Από το καλοκαίρι του 1944, ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος
παίρνει μια στροφή πολύ θετικό για τους Συμμάχους.
Μετά τις επιτυχίες στην Αφρική του Βορρά το δεύτερο μισό του 1942,
η συμμαχική απόβαση στη Σικελία και το Σαλέρνο το 1943,
ακολουθούμενη από προσγείωση στο Anzio τον Ιανουάριο του 1944,
γερμανικές δυνάμεις είχε σίγουρα
έχασαν το ιταλικό προπύργιο τους.
Οι Ρώσοι ανακτούσαν δυνάμεις στην Ανατολή, προχωρώντας όλο και περισσότερο
στη Γερμανία από η παράδοση των χιτλερικών στρατευμάτων
στο Στάλινγκραντ στις αρχές του 1943.
Στη Νοτιοανατολική Ασία, οι Σύμμαχοι κατάφεραν
για την ανάκτηση εδαφών υπό ιαπωνικό έλεγχο.
Και πάνω από όλα το μεγάλο Επιχείρηση Overlord.
Προσγείωση D-Day, 6 Ιουνίου 1944 στις ακτές της Νορμανδίας
ήταν ένας θρίαμβος που ξεπέρασε όλους τις ελπίδες του αρχιστράτηγου τους,
Στρατηγός Αϊζενχάουερ.
Ο Αϊζενχάουερ δεν είχε συμμετάσχει ποτέ απευθείας στις δεσμεύσεις
στο μέτωπο, αλλά ήταν ένας λαμπρός διοργανωτής
που κατάφερε να κερδίσει ο θαυμασμός όλων των ανδρών
που διέταξε, και όχι μόνο γιατί
του ευγενικού και συμφιλιωτικού του χαρακτήρα.
Για αυτόν, σεβασμός και την εμπιστοσύνη των στρατευμάτων του
ήταν αληθινά ζωτικής σημασίας,
γιατί ήξερε ότι όταν Επιχείρηση Overlord
θα ξεκινούσε, κάθε στρατιώτης, ναύτης ή αεροπόρος, οποιουδήποτε βαθμού,
θα ήταν απαραίτητο να κερδίσει τη μάχη της Νορμανδίας.
Οι Σύμμαχοι θα μπορούσαν να είχαν πάρει η συντομότερη διαδρομή για τη Γαλλία,
μεταξύ Ντόβερ και Καλαί, αλλά επίτηδες επέλεξαν
άλλη διαδρομή.
Ο Χίτλερ και οι στρατηγοί του δεν προέβλεψε αυτή την απόφαση
και οι σύμμαχοι έκαναν όλα αυτά μπόρεσαν να τους κρατήσουν σε λάθος.
Το μυστικό ήταν ένα δόγμα απόλυτη γιατί το στοιχείο της έκπληξης
ήταν απαραίτητο για Ο Overlord έχει πιθανότητες επιτυχίας.
Για παράδειγμα, για το καθένα αναγνωριστική πτήση
που πραγματοποιήθηκε στη Νορμανδία, δύο ακόμη πτήσεις
έχουν σταλεί στο Pas-de-Calais.
Μια συντονισμένη εκστρατεία
Επιχείρηση Fortitude, οργανώθηκε για να αφήσει τους Γερμανούς
στη βεβαιότητα ότι η προσγείωση θα γινόταν προς το Καλαί.
Τα γεγονότα έχουν δείξει ότι αυτή η τακτική παραπληροφόρησης
ήταν καθοριστική.
Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν πλήρως γνωρίζουν ότι μια επίθεση
στο δυτικό μέτωπο στη Γαλλία ήταν επικείμενη.
Όμως στις αρχές του 1944 ο Στρατός κόκκινο στη νότια Ρωσία
του έδωσε πολλά περισσότερα μεγάλος λόγος ανησυχίας.
Οι Γερμανοί προσπάθησαν να μπλοκάρει το ρωσικό κύμα
κατά την κατασκευή σημαντικές οχυρώσεις,
και ο φόβος του Χίτλερ να είναι αναγκάστηκε να υποχωρήσει
και στα δύο μέτωπα θα αποδειχτεί έγκυρη.
Αμερικανοί ήταν κυριαρχεί πλέον
στον Ειρηνικό κατά οι πολύ επίμονοι Ιάπωνες.
Λόγω της δύναμης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ,
Οι Ιάπωνες είχαν περισσότερα πιο δύσκολο να κρατήσεις τα νησιά
που είχαν πάρει πριν.
Για τους Αμερικανούς, η ασφάλεια ήταν το σύνθημα
κατά τους κρίσιμους αυτούς μήνες του 1944,
γιατί όσο η Ευρώπη δεν είχε απελευθερωθεί, θα πρέπει να πολεμήσουν χωρίς δυνατότητα
να λάβει ενισχύσεις.
Το Ευρωπαϊκό Θέατρο Επιχειρήσεων ήταν ο κύριος στόχος.
Για την D-Day,
πέντε παραλίες προσγείωσης είχε επιλεγεί
μεταξύ Cherbourg και Caen.
Αμερικανικά στρατεύματα ήταν υπεύθυνος για τη λήψη των δύο παραλιών
το δυτικότερο, κωδικό όνομα Γιούτα και την Ομάχα, ενώ οι Βρετανοί
και οι Καναδοί είχαν για αντικειμενικό τις περισσότερες παραλίες
στην Ανατολή, Χρυσό, Τζούνο και Σπαθί.
Τα σχέδια ήταν ακριβή.
Η πανσέληνος ήταν επιβεβλημένη να ρίξει λίγο φως.
Ανάλογα με τις παλίρροιες,
είναι η ημερομηνία της 5ης Ιουνίου που είχε επιλεγεί.
Όταν ο καιρός έγινε θυελλώδης,
Ο Αϊζενχάουερ είχε μια δύσκολη κατάσταση απόφαση που πρέπει να ληφθεί.
Είτε να αναβληθεί η επιχείρηση για τις 6 Ιουνίου,
αφού ο τόνος επρόκειτο να είναι λίγο καλύτερα,
ή περιμένετε δύο εβδομάδες επιπλέον την επόμενη πανσέληνο.
Αυξήθηκε η αναμονή δύο εβδομάδων ευαίσθητα υλικοτεχνικά προβλήματα.
Ένα, έτσι ώστε τα σχέδια του η αποβίβαση παραμένει μυστική,
δύο, πώς αυτοί οι χιλιάδες άντρες σε πλοία και έτοιμοι να πολεμήσουν,
θα μπορούσαν να βγουν στην ξηρά;
Και πιο σημαντικό, που να τα εγκαταστήσω;
Κατά συνέπεια, παρά κίνδυνοι από τις καιρικές συνθήκες,
Η 6η Ιουνίου διατηρήθηκε.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, τα πλοία άρχισε να πλέει σιωπηλά
στη μέση μιας νυχτερινής καταιγίδας.
Προσγειώσεις στη Γιούτα και η Ομάχα ήταν πολύ διαφορετικές.
Στη Γιούτα, ένας βομβαρδισμός προκαταρκτική κεραία
υποστηριζόμενη από φράγμα ναυτικού πυροβολικού καθάρισε καλά την περιοχή προσγείωσης.
Ο τρομερός καιρός έπαιξε ευεργετικό ρόλο βοηθώντας τους συμμάχους να δημιουργήσουν έκπληξη,
γιατί τα περισσότερα U-boat έχουν σχεδιαστεί για περιπολία κατά μήκος της ακτής Cotentin
είχε επιστρέψει στο λιμάνι λόγω αυτής της ισχυρής καταιγίδας.
καταιγίδες επίσης ήταν η ευτυχής αιτία
της απόβασης αμερικανικής μεραρχίας δύο χιλιόμετρα από τον προγραμματισμένο στόχο,
σε μια περιοχή χωρίς σοβαρή άμυνα.
Η περιοχή ασφαλίστηκε γρήγορα, και χωρίς πρακτικά συναντούν αντίθεση.
Στην Ομάχα, αμερικανικά στρατεύματα συναντήθηκαν επίσης
προβλήματα περιήγησης λόγω κακοκαιρίας.
Όμως τα λάθη τους θέσεις προσγείωσης
δεν ήταν τόσο κερδοφόρα.
Βρέθηκαν αντιμέτωποι η γερμανική 352η Μεραρχία Πεζικού
πολύ έμπειρος, ποιος ήταν που εργάζονται στην περιοχή.
Οι αμερικανικές απώλειες ήταν βαριές.
Οι Γερμανοί το εκμεταλλεύτηκαν από τη θέση τους στην κορυφή των βράχων
να σφαγιάσουν Αμερικανούς στρατιώτες, καθώς περνούσαν μέσα από το νερό,
πριν καν φτάσει στην παραλία.
Παρά τις απώλειες αυτές, Η Ομάχα καταλήφθηκε.
Οι Βρετανοί και οι Καναδοί έπρεπε να αντιμετωπίσουν
δυσκολίες άλλης τάξης.
Στο Gold and Juno, γνωρίστηκαν ισχυρή αντίσταση,
και πήρε πολλή δύναμη και της γενναιότητας να αρπάξει την παραλία.
Το σπαθί ήταν πολύ λιγότερο καλά αμυνόμενος.
Αλλά η περιοχή η προσγείωση είναι στενή
και το μέγεθος των κυμάτων περίπλοκο σε μεγάλο βαθμό το καθήκον των συμμάχων.
Αλλά όπως στην Ομάχα, Η γερμανική αντίσταση παρασύρθηκε.
Να εκμεταλλευτεί την επιτυχία προσγειώσεις,
σχεδιασμένοι ευφάνταστοι μηχανικοί προσωρινά πλωτά λιμάνια,
κωδική ονομασία Mulberries.
Ρυμουλκήθηκαν το μανίκι, κομμάτι κομμάτι,
έτοιμο να ξεφορτώσει προμήθειες, οχήματα,
και τις απαραίτητες ενισχύσεις συνέχισε τις μάχες στη Γαλλία.
Μέσα σε εβδομάδες που ακολούθησε την D-Day,
η συμμαχική δύναμη εισβολής προχώρησε σιγά σιγά στο μπούκο της Νορμανδίας,
απελευθέρωση της καμπάνιας Γαλλικά, χωριό με χωριό.
Η χαρά ήταν απέραντη.
Μετά από τόσα χρόνια της καταπίεσης, οι σύμμαχοι έλαβαν
ένα θερμό καλωσόρισμα από από αυτούς που μόλις είχαν απελευθερώσει.
Στη Μεγάλη Βρετανία,
η είδηση του θριάμβου της απόβασης τόνωσε το ηθικό του κόσμου.
Ο Αδόλφος Χίτλερ σκηνοθετεί τη βραδιά όπως και η Μάχη της Νορμανδίας
θα χανόταν, έπρεπε να αντιδράσει.
Πάντα είχε ανακοινώσει στους δικούς του ότι είχε ένα μυστικό όπλο.
Τα νέα της κατάστασης στη Νορμανδία κυκλοφορούσαν ήδη.
Έπρεπε να φτιάξει το κέφι των Γερμανών και επιβεβαιώνουν τη δύναμη του ναζισμού.
Το εν λόγω όπλο υπήρχε.
Ήταν η βόμβα V1,
που πήρε το όνομά του από τη γερμανική λέξη που σημαίνει όπλο εκδίκησης.
Η αποτελεσματικότητα αυτής της βόμβας ήρθε γιατί ήταν μη επανδρωμένο.
Ένας βασικός πύραυλος κρουζ εν ολίγοις, που θα μπορούσε να εκτοξευτεί από την Ευρώπη,
πάνω από το κανάλι και φτάνουν στη Μεγάλη Βρετανία.
Μετά την εκτόξευση,
ο αυτόματος πιλότος κατεύθυνε τη βόμβα προς τον στόχο όπου επρόκειτο να εκραγεί.
βλάβη αυτή προκαλούσε ήταν τεράστια.
Τροφοδοτείται από ένα μείγμα βενζίνη και πεπιεσμένος αέρας,
το V1 πετούσε με μεγάλη ταχύτητα.
Έβγαλε έναν πολύ ιδιαίτερο ήχο, ένα βουητό που παράγεται από τον προωθητή
που έκανε 50 παλμοί το δευτερόλεπτο.
τι αξίζει για το V1 πολλά ψευδώνυμα:
Buzz Bomb, ή ακόμα και DoodleBug, πήρε το όνομά του από ένα μεγάλο αυστραλιανό έντομο.
Αυτός ο ήχος ήταν τρομακτικός.
Και όταν σταμάτησε
ήταν ακόμα πιο τρομακτικό, γιατί δεκαπέντε δευτερόλεπτα αργότερα,
μια τεράστια έκρηξη έσκασε στον αέρα.
Ωστόσο, για τον Χίτλερ και τους σχεδιαστές του,
το V1 είχε ένα σημαντικό ελάττωμα.
Δεν υπήρχε τρόπος να διασφαλιστεί αυτό είτε η βόμβα χτύπησε τον στόχο της είτε όχι.
Αν και το Λονδίνο στοχοποιούνται ακατάπαυστα,
οι Άγγλοι είχαν στήσει ένα πραγματικό τείχος σιωπής για αυτές τις επιθέσεις.
Καμία από τις καταστροφικές επιπτώσεις
ή τον αριθμό των νεκρών αναφέρθηκαν από τον Τύπο.
Πληροφορίες για τις επιτυχίες των προσεκτικά καταπιεσμένων V1,
δεν έφτασε ποτέ στη Γερμανία.
Το αδάμαστο πνεύμα των Βρετανών και οι Λονδρέζοι στην πρώτη θέση,
ήταν μεγάλο πρόβλημα για τον Χίτλερ σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης,
ειδικά κατά τη διάρκεια του Blitz.
Αλλη μια φορά,
οι Βρετανοί κράτησαν στην επιθυμία τους να δουν τον Χίτλερ να πέφτει.
Αναπτύχθηκαν μπαράζ από μπαλόνια,
και αεροπλάνα, το Spitfire ειδικότερα,
κυνηγήθηκαν στο V1 στον ουρανό.
Σχεδόν 2.500 από κατεβάστηκαν.
Ήταν ξεκάθαρο ότι το μυστικό όπλο του Χίτλερ
δεν επρόκειτο να επιτρέψει Η Γερμανία να κερδίσει τον πόλεμο.
Αποδείχθηκε μάλιστα τελικά αντιπαραγωγικό,
γιατί οι Σύμμαχοι ήταν περισσότεροι αποφασισμένη από ποτέ
να βάλει τέλος γρήγορα Ναζιστική βασιλεία του τρόμου.
Για Βρετανούς στρατιώτες ασχολούνται με τη Γαλλία,
ο φόβος που ένιωθε για αγαπημένα πρόσωπα στο σπίτι
τους τόνωσε κατά τη διάρκεια των ανακαλύψεων που πραγματοποίησαν από τις παραλίες.
Αφού επωφεληθείτε για τους Γερμανούς,
ήταν πλέον επιτακτική ανάγκη για αυτούς να εδραιώσουν τη θέση τους.
Περιέργως οι στρατηγοί του Χίτλερ ήταν ακόμα πεπεισμένοι
ως κύρια επίθεση επρόκειτο να συμβεί προς το Καλαί,
και ότι η επέμβαση Η Νορμανδία ήταν απλώς ένα δόλωμα.
Αλλά οι Γερμανοί, αυτοί, συνειδητοποίησε ότι ήταν ο αγώνας
για την επιβίωσή τους που ξεκινούσε.
Στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερι, που ήταν καθοριστικό στη Βόρεια Αφρική,
οδηγώντας τα στρατεύματά του στη νίκη,
κατά τη δεύτερη μάχη του Ελ-Αλαμέιν,
έπαιξε σημαντικό ρόλο στις μάχες στην Ευρώπη.
Συνάντησε αντιπολίτευση άγρια από την πλευρά των Γερμανών,
ανατολικά των παραλιών προσγείωσης
Έχοντας υποστεί σημαντικές απώλειες,
Ο Μοντγκόμερι αναγκάστηκε να υποχωρήσει να αλλάξει τακτική του.
Ταρακουνήστε τη γερμανική αντίσταση σε αυτόν τον τομέα ήταν κρίσιμος,
γιατί αν έπεφτε ο Καέν στα χέρια των συμμάχων,
ο δρόμος για το Παρίσι θα ήταν ορθάνοιχτο.
Ο Στρατός Κατοχής δεν ήταν πολύ αποτελεσματική
παρά το μεγάλο εργατικό δυναμικό της,
γιατί λειτουργούσε χωρίς υποστήριξη συντονισμένο πυροβολικό,
που σήμαινε χωρισμό στις επικοινωνίες.
Αυτή η δυσλειτουργία διευκόλυνε η προέλαση των συμμαχικών στρατευμάτων.
Μισό εκατομμύριο στρατιώτες είχαν προσγειώθηκε στη Νορμανδία γύρω στα μέσα Ιουλίου,
και το Μοντγκόμερι θα μπορούσε σε μεγάλο βαθμό να απασχολήσει οι Γερμανοί στη βορειοανατολική Γαλλία,
που άφησε τους Αμερικανούς ευκαιρία να προχωρήσουμε νότια.
Όταν η Καέν ελευθερώθηκε 19 Ιουλίου,
οι Σύμμαχοι βρέθηκαν ταυτόχρονα σε θέση δύναμης.
Με μια κίνηση στρατηγική τσιμπίδας,
οι Σύμμαχοι περικύκλωσαν την Γερμανοί που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα
να διατηρήσουν την παρουσία τους σε γαλλικό έδαφος.
Συμμαχικά στρατεύματα όντας όλο και πιο πολλοί,
η Βέρμαχτ βρέθηκε να κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό.
Η σύνταξη ήταν η μόνη επιλογή που προσφέρεται στον Χίτλερ και στους στρατηγούς του.
Και, κάνοντας ακόμα περισσότερα δραματική κατάσταση,
Επιχείρηση Bagration στο Ανατολικό Μέτωπο
απειλείται σοβαρά τα γερμανικά σύνορα.
Bagration ήταν το κωδικό όνομα της στρατηγικής επίθεσης στη Λευκορωσία.
Σκοπός του ήταν να σκουπίσει όλα τα γερμανικά στρατεύματα
έξω από αυτήν την περιοχή, στη βόρεια Ρωσία και μέχρι την Πολωνία.
Ξεκίνησε στις 22 Ιουνίου και συνεχίστηκε μέχρι τις 19 Αυγούστου.
Συμμετείχαν τέσσερις στρατοί.
Το πρώτο μέτωπο της Βαλτικής
και το πρώτο, το δεύτερο και τρίτο μέτωπο της Λευκορωσίας.
Αυτή η επιχείρηση, που ήταν τότε αναγνωρίστηκε ως η πιο τρομερή ήττα
γερμανικές ένοπλες δυνάμεις κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
οδηγεί στην καταστροφή από τρία κύρια συστατικά
της Ομάδας Στρατού Βορρά, δηλαδή το τέταρτο
και ένατος στρατός, και την Τρίτη Στρατιά Πάντσερ.
Η ταχύτητα της προόδου της επιχείρησης ήταν αξιοσημείωτη.
Στις 7 Ιουλίου, ο Κόκκινος Στρατός είχε μπει στη Λιθουανία,
και είχε εξασφαλίσει τις θέσεις του στις 13.
Στο τέλος της επιχείρησης Bagration,
Γερμανικές απώλειες ήταν τόσο σκληροί
ότι ακόμη και η στράτευση αναγκαστικά δεν μπορούσε πλέον να αντικαταστήσει
οι άνδρες που είχαν σκοτωθεί.
Ο άξονας έχασε συνολικά 20 μεραρχίες.
Έγιναν 50.000 Γερμανοί κρατούμενοι στην πόλη του Μινσκ,
τελευταία μεγάλη βάση Γερμανός σε σοβιετικό έδαφος,
και κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου.
Όταν ο Κόκκινος Στρατός ανακάλυψε η κατάσταση της ερήμωσης των χωριών,
εκ των οποίων μεγάλος αριθμός κάτοικοι είχαν σφαγιαστεί
ή απελάθηκε από τους Ναζί,
ανάγκασε τους κρατούμενους της να περπατήσει μέχρι τη Μόσχα
πριν κατευθυνθεί στην Πολωνία.
Στατιστικά στοιχεία του Bagration είναι εντυπωσιακές.
Οι συνολικές γερμανικές απώλειες, μετρώντας τους νεκρούς, τους τραυματίες,
και κρατούμενοι, υπολογίστηκαν σε 670.000 άνδρες,
κι αλλα καταστράφηκαν 59.000 οχήματα.
Οι Σοβιετικοί πλήρωσε επίσης βαρύ τίμημα
με 60.000 νεκρούς άνδρες.
Ασταμάτητο όμως
ο Κόκκινος Στρατός σάρωσε την Πολωνία.
Στρατός Εσωτερικού γυάλισμα είχε πυροδοτήσει
μια γενική εξέγερση Βαρσοβία και αντιμετώπισε γενναία
γερμανικά στρατεύματα.
Αντίθετα, ο Κόκκινος Στρατός σταμάτησε παρά να ορμήσω προς την πρωτεύουσα.
Όταν μπήκε η Γερμανία στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939,
οι Ναζί είχαν διαβεβαιωθεί να μην επιτεθούν οι Ρώσοι,
χάρη στο σύμφωνο μη επίθεσης υπέγραψε με τον Ιωσήφ Στάλιν.
Σε αντάλλαγμα, ο Χίτλερ είχε αποδέχτηκε ότι οι Ρώσοι
μερίδιο Πολωνία με Γερμανία.
Πολωνοί εθνικιστές ήταν πολύ πρόθυμοι
να αναλάβουν τα δικά τους πεπρωμένο, που είναι εύκολα κατανοητό.
Η εξέγερση της Βαρσοβίας φιλοξενείται από Πολωνούς
πρόθυμοι να θριαμβεύσουν των Γερμανών καταπιεστών τους,
ξεκίνησε την 1η Αυγούστου 1944,
λίγες μέρες πριν ο Κόκκινος Στρατός σχεδίαζε να φτάσει.
Δυστυχώς δεν είχαν δεν χρειάζεται ρεύμα
και οι Γερμανοί τους αντιμετώπισαν δύσκολο να διατηρήσουν τις θέσεις τους.
Όταν έφτασαν οι Σοβιετικοί,
δεν εντάχθηκαν στη μάχη κατά των Γερμανών
και παρέμεινε σταθμευμένος στο λίγα χιλιόμετρα από την πόλη.
Η εξέγερση κράτησε 63 ημέρες.
Η ξαφνική διακοπή του Κόκκινου Στρατού αποτελεί αντικείμενο πολλών αντιπαραθέσεων
του οποίου οι ιστορικοί συζητούνται ακόμη και σήμερα.
Αναφέρεται ότι η προκαταβολή Σοβιετικός από τη Ρωσία
θα είχε φύγει ο εξαντλημένος Κόκκινος Στρατός
και στερείται δύναμης να σαρώσει τους Γερμανούς.
Άλλοι το σκέφτονται αυτό δεν συνέβαινε καθόλου.
Ο Στάλιν θα απαιτούσε να σταματήσει αυτό,
Επειδή έτσι οι Πολωνοί θα ηττηθούν,
και επομένως δεν μπορούσε όχι, μετά τον πόλεμο,
να εναντιωθεί στο σοβιετικό καθεστώς.
Οι Σοβιετικοί εξηγούν αυτή η έλλειψη καυσίμων
μετά την επιχείρηση Bagration, τους σταμάτησε στις πύλες της Βαρσοβίας.
Αυτή η εξήγηση είναι για το λιγότερο αμφισβητήσιμο.
Η εξέγερση έληξε σε τις τελευταίες μέρες του Σεπτεμβρίου.
Στις 2 Οκτωβρίου οι Πολωνοί κατέληξε να παραδοθεί στους Γερμανούς
μετά το θάνατο 18.000 ανταρτών,
ενώ από 120 σε 200.000 Πολωνούς πολίτες
είχαν σκοτωθεί, οι περισσότεροι δολοφονήθηκε από γερμανικά στρατεύματα.
Μετά την παράδοσή τους, οι Ναζί έκαψαν την παλιά πόλη,
αφήνοντας μόνο ερείπια στους Ρώσους που τότε,
κατέλαβε τη Βαρσοβία.
Ο πανίσχυρος ρωσικός στρατός προχωρώντας αδυσώπητα από τα ανατολικά,
και οι Αμερικάνοι, Βρετανοί και Καναδοί
επιτάχυναν προέλασή τους προς τη Δύση.
Οι Γερμανοί στρατηγοί ήταν έχοντας επίγνωση της αυξανόμενης επισφάλειας
της θέσης τους.
συμπεριφορά του Χίτλερ γινόταν όλο και πιο παράλογο.
Κάποιοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε έχουν νόσο του Πάρκινσον.
Οι σύμμαχοι κέρδισαν τον πόλεμο αργα αλλα σιγουρα.
Ο Χίτλερ δεν πρέπει μόνο να φοβάται τους εχθρούς του από έξω,
αλλά και αυτά του εσωτερικού.
Στις 20 Ιουλίου 1944, απόπειρα δολοφονίας
διοργανώνεται από ανώτερους στρατιωτικοί αξιωματούχοι σχεδόν τα κατάφεραν.
Από καιρό,
έκανε ο Χίτλερ λίγες δημόσιες εμφανίσεις.
Κατά τη συμμετοχή σε μια συνάντηση στο το αρχηγείο του στην Ανατολική Πρωσία
για την αξιολόγηση της επιδείνωσης του η στρατιωτική κατάσταση στο ρωσικό μέτωπο,
Μια βόμβα εξερράγη, σκοτώνοντας τέσσερις αξιωματικούς και τραυματίζοντας σοβαρά πολλούς άλλους.
Ο Χίτλερ, ελαφρά τραυματισμένος, όφειλε τη ζωή του σε μια απίστευτη σύμπτωση.
Δεν ήταν το έργο ενός απομονωμένου Γερμανού.
Οι συμμετέχοντες στο οικόπεδο ήταν πολλά.
Ο αρχηγός τους ήταν Ο συνταγματάρχης Klaus von Stauffenberg,
έμπιστος του Χίτλερ, που μπορούσε να πλησιάσει τον Φύρερ.
Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι υπήρχε κίνημα αντίστασης
που χρονολογείται από την άφιξη στην εξουσία του Χίτλερ.
Και δεν είναι άχρηστο για να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά
το παρελθόν του φον Στάουφενμπεργκ
για να καταλάβουμε καλύτερα πώς αυτό το εξαιρετικό γεγονός
συνέβη λίγο μετά την D-Day.
Ο Φον Στάουφενμπεργκ ήταν από από υψηλόβαθμη καθολική οικογένεια.
Ο πατέρας του ήταν μέλος εξέχων της γερμανικής αριστοκρατίας,
και η μητέρα του ήταν κόμισσα.
ο μεγαλύτερος από τα τρία αδέρφια,
ξεκίνησε μελετώντας λογοτεχνία πριν γυρίσει
προς μια στρατιωτική καριέρα.
Πριν από το ξέσπασμα των εχθροπραξιών, Ο φον Στάουφενμπεργκ έγινε υπολοχαγός.
Σπούδασε όπλα και τα μεταφορικά μέσα,
και τοποθετήθηκε στην πρώτη κατηγορία ελαφριά δύναμη που εισέβαλε στην Πολωνία το 1939.
Ο Φον Στάουφενμπεργκ ήταν πιστός στον Χίτλερ εκείνη την εποχή,
και μάλιστα θεωρείται να ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα,
κυρίως γιατί Ο Χίτλερ είχε υπογράψει ένα σύμφωνο
με τους αξιωματούχους της Καθολικής Εκκλησίας.
Ωστόσο, όπως συνέβη στην οι περισσότερες από τις συνθήκες που υπέγραψε ο Χίτλερ,
δεν άργησε
έτσι τα μεγάλα αδικήματα δεσμεύονται σε αυτή τη συνθήκη.
Ξεκίνησε η Καθολική Εκκλησία να καταδικάσει τη ναζιστική ιδεολογία.
Η μαύρη λίστα της θρησκείας πήρε στην κλίμακα εντός του ναζιστικού καθεστώτος.
Είναι όμως ο πληθυσμός της πίστης Εβραίος που έγινε στόχος του Χίτλερ.
Η απάνθρωπη μεταχείριση που επιβλήθηκε στους Εβραίους
έκανε τον φον Στάουφενμπεργκ να επιστρέψει αμφισβητώντας την πίστη του στον Χίτλερ.
Και ειδικά μετά ένα γεγονός που έλαβε χώρα μεταξύ 9
και στις 10 Νοεμβρίου 1938, Kristallnacht.
Ήταν μια ολική επίθεση.
κατά των Εβραίων της Γερμανίας που προειδοποίησε όλο τον κόσμο.
Το πρωί της 10ης Νοεμβρίου, οι Ναζί είχαν δολοφονήσει 91 Εβραίους.
30.000 από αυτούς απελάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης,
και καταστράφηκαν περισσότερες από 2.000 συναγωγές.
Κατασκευάστηκε αντισημιτισμός πλέον αναπόσπαστο κομμάτι
Ναζιστική ιδεολογία, τροφοδοτείται από φανατικό μίσος
που ένιωθε ο Χίτλερ απέναντι στους Εβραίους, τον οποίο θεωρούσε υπεύθυνο
οικονομική παρακμή της Γερμανίας από την ήττα
του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Φον Στάουφενμπεργκ το ήξερε αυτό ήταν μια εμμονή του Χίτλερ.
Όταν η καταστολή επεκτάθηκε σε υποστηρικτές του μπολσεβίκικου κινήματος,
τρόμαξε.
Ο Χίτλερ είχε υπογράψει εντολές για ότι όποιος δημοσίευσε έναν σύνδεσμο
με μπολσεβίκικη ιδεολογία να εκτελεστεί αμέσως.
Ένας καλός αριθμός Γερμανών, συμπεριλαμβανομένου του von Stauffenberg,
καλείται να αντιταχθεί.
Κατά τη διάρκεια του μήνα, η γνώμη του von Stauffenberg για τη συμπεριφορά των Ναζί
και η πολιτική τους επιδεινώθηκε, και καταλήγει να πείσει τον εαυτό του
που ο Χίτλερ επρόκειτο να καταστρέψει η γερμανική αυτοκρατορία
σπαταλώντας αθώες ζωές.
Γύρω στο 1942, von Stauffenberg ήταν πεπεισμένος για την ανάγκη
να βάλει τέλος στις πράξεις του Χίτλερ και των κολλητών του.
Το 1943, σε λίγο μετά την προαγωγή
αντισυνταγματάρχης της 10ης Μεραρχίας Πάντσερ,
το όχημα του φον Στάουφενμπεργκ βομβαρδίστηκε από τους Βρετανούς
κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Τυνησίας.
Είχε την τύχη να επιζήσει και νοσηλεύτηκε για τρεις μήνες
πριν σταλούν στο σπίτι τον για την ανάρρωση του.
Οι πληγές του Φον Ο Στάουφενμπεργκ ήταν σοβαρός.
Είχε χάσει το αριστερό του μάτι,
το δεξί του χέρι, και τα περισσότερα δάχτυλα του άλλου χεριού.
Ήταν όμως αποφασισμένος να παραμείνω στρατιώτης.
Είναι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ότι ο Henning von Tresckow,
εν ενεργεία αξιωματικός αλλά και μέλος της γερμανικής αντίστασης, τον πλησίασε.
Γνωρίζοντας τις ιδιότητες διοργανωτής του von Stauffenberg
και την απόρριψη του ναζιστικού ιδεώδους,
Ο Φον Τρέσκοου του πρόσφερε θέση επιτελικού υπαλλήλου
στα κεντρικά γραφεία του γερμανικού στρατού στο Βερολίνο,
για να τον βοηθήσω, τη στιγμή ήρθε, στην εξάλειψη του Φύρερ.
Γνωρίζοντας ότι το δικό του οι τραυματισμοί δεν του επέτρεπαν
να οδηγεί μόνο ένα τέτοιο έργο,
Ο Φον Στάουφενμπεργκ δέχτηκε τη δουλειά.
Ο φον Τρέσκοου πείστηκε ότι μόνο ο θάνατος του Χίτλερ
θα μπορούσε να τερματίσει τη ναζιστική τυραννία.
Ενώ οι σύμμαχοι την πολεμούσαν στα πεδία των μαχών,
Η γερμανική αντίσταση επίσης, ετοιμαζόταν να κάνει το καθήκον του.
Η δολοφονία πρέπει να επιχειρηθεί με κάθε κόστος.
Αυτό που έχει σημασία σήμερα
δεν είναι πλέον αυτός ο στόχος λεπτομέρειες του πραξικοπήματος,
αλλά καλό να αποδειχθεί στον κόσμο και στα μάτια της ιστορίας
που οι άντρες του κίνημα αντίστασης
είχε το θάρρος να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα.
Όταν ο Φον Στάουφενμπεργκ εντάχθηκε στο κίνημα,
είχαν διάφορα σχέδια μπήκε στον πειρασμό να σκοτώσει τον Χίτλερ
και τα υψηλόβαθμα στελέχη της.
Σε κάθε προσπάθεια, κάτι ήταν λάθος.
σκέφτηκε ο φον Στάουφενμπεργκ ότι λόγω των τραυματισμών του,
θα του ήταν πιο εύκολο να πλησιάσει του Χίτλερ χωρίς να κινεί υποψίες.
Αυτοπροσδιορίστηκε να πραγματοποιήσει την επίθεση.
Σε αυτό το στάδιο της σύγκρουσης, Συμμαχικές επιχειρήσεις απόβασης
είχε επιτυχία
και υποστήριξη για τον Von Tresckow
στην αντίσταση Τα γερμανικά ενισχύθηκαν,
για να τελειώσει προς το ναζιστικό καθεστώς και τον αρχηγό του.
Στις 11 Ιουλίου 1944 ο Φον Στάουφενμπεργκ συμμετείχε σε συνέδριο στο Berghof,
Η υποχώρηση του Χίτλερ στην καρδιά των Βαυαρικών Άλπεων,
κοντά στο Berchtesgaden, με μια βόμβα στον χαρτοφύλακά του.
Άλλο ένα μέλος της συνωμοσίας περίμενε στο προγραμματισμένο αυτοκίνητο
να ξεφύγουν, ότι η δολοφονία του Χίτλερ, του Χίμλερ
και ο Göring τα καταφέρνει.
Αλλά για άλλη μια φορά απέτυχε.
Όταν έφτασε ο φον Στάουφενμπεργκ,
ανακάλυψε ότι ο Χίμλερ και ο Göring δεν ήταν παρόντες.
Μετά από ένα τηλεφώνημα με τους συνδημότες του,
η απόφαση πάρθηκε για να ακυρώσετε τη λειτουργία.
Ο Φον Στάουφενμπεργκ επέστρεψε στο Βερολίνο, αποφάσισε να ανανεώσει
η προσπάθειά του αργότερα.
Οι συνωμότες δεν έχασαν χρόνο επαναπρογραμματισμού της λειτουργίας τους.
Και γύρω στις 15 Ιουλίου, von Stauffenberg, για άλλη μια φορά,
ήταν έτοιμος με τη βόμβα του, στην έδρα
του Χίτλερ στην Ανατολική Πρωσία.
Αυτή τη φορά, Χίμλερ απουσίαζε από τη συνάντηση
και αυτή η νέα προσπάθεια απέτυχε.
Βρείτε τους τρεις άντρες μαζί στο ίδιο μέρος την ίδια στιγμή,
αποδείχθηκε πολύ περίπλοκο, γιατί οι ηγέτες των Ναζί ήταν πολύ προσεκτικοί.
Ήδη είχαν γίνει συλλήψεις.
Τα μέλη της συνωμοσίας επέλεξε την ημερομηνία 20 Ιουλίου.
Ο επείγων χαρακτήρας της εκτέλεσης ήταν ζωτικής σημασίας για αυτό που θα ήταν
η τελευταία δυνατή υποδοχή.
Το πρωί της 20ης Ιουλίου, ο Φον Ο Stauffenberg προσχώρησε από το Βερολίνο,
Η φωλιά του Χίτλερ στην Ανατολική Πρωσία,
οπλισμένος με δύο βόμβες σε ένα χαρτοφύλακα.
Μπήκε στην αίθουσα συσκέψεων όπως είχε προγραμματιστεί, πριν φτάσει ο Φύρερ.
Διεκδίκηση αλλαγής πουκάμισο, βρήκε ένα δωμάτιο
στο οποίο ενεργοποίησε τους πυροκροτητές χρησιμοποιώντας μικρές πένσες.
Στερείται το δεξί χέρι και με μόνο τρία δάχτυλα στο αριστερό χέρι,
αυτή η ακριβής δουλειά δεν ήταν εύκολη.
Όταν ένας φρουρός χτύπησε στην πόρτα να τον ρωτήσω
να βιαστείτε να συμμετάσχετε στη συνάντηση, είχε οπλίσει μόνο μία βόμβα.
Ο Φον Στάουφενμπεργκ δεν είχε πια μόνο για να ελπίζουμε ότι μια βόμβα θα ήταν αρκετή.
Στις 12:30 μ.μ.
Ο φον Στάουφενμπεργκ τοποθέτησε τον χαρτοφύλακα
κάτω από το τραπέζι μπροστά του,
μόλις ο Χίτλερ πήρε τη θέση του.
Στη συνέχεια βγήκε από το δωμάτιο, αναφέροντας ένα επείγον τηλεφώνημα
έδωσε και περίμενε την έκρηξη.
Αλλά ένας αργοπορημένος πήρε τη θέση ότι ο Στάουφενμπεργκ μόλις είχε φύγει
και έσπρωξε πίσω τον χαρτοφύλακα μερικά εκατοστά.
Όταν η βόμβα εξερράγη στις 12:42 μ.μ.
ο δύστυχος αργοπορημένος και άλλοι τρεις άνδρες σκοτώθηκαν,
αλλά ο Χίτλερ κάποτε εξάλλου, γλίτωσε τον θάνατο.
Ήταν ακόμη και ένας από τους λιγότερους επηρεάστηκε από την έκρηξη,
χάρη στην προστασία αυτό που του είχε δώσει
το μεγάλο και συμπαγές τραπέζι τραπέζι συνεδριάσεων βελανιδιάς.
Ο Φον Στάουφενμπεργκ ήταν σίγουρος κανείς δεν μπορούσε να επιβιώσει
στην τεράστια έκρηξη.
Έτρεξε προς το Βερολίνο, πεπεισμένος ότι ο Χίτλερ ήταν νεκρός.
Ευδιάθετος, φον Στάουφενμπεργκ βρήκε τα άλλα μέλη
της συνωμοσίας, έτοιμος να αναλάβει την εξουσία στη Γερμανία.
Ωστόσο, γύρω στις 19:00 το ίδιο απόγευμα, αυτή η χαρά μετατράπηκε σε απόγνωση
όταν παρενέβη ένας Χίτλερ στο ραδιόφωνο με αυτά τα λόγια:
Μια μικρή κλίκα αξιωματικών φιλόδοξος, αδίστακτος,
εγκληματίες και τα δύο ο ηλίθιος προσπάθησε να με εξαφανίσει.
Το γερμανικό πρακτορείο τύπου πρόσθεσε:
Ο γερμανικός λαός πρέπει να σκεφτεί την αποτυχία αυτής της απόπειρας κατά της ζωής του Χίτλερ
ως σημάδι ότι ο Χίτλερ οφέλη από την προστασία
της θεϊκής δύναμης να συνεχίσει το έργο του.
Αυτή η μικρή κλίκα της οποίας ο Χίτλερ ήταν στην πραγματικότητα πολύ πιο σημαντικό
απ' όσο είχε φανταστεί.
Όταν έδωσε εντολή να πυροβολήσουν von Stauffenberg αμέσως,
ο αξιωματικός υπεύθυνος της αποστολής
αποδείχθηκε ότι ήταν ο εαυτός του μέλος της συνωμοσίας,
και τις εντολές του δεν μεταδόθηκαν.
Όμως η σύλληψη του Ο φον Στάουφενμπεργκ ήταν αναπόφευκτος.
Πριν το τέλος της ημέρας, αυτόν και τρεις από τους συντρόφους του
είχε βρεθεί.
Στη 1 τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου 1944,
στο φως των προβολέων ενός φορτηγού,
von Stauffenberg, 36 ετών, ψιθύρισε αυτά τα τελευταία λόγια:
«Ζήτω η Γερμανία ιερό», πριν πυροβοληθεί.
Ο αδερφός του Stauffenberg, Berthold,
καθώς και περισσότερο από 200 άλλοι συνωμότες,
εμφανίστηκε ενώπιον δικαστή
και καταδικάστηκαν σε θάνατο.
[Γερμανόφωνος ήχος]
Οκτώ από αυτές τις προτάσεις, συμπεριλαμβανομένου του Berthold,
ήταν θάνατος από κρέμεται με σύρμα πιάνου
σε έναν κρεοπώλη.
Αυτές οι φρικτές εκτελέσεις μαγνητοσκοπήθηκαν και παρουσιάζονται στους ανώτερους αξιωματικούς
για να τους αποτρέψει από τυχόν μελλοντικές απόπειρες δολοφονίας.
Ο Χίτλερ έγινε ακόμη περισσότερος παρανοϊκό και επικίνδυνο,
ενώ η ήττα της Γερμανίας ήταν πλέον αναπόφευκτο.
Τον Ιούνιο, ενώ η μάχη της Νορμανδίας μαινόταν,
οι Ρώσοι πλησίαζαν της Γερμανίας στον Ειρηνικό,
Αμερικανοί επίσης συγκέντρωσε βαθμούς.
Στόχος τους ήταν τα νησιά Μαριάνα, και ο πρώτος από αυτούς ήταν ο Σαϊπάν.
Ιαπωνικά αεροπλάνα σφάχτηκαν κατά εκατοντάδες
και αμερικανικά υποβρύχια τορπιλών επιτυχημένα ιαπωνικά αεροπλανοφόρα.
Οι σύμμαχοι κέρδισαν τη νίκη και το Saipon έπεσε στις 9 Ιουλίου 1944.
Αυτή η ήττα οδήγησε στην παραίτηση του Ιάπωνα πρωθυπουργού Tojo,
εννέα μέρες αργότερα.
Έκρυψε τα γεγονότα του Σαϊπάν, προσπαθώντας να πείσει τους ανθρώπους του
ότι οι Ιάπωνες είχαν νικήσει.
Όταν βγήκε η αλήθεια,
Ο Tojo έχασε κάθε αξιοπιστία.
Οι Αμερικανοί όχι δεν σταμάτησε στο δρόμο.
Μετά τη νίκη τους στο Σαϊπάν, ξεκίνησαν μια νέα καμπάνια
να αρπάξει των νησιών Tillon και Guam.
Έφτασαν τον Αύγουστο του 1944.
Η ταπείνωση του Περλ Χάρμπορ το 1941, κόντευε να πλυθεί.
Οι Αμερικανοί θα μπορούσαν τώρα εξετάστε το ενδεχόμενο μάχης σε ιαπωνικό έδαφος.
Το καλοκαίρι του 1944, στο ευρωπαϊκό μέτωπο,
αμερικανικές δυνάμεις συνέχισαν την ανακάλυψη τους
ενδοχώρα.
Αμερικανοί και Βρετανοί πρέπει τώρα να ενώσουν τις προσπάθειές τους
πιο κοντά.
Ο Μοντγκόμερι το περίμενε αυτό Ο Αϊζενχάουερ τον διορίζει διοικητή
χερσαίες δυνάμεις στην Ευρώπη.
Αλλά οι στρατηγοί Omar Bradley και George Patton
τόσο όσο Ο Μοντγκόμερι, είχε υποθέσει
σημαντικές ευθύνες σε αυτή την ανακατάκτηση της Γαλλίας.
Το προνομιακό Μοντγκόμερι ήταν αδιανόητο.
Πολύ δυνατός ανταγωνισμός δίχασε τους Αμερικανούς στρατηγούς
και το Μοντγκόμερι από τότε Συμμαχικές επιχειρήσεις στη Σικελία.
Ο Αϊζενχάουερ ήξερε πολύ αν και οι συμπατριώτες του
δεν θα δεχόταν ποτέ ας τους παραγγείλει ο Μόντι.
Επιπλέον, υπήρχε τώρα μεγαλύτερος αριθμός
των αμερικανικών στρατευμάτων που Βρετανοί πολεμούν στη Νορμανδία.
Ήταν λογικό ότι ήταν Αμερικανός που έχει τη συνολική ευθύνη.
Η προφανής λύση ήταν αυτή Ο Αϊζενχάουερ αναλαμβάνει ο ίδιος αυτόν τον ρόλο.
Για να κατευνάσει τον Μοντγκόμερι,
Πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ
τον προήγαγε στο βαθμό του στρατάρχη.
Η επόμενη αποστολή του Μοντγκόμερι
έφερε το κωδικό όνομα της επιχείρησης Goodwood.
Ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου,
στόχος μας ήταν να αποδυναμώσουμε η γερμανική αντίσταση
για τη διευκόλυνση της επιχείρησης Cobra.
Αυτή η επιχείρηση Cobra ήταν να οδηγήσει στην περικύκλωση των Γερμανών,
στην τσέπη του Falaise.
Η επέμβαση θα έπρεπε να έχει ουσιαστικά ξεκινά στις 18 Ιουλίου,
αλλά λόγω κακοκαιρίας, σταθερά από το καλοκαίρι του 1944,
αναβλήθηκε για τις 25 Ιουλίου.
Άλλη μια επέμβαση, κωδική ονομασία Atlantic,
εκτοξεύτηκε για να πάρει οι κορυφογραμμές του Verrières,
μια λοφώδη περιοχή νότια της Καέν.
Κατακτήστε αυτούς τους λόφους όχι μόνο θα επέτρεπε
να δημιουργήσει ένα εξαιρετικό αμυντική στάση,
αλλά και θα άνοιγε ο δρόμος για την πόλη Falaise,
ιδιαίτερα δύσκολο να ληφθούν υπόψη
ισχυρής γερμανικής συγκέντρωσης σε αυτή τη στρατηγική γραμμή κορυφογραμμής.
Όταν η επιχείρηση Atlantic απέτυχε,
Ξεκίνησε η επιχείρηση Spring του Καναδού Στρατηγού Γκάι Σίμοντς,
που ονομάστηκε από τον Μοντγκόμερι να καταρτίσει σχέδιο μάχης
προορισμένοι να αρπάξουν αυτές τις κορυφές.
Η Φάση 1 ξεκίνησε στις 24 Ιουλίου.
Στρατιώτες της Βόρειας Νέας Σκωτίας Οι Highlanders επιτέθηκαν πρώτοι
την πόλη Tilly-la-Champagne τις πρώτες κιόλας ώρες της ημέρας.
Ο Simonds είχε φανταστεί να κάνει τον κόσμο να σκεφτεί το φως των προβολέων στα σύννεφα,
για αύξηση της ορατότητας και δείτε τις θέσεις του εχθρού.
Δυστυχώς, αυτό σήμαινε, αντίθετα,
ότι οι Γερμανοί αμυντικοί μπορούσε να δει και τους Καναδούς.
Ακολούθησε μάχη με απίστευτη βία.
Για το στάδιο 2, Calgary Highlanders
κατευθύνθηκε προς πόλεις και κορυφογραμμές.
Παρά τη σφοδρή αντίθεση Γερμανός, η περιοχή απελευθερώθηκε.
Αλλά οι αντεπιθέσεις πάντζερ εναντίον της Βόρειας Νέας Σκωτίας
και οι Calgary Highlanders,
ανάγκασε τους Συμμάχους να φύγουν περιοχές που κατακτήθηκαν πρόσφατα.
Το Black Watch Unit ήταν συμμετέχουν στην τρίτη φάση.
Κατευθύνθηκε προς το χωριό Saint-Martin,
πριν στραφεί σε οι κορυφές του Verrières.
Κατά τη διάρκεια της D-Day και τις εβδομάδες που ακολούθησαν,
η κακοκαιρία είχε παίξει υπέρ των συμμάχων,
πείθοντας τους στρατηγούς του Χίτλερ ότι οι επιχειρήσεις δεν μπορούσαν να ξεκινήσουν
πριν τις συνθήκες ο καιρός δεν βελτιώνεται.
Ακόμα δεν ήταν όταν ξεκίνησε η λειτουργία της Άνοιξης.
Οι Γερμανοί μετακίνησαν τους ένατο τμήμα SS Panzer στην περιοχή,
μόλις οι πληροφορίες για την ενεργοποίηση της επιχείρησης Spring
τους έφτασε.
Μια καθυστέρηση μετά το κακό ο χρόνος έδωσε στους Γερμανούς
ώρα για ενίσχυση της κορυφογραμμής με τέσσερα επιπλέον τάγματα.
Οι Καναδοί υπέστησαν τρομερές απώλειες
σε αυτή τη φάση, και λίγο στρατιωτών κατάφεραν να επιβιώσουν
να πουν την ιστορία τους,
αποδεικνύοντας ότι παρά την επιτυχία της D-Day,
η μάχη της Γαλλίας ήταν μακριά από τη νίκη.
Είναι μόνο στο αρχές Αυγούστου
από την περιοχή γύρω της Καέν θα μπορούσε να εξασφαλιστεί.
Ωστόσο, ενώ η ανακάλυψη ήταν αργή,
έκαναν ξαφνικά οι Σύμμαχοι ταχεία πρόοδο.
Στις 15 Αυγούστου η επιχείρηση Το Dragoon πυροδοτήθηκε.
Οι Σύμμαχοι επρόκειτο να αποβίβαση στην ακτή στη νότια Γαλλία,
μεταξύ Τουλόν και Καννών.
Το Dragoon ήταν το νέο όνομα λειτουργίας Anvil
που έπρεπε να γίνει την ίδια τη στιγμή που η επιχείρηση Overlord,
ώστε τα στρατεύματα να επιτεθούν νότια ταυτόχρονα
τι συνεβαινε η απόβαση στη Νορμανδία.
Συνεργασία μεταξύ των Αμερικανών και οι Βρετανοί αποδείχτηκαν δύσκολοι
και όχι πάντα αρμονικά.
Η επιχείρηση Anvil είχε αποκάλυψε εσωτερικά προβλήματα.
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ήταν πεπεισμένος ότι ο πόλεμος στην Ιταλία
πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό
και ασκήστε πίεση για να κατακτηθεί η Ρώμη.
Αλλά η απόφαση να εισβάλει στη Γαλλία λήφθηκε
και οργανώθηκε η επιχείρηση Overlord.
Οι παραλίες της Νορμανδίας ήταν τελικά επιλέχτηκε για αυτή τη λειτουργία
και οι Αμερικανοί είχαν επίσης σχεδιάσει
να αποβιβαστούν στη νότια Γαλλία, σύμφωνα με τα σχέδια της επιχείρησης Αμόνι.
Απαιτούνται και οι δύο επεμβάσεις τη χρήση LST, Δεξαμενή Προσγείωσης Πλοίου.
Αλλά ρώτησε ο Τσόρτσιλ στον Πρόεδρο Ρούσβελτ
να μεταφέρει τα πολύτιμα του Λειτουργία Anvil Gear
στην Επιχείρηση Overlord.
Οι Αμερικανοί δεν ήταν θερμά να δεχτώ αυτό το αίτημα.
Αυτό το επιχείρημα συνεχίστηκε για κάποιους ώρα, μέχρι μια προπόνηση
στην προσγείωση των ανδρών και εξοπλισμός στις αγγλικές παραλίες
παρόμοιο με αυτοί που επιλέχθηκαν στη Νορμανδία,
μετατρέπεται σε καταστροφή.
Αμερικανική εκπαίδευση για Παραλία Γιούτα στο Slapton Sands στο Ντέβον,
δέχτηκε επίθεση από U-boats Χερβούργοι Γερμανοί
που πέτυχε απευθείας χτυπήματα στον πέντε LST, σκοτώνοντας πάνω από 700 άνδρες.
Αυτά τα LST ήταν αδύνατα να αντικατασταθεί τόσο κοντά στην ημέρα D,
και η επιχείρηση Anvil αποκρούστηκε.
Ειρωνικώς, ακόμα και μετά την επιτυχία του D-Day,
Ο Τσόρτσιλ ήταν πάντα αντίθετος στην επιχείρηση Αμόνι,
νομίζοντας ότι τα δυνατά του σημεία θα ήταν καλύτερα απασχολούμενος
στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης,
φοβούμενοι ότι οι Ρώσοι σύμμαχοί τους μην γίνετε πολύ παρεμβατικοί.
Τότε ήταν που προτάθηκε
για να αλλάξετε το όνομα του την επιχείρηση στην επιχείρηση Dragoon.
Ο Τσόρτσιλ ήταν που συμμετέχουν στην επιχείρηση,
που μεταφράζεται σε Dragon, στα αγγλικά.
Μετά την πτώση της Ρώμης στα χέρια των Συμμάχων στις αρχές Ιουνίου,
Ο Τσόρτσιλ δεν είχε άλλα επιχειρήματα.
Μετά την επιτυχή επέμβαση Cobra, που ουσιαστικά οφειλόταν
στη δύναμη των Αμερικανών,
ο Βρετανός πρωθυπουργός δεν είχε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να συναινέσει
και Επιχείρηση Dragoon είχε προγραμματιστεί για τις 15 Αυγούστου.
Συμμετέχουν 200.000 Αμερικανοί,
Καναδοί, Δωρεάν γαλλικά και βρετανικά,
προσγειώσεις πραγματοποιήθηκε με επιτυχία
σε επτά διαφορετικές ζώνες,
κατά μήκος της ακτής.
Από τη δεύτερη μέρα,
περισσότεροι από 94.000 άνδρες είχε αποβιβαστεί,
και όπως πολλοί Στρατιώτες της Βέρμαχτ
είχε σταλεί να πολεμήσει στη βόρεια Γαλλία,
Επιχείρηση Dragoon συνάντησε μικρή αντίθεση.
Η προσγείωση πραγματοποιήθηκε γρήγορα και αποτελεσματικότητα, και σε λιγότερο από 24 ώρες,
οι Σύμμαχοι είχαν διεισδύσει από 30 χιλιόμετρα στην ενδοχώρα.
Για τη γαλλική αντίσταση, ήταν καλά νέα,
ειδικά για αυτούς που πολέμησαν στους δρόμους της πρωτεύουσας.
Η ελπίδα της απελευθέρωσης επιβεβαιώθηκε η γρήγορη από το Παρίσι.
Η Γαλλική Αντίσταση, γεννήθηκε από την εγκατάσταση του καθεστώτος Vichy,
μετά την ήττα της Γαλλίας το 1940,
αναπτυχθεί και οργανωθεί
μαζί με τη σκλήρυνση της γερμανικής κατοχής.
Το καθεστώς του Βισύ υπό την προεδρία του Στρατάρχη Philippe Pétain,
κυβέρνησε τη Γαλλία για την κατοχή μεταξύ 1940 και 1944,
και έπεσε γρήγορα υπό την κυριαρχία του Χίτλερ.
Για πολλούς Γάλλους, να ηττηθεί από τους Γερμανούς
και να δει την κυβέρνησή του σε συμπαιγνία με τους νικητές ήταν ανυπόφορη.
Και κινήματα αντίστασης ενισχύθηκαν.
Ήταν εξαιρετικά δύσκολο για αντίσταση στη δράση.
Γκεστάπο, καταγγελία, απαγόρευση κυκλοφορίας, λογοκρισία, περιέπλεξαν σοβαρά τις πρωτοβουλίες τους.
Επιπλέον, η κυβέρνηση του Vichy διατηρούσε προπαγάνδα
περνώντας τους αντιστασιακούς για επικίνδυνους εγκληματίες
και προδότες της χώρας.
Το 1943 δημιουργήθηκε η πολιτοφυλακή.
Ήταν στην κυβέρνηση του Βισύ
τι ήταν η Γκεστάπο για τους Ναζί.
Υπεύθυνη ήταν η πολιτοφυλακή
του θανάτου χιλιάδων Γάλλων στα μαύρα χρόνια της Κατοχής.
Συλλογική τιμωρία και οι αιματηρές σφαγές πολλαπλασιάστηκαν.
Αν και η απελευθέρωση της Γαλλίας ήταν κοντά,
οι καταχρήσεις συνεχίστηκαν.
Στο χωριό Oradour-sur-Glane,
όπου η παρουσία των υπήρχε υποψία αντίστασης,
μια μεραρχία SS έσφαξε τους 642 κατοίκους.
Οι άντρες ήταν μαζεμένοι και καταρρίφθηκε με πολυβόλα,
ενώ οι γυναίκες και τα παιδιά κάηκαν ζωντανά
στην εκκλησία όπου ήταν κλεισμένοι.
Παρά όλους αυτούς τους κινδύνους, τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου 1944,
η γαλλική αντίσταση μπορούσε συγκεντρώσει έναν στρατό 100.000 ανδρών,
έτοιμοι, πρόθυμοι και ικανοί,
σε πολλές δράσεις μεγάλης κλίμακας,
να είναι περισσότερο από συνεργάτες δεύτερης κατηγορίας,
και βοηθούν τους συμμάχους στην επιχείρηση Overlord.
Πληροφορίες που παρείχαν ήταν πολύ πολύτιμες,
και σε πράξεις σαμποτάζ στις μεταφορές
και γραμμές επικοινωνίας, ήταν πολύ αποτελεσματικά.
Προφανώς η Αντίσταση ήθελε Το Παρίσι να απελευθερωθεί το συντομότερο δυνατό,
και η εξέγερση άρχισε στις 19 Αυγούστου.
Παρά το γεγονός ότι ο Αϊζενχάουερ σκέφτηκε ότι ήταν πολύ νωρίς
να κάνει κίνηση στο Παρίσι,
έλαβε τελεσίγραφο το οποίο τον ανάγκασε να αλλάξει τακτική.
Σαρλ ντε Γκωλ,
αρχηγός των Ελεύθερων Γάλλων και το δεύτερο τμήμα τεθωρακισμένων,
απείλησε να στείλει τον στρατό του στο Παρίσι, μόνος αν χρειαστεί,
να βοηθήσω στους Παριζιάνους που είχαν επαναστατήσει.
Δεν ήθελε αναπαράγει το σενάριο της Βαρσοβίας,
όταν οι Ρώσοι παρέμεινε χωρίς να επέμβει
για να στηρίξει η πολωνική εξέγερση.
Ο Αϊζενχάουερ έδωσε το πράσινο φως της και εξουσιοδότησε τους Συμμάχους
να τον στηρίξει.
Οι Ελεύθεροι Γάλλοι πολέμησαν ένδοξα για το Παρίσι.
Γύρω στις 16 Αυγούστου, η αστυνομία, προσωπικό του μετρό
και οι θέσεις απεργούσαν.
Στις 20 Αυγούστου, η εξέγερση ήταν ολοκληρωτική, με οδοφράγματα και χαρακώματα
που είχε εμφανιστεί παντού.
Άνδρες, γυναίκες και παιδιά βοήθησε την αντίσταση
για τη μεταφορά υλικών στο ξύλινο καρότσι τους.
Ο πατριωτισμός δυνάμωνε.
Κατά τη διάρκεια μιας σύντομης παύσης φωτιά και από τις δύο πλευρές
προσπάθησε να αξιολογήσει τις αντίστοιχες καταστάσεις τους.
Οι Γερμανοί δεν ήταν τόσο πολλοί,
αλλά η αντίσταση δεν είχε βαρύ οπλισμό,
αυτό που είχαν σε αφθονία η Βέρμαχτ.
22 Αυγούστου, η μάχη για το Παρίσι μαινόταν.
Η αντίσταση καταφέρνει να επιβάλει το ουσιαστικό τα κατοχικά στρατεύματα να αποσυρθούν.
Έξαλλος απαίτησε ο Χίτλερ
μόνο ένα μέγιστο προκληθεί ζημιά στην πόλη.
Dietrich von Choltitz, διοικητής των στρατευμάτων κατοχής,
έδωσε εντολή να βομβαρδίστε το Μεγάλο Παλάτι.
Δύο μέρες αργότερα οι Γάλλοι ελεύθερο από τη δεύτερη τεθωρακισμένη μεραρχία
έφτασε στο κέντρο του Παρισιού,
και ο στρατηγός Pierre Billotte, διοικητής της πρώτης γαλλικής τεθωρακισμένης ταξιαρχίας,
ρώτησε με ένα απλό επιστολή προς τον φον Τσόλτιτζ
να προσφύγει στον λόγο του:
Το εκτιμώ από ένα σημείο από αυστηρά στρατιωτική άποψη,
την αντίσταση των γερμανικών στρατευμάτων υπεύθυνος για την άμυνα του Παρισιού
δεν μπορεί πλέον να είναι αποτελεσματική.
Προκειμένου να αποτραπεί οποιαδήποτε αχρείαστη αιματοχυσία,
είναι στο χέρι σου να βάλεις τέρμα σε κάθε αντίσταση αμέσως.
Ο Χίτλερ επανέλαβε την εντολή του να μην παραδοθεί,
όποιες κι αν είναι οι συνθήκες.
Έκανε την τρομερή δήλωση:
Η γαλλική πρωτεύουσα δεν πρέπει πέσει στα χέρια του εχθρού,
αλλιώς εντελώς ερείπια.
Ο φον Τσόλτιτζ πήρε τα πολύ δύσκολα, αλλά γενναία απόφαση
να μην υπακούει με τις ανάξιες διαταγές του,
και επέτρεψε να απελευθερωθεί το Παρίσι ανέπαφο από τα γαλλικά στρατεύματα.
Σαρλ ντε Γκωλ, θριαμβευτής, έκανε έναν γλαφυρό και πατριωτικό λόγο
που προορίζεται για τον λαό του Παρισιού, μόλις κυκλοφόρησε, σε όλο τον κόσμο.
Έχουμε ζήσει τα περισσότερα μεγάλες στιγμές της ιστορίας μας.
Δεν χρειάζεται να θέλουμε εκτός από το να μας δείξει
μέχρι το τέλος αντάξιος της Γαλλίας.
Ζήτω η Γαλλία !
διορίστηκε ο Ντε Γκωλ Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης
της Γαλλικής Δημοκρατίας που πήρε τα ηνία της εξουσίας αμέσως.
Η απελευθέρωση του Παρισιού ήταν μια καίρια στιγμή στον δρόμο των Συμμάχων προς τη νίκη.
Ο αγώνας για το Βερολίνο εκτοξεύτηκε τώρα.
Οι μήνες Ιούλιος, Αύγουστος, Ο Σεπτέμβριος ήταν κρίσιμος για τους συμμάχους.
Μετά την Ενοποίηση την πρόοδο της προσγείωσης
και επιθέσεις σε οχυρά Γερμανοί κατά μήκος της ακτής της Νορμανδίας,
το τεράστιο έργο ολοκληρώθηκε ήταν προφανές.
Αυτός που περίμενε το ίδιο και οι Σύμμαχοι.
Έπρεπε τώρα να αναλάβουν μια μακρά και δύσκολη εκστρατεία
σε όλη τη Γαλλία για φτάσει στη Γερμανία.
Παρόλο που γνωρίζει ότι είναι ο χαμένος,
η πεισματάρα θέληση του Αδόλφου Χίτλερ να πολεμήσει,
ήταν πιο δυνατός από ποτέ.
Αλλά οι δυνατότητες του Φύρερ να πάρει οι ορθολογικές αποφάσεις επιδεινώθηκαν.
Και ακόμη και οι ανώτεροι αξιωματικοί της,
συμπεριλαμβανομένου του Hermann Göring, Heinrich Himmler και Joseph Goebbels
ξεκινούσαν να έχεις σοβαρές αμφιβολίες
για την ικανότητα του Χίτλερ να τους οδηγεί περισσότερο.
Να ενισχυθεί τη θέση τους στη Γαλλία,
οι Σύμμαχοι επρόκειτο να κάνουν αντιμετωπίζοντας πολλούς κινδύνους.
Ενώ οι Ρώσοι όρμησε στο Βερολίνο από την Ανατολή,
οι σύμμαχοι στη δύση ήταν να αντιμετωπίζουν πολιτικά προβλήματα
με τους σοβιετικούς ομολόγους τους, στόχος της οποίας ήταν το Βερολίνο.
Το τέλος του δεύτερου Ο Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε.
προκλήσεις για τον κόσμο τα δωρεάν ήταν μεγαλύτερα
ότι δεν το είχαν ποτέ από το 1939.
Ένα ήταν σίγουρο,
το τέλος του Χίτλερ και η τυραννία του ήταν κοντά,
προμηνύοντας μιας νέας εποχής ελευθερίας.