Front des Alpes, czerwiec 1940.
Wkrótce kilku francuskich żołnierzy
zmierzy się z 300 000 Włochów.
W niektórych sektorach będą walczyć jeden na ośmiu.
Wszędzie we Francji, to smutny spektakl porażki.
Rząd 14 czerwca uciekł do Bordeaux.
Tego samego dnia Niemcy wkroczyli do Paryża.
Drogi są przepełnione uchodźców i uciekających żołnierzy.
Panika się rozprzestrzenia jak choroba zaraźliwa.
Mussolini jest pewien swojego zwycięstwa.
Dlaczego Francuzi czy walczyliby, gdyby wszystko było stracone?
Dlaczego mieliby umrzeć, kiedy wielu poddaje się Niemcom?
Twierdzenia Duce'a są nieograniczone.
Jednak dyktator poważnie się myli.
Chociaż Francja upada,
Generał Olry i jego ludzie, w Alpach pozostanie prosto.
Będą kontynuować walkę i zrobi to lepiej, niż się opierać.
W ciągu dziesięciu dni bitwy Włosi stracą ponad 6000 ludzi
nie będąc w stanie pojąć cal terytorium Francji.
Prawie wszędzie, wojska francuskie odepchną ich.
Pomimo ataków
i ciśnienie Otaczające ich niemieckie czołgi,
armia alpejska odniesie spektakularne zwycięstwo.
Dziennikarz i historyk, chciałem wiedzieć, jak ci ludzie odnieśli triumf
w czasie, kiedy wszystko zapadał się wokół nich.
Zbierałem świadectwa.
- Spotkałem starszych, którzy od swoją pozycję, bronili swojego domu.
To oczywiste że chcieli walczyć i zwyciężyć.
Zebrałem wskazówki.
Czy to są dziury po kulach? - Ciężko nad tym pracowali,
i nie wrócili.
Moje poszukiwanie śladów wzniosło mnie bardzo wysoko.
To trochę jak odurzenie Szczytami.
Miłośnicy historii żywej odtworzył dla mnie warunki walki.
Poszedłem także za spadkobiercami Wojska alpejskie z 1940 r.,
wyjątkowi wojownicy.
Więcej niż wojownicy, ludzie gór.
Zaprowadzili mnie do swojej ziemi,
środowisko równie wzniosłe, co surowe,
gdzie każdy błąd uznania wypłacane jest w gotówce.
Na samej scenie walki,
Próbowałem rozszyfrować przyczyny zwycięstwa, o którym zbyt szybko zapomniano.
Wypowiedzenie wojny
powiadomiono ambasadorów Wielkiej Brytanii i Francji.
10 czerwca 1940.
Włochy wypowiadają wojnę do Francji i Anglii.
Do swoich generałów Duce powiedział:
„Potrzebuję tysięcy zgonów zasiąść przy stole pokoju. »
Zabójczy cynizm.
Duce ma w głowie pewien pomysł: okupują Francję od Alp po Rodan,
zdobyć Niceę i Marsylię aby uczynić z nich porty włoskie.
Jego apetyt wydaje się nienasycony, jego nadmierne ambicje.
Trzeba przyznać, że przez miesiąc wojska swego sojusznika Adolfa Hitlera
przemierzać francuskie równiny.
W połowie maja Niemcy rozpoczęli ich ofensywa na Holandię,
Belgia i Luksemburg.
To Blitzkrieg,
blitzkrieg, oparty na siłę uderzenia i prędkość,
dzięki doskonałej koordynacji pomiędzy pancernym i lotniczym.
Pomimo odwagi i poświęcenie żołnierzy francuskich,
sztab generalny pozostał zamknięty
w starszych projektach Wielkiej Wojny 1914-1918.
Ale nowa wojna w okopach nie miało miejsca.
11 maja w ciągu zaledwie dwóch dni,
wojska niemieckie są na granicy francuskiej.
Po porażkach holenderski i belgijski,
część wojsk francusko-brytyjskich zaokrętował się w Dunkierce,
który przypada 4 czerwca.
7 czerwca front francuski został przebity nad Sommą.
Niemcy są nad Sekwaną 9 czerwca, na Aisne 10 czerwca.
Przeprawili się przez Ren 13 czerwca dotarł do Dijon i Orleanu 17 czerwca.
Cherbourg i Brest zostaną osiągnięte 19 czerwca.
W tym dniu linię obronną Alp
jest nadal nienaruszony.
Po wypowiedzeniu wojny Mussoliniego, 10 czerwca o północy,
zdecydowali Francuzi wysadzić mosty
położony na ścieżce włoscy najeźdźcy.
Pięćdziesiąt trzy tony materiałów wybuchowych sprawiło, że było to niemożliwe
wszystkie ataki z mocą i pojazdy opancerzone wroga.
Zaproszeni do ewakuacji swojej wioski,
wielu cywilów nie miało czas pokonać przeszkody.
Armia Alp, dowodzony przez generała Olry'ego,
czekać na atak wojska włoskie.
Będą mieli dużo do zrobienia.
Będziemy musieli walczyć w odpowiednich warunkach straszny klimat.
Pada deszcz, pada śnieg powyżej 2000 m.
W niektóre dni będziemy nagrywać temperatura minus 15 stopni.
Prezydentem jest Eric Challier stowarzyszenia „Tempête sur les Alpes”,
jedyną odtwarzającą się grupą wiernie wojska alpejskie z przeszłości.
Eric, ilu mężczyzn ma generał Olry?
Armia Alp w czerwcu 1940 r. liczy około 185 000 ludzi,
w tym 85 000 mężczyzn na linii frontu.
No dalej, pakuj się na plecy!
Zaczynamy!
Jak ci mężczyźni czy są rozłożone na ziemi?
Wysokie góry należy do harcerzy narciarskich,
w czerwcu 1940 roku było ich 96.
Trzymają szczyty i wypatrują dalszych jednostek,
mianowicie żołnierzy twierdza i artyleria.
Te wojska, ta artyleria jest niezbędna?
Czy trzyma Zamki alpejskie?
Tak i to ona co w dużym stopniu się do tego przyczyni
zablokować Włochów 40 czerwca.
Ich motto, jak wszystkich żołnierzy twierdzy brzmiało: „Nie przechodzimy”.
Jakie jest pole działania Siły francuskie?
Łańcuch Alp.
Rozciąga się od Górnej Sabaudii w Menton nad brzegiem Morza Śródziemnego.
Stanowi to w przybliżeniu Ma 400 km długości i 150 km głębokości.
To bitwa, która będzie rozgrywa się na masywie alpejskim?
W zasadzie to zrobi odbywają się na terenach górskich.
Przód Alp podzielony jest na dwie strefy.
Jeden na północ od doliny Ubaye ma tylko kilka przełęczy przejezdnych latem:
Mały Święty Bernardzie, do Doliny Aosty,
Mont-Cenis i Montgenèvre prowadząca do Turynu, Col de l'Arche.
Południe, masyw alpejski jest bardziej przepuszczalny
i stopniowo opada w stronę Nicei.
Col de Tende się kończy, po stronie włoskiej, w Cuneo.
System francuski jest podzielony na trzy ufortyfikowane sektory
w Alpach Nadmorskich, Dauphiné i Savoie.
To jest Linia Maginota w Alpach.
Od lat trzydziestych XX wieku w obliczu rosnących zagrożeń w Europie,
Francuzi postanowili się wzmocnić
część ich granic na północy, wschodzie i w Alpach.
Ta linia bunkrów nosi imię jego inicjatora, Maginota.
W Alpach, dlatego zbudowano fortece
w słoneczne dni, od fortyfikacje z XIX w
lub w lokalizacjach strategiczne na bardzo dużych wysokościach.
Celem jest przecięcie osi penetracja wroga.
W Haute Maurienne,
fort Turra z widokiem na dorzecze Mont-Cenis.
Laurent Demouzon, pasjonat Wojska alpejskie, fortyfikacje
i bitwa w Alpach, autor prac o tej tematyce,
zdecydował się mnie tam zabrać.
Jesteśmy na wysokości 2482 m n.p.m.
Tutaj jesteśmy w forcie Turra.
To stary fort.
Tak, jest mocny z końca XIX wieku.
Następnie została zintegrowana na linię obrony Maginota?
Tak, kiedy budowaliśmy linii Maginota, korzystaliśmy z tych fortów.
Przyjadą i wyposażą nieco mniej strategiczne przejścia
niż wielkie dzieła, ale zatrzymamy je.
Co to za budynek? - To są koszary wojskowe.
Zbudowany w tamtym czasie?
1901-1903, jest na nim zaznaczone.
Ile lat to budować? - Pięć lat.
To co? - Galerie
dając dostęp do kazamatów klifowych.
Wykopali górę. - Wykopaliśmy to.
Kilofy, kilofy, dynamit.
Metro.
Tutaj, jak dla wielu inne fortyfikacje alpejskie,
Francuzi ciężko pracowali ustawić chronione stanowiska strzeleckie,
kazamaty, obejmujące granicę włoską.
Tutaj dosłownie przeszedłem górę ze strony na stronę,
wydobywanie skały, 30 m pod ziemią,
aż do klifu z widokiem na szlaki inwazji.
Czy artyleria mogłaby wejść? - Tak, zabraliśmy ich do kazamatów.
Poza tym w 40. jeden pozostanie tam na stałe
a drugi będzie umieszczony w różnych miejscach, będzie na zewnątrz, w środku itp.
Przesuwają je. - Przenoszą je.
Właściwie to dobrze wiemy linia Maginota od północnego wschodu,
ale ignorujemy że istnieje prawdziwa linia Maginota
który tu powstał.
Powiedz mi więcej.
Ta linia jest częścią ogólnego programu Maginota.
Pierwsza praca zbudowany, to Rimplas,
w Alpach Nadmorskich w 1931 r., przed północnym wschodem.
Ta linia też jest ważna niż na północnym wschodzie.
Zatem istnieje linia Maginota po całych Alpach, ponad 400 km…
Od Mont Blanc po Morze Śródziemne.
Na Mont Blanc, nie, ale od pierwszych dolin tak.
Wyjeżdża na Korsykę oraz w Tunezji z linią Mareth.
Tylko, w połowie czerwca 1940 r.,
druga linia Maginota, północnej i wschodniej Francji
zostało odebrane odwrotnie.
Uwięzione jednostki francuskie walczył dobrze.
Niemcy mocno uderzyli.
Zbombardowali, zmiażdżyli fortyfikacje, wgniecione wieże,
przebił zbroję, polował żołnierze z granatami, miotaczami ognia.
Polowali na nich jak na szczury,
zmuszanie załóg się poddać, zanim się uduszą.
Gdyby tylko dzieło La Ferté, w Ardenach został zniszczony,
w powszechnym mniemaniu,
imię Maginota wciąż wywołuje okrutne oszustwo.
To ściana żelbetowa nie powstrzymał Niemców,
ponieważ uderzyli gdzie indziej,
ominięcie przeszkody zmniejszyć go w drugim kroku.
Ale w Alpach establishment Prace Maginota zostały dobrze zbadane.
Było prawdziwy proces instalacji,
to znaczy, że nie kładziemy przypadkiem te prace i te forty?
Nie, będziemy musieli przestać główne osie penetracji.
Alzacja-Lotaryngia jest raczej płaski,
ale tutaj musisz przejść przez przełęcze i doliny.
Więc idziemy najpierw wzmocnij te punkty,
potem postaw się na szczytach, gdzie wróg ma małe szanse na przejście.
Istnieje więc prawdziwy sposób na organizację linie obronne w górach?
Rozbudujemy obronę z placówkami na granicy,
z piechotą, z karabinami maszynowymi,
a za nami artyleria
kto będzie mógł strzelać chronić innych.
Nawet to mamy na wszelki wypadek trzecia linia działa.
To naprawdę warstwowe millefeuille.
Każde dzieło wspierało inne.
Gdyby jeden z bunkrów został zatopiony przeciwstawiając się piechocie
kanony innych dzieł strzelali prosto do niego.
Nazywa się to „odwszawieniem”.
Ogień artyleryjski przekroczył z jednej pozycji na drugą
tworząc śmiercionośne strefy dla wroga.
Najważniejsze omówione prace z ich najmniejszych dział.
Z ich strony
Włosi od 1937 r. rozpoczął budowę wału alpejskiego,
Vallo Alpino, którego klejnotem był Fort du Chaberton,
zbudowany w 1901 roku, na wysokości ponad 3100 m.
Podobno nie do zdobycia i nietykalny dla francuskiej artylerii,
był uzbrojony osiem wież dział kal. 149 mm
który groził miastu Briançon.
Ta bitwa w Alpach
ogłoszono także jak bajeczny pojedynek artyleryjski.
Z wypowiedzenie wojny 10 czerwca,
siły włoskie czekają rozkaz ataku na Alpy.
wojska alpejskie są na czele ataku:
to są Alpini, nosząc filcowy kapelusz
z piórami kawki lub orła.
Ale nawet wśród nich czujemy odrazę zaatakować byłych towarzyszy broni
pierwszej wojny światowej.
Jednak Mussolini jest pewien o sile swojej armii,
ale czy rzeczywiście ma rację?
Zapalony historyk,
Jean-Baptiste jest prezydentem stowarzyszenia Plotone Avanti,
który wiernie rekonstruuje Włoskie oddziały górskie.
Jana Chrzciciela, ilu jest Włochów w przeddzień bitwy?
Mają sto tysiące ludzi gotowych do walki.
Naprzeciwko jest mniej Francuzów.
Poza tym Włosi mieć lotnictwo, które jest nadal nienaruszone,
w odróżnieniu od Francuzów.
Przewaga liczbowa jest po stronie włoskiej
i Francja będą musiały walczyć z mniejszą liczbą ludzi.
Czy ci Włosi są dobrymi żołnierzami?
Tak, istnieje mroczna legenda wokół tchórzliwego, tchórzliwego włoskiego żołnierza.
Pomimo porażek jak w Doha, były dobre jednostki
którzy osiągnęli wyczyny w historii Włoch.
Niestety, sprzęt nie zawsze podąża
i ich polecenie niekoniecznie najlepszy w Europie,
z kilkoma bardzo sklerotycznymi przywódcami.
Wszystko to będzie na nich miało wpływ wieże w czasie wojny.
Strategicznie Włochy czy jest gotowa do ataku?
Nie, powiedzieli dowódcy wojskowi Mussoliniemu, że nie są gotowi.
Ich branża nie jest jeszcze wystarczająco potężny,
brakuje materiału, i wybrali w 1939 r.
nie iść na wojnę, deklarując brak wojowniczości.
Wreszcie odnoszą korzyści klęski Francji na północnym wschodzie,
przejścia Niemców przez Belgię, przystąpić do wojny w czerwcu 1940 r.
Jednak ten wybór okaże się niezwykle poważny dla Włoch.
Mussolini ma nadzieję że natarcie niemieckie
pozwoli mu zwyciężyć terytoria bez prawdziwej walki,
i nie myli się.
W połowie czerwca Francja jest bezkrwawa.
Dnia 17 czerwca w samo południe
Marszałek Pétain ogłasza w radiu że ofiarował swoją osobę Francji.
Nudna inwestytura.
W tych bolesnych godzinach,
Myślę o nieszczęsnych uchodźcach
którzy w skrajnym ubóstwie
przecinają nasze drogi.
Wyrażam im to moje współczucie i troskę.
To ciężkie serce które ci dzisiaj mówię,
że walka musi się zakończyć.
zwróciłem się tej nocy przeciwnikowi
go zapytać jeśli zechce szukać ze mną,
pomiędzy żołnierzami,
po walce i na cześć,
sposób nałożenia koniec działań wojennych.
Jeśli na północ, duch oporu wydaje się złamany,
armia alpejska daleki jest od powiedzenia ostatniego słowa.
Do strzału neutralizującego.
Oto Alpiny na ich ojczystej ziemi.
Bronią swojej rodziny.
montaż pod kątem 50 stopni,
jak tylko będą gotowi, pierwszy pocisk, strzelaj!
Gotowy ! - Wysłać!
18 czerwca Mussolini był w Monachium.
Na ulicach, Niemcy wpadają w histerię.
Dla nich koniec wojny jest bliski od prośby Pétaina o zawieszenie broni.
Le Duce, on przychodzi dokończyć resztki.
Żąda Alp do Rodanu,
Savoie, Nicea, Korsyka, Tunis i Dżibuti.
Ale Hitler chce to zakończyć z wsią na zachodzie.
Nie pozwala Francji kontynuować swojej działalności walka u boku Anglii.
Jeśli Mussolini chce terytoriów,
jego żołnierze będą musieli podbij je bronią.
Wrócił do Rzymu 19 czerwca
rozkazuje Duce generalna ofensywa na 21 czerwca.
Plan jest prosty, podyktowane rzeźbą Alp.
Trzy główne kierunki planowane są ataki.
Operacja B, mały święty Bernardzie, aby udać się w górę doliny Isère
dołączyć do Niemców którzy zbliżają się do Chambéry.
Operacja M, Col de Larche,
podążać doliny Ubaye i Durance.
Operacja R, Riwiera,
udział w operacji M,
ruszając w stronę Nicei i wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego.
Ostateczny cel operacji M i R: Marsylia.
Jak radzili sobie włoscy generałowie walczył w Dolomitach
przeciwko ekspertom w walce w górach,
z zadowoleniem przyjąłeś ofensywny rozkaz Duce’a?
Wahają się, bo pomimo swojego doświadczenia, wiedzą, że Francuzi są przygotowani,
że mają dobrych żołnierzy, i nie dopuszczę do tego.
Następnie zejdź na ląd w Prowansji jest trudne,
jest tam francuska marynarka wojenna.
Oni naprawdę nie lubią myśl o śmierci w Alpach.
Ponadto dla mieszkających tam Alpini
każą atakować w pewnym sensie kuzyni.
Tak, to prawdziwy ból serca, rodziny pozostają w kontakcie
pomimo granicy założona w XIX wieku.
Dużo też wysłaliśmy Sycylijczyków, aby temu przeciwdziałać.
Niektórzy pisarze jak Malaparte pisze to bardzo dobrze,
czują się tak, jakby atakowali ich sojusznicy z poprzedniej wojny.
Jest jeszcze opracowany plan ofensywny?
Tak, piszą Włosi plany według hipotez,
ale widzę, że Francuzi są bardzo zajęci z Niemcami
który przekłuł je w czerwcu 1940 r
i myślą, że mogą uderzaj mocno i z dużą siłą,
i pokonaj Francuzów jedną akcją dość brutalny, ale według nich skuteczny.
Choć słabo przygotowany,
wojska włoskie są stosunkowo świeże.
Francuzi, oni
od dziesięciu dni są w pogotowiu.
Są bardziej przetestowani, zwłaszcza, że ​​pogoda jest okropna.
Włoski sztab generalny się przygotowuje wysłać im lekko opancerzone pojazdy,
jak Ansaldo Fiat L3.
Rozpoczyna się 21 czerwca przez bombardowanie lotnicze
starego Fort de la Redoute Ruinée
który dominuje na wysokości 2460 m,
przez Małą Przełęcz Świętego Bernarda.
wojska włoskie spróbuje wymusić przejście.
To dla nich złe.
Francuzi zajmij się małymi kolumnami.
Znajdujące się niżej, ale dobrze poinformowany,
Artyleria francuska świetnie się bawi.
Strzały blokują drogę
a kiedy Włosi staraj się za wszelką cenę przepełnić,
zauważają je obserwatorzy i niech spadnie na nich deszcz muszli.
Numer będzie jednak działać na korzyść napastników.
Włosi wysyłają masy ludzi, którzy mają przejść siłą.
Wkrótce, Fort zostanie całkowicie otoczony.
Ludzie z garnizonu zostaną odcięci od świata.
Jeden z nich złożył zeznania
swoich prób do swojej synowej, przewodnika po dziedzictwie.
Gisèle, twój teść, François Guède, był tutaj, w Zrujnowanym Forcie Reduty,
i miałeś szansę mu towarzyszyć.
Co ci mówił? o tej bitwie, o jego życiu tutaj?
To było pierwsze bardzo silne osobiste doświadczenie,
bo to piękna misja niż bronić własnego kraju,
ale i duży zbiorowe ludzkie doświadczenie,
ponieważ byli dość doświadczeni alpiniści,
bardzo odważny, dobrowolne i wspierające.
Byli także bardzo zjednoczeni, ponieważ doświadczyli wielkiego strachu.
W pewnym momencie zostali otoczeni i miał, jak stwierdził,
strach w brzuchu, strach przed atakiem zewsząd,
potem strach aby nie były już dostarczane.
Następnie zadawali sobie nawzajem pytania wiele o losach swoich przyjaciół
obrona otaczającej granicy, bo nie mieli żadnych wieści.
W rzeczywistości fort był odizolowany. - Dokładnie.
Całkowicie odizolowany.
Więc Włosi nie byli daleko i całkowicie otoczył fort.
Tak, przyszli pieszo, spadając z piargi
Mont Valaisan, który jest naprzeciwko,
a przede wszystkim mieli wrażenie, że było ich tysiące.
Więc byli naprawdę przestraszeni.
Naprawdę myśleli kiedy umarli, kiedy zobaczyli
liczbę przyjeżdżających osób.
Sam fort był pod ostrzałem Włochów?
Tak, bo przyjechali u podnóża obudowy.
W każdym razie, konieczne było wysadzenie głównego wejścia.
Był to główny dojazd do fortu, strona włoska.
Mamy więc skutki piłek wciąż bardzo efektownych.
Przyglądać się. - Niesamowity !
Czy to wszystko dziury po kulach? - Tak, ciężko nad tym pracowali.
Tak, jest podziurawiony. - Nie udało im się wrócić.
Pomimo tego? - Tak.
W innych sektorach Francuzi muszą się wycofać
przed ofensywą włoską.
Jednak nie poddają się
i nawet iść osiągnąć prawdziwy wyczyn.
21 czerwca
– dodają francuscy artylerzyści trofeum na swojej liście,
klejnot linii fortyfikacji Włoski, pancernik des Cimes,
włoski fort Chaberton.
Aby tam pojechać, Musiałem wsiąść do wiatrakowca
na wysokości ponad 3000 m
i znajdź fort, ukryty w labiryncie gór.
Prawdziwa przygoda.
Wow!
Moje oczy są tego pełne.
To trochę jak odurzenie Szczytami.
Z przodu góry, jest około 3000?
Jest ich 3 tysiące, tak, 2800, 2900.
W poszukiwaniu Chabertona.
Tak.
Więc my też latamy w stronę granicy włoskiej?
Tak. - Po prawie godzinie lotu,
mój pilot, William Raffin,
dokonuje wyczynu przewodzenia nam bezpośrednio na obiektywie.
Tam jest fort, zamaskowany na szczycie Mont Chaberton.
Wizja tego gigantycznego budynku posadzone na wysokości 3185 m jest niespotykane.
Widzimy osiem wież.
Wow, wow, wow!
Wspaniały !
Fantastyczne!
Oto ten fort, który stał się francuski pod koniec drugiej wojny światowej.
Aby to zbudować, na początku XX wieku,
trzeba było wyrównać górę.
Titanicowa robota.
Zaledwie 14 km od Briançon, mógłby zbombardować stację.
Od początku bitwy, zaatakował dzieła francuskie
i kilka baterii polowych, bez większych rezultatów,
ale zagrożenie istnieje.
Włosi myślą że siła jest nieosiągalna
przez francuską artylerię.
Oni się mylą.
Francuzi w wielkiej tajemnicy
zainstalowali poza ich zasięgiem, dwie baterie artylerii
co już się sprawdziło podczas poprzedniej wojny,
haubica 280 mm Schneider.
W dniu 21 czerwca br.
Porucznik Miguet, kierownik punktu obserwacyjnego,
wydaje rozkaz otwarcia ognia.
Po kilku próbach, o 17:15 strzał na bramkę
wyłącza wieżę nr 1.
W ciągu najbliższego pół godziny dotyczy to wież 3, 4 i 5.
Włosi nie rozumieją skąd pochodzą ciosy, które ich trafiły.
Walczą w pustce.
O ósmej 21 czerwca 1940 r.
– ubolewają Włosi utrata sześciu wież,
zginęło dziewięciu mężczyzn, około pięćdziesięciu jest rannych.
Pancernik Szczytów zostaje definitywnie zneutralizowany.
Powrót z Chaberton,
Oglądam ten kanał Alp, majestatyczny.
Szczyty pozostają pokryte śniegiem w połowie lipca.
W czerwcu 1940 r. na wysokości 2000 m n.p.m. padał śnieg.
Trudno uwierzyć, że mężczyźni walczył w takich warunkach.
A jednak to właśnie zrobiła armia Alp, w szczególności SES,
Sekcje Harcersko-Narciarskie.
Stanowią elementy uderzeniowe,
czoło jednostek alpejskich.
Każdy batalion piechoty alpejskiej
miał SES, dowodzone przez młodego kucharza sportowego,
górski szaleniec, kształcił się w szkole utworzonej w 1932 r.,
szkołę wojskową wysokie góry Chamonix.
Jej misją jest nauczanie w górach o charakterze alpejskim,
eksperymentowanie i rozwój materiały techniczne, sprzęt,
transmisji i uzbrojenia.
Praca wykonana w terenie prowadzi do pisania podręczników
w tym górskie i alpinistyczne wojsko, lata 30. XX w.:
wiedza podsumowująca charakterystyka środowiska górskiego,
środki obiegu zimą zdrowy tryb życia na wysokościach,
wszystko tam było, z deskami
pozwalając alpinistom doskonalić swoje wykształcenie teoretyczne.
Góra przyciągała jej pierwsi naśladowcy.
Stało się sportem.
Dziś wyposażenie wojsk myśliwych górskich i alpejskich
jest bardzo techniczny,
ale jaki był materiał czego używali harcerze narciarscy
około 1940?
W tamtym czasie sprzęt był bardziej prymitywne niż obecnie,
jak ten młotek wspinaczkowy,
te haki, karabinki, czekany,
ale istniały, bo sporty górskie przed wojną
umożliwiły już tworzenie wyposażenie techniczne.
Wtedy armia użył tego materiału cywilnego,
bo nie miała.
Kupili w sklepach sportowych.
Oznacza to, że góra był już sportem elitarnym.
Tak, byli znakomitymi alpinistami którzy już to robili.
Znajdziemy wśród nich m.in. wielu pracowników SES.
SES byli świetnymi sportowcami.
Podczas rekrutacji, woleliśmy ludzi
który ćwiczył w górach w życiu cywilnym.
Jak walczyć w górach?
Aby się tego dowiedzieć, poszłam zobaczyć
spadkobierców Alpin z 1940 r.
Dla tych elitarnych żołnierzy, góra to plac zabaw,
partnera, którego musisz dobrze poznać, namawiać, czasem konfrontować.
Siódmy batalion myśliwych alpejskich z Grenoble
zaprosił mnie na typową operację, prowadzony przez sekcję.
Są po lewej stronie, są po prawej stronie, online, ostatni, ostatni.
Jeśli środki techniczne i logistyka zostały zmodernizowane,
środowisko jest takie samo.
Góra z przełęczami do pokonania, po stromych zboczach można szybko się wspiąć,
krótko mówiąc, jego ograniczenia.
Misją dowodzi porucznik.
Misja grup 12:
rozpoznać drogę w kierunku przełęczy.
Do tego czasu, mój poruczniku, zrobiliśmy VAB, zrobiliśmy drogę,
zrobiliśmy procedury jakie są procedury żołnierskie,
normalni piechurzy.
Co sprawia zasadnicza różnica
między biffinem, jak mówią o piechocie,
i myśliwy alpejski?
Jeśli ponownie weźmiemy ten przykład rozpoznawanie obroży,
przeciętny żołnierz piechoty, na przykład szef sekcji,
podczas misji,
obejrzy okoliczne tereny leśne.
Umieści podporę na krawędziach, i rozpozna skrzyżowanie.
będę się uczyć obszar na mojej mapie,
i zobaczę szczyty wokół tego przejścia.
Zdecyduję przede wszystkim zdobyć ten szczyt.
Wracamy do dość znanej zasady i być może uproszczone
kto trzyma wzloty, trzymaj pończochy,
więc celem walki będzie dotarcie jak najszybciej na wyżyny.
Trzymając się wzlotów,
mamy przewagę nad wrogiem kto mógłby nas odwiedzić.
Czy to nie czyni go myśliwym alpejskim? w końcu żołnierz osobno?
Czy góry są ograniczone?
Tak, jest osobno, to znaczy musi być bardziej rustykalny
lub bardzo rustykalny.
Celem jest komfort, fizycznie i moralnie,
skoncentrować się na walce.
Co nas wyróżnia walki po 40,
To jest nasz sprzęt.
W przeciwnym razie mamy tę samą praktykę z góry,
aby uczynić go naszym sojusznikiem i wykorzystaj to dla naszego dobra.
To właśnie przed tymi doświadczonymi Francuzami,
który ujarzmił górę,
że Włosi znów się spotkają podczas przekraczania granicy.
Masy mężczyzn atak na Alpy
nie strasz tych Francuzów gotowy odeprzeć napastnika.
W Tarentaise, Porucznik Bulle dokonuje wyczynu
co jest istotnym faktem z bitwy w Alpach.
Po zjeździe na linie skały powyżej 20 m,
idzie na mieszkanie i opryski z karabinu maszynowego
grupa rozpoznawcza wroga,
podczas gdy jego asystent używa granat karabinowy.
Wróg nie rozumie, co się dzieje, płynie z powrotem 800 m.
Aby odeprzeć Francuzów,
liczy się włoski sztab generalny na jego lotnictwie.
Tylko generałowie Duce szybko zobaczę
że nie kontrolują nieba.
Mgła przeszkadza większość zamachów.
Francuskie siły powietrzne wykonują misje przechwycenie
dzięki szybkiemu i nerwowemu samolotowi, Dewoitine D520.
Od początku czerwca br.
Francuscy piloci dokonywał exploitów.
Tak jest w przypadku chorążego Le Gloana.
Chociaż jego samolot nie jest gotowy, wskakuje do innego,
bez sięgania po spadochron.
Wyrusza z dwoma kolegami z drużyny,
ale zostaje sam.
Kiedy znów wyląduje, po półgodzinnej walce
zestrzelił pięć samolotów wroga,
niewidziany wyczyn od I wojny światowej.
Włoskie samoloty będą zadowolone
niektórych misji o małym zasięgu.
Włosi przekroczyli granicę od 21 czerwca,
ale nie przeniknęli tylko kilka kilometrów.
w Tarentaise, fort Zniszczona Reduta jest otoczony.
W Briançonnet, zdobywają niewiele miejsca,
pomimo utraty zaawansowanego stanowiska du Chenaillet.
To samo w Queyras i Ubaye,
gdzie placówki się stykają wroga, który robi niewielkie postępy.
W Alpach Nadmorskich, Włosi są daleko od Nicei.
Pod ogniem armat z linii oporu,
usiłują dostać się do Mentony.
Za nimi dzieła Coletty, z Collet du Pilon
a most Saint-Louis nadal stoi jak ciernie wbite w plecy.
Jak Francuzi mogli się utrzymać, zamknięci w tych fortyfikacjach?
Dzieło Saint-Gobaina, pośrodku Maurienne,
został przywrócony przez stowarzyszenie pasjonatów.
Laurent Demouzon zgodził się żeby mnie oprowadzić.
Tutaj, Laurencie, jesteśmy w pracy Saint-Gobain.
Czy można powiedzieć, że jest to dzieło typowe linii Maginota des Alpes?
Tak, charakterystyczne tego alpejskiego Maginota.
Jaki to rodzaj pracy?
Jest to praca mieszana, artyleria i piechota,
jeden do strzelania do nadchodzącego wroga, drugi do bliskiej obrony.
Kiedy został zbudowany?
Od 1933 r do 38 dla wykończeń.
Ilu było mężczyzn?
150: artyleria, inżynierowie, piechota.
Oprowadzasz mnie po okolicy? - Chodźmy.
Jesteśmy już prawie w średniowieczu.
Dość masywny, most zwodzony. - Całkiem imponujące, tak.
Czy są tam te fosy?
To diamentowy rów.
Ma to na celu zapobieganie zbliżyć się do blanków
i wchłonąć bloki betonowe które by się rozluźniły,
jeśli wróg strzela uderzył w fasadę.
Aby uniknąć blokowania karabinów maszynowych? - Całkowicie.
Ile metrów galerii? - Trzysta pięćdziesiąt.
To wciąż piękne dzieło.
Jak żyli mężczyźni w tak ograniczonej przestrzeni?
Wykonując trzy-ósemkę:
1/3 na stanowiskach bojowych,
1/3 do zarządzania pracą i 1/3 w spoczynku.
To jak na łodzi.
Nazywamy to załogą roboczą, termin marynarza.
Żyli jakby byli na pokładzie.
Mamy pełen komfort, prąd, ogrzewanie,
bieżąca woda, prysznice, toalety.
Możemy żyć niezależnie przez trzy miesiące.
To naprawdę robi wrażenie, ten korytarz.
Korytarz, to jest kręgosłup,
Potem jest to uporządkowane.
Wszystko jest tam zorganizowane. - To nie labirynt.
Zawsze wracamy w centralnym korytarzu.
Kiedy powietrze było stęchłe z powodu strzelaniny...
jak oni to zrobili?
Ile metrów jesteśmy pod ziemią? - Jesteśmy od 10 do 50 m.
Powietrze nie jest stęchłe, ponieważ chodzimy pod nadmiernym ciśnieniem.
Pompujemy powietrze na zewnątrz, wypluwamy to tam,
dlatego spaliny nie mogę się zmieścić.
Mężczyźni oddychają dobrze.
W przypadku dymu maska ​​przeciwgazowa, ale to na wypadek wewnętrznej walki.
To jest maszynownia z trzema silnikami.
Czy to działało przez cały czas?
W przypadku przerwy w dostawie prądu, jeśli musisz być niezależny,
silniki pracują w piekielnym zamieszaniu.
Jesteśmy jak w łodzi podwodnej.
Albo niszczyciel z blokami bojowymi jak wieże statku.
Jaki rodzaj broni jest tutaj?
Dla artylerii, zaprawy pracy.
Dla piechoty, strzelcy maszynowi w bliskiej obronie.
To jest dzieło który jest potężnie uzbrojony.
To piękne dziecko.
Waży swoją wagę - Warto.
Czy to są moździerze? - Dwie zaprawy pracy.
Czy to jest 81 mm? - Osiemdziesiąt jeden mm twierdzy.
Prawie nie rozumiem że w całkowicie zamkniętym środowisku,
istnieją dwa moździerze 81 mm.
Jak służący, bez widoczności na zewnątrz,
może być skuteczne?
Na czele, na szczytach,
mamy obserwatorów z lornetką lub lornetką,
które lokalizują pozycje wroga.
Używając współrzędnych, wysyłają je do komputera.
Komputer PC, dzięki temu nadajnikowi poleceń, wysyła współrzędne ostrzału
do strzelców kto będzie strzelał do Włochów.
Poprawiamy w prawo, w lewo, do przodu, do tyłu.
To bitwa morska udanym strzałem.
Więc zdjęcia były gotowe?
Czy strzelcy wiedzieli, gdzie celować? - Tak, na długo przed walkami
na długo przed wojną, celowaliśmy we wszystko
strzelać w nocy, w środku mgły,
na zagubionej górskiej ścieżce.
Czy Włosi byli zaskoczeni tymi strzałami? - Wielka niespodzianka.
Co więcej, francuska artyleria, jest chyba najbardziej precyzyjny.
Jak komunikować się pomiędzy blokami strzeleckimi w jednym dziele?
Dzieła komunikowane między nimi i jak?
w pracy, robimy to telefonicznie,
również przez nadajnik zamówień.
Mamy też rury gdzie rozmawiamy w środku.
Trzeba mieć dobry słuch!
Potem między pracą,
radio, telefon, sygnały optyczne, gniazda optyczne,
możemy wysyłać sygnały morskie.
Czy to jest jak alfabet Morse'a? - Tak, z lampą.
To technologia w tamtym czasie na czele postępu?
Myślę, że linia Maginota
koncentruje know-how który jest ogromny,
co jest prawdopodobnie fortyfikacją najdoskonalszy, jaki kiedykolwiek istniał.
Tak, dobrze przyjęty, Przekażę to porucznikowi.
Mój poruczniku, wróg jest na wzgórzu 2200.
Artylerzyści Alpes-Maritimes zrobić lepiej, niż się bronić.
Rankiem 22 czerwca br. odpierają włoski atak
we mgle i deszczu.
Zacznij strzelać natychmiast!
Naładujmy!
Pociąg pancerny z Regia Marina, Królewska Marynarka Wojenna Włoch,
wystrzeliwuje 200 strzałów z armaty na temat pracy w Cap Martin.
Krótko po południu wychodzi z tunelu, ale nie można go już przełączyć w tryb baterii.
Zostaje brutalnie uderzony dwiema salwami dział kal. 75 mm.
Trzy elementy o średnicy 152 mm nie działają.
Duma włoskiej armii ma ołów w swoim skrzydle,
ale pomimo tego sukcesu, Francuzi mają inne zmartwienia.
22 czerwca po trudnych negocjacjach w Rethondes,
porozumienie o zawieszeniu broni Ostatecznie podpisano umowę francusko-niemiecką.
To nie będzie skuteczne dopiero szósta
po podpisaniu rozejmu pomiędzy Francją a Włochami.
Wojska niemieckie mogą ścigać ich posuwanie się na południe.
Generał Olry, Naczelny Wódz Alp,
przestań się tylko bronić granicę z Włochami.
Za nim nacierają Panzerowie w Lyonie uznano za miasto otwarte.
Miasto jest oferowane do wroga, bez walki.
Jeszcze raz, wszystko wydaje się przeciwko armii Alp.
Pogrom na froncie północnym i podpisanie rozejmu w Rethondes
zakończyliśmy zmiękczanie władz lokalnych który nie prosił o tak wiele.
Armia alpejska zostaje zaatakowana z dwóch stron,
ponieważ XVI Korpus Pancerny musi działać
w Grenoble i Chambéry obniżyć emeryturę
Elementy francuskie zaatakowały przez siły włoskie.
Są to jednostki pancerne i zmotoryzowane przeprowadził dwa ataki
w Polsce i Francji.
To młodzi i zdyscyplinowani mężczyźni, przekonani o swojej słusznej sprawie.
Spieszą znad brzegów Marny bez żadnego oporu.
Strategia ich przywódcy, Generał Erich Hoepner jest skuteczny.
Mężczyzna jest jeźdźcem.
Grupa A musi dotrzeć do Annecy.
Grupa B zmierza do Grenoble.
Grupa C musi zapewnić osłonę południowej flanki
operacje A i B,
zbliża się do granicy Isère, na północ od Montélimaru.
Generał Olry będzie musiał stawić czoła do ataku na wojska niemieckie.
Jest zupełnie sam.
Dowódca armii francuskiej Generał Weygand jest daleko
i zaniepokojony przez inne problemy.
Armia Alp nie jest częścią obawy sztabu generalnego.
Olry jest całkowicie darmowy aby podejmować swoje decyzje.
Ta autonomia mu na to pozwoli zorganizować swoją obronę według własnego uznania.
Aby zablokować Niemców, Olry będzie miał heterogeniczne zgromadzenie
starzy rezerwiści i młodzi żołnierze.
Niektórzy są entuzjastyczni, inni bardziej rozczarowani.
Jest podział kolonialny który pełnił funkcję rezerwy,
marynarze z Tulonu, czołgi, piechota wycofała się z północnego wschodu.
Ogólna spójność pozostawia wiele do życzenia.
Jednak 30 000 ludzi tworzących tę siłę
będzie odpowiedzialny za trzymanie na dwóch kolejnych liniach obrony,
linia na Isère, linia na Durance.
Po tym, jak zaoferowano Lyonowi przez Francuzów,
Niemcy po oporze Senegalscy strzelcy w Montluzin,
przekroczyć Rodan.
Odwrót Francuzów w departamencie Isère.
Wieczorem 20 czerwca br. wszystkie mosty zostały wysadzone w powietrze z wyjątkiem Culhose,
na co pozwalają wojska Rzeszy grozić Chambery’emu.
W dniach 22-24 czerwca br. armia Alp stawia opór wszędzie,
w Aix-les-Bains, Chambéry i Voreppe,
gdzie francuskie armaty zablokować dostęp do Grenoble.
Kapitan Debai służył więcej niż 20 lat,
w 93 pułku artyleria górska,
który był na pierwszej linii frontu podczas bitwy o Alpy 40 czerwca.
Zna wszystkie szczegóły pojedynki artyleryjskie wokół Voreppe.
Jesteśmy u dzioba Échaillon, stanowisko obserwacyjne
który pozwolił się zatrzymać niemieckiego natarcia.
Pod koniec czerwca mój kapitan, Niemcy nadchodzą z północy.
Jaką siłą dysponuje Generał Olry? zatrzymać tutaj Niemców,
w całym Voreppe?
Generał Olry, który dowodził sektor obronny Alp,
starał się nie przegrać granica zwrócona w stronę Włochów.
Dał mandat do generała Cartiera
zorganizować obronę na klifie Voreppe,
nie dając mu ludzi,
podczas gdy oni byli twarzą w twarz do zablokowania przez Włochów.
Zapyta generała Cartiera do opalania każdym rodzajem drewna
blokować natarcie Niemców z saperami,
strzelcy przeciwlotniczy ze swoimi 25 armatami,
ich karabiny maszynowe, z pionierami,
harcownicy, artylerzyści.
Strzelcy tak zrobili z dostępnymi środkami.
Na samym początku mieliśmy bateria dwóch 75 dział
i dwie baterie 65 gór,
które zostały zainstalowane przy wejściu do Voreppe.
Dotrze nawet do Tulonu szukać marynarzy
i przynieś je ze swoimi armatami morskimi.
Dla małej anegdoty,
Armaty Marynarki Wojennej byli na łodziach,
ale nie było tam żadnej wieży obserwacyjnej ani łodzi.
Zrobili betonowe podstawy naprawić broń
na stanowiskach bojowych,
mam nadzieję, że beton wyschnie
przed Niemcami nie rozpoczynajcie ofensywy.
23 czerwca siły francuskie, jakkolwiek odmienne mogą być,
powstrzymać pierwszy niemiecki atak.
Ale żołnierze Rzeszy wracają do ataku następnego dnia, z mocą.
Nie wiedzą, że w nocy, Francuzi, podejmując ryzyko,
miał baterię doskonałe działo dalekiego zasięgu,
Grande Puissance Filloux 155 mm.
Przez cały dzień,
obserwatorzy dzioba Échaillon pozwoli Francuzom oddać strzał na bramkę.
Niemcy zostają zatrzymani.
Mieli piękny widok na równinie u naszych stóp.
Ta realizacja francuskiej artylerii tutaj, w Voreppe,
czy to sukces?
Czy Niemcy zostali aresztowani?
To całkowity sukces i wielka niespodzianka dla Niemców.
Co więcej, generał Marchand, który dowodził artylerią,
powiedział kilka słów
że francuska artyleria powróciła do walki jak włamywacze.
Może się to wydawać nieco zaskakujące jako wyrażenie,
ale on miał na myśli ta ciężka artyleria
przybył w całkowitej dyskrecji,
bez wiedzy kogokolwiek.
Artyleria została rozmieszczona w nocy,
w deszczu, w ogniu.
Obrońcy Voreppe nie byli świadomi przybycia kawałków,
dlatego muszle latają nad Voreppe w stronę Niemców, zaskoczyło ich.
Tył Armii Alp zostali tu ocaleni?
Tutaj uratowano tyły, w Voreppe.
Poza tym, mówią historycy
że cały ten obszar Grenoble pozostało wolne
pozwolił nam odjąć do posiadacza sprzętu wojskowego.
Dzięki temu uniknięto wielu więźniów.
Nikt nie został wzięty do niewoli przez Niemców.
Potem pojawiło się ziarno oporu
który się pojawił, bo zdajemy sobie sprawę
że z wolą, organizacja, środki,
Niemiec został aresztowany.
23 czerwca pod Rzymem zostają przyjęci pełnomocnicy francuscy
o 19:30, aby dostać się warunki zawieszenia broni,
które powinny wejść w życie 24 czerwca o północy.
Włosi wciąż szukają do postępu w Alpach.
Na całym froncie, scenariusz się powtarza.
Włosi mają niecałe 24 godziny ruszyć do przodu.
Rzucają swoje siły w bitwę,
zbliżają się bardzo placówka działa
rzucać granaty,
ale karabiny maszynowe i moździerze zamiatajcie je jak źdźbła słomy.
24 czerwca próba ataków piechota włoska
naśladujcie się nawzajem na próżno.
Oddziały Duce są wyczerpane.
Na całej linii frontu, Francuzi to wykorzystują.
Jak najszybciej atakują swoich wrogów,
nękaj ich, zaskakuj ich, wypędzić ich prosto do ich obozu.
Zbieraj broń!
W Queyras aspirant Gheuri, kwatermistrz
i czterech myśliwych alpejskich, osiągnąć wyczyn
podczas którego biorą 52 jeńców Alpini,
łącznie z kapitanem i dwóch poruczników.
Chcesz kapelusz?
Ach, ten piękny włoski kapelusz.
sob!
Jaki jest stan wojsk włoskich o świcie 24 czerwca?
Są posiniaczeni, bo walczyli w trudnym środowisku
z warunkami klimatycznymi ekstremalne warunki, nawet latem.
Nadal jest śnieg
i tysiące Włochów cierpią z powodu odmrożeń i zastoju.
Francuzi dobrze się bronią, co w dodatku, żeby niczego nie zepsuć,
dodaje straszny cios na morale Włochów.
Po stronie Montonu na południu,
gdzie jest trochę mniej górzyście, czy sytuacja jest taka sama?
Tak, bo tam są Francuzi posiadać skuteczną i precyzyjną artylerię.
Oficerowie francuscy byli przygotowani przed wojną.
Znają osie ataku Włosi i strzelają skutecznie.
To powstrzymuje Włochów naprawdę ruszyć do przodu.
W Alpach Nadmorskich,
wróg jest w kontakcie linii posterunków.
Jeśli Włosi są na wschód od Monton,
ich wzmocnienie nie może przejść przez obywatela
ponieważ praca mostu Saint-Louis,
choć otoczony przez kilka dni, zawsze zagradzają im drogę.
Opór mostu Saint-Louis
podsumowuje ducha Francuzów, którzy podążają za nim motto batalionów fortecznych:
„Nie mijamy”.
Od początku ta placówka wyposażony w barierę przeciwpancerną
i armatę 37 mm, odparli wszystkie ataki.
Wieczorem 22 czerwca załoga radia nawet się załamał.
Zostali odcięci od reszty świata.
Jednak, jak wszyscy ich towarzysze, kontynuowali walkę.
Włosi nie awansowali tylko kilka kilometrów.
Laurent podczas zawieszenia broni
armia alpejska Czy odniosła wielkie zwycięstwo?
Tak, jest zwycięska przeciwko Niemcom i Włochom.
Jak możemy wyjaśnić sukces generała Olry'ego?
Strona francuska, najpierw Alpy które trudno przekroczyć.
Śnieg, zimno przeszkadzało Włochom.
Założył ufortyfikowane pozycje,
teren, który znamy, precyzyjna artyleria
których plany strzeleckie zostały zidentyfikowane, plus wojska alpejskie i niealpejskie,
który walczył, kto się trzymał.
Na czele, SES spowolnił Włochów.
Pozwoliło to na zwycięstwo.
Istnieją włoskie błędy: brak przygotowania, brak sprzętu,
brak artylerii, wsparcia powietrznego
i chęć ataku co było ograniczone.
Wszystko to złożyło się na zwycięstwo Francji. - Odwrotnie, możemy powiedzieć
że duch alpejski, duch gór, pomógł tej armii alpejskiej?
Kierownictwo Armii Alp przyłączy się do ruchu oporu
po zawieszeniu broni.
Nie jesteśmy lepsi od innych, ale oddziały górskie
są dość przyprawione, i rekrutowani lokalnie.
- Spotkałem starszych, którzy od swoją pozycję, bronili swojego domu.
Wiadomo, że chcieli konkurować i wygrywać.
Odnieśli zwycięstwo i nigdy nie pogodził się z porażką.
Nie zaakceptują ani okupacja włoska czy niemiecka,
więc większość przyłączy się do oporu i będzie kontynuował wojnę do 1945 roku.
Dla nich walka trwa nadal? - Kontynuuje.
24 czerwca o północy
porozumienia o zawieszeniu broni obowiązywać.
Niemcy zajmują na północ od rozgraniczenia.
Włosi, którzy poczynili niewielkie postępy
we Francji, przejąć linii fortyfikacji
i niektóre obszary strategiczne na granicy.
Oddziały Armii Alp muszą wycofać się 50 km od linii wroga.
Żołnierze francuscy mają 10 dni na ewakuację.
Muszą wycofać się do wolnej strefy.
O dziewiątej rano, 25 czerwca 1940 r.,
garnizon mostu Saint-Louis w końcu opuszcza swoją ufortyfikowaną kryjówkę.
Mężczyźni są brudni, nieogoleni, wyczerpani przez wiele godzin zaciętej walki.
Włosi są zaskoczeni
spontanicznie, stoją na baczność.
Zaskoczony funkcjonariusz szepcze: „było ich tylko dziewięciu”.
Alpiniści nie są więźniami.
Dołączają do swojej linii swoją bronią
po zablokowaniu ich nienaruszalne dzieła.
Przy Zrujnowanej Reducie,
gdzie to wszystko się zaczęło, wniesiono trójkolorową flagę.
Włoski standard teraz leci na forcie nie zdobytym bronią.
Oddział francuski paraduje z podniesioną głową i zaciśniętymi zębami.
Ich przeciwnicy oddajcie im honory.
Małe pocieszenie dla upartych mężczyzn.
W ciągu dziesięciu dni walki
Włosi stracili 6000 ludzi, martwy, zaginiony, ranny
lub więźniowie.
Francuzi ubolewają nad śmiercią 37 zabitych i tylko 62 zostało rannych.
W Alpach w czerwcu 1940 r. podczas gdy Francja wszędzie upada,
że rozbite armie uciekali,
wojska alpejskie nie dały niczego,
ani ziemia, ani honor.
W porządku obrad z dnia 26 czerwca 1940 r.,
Generał Olry pisze:
„Kiedy ustaną działania wojenne,
Dziękuję żołnierzom Armii Alp za ich wysiłek.
Każdy dał dużo więcej
że nakazała mu jego ścisła misja.
Wszyscy trzymali się przeciwko siłom wyższym
czyje pchnięcie była ograniczona, krok po kroku.
Ci, którzy to zrobili mają prawo być z tego dumni. »