moresby
kuivamia.
Kwa hiyo shambulio hilo likaahirishwa, na hayo mapema
kwa pwani ya kaskazini ya Australia.
Ujumbe wa Nimitz kwa hivyo ilikuwa na mafanikio.
Kwa sasa, Australia iliokolewa.
Ikiwa Wajapani wanasonga mbele katika Pasifiki ya Kusini ilikuwa imepunguzwa kasi,
katika Asia ya Kusini-mashariki, iliendelea.
Meli ya Mashariki ya Uingereza tayari walikuwa wamefukuzwa nje ya Bahari ya Hindi,
himaya ya jua linalochomoza inaweza kupanua eneo lake la usalama
magharibi kidogo.
Manowari za Kijapani doria kwa uhuru katika eneo hilo,
Washirika hawakuweza kufanya mengi ya kumzuia adui
kwa maendeleo tena nchini Burma
na kwa India, kito katika taji ya Milki ya Uingereza huko Asia.
Waingereza walikuwa tayari ilipoteza maeneo mengi
na Winston Churchill alikuwa na wasiwasi hasa
ya tishio hili jipya.
Bara Hindi ilikuwa chini ya utawala wa Kiingereza tangu 1858
na Churchill alisitasita kwa mawazo ya kupoteza kipande
wa thamani sana kwa Dola.
Mshirika wake wa Marekani, Rais Roosevelt,
alikuwa na wasiwasi mwingine.
Burma inaruhusiwa kifungu cha usambazaji
silaha kwa China na ilikuwa muhimu sana
ili kuiweka wazi ili kiongozi wa China,
Generalissimo Chiang Kai-shek,
wanaweza kuendelea kupigana na Japan,
hivyo kumiliki askari wengi wa adui
na kuzuia kupelekwa kwao katika Pasifiki ya Kusini.
Roosevelt alikuwa ameathiriwa Jenerali Joseph Stilwell
kama mkuu wa majeshi kwa ajili ya shughuli
nchini China, Burma na India.
Mapigano hayo huko Burma iliendelea,
lakini Washirika walijua ilikuwa vita ya kushindwa.
Kuelekea mwisho wa Aprili, Lashio kaskazini mashariki mwa Burma
ilikuwa imeanguka, hivyo kukata barabara ya Burma,
na Stilwell hakuwa na chaguo lingine kuliko kuagiza uhamishaji wa dharura.
Mnamo Mei 6, jenerali wa Amerika alianza kurudi India kwa miguu,
wakati Waingereza walikuwa wakijaribu kupunguza kasi
maendeleo ya Wajapani kabla pia kuelekea India.
Matumaini yoyote ya kutunza Burma sasa ilipotea
na nchi hii, iliwahi kuvamiwa,
ulinzi kwamba alitoa kwa India haikuwepo tena.
Churchill aliogopa kupoteza ardhi,
lakini Wajapani hakuwa na nia
kuivamia India.
Mwishoni mwa Mei, ikawa dhahiri
kuliko mipango mingine kabambe walichukua fimbo zao.
Yamamoto alikuwa akitengeneza kujiandaa kwa Vita vya Midway
nani angefunga hatua mpya ya vita
Japan ilikuwa inaongoza nini dhidi ya meli za Marekani.
Ingawa mkuu wa Yamamoto, Admiral Nagano,
hatimaye imetoa kibali chake kwa shambulio la Midway,
kutoelewana kuliendelea kati ya makamanda wa majini.
Nagano alikuwa ameamua kwamba Yamamoto ingeanzisha shambulio lingine
wakati ule ule wa Midway,
kushika baadhi ya visiwa vya volkeno visivyokaliwa,
iko takriban kilomita 1,500 magharibi mwa Peninsula ya Alaska.
Visiwa vya Aleutian walikuwa mbali kaskazini mwa Midway
na Yamamoto alikuwa anajua kwamba dhamira hii ya ziada
ilikuwa inaenda kupanua eneo lake la vita bila uwiano.
Nagano haikuweza kuzuiwa.
Visiwa vya Aleutian havikuwa na sio maslahi makubwa ya kiuchumi,
sio kijeshi wala kimkakati, kwa sababu ya udongo wao usio na kitu
na milima na hali mbaya ya hewa yao.
Kwa upande mwingine,
kukamata ni kupanuliwa safu za ulinzi za Kijapani,
na kuruhusiwa kudhibiti urambazaji kwenye Pasifiki ya Kaskazini.
kulikuwa na matumaini kwamba shambulio hili la pili,
mbali na Midway, hutumika kama diversion kwa kuongoza
kupelekwa Meli za Amerika kaskazini,
hivyo kudhoofika meli kuu za Marekani.
Yamamoto hatimaye hupata baadhi ya faida kwa mpango wa nagano
na, ingawa kusitasita, alikubali kuongezwa
wa eneo la vita, ikiwa ni pamoja na visiwa karibu na Alaska.
Amiri wa Kijapani alipaswa kuratibu
operesheni ya kuvutia.
Alifanya kazi kukusanya meli kubwa zaidi
kamwe kuvuka Pasifiki.
Athari ya mshangao itajumuisha kipengele muhimu
Mpango wa Yamamoto.
Kwa hiyo aligawanya ukubwa wake Armada katika vikundi vinne tofauti,
ili Wamarekani hawezi kuwa na fununu
nguvu ya meli ya Japan wakati vita itaanza.
Nguvu ya kwanza mgomo wa anga ulifanyika
na Admiral Chūichi Nagumo,
aliyekuwa ameendesha shambulio la Bandari ya Pearl
miezi michache iliyopita,
na ambaye pia alikuwa amefanikiwa kulazimisha Waingereza kuacha Bahari ya Hindi
baada ya mashambulizi yake dhidi ya meli zao mwanzoni mwa 42.
Nagumo wakati huo huo, ilibidi achukue hatua kwa msaada wa karibu wa jeshi la uvamizi
ya Midway kuamuru by Vice Admiral Kondo.
Wakati huu,
nguvu kuu ambao walifuata wengine wawili
na ulifanyika na Yamamoto mwenyewe,
ilikuwa kushambulia wabebaji wa ndege Waamerika waliwahi kuingia katika eneo hilo.
Hatimaye, ya nne sehemu ya meli, Force Nord,
ilibidi kutengwa na wengine na kukimbilia kaskazini na Aleutians
kabla haijaanza Vita vya Midway.
Kwa bahati mbaya kwa Yamamoto,
tabia ya majeshi yake ilikuwa kuwa kushindwa kuu kwa mpango wake,
kwa sababu makundi yangekuwa mbali sana
kusaidiana.
Meli za Yamamoto wangesafiri kilomita 500
nyuma ya meli za Nagano
na kuthibitisha kuwa hakuna msaada usiofaa wakati Wamarekani wangejitetea.
Wakati huu, katika Pasifiki,
kitengo cha upelelezi Mpiganaji wa Jeshi la Wanamaji la Merika katika Bandari ya Pearl
alikuwa na wakati mmoja zaidi iligundua nambari za Kijapani.
Juhudi zote za Yamamoto kuunda diversion walikuwa kwenda bure.
Mnamo Mei 42, Admiral Nimitz alipokea uthibitisho
hiyo Midway ilikuwa lengo jipya la Wajapani.
Hata alikuwa nayo ya utaratibu wao wa vita
pamoja na tarehe za shambulio hilo ambayo ilipangwa kufanyika Juni 4 au 5.
Meli ya Imperial ilienda kwa kasi hadi Midway
bila kujua dhamira yake ilijulikana kwa adui.
majeshi ya Marekani walikuwa wakijiandaa kwa mashambulizi ya Wajapani.
Midway ilikuwa mahali muhimu katika ulinzi
kutoka pwani ya magharibi ya Amerika,
na baada ya uvamizi dhidi ya msingi wa Hawaii,
Wamarekani wanapaswa hakikisha ziko tayari.
Tofauti na Wajapani,
walifaidika na ukweli kwamba Midway
inaweza kutumika kama sehemu ya uzinduzi
na kutoka Hawaii,
ndege mpya zilitumwa,
na hivyo kuongeza nguvu ulinzi wa anga na tovuti.
Vibeba ndege pia viliwekwa kusaidia kulinda Midway.
Kikosi Kazi cha Fletcher 17
iliondolewa ya Bahari ya Matumbawe.
Ingawa imeharibiwa vibaya, Yorktown ilikuwa imenusurika kwenye vita.
Baada ya kurudi kwake katika Bandari ya Pearl mnamo Mei 27,
wafanyakazi wa meli
alikuwa amefanya kazi Masaa 24 kwa siku kurekebisha
ili awe tayari kwenda kutetea Midway.
Kikosi Kazi 16 na wabeba ndege wa Hornet na Enterprise
tayari ilikuwa tayari kwa Pearl Harbor.
Admiral Halsey haitoshi halali kushiriki katika vita.
Alibadilishwa na Admiral Raymond Spurance
ambaye alikuwa anaenda kufanya operesheni chini ya amri ya Admiral Fletcher.
Kuhamasisha wanaume wengi iwezekanavyo wa Jeshi kama Jeshi la Wanamaji,
Nimitz alikata rufaa kwa wataalamu wa picha
ili matukio ya Midway kupigwa picha na kupigwa picha.
Katika hafla hii,
mkurugenzi John Ford, ambaye alimfahamu vyema Nimitz,
alikuwa anaenda kugeuka moja ya matukio maarufu ya vita.
Kuelekea mwisho wa Mei, kila linalowezekana kufanya
kwa ajili ya maandalizi kwa vita ilifanyika.
Ulinzi ulikuwa mahali
na majeshi ya Marekani hakuweza kufanya zaidi
nini cha kutazama na kusubiri mashambulizi ya Kijapani huanza.
Vitengo vya Air Corps alitafuta anga
kutafuta ishara za kwanza shambulio la Wajapani,
nikiwa baharini,
Yamamoto na armada yake walikuwa wanakaribia kituo cha majini.
Kinyume chake Wamarekani,
Wajapani walikuwa na udhaifu wazo la nini wangekabili.
Walidhani kuwa ni wabeba ndege wawili tu, USS Enterprise na USS Hornet,
itakuwa inapatikana kutetea Midway.
Kwa hakika walikuwa wamesadiki kwamba USS Yorktown ilikuwa imezama
wakati wa vita ya Bahari ya Matumbawe.
Punguza nguvu ya wapinzani wao
itageuka kuwa kosa la kutisha.
Kwa kweli, Wajapani hawakuwa wakikabiliana na wawili,
lakini pamoja na vikundi vitatu vilivyoingia, na changamoto iliyowasubiri
itakuwa ngumu zaidi kuliko Yamamoto alivyofikiria.
Kuanzia Mei 30, Ndege za uchunguzi za Amerika
ilizinduliwa kutoka Midway, katika kutafuta meli ya adui.
Baada ya kuchunguza bahari kwa siku nyingi,
Meli za Imperial Navy zilionekana.
Kengele inalia kwenye Visiwa vya Midway mapema Juni 4,
Nagumo alipoamuru kwa washambuliaji wake wa kupiga mbizi,
boti zake za torpedo, na wapiganaji wake Sifuri
kuzindua mashambulizi dhidi ya msingi wa Marekani.
Chini ya masaa mawili baadaye, mauaji yalikuwa yanaanza.
Ndege za Amerika ziliruka na Wanamaji, waliondoka kwa dharura
kuzuia shambulio hilo na kuharibu ndege nyingi
wakati akiendelea hasara kubwa.
Wakati huu, Washambuliaji wa kupiga mbizi wa Nagumo
imefagiwa juu ya kisiwa hicho na watetezi wake chini
waliokuwa wakiwasubiri.
Anti-ndege imeonekana kuwa ya kutisha zaidi kuliko ilivyotarajiwa na Wajapani.
Msingi ulitumbukia kwenye machafuko.
Mabomu yalikuwa yakinyesha kwenye kisiwa hicho,
mizinga ya kuharibu vituo vya mafuta na ndege,
lakini watetezi bado walikuwa wakiwafyatulia risasi washambuliaji.
Mara tu shambulio la kwanza dhidi ya kisiwa kumalizika,
Wamarekani walishambulia.
Vikosi viwili vya mashua ya torpedo alikimbia kuelekea wabebaji wa ndege wa Japan.
Bila wapiganaji wa kusindikiza, walikuwa mawindo rahisi
kwa sufuri, na karibu wote walichinjwa.
Mawimbi ya mashambulizi ya Marekani iliendelea, kuwatia pembeni Wajapani,
busy zaidi kutetea meli zao kuliko kuanzisha uvamizi
dhidi ya meli za Marekani.
Ndege za Marekani kisha kuvunja ulinzi wa Kijapani.
Kikundi cha Ndege cha Enterprise kugonga meli mbili za ndege,
ikiwa ni pamoja na ile ya Nagumo, wakati ndege kutoka Yorktown
alishambulia theluthi.
Muda si muda alibaki mmoja tu Kibeba ndege cha Kijapani kinachofanya kazi
ambao walishambulia kuzindua wimbi la walipuaji
katika kupiga mbizi dhidi ya Yorktown.
Ikilinganishwa na shehena ya ndege ya Kijapani, Yorktown ilitayarishwa vyema zaidi
kwa mapambano.
Mara moja alizindua wawindaji wake kukatiza ndege za adui.
Nyingi Ndege za Japan zilitunguliwa
na Yorktown ilipigwa kwa mabomu mara kadhaa.
Moto huo ulidhibitiwa haraka na kuondoka kwa wapiganaji
iliendelea.
Wimbi la pili la washambuliaji wa Japan ilikuwa inaelekea kwenye shehena ya ndege ya Marekani.
Admiral Spurance ilianzisha shambulio kali
dhidi ya meli za Kijapani na washambuliaji 40 wa kupiga mbizi.
Katika chini ya saa moja, waliona mbeba ndege wa mwisho wa Japani.
Licha ya juhudi zake kukata tamaa ya kupinga,
ndege za Marekani alimpiga pigo mbaya.
Ilishika moto na kuzama.
Mwisho wa siku alikuwa wazi kwamba mpango wa Yamamoto
alikuwa ameshindwa.
Hasara za binadamu zilikuwa juu na ndege nyingi
alikuwa amepotea kwa adui.
Hakukuwa na chaguo jingine kuliko kusitisha uvamizi wa Midway.
Wabebaji wa ndege wanne Wajapani walikuwa wameharibiwa.
Hii ilikuwa inaenda kuwa serious matokeo kwa Jeshi la Wanamaji la Imperial,
kwa sababu usawa wa nguvu za majini konda sasa
kwa neema ya Amerika.
Jeshi la Wanamaji la Merika pia liliteseka kwa upande wake hasara kubwa.
Yorktown, kinara wa Kikosi Kazi 17,
ambaye alikuwa na jukumu la kuamua katika Bahari ya Matumbawe na Midway,
hakuwa anaenda kuishi.
Baada ya kupigwa kwa torpedoes,
wafanyakazi wake walilazimishwa kutelekezwa kwa hofu ya kupinduka.
Baada ya kupokea pigo mbaya ya manowari ya Kijapani,
Yorktown ilizama tarehe 7 Juni.
Wamarekani walipoteza wanaume 300 wakati wa Vita vya Midway
na Wajapani wapatao 2,000.
Hakukuwa na shaka kuliko Wamarekani
alikuwa ameondoa ushindi mkubwa.
askari na mabaharia waliojeruhiwa walitibiwa
na walionusurika walilala.
Rais Roosevelt alipongeza wale waliokuwa na ujasiri
kukabiliana na adui,
na akatangaza kwamba Vita vya Midway ilisimamisha maendeleo ya Wajapani.
Hiyo haikuwa kweli zaidi kaskazini.
Vikosi vinavyoelekea kwa Waaleuti
walikuwa wanaenda kufanikiwa zaidi kuliko meli ya Nagumo huko Midway.
Juni 3 na 4, wabeba ndege hawa walianzisha mashambulizi
dhidi ya misingi yote miwili askari kutoka Visiwa vya Unalaska.
Kusumbuliwa na hali mbaya ya hewa, ndege zilisababisha uharibifu mdogo,
lakini mnamo Juni 6 na 7, askari walitua katika kisiwa cha Kiska
na Kisiwa cha Attu, na kuweka misingi hapo.
Misingi hii imewekwa Wajapani kwenye milango ya eneo la Amerika.
Kuogopa mashambulizi hayo zinazinduliwa dhidi ya pwani ya magharibi,
tahadhari zote zilichukuliwa kulinda eneo la taifa.
Ingawa ushindi mkubwa alishinda Midway,
ilikuwa dhahiri kwamba vita dhidi ya Japan
ilikuwa mbali na kuisha.
Miezi iliyofuata walikuwa wanaenda kuthibitisha jinsi gani
vita dhidi ya Empire of the Rising Sun ingekuwa ngumu.
Maeneo yaliyogandishwa kutoka Visiwa vya Aleutian
kwa misitu isiyoweza kupenyeka ya New Guinea na Solomons,
baadhi ya mapambano magumu zaidi ya Vita Kuu ya II
imebaki kushinda,
na Vita vya Pasifiki ilikuwa tu katika uchanga wake.