Papasok na ang digmaan sa ikalimang taon nito.
Ang makina digmaang Aleman,
na pinaniwalaan ni Hitler na ito ang magiging kasangkapan ng kanyang kataas-taasang kapangyarihan,
ay nasa pagbaba.
Pagkatapos ng pagkatalo ng Stalingrad noong Pebrero 1943,
maayos ang pagkakalagay ng mga Allies upang samantalahin ang kanilang mga benepisyo.
Mga Lider ng Allied ay gayunpaman ay may kamalayan
mga panganib na nanatiling dapat harapin.
Maingat silang kumilos, nagsagawa ng mga hakbangin
at umunlad hakbang tungo sa tagumpay.
Noong Hulyo 43, nakita ang kanyang pag-unlad.
Sa dagat, ang mga Allies ay tungkol sa upang manalo sa Labanan ng Atlantiko.
Nagpasya ang mga hakbang ni Punong Ministro Winston Churchill
at ang pangulo Amerikanong si Franklin Roosevelt
sa Casablanca pitong buwan na ang nakalipas
upang kontrahin ang pagbabanta U-Boats, ay namumunga.
Moral ng crew Ang mga submarino ng Aleman ay nasa kalahating palo.
Ang Grand Admiral Wala nang ibang pagpipilian si Karl Dönitz
kaysa sa ihiwalay ang mga ito mula sa pangunahing Mga ruta ng convoy sa North Atlantic.
Para sa mga Allies, ito ay ang maliit boost na kailangan nila.
Ang tagumpay na ito laban sa U-Boats nangangahulugan na ang British
at kaya ng mga Amerikano ngayon palakasin ang kanilang kapangyarihan
kabatiran ng Operation Overlord.
Ang landing sa Kanlurang Europa.
Sa kalangitan ng Europa, Operation Point Blank,
ibinigay na code name sa kumperensya ng Casablanca
para sa daylight bombing campaign at sa gabi laban sa Alemanya at Italya,
kinuha ang kurso nito.
Ang mga sasakyang panghimpapawid ng Amerika ay umaatake sa mga target araw-araw sa buong Kanlurang Europa,
habang ang Royal Air Force pumalit sa gabi.
kabukiran sa North Africa ay natapos na
sa pamamagitan ng kabuuang tagumpay ng Allied.
Noong Mayo 43, halos ng 250,000 sundalong Aleman
at ang mga Italyano ay Mga kaalyadong preso.
Para sa Germany, ito ay isang kalamidad sa militar,
mas malala pa kaysa sa pagkatalo ng Stalingrad.
Ang mga responsable Amerikano at British
ay nagtatrabaho upang maghanda ang mga susunod na yugto ng tunggalian,
nagkasundo sa simpleng diskarte, Hitler muna.
Noong Mayo 1943, Churchill, Roosevelt
at ang kanilang mga tauhan ay nakilala sa Washington
sa isang kumperensya, code name na Trident.
Ang North Africa ay nasa gilid mahulog sa kanilang mga kamay,
pumayag ang mga Allies upang lusubin ang Sicily.
Code name na Operation Husky, ang susunod na lohikal na hakbang.
Higit pa diyan, walang consensus na maabot.
Gusto ng mga Amerikano lusubin ang hilagang France
para matapos digmaan sa lalong madaling panahon.
Gusto rin ng British tumawid sa English Channel para bumaba,
ngunit lamang pagkatapos ng mga puwersang Aleman
ay natangay na kung saan-saan pa.
Natatakot sila sa pagdanak ng dugo katulad ng masaker sa mga trenches
ng Unang Digmaang Pandaigdig.
Ang British ay sumulong tulad ng argumentong tumatawid sa pasistang rehimen
ni Benito Mussolini at alisin ang Italy sa pagkilos
mamumuno sa kaaway upang labanan sa Balkans at sa Greece,
kung ano ang magiging pinakamahusay paraan upang magarantiya ang tagumpay ng Overlord.
Hindi nakita ng mga Amerikano hindi sa lahat ng bagay na ganyan,
sinasabing ganoong diskarte ay hahantong sa isang pagkakalat
mapagkukunan at pagsisikap.
Iginiit nila sa isang landing sa kabilang side ng Channel
sa madaling panahon, na magpapababa ng presyon
ano ang nangyayari ang Red Army sa Eastern Front,
dahil may nasa isip sila ang takot na kung hindi nila gagawin,
baka mahanap ng mga russian isang kasunduan kay Hitler,
gaya ng ginawa nila noong Agosto 1939.
Sinakop ng Nazi Germany
malalaking bahagi ng teritoryo ng Sobyet.
Ang niyebe ay natutunaw sa pagdating ng tagsibol
at hinahanap ng mga heneral ni Hitler upang ipaghiganti ang sakuna ng Stalingrad.
Mga paghahanda para sa operasyon Nagsisimula na si Husky.
Kumbinsido si Hitler
kaysa sa kanyang mga kaaway maglulunsad ng pag-atake
laban sa Sardinia salamat sa maling impormasyon
mga serbisyo ng kaalyadong katalinuhan.
Ang labanan para sa muling pananakop ng kontinente ng Europa ay nagsimula.
Sa kumperensya ng Trident sa Washington noong nakaraang buwan,
mga punong tauhan ng Anglo-American Combined Command
itakda ang petsa ng Operation Overlord noong Mayo 1, 1944.
gayunpaman, ang mga Ingles ay sabik
upang magtatag ng isang ulo tulay sa Europa mas maaga.
Si Sicily noon unang hakbang pa lang.
Buong Italy ang target.
Ito ang sinabi ni Churchill at ng kanyang mga tagapayo militar na hinahangad na ipataw.
Heneral George Marshall, US Army Chief of Staff
at effort promoter digmaang Amerikano,
ay nasa ilalim ng presyon ni Heneral Douglas MacArthur,
kumander ng puwersa mga kaalyado sa timog-kanlurang Pasipiko,
para bigyan siya ng mas maraming lalaki at kagamitan sa pakikipaglaban sa mga Hapones.
Handa lang si Marshall
upang italaga ang mga tropang Amerikano upang lusubin ang Sardinia.
Siya ay inutusan ng Heneral Dwight Eisenhower
na nagtanong sa kanya upang bumuo ng mga operasyon
para mapagsamantalahan ang pag-atake sa Sicily
upang ilagay Wala nang aksyon ang Italy.
Kapag natapos na ang Trident conference,
Churchill at ang kanyang pinakamatandang tagapayo sundalo, Heneral Alan Brook,
Chief of Staff ng Empire, lumipad patungong North Africa
sa pagtatangkang hikayatin si Eisenhower na masyadong maikli ang pananaw ni Marshall
at humingi ng kanyang suporta para sa landing sa Italy.
Sa ilalim ng presyon mula kay Marshall, Napilitan si Eisenhower na maging maingat.
Nangako siya sa pinuno ng Britanya
na kung Operation Husky ay matagumpay,
maaari niyang ialay ang kanyang suporta sa isang pag-atake sa Italya,
ngunit hindi bago.
Habang nag-uusap ang mga kaalyado,
isang estratehikong krisis at pangunahing pulitika
nagbabadya para sa mga kapangyarihan ng axis.
Sa Italya, dapat siyang katakutan
na gustong pabagsakin ng mga Allies pasistang diktador na si Benito Mussolini.
Si Adolf Hitler ay nagbantay sa mga pangyayari sa Mediterranean
at lumaki ang kanyang pagkabalisa.
Resulta mga labanan sa Russia
at ang pagkawala ng walong dibisyon ng axis sa Tunisia noong unang bahagi ng taong ito,
ang lugar ng Mediterranean ay halos walang laman.
Ang malaking madiskarteng tanong kinakaharap ng Führer
ay upang malaman kung saan mag-aaklas ngayon ang mga Allies.
Ang kumander ng teatro ng operasyon sa Mediterranean,
Fjeld Marshal Kesselring at ang mga pinuno ng hukbong Italyano
naniniwala na ang isang landing sa Sicily ay malapit na.
Hindi masyadong sigurado si Hitler.
Kung wala maaasahang impormasyon,
akala nila mga Allies ay pupunta sa Sardinia.
Mula roon ay lohikal silang pumunta sakupin ang Corsica,
na magsisilbing springboard patungo sa timog ng France o Italy.
Sa kabilang panig,
kaya ng mga kaalyado lusubin din ang Greece.
Ibinatay ni Hitler ang kanyang pag-iisip sa nakalap na impormasyon
mula sa mga nangungunang sikretong dokumento nakuha mula sa katawan ng isang opisyal
ng Royal Marines natagpuang nalunod sa isang dalampasigan
Timog ng Espanya noong Abril 1943.
Ang mga awtoridad ng Espanya na nakatuklas ng katawan
naisip na ang Royal Marine ay nalunod kasunod ng pagbagsak ng eroplano sa dagat.
Mga kopya ng mga dokumento naipadala ang mga orihinal
sa German intelligence
ng isang opisyal ng pro-Nazi Spanish navy.
Ibinunyag nila kaysa sa Sardinia
at ang Greece ay susunod sa listahan ng mga Allies.
Nag-utos si Hitler na mag-deploy isang panzer division sa Greece,
isa pang infantry division nakamotor sa Sardinia
at dalawang dibisyon ng mga elite na paratrooper sa France
upang makayanan sa panganib ng pagbaba.
Sa katunayan, ang buong kapakanan ay ang resulta ng isang kahanga-hangang operasyon
mga serbisyo katalinuhan ng Britanya,
dahil ang Royal Marine na pinag-uusapan ay namatay sa pulmonya sa England.
Ang kanyang katawan ay itinapon sa dagat, malapit sa baybayin ng Espanya,
sa pamamagitan ng submarino ng Britanya,
at lahat ng dokumento at liham na natagpuan sa kanya ay siyempre hindi totoo.
Salamat sa mahusay na pagmamanipula na ito, kalahating milyong Anglo-Amerikano
nakatalaga sa operasyon Si Husky ay lalaban ng dalawa laban sa isa
kasama ang mga tropang Axis umalis upang ipagtanggol ang Sicily.
Ang mga Aleman, sa katunayan, ay walang dalawang pormasyon lamang sa ilalim ng mga hukbo
upang maitaboy ang mga pag-atake.
Hindi bababa sa walong dibisyon ng Britanya,
Amerikano at Canadian ay natipon para sa pag-atake
ang unang araw ng Operation Husky,
paggawa ng isang ito pinakamalaking operasyong militar
hindi kailanman kasama sa petsang iyon ng mga Allies.
Mas maraming lalaki ang pupunta sa Sicily sa unang 24 na oras ng pagsalakay na ito
na magkakaroon sa mga dalampasigan ng Normandy,
sa parehong panahon noong ng D-day halos makalipas ang isang taon.
Dalawang karagdagang dibisyon,
isang british at isang Amerikano
lalakas ang mga tulay sa Sicily.
Noong Hulyo 5, 1943, sa pagsikat ng araw, limang landing fleets
sa ilalim ng utos ng Admiral Sir Andrew Cunningham,
ay nagmamadaling patungo Sicily mula sa mga baybayin ng Africa.
Sa baybayin ng fortress island ng Malta,
wala pang 24 na oras bago bumaba, ang mga fleet na ito ay bumuo ng dalawang grupo.
Ang una, Task Force Silangan,
sa ilalim ng utos ni Vice Admiral ng Royal Navy Bertram Ramsay
halos naiintindihan 1700 barkong pandigma,
transportasyon ng tropa at landing craft,
pupunan ng apat na dibisyon Ingles at Canadian
sa ilalim ng utos ni Heneral Bernard Montgomery.
Ang pangalawang pangkat ay Task Force West
sa ilalim ng utos US Navy Vice Admiral Kent Hewitt,
kasama rin ang 1700 barko
at apat na dibisyong Amerikano pinangunahan ni George Patton.
Mga strategist ng operasyon Si Husky ay may isa pang sorpresa sa tindahan
sa axis troops naroroon sa isla
sa anyo ng airborne troops ng unang British Airborne
at ang 82ᵉ US Airborne handang dumaong sa loob ng bansa.
Ang matagumpay na pagsalakay sa Crete ng mga hukbong nakasakay sa hangin ng Aleman
noong Mayo 1941, sinenyasan ang mga Allies na mag-set up
ilang dibisyon mga parachutista o glider.
Ang Operation Husky ay magiging kanilang binyag sa apoy.
Eisenhower, bilang isang matalinong propesyonal, pinili si Heneral Harold Alexander,
kilala sa kanyang karisma at ang kanyang kalmado sa apoy
upang pamunuan ang Operation Husky.
Kung kapaki-pakinabang pa rin ang karisma,
malamig na dugo sa kasong ito, ay mahalaga
dahil sa ilalim ng mga utos ni Heneral Harold Alexander
ay ang heneral Bernard Montgomery,
sikat sa ang kanyang tagumpay sa El-Alamein,
at Heneral George Patton, kilala sa kanyang mataas na espiritu
at ang kanyang istilo agresibong pamumuno.
Husky ang unang operasyon
kung saan itong dalawang ambisyosong opisyal
at kilalang egocentric ay magkasamang maglilingkod.
Kung tila dalawang tao nakatakdang pumunta sa pag-aaway,
ito ay Montgomery at Patton.
Ang landing ng Allied sa Sicily nagsimula sa madaling araw
Hulyo 10, 1943.
Ang Ikapitong Hukbo ng Patton ay bumaba
sa harap na 60 kilometro sa timog baybayin ng isla,
habang ang Ikawalong Hukbo ng Montgomery ay pupunta sa pantalan
sa isang malawak na harapan ng 50 kilometro sa kabilang panig,
Sa huli Timog-silangan ng Sicily.
Sa simula ng paghahanda ng Husky,
ito ay pinlano na pangunahing layunin ni Patton
dapat ay ang daungan ng Palermo sa hilagang-kanlurang baybayin ng isla.
Ngunit nag-aalala ang mga strategist ng Allied dahil tropang Amerikano
kulang sa karanasan para sa isang kumplikadong operasyon.
Sa halip, ang Seventh Army natanggap ang misyon
upang protektahan ang kaliwang gilid ni Montgomery sa kanyang pagsulong patungo sa Messina
para harangin ang pag-urong ng mga puwersa ng axis.
Para sa American General pinangalanang Dugo at Guts,
ibig sabihin, dugo at lakas ng loob,
parang kumakaway isang pulang basahan sa harap ng toro.
Desidido siya upang patunayan sa kanyang mga detractors
na kanilang ginagawa isang maling kuru-kuro sa halaga
mga lalaking nasa ilalim ng kanyang utos.
Sa panahon ng Operation Husky,
Nagkaroon ng pagkakataon si Patton upang patunayan ito nang malinaw.
Ang mga bagay ay hindi maaaring magkaroon maging mas mabuti
para sa malaking fleet Anglo-American landing party.
Nagtagumpay siya sa paglapit sa Sicily, halos walang kalaban-laban.
mga submarino ng Aleman lumubog ang anim na transport ship
at landing craft,
ngunit walang pag-atake sasakyang panghimpapawid ng kaaway.
Bilang paghahanda sa sa Operation Husky,
Nawasak ang mga allied bombers lahat ng paliparan sa Sicily,
pagpilit ng mga kasangkapan ng Luftwaffe at ng Regia Aeronautica
para makauwi kanilang mga eroplano sa Italya.
Nahaharap sa 4000 Allied planes,
hindi sila makapila higit sa 1500 device.
Sa katunayan, ang pangunahing balakid sa Operation Husky ang panahon.
Ang araw bago lumapag, sa hapon ng siyam,
lumakas ang hangin sa panahon ng napakalakas na bagyo na nagkaroon ng kahihinatnan
para magkasakit malaking bahagi ng tropa
na naghahanda sa pagbaba.
Sa kabutihang palad, humihina ang hangin
sa loob ng ilang oras bago lumapag,
ngunit ang kahila-hilakbot na kaguluhan sa itaas ng Sicily naghasik ng kalituhan
sa mga pormasyon ng sasakyang panghimpapawid ng transportasyon mga tropa at glider sa daan
papunta sa kanilang lugar paglabas at paglapag.
Ang mga paratrooper at glider ay nakakalat sa timog ng isla.
Apatnapu't pito sa 134 na glider Ang mga Briton ay napunta sa tubig.
Ang biglaang hitsura mga tropang nasa himpapawid
na nakaabot para tumalon sa Sicily
lumikha ng gulat sa likod ng mga posisyon ng kaaway.
Sa madaling araw noong Hulyo 10, sa ilalim ng takip ng isang kakila-kilabot na pambobomba ng hukbong-dagat,
ang unang tropa nakarating ang mga kaalyado.
Diskarte ni Eisenhower nagbigay-daan sa mga Allies na magtatag
isang unang ulo tulay sa lupa ng Europa.
Ang mga nagsialis na tropa walang ideya sa paglaban
kaysa sa kanilang mga kalaban sasalungat sa kanila.
Nakakapagtaka, sa sektor ng Britanya,
Halos lahat ng mga tropang italyano
nakatagpo ng ikawalo Hukbo ni Montgomery
sumuko ng walang kahit na subukang makisali sa labanan.
Hindi nakakagulat, karamihan sa mga lalaki isinama sa anim na dibisyon
ng coastal defense ay Sicilian.
Mahina lang ang atraksyon nila para sa pasistang rehimen ni Mussolini
at nagkaroon ng kahit na mas mababa gustong makita ang kanilang bansa
magdusa sa mga pinsala ng digmaan.
Sa loob ng ilang oras, Montgomery may apat na dibisyon sa pampang
sa kanilang mabigat na sandata, habang sina Patton at ang mga Amerikano
nakatagpo ng oposisyon mas mahalaga.
Sa unang araw ng operasyon,
mga tangke ng Italyano pagkatapos ay lumitaw ang mga Aleman,
ngunit ang mga Italyano ay mabilis na napunit.
Mamaya sa araw, isang pangkat ng labanan
ng Hermann Goering Division nagtagumpay sa pagwawalis
isang batalyon ng American infantry.
Kinabukasan, Hulyo 11, Heneral Alfredo Guzzoni,
ang Italian Commander-in-Chief ng lahat ng tropang naroroon sa Sicily,
nagbigay ng utos sa dibisyon ng Hermann Göring,
pinalalakas ng dibisyon Italian Livorno,
para itaboy ang kalaban pabalik sa dagat.
Mga eroplanong Italyano at Aleman na nakabase sa Italya ay sumali sa pag-atake
at mga tropang Amerikano natagpuan ang kanilang mga sarili sa ilalim ng pagkubkob.
Mga Lalaki ni Patton nakipaglaban sa lakas ng kawalan ng pag-asa
para mapanatili ang kaaway sa malayo,
ang mga panzer ay sumulong
ilang kilometro sa loob ng mga nasakop na lugar.
Mamaya ang artilerya at ang US Navy ay nagtagumpay sa pagsira
ang pag-atake ng mga puwersa ng axis.
Sa kanan ng bridgehead ng US Seventh Army,
isang motley force mga paratrooper at infantry
huminto ang isa pa ganting atake ng Aleman.
Patton's Seventh Army nawala ang 2300 lalaki
sa mga pinakamadugong 24 na oras na ito ng buong kanayunan ng Sicilian.
Ang mga Amerikano ay magdurusa mas malaking pagkalugi
bago madaling araw ng Hulyo 12 ay hindi tumataas.
mga eroplano at glider may dalang 2000 lalaki
ay inutusang palakasin ang 82nd Airborne Division.
Bagama't 23 eroplano ang binaril, pumatay ng 200 pang sundalong Amerikano,
ang pagbabanta sa sektor ng Amerika ay inalis.
Ang mga dalampasigan ay ligtas, mabilis ang mga Allies
para magkomisyon ng dalawang makina na ang teknolohiya ay umunlad
ng mga Amerikano magkakaroon ng mahalagang papel
sa mga pag-aaway sa hinaharap.
Ang Tank Landing Ship na pinangalanang LST
at ang amphibious na sasakyan dalawa at kalahating tonelada
ang DUKW, napatunayang partikular na epektibo
sa panahon ng Operation Husky.
May kakayahang maghatid ng mga lalaki at mabilis na bala,
landing forces hindi na nakadepende
ang mabilis na pagkuha ng isang daungan,
na magiging mapagpasyahan sa panahon ng Operation Overlord,
ibig sabihin ang landing sa Normandy.
Mga paghahanda para sa landing sa Kanlurang Europa ay naging maayos.
Mga inhinyero ng Britanya ay bumubuo ng mga matatapang na proyekto
upang ang mga kaalyadong tropa at ang kanilang suplay
ay iruruta nang tumpak kung saan sila kakailanganin.
Ang Mulberry ay ang code name para sa mga elemento gawa ng isang floating port na may kakayahang
na iparating malapit sa baybayin ng Pransya.
Maraming trabaho kakailanganin pa rin
para magawa ang proyektong ito orihinal na isang katotohanan.
Ang mga Allies ay nagtagumpay sa paglapag
daan-daang libo ng mga sundalo sa Sicily,
at pa alitan
sa loob ng mataas na utos ay nagsimulang lumitaw.
Mga tropang British at Canada mabilis na naglinis
sa timog-silangang sulok ng isla.
Umaasenso sila sa daungan ng Messina
para mahuli ang tropa ng Heneral Guzzoni,
pero nagkita sila matinding pagtutol ng mga Aleman.
Reinforced panzers sa pamamagitan ng elite airborne troops
dinadala mula sa timog ng France ang humarang sa kanilang daan.
Ang kaluwagan ay kumplikado bagay na naman,
dahil sa likod ng mga panzer, naroon si Etna,
isang aktibong bulkan na tumaas sa 3000 metro
sa itaas mula sa kapatagan ng Catania.
Upang i-bypass ang mga posisyon Mga Aleman sa paanan ng Etna,
Sinisingil si Montgomery Alexander upang gawin ang koneksyon
sa pagitan ng kanyang ikawalong hukbo at ang ikapito ni Patton noong Hulyo 13.
Pinahintulutan ng kilusang ito ang mga British upang sumulong salamat sa Highway 124,
ang pangunahing daan sa gitna ng Sicily,
bago lumiko sa hilagang-silangan sa Henna patungo sa Messina.
Galit na galit si Patton.
Tulad ng maraming heneral ng Amerika, kinasusuklaman niya si Montgomery.
Sa pamamagitan ng muling pagdidisenyo ng mga magkasanib na espasyo pabor kay Montgomery,
Bawasan ni Alexander ang ikapitong hukbo namin
sa papel kalasag para sa ikawalo.
Nagpasya si Patton na ang pinakamahusay paraan para kumbinsihin si Alexander
ay sakupin si Palermo, ang kabisera ng Sicily
at pangunahing daungan.
Kung nahulog si Palermo sa kamay ng mga Amerikano
at kung ang mga linya tiniyak ang mga suplay,
ito ay itulak patungo sa silangan, patungo sa Messina
at makarating sa lungsod nangunguna sa karibal nitong British.
Upang suyuin si Alexander, nakakuha siya ng kasunduan
para umasenso ang tropa niya sa pagkilala
patungo sa lungsod ng Agrigento.
Noong bumagsak si Agrigento noong Hulyo 15,
Hinikayat ni Patton si Alexander para pahintulutan siyang sumulong patungo sa Palermo.
Pagwawalis ng mga lihim na motibo ng kanyang British superior,
Patton ang Pangkalahatang dugo at lakas ng loob bumuo ng isang espesyal na katawan
ng tatlong mabilis na dibisyon nakatakdang agawin si Palermo.
mga tropang Italyano na nakasalubong nila sa daan
hindi sumalungat malaking pagtutol sa pag-unlad nito.
Bumagsak ang Palermo noong Hulyo 22 at makalipas ang 48 oras,
lahat ng kanlurang Sicily at 53,000 tropang Italyano
ay nasa mga kamay ng US Seventh Army.
Sa Italy, ang balita ng pagdakip kay Palermo
ng Patton's Troops ay sinundan makalipas ang ilang araw
sa pamamagitan ng pagbagsak ng pasistang rehimen.
Kahit isang diktador sa Italya mula noong 1922,
Benito Mussolini ay nagkaroon palaging ibinabahagi ang kanyang kapangyarihan
kasama si Haring Victor-Emmanuel III at kasama ng hukbong Italyano.
Ang hari at ang hukbo hindi kailanman nagustuhan
Ang alyansa ni Mussolini kay Hitler.
Ngayon nagbanta ang alyansang ito hilahin sila pababa kasama niya.
Ang pagsalakay sa Sicily ay sinadya para sa mga antipasista na dumating na ang panahon.
Ang huling impetus ay ibinigay sa pamamagitan ng matinding pambobomba
ng United States Air Force sa Roma noong Hulyo 19.
Ang target ay ang bakuran ng tren,
ngunit maraming bomba nahulog sa paligid,
pagpatay at pananakit daan-daang sibilyan.
Ang opinyon ng publiko sa lungsod ay ngayon ay napakalaban sa pasistang rehimen.
Hulyo 24, Mussolini hinihingi ng Pasistang Grand Council sa Roma
na tinapos niya sa lumalalang krisis pampulitika.
Laking gulat ni Mussolini,
ibinalita sa kanya ng kanyang mga pasistang kasamahan hindi na sila nagtiwala sa kanya.
Kinabukasan, pinaalis siya ng hari mula sa kanyang posisyon bilang Punong Ministro
at pinatigil siya.
Nang walang kahit isang putok, bumagsak ang pasistang rehimen.
Marshal Pietro Badoglio,
isang dating pinuno ng hukbo Italyano, naging Punong Ministro.
Para hindi ilagay ang mga Aleman sa kanilang likuran,
maingat niyang anunsyo na nagpatuloy ang digmaan
kasama ang aming mga kaalyado sa Aleman.
Balita ng pagbagsak ni Mussolini dumating sa isang kritikal na oras
ng mga operasyon ni Hitler sa silangan.
Mula noong ikalima ng Hulyo, isang titanic na labanan sa buhay at kamatayan
sumalungat sa Wehrmacht at sa Pulang Hukbo sa init ng mga steppes ng Russia.
Sa unang pagkakataon sa kampanya sa Eastern Front,
ang mga operasyon Maglalaro ang Anglo-American
di-tuwirang isang mapagpasyang papel.
Sa loob ng limang buwan, nagkaroon ng pagkapatas sa harapan ng Russia.
Isang pagtatangka ng Pulang Hukbo
upang samantalahin ng dakilang tagumpay ng Stalingrad
ay pinigilan ng isang makinang Balik-atake ang mga tropang Aleman
tinipon ni Marshal Erich von Manstein,
isa sa pinakamahuhusay na taktika ni Hitler.
Ang lungsod ng Kharkiv,
nahuli ng tropa Mga Sobyet noong Pebrero,
ay kinuha ng mga panzer ng Waffen SS noong Marso.
Ngunit dumating na ang Pulang Hukbo para magtago at humawak ng bulsa
150 kilometro ng 180
sa pagitan ng Orel sa hilaga at Belgorod sa timog.
Sa gitna ay ang lungsod ng Kursk.
Ang init noon pabalik sa harapan ng Russia
at si Hitler at ang kanyang mga heneral pinag-aaralan ang mga susunod na operasyon.
Sa kanilang mapa, nakikita nila
kaysa sa front line ngayon ay pinalawak mula sa Leningrad hanggang sa hilaga
papuntang Rostov sa Don sa timog.
Ang bulsa ng Kursk, at ang mga hukbong Sobyet
na nakabaon doon tila hinog na tinanggap.
Chief of Staff, Heneral Kurt Zeitzler,
gustong ihiwalay sila sa pamamagitan ng isang pincer na paggalaw.
Inalalayan siya ng dalawang marshal,
Erik von Manstein at Hans von Kluge.
Ngunit ang führer ay hindi hindi nagmamadaling gumawa ng desisyon.
Pagkatapos ng pagsuko ng huli Axis forces sa Italy noong Mayo 13,
natakot siya sa isang landing Anglo-Amerikano sa Europa.
Kailangang subukan ng Wehrmacht upang walisin ang bulsa ng Kursk
o kailangan bang maghintay para sa pulang hukbo naglulunsad ng opensiba sa tag-araw?
Isang malaking preemptive strike maaaring hadlangan ang mga plano ni Stalin,
ngunit kung ang Anglo-Amerikano nakarating sa Sardinia,
sa Greece, Sicily, kasabay nito,
Kaya ni Hitler nauubusan ng mga gamit
para sa teatro ng operasyon ng Mediterranean.
Pambihira, ang führer hindi makapagdesisyon.
Ang kanyang inspektor ng mga tropang panzer,
ang sikat na kumander Mga hukbong armored ng Heinz Guderian,
ay matatag tutol sa proyekto ni Kurt Zeitzler.
Kailangan ba talaga para salakayin ang Kursk ngayong taon?
Sa tingin mo ba kahit sino Alam mo ba kung nasaan ang Kursk?
Walang pakialam ang buong mundo kung kukunin natin ang Kursk o hindi
deklara niya kay Hitler.
Sumagot ang Führer: "Alam ko, ngunit ang pag-iisip tungkol dito ay nahuhumaling sa akin."
Ang nakakasakit na natanggap ang code name na Citadel,
orihinal na binalak para sa May 4, ipinagpaliban.
Kasabay nito, naipadala ang impormasyon
sa mataas na utos ng Sobyet sa pamamagitan ng British intelligence
salamat sa spy network Lucie, na nakabase sa Switzerland.
Bilang karagdagan, ang mga mapagkukunan ng Pulang Hukbo ang nagtustos kay Stalin
mga impormasyon sa mga plano ng Aleman.
Noong tag-araw ng 1943, ang Wehrmacht at ang Pulang Hukbo
mabibilang sa 3,000,000 sundalo bawat isa,
ibig sabihin, 6,000,000 sa kabuuan.
Nasa proseso ang Germany para matalo sa karera
sa pag-armas laban sa Unyong Sobyet.
Araw araw, ang balanse ng pwersa sa harapan ng Russia
tumagilid pabor kay Stalin.
Sa paghihintay sa pakikipag-ugnayan, ang Wehrmacht ay nagtipon ng 50 dibisyon,
kabilang ang 17 panzer na magdadala sa labanan
ang lakas ng kanilang mga bagong tangke ng Tiger at Panther at makapangyarihang kanyon
self-propelled ng 88 mm binyagan si Ferdinand.
Ang mga Aleman ay nagkaroon 900,000 lalaki, 3,000 tangke
at halos 2,800 sasakyang panghimpapawid para sa Operation Citadel.
Paghahanda para sa opensiba ay nagbigay ng oras sa pulang hukbo
upang bumuo ng isang sopistikadong sistema minahan,
ng mga kanal at posisyon anti-tank artilerya
upang protektahan ang tumatakbong bulsa hanggang 150 kilometro lamang ang lalim.
Upang maiwasan ang anumang tagumpay,
Nakolekta ni Stalin hindi bababa sa 1,300,000 sundalo,
3,600 tank, 20,000 baril at humigit-kumulang 2800 sasakyang panghimpapawid.
Bukod sa natalo ang bentahe ng sorpresa,
ang Wehrmacht noon higit sa bilang sa mga lalaki at armas.
ikatlo ng Hulyo, nang walang anumang palatandaan ng makabuluhang paggalaw
kaalyado sa Mediterranean,
ang Führer ay nagbigay ng berdeng ilaw sa Operation Citadel.
Makalipas ang dalawampu't apat na oras,
ang mga Aleman naglunsad ng mga pag-atake sa pagsubok
laban sa mga depensa ng perimeter sa labas ng mga posisyon sa Russia.
Kinabukasan, Hulyo 5, nagsimula na ang pangunahing opensiba.
Ang Ikasiyam na Hukbo, sa ilalim ng General Walter Model
ng pangkat ng gitnang hukbo,
nabuo ang hilagang bahagi ng mga sipit ng Operation Citadel,
at sinubukan ng kanyang mga karo masira ang mga depensa ng Sobyet
sa isang malapad na noo mga limampung kilometro.
Pagkatapos ng apat na araw, bumagal ang labanan.
Sa timog, ang Fourth Panzer Army
at detatsment ang hukbong Kempf ay bumasag sa isang koridor
mga tatlumpung kilometro.
Noong July 12, malapit na sila upang masira ang mga depensa ng Sobyet.
Nang araw ding iyon naganap ang pinakadakila hindi nakita ang labanan sa tangke
kapag ang dalawang hukbo German at Russian armor
ay magkaharap sa Prokhorovka.
Para sa walong oras libu-libong lalaki,
sa alikabok ng steppe,
pawis at takot,
naipit sa kanilang mga sasakyan mabigat na armado,
nagkasagupaan hindi maipaliwanag na kaguluhan.
Daan-daang namatay, ginutay-gutay ng mga pira-pirasong bakal
o nasunog sa mga pagsabog gasolina o bala.
Ngunit habang ang dambuhalang sumiklab ang labanan sa tangke,
naglunsad ng opensiba ang Pulang Hukbo laban sa Army Group Center.
Ika-siyam na Hukbo ng Modelo ay pinilit sa defensive.
Kinabukasan, noong Hulyo 13, kinuha ni Hitler ang stock
sa pag-unlad ng Citadel.
Ilang ground gains ay ginawa,
ngunit ang pagkalugi ay mabigat 50,000 patay at sugatan.
Ang landing sa Sicily, makalipas ang tatlong araw, nag-alala ang führer.
Handang magpakilos ang mga reserba nito upang protektahan ang Italya,
utos niya upang ihinto ang opensiba ng Kursk.
Sa loob ng isang gabi, pinilit ang Wehrmacht
upang iwanan ang mga patlang ng Labanan ng Kursk.
Noong Agosto 5, ipinagdiwang ang Moscow ang pagpapalaya ng Orel at Belgorod
na may malalaking paputok.
Medyo kulang pagkalipas ng tatlong linggo, noong Agosto 24,
Nabawi ng mga tropang Sobyet ang Kharkov sa pangalawa at huling pagkakataon.
Nagpatuloy ang Wehrmacht upang labanan sa Silangan,
ngunit lahat ay umaasa ng tagumpay ay naglaho.
Kasabay nito, sinubukan ni Hitler upang muling hikayatin ang kaalyado nitong Italyano,
Duce Benito Mussolini.
Noong Hulyo 19, lumipad si Hitler sa Italy para makilala siya.
Sa isang villa mahigpit na binabantayan sa Feltre,
nagsalita ang Führer dalawang oras na walang tigil
para magbigay ng lakas ng loob at kalooban sa kanyang kaibigan ang duce.
Noong ika-24, ang punong-tanggapan ni Hitler ay ipinaalam sa pagpapatalsik kay Mussolini
pati na rin ang isang air raid mahalaga sa lungsod ng Hamburg.
Ang raid na ito ang una sa tatlo isinagawa laban sa lungsod na ito noong
kung saan ang Bomber Utos ng RAF
nag-scramble ng mga radar pagtatanggol sa hangin ng aleman
salamat sa libo-libo mga piraso ng aluminyo foil.
Code name ng pagpapatakbo ng Window.
Nabulag ang Flak.
British night fighter naghulog ng mga incendiary bomb
sa lumang sentro ng lungsod, pagsisimula ng apoy
na naging firestorm na nilamon ang lahat ng bagay sa landas nito.
Tinatayang nasa 30,000 ang dami ng lalaki,
ng mga babae at bata na nasawi at 500,000 ang bilang ng mga taong walang tirahan.
Sa mga huling araw ng Hulyo 43, ang mga dayandang ng pagkawasak ng Hamburg
at mabigat na pagkalugi ng tao kumalat na parang alon ng takot
sa ibang mga lungsod ng Germany,
karamihan ay napreserba hanggang ngayon pambobomba ng Allied.
Sa loob ng Nazi Party,
Nagtaka ang mga opisyal sa unang pagkakataon.
Nakakagawa ng kawalang-kasiyahan sa takbo ng tunggalian
ay magiging sanhi ang pagbagsak ng rehimen,
gaya noon ginawa gamit ang Mussolini?
Sa mga Kaalyado, si Heneral Patton ay determinadong kunin muna si Messina.
Sinabi niya sa isa sa kanyang mga kumander,
"Ito ay isang karera ng kabayo kung saan ang prestihiyo ng US Army ay nakataya.
Kailangan nating kunin si Messina bago ang Ingles.
Ang British Eighth Army ay natigil sa paanan ng Etna,
at kahit na nagawa niyang i-dislodge Mga depensa ng Aleman at Italyano
sa kanilang posisyon sa taas,
pinabagal ang takbo ng mga kaalyadong tropa sa pamamagitan ng mga minahan ng kaaway
at nawasak na mga tulay.
Noong unang mga tropang Amerikano pumasok sa Messina noong umaga ng ika-17,
natagpuan nila ang isang desyerto na bayan.
Ilang sandali matapos matanggap ni Patton ang pagsuko ng lungsod,
isang maliit na haligi ng motor Pumasok ang British sa daungan.
Si Patton ay nanalo sa karera, ngunit ito ay isang multo na tagumpay.
Sa anim na araw at pitong gabi,
40,000 o higit pang mga German mahigit 60,000 Italyano ang inilikas
sa pamamagitan ng Strait of Messina sa karamihan ng kanilang mga sasakyan,
kanilang mabibigat na sandata at ang kanilang mga reserbasyon.
pagiging Sicily sa kanilang mga kamay,
ang mga British at ang mga Amerikano pwede na ngayon
ayusin ang mga maritime convoy sa kabila ng Mediterranean
sa halip na paikot-ikot sila mula sa Africa hanggang sa Suez Canal.
Noong gabi ng Agosto 17, Matatapos na ang Operation Husky.
Sa England 571 Halifax at umalis si Lancaster mula sa kanilang base
sa Lincolnshire at East Anglia upang atakehin ang sentro ng eksperimento
mga lihim na armas ng Aleman sa Peenemünde sa Baltic.
Sa mga nakaraang buwan, mga misyon sa reconnaissance
RAF Photographic sa itaas ng Peenemunde
pinayagan upang matuklasan ang pagkakaroon
long-range na A4 rocket at ang FG 76 flying bomb
na inaasahan ni Hitler na magagawa magtrabaho laban sa london
bago matapos ang 1943.
Sa panahon ng pag-atake ng RAF, 1600 tonelada ng mga maginoo na bomba
at 231 tonelada ibinagsak ang mga nagbabagang bomba,
pagsira marami sa site
at pumatay ng higit sa 730 katao,
kabilang ang dalawang napakahalaga mga siyentipikong Aleman.
Kinabukasan, si Heneral Hans Jeschonnek, Luftwaffe Chief of Staff,
binaril ang sarili sa ulo dahil hindi nagtagumpay
iwasan ang pambobomba ng Peenemünde.
Umaasa ang British kaysa sa air raid na ito
ay haharapin ang isang nakamamatay na suntok sa programa ng lihim na armas ng Nazi.
Ngunit sa pagtatapos ng taon,
ito ay malinaw na ang mga Germans ipinagpatuloy ang kanilang mga rocket test
at mga bombang lumilipad sa mga test center
matatagpuan sa kabila ang hanay ng Allied bombers.
Sa parehong Agosto 17, Churchill at Roosevelt,
pati na rin ang kanilang mga tagapayo militar at diplomatiko
nakilala para sa sa pangalawang pagkakataon sa tatlong buwan,
sa pagkakataong ito sa sahig Canadian sa Quebec.
Ang kumperensya ay binigyan ng code name na Quadrant.
Sa programang Operation Overlord, ang mediterranean theater,
Malayong Silangan at Tube Alloys,
Ang code name ng Anglo-American na proyekto
upang sama-samang gumawa isang atomic bomb.
Para sa mga buwan, ang British nakiusap pabor
ng isang landing sa Italy, dahil mula doon, maaaring hampasin ng mga Allies ang Balkans
at magbukas ng kalsada maritime sa Dagat Aegean,
sa pag-aakalang makukumbinsi tayo Turkey na isuko ang neutralidad nito.
Sumunod si Roosevelt bahagyang Churchill.
Minsan ang mga kaalyadong tropa matatag na itinatag sa Sicily,
Inutusan si Eisenhower upang maghanda para sa isang landing sa Italya.
Ang pagbagsak ng Mussolini ginawang apurahan ang operasyon,
pero wala siya limitadong oras lamang para gawin ito,
dahil malaking bilang US landing ships
ay dapat ilipat sa Pasipiko.
Ngunit kung saan ang mga Kaalyado dapat ba silang bumaba?
Pinili ni Churchill ang isang landing sa tuktok ng Italian peninsula,
pinakamalapit sa Rome.
Bakit tayo umaakyat sa paa parang kuto sa bukong-bukong?
Pinakamabuting tamaan diretso sa tuhod, ungol niya.
Mga Plano ni Eisenhower ayaw
para bumaba nang hindi maabot naghari ang mga kaalyadong mandirigma
sa mga naisip nila maging isang kompromiso sa seguridad.
Operation Avalanche, isang landing ng 190,000 British
at mga Amerikano sa Golpo ng Salerno,
sa silangang baybayin ng Italya.
Sa sandaling nakarating, ang mga tropang Allied ay sumulong sa Naples
upang ma-secure ang kanilang mga linya ng logistik at pagkatapos ay umunlad patungo sa Adriatic
para harangin ang tropa Mga Aleman sa timog Italya.
Hitler, binalaan sa pamamagitan ng mga serbisyong paniktik nito
na gustong iwanan ng mga Italyano,
iniutos na konsentrasyon malakas na reserba sa paligid ng Roma
at iba pang pangunahing lungsod sa buong Italya.
Kung nagbago ng panig si Badoglio,
ang mataas na utos nagplano ng plano, code name na Axis,
upang sakupin ang hari ng Italya,
ng pamahalaang Italyano, disarmahan ang tropa
at sakupin ang kanilang mga posisyon ang pinakamahalagang.
Si Hitler ay palaging nag-aalangan at kasabay nito,
hindi niya makakalimutan ang kanyang kaibigan na si Mussolini na nakakulong
sa utos ng gobyerno ng Badoglio mula noong Hulyo 25.
Utos ng mga paratrooper ng SS ni Major Otto Skorzeny,
ay binigyan ng misyon na hanapin ang Duce at ibalik ito sa Germany.
Ang araw ng ikaapat na kaarawan
ng deklarasyon ng digmaan laban sa Nazi Germany
ng Punong Ministro Neville Chamberlain,
Mga tropang British at Canada ng Montgomery's Eighth Army
tumawid sa Strait of Messina sa panahon ng Operation Bay Town.
Sa ilalim ng takip ng isang matanda mahabang artilerya barrage,
natunaw sila ng Reggio di Calabria
at hindi nagkita ganap na walang pagtutol.
Pagsapit ng gabi,
nabilanggo silang tatlo German straggler at 3,000 Italians.
Sa unang pagkakataon mula Abril 1941,
Ang mga tropang British ay pabalik sa kontinente ng Europa.
Si Montgomery ay palaging mayroon nagdududa sa interes ng Bay Town
mula sa kanyang pananaw,
isang landing ng ikawalong hukbo sa paanan ng Italya ay hindi makakatulong
pangunahing Paglapag ng magkakatulad sa Salerno,
pero sinusunod niya ang utos.
Gayunpaman, ang kanyang mga tropa, naantala ng maliliit na tropa lamang
German rear guard, tila medyo hindi nagmamadali
upang pumunta sa hilaga.
Para sa dalawang araw mula Setyembre 5,
tropang Amerikano-British,
malakas sa tatlong dibisyon at dalawang commando brigade,
nakibahagi sa mga yugto ng pag-atake ng Operation Avalanche
sumakay mula sa mga daungan mula sa North Africa at Sicily.
Nabibilang sila sa Fifth U.S. Army
sa ilalim ng utos ni Heneral Mark Clark.
Paparating na ang hukbo ni Clark sa harap na 50 kilometro
sa Golpo ng Salerno, sa pagitan ng Amalfi, sa Sorrento Peninsula
at sa kaliwa at Acropolis sa kanan.
Ang lungsod ng Salerno pagiging tama sa gitna.
umasa si Clark sorpresahin ang kalaban,
samakatuwid, siya ay dispensed sa karaniwang aerial at naval bombardment.
Ito ay isang walang ingat na desisyon.
Si Clark ay isang opisyal matapang at charismatic,
ngunit hindi siya nag-utos ng mga tropa sa labanan sa digmaang ito.
Habang ang fleet ang landing craft ay patungo sa Salerno,
balita ng armistice nilagdaan ni Badoglio
ay na-broadcast sa Allied radio.
Ang anunsyo ay ikinagulat ng mga Italyano ngunit pinalayas ang mga Aleman sa labanan.
Mga tropa ng Third Reich sa ilalim ng utos
Field Marshal Kesselring, tagapamahala ng teatro
mga operasyon sa Mediterranean,
inilunsad Mabilis na operasyon ng axis.
Karamihan sa mga tropa ni Badoglio na umaasang sumali sa mga Allies,
ay dinisarmahan o tinangay.
Sa kabutihang-palad para sa 82ᵉ american airborne division,
ang pagbagsak nito sa Roma ay kinansela sa huling minuto.
Ang pangunahing armada ng labanan Nakapaglayag ang Italyano
mula sa base nito sa La Spezia.
Nang madaanan niya ang Sardinia
buong singaw sa unahan makilala ang Royal Navy,
lumubog ang barkong pandigma ng mga Romano na may bagong sandata
anti barko ng aleman ang hover bomb HS 293.
Ang natitira sa Italian fleet dumating nang walang pinsala sa Malta.
ika-11 ng Setyembre, Admiral Sir Andrew Cunningham,
commander in chief ng fleet Mediterranean ng Royal Navy,
iniulat sa London,
"Ikinagagalak naming ipaalam sa iyo na ang Italian combat fleet
ay nasa angkla sa ilalim ng mga baril ng kuta ng Malta."
Labindalawang oras bago bumaba sa Golpo ng Salerno,
ang 80,000 kaalyadong sundalo na nakibahagi
sa mga unang yugto ng Operation Avalanche
natuklasan na sila ay inaasahan.
Mga bombero ng Luftwaffe sinalakay ang mga landing ship.
Sa madaling araw noong Setyembre 9, ang mga unang alon ng british
at sumakay ang mga Amerikano mula sa kanilang landing craft
at lumapit sa mga dalampasigan sa ilalim ng delubyo ng apoy.
Sa sektor ng Britanya,
mga barkong sumusuporta sa mga landing ng 46ᵉ at 56ᵉ dibisyon,
binomba ang mga depensa baybayin ng kaaway,
ngunit kaninong sektor Amerikano sa Paestum,
kumander ng 36ᵉ dibisyon ng Texas,
papasok sa aksyon sa unang pagkakataon,
sumunod sa utos ni Clark hindi para magtatag
artillery barrages laban sa baybayin.
Ang mga Texan ay nagdusa ng mabibigat na kaswalti.
Marshal Kesselring nahulaan nang wasto
ang lugar ng punong-guro landing sa Italy.
Upang labanan ito, siya ay nagtalaga ng anim na dibisyon
sa ilalim ng utos ng Heneral Heinrich Von Witten Goff,
kumander ng ika-10 hukbo sa agarang paligid ng Salerno.
Una, napunta ang landing gaya ng binalak.
Ang American Rangers at ang mga British commandos
mabilis na kinuha ang lungsod ng Salerno
at kinuha ang lambak na humantong sa Naples,
sa kaliwang bahagi ng gilid ng Fifth Army.
Ngunit ang tatlong dibisyon ng pag-atake ay kailangang lumaban nang husto
sumusulong sa loob ng bansa.
Ang mga bahid ng Operation Avalanche nagsimulang lumitaw.
Ang tulay ng US Fifth Army
ay masyadong malawak para lamang sa tatlong dibisyon
at mga beterano ni Von Witten Goff nagawang gumalaw ng mabilis
upang pagsamantalahan ang espasyo sa pagitan ng mga British sa kaliwa
at ang mga Amerikano sa kanan.
Rangers at Commandos na nagtanggol sa mga parada
sa bundok natagpuan ang kanilang mga sarili masyado exposed
sa pag-atake ng kaaway.
Setyembre 12, pumasok ang labanan sa Salerno
sa kanilang pinaka-kritikal na yugto.
Ang mga Aleman ay determinado upang maalis ang bridgehead
ng US Fifth Army bago ang ikawalo ni Montgomery
magkaroon ng oras upang palakasin ito mula sa timog.
Para sa susunod na 72 oras, marahas na kontra-atake
halos umabot na upang itulak ang mga Amerikano pabalik sa dagat.
Noong gabi ng Setyembre 13, tanong pa ni Mark Clark
sa utos ng hukbong-dagat tulungan siyang lumikas sa punong tanggapan
ng ikalimang hukbo itinatag sa bridgehead.
Ang kalaban ay naitaboy ng artilerya
ng US Fifth Army
at mga kanyon ng barko mga kaalyado na naglalayag sa malayong pampang.
Bumilis ang mga kaalyadong reinforcement ang kilusan upang marating ang Salerno.
Nawala ang banta.
Noong Setyembre 16, Ikawalong Hukbo ni Montgomery
nagtatapos sa pagsali ang ikalima ni Mark Clark,
at sa parehong araw, si Von Witten Goff nag-utos sa German 10th Army
upang umatras sa hilaga.
Ang pagsubok ng ikalima Sa wakas natapos na ang US Army.
Gaya ng dati, ang mga Aleman nagtagumpay sa isang pinaka-mahusay na pagreretiro
at ito lang ang una Oktubre na ang mga yunit
ng ikapito british armored division
pumasok sa Naples, na siyempre ang pangunahing layunin
ng Operation Avalanche.
Tapos na ang Operation Avalanche.
Ito ay nagkakahalaga ng mga Allies mahigit 12,000 lalaki.
Ngunit ang mga puwersa ni Von Witten Goff, kahit kulang ang supply,
nagawa pang lumaban.
Ganun din sa kaibigan at kaalyado ni Adolf Hitler, Benito Mussolini.
Ang mga Allies ay ginawa ang kanilang unang hindi sa lupain ng Europa,
ngunit ang paghaharap para sa malambot na tiyan ng Europa,
gaya ng gustong tawagan ni Churchill sa Italy,
ay sa kanyang kamusmusan.