trudno sobie wyobrazić, kiedy na nie patrzysz,
niż te spokojne plaże Normandii były sceną
z najbardziej niesamowitych wszechczasowa operacja wojskowa
lądowanie 6 czerwca 1944 r.
Te piękne piaski są źródłem nazwy Côte de Nacre
dane temu regionowi.
Plaże te pozostają oznaczone przez pamięć
tego historycznego i chwalebnego dnia, ten, w którym tysiące żołnierzy alianckich
przyjechał z Anglii wylądował 6 czerwca 1944 r.
Chwalebne wydarzenia co tam się stało,
przeszedł do historii pod nazwą D-Day oznaczało początek końca
II wojny światowej.
Od września 1939 r. kiedy wybuchła wojna,
zwycięstwo i nadzieję na pokój był tylko odległym snem
i niepewny dla aliantów.
adolfa hitlera i jego osi zła
rozszerzywszy się swoją władzę nad całą Europą.
Ale około 1942 r. zaczęła się mgła wątpliwości
rozpuścić dla ustąpić miejsca nadziei
wyzwolonego świata nazistowskiej tyranii.
Chociaż do D-Day,
zwycięstwo było zawsze na rzecz Hitlera,
los broni zaczął zmieniać strony.
Najpierw w Afryce Północnej, potem do Włoch.
„Przed El Alamein, nie odnieśliśmy ani jednego zwycięstwa.
Po Al Alamein, nie poniesiemy ani jednej porażki",
— zadeklarował premier Winstona Churchilla,
po brytyjskiej ósmej armii zwyciężył w drugiej bitwie
z El Alamein ulubionego generała Hitlera,
Erwina Rommla, lis pustyni.
Alianci robili postępy.
Chociaż miesiące i lata wciąż czekały ich bitwy,
los się sprzysiągł ostatecznie na ich korzyść.
Teraz jednak Wydarzenia w Afryce Północnej
został pokryty szczegółowo opisane w poprzednich programach,
to nie jest bezużyteczne zająć chwilę
rzucić spojrzenie wstecz
gdy pojawią się główni aktorzy,
ci, którzy będą odgrywać rolę klucz do sukcesu
lądowanie, Operacja Overlord.
Pierwsza bitwa pod El Alamein był daleki od rozstrzygającego.
Walczyły siły alianckie od 1 do 27 czerwca 1942 r
i wynik miał był ślepy zaułek
co kosztowało życie 13 000 żołnierzy.
Nawet jeśli tak nie było że odszkodowanie,
mieli Brytyjczycy nadal wziął 7000 jeńców
i udaremnił kampanię Hitlera w Afryce Północnej.
plan Rommla, który miał maszerować w kierunku Aleksandrii
i Kairze, został zatrzymany.
To połóż zatrzymanie
przy próbie podjęcia kontrola Kanału Sueskiego,
dając dostęp do pól ropa bliskowschodnia,
co byłoby poważne konsekwencje dla aliantów.
objął generał Bernard Montgomery dowódca brytyjskiej ósmej armii
w sierpniu 42.
I to jest jego inicjatywa i jego dalekowzroczność co doprowadziło do zwycięstwa
podczas drugiej bitwy pod El Alamein.
Dzięki zdobytemu doświadczeniu bojowemu podczas I wojny światowej,
Montgomery doskonale przewidział, co się stanie
i organizować odpowiednio jego atak.
Na szczęście dla Montgomery'ego, wsparcie lotnicze z R.A.F.
był bardziej skuteczny niż ta przywieziona przez Luftwaffe
oraz przez Regia Aeronautica,
bo zamiast wspierać ich wojska na ziemi,
brali udział w walkach psów przeciwko brytyjskim samolotom.
Ogólnie straty alianckie wzrosła do połowy
cierpiących Niemców, lub 30% ludzi Rommla.
Ten nie miał możliwości inne niż emerytura
i przeniósł szczątki swojej armii do Tunezji
gdzie operacje obronne można było przeprowadzić łatwiej.
Głos zabrał Winston Churchill tej bitwy
14 dni od 23 października do 5 listopada 42,
jakby nie był końcem, ani nawet początku końca,
ale może koniec początku.
Formuła stała się sławna.
To jest w tym dniu zapoczątkowali alianci
aby otworzyć drogę do zwycięstwa, dzięki zdobytemu doświadczeniu
i znaczenie tego zwycięstwa nad Rommlem.
jechała Afryka Północna teraz bądź trampoliną
o podboju Europy i Włochy kontynentalne,
następny cel po zdobyciu Sycylii.
Operacja Aliantów, kryptonim Husky, była kombinacją
operacje desantowe i w powietrzu z celem
jednocześnie polować sycylijskie siły powietrzne i marynarka wojenna
aby zaoferować aliantom dostęp do całego Morza Śródziemnego.
Niemcy nie był świadomy
tych planów inwazji ponieważ znaleziono fałszywe dokumenty
na ciele brytyjskiego oficera
wykazał brak zainteresowania Sojusznicy dla Sycylii.
W przeciwieństwie, sugerowały te dokumenty
że następny celem byłaby Grecja.
Większość niemieckiej obrony zostały więc przeniesione.
Spadochroniarze przybyli pierwsi tuż po północy 9 lipca 1943 r.
Ale należne bardzo silny wiatr,
wielu wylądowało mil od swoich celów
i poza kolejnością.
W końcu to zamieszanie się kończy okazać się opłacalny.
Kiedy lądowania na plażach zaczęło się
alianci się nie spotkali tylko słaba opozycja.
Ale od trzynastego
opór był poważniejszy i straty rosły.
Słynny generał Amerykanin George Patton,
dowódca z 7 Armii Stanów Zjednoczonych,
kto miał tyle szczery niż Montgomery,
zdobył stolicę Sycylii, Palermo.
Sycylia upadła,
Włosi i Niemcy wycofał się bez zwłoki.
Wehrmachtowi udało się ewakuować cały garnizon Messyny.
Ale chociaż alianci są przełożony w powietrzu i na morzu,
ta szybka ewakuacja
im nie pozwolił wykorzystać sytuację.
Odtąd człowiek odpowiedzialny kontroli Montgomery'ego i Pattona
był generał Eisenhower, a jego misja nie była łatwa.
Podczas gdy postęp we Włoszech wyhamował
napięcia między Montgomery, Patton i inny Amerykanin,
generała Omara Bradleya, wzrastały.
Zajęło wszystko Talent dyplomatyczny Eisenhowera
aby zapobiec poważnej kłótni wybucha między tymi generałami,
tuż przed rozpoczęciem rekonkwista Europy.
Inwazja na Sycylię zapowiadał kampanię włoską.
Były pewne nieporozumienia między Amerykanami
i Brytyjczyków o strategii
przeznaczony do umieszczenia koniec wojny.
Prezydent Roosevelt był zdeterminowany najpierw wyzwolić Francję
i ponad wszystko.
Złotego Winstona Churchilla myślał, że to Włochy
którymi należy się zająć w pierwszej kolejności i wyłączyć z akcji
jak najszybciej.
Alianci posuwali się naprzód powoli we Włoszech.
Nadszedł rok 1943 i plany dot inwazji na całą Europę
zajęty przez wojska III Rzeszy, przyspieszony.
Rosjanie który oparł się Wschodowi,
uczęszczany na konferencji w Teheranie
obok Brytyjczyków i Amerykanie.
Zebrała się Józefa Stalina, Winstona Churchilla
i Franklina Roosevelta po raz pierwszy
od czasu wstąpienia Sowietów koalicja amerykańsko-brytyjska.
Nadszedł czas opracować ostateczną strategię
przeznaczone do pokonania Hitlera.
Zaczynała lądując we Francji,
kryptonim Władca,
i wybrano Eisenhowera objąć najwyższe dowództwo.
Powinna opierać się na doświadczeniu oraz idee Montgomery'ego i Pattona
aby misja się powiodła.
Wybrano plaże Normandii jako miejsce lądowania,
ale przede wszystkim było to konieczne pasują do silnych osobowości
i to wszystko w ograniczonym okresie czasu.
Na początku 1944 r. stosunki Anglo-Amerykanie w napięciu.
Montgomery nalegał tak, że pierwotny plan
z trzech dywizji alianckich do pięciu zapewnić sukces w Normandii.
To z pewnością zmniejszyć szanse dla Amerykanów
dla operacji Kowadło,
przeznaczony do odegrania głównej roli, łącznie z lądowaniem.
Eisenhower był rzeczywiście chętny stworzyć dywersję
wysiadanie na Lazurowe Wybrzeże z armią.
Ale Churchill i Brytyjczycy ostro się temu sprzeciwiali.
Bo gdyby siły pozostały koncentruje się we Włoszech,
Rzym wpadłby w ręce sojuszników dużo wcześniej.
Churchill nawet napisał do prezydenta Roosevelta,
prosząc go o tak dużą liczbę przez LST Landing Ship Tank
zostać przeniesiony z operacji Anvil do operacji Overlord.
Te rozmowy trwała przez jakiś czas,
ale musieliśmy się zdecydować.
Gdy zbliża się D-Day, ten z lądowania
położyć kres jego zwlekaniu.
Kluczowe miało być przygotowanie o sukcesie lądowania w Normandii.
Strefa lądowania 70 kilometrów długości
został wycięty w kilku sekcjach.
Przyczółek ze sztucznymi portami
trzeba było szybko ustalić co pozwoliłoby aliantom
szybciej penetrować w sercu okupowanej Francji.
Zdecydowano że amerykańskie dywizje
wylądowałby w region Cherbourga,
na nazwanych plażach Utah i Omaha,
podczas gdy Brytyjczycy i Kanadyjczyków
poszedłby na piechotę na złocie, Juno
i Seward na wybrzeżu, do Caen.
Powtarzanie operacji było kluczowe i Amerykanie
którzy mieli wylądować na Utah Beach zorganizował misję szkoleniową,
o kryptonimie „Tygrys ćwiczeń”.
Obszar wybrzeża Devon, Wybrano Splatoon Sands
i zaangażowanych 30 000 żołnierzy.
Ale zdarzyła się katastrofa.
Niemieckie huboty z Cherbourga zaatakował i storpedował pięć LST,
który zadał potężny cios do preparatów
operacji Overlord i Anvil.
Na początku wojny — zapytał Churchill
niech budowane są wielkie statki które mogłyby zabrać na plaże
duża liczba czołgów ciężkich w każdą pogodę.
LST nadawał się do tego zadania.
Ale straty poniesione dla Slaptoona oznaczało odroczenie
funkcjonowania miasta aby zapewnić maksymalne wsparcie
do operacji Overlord.
Zginęło siedmiuset żołnierzy podczas ataku Hubotów.
To powtórzenie zamieniła się w katastrofę.
Mimo wszystko D-day zbliżające się ćwiczenia, takie jak Tiger
pozostał koniecznością pomimo ich niebezpieczeństwa
ze względu na skalę operacji.
Była duża dysproporcja w doświadczeniu
i poziom wyszkolenia żołnierzy, zaangażowanych marynarzy i lotników.
Oprócz tych, którzy walczyli w północnej Afryce
lub podczas operacji we Włoszech, większość amerykańskich dywizji
przyjechał prosto ze Stanów Zjednoczonych i nie mieliby możliwości skorzystać
tylko kilka tygodni intensywny trening
na brytyjskiej ziemi.
Siły Powietrzne, Marynarka Wojenna i pułków szturmowych
powinien ciężko trenować i współpracować, aby zapewnić
pozytywny wynik po zejściu na ląd.
Tak, że wojska są jak najlepiej przygotowane,
teren treningowy powinien wyglądać
na pięciu plażach Lądowanie w Normandii:
Slaptoonowe Piaski, Półwysep TarBad, Colby Sands
i Berg Head Bay zostali wybrani i staną się
ziemia wojskowa.
Wszystkie miasta, gospodarstw i społeczności wiejskich
trzeba było szybko ewakuować.
Tysiące ludzi opuściły swój dom,
podczas gdy coraz więcej żołnierzy z całego świata
zebrane w Anglii, gotowy do inwazji na Francję.
Bez zwłoki, południowe wybrzeże stał się wielkim poligonem
i lądowanie przygotować się na każdą ewentualność
na kwiecień i maj.
O ile mężczyźni duże ilości materiału
i pojazdów wojskowych były niezbędne.
Znowu ważniejsze, każdy ruch musiał być wykonany
z koniecznością zachować to w tajemnicy.
Hitler i jego generałowie dobrze wiedzieli że zbliżał się atak.
Ale jeden z faktów najbardziej niesamowite rzeczy związane z d-day
jest sposobem w tym kontrwywiadu sojuszniczego
udało się zachować w tajemnicy wszystkie szczegóły tej operacji.
To było niezwykle ważne za powodzenie operacji Overlord.
Takie staranne planowanie
niż ten prawdziwy lądowanie było konieczne.
Poziom akredytacji zwany bigotem dla nich powstał
który miał pełne informacje w sprawie operacji Overlord
i liczba zagorzałych oficerów została ograniczona do absolutnego minimum
aby zapobiec jakiekolwiek wycieki informacji.
Naturalnie, stopniowo że zbliżała się operacja,
różne siły zostały poinformowane o rodzajach stref
gdzie miałyby zostać wysłane.
Ale strach że te informacje wyciekną,
był tak duży, że wszyscy kto znał te planowane obszary
były ściśle strzeżone aw niektórych przypadkach
zamknięty w obozy otoczone drutem kolczastym
porównywalny do obozów jenieckich.
W Kwaterze Głównej alianckich sił ekspedycyjnych,
znany pod zleceniem Zaf,
katastrofa w Slaptoon Sands poruszył nowy problem,
robiło dziesięciu zagorzałych oficerów część z 700 straconych ludzi
wzdłuż wybrzeża Devonu.
Duża operacja zarządzono przeszukanie
znaleźć dziesięciu oficerów, bo istniało zagrożenie
które mogły mieć na sobie dokumenty sklasyfikowane jako bigoci lub gorzej,
zostać schwytanym i przesłuchiwany przez Niemców.
Znaleziono dziesięć ciał a przywódca kontynuował operację Overlord
wiedząc, że to jego sekret na szczęście nie została ujawniona.
Jeden z generałów lubił pić drinka w londyńskich hotelach
i otwarcie narzekał żeby to się nie stało
aby zdobyć zapasy przed 15 czerwca.
On był zwolniony natychmiast w Stanach Zjednoczonych.
W grę wchodzi inny incydent młody brytyjski żołnierz
który przywołał Operację Overlord
Z jego rodzicami którzy uważali, że to ich obowiązek
poinformować władze wojskowe.
To nie tylko lekkomyślna rozmowa
czym Zaf mógłby się martwić.
Na odcinku domowym, przed Dniem D,
doszło do niezwykłego zdarzenia.
Wiał nagły przeciąg dwanaście kopii bigoteryjnych dokumentów
przez okno w biurze w Whitehall.
funkcjonariusze ochrony miał do czynienia z ruchem drogowym
zbierać je jeden po drugim.
Następnie, jakby apartamenty podmuchu wiatru nie wystarczyło,
niepokojący zbieg okoliczności miało miejsce 33 dni przed D-Day.
powiązane słowa bezpośrednio z operacją
pojawił się w krzyżówka „Daily Telegraph”.
Nazwy plaż lądowania Pojawiły się Utah i Omaha,
a także Neptun, który był imieniem całej operacji morskiej
obok Morwy, który wyznaczył sztuczne porty
przeznaczenie na plaże Normandii.
Ale najbardziej niepokojące była definicja
którego odpowiedzią było Overlord.
Zaraz nauczyciel emeryt, który stworzył tę siatkę
został zatrzymany w celu przesłuchania i podejrzany o szpiegostwo
w służbie nazistom, próbując ich poinformować.
Udaje mu się przekonać MI5 jego niewinności.
Ale ta historia pozostaje jedna najdziwniejsze zagadki
przez całą II wojnę światową.
Zaf miał dobre powody mieć się na baczności,
bo los wojny jest życiem tysięcy
zależał od tej tajemnicy.
Fakt, że pracownik koleje w Exeter
znalazł serię schematów Overlorda w teczce
zapomniany w schowku wykazało ryzyko wycieku
i nie tylko wzmocnić niepokój.
Jednak utrzymanie tajne plany operacji
nie był tylko część procesu.
Znaczące wysiłki dostarczyć Niemcom
błędne informacje były wyreżyserowane
i to działało bardzo dobrze.
Po pierwsze, najbardziej logiczna trasa do alianckiego lądowania
znajdował się między Dover a Calais.
Zaf zrobił wszystko, co możliwe Być pewnym
że było dobrze czego oczekiwali Niemcy.
Za każdy lot rozpoznawczy przeprowadzone w Normandii,
zrobiono dwa na Pas-de-Calais.
Od czasu lądowania Châlons pływał po Tamizie
oraz w portach kanału dodać do zamieszania.
Te dywersje stały się tak skomplikowane że ten projekt dezinformacji
otrzymał oficjalną nazwę operacji Fortitude.
To okazało się takie wiarygodne że nawet Rommel,
na zlecenie Hitlera obrony Francji
przeciwstawić się inwazji aliantów, byliśmy przekonani.
Skoncentrował swoje wojska w kierunku Calais, opuszczając Normandię osłabioną.
D-Day zbliżał się wielkimi krokami.
To było niezbędne że francuski ruch oporu
być poinformowanym teraz zbliżającego się lądowania.
Pracowała niestrudzenie od upadku kraju w 1940 r
udaremnić niemieckie wojska okupacyjne
wszelkimi możliwymi środkami.
Proces się rozpoczął.
Wyemitowano dwie zaszyfrowane wiadomości najpierw przez BBC, a następnie 5 czerwca.
Długie szlochy jesienne skrzypce,
za nimi kontuzjowani moje serce monotonnym ospałością.
To było dalekie od tajemnicy, bo szef niemieckiego wywiadu
został ostrzeżony znaczenia tych dziwnych słów.
Ale kiedy powiedział o tym Rommelowi, zaprzeczył temu,
twierdząc, że alianci nie mógł ogłosić
swój plan przez radio, błędnie rozważając że to była część
złożonej strategii dezinformacji.
Odbyła się wielka debata w celu ustalenia idealnej daty
do operacji Overlord.
Naczelny dowódca alianckich sił ekspedycyjnych,
generała Eisenhowera, wziął wszystko pod uwagę,
od pogody po fale i aż do faz księżyca.
Niezbędna byłaby pełnia księżyca dla światła,
jak wiosenna pogoda.
I początkowo Wybrano 5 czerwca.
Jednak gdy ton zamienił się w burzę,
musieli stawić czoła alianci do niezwykle trudnej decyzji.
Eisenhower wiedział że jeśli zwlekał zbyt długo
dzień operacji, powinien czekać dwa tygodnie
znaleźć dobre warunki.
Było ich już wielu gorące alerty.
I kto mógłby powiedzieć żeby to było możliwe
zachować swoje plany w tajemnicy jeszcze dwa tygodnie?
Był też problem z tych tysięcy mężczyzn
na pokładach statków w gotowości dla ich misji.
Nie tylko nie byłoby to łatwe aby je rozładować
bez zauważenia, ale trzeba było ich pomieścić
aż do inwazji zostać uruchomiony zgodnie z planem.
Eisenhower miał jednak taką możliwość przełożyć operację na następny dzień,
bo prognoza pogody choć wciąż nieproszony,
były nieco lepsze.
To była ryzykowna decyzja, ale dla wszystkich zaangażowanych,
to była szansa do wykorzystania, nawet jeśli przeprawa morska
nie wyglądał zbyt przyjemnie dla żołnierzy.
Aby pomóc im w walce z chorobą morską, zachęcano ich do żucia gumy.
Ale z okropną pogodą o świcie 6 czerwca, nie było to zbyt skuteczne.
Jedyny pozytyw był pogoda była tak zła
czego Niemcy nie mogli sobie wyobrazić że zejście na ląd
można zaplanować na ten dzień.
Rommel był tego pewien że opuścił Francję
wrócić do Niemiec do z okazji urodzin żony.
Operacja Overlord odbył się w dwóch fazach.
Pierwszym był atak powietrzny.
Drugi, lądowanie alianckiej piechoty.
Druga faza była bardzo zależna sukces pierwszego,
z powodu ataku powietrznego i przybycie wojsk
zamierzali pozwolić ustanowić siły wsparcia zdolne
występować przełom z plaż.
Atak powietrzny wojsk brytyjskich i amerykańskich
nastąpił tuż po północy, we wczesnych godzinach D-Day.
Celem było nie tylko do zabezpieczenia tyłów plaż,
ale także zneutralizować jak najwięcej możliwy sprzeciw wzdłuż wybrzeża.
Był strategicznie ważny zająć dwa mosty na północ od Caen,
na końcu plaż do lądowania brytyjski i kanadyjski,
ponieważ te mosty oferowały możliwość
do Niemców atakować z głębi lądu.
Te mosty nie miały być zniszczone ponieważ umożliwiłoby to łatwe wyjście
z plaż.
Najbardziej znanym z nich był most z Bénouville nad kanałem Caen.
Dziś jest lepiej znany pod nazwą Most Pegaza,
ponieważ tam jest szósta dywizja brytyjski powietrzny,
pod dowództwem majora Johna Howarda, odniósł pierwszy sukces
po wylądowaniu bezpośrednio na cel
na pokładzie drewnianego szybowca ORSA.
Odznaką był Pegaz, skrzydlaty koń z Szóstej Dywizji Powietrznodesantowej,
ten, który wypuścił pierwszy francuskie miasto Bénouville,
po zdobyciu mostu.
Atak powietrzny aliantów trwał nadal podczas gdy samoloty US Air Force
opuścił południową Anglię zabezpieczyć północno-zachodnią granicę
aby zapobiec jakiegokolwiek niemieckiego kontrataku
w kierunku Cherbourga i plaż.
amerykańscy żołnierze z 82ᵉ i 101ᵉ dywizji powietrznodesantowej
nie spotkał ten sam los niż ludzie majora Johna Howarda.
Z powodu straszliwych burz, silne wiatry
zmusił spadochroniarzy do lądowania do 50 kilometrów od celu.
Jako środek obronny, Rommel zalał
wiele obszarów, które mogą być wykorzystywane do tajnych lądowań
i zasiała tysiące min i zasadził słynne szparagi Rommla.
Często, ci, którym dopisało szczęście
aby uniknąć uwięzionych szparagów utonęli z ciężkim ładunkiem
na bagnach stworzonych przez Rommla.
w miesiącach Planiści D-Day dekonstruują
znaleźć najlepsze plaże lądowanie w Normandii.
Inwazja miała rozpocząć się na plaży najbardziej wysunięta na zachód część wybrzeża Utah,
pięć kilometrów długości, i znajduje się pomiędzy PoupVille i Madeleine.
Podczas gdy transportery wojsk zaczął się gromadzić,
sztorm, który wywołał podróż bardzo trudna dla żołnierzy
okazała się całkiem korzystna, ponieważ niemieckie okręty podwodne,
wyjechał z Cherbourga, musiał zawrócić i wrócić do portu.
Pozwoliło to 30 000 żołnierzom amerykańskim i ich 3500 pojazdów
być na miejscu około 2 w nocy i gotowy do walki
od pierwszego brzasku dnia, bez przeszkód na swojej drodze.
wojska powietrznodesantowe, pomimo rozrzutu
Wiele z nich, odegrali swoją rolę
i film najbardziej znany na podeście,
najdłuższy dzień, przywołuje te przygody,
w tym jeden w szczególności.
Niedaleko plaży Utah leży urocza wieś
z Sainte-Mère-l'Eglise.
We wczesnych godzinach D-Day, Zrzucono 13 000 spadochroniarzy.
Jeden z nich, szeregowy John Steele, przeszedł do historii
należny jego konkretnego lądowania.
Spadochron Steele'a się zawiesił na wieży imponującego kościoła,
pozwolić mu wisieć bez możliwości
pomóc mu aby to zdjąć.
W ciągu dwóch godzin, udaje mu się wytrzymać,
nawet udawać martwego.
Ale w pewnym momencie Niemcy zauważyli jego ruchy
i wziął go do niewoli.
Wisi manekin jeszcze dziś na wieży,
ku pamięci niezwykłej odwagi niezliczonych żołnierzy alianckich
którzy oddali swoje życie wyzwolić Francję.
Niektóre wojska zaangażowane w walkach
za zdobycie plaży Utah mieli dużo więcej szczęścia
niż szeregowiec Steele.
Spośród wszystkich bohaterskich wojowników, jeden z nich
zajmuje poczesne miejsce w księgach historii,
generał brygady Teodora Roosevelta,
najstarszy syn byłego Prezydent Stanów Zjednoczonych.
Mimo swoich 57 lat jako dowódca dywizji,
poprosił o prowadzenie jego ludzi osobiście.
Chociaż był odradzany do zrobienia,
wylądował na plaży ze swoimi ludźmi.
Ale z powodu silnego prądu i dym z pierwszego ataku,
Jednostka Roosevelta wysiadł ponad kilometr
z zamierzonego miejsca i znalazł się w obliczu garstki
zrozpaczeni żołnierze niemieccy przed tym nieoczekiwanym spotkaniem.
Mówi się, że Roosevelt, kiedy mu powiedziano
błąd lokalizacji stwierdził:
"Rozpoczniemy naszą wojnę tutaj."
Co zrobił i zaczął przenieść się w głąb lądu.
Przez ironię historii, część plaży
gdzie mieli wylądować jego żołnierze początkowo był silnie broniony
i sporo życie byłoby stracone
gdyby operacja była przeprowadzone zgodnie z planem.
Roosevelt z pewnością skorzystał tej przewagi
i jego szybkie reakcje i jego strategicznej oceny
zasłużył na jego otrzymanie Medal Honoru Kongresu.
Lądowanie w Utah było bardziej udane niż Eisenhower mógł mieć nadzieję,
szczególnie bo straty były mniejsze
tylko 197 żołnierzy alianckich i cztery z 32 czołgów wylądowały.
Ten wynik należy docenić tych, którzy byli zaangażowani
w tym lądowaniu nie zaniedbując czynnika szczęścia.
Z drugiej strony zapłacona cena przez wojska powietrznodesantowe
był dużo wyższy ponieważ prawdziwy bilans połowu
Konto czekowe Utah wielu paras zabitych lub schwytanych.
Wojska powietrznodesantowe czyszczenie ewentualnych drzwi wyjściowych
od 5 godzin przed zejściem na ląd, powodując duże zamieszanie
i zapobieganie niemiecki kontratak.
Niestety, do końca ofensywy
dywizji powietrznodesantowej 101ᵉ straci 40% siły roboczej.
Jeśli dodamy mężczyzn zginął w tragedii Slaptoon Sands,
oznacza to, że Amerykanie musiał opłakiwać straty
o wiele wyżej dla Utah, niż sugeruje zapis.
Dziś lądowanie w Utah jest upamiętniony
za dawanie pozytywny impuls w D-Day.
Istnieje wiele punktów orientacyjnych wzdłuż tej plaży
oraz Muzeum D-Day w Utah Beach to miejsce, które trzeba odwiedzić
rozumieć rozwój niezwykłych wydarzeń
który tam miał miejsce dziś rano w czerwcu 1944 r.
Zejście na ląd jest stosunkowo łatwe na Utah Beach mógł mieć,
jeśli okoliczności nie była tak łaskawa,
bądź taki dramatyczny niż plaża Omaha.
Cel wojsk amerykańskich było przejąć
i zabezpieczyć pas przybrzeżny dziesięć kilometrów
co mogło ewentualnie pozwolić wstąpić do wojsk brytyjskich
lądowanie na Złotej Plaży.
To było bez liczenia niefortunna kolejność
szeregu problemów który nie wylądował na Utah Beach.
Aby rozpocząć trudności nawigacja ze względu na pogodę,
grał przeciwko oddziałom szturmowym, przynosząc je bezpośrednio
w linii wzroku niemieckiej 352 Dywizji
bardzo doświadczony i towarzyski ćwiczeń w strefie.
W tym późnym okresie wojny tak wielu żołnierzy Hitlera
byli zaangażowani na froncie Czy walczyć z Rosjanami,
tego można by przypuszczać że duża część wojska
który bronił francuskiego wybrzeża nie zostały ukonstytuowane
niż zarekwirowani uczniowie.
Co więcej, tak samo jak pech spaść na dobrze bronione pozycje,
błąd lądowania miało poważne konsekwencje.
Wydobyto dwadzieścia dziewięć czołgów zbyt wcześnie z lądowania Chalonów
i 27 z tych niezbędnych pojazdów za wsparcie wojsk
płynął bezpośrednio, zmuszając swoje załogi
dołączyć plaża pod ostrzałem wroga.
Trudno to zrozumieć i wyobrażać sobie tyle dramatów
kiedy patrzymy dzisiaj ta plaża taka spokojna
Jednak relacja świadka nie pozostawiaj nam wątpliwości oh,
ile strasznych scen stało się tutaj!
Firma A była szybko sparaliżowany, zagubiony
i praktycznie niezdolny do walki.
Wszyscy oficerowie i sierżanci został zabity lub ranny.
Stało się walka o przetrwanie.
Mężczyźni w wodzie pchali się rannych w kierunku plaży przed nimi,
i tych który dotarł do piasku
wycofał się w stronę morza ciągnąć innych rannych na ziemię
aby uchronić je przed utonięciem.
W wielu przypadkach, widzieli mężczyzn
że uratowali zostać ponownie dotkniętym
lub sami zostaną dotknięci.
W mniej niż 20 minut walcząc na tej plaży,
spółka A przestała istnieć być jednostką bojową
i stał się zespołem pomoc zagubiona i zdezorganizowana,
próbując przeżyć i ratować życie.
Mimo wszystko duch walki
z tych odważnych amerykańscy żołnierze byli nietknięci.
Firmy, które miały zostali rozproszeni, zebrali się razem
i żołnierzy niższego stopnia otrzymał awans
zamienić ich przywódca, który upadł.
Postęp był powolny ale zdobyta ziemia,
zdecydowanie był.
Bojownicy pracowali z jednostkami inżynierskimi.
Była prawdziwa praca zespołowa oczyścić przejścia,
przejść przez plaże i ruszyć w stronę wydm.
A wszystko to pod ciężkim ostrzałem które czasami odpalają ładunki wybuchowe
jak próbowali aby je rozbroić.
Straty amerykańskie były bardzo ciężkie
także Niemców.
Stracili około 1200 ludzi, tj. prawie 20% dywizji 352ᵉ.
Francuzi się cieszyli z perspektywy wyzwolenia,
ale teraz musiał stanąć przed dylematem
o tym, jak sobie radzić tych, którzy stracili wrogów i przyjaciół.
Jeśli odwiedzasz cmentarze wzdłuż wybrzeża Normandii,
zobaczysz, że to godne rozwiązanie został znaleziony
aby rozwiązać ten problem rozwiązłość, w tym śmierć.
Tutaj na La Combe, niemieckim cmentarzu, odpoczywa ponad 21 000 żołnierzy.
Większość upadła między D-Day a 20 sierpnia 1944 r.
Każdy mały talerz upamiętnia do czterech mężczyzn.
Większość była po prostu dziećmi i liczba tych małych czarnych kamieni
jest hołdem dla ludzkich strat poniesione przez obie strony.
Cmentarz jest zarządzany do dziś przez niemiecką Komisję
cmentarze wojskowe.
Został ukończony w 1961 roku i od tego czasu wszystkie szczątki żołnierzy niemieckich
odkryto od końca wojny są tu pochowani, aby spoczywali w pokoju.
Należy zauważyć, że tego rodzaju odkrycie do dziś jest powszechne,
ponieważ straty w ludziach były liczne podczas operacji lądowania
i w późniejszych bitwach.
Jeśli niemieccy żołnierze pochowano bez wielkiego przepychu,
kontrast z cmentarzem wojskowym Amerykański, oczywiście ułożony na górze
klify dominujące nad plażą Omaha, gdzie tak wielu amerykańskich żołnierzy
zostali zabici, nie może być bardziej uderzający.
Na tym imponującym cmentarzu i spektakularne,
spoczywa na 28 hektarach szczątki 9286 żołnierzy.
Wśród 30 grobów braci pochowani razem, osobliwość,
ten brygady generał Theodore Roosevelt,
ten z Utah Beach, zmarł na atak serca
miesiąc po zejściu na ląd, 12 lipca
pochowany obok jego brata Quentina, zabitego we Francji
podczas I wojny światowej.
Wysoki posąg z brązu prawie osiem metrów
w sercu cmentarza jest podpisany
"duch młodości Amerykanin wynurzający się z fal."
Wokół niej setki rzędów błyszczące białe nagrobki
kontrast z czarnymi kamieniami niemieckiego cmentarza La Combe.
Oprócz obciążenia zająć plaże Utah i Omaha,
Amerykanie otrzymał również misję
zaatakować Pointe du Hoc, strategiczny punkt dla Niemców.
Uważano, że armata bardzo duży kaliber
został zainstalowany na jego szczycie i stwarzał potencjalne zagrożenie
dla żołnierzy kto by tam postawił stopę.
Plan był taki, żeby wysiąść drugi batalion komandosów
u podnóża klifu o wysokości 30 metrów, i niech się wspinają
na swój szczyt aby zniszczyć baterię
kto mógłby utrzymać plaże Omaha i kupa pod jego ogniem.
pod dowództwem pułkownika Jamesa Riedera,
dzielni leśnicy doznać gwałtownego kontrataku
jak próbowali aby osiągnąć szczyt.
Niemcy skorzystali z ich dominującej pozycji.
Spośród 225 mężczyzn, którzy brali udział w operacji,
135 zostało zabitych, rannych lub brakuje,
albo stawka strata 60%.
Aby dodać dramatyzmu ironii sytuacji,
odnoszący sukcesy rangersi aby osiągnąć szczyt
odkryty że nie było tam armaty.
Te armaty zostały ostatecznie odkryte kilka kilometrów stąd,
w niestrzeżonym sadzie, i zostały natychmiast zniszczone.
Trochę dalej w sektorze brytyjskim i kanadyjskim,
następna plaża lądowania nosił przydomek Złoto.
Cele dla żołnierzy kto tam wylądował
co do tych który przybył do Junony,
mieli zwolnić miasto Bayeux,
aby zabezpieczyć droga Caen-Bayeux
i zająć port w Arromanches.
Bombardowanie z okrętów bojowych na morzu
rozpoczęło się o godzinie 5:45 a zejście na ląd trwało pięć minut
wcześniej niż planowano o 7:25.
Jak na plaży Omaha,
to było trudne zburzyć czołgi
należny warunki pogodowe.
Trzeba było wylądować wcześniej niż oczekiwano z powodu wzburzonego morza.
Tuzin zatonął jeszcze przed dotarciem do brzegu.
Chociaż napotkane wojska silny opór
w pierwszych godzinach, udało im się przebić
linie niemieckie, tracąc tylko 400 ludzi.
Nieproporcjonalne straty z tysiącami zgonów na plaży Omaha.
Po zabezpieczeniu Złota, wojska brytyjskie
próbował dołączyć Kanadyjczycy, którzy wylądowali
na pobliskiej plaży Juno, następny na wybrzeżu
ale nie byli w stanie aby osiągnąć swój główny cel
który składał się kontrolować drogę do Caen Bayeux.
Dziś Złoto jest nadmorskim miejscem wypoczynku
i dla turystów którzy korzystają z nadmorskich hoteli,
kawiarnie i restauracje,
Dzień D jest dla najdalej od ich myśli.
Jednakże, jak tylko spojrzysz na morze,
dużo wspomnień z tych strasznych godzin wciąż pozostaje.
Arromanches to urocze miasteczko, ale 6 czerwca 1944 r.
była niezwykle ważna jako port
i pozostałości sztucznego portu które zbudowali alianci
po pierwszym dni lądowania
nadal są widoczne, zwłaszcza podczas odpływu.
Właściwie podczas przygotowań operacji Overlord,
alianci szybko zdali sobie z tego sprawę że amerykańskie sektory
a Brytyjczycy będą potrzebować portu tak, że dostawy
dotrzeć do wojska gdy plaże zostaną zajęte.
Znajduje się Port-en-Bessin pomiędzy dwoma sektorami
ale nie był wystarczająco duży pomieścić cały sprzęt
co byłoby niezbędne.
Pomysł na budowę wyobrażano sobie pływający port.
Port zbudowany z bloków który należy holować
po drugiej stronie kanału La Manche desant.
Zbudowano dwa porty.
Jeden na końcu Ohama Beach a drugi w Arromanches.
Odpowiednia nazwa kodowa Morwa A i Morwa B.
Był zaskakująco wysoki.
Prawie równoważne pod względem wielkości do Dover.
Każda z tych tymczasowych konstrukcji poprosił o 600 000 ton betonu
a także 15 km pływające pasy startowe
zezwolić ciężarówki do ruchu.
Niestety Morwa A, to znaczy plaży Omaha,
został zdewastowany przez burzę w dniu 19 czerwca,
co się okazało katastrofalny cios.
Na szczęście Mulberry B Arromanches pozostał nienaruszony
mimo okropne warunki pogodowe,
a to resztki tej imponującej konstrukcji
które wciąż można zobaczyć dziś wzdłuż wybrzeża.
Morwa B okazał się w pełni skuteczny.
Służył do lądowania 2 500 000 ludzi,
500 000 pojazdów i 4 mln ton towarów.
Nadano mu nazwę Port Winston, ponieważ był również solidny i niezbędny
niż angielski premier.
Następna plaża to Juno, i tam zostały nagrane
sekwencje najbardziej niewiarygodny z 6 czerwca 1944 r.
Było ich pięćdziesiąt zespoły reporterów wojennych
wszystko sfilmować lądowania w D-Day,
co samo w sobie jest prawdziwym osiągnięciem ponieważ napotkali
na takie same niebezpieczeństwa jak żołnierze oni filmowali.
W Junot żołnierze Kanadyjskiej Trzeciej Dywizji
został wybrany wejść do środka
z jednej z części wybrzeża najlepiej bronione w Normandii.
Bombardowania tego obszaru nie były zbyt skuteczne
aby pomóc tym żołnierzom, ponieważ lotnictwo nie spowodowało
poważne uszkodzenie i bombardowania morskiego
który trwał 1h30, nie dopuścił do zniszczenia
tylko mały procent niemieckie bunkry.
Jednak około 1 godz po wylądowaniu,
Kanadyjczycy posprzątali pierwsze niemieckie umocnienia,
ale też miał poniósł ciężkie straty.
Jednak wieczorem, dotarli
przejechać kilka kilometrów wewnątrz ziemi
i uwolnił miasto Saint-Aubin-sur-Mer.
To patrząc ten cenny materiał archiwalny
że możemy zrozumieć co musieli czuć żołnierze
zaraz wyjść przy rampie statku desantowego.
możesz się cieszyć widok, jaki ich wtedy czekał
tego niezapomnianego poranka.
Schłodzone, namoczone, wyczerpany chorobą morską
i bez pomysłu dokładnie, co ich czekało,
odwaga tych żołnierzy D-Day był ewidentnie lepszy
i poza nią z poczucia obowiązku.
Ostatni atak aliantów miało miejsce na Plaży Mieczy.
Miecz był plażą najbardziej na wschód ze wszystkich
i tylko kilka kilometrów od Caen.
Teraz uwolnij to miasto był celem priorytetowym
dla trzeciej dywizji brytyjska piechota
i 27. Brygada Pancerna kto tu wylądował.
w odróżnieniu plaże Omaha i Gold,
opór na nim, choć mocno zaminowany, był słaby.
Strefa lądowania jest stosunkowo wąski i skoncentrowany,
i silny prąd uczynił operację niebezpieczną
kiedy jego tysiące ludzi wylądował.
W miarę postępów wojsk na ziemiach,
opór było coraz ciężej.
Nie trwało to długo tak, że 21 Dywizja Pancerna
zostać wysłane do Sworda z Caen.
Cały dzień był potrzebny do aliantów, aby go zneutralizować.
Ale zaostrzenie walk oznaczało, że Caen nie zostanie osiągnięty
zgodnie z oczekiwaniami i dwie sprzymierzone grupy piechoty
utknąć w okolicach miasta.
To na pewno nie było najprostsze lądowanie,
ale duch walki sojuszników było nieograniczone,
ponieważ każdy musi odgrywać swoją rolę w wyzwoleniu Francji
i zmiażdżoną Europę.
Jedna z najbardziej niesamowitych anegdot które miało miejsce na Mieczu
jest Billem Milinem, grający na dudach
pierwszego odcinka specjalnego służba lordowi Lovatowi.
Jak wychodził ledwie woda, w której
zszedł na dół Barka desantowa,
zaczął grać jej własna wersja Island Lady.
Plaża była zadaszona ciała tych, którzy upadli,
pokryty dymem, strzelanina i zamieszanie.
Bill Milling kontynuował grę i nadal grać wszystko
po drodze od Sword Beach do mostu Pegasus
gdzie ludzie Lorda Lovata wstąpił do wojsk brytyjskich
którzy byli pierwsi wylądować we Francji w D-Day.
Akty heroizmu, często niewiarygodne w większości pozostały nieznane,
było wielu podczas operacji Overlord
co pozwoliło aliantom wejść na ląd
do serca Francji.
Pomimo wszystkich przeszkód, wieczorem D-Day,
130 000 żołnierzy alianckich odniosło sukces zająć pas ziemi
między Cherbourgiem a Caen, nawet przed generałami Hitlera
nie zdawał sobie sprawy, co się dzieje.
Straty były ciężkie dla aliantów.
Tylko w Omaha,
ponad 3000 żołnierzy Amerykanie zostali zabici.
Hitler był jednak daleko zostać powalonym,
ale szanse na niemieckie zwycięstwo szybko by się rozpadło.
Morale aliantów osiągnęło najwyższy poziom, ponieważ sukces D-Day
pozwolił objąć sen o przywrócenie pokoju w wolnym świecie.
Ten sen, krok po kroku, stałby się rzeczywistością.