150.000 kişi var,
buraya tek bir adamın iradesiyle getirildi.
Tek bayrak altında bir aradayız.
Aynı selamla birleşmişiz.
Onu savaşta bile takip etmeye hazırım,
deliliğe,
onların rehberi,
onların Führer'i.
Çağdaş tarihte çok az isim bu kadar güçlü yankı uyandırıyor
Adolf Hitler'inki gibi.
Çok az erkek böyle bir dehşet duygusuyla ilişkilendirilmiştir
ve nefret toplumsal hafızamızda.
Bizim dileğimiz ve isteğimiz bu Reich'ın bin yıl sürmesidir.
Sevinçli olabiliriz çünkü o gelecek tamamen bize ait.
Yaşasın zafer!
Milliyetçi ve fanatik konuşmaları tüm bir halkı harekete geçirdi,
onları 20. yüzyılın en ölümcül çatışmasının içine sürükledi:
İkinci Dünya Savaşı.
Beş yıl savaş.
60 milyondan fazla ölü.
Bütün dünya değişti.
Ve bu felaket nesilleri etkiledi.
Ölümünden yetmiş yıl sonra, Nazi liderinin tarihi
hala gri alanlar içeriyor.
Hiçbir yerden gelmeyen bir adam nasıl gücün zirvesine ulaştı
ve en vahşi savaş suçlarını işleyecekler ve en kötü suçları
insanlığa karşı işlenmiş bir suç var mıdır?
İşte anlatacağımız hikaye bu.
Bu genç bebek yüzlü çocuğun böyle bir şeyi hayal etmesi nasıl mümkün olabilir?
bir gün böylesine büyük bir dehşetten sorumlu olacak mı?
Başlangıçta, sıradan bir hayat yaşaması gerekiyordu,
mümkün olan en anonim varoluş.
Daha sonra Führer olarak anılacak olan çocuk,
Nisan 1889'da Avusturya'nın Linz kırsalında doğdu.
Ergenlik dönemi sorunsuz geçti.
Küçük bir çocukken,
o, genç arkadaşlarından hiçbirinden farklı değildi,
hiçbiri sınıfının en iyisi değil
gerçek bir dans da yok.
Öğretmeni onun zeki olduğunu biliyordu,
ama aynı zamanda tembeldi ve her şeyden öte, son derece disiplinsizdi.
Adolf Hitler okula ilgisiz kalmış olabilir,
ama bir tutkusu vardı.
Tüm boş zamanını yatak odasında çizim yaparak geçirirdi.
Bu onun tek zaman geçirme aracıydı.
Gerçekten de çizim kısa sürede çocukluk hobisinden çok daha fazlası haline geldi.
Doğal bir yeteneği vardı,
tüm ailesi, hiçbiri sanatsal anlamda herhangi bir eğitim almamış
çizimleri ve suluboyaları hakkında övgüler yağdırdı.
Ve o genç yaşta, sadece 11 veya 12
Ressam olmaya karar verdi.
Bu sanatsal çağrı yurt içinde evrensel onayla karşılanmadı
çünkü babası Alois, oğlunun geleceğini çoktan planlamıştı.
Adolf da onun gibi memur olacaktı.
Babası Adolf'u memur yapmayı hayal ediyordu
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nda,
ve bu nedenle ona bunun söz konusu olamayacağını söyledi.
Ve böylece bağırışlar, gözyaşları ve hatta belki de yumruklar vardı.
Babası şiddet yanlısıydı, çok fazla içki içiyordu ve sonra öfke patlamaları yaşıyordu.
Ama henüz 13 yaşındayken,
babası aniden kalp krizinden öldü.
Adolf daha sonra seçtiği yolun önünde hiçbir şeyin duramayacağını anladı.
Sanatçı olacaktı.
Yıl 1907’ydi.
Hitler henüz 18 yaşındaydı.
Evini ve Avusturya'nın kuzeyindeki Linz eyaletini terk etti.
Amacı, başkent Viyana,
200 kilometre uzakta.
O zamanlar şehir, Avrupa'nın önemli bir kültür başkentiydi.
Paris'in rakibi,
ve sanatçılar ve entelektüeller için vazgeçilmez bir yer
yüzyılın başında.
Yeteneğine güvenen,
Hitler sonunda bir sanatçı olarak başarılı olabileceğine inanıyordu.
Ve en iyi yol Güzel Sanatlar Akademisi'nden geçiyordu.
Bu kuruma kabul edilmek için,
Öğrenciler son derece seçici bir sınava girmek zorundaydı.
Ama Adolf Hitler endişeli değildi.
Onun için en ufak bir şüphe yoktu.
Giriş sınavı sadece bir formaliteden ibaret olacaktır.
Bu, doğal farklılığa inanan birisiydi,
dehada, olağanüstü yetenekte.
Hitler'in tüm yaşamı boyunca, bu sanat okulu sınavı için de geçerlidir,
güçlü ve gerçek bir özgüven gösterdi.
Başarılı olacağına inanıyordu,
ve Güzel Sanatlar Akademisi'ne kabul edilmek.
İmza Adolf Hitler.
İşte o dönemde resmettiği tuvaller.
Belirli bir yetenek, dikkatli çalışma gösterirken,
pek de orijinal değiller.
Her neyse, bu Güzel Sanatlar Akademisi'nin görüşüydü.
Profesör çalışmalarını yetersiz buldu ve başarısız oldu.
Jüri kararı açıklandığında,
Hitler sanki sırttan bıçaklanmış gibi hissediyordu.
Adolf Hitler açıkça yeterince çalışmamıştı,
o sadece içeri girdi, umursamadan,
ama sadece çizimde yetenekliydi, başka bir şey değil.
Yıllar sonra yazdığı "Mein Kampf" adlı kitabında,
Bu günü hayatının en kötü anlarından biri olarak tanımladı.
"Başarıma o kadar inanmıştım ki başarısızlığımın duyurulması
"bir anda şimşek gibi geldi".
Bunu hiç beklemiyordu ve yıkıldı.
Adolf Hitler bu başarısızlığı kabul etmedi, özellikle de ikna olduğu için
başarısız olduysa bunun yetenek eksikliğinden kaynaklanmadığını,
ama jüri yanılmıştı.
Kuruma karşı hayal kırıklığı ve öfke hissediyordu.
Bu başarısızlık Hitler'in hayatının en karanlık yıllarını başlattı.
Bir çöküşe, aşağı doğru bir sarmalın içine girdi.
Bu, onun tarihinde az bilinen bir bölümdür,
ve yine de bu dönemde başkalarına karşı içgüdüsel nefreti
kök salıp büyüyecekti.
Güzel Sanatlar Akademisi tarafından reddedilmesine rağmen,
Adolf Hitler Viyana'da kalmaya karar verdi.
Günlerini tavan arası odasında saklanarak geçirdi
şehir merkezindeki bu binada.
Çalışmak için hiç isteği yoktu
ya memur olarak ya da bir yerde çalışan olarak.
Bütün bunlar hak ettiğinden daha az görünüyordu çünkü kendini
büyük bir sanatçı olarak.
Genç adam yavaş yavaş tüm birikimlerini tüketti.
Kısa sürede parasız kaldı, kirasını bile ödeyecek parası kalmadı.
Sığınaklara sığınmak zorunda kaldı ve bazen sokakta yaşadı,
hatta bazı geceler kamusal banklarda uyuyorlardı.
Hitler 20 yaşında bir serseriydi.
Biraz para kazanmak için manzaralar çizdi
turistlere satıyordu.
Küçük kartlarını, küçük resimlerini sattı
mümkün olduğunca.
Çok fazla yemiyordu çünkü çok fazla gelir getirmiyorlardı.
Onun varlığı tamamen marjinaldi.
Bu evsizlik dönemi birkaç yıl sürecekti,
Hitler'in ikna olduğu gibi yoğun bir şekilde acı olduğu yıllar
eğer bu kadar düştüyse, bu onun hatası olamazdı.
Başka birinin veya bir şeyin sorumlu olması gerekiyordu.
Ve Hitler, kendisine zarar vermek isteyen düşmanları tespit etmişti,
Başarısızlığının sorumlusu olarak gördüğü kişiler.
O zamanlar zaten günah keçisi yapmışlardı.
1920'lerde,
Avusturya'da basının bir kısmı toplumdaki tüm sorunları suçluyordu
nüfusun tek bir kategorisine göre,
Yahudiler.
Antisemitizm açıktı ve belirsiz değildi,
"Deutches Volksblatt"ta gösterildiği gibi,
Alman halkının gazetesi
Viyana'daki en büyük baskılardan biriyle.
Bu makalede, günlük gazete şu konuları tartışıyor:
"Yahudilerin sorumlu olduğu ekonomik bozulmalar".
Bunlar Avusturya toplumunu çürüten bir hastalığa benzetiliyor.
"Yahudi unsuru zararlı bir yabancı cisimdir
"Devletin ve halkın sağlıklı kalması için bunların ortadan kaldırılması gerekir".
Başka bir makale ise anti-Semitik Alman okuyuculara bir çağrı başlattı.
Viyana'daki seçimlerin ortasında, Yahudiler tasvir edildi
yenilmesi gereken bir rakip olarak.
"Alman seçmenleri mücevherat seçim sloganını takip etmemelidir".
Yahudiler, nihai vatan düşmanları olarak kınandı, reddedildi.
Başka bir deyişle, ne evi ne de yuvası olmayan insanlar,
ne din ne de hukuk ve dolayısıyla tehdit oluşturanlar.
Hitler bu anti-Semitik basını düzenli olarak okurdu
ve daha da radikal okumaya yöneldi.
En sevdiklerinden biri küçük bir aşırı sağ yayın organıydı,
"Ostara",
Yahudilere karşı nefretini açıkça dile getiren.
O, bir Alman şövalyesi tarafından tehdit edildi ve karakterize edildi.
Genç Adolf Hitler'in yanında yankı bulan fikirler.
Bu basın ona çöküşünün sebeplerini gösterdi.
O dönemde Hitler kendini toplumdan dışlanmış biri olarak görüyordu.
Ve tüm bu literatürü okumak, tüm bu basını okumak,
pozisyonların Yahudiler gibi insanlar tarafından alındığını görünce,
bunlara hakkı olmaması gereken kişiler.
Bu durum onun toplumsal öfkesini körükledi.
Hitler o sırada 24 yaşındaydı ve hayatı bir başarısızlıktı.
Ama dışarıdaki bir olay her şeyi değiştirecekti.
Kaderini değiştirecek bir olay.
Birinci Dünya Savaşı 1914 yazında patlak verdi.
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ve Almanya Fransa, İngiltere ve Rusya'ya karşı.
Hitler Avusturyalıydı, ama Almanların yanında yer aldı
çünkü savunmak istediği Alman halkıydı.
Ve bu tarifsiz şiddetin çatışmasında,
hayatına yeni bir anlam katacaktı.
Bu fotoğrafta, neredeyse tanınmayacak halde duruyor
ranzadaki arkadaşlarının yanında, çökük yüzünde uzun bir bıyık vardı.
Ordu içinde genç adam destekleyici bir ortam keşfetti.
Bu onun için adeta bir vahiy gibiydi.
Birinci Dünya Savaşı'nın başlarında, ailesi olmayan genç bir adamdır.
Haftalar ve aylar geçtikçe, uyum sağlayabileceği yeni bir yer buluyor.
Annesinin ölümünden beri ilk kez,
Genç Hitler'in yeniden bir yuvası var.
Asker Hitler, mesajları iletmekten sorumlu bir kuryeydi
komuta merkezleri arasında cephenin arkasında.
Ve sadece vasat bir öğrenci ve başarısız bir ressam olan çocuk
örnek bir asker oldu, çalışkan ve itaatkar.
Adolf Hitler, hayatında ilk kez, tanınmayı bile kazandı.
Ordu onu Demir Haç ile ödüllendirdi,
Yüksek bir askeri ödül.
Bu, hayatının en gurur verici başarılarından biri olacaktı.
Ve yıllar sonra Führer olduğunda, her zaman bunu takardı.
Bu onun için kişisel olarak önemli bir şeydi.
Bu onun ilk diplomasıydı, ilk takdiriydi.
Genç adam nihayet ordudaki yerini bulmuştu.
Tek sorun şuydu ki 11 Kasım 1918'de,
Almanya ateşkesi imzaladı.
Savaş bitmişti.
Adolf Hitler için bu bir trajediydi
sıfırdan başlamak anlamına geldiği için her şeye yeniden başlamak,
Önceki hayatına geri dönüş, parasız, ailesiz ve evsiz.
Ordudan ayrılmak gibi bir isteği yoktu.
burası onun yaşayabildiği tek yerdi
çocukluğundan beri biraz rahat,
Evini terk ettiğinden beri.
Eğer terhis edilirse, açlıktan ölecekti,
resim yapıp satmaya çalışıyorlar.
Bu yüzden orduda kalmak için elinden gelen her şeyi denedi.
Genç adam değerli destek alacaktı
Onu kanatları altına alan bir adamdan.
Bu adam Karl Mayr'dı.
Muhtemelen adını hiç duymadınız veya yüzünü görmediniz,
ama Adolf Hitler'in hayatında çok önemli bir rol oynayacaktı.
Genç adamın temelleri atmasını sağlayan oydu
yakında Nazi ideolojisi haline gelecek olan şey için.
Hitler'i yaratmakla Karl Mayr'a itibar edilebilir.
Geçiş unsuru olarak hizmet etti, ona olanak sağlayan bir basamak taşı
onu führer, rehber yapacak yeteneği bulmak için.
Karl Mayr orduda önemli bir adamdı.
Alayının istihbarat teşkilatının başındaydı.
Savaşın sonunda, askerleri arasında yükselen bir tehdit ile karşı karşıyaydı.
Cepheden dönen askerler arasında aşırı sol militanlar da vardı,
ve Mayr fikirlerinin yayılmasından korkuyordu.
Ordu liderliği bu insanların endişelendiği konusunda endişeliydi
sivil hayata geri döndürülecekti,
sol fikirler, sol zihniyetler.
Bolşeviklerin orduyu nasıl başarıyla ele geçirdiğini görmüşlerdi.
Ve bunun evde kolayca olabileceğinden endişe ediyorlardı.
Mayr bu aşırılıkçı hareketleri engellemek istiyordu
orduyu her ne pahasına olursa olsun kirletmekten kaçınmalıdır.
Ve bunun için, güvenilir, sadık adamlara ihtiyacı vardı
Kara koyunu kim gözetleyecekti.
Bu nedenle her şeyi yapmaya istekli olan Adolf Hitler'i işe aldı
orduda kalmak.
O, komutanına söyleyen alçakgönüllü bir muhbir olarak başladı
Hangi askerlerin güvenilir olduğu, hangilerinin olmadığı.
Arkadaşlarını kınadı, ve aynı zamanda
Muhtemelen çok vatansever davrandığını hissetti.
Ordunun hoş olmayan unsurlarını ortadan kaldırmasına yardımcı olacaktı.
Genç askerin Mayr'ın son derece yararlı gördüğü başka nitelikleri de vardı.
O, ateşli bir vatanseverdi ve eşsiz bir konuşma yeteneğine sahipti.
O her zaman konuşan biriydi,
neredeyse hiç durmayan bir söz tutamama durumuyla;
Mümkün oldukça insanlara nutuk atar, nutuklar atardı.
Ve gerçekten Mayr ve diğerleri onun bir yeteneği olduğunu fark ettiler,
diğer insanlardan farklı, kamu önünde konuşmak için,
özellikle geniş bir kitle.
Hitler'in iyi bir kahraman olmak için her şeyi vardı,
ama eğitim ve kültürden yoksundu.
Bu yüzden Mayr onu ders alması için Münih Üniversitesi'ne gönderdi.
Hitler'in düşünce süreçlerini nasıl yapılandıracağını öğrendiği yer burasıydı.
Tarih ve siyaset dersleri aldı.
Bu derslerden bazılarını özellikle ilginç buldu
çünkü bu amfi tiyatrolarda o zamanlar,
ekonomi derslerinin bir kısmı radikal bir antisemitizme dayanıyordu.
Finansal kapitalizmin Yahudiler tarafından amaçla yaratıldığı iddia ediliyor
farklı ülkelerin üretici güçlerinin bölünmesi.
Bu Hitler için bir vahiy niteliğindeydi.
Bunu tamamen benimsedi ama kendi antisemitizmine büktü,
tamamen çılgınca, saplantılı, radikal ve yeni bir antisemitizm.
Yahudilere karşı nefret tanımlayıcı unsur haline geldi
Hitler'in tüm felsefesinin.
Bunu 1919 tarihli bir mektubunda sert ve kaba bir şekilde dile getirecekti.
İşte bu mektup.
Hitler'in kendisi tarafından elle yazılmış dört sayfa ve bir askere, Adolf Gemlich'e gönderilmiş,
Yahudi sorunuyla ilgili bir talebe yanıt olarak.
Hitler bunları yazmıştı.
Yahudilerin yabancı bir ırk olduğunu belirtti,
ki bunu "ulusların radikal tüberkülozu"na benzetti.
Daha sonra, "antisemitizm"i desteklediğini belirtti
sistematik hukuki mücadeleye yol açması gereken bir akla dayalı
ve Yahudilerin imtiyazlarının ortadan kaldırılması".
Mektupta daha sonra zar zor örtülü bir tehdit yer alıyor.
"Nihai hedef Yahudilerin geri dönülmez bir şekilde ortadan kaldırılması olmalıdır".
Bu, anti-Semitik bir siyasi teorinin başlangıcıdır
zaten açıkça Yahudileri şiddet yoluyla uzaklaştırma hedefini teşvik ediyordu
Alman toplumundan.
Onun kastettiği Alman buğdayını Yahudi samanından ayırmaktı,
bu iki unsuru ayırmak ve onları birbirinden uzaklaştırmak;
Zaten sürgün fikri var, onlardan kurtulma fikri.
Hitler henüz 30 yaşındaydı,
ve bu onun ilk siyasi eylemiydi,
mutlak antisemitizminin temellerini atmış bir metin.
O hala sıradan bir astsubay olabilirdi
fikirlerini askeri çevrelerde paylaşıyordu, ama Hitler zaman kaybetmeyecekti
ideolojisini ordu sınırlarının çok ötesine yayıyor.
Gizli bir görev sırasında her şey değişirdi.
Tarih 12 Eylül 1919'du, yer Münih.
Hitler şehir merkezindeki bir barda bir masada oturuyordu,
ama o sıradan bir müşteri değildi.
Askeri istihbarat servisleri ona görev vermişti
Burada merkez kuran aşırı sağcı bir grubu gözetlemekle suçlanıyor.
Bu DAP'tı, aşırı radikal bir Alman İşçi Partisi
yaklaşık 50 üyesi bulunmaktadır.
Adolf Hitler'in görevi onun gizli kalmasını gerektiriyordu,
ancak olaylar planlandığı gibi gelişmedi.
Onu çileden çıkaran bir cümle söylendi.
Parti üyeleri tartışırken, biri fikri destekledi
Almanya'dan ayrılacak bağımsız bir Bavyera'nın
Hitler bu sözlerden dolayı incinmişti, bu düşünülemezdi
ve yerinde duramıyordu.
Masaya tırmandı, konuşmaya başladı
ve tamamen fanatik bir konuşma yaptı
Bavyera ayrılıkçılığını kınadı.
Hitler, uğruna savaştığı Büyük Almanya'yı savundu,
ve o kadar ateşliydi ki, böyle bir inanç gösterdi
tüm izleyicilerin büyülendiğini söyledi.
Aslında gücünün farkında olmadığı bir yeteneği olduğunu fark eder.
Aynı anda konuşabiliyorum, insanların artık dinlediği anlamına geliyor
Söyleyeceklerimin hepsi bu kadar.
Ve bir anda onun için cennet gibi oldu.
Etrafı kendisini harika sanan insanlarla çevrili,
Onu kabul eden ve onu dinleyen.
12 Eylül 1999 akşamı bir dönüm noktasıydı
Adolf Hitler'in hayatında.
Bu, bir bakıma, gerçekten ikinci an
Hitler'in siyasi kariyeri başlıyor.
Adolf Hitler yolunu bulmuştu.
O bir politikacı olacaktı.
DAP'a 55. üye olarak katıldı.
Genç aktivistler burada durmayı düşünmüyorlardı.
Onun amacı en zirveye tırmanmaktı.
İki yıl sonra, 1921 yılının Şubat ayının bir akşamı Münih'te.
Şehrin en büyük eğlence mekanlarından biri olan Circus Krone tıklım tıklımdı.
Altı bin kişi Adolf Hitler'i dinlemeye gelmişti.
Sadece birkaç ay içinde, bardan gelen küçük muhbir
partinin yıldız sözcüsü olmuştu.
Sadece adı bile mekanları, taraftarları ve sadece meraklıları doldurdu
hitabet yeteneği ve işçi yanlısı konuşmaları dikkatimi çekti.
Alman halkının acısını dile getirdi
öfkeleri, kızgınlıkları, acıları; ve bu yankı buldu
O dönemde kamuoyuyla paylaşıldı.
Derin bir kolektif coşku yaratmayı başardı
başlangıçta gelenler arasında dahil olmak üzere
onu taciz etmek niyetiyle.
Adolf Hitler'in konuşmaları o zamana kadar hiç görülmemiş türdendi.
1920'lerde,
Politikacılar halklarına böyle seslenirdi.
Küfürbaz bir akademik ton, titreyen bir ses.
Ve şimdi Adolf Hitler'den bir konuşma.
O zamanlar yeni bir şeydi, hiç kimse insanların bu şekilde konuştuğunu görmemişti
O yıllarda Almanya'da.
Hitler kesik kesik, kesik kesik konuşuyordu.
Kısa cümleler, çok vurucu, çok kaba, çoğu zaman,
duygular açısından ve nefret dolu, saldırganlık dolu.
Ama bu emir subayının tonunun bir anlamı ve derinliği vardı
o zaman.
Hitler çok daha fazla olabileceğini fark etti
Bavyera'daki küçük bir siyasi grubun hatibi olmaktan daha fazlası.
Kalabalıkları harekete geçirebiliyordu.
Önde gelen bir siyasi rol oynayabilirdi.
DAP'ın vazgeçilmez bir üyesi olarak, liderliği üstlendi
küçük partinin ve muazzam misyonuna başladı
bir gün ulusal bir lider olmak.
Ve neden olmasın, tüm Almanya'nın lideri.
İktidarın zirvelerine tırmanmak için 1920'lerde Hitler
ultra modern bir iletişim stratejisi kurun.
Konuşmacı olarak yeteneklerinin yanı sıra ve aşırı fikirlerinin yanı sıra,
ayrıca, zamanının çok az politikacısının kullandığı bir aracı da kullandı
imgelerin gücünü kullanıyordu, kendi görünüşüyle başlayarak.
Burada, 1918'deki savaşın sonunda, hala geniş bir bıyığı vardı,
19. yüzyıldan kalma bir gelenek.
Birkaç ay sonra, görünüşünü değiştirdi,
bıyıklarını küçük bir fırça haline getiriyor.
O döneme göre modern bir görünümdü.
Ayrıca onun ilişkiyi koparma arzusunun da olduğunu düşünüyorum
19. yüzyıl.
Çok gençti,
ve modanın etkisi vardı
Münih gençliği üzerine.
Portreleri bile şık saç stilini gösteriyor.
Saçlarının görünümünü değiştirecekti, ama daha sonra.
Ve kimsenin yüzünü unutmamasını sağlamak için güçlü bir izlenim bırakmak için
1920'lerde Hitler bir uzmanla çalıştı.
Adı Heinrich Hoffman'dı.
O profesyonel bir fotoğrafçıydı aynı zamanda da kararlı bir Nazi'ydi.
Hitler'in küçük partisinin ilk üyelerinden biri.
Resmi fotoğrafçısı olmayı teklif etti,
ve Hitler kabul etti.
Kendisinin ikna olmasına izin verdi yapılacak bir şey olduğuna
ve imajının stilize edilebileceğini.
Hitler, fotoğrafçılığı bir iletişim aracı olarak kullanmayı öğrendi
Münih stüdyosunda Heinrich Hoffmann
50 Shelling Strasse'de.
Kameranın önünde jestleri ve duruşları üzerinde çalıştı
Dikkatleri daha iyi çekmek, halkını daha iyi ikna etmek için.
Fikirlerini vurgulamak için dramatik jestler geliştirdi,
tiyatro duruşları ona hemen tanınabilir bir stil kazandırdı.
O sadece bir politikacı değildi, o bir aktördü,
rolüne yoğun bir şekilde yatırım yapmış.
Onun hilesi tiyatrodan ödünç almaktı.
Hiçbir zaman bir aktör olarak eğitim almamıştı, ama tiyatroda uzun akşamlar geçirmişti
ve opera ve bunu siyasete aktardı.
Hitler meydan okuyan görünmek istediğinde boksörü oynadı.
Düşmanlarını tehdit etmek istediğinde yumruğunu sallıyordu.
Her şeyi denedi.
Aynanın karşısında pratik yapardı, ama bir fotoğrafla
daha iyi bir fikir edinebilirdi.
Performansını mükemmelleştirdi.
Ve performans, fiziksellik hepsi onun sahip olduğu etkinin bir parçasıydı.
Amacı aynı zamanda döneminin diğer politikacılarından sıyrılmaktı.
Başkanlardan biri şöyle diyor:
Alman Cumhuriyeti'nden Mareşal Hindenburg, halka açık bir konuşma yaptı.
Konuşmasını gözlerini ayırmadan okudu
yazılı sayfadan, hiçbir jest veya en ufak bir duygu ifadesi olmadan.
Oysa Hitler tam tersiydi.
Öfkesini ifade etmek için yumruklarını sıktı.
ama kardeşlik hakkında konuşmalar yapmaktan ziyade,
insanlara ulaşmalıyız, önyargılarını yavaş yavaş aşmalıyız,
Daha fazla ve daha fazla yardım etmek için.
Aşağıyı işaret eden parmağı düşmanı belirtmek için
yok edilmek.
Her fikri abartılı hareketlerle vurguladı,
sanki konuşmasının etkisinde kalmış gibiydi.
Fakirlere verenler onlar değil.
Ama Alman halkına şunu diyoruz: Kendinize yardım edin!
Zengin veya fakir, Herkes yardım etmeli
Herkes benden daha fakir birinin olduğunu düşünüyor olmalı.
ve bu vatandaşımıza yardım etmek istiyorum.
Tüm bunlar o kadar etkiliydi ki Hoffman daha sonra dönüştürecekti
belirli fotoğrafları eşit derecede ifade edici propaganda posterlerine dönüştürdü.
Görünüş, diksiyon, duruş.
Hitler hiçbir şeyi şansa bırakmadı ve o da bu yaklaşımı uyguladı,
ki bu artık partisine siyasi pazarlama yapmak olarak adlandırılıyor.
Hitler, DAP logosunun rakiplerininkilerle karşılaştırıldığında sıkıcı olduğunu düşünüyordu.
O dönemdeki tüm büyük partilerin keskin görünümlü logoları vardı,
sosyalistler için üç ok, siyah, beyaz ve kırmızı
Alman bayrağının ulusal sağ kanat için,
Komünist için çekiç ve orak.
Hitler ayrıca insanların dikkatini çekecek bir sembol istiyordu
ve rakiplerinden daha iyi olmak istiyordu, bu yüzden işe koyuldu.
1920'de bir gece, karargah olarak kullandığı bir barda,
DAP liderlerini bir araya topladı.
Partinin gelecekteki logosu için herkesin fikir katkısı yapması gerekiyordu.
Birkaç sembol incelendi; sekiz kollu bir yıldız,
bir diğeri altı şubeli.
Bir çeşit yuvarlak haç ve birkaç tane daha.
Fikirler akıyordu ve önemli bir toplantıydı.
Gerçekten de, belgenin en altında el yazısıyla yazılmış bir ifade vardı,
"Almanların kutsal çizimi,
bu çizimlerden biri bizi harekete geçirmeli".
Adolf Hitler imzası vardı.
Çeşitli çizimler arasında, Hitler hedefini koydu
bunda gamalı haç denir.
Neden Alman aşırı sağının zihniyetini keşfetmemiz gerektiğini anlamak için
onu bu kadar güçlü bir şekilde etkileyen şey.
Germen mitolojisiyle dolu bir dünyaydı
Dante'nin bir ırkın hayatta kalması için verdiği mücadele.
Aryan ırkı görünüşe göre tehdit altındaydı
diğer medeniyetler tarafından.
Bir dizi aşırı milliyetçi edebiyat bu insanlara bir amblem atfetti.
Bir gamalı haç, varsayılan üstünlüğün sembolü
İskandinav beyaz ırkından.
Amaç Almanya'nın kökenlerine geri dönmekti,
İskandinav medeniyetinin kökenleri.
Hitler için bu tasarım Almanların üstünlüğünü sembolize ediyordu
diğer tüm insanlardan, özellikle Yahudilerden üstündür.
"Bu haç Yahudi ruhunu değil, Ari ruhunu temsil ediyor.
Bu, dünya çapındaki vebaya karşı mücadelemizin işaretidir".
Hitler bu amblemi mümkün olduğunca güçlü yapmak istiyordu
diğer partilerin üyelerini çekmek için.
İlk olarak işçiler arasında oldukça popüler olan Komünist Parti'yi hedefledi.
Bu nedenle bayraklarındaki kırmızı rengi benimsedi.
Ama aynı zamanda en sağdaki rakiplerine de göz koymuştu.
Böylece Alman İmparatorluk Sancağı'nın Beyaz'ını sahiplendi.
Ve böylece Nazi Partisi ticari markası yaratılmış oldu.
Aynı şekilde Hitler de küçük partisinin adını değiştirdi
daha geniş bir ağ atmak için bir hamle.
Küçük Alman İşçi Partisi Nasyonal Sosyalist Parti oldu
Nazi olarak kısaltılır.
Hitler, diğer üyeleri ikna etmek için elinden gelen her şeyi dener
Alman İşçi Partisi'nin bir şekilde Alman İşçi Partisi
pek işe yaramıyor.
Bir şey eksik ama daha ziyade insanları gerçekten heyecanlandıran şeyin ne olduğunu düşünüyor
Milliyetçilik ve sosyalizm fikrini bir araya getiriyor.
Siyasete adım atmasından sadece bir yıl sonra, Hitler bir imaj yaratmıştı
evrensel olarak tanınan ve gamalı haçlarıyla partisi,
kolayca tanınabiliyordu.
Geriye sadece tüm Almanlar tarafından daha iyi tanınmak kalmıştı.
Bunu başarmak için Hitler tiyatro konusunda keskin bir yetenek gösterdi.
Kişisel milisini yarattı, sorumlu olan sert adamlar
partisine siyasi sahnede dikkat çekmek için
ve kitleleri etkilemek için.
Onlar için üniformalı kahverengi gömlekliler yarattı.
Gerçekte, o sadece başka bir politikacıyı kopyaladı
Bütün bunları zaten yapmış olan.
Roma'da iktidarı ele geçiren İtalyan faşist lider Mussolini
siyah gömlekli askerleriyle.
Milislerinin ismi bile etkileyici olmayı amaçlıyordu.
Onlara SA adını verdi, bir Alman kısaltması
"Saldırı Tümeni" için.
SA ile birlikte Hitler'in toplantıları güç gösterilerine dönüştü.
Bu paramiliter gücün mükemmel bir adımla yürümesini sağladı
güçlü bir izlenim bırakan bir disiplinle.
Yapım o kadar etkileyiciydi ki o olmasına rağmen
sadece küçük bir partinin başkanıydı, önde gelen bir politikacı gibi görünüyordu.
Hatta Alman gazetelerinde başlıklara çıkmayı bile başardı
basit bir yöntem kullanarak neredeyse her zaman işe yaradı.
Şiddet.
Her türlü bahaneyi kullandı.
Şiddet ne kadar gösterişli olursa, basın Naziler hakkında o kadar çok şey yazdı.
Nuremberg Daily Journal, "gamalı haç takan erkeklerin
"Arabadaki üç Yahudi'ye saldırdı".
Başka bir zaman basın, "gamalı haçın dehşeti" konusunda endişelerini dile getirdi.
Münih'te "17 genç atıldı
bir kafede ve sopalarla dövüldü".
SA, bu "el bombası atıldı" gibi saldırılar düzenlemeye kadar gitti
"Mannheim kasabasında", Bavyera'da küçük bir kasaba.
Reklam Hitler'in oksijeniydi.
Başından beri Hitler'in konuştuğunu garanti edebilirdiniz,
havai fişekler olurdu ve sözlü havai fişekler.
Ve bazen kavgalar ve kavgalar olurdu,
ve benzeri.
Ve gazetelere çıkmasını sağlayan her ne ise.
Nazilerle ilgili haberlerin olmadığı tek bir hafta bile geçmedi,
ve Hitler'in aşırı milliyetçi tutumu tüm Almanya'ya yayılmıştı.
1923'e gelindiğinde, üye sayısı on katına çıkmıştı.
Partisinin 55.000 üyesi vardı.
Hitler her zamankinden daha güçlü hissediyordu, bu yüzden 800 SA'sını kullanmaya karar verdi
bir darbe düzenlemek ve başkent Berlin'e yürümek.
8 Kasım'da, akşam 7 civarında, birkaç yüz silahlı adamla birlikte,
hükümet toplantısının üyelerini rehin aldı
Münih'teki büyük bir salonda.
O, iktidarı zorla ele geçirmek istiyordu.
Hitler aniden içeri daldı, ardından SA'sı geldi
ve tavana doğru ateş etti.
Daha sonra kürsüye doğru yürüdü
ve bağırmaya başladı ulusal devrim
patlak vermişti.
Hitler, toplantıdaki bakanların
ona katılıp diktatörlük kurun ve Berlin'e yürüyün.
Ama darbecileri güçlerini abartmışlardı.
Onlara karşı çıkan ordu ve polis daha iyi örgütlenmiş ve daha iyi silahlanmıştı.
Sokaklarda iki gün boyunca çatışmalar yaşandı, ama Naziler onlara rakip olamadı.
Darbe girişimi ezildi.
Hitler tutuklandı, vatana ihanetle suçlandı ve mahkûm edildi.
Yükselişi kısa sürmüş gibi görünüyordu, ama sadece görünüşte.
Yakında Almanya'yı yöneteceğine dair inancını korudu.
Zaten aklında yeni bir strateji vardı.
Onun tanımlayıcı özelliği sarsılmaz inancıydı
siyasi kaderinde hayal edilebilecek her şeyin çok ötesinde.
Nisan 1924'te,
Landsberg Hapishanesinde, bir daktilonun tıkırtısı
Üst kattaki bir hücreden gelen ses duyulabiliyordu.
Adolf Hitler hücre arkadaşına düzinelerce sayfa daktilo ettirdi.
Kendisine yeni bir enerji veren bir projeye başlamıştı.
Siyasi felsefesini özetleyen bir kitap yazacaktı
ve buna "Mein Kampf" veya "Mücadelem" adını verecekti.
"Mein Kampf" bir siyasi platformun alt yapısıydı.
Hitler tüm eski askerlerin sözcüsü olmayı arzuluyordu,
Bu nedenle kitabın adı "Mücadelem"dir.
Buna "Mücadelemiz" adını verebilirdi, ama açıkça şunu göstermeyi amaçladı:
o, sonuna kadar gitmeye hazır olan kişiydi,
Almanya için savaşmak için her şeyi göze alacak olan.
Hapishanede olmasına rağmen Hitler iktidar arayışından asla vazgeçmedi.
O sadece stratejisini değiştirdi başarısız darbe girişimi sırasında
düşünmesi için ona duraklama fırsatı vermişti.
Bu noktada, yasal olarak bir lider olmak istiyordu
oylama süreciyle.
Seçimleri kazanmak istiyordu.
Hitler'in "Mein Kampf" ile hedefi kendisi için tanınma kazanmaktı
Milliyetçi sağcı hareketin tartışmasız lideri olarak.
Büyük bir kitap, 600 sayfadan fazla olan politik bir deneme
ama korkunç bir deneme içinde genişledi
onun aşırı milliyetçi ideolojisi, ırkçı teoriler
1920'lerden beri bir araya getirdiği.
Özellikle iddia edilen üstünlüğü vurguladı
Yahudilere karşı Arilerin sonrakileri suçlaması
Almanya'nın talihsizliklerinden.
Yahudi dinini zührevi bir hastalığa, frengiye benzetti.
"Varoluşunun etkisi aynı zamanda parazitlerin etkisine de benzer,
nerede belirirse ev sahibi halk er ya da geç yok olur".
Hitler "Mein Kampf"ta fikirleri hakkında açıktı
Almanya'nın hakim olduğu bölgenin
Yahudilerin olmadığı bir toprak.
Hitler ayrıca egemen bir Almanya'ya da söz vermişti
Onun modeli büyük Germen imparatorluğuydu, Birinci Dünya Savaşı'ndan önceki,
Avrupa'nın büyük bir bölümünü kapsıyordu.
"Amacımız: Alman ulusuna toprakları garanti altına almak
"Bu dünyada hak ettiği şey budur".
Ve bu bölge çok büyüktü Hitler tüm ülkeleri istiyordu
Alman kökenli insanların olduğu; Avusturya, Macaristan,
Çekoslovakya ve Polonya.
Ve Ari ırkının üstünlüğü adına,
Hatta gözünü Rusya'ya bile dikti.
Fikir, neden savaştığını açıklamaktı
ve kitap, bu hayati alanı fethetmek için yeni bir savaş vizyonuyla sona erdi,
ve bu bakış açısından, bir anlayışı iletmek için
mevcut savaşın sadece bir hazırlık olduğu
savaşın gelmesi için.
Siyasi felsefesi hazırdı.
Kitabı, önümüzdeki seçim kampanyalarının temelini oluşturacaktı.
Hitler serbest bırakıldıktan sonra Almanya'nın fethine devam edecekti.
Bu sefer durdurulamaz olacaktı.
20 Aralık 1924'te,
Hitler hapisten çıktı.
Sandık yoluyla iktidara gelmek için, kampanya yapmak istiyordu
tüm ülke çapında herkesi kendisine oy vermeye ikna etmek.
Ancak bunu yapmak için çok paraya ihtiyacı vardı ve partisi iflas etmişti.
Çok fakirdiler.
Teğmenlerinden biri sık sık şunu söylerdi bir konuşmayı tanıtmak istediklerinde
dünyayı dönüştürmeyi amaçlayan,
posterler için tutkal bile alamadılar.
Hitler'in mutlaka para bulması gerekiyordu, çok para.
Ve bunu yapmasının tek bir yolu vardı, destek almak
En zengin Almanlardan.
1930'ların başında, birkaç aşırı
Almanya'daki zengin işadamları, özellikle çelik endüstrisinin zenginleri.
Kömür ve çelik fabrikası sahipleri.
Sorun şu ki, bu sanayi kaptanları için Hitler aşırılıkçı olarak kaldı,
iş için güven verici olmadığı açıkça belli olan bir adam.
2 Kasım 1927, Münih'teki Thierschstrasse'de,
Hitler burada 41 numarada yaşıyordu.
Bu gün, ilk öğrencilerinden biriyle bir toplantı yaptı
ve en sadık destekçileri, Hermann Goering.
Goering, Birinci Dünya Savaşı'nın çok sayıda madalya almış bir yıldızıydı,
Almanya'da oldukça popüler bir savaş pilotu ve aynı zamanda kendini adamış bir Nazi.
Ama her şeyden önce Goering son derece iyi bağlantılara sahipti.
Şöhretinden yararlanarak iş hayatına atılabildi
savaştan sonra sık sık önde gelen Alman iş adamlarıyla sosyalleşti.
Hitler bu nedenle onu gönderdi
onların desteğini kazanmak için.
Goering sağlam argümanlar hazırlamıştı
bu adamlardan para sızdırmak için.
Hitler'in gelecekteki hükümetiyle muhteşem sözleşmeler vaat etti,
fabrikaları için milyonlarca markı temsil ediyor
ve siparişler tam kapasiteyle.
Hitler'in "Mein Kampf" eserinden esinlendi, siyah beyaz olarak yeniden yazdırdı
daha büyük Germen İmparatorluğu'nu inşa etmek için,
Öncelik ülkeyi yeniden silahlandırmak olacaktır.
"Silahlarımızı geri almak istiyoruz" diye yazdı.
Ve Göring ısrarcı olmayı biliyordu.
Partimize ilk katılanlar unutulmayacak
ve büyük sözleşmeler teklif edilecek
çünkü Almanya yeniden silahlanacak, vb.
Acele edin, herkese yetmeyecek.
Büyük sözleşmelerin olasılığıyla cezbedilen,
bazı iş adamları, en zenginlerden bazıları,
kendilerini ikna etmeye izin verirler.
Örneğin, çelik sanayicisi Fritz Thyssen
Goering'in cazibesine kapıldı, her ne kadar defalarca
O zamana kadar Hitler'i reddetmişti.
Thyssen, herkesin partisine güvenmemesi ihtimalini düşünerek Goering'e para yatırdı.
ama Goering'in kendisi ilgileniyorsa, para yatırmak güvenliydi.
Thyssen, Nazi Partisi'nin yükselişinde belirleyici bir rol oynayacaktı.
Hitler'in en çok ihtiyaç duyduğu anda çek defterini cömertçe açtı.
Kendisinin 1945 Eylül'ünde olduğunu belirten bir belge bulduk.
Amerikalılar tarafından yapılan bir inceleme sırasında.
Thyssen finansal olarak desteklediğini kabul etti
Naziler, partinin genel merkezinin satın alınmasına katkıda bulunarak
1927'de Brown Evi.
Barların arka odalarındaki günler geride kaldı.
Hitler sonunda görkemli bir binaya, rahat bir özel malikaneye sahip oldu
ışık dolu odalarla.
Ve üst katta, özel ofisi var.
Thyssen gerçekten de cömert davranmıştı.
"Bunun için kendim ödeme yapmam gerekiyor, belki 200.000
"280 bin marka" dedi.
Thyssen bununla da kalmadı.
Nazilere yılda 20.000 mark ödediğini itiraf etti
1932'den itibaren işletme giderlerini karşılamak için.
"Ona oldukça iyi bir miktar verdim, 20.000 mark civarı.
Bu, yıllık bir katkı haline geldi".
Goering sayesinde Adolf Hitler rahat bir bütçeye sahipti
ve en megaloman seçimi finanse edebilirdi
Almanya'da hiç görülmedi.
Nürnberg'in küçük kasabasında erkek toplantılarını organize etti.
Ayrıca tüm Almanya'yı kapsayan bir tur da gerçekleştirdi,
ve sadece uçakla seyahat ediliyordu.
Bu ona büyük bir avantaj sağladı çünkü dayanabiliyordu
günde üç toplantıya raki rakipleri ise sadece bir toplantıya katılabiliyordu.
Bunu yapan ilk politikacıydı, aslında bir tür aura yarattı
kişiliğinin her yerinde bulunması; neredeyse büyülü görünüyordu,
Almanya'nın her yerinde her an bulunabilme yeteneğiyle.
Nazi lideri hatta propaganda posterleri bile bastı
bombastik bir sloganla, "Hitler Almanya'ya hükmediyor".
Toplantılarının etkisi giderek artıyordu, gittikçe daha fazla insan katılıyordu.
Nazi partisinin yükselişi karşı konulamaz görünüyordu.
Ve bağlam bunun için giderek daha elverişli hale geldi.
1929'da Büyük Buhran Almanya'yı vurdu.
Eşi benzeri görülmemiş bir ekonomik krizdi.
İşsizlik rekor seviyelere ulaştı.
Enflasyon fırladı.
Ülke felaketin eşiğine gelmişti.
Giderek artan sayıda Alman için, Hitler umut sunmaya başladı,
geleneksel eski partilere bir alternatif,
ülkeyi canlandırmayı başaramamış olan.
Kendime tek bir hedef koydum:
ortadan kaldırmak yaklaşık 30 siyasi partiyi.
Ama insanlar ona neden inandı, onu farklı kılan neydi?
Geleneksel bir politikacıdan mı?
Çünkü başkalarına inanmıyorlardı.
Zor biriydi, hapis yatmıştı ve reddedilmişti,
ve o otantik görünüyordu ve gerçeği söylüyordu.
Toplantılarının merkezindeki bir slogan Alman seçmenlerin kalbine ulaşacaktı.
"Almanya uyan".
Almanya'nın dirilişi etrafında bir prodüksiyon vardı.
Simgelemesi gereken şey buydu.
Her zaman, 1930'ların başlarında,
bu kampanyanın sloganlarından biriydi, "Almanya, uyan".
Bu stratejiyle Nazi Partisi'nin puanları çatıya çıktı,
seçim üstüne seçim.
1920'lerin sonlarında oyların yüzde üçünü almıştı.
Birkaç yıl içinde oyların yüzde 18'ini, yani yüzde 33'ten fazlasını almıştı.
Almanya'nın lider partisi olmuştu.
30 Ocak 1933'te Hitler amacına ulaştı.
Hükümet başkanı olarak atandı.
10 yıl içinde, Küçük Bavyera ayaktakımını kışkırtan
Almanya'nın en güçlü adamı olmuştu.