Pancernik 4.
Odkrywając prototyp nowego Panzera 4 w 1936 roku,
mało kto mógł sobie wyobrazić, że stoi przed bronią,
które po zmodernizowaniu spełniają do wymagań wojny,
stałby się koniem roboczym armii niemieckiej w całym konflikcie.
Jak przewidywano od początku, jego rolą była rola czołgu pomocniczego.
Musiał podać rękę Panzer 3 mniejszy i lżejszy,
który miał stanowić trzon tzw nowej Dywizji Pancernej pod koniec lat 30.
Sekwencja zdarzeń by to udowodniła że Wehrmacht projektując Panzer 4,
z pudełkiem i większa wieżyczka,
miał w pewien sposób przypadek stworzył maszynę,
których potencjał przekroczył ten z Panzers 3.
W związku z tym liczniejsze stałby się nieaktualny
jako czołgi bojowe od końca 42 r.
i ustąpił miejsca Panzer 4.
Produkcja tego została początkowo obniżona.
I często brał w nich udział na defiladzie wojskowej w Niemczech,
ale tylko 211 egzemplarzy został zbudowany,
gdy rozkazał Hitler napaść na Polskę,
Panzers 4 i ich załoga przeżył chrzest ognia,
rankiem 1 września 1939 r.
Chociaż pokazał się Panzer 4 odnosił sukcesy w Polsce, był słabo opancerzony.
Słabość, którą dzielił wszystkie zaangażowane czołgi niemieckie,
podczas tej kampanii.
Boczny pancerz Panzera 4 był podatny na działa przeciwpancerne Bofors,
40 mm, rozmieszczone przez Polaków.
Ich strzelcom udzielono pomocy wyraźnie widocznym niemieckim krzyżem,
pomalowane na biało i żółte po bokach,
a także inne oznaczenia taktyczne,
który wyróżniał się na ciemnoszarym tle czołgów,
i tak ukonstytuowany doskonałe ślady celowania.
Lekcja została zrozumiana i wiele załóg Niemieckie czołgi pokryły je błotem.
Następnie model D, który wszedł w produkcji w październiku 39,
otrzymał grubszy pancerz od 15 do 20mm.
Pierwotnie taki był zamiar Hitlera do ataku na zachodzie już w listopadzie 1939 r.,
Ale ta data została przełożona, jak również wiele więcej w następnych miesiącach.
Nawet jeśli zima 39-40 było bardzo zimno,
armia niemiecka kontynuowała przygotowania na nadchodzącą kampanię.
Na tych zdjęciach zrobionych na terenie manewry ze wschodu kraju,
Panzers 4 trenuje z piechotą w roli pojazdu wsparcia,
służąc jako napierśnik dla wyposażonych żołnierzy działa przeciwpancerne kalibru 37 mm.
Kiedy 19 maja 1940 r. Niemcy rozpoczęli ofensywę na zachodzie
ustawili około 280 czołgów Panzer 4,
co stanowi jedną dziewiątą,
z 2574 zaangażowanych czołgów na wsi.
Chociaż niski dodatek 69 biegów od września 1939 r.,
ponownie potwierdził niski poziom produkcja tych maszyn,
było ich jeszcze dość,
tak, aby każda jednostka zbiornika zaangażowany w kampanię,
może wystawić kompanię czołgów oznacza wyrównanie od 6 do 11 maszyn.
Szybkość, z jaką Francuzi ogłosili się pokonanymi,
wynikały bardziej z strategicznego i taktycznego zatrudnienia German Armor działający masowo,
i w porozumieniu z Luftwaffe, aby sparaliżować i spanikować wroga,
pod ich siłą ognia niż przewaga czołgów niemieckich.
Podczas operacji Panzer 4 wykonał sprawdził się w roli drugoplanowej,
ale w bitwach pancernych pokazał się ograniczone, w szczególności przez działo 75 mm,
niezdolny do przebicia ciężkiego pancerza francuskie czołgi B1 bis,
lub Matilda 2 brytyjska.
Nawet jako jednostki pancerne Niemcy remontowali swoje maszyny,
po kapitulacji Francji
oczy na linię lotniczą Luftwaffe przeciwko Wielkiej Brytanii,
Hitler zdecydował się na atak ZSRR w 1941 r.
Kazał zaplanować nowy kampania oparta na zasadach,
że metoda użyta do pokonania Francji może być używany z takim samym powodzeniem,
na froncie wschodnim.
Chociaż ta kampania była do zrobić na większą skalę,
nie było środków wybiegających w przyszłość podjęte w celu przyspieszenia produkcji broni,
a w szczególności zbiorników.
Blitzkrieg był idealnym medium dla Hitlera którzy chcieli prowadzić wojny niskim kosztem,
bez naruszania niemieckiej gospodarki.
Produkcja Panzer 4 odzwierciedla ten stan umysłu odkąd sam,
Wyprodukowano 332 egzemplarze między 40 lipca a 41 maja,
w tym 223 modelu E, zmodernizowane i zmodernizowane.
Kiedy 22 czerwca 1941 r. Hitler wystartował Wehrmachtu przeciwko Związkowi Radzieckiemu,
reprezentowane były zaangażowane siły największa inwazja naziemna,
nigdy w historii nie próbował.
Czołówka machiny wojennej Niemiecki na Wschodzie był jego zbroją.
Panzerwaffe, naładowana przez Hitlera zniszczyć Armię Czerwoną,
przez blitzkrieg w zachodniej Rosji,
zanim będzie mogła wycofać się w głąb kraju.
Na papierze numer zaangażowanej Dywizji Pancernej,
zaproponował znaczną rozbudowę broń pancerna.
Z łącznie 10 dywizji na starcie francuskiej wsi,
Wehrmacht jest teraz w kolejce ponad 21 dywizji pancernej,
z których 17 było zaangażowanych ten nowy teatr działań.
Ale, jak już widzieliśmy, ta pozorna ekspansja,
nie był wynikiem podwyżki produkcja zbiorników,
ale decyzja Hitlera z 40 września,
tworzyć nowe jednostki poprzez redukcję kadrę już istniejących działów.
Te powstały jednego pułku czołgów,
i wzmocnionej piechoty w zadośćuczynieniu.
Ten cel był sprzeczny z akceptacją zgodnie z którym pod koniec lat 30.
być w pełni skuteczne, dywizja pancerna wymagała 400 czołgów.
W 1940 najpotężniejsza Dywizja Pancerna wystawił 300 czołgów.
Decyzja Hitlera ograniczyła władzę Dywizja Pancerna średnio 160 czołgów,
który stracił znaczną część o ich skuteczności,
sianie nasion o awarii broni pancernej,
podczas nadchodzącej wojny światowej.
Takie rozważania nie wypływał ze źródła.
Ale 3 miesiące po starcie operacji Barbarossa,
niemieckie dywizje pancerne zachowywał się zgodnie z oczekiwaniami.
Szybko postępuje w głąb z terytorium sowieckiego,
Wzięli dużą liczbę jeńców i zniszczone lub schwytane,
kolosalne ilości sprzętu wojskowego w wielkich bitwach okrążających.
Spośród łącznie 3320 czołgów,
Hitler wysłał tylko 438 czołgów 4 w inwazji na Rosję.
Chociaż liczba czołgów wyprodukowanych od tego czasu koniec kampanii francuskiej był śmieszny,
mimo to pozwolił każdej kompanii czołgów sposób wyrównania tuzina czołgów wsparcia.
Załogi czołgów i ich oficerowie nie trzeba było długo czekać,
że informacje dotyczące jednostek Radziecki pancerz był w dużej mierze niewystarczający.
Rosjanie rzucali dzień i noc przeciwko Niemcom,
niezliczone zbiorniki w desperackiej próbie,
przełamać impet czołgów, które zapadał się coraz głębiej,
wewnątrz Rosji.
Guderian oszacował 10 000 liczba sowieckich czołgów,
przed rozpoczęciem kampanii,
a nawet wierzyłem, że ta postać był ponad prawdą.
W rzeczywistości liczba dostępnych zbiorników w Armii Czerwonej był ponad dwukrotnie większy.
Większość siły roboczej była bardzo przestarzała a teraz tusze T26, T28,
czołgi serii T38 i BT,
zaśmiecał drogi, rowy i pola,
dając nowy dowód skuteczność dział pancernych,
przebić zbroję bardzo słaby z tych maszyn.
Nawet broń przy niskiej prędkości inicjały niemieckich czołgów,
mógł łatwo przebić opancerzenie radzieckich czołgów.
Ale tak nie było, gdy czołgi musiały stawić czoła rzadkim czołgom,
nowe pokolenie Armii Czerwonej,
którego funkcjonariusze próbowali hamować,
postęp Niemieckie kolumny pancerne.
Niemiecki wywiad nie dał brak informacji o istnieniu,
KV-1, KV-2 i T-34.
Pomimo pochylonej zbroi, jego działo 76 mm,
skuteczność T-34 oraz 2 inne wyżej wymienione zbiorniki,
został poważnie stępiony przez niewłaściwe użycie tej broni,
ale doskonale rozmieszczone przez Armię Czerwoną.
Niemcy mogą w ten sposób zrekompensować ich ułomność techniczna,
wykorzystując swoją wiedzę taktyczną o wiele wyżej,
jak te Panzers 4 z 18ᵉ panzer,
któremu udało się pokonać T-34 obracając się wokół i ciągnąc za sobą tory,
zmuszając swoją załogę do lotu.
W większości przypadków T-34 i KV zniszczone przez działa kal. 88 mm,
i przez artylerię.
Ale te środki nie mogły się ukryć zaliczka, którą zajęli Rosjanie,
i do którego Niemcy teraz musiał odpowiedzieć.
W sierpniu Hitler przerwał marsz na Moskwę,
i zamówił drugą grupę pancerną grupy centralnej Guderiana,
pchnąć na południe i wspierać grupę południową.
Miało to otoczyć i zniszczyć tzw koncentracja wojsk sowieckich w
i wokół Kijowa, ale Dywizji Pancernej zaczynały wykazywać oznaki słabości.
Od początku września ponad połowa czołgi zaangażowane na początku Barbarossy,
został zniszczony lub były nieczynne.
Niemożność naprawy maszyn aby wysłać ich z powrotem do bitwy,
wynikało ze złej logistyki na poziomie części zamiennych.
Zostało to spotęgowane przez odmowę Hitlera zamówić nowe maszyny zastępcze,
woli je zatrzymać, aby na nie wpłynąć do nowej Dywizji Pancernej,
które powstały w Niemczech.
8 lipca zgodził się wysłać 15 czołgów Panzer 4 na froncie rosyjskim.
W każdym razie skrzyżowanie czołgów Kleista i Guderiana w dniu 14 września
to jest jedno i drugie koniec kieszeni kijowskiej,
i los piątki korpus armii sowieckiej.
Zginęło 665 000 Rosjan lub zostali schwytani.
Bok grupy myślącej teraz oczyszczony,
Hitler dał zielone światło wznowienie marszu na Moskwę.
Nawet jak operacja w Kijowie był rozstrzygający,
dalej na północ wojska niemieckie byli blisko Leningradu.
Po spacerze po krajach bałtyckich, 2 Korpus Pancerny Grupy Północnej,
byli gotowi do zdobycia miasta pod koniec pierwszego tygodnia września.
Hitler zdecydował że nie zamierzał go inwestować,
ale poddaj go oblężeniu.
12 września generał Reinhardt otrzymał rozkaz wycofania swojego Korpusu Pancernego,
przenieść go w inne miejsce.
Ta wiadomość zszokowała pracowników który nie zrozumiał tej decyzji.
Czołgi Reinhardta były kierując się na południe,
dla zgromadzenia przed zdobyciem Smoleńska.
Musieli wziąć udział w operacji Tajfun,
wielka ofensywa, która miała na celu zająć Moskwę,
i zakończyć kampanię rosyjską przed nadejściem zimy.
Artyleria niemiecka była w okolicy Leningradu,
wykonać zaporę.
Oblężenie miało trwać od 42 września do 43 lutego,
i spowodować śmierć miliona i pół rosyjskich żołnierzy i cywilów.
W pierwszym tygodniu operacji Tajfun pod koniec września
Siły niemieckie zrobiły więcej 660 000 dodatkowych więźniów,
w obu bitwach z Wiazmy i Briańska,
torując drogę do Moskwy.
Wydawało się, że nic nie stoi na przeszkodzie Niemcom, może z wyjątkiem
trudność terenu.
Na północ i środek linii frontu, Niemcy odkryli, że gęste lasy,
spowolniłby postęp czołgów.
Pogoda zaczęła się zmieniać a od połowy października
w nocy była już 14:00
Na południu zaatakowali Sowieci po raz pierwszy masowo
swoimi T-34 i zadali ciężkie ciosy do Grupy Pancernej Guderiana,
i Czwartej Dywizji Pancernej.
Zaczęli ponownie pięć dni później i pancerne 4 z wąskimi gąsienicami,
widzieli, jak ich ruch jest utrudniony po tej miękkiej i błotnistej ziemi,
co kończy się zatrzymaniem wszystkich jednostek.
Złapani w błocie Niemcy czekali początek zimy,
a Rosjanie, korzystając z tego wytchnienia, przygotowany na ich przyjęcie.
Zaliczka została wznowiona 15 listopada przy bezchmurnej, mroźnej pogodzie.
Naczelne dowództwo Von Bocka, widziany tutaj w towarzystwie Guderiana,
zawsze miał nadzieję w stanie zdobyć Moskwę.
1 grudnia Von Bock zmienił zdanie i nie wierzył już, że zwycięstwo jest możliwe.
Temperatury spadły i nic mężczyźni w letnich mundurach,
ani maszyn i ich pojazdów pomocniczych nie były przygotowane do kampanii zimowej.
Rozpoczął się opór Sowietów zauważalnie stwardnieć,
mimo wszystko postęp trwał.
Gdy temperatury spadły,
wzrosła liczba przypadków odmrożeń alarmująco,
czołgi zamarzły w nocy, armaty nie mogły już strzelać,
zabytki były zamrożone.
Stało się jasne, że wojska Niemcy osiągnęli swój limit.
Chociaż te załogi czołgów pokazywać się szczęśliwym przed kamerami,
warunki życia Dywizji Pancernej szybko się zepsuć,
pomimo ostatniego wysiłku, nadzieja zagarnąć Moskwę znika,
zwłaszcza gdy ogłoszona informacja,
niż wzmocnienia umieszczone z przodu miasta były wojska syberyjskie.
3 grudnia Niemcy zagrali swoją ostatnią kartę,
i Sowietów przeszedł do kontrofensywy.
15 lutego 1941 czołgi i inne pojazdy opancerzone Africakorps,
pod dowództwem generała Erwina Rommla,
nowo przybyty, paradował ulicami Trypolisu,
przed ponownym wyjazdem na pustynię kopnij Brytyjczycy z Cyrenajki.
Niewielkie siły dowodzone przez Rommla były złożony z piątej lekkiej dywizji,
z zaledwie 150 czołgami, z czego 40 były tylko Panzers 3,
i 40 innych z Panzer 4s.
Były to modele D i E,
który służył wewnątrz z 5ᵉ i 8ᵉ Pułku Pancernego,
specjalnie wyposażone w sprzęt tropikalny,
w tym filtr powietrza i duży grzejnik,
zamocowany nad blokiem silnika i chronione przez ekranowanie.
Zapowiadała się wojna najazdów i kontrnajazdów wścieklizna wzdłuż wybrzeży Afryki Północnej,
do 42 października.
To naprawdę była wojna pojazdy oparte na mobilności,
ale pozorna zdolność Rommla aby zawsze zachować inicjatywę,
wcale nie zależało jakość jego zbroi.
Zasadnicza różnica,
między siłami brytyjski i niemiecki,
przebywał w przewadze metody taktyczne,
w skuteczności dział przeciwpancernych jak również w drodze
których Niemcy używali swoich środków stale w połączonej współpracy zbrojeniowej.
Najlepszym przykładem było jak Rommel rozmieścił swoje działa przeciwpancerne,
i jego działa przeciwlotnicze kal. 88 mm wraz z jego czołgami.
Co często pojawiało się jako masa zdezorganizowany z czołgami, samochodami pancernymi,
działa artyleryjskie i holowanie półgąsienicowe armat, była w rzeczywistości machiną wojenną,
niezwykle elastyczny, który prowadził typowe działania wojenne na pustyni.
Szkolenie połączone z doświadczeniem dozwolone armaty mają być szybko uruchomione,
i zapewniać wsparcie dla ataków pancernych, chyba że czołgi cofną się,
zostawić otwarte pole działa przeciwpancerne kal. 50 mm,
lub Flak i jego rurki 88 mm do zaatakuj brytyjską zbroję na podejściu,
przed uruchomieniem własnej odpowiedzi.
Podczas takiej operacji Panzer 4 nie miał żadnej wewnętrznej korzyści.
Był tylko ruchomym elementem w obrębie całości.
Za Rommla w Afryce Północnej był teatrem działań
gdzie wojna przybrała najnowocześniejszą formę.
Możesz zobaczyć na tych zdjęciach jednostki zmotoryzowane,
którego zatrudnienie na pustyni mieszkanie bez przeszkód,
oferował nowe możliwości.
Oto zasady wojny opancerzony zmotoryzowany,
jak mieli uczono przed 1939 r.,
mógłby zostać w pełni zrealizowany i co ważniejsze, rozwijał się.
Chociaż źle dowodzony, opancerzony Brytyjczycy byli uważnie obserwowani,
przez załogi czołgów.
Ciężka zbroja Matyldy może być przebity przez działo przeciwlotnicze kal. 88 mm.
A Valentine, choć lekko uzbrojony, okazał się trudnym i nieuchwytnym celem.
Shermanowie, Krzyżowcy i Grantowie,
wszystkie spowodowały trudności, ale do przybycia Tygrysa,
najpotężniejszy niemiecki czołg, pozostał Panzer 4 Special.
Niemiecka ofensywa latem 1942 r w południowej Rosji,
widział rozmieszczenie dużych numer czołgu 4 F2,
uzbrojony w armatę 75 mm KWK,
wyposażone w lufę o długości 43.
Ten ostatni został zamówiony przez Hitlera w listopadzie poprzedniego roku,
aby Panzer 4 miał działo wystarczająco silny,
zniszczyć radzieckie KV i T-34.
W porównaniu z oryginalnym modelem przy niskiej prędkości początkowej,
długa lufa F2 wyświetlała prędkość inicjał 740 metrów sekundy,
umożliwiając penetrację głowicy ekranowanie 82 mm,
oferując kąt 30 stopni.
W marcu 1942 Krupp zatrzymał się produkcja Panzera 4,
aby umożliwić instalację niezbędne narzędzia,
do produkcji nowych broni.
Kiedy rozpoczęła się letnia ofensywa, wyprodukowano tylko 250 egzemplarzy,
a nawet gdyby byli wysłany do Afryki Północnej,
większość została na front ze wschodu, gdzie znakomicie się skompletowali,
arsenał Dywizji Pancernej.
Niemniej jednak, sfilmowane gazety tamtych czasów,
nadal pokazywał Panzer 3,
jako najbardziej rozpowszechniony czołg, nawet jeśli wbrew pozorom,
Panzer 4 był teraz maszyną z największym potencjałem.
Gdy czołgi krzyżowały się step pod koniec lata 42,
natarcie niemieckie było skoncentrowane w marszu na Kaukaz,
przejąć pola naftowe i pędzić Wołgą w kierunku Stalingradu.
Sowiecki opór, słaby w wygląd, potwierdził Hitlera,
w jego uprzedzeniach o bezkrwawej Rosji.
W przeciwieństwie do 1941 roku, Stalin miał nauczyli się nie być otoczeni,
przez wielkie kolumny czołgów.
Gdy jego wojska się wycofywały gdy siły Osi posuwały się naprzód,
rozkazał to kiedyś w Stalingradzie, przestają ustępować.
Decyzja Hitlera, by się nie trzymać jego pierwotny plan i pogrom czwartego,
Armia pancerna na południe, by zaatakować Rostów, kosztowało go zdobycie miasta w środku lata.
Zanim zrozumie swój błąd,
i zwraca elementy czwartej Armia Pancerna w kierunku Stalingradu,
Sowieci okopali się i oni byli gotowi walczyć do końca.
Czwarta Armia z Szóstą Armia von Paulusa,
walczył na obrzeżach miasta od początku sierpnia,
i miał wszelkie powody do myślenia że spadnie dość łatwo.
Elementy Czwartej Pancernej armii, w szczególności Panzers 4 F2,
z 24 Dywizji Pancernej,
walczyli w dzielnicach na południe od miasta.
Podczas sowieckiego oporu twardniała,
Niemcy byli zobowiązani, przez ukształtowanie terenu,
używać swoich cennych pojazdów opancerzonych wspierać piechotę w walkach miejskich.
Forma konfrontacji, w której Sowieci stali się panami,
i dla których były rydwany zupełnie nie nadaje się.
Walka trwała w nieskończoność w okresie jesiennym,
początki niemieckiej klęski w Stalingradzie majaczącym na horyzoncie,
powoli ale pewnie.
Od czasów okupacji Francja miała został wybrany przez Niemców
na odpoczynek i doposażenie swojej dywizji po powrocie z Rosji.
Tutaj możemy zobaczyć Panzer 4 G Całkiem nowy,
należący do pierwszej dywizji SS Leibstandarte Adolf Hitler.
W swoim planie całkowitego zniszczenia południowego zgrupowania armii niemieckiej,
Stalin rozpoczął serię innych ofensyw w następstwie okrążenia armii 6ᵉ.
Pod koniec stycznia Stalingrad był już daleko na tyłach nacierającej Armii Czerwonej,
a nawet upiorny w jego ostatnich godzinach
6. Armia von Paulusa nadal zmonopolizowała uwagę sowieckiego Sztabu Generalnego,
i powstrzymał wojska, które inaczej by to zrobiły zostały rozmieszczone z tymi, którzy ładowali,
odpierać Niemców, dalej na zachód.
W lutym stanowisko ds Niemcy wydawali się zagubieni.
Gdy Sowieci odepchnęli ich z powrotem poza linię, którą zajmowali,
przed rozpoczęciem ofensywy 42.
Kiedy Charków został opuszczony i wtedy że niemiecki odwrót trwał nadal,
Hitler poleciał do kwatery głównej von Mansteina, aby zażądać jego głowy.
Sowieci byli tylko kilka kilometrów dalej, poddał się argumentom von Mansteina,
i dał mu carte blanche do kierowania kontrofensywa przeciwko wojskom rosyjskim,
który obecnie rozciąga się na ich południowo-zachodniej części frontu.
Czołówką jego sił był Korpus Pancerny SS,
który obejmował 1ʳᵉ SS Panzer Grenadier Dywizja Leibstandarte Adolf Hitler,
druga Dywizja Pancerna SS Das Reich,
i trzeci pancernik SS Dywizja Totenkopf.
Trzy dywizje pancerne SS wrócił do Rosji,
po wyzdrowieniu w stanie we Francji.
Ucząc się ponownego rozmieszczenia Wojska niemieckie i ich pojazdy opancerzone,
zinterpretowali to zbyt pewni siebie Sowieci jako dowód odstąpienia.
Rankiem 19 lutego von Manstein wystartował Korpusu Pancernego SS dla pierwszej fazy,
swojej kontrofensywy, tym samym biorąc Rosjanie całkowicie zbijają z tropu.
Spośród tych obrazów najbardziej niezwykłe kłamstwa w zmianie użytych materiałów,
w batalionach czołgów, dywizje pancerne SS,
kto wolał Panzer 4 do Panzer 3.
Ostatnie Panzers 3 były zbudowany w lutym 43,
który oznaczał przejście do Panzer 4 jako czołg bojowy,
w armii Niemiecki i Waffen-SS.
Sowietom zajęło to dużo czasu znaczenie niemieckiej kontrofensywy.
W dniach 4-6 marca wojska niemieckie przegrupowane, a następnie zaczęło się
drugi etap ich szturmu na Charków.
Po szybkiej odwilży, która groziła zatrzymać ofensywę,
powrót niskich temperatur pozwolił na dalszy postęp.
Działa kal. 80 mm Divisional Flak stanęli naprzeciw sowieckich kolumn,
który wycofał się na Charków.
Po południu 10 marca SS dokonało ich wjazd na przedmieścia miasta.
Ciężkie walki toczyły się podczas dni, które nastąpiły.
Sowieci na swoją korzyść na tego typu gruncie bronił,
każdy dom i każdą ulicę,
płacąc wysoką cenę do niemieckiego napastnika.
Zwróć uwagę na specjalne tory używane przez te czołgi 4G.
Jedna ze słabości Panzer 4 na śnieg ma tendencję do grzęźnięcia,
z powodu dużego nacisku na podłoże.
Rozszerzenia zwiększające szerokość torów zostały użyte do rozwiązania tego problemu.
Rozszerzenia te dobrze spełniły swoją rolę podatne na wiele niepowodzeń.
I zajęło to pięć dni zaciętej walki oddziały SS, by ostatecznie zdobyć miasto,
ostatni żołnierze rosyjscy ukryty w fabryce traktorów.
Krok dalej na północ, powyżej Charkowa, pozwolono zająć Biełgorod.
Ale wraz z nadejściem odwilży wszystko wstrzymano kolejne operacje,
Po inwazji na Afrykę Północną przez aliantów w 42 listopada
Hitler zarządził posiłki wojska niemieckie,
obecny na przyczółku w Tunezji.
Te siły, którym odmówiono Rommla, kiedy był bardzo zagrożony,
na zachód w kierunku Tunezji,
i kto mógł się przewrócić wynik poprzednich bitew,
został uruchomiony na przyczółku, z dużą liczbą zbiorników,
z 5 Armii Pancernej.
Te panzery należące do 10 Dywizji Pancernej,
byli zatrudnieni w ofensywie,
o nazwie Operacja „Wiosenna Bryza”,
14 lutego 43 przeciw Amerykanie w Sidi Bouzid.
Niemieckie zwycięstwo było tylko tymczasowe. Tunezyjski przyczółek,
nie mógł sobie poradzić do przewagi aliantów.
Zarówno na morzu, jak i w powietrzu.
A w maju ta pozycja upadła.
Po jego nominacji przez Hitlera w lutym 43 r jako Generalny Inspektor Armii Pancernej,
z instrukcją przebudowy całkowicie niemieckie siły pancerne,
Pierwsza troska generała Heinza Guderiana miał zakończyć,
do pomysłu wysuniętego przez niektórych funkcjonariuszy przełożeni, niedoinformowani,
ale mimo to wpływowy, aby zatrzymać dowolna produkcja Panzer 4,
na korzyść Tygrysa i Pantery.
Gdyby taka decyzja została podjęta, oznaczałoby utratę armii niemieckiej.
Na początku 43 roku Panzer 4 pozostał jedynym zbiornik przetestowany i nadal produkowany w Niemczech,
i jedynym kandydatem czołg bojowy Panzerwaffe.
Poprosił również o produkcję Panzer 4 zostaje zwiększony w 44-45,
w celu zapewnienia rozbudowy broni pancerny w Wehrmachcie.
Udzielono mu pomocy To znaczenie autorstwa Alberta Speera,
Minister Rzeszy ds. Uzbrojenia i produkcji broni wojennej,
którą oskarżył Hitler w styczniu 43, aby zwiększyć,
produkcji czołgów, choćby ze szkodą inne gałęzie przemysłu zbrojeniowego.
Speer pracował od jego nominacja z poprzedniego roku,
zmobilizować niemiecką gospodarkę i znacznie wzrosnąć,
produkcja broni.
częste spotkania, takie jak te prezentowane tutaj,
były jednym ze środków, których używał informować o swoich celach i priorytetach.
Jego zadanie nie było ułatwione przez bizantyjski charakter systemu nazistowskiego.
Dane produkcyjne Panzer 4 może dać wyobrażenie o poczynionych postępach.
Choć tylko 31 egzemplarzy został wyprodukowany w styczniu 41,
rok później produkcja już nie istniała przybyło tylko 58 egzemplarzy miesięcznych.
Ale w styczniu 43 firmy...
a także Kruppa Grusona, inicjator programu,
pchnął produkcję 163 egzemplarzy miesięcznie.
A w czerwcu, tuż przed ofensywą z Kurska wzrosła do 272 czołgów.
Tempo wciąż rosło i osiągnął swój szczyt w lutym 45,
gdzie pozostało 485 egzemplarzy linie montażowe.
W kwietniu 43 pierwszy Panzer 4 H opuścił fabrykę.
Był to model produkowany w największej ilości, z łącznie 3774 zbudowanymi jednostkami,
między jego wydaniem a czasem, kiedy to było zastąpiony modelem J w czerwcu 44.
Chociaż był ciężko opancerzony i miał przeszedł wiele innych modyfikacji,
jego najbardziej oczywista cecha był jego Schürzen,
spódnice pancerne przeznaczone do daj mu stałą ochronę,
przeciwko radzieckim karabinom przeciwpancernym i pokrewne bazooki.
Te pięciomilimetrowe listwy progowe musiał zniekształcić i zmodyfikować kąt,
atak pociskiem dla zmniejszyć ich zdolność do penetracji.
Natomiast spódnice dopasowane do wieży zostały naprawione, Schürzenowie obecni,
po bokach maszyny były wyjmowane.
Chociaż bitwa pod Kurskiem jest mniej znany niż Stalingrad,
symbolizuje w oczach opinii publicznej rozmieszczenie niemieckiego czołgu Tiger.
W mitologii sowieckiej tytuł „Tygrysy płoną”,
stał się prawdziwym symbolem niemieckiej klęski,
podczas ich ostatniego wielkiego ofensywa na froncie wschodnim.
Starano się przez Niemców do rozmieszczenia,
2700 czołgów i dział szturmowych,
w ich ostatniej próbie zniszczenia Armia Czerwona pod Kurskiem w lipcu 43.
Prawie jedna piąta wszystkich opancerzonych dostępne w dniu 30 czerwca były obecne,
w tym Panzer 4s Grupy Centrum i Południe.
680 Panzers 4 zawierało numer liczba zachowanych oryginalnych Pz 4,
ale większość żołnierzy został wyposażony w modele F2,
wczesne modele J z działem N-43,
a później uzbrojone modele N-48.
Prawie wszystkie panzery 3, wszystkie warianty zdezorientowany wziął udział w ofensywie.
Co nie przeszkodziło Kurskowi być piosenką łabędź Panzer 3 jako czołg bojowy,
bo już go nie było produkowany od czerwca 1943 r.,
i że ciężkie straty zarejestrowane przez ten czołg,
skończyło się na tym, że stał się bezużyteczny.
Wiele Panzer 4 zaangażowanych w Operacji Cytadela,
zaznaczył swoje pojawienie się, nie jako pojazd pomocniczy,
ale jako zbiornik główny walk dywizji pancernej.
Z alarmującymi wskaźnikami poniesionych strat w szczególności przez Panzers 4 w Kursku,
Guderian zauważył, że jednostki pancerne, które podjęli tak wiele wysiłków, aby się wyposażyć,
poniósł jednak ciężkie straty zarówno w przypadku mężczyzn, jak i materiałów,
i pozostaną niedostępne przez długi okres.
Kursk pozostaje uważany przez Sowietów za bitwa, która złamała nerki,
Panzerwaffe na froncie wschodnim.
Konsekwencje Operacji Cytadela, Dywizja Pancerna, znacznie zmniejszona,
miał do czynienia z Armią Czerwoną który znalazł kolory,
a teraz przejść do ofensywy.
W tej sekwencji Panzer 4 dywizji SS Das Reich,
podjąć działania przeciwdziałające sowiecka ofensywa,
zamiarem objęcia stanowiska Niemców na południe od Charkowa.
Podczas gdy sukces Wehrmachtu daje mu chwilowe wytchnienie,
nie odzwierciedla to jednak bilansu globalny i od końca lata 43,
Niemcy się cofali.
W tych warunkach praca ks ekipy utrzymania warsztatu,
nabiera większego znaczenia.
W tym momencie Niemcy miał skuteczny system,
przywieźć z pola bitwy czołgi uszkodzone w bitwie.
Na tych obrazach widzimy 18-tonowy półgąsienicowy,
wyposażony w sześciotonowy dźwig.
Pozwala to na przeprowadzanie napraw bez konieczności wysłać uszkodzone maszyny do Niemiec.
Ponownie zamontować wieżę na podwoziu,
trzeba było zwrócić uwagę na szkodę przeszedł przez jego pierścień,
i mechanizm obrotowy.
To zbliżenie na jeden z 8 kamyków stąpać po podwoziu,
pozwala obserwować zawieszenie w eliptycznej sprężynie Panzer 4.
Duża ilość szkód spowodowanych przez miny wymiana, rutynowa operacja,
w jednostkach obecnych w Rosji, w północnej Afryce.
Zewnętrzne położenie pociągu łożysko umożliwiało łatwy dostęp,
kiedy konieczna była naprawa.
Przed nitowaniem korpusu i rur chłodzenie bloku silnika,
nałożyli warstwę ciemnożółta farba,
używany jako podstawa dla wszystkich Panzers od 43 lutego.
Schemat tutaj jest dość mylący.
Czołg wyświetla liberię, w której jest oliwkowo-zielony i czerwonawo-brązowy zostały dodane.
Pod koniec lata, na początku jesieni '43, czołgi 4 były zaangażowane,
w zaciętych walkach podczas odwrotu na zachód, za Dnieprem.
Na tym etapie możliwe jest rozróżnienie w środku Panzer 4s,
obdarzony Schürzenami, starymi ocalałymi nadal uzbrojony w działo 75 mm,
i nadal używany jako czołg wsparcia.
W przeciwieństwie do ich przywódcy, piloci Panzer były rzadko wysuwane.
Ale we wrześniu 43, ****,
Hunter Char Fury drugiego Dywizji Pancernej SS Das Reich,
został kawalerem Krzyża Żelazo za jego niesamowitą odwagę.
Po zniszczeniu trzech T-34, jego statek został trafiony.
Chociaż jego dowódca czołgu rozkazał załogi do ewakuacji czołgu.
został i pod ostrzałem, zdał sobie sprawę prowizoryczna naprawa układu kierowniczego,
i ponownie wyłącz maszynę.
W ciągu pół godziny jego panzer 4-G spowodował 7 ofiar wśród rosyjskich czołgów.
Zrobione przez kamerzystę z perspektywy pilota, starannie zakamuflowany Panzer 4-H,
należący do drugiej Dywizji Pancernej,
powoli się porusza zaatakować T-34,
które wkrótce ujrzymy w ogniu.
Step to gorące miejsce i wysokie letnie temperatury,
nie są najlepsze warunki widoczności.
Najwyższej jakości niemiecka optyka i bardziej wyrafinowany niż Armia Czerwona,
dając niemieckich dowódców czołgów przewagę pierwszego strzału.
Do czasu wprowadzenia modelu 85 na początku 44 r.
T-34, pomimo swoich zalet, miał wieżyczka mieszcząca 2 ludzi,
a dowódca czołgu był także ładowarkę.
To podwójne zadanie zostało zmniejszone jego skuteczność bojową.
Z wieżyczką mieszczącą 3 ludzi, Panzer 4 był bardziej operacyjny,
i obciążenie pracą dla każdy człowiek lepiej rozdzielony.
Jesienią Wehrmacht na froncie wschodnim oddał ogromny obszar Armii Czerwonej.
I w następnych miesiącach bitwa pod Kurskiem,
mogła mieć nadzieję na brak wytchnienia w oczekiwaniu, oprócz zimy nowe ofensywy sowieckie.
Zaraz po powołaniu na to stanowisko Naczelny Wódz w Grecji,
Marszałek Erwin Rommel poleciał do Salonik 5 lipca 1943 r. na inspekcję jego obrony.
Hitler połknął przynętę aliantów. Udało im się przekonać go,
że zamierzali to zrobić lądowania,
a Hitler rozmieścił pierwszy Dywizja Pancerna we wzmocnieniu w kraju.
Zamiarem aliantów było sprowadzenie Hitlera rozproszyć swoje siły poza Włochami,
gdzie prawdziwe lądowanie musiało się odbyć.
Panzers 4 widoczne na tym sekwencja to wszystkie modele G,
koniec produkcji i to wszystko pokryty ciemnożółtą warstwą.
Każdy ma 6 lanc dymnych występują w standardzie w tym modelu,
nic dziwnego, że załogi lubił chodzić nad morze.
Z temperaturami zewnętrznymi około 32 stopni,
wnętrze czołgu stało się rzeczywistością piec powyżej 37 stopni,
dla 5 członków załogi.
Załóżmy kapitulację Włoch była tylko kwestią czasu,
Hitler zostawił instrukcje dla okupacja kraju.
Po ogłoszeniu 8 września hasło Axe został przekazany marszałkom Rommelowi i Kessel Ringowi,
który rozmieścił siły w północnych Włoszech przez przełęcz Brenner i linię kolejową.
Sfilmowane pamiętniki sugerowały, że postęp armii i SS we Włoszech,
poparli mieszkańcy,
oznaczało przybycie masowych wojsk niemieckich że Włochy stają się teatrem działań,
kiedy Niemcy chcieli odeprzeć lądowanie aliantów,
i ich postęp na półwyspie.
Chociaż Hitler pierwotnie zamierzał przenieść cały Korpus Pancerny SS,
we Włoszech po Kursku,
pozwoliła na to bardzo zła sytuacja w Rosji tylko po to, by ponownie rozmieścić Leibstandarte.
który przybywa do Mediolanu, gdzie obecność te Panzery 4 były więcej niż konieczne,
zachować lojalność mieszkańców do sprawy faszystowskiej.
Włochy nie były krajem, którego geografia sprzyjał bitwom pancernym.
Dlatego liczba Dywizji Pancernej rozmieszczonych tam miało się wahać od jednego do trzech.
Działa szturmowe i samobieżne były dużo bardziej pomocne
i lepiej wykorzystał teren wydzielone z Włoch.
Te Panzer 4-H należą do 15ᵉ Dywizja Pancerna zaangażowana na półwyspie.
W Rosji bardzo gwałtowne walki przetrwała całą zimę.
Takie były zasoby sowieckie że Armia Czerwona mogła teraz,
kontynuować ofensywę wszelkie warunki.
Te Panzers 4 biorą udział w brutalnym konfrontacja z grupą północną,
pod koniec zimy 43-44.
To był głęboki śnieg rosyjskiej zimy i łatwość, z jaką niemieckie czołgi,
ugrzązł, bo ich wąskich gąsienic,
co doprowadziło do powstania ****, widoczny tutaj na Panzer 4-G.
We współpracy z oddziałem szturmowym,
Panzer 4 otwierają ogień z dystansu walki na radzieckim elemencie ołowianym.
Obserwator wskazuje tutaj stanowisko artyleryjskie,
z którego bateria dział 150 mm otworzył ogień do Rosjan.
Katastrofy wojskowe i złe wiadomości z frontu wschodniego,
zimą 43-44 tylko kilka zdjęć rozstrzeliwano w celach propagandowych.
Gdy tylko zwycięstwo zostało odniesione, trafiała na pierwsze strony gazet.
Tak było w przypadku, gdy kamerzyści zakryli szturm pancerny, który umożliwił zdobycie Kowla,
na północy Ukrainy,
podczas gdy grupa dowodzona przez SS gruppenführer, Herbert Gille,
był otoczony przez Sowietów w połowie marca 44.
Chociaż mały oddział panter dywizji Wikingów SS,
udaje się przebić, aby wzmocnić kły kilka dni wcześniej,
główny atak nie miał miejsca przed początkiem kwietnia.
Elementy 4ᵉ Dywizji Pancernej, na zlecenie Obersta Hoffmanna,
i jednostki Wiking SS,
przedarł się przez miasto w przejeżdżając obok drogi wychodzącej z Brześcia Litewskiego.
Wśród zniszczonych sowieckich czołgów są m.in znajdź wiele Shermana M4 A2,
nabyte w drodze leasingu,
które coraz częściej pojawiają się na zdjęcia robione przez Niemców od 1944 roku.
Grupy pancerne złożone z czołgów i samobieżnych z jednostek mieszanych,
były często stosowanym rozwiązaniem dla reagować na ewentualności frontu wschodniego,
gdzie Sowieci atakowali linie coraz bardziej rozciągnięte dostawy od Niemców.
Takich operacji nie mogło być prowadzone wyłącznie przez wojska mobilne.
Działania te pozwoliły wykazać, że pomimo przytłaczająca przewaga materialna Armii Czerwonej,
niemieccy czołgiści pozostali mistrzami w użyciu Panzes,
i to była prawda aż do upadku Niemiec.
Kłopoty armii węgierskiej tylko grały nie odgrywają już roli na froncie wschodnim,
od początku 44.
Ich działalność pozostała ograniczona do tyłu chociaż pod dowództwem niemieckim.
W każdym razie, propagandy Goebbelsa,
nadal przedstawiali swoją współpracę jako ścisłe i oparte na tym samym zobowiązaniu,
w krucjacie antybolszewickiej.
Gdy nadarzyła się okazja,
filmował przykłady dla Niemców.
Jak tutaj pilnowanie jednostki Panzer 4,
co umożliwiło uhonorowanie krzyżem wyprasować dwóch węgierskich oficerów.
Panzers 4 są ostatnimi modele H i nosić urządzenie,
przeciwko znanym minom magnetycznym pod nazwą Zimmerit.
Jakby spełnić oczekiwania Niemcy przed nieuchronną inwazją aliantów,
w Europie na początku lata 1944 r.
niemiecka opinia publiczna została zasypana opisami szczegóły obrony Wału Atlantyckiego,
i siły przegrupowały się we Francji w celu ich odparcia.
Większość stałych osłon ochronnych ciężkie baterie artyleryjskie,
oprócz tego, że były imponujące, były położony wzdłuż Pas-de-Calais,
oraz w sektorze armii 15ᵉ, która rozciągał się od Belgii do Sommy,
gdzie wyżsi oficerowie niemieccy spodziewał się lądowania.
Przeprowadzono operację dezinformacyjną po mistrzowsku przez aliantów,
utwierdzali Niemców w tym pomyśle jednocześnie przez cały czerwiec i lipiec,
i doprowadził ich do przekonania, że lądowanie w Normandii było tylko preludium,
do głównych podestów, które miałyby następnie umieść w tym obszarze.
Podczas swojego programu budowy obrona wybrzeża,
Rommel posunął się nawet do otwarcia grobli zalać holenderskie poldery.
Niemiecki pancerz był znowu klucz,
przeciwdziałać lądowaniu aliantów.
1 czerwca nie mniej niż 700 Panzer 4 stanęli we Francji.
jednostki zbiornikowe, a także piechota
wyszkolony przed atakiem sprzymierzeńca,
angażujący ich zdolności bojowe.
Ale dostępne środki Niemcy byli zbyt rozproszeni,
i w wielu przypadkach były umieszczony w niewłaściwym miejscu.
W pierwszym rzędzie siedzieli kamerzyści sfilmować marszałka Gerda von Rundstedta,
kiedy sprawdzał 12 Dywizja Pancerna SS Hitlerjugend,
nowo utworzone, wyszkolone i wyposażone przed dniem zejścia na ląd.
Oprócz swoich 48 panter, Hitlerjugend wyrównane nie mniej niż 91 Panzers 4,
iw następnych dniach szła zbudować solidną reputację,
w ramach Waffen-SS.
Kwestia najlepszego wykorzystania czołgów podział w obliczu nadchodzącej inwazji,
wywołał wielkie zamieszanie w piersiach niemieckiego naczelnego dowództwa.
Rommel opowiadał się za wynajmem czołgi wystarczająco naprzód,
aby móc jak najszybciej zaatakować aliantów że wylądowali.
Wierząc, że wg poprzednie doświadczenia,
chyba że się zatrzyma w ciągu 24 godzin,
lądowania sojusznikom by się udało.
Rzeczywistość supremacji lotnictwo sojusznicze,
sprawiło, że strategia **** stała się przestarzała,
dowodzący zachodnią grupą pancerną,
który chciał, aby alianci wylądowali zmiażdżyć ich siły,
poniżej przyczółka.
Dylemat był wówczas jeszcze nierozstrzygnięty gdzie wyruszyły siły alianckie.
Kiedy w końcu lądowanie miało miejsce 6 czerwca 1944 r.,
siły niemieckie były zupełnie zbity z tropu.
Z Rommlem, który wyjechał na urlop, cała nadzieja szybkiego rozmieszczenia Dywizji Pancernej,
zaatakować plaże do lądowania godziny, które potem nastąpiły, zostały zredukowane do zera.
Po daremnym kontrataku 21. Dywizja Pancerna 6 czerwca,
dopiero następnego dnia, tj na miejsce przybyła 12 dywizja pancerna SS,
i to zdecydowany atak została uruchomiona przez Niemców.
Przybył tylko batalion Panzer 4 w Caen w nocy z 6 na 7,
batalion Panter opóźniony przez alianckie samoloty.
Mimo to decyzja został zabrany do ataku.
Rozkazy wydawane przez generała podziału były dość jasne.
Batalion Panzer K miał uderzyć wroga wzdłuż linii kolejowej,
między Caen a Luc-sur-Mer,
i wypchnąć go z powrotem na morze.
Planowano atak 16.00 Niemcy byli zaskoczeni,
z wyprzedzeniem trzeciego dywizja kanadyjska w kierunku Caen,
gdzie mieli zawieźć i utrzymać lotnisko.
4 Panzers 4 w rozpoznaniu były przechwycone przez Shermany,
i trzy z nich szybko unieszkodliwiać.
Tymczasem Max Wünsche,
natychmiast uruchomiony wszystkie te czołgi atakują.
Pokazane tutaj zdjęcia zostały zrobione w następnej walce,
i zalicza się do najlepszych obrazów Panzer 4 w akcji,
Pod koniec wojny.
Rozmieszczono 50 czołgów Panzer 4 podczas tego ataku
kamera tylko podąża za akcją firmy 5ᵉ i 6ᵉ,
który flankował Kanadyjczyków.
Podczas gdy firma 6ᵉ zniszczył ponad dziesięć czołgów,
straciła także pięć swoich Panzer 4 pod kanadyjskim ostrzałem.
Ścigały czołgi 6. kompanii ich postępy w terenie,
ale zostali zaatakowani przez linię Zaatakowano kanadyjskie 6-funtowe działo przeciwpancerne.
Było pięć Panzer 4 dotknięty i zniszczony.
Na koniec dnia bilans zginęło czternaście czołgów Panzer 4,
za 27 zniszczonych czołgów kanadyjskich.
Chociaż obrazom tym towarzyszą a ostra i triumfalna muzyka,
co oznacza, że przyszedł młody SS osiągnąć wielkie zwycięstwo,
w rzeczywistości możliwość dla Niemców zniszczyć pozycje aliantów, które odleciały.
Atak Hitlerjugend trwał do zmroku.
7 czerwca był pierwszym dniem walk w jakim staną się 2 miesiącami gwałtownych starć,
na końcu którego podział przestałby istnieć.
Wyjazd, 25 sierpnia dywizji pokazał, że tylko dziesięć rydwanów,
przeżył w kampanii normandzkiej.
Obrazy Panzer 4 w akcji podczas Bitwa o Normandię są rzadkie.
Co jest zaskakujące dla zbiornika najczęściej niemiecki.
Bardzo niewielu pancerników przeżyło w kampanii normandzkiej.
Ważne straty Panzer 4 na fronty wschodni i zachodni pod koniec 44 r.
spowodowało masowy upadek o ich gotowości bojowej.
Widać to zwłaszcza po ich niewielkich rozmiarach numer podczas bitwy o Ardeny.
Chociaż Hitler nakazał przygotowanie broń pancerna dla Operacji Jesienna Mgła,
tylko 259 egzemplarzy były dostępne,
z całkowitej siły 2750 czołgów i działa szturmowe biorące udział w ofensywie.
Nawet gdyby 1110 Panzers 4 było zbudowany w okresie od października do grudnia,
produkcja czołgów była do 700 maszyn miesięcznie,
na tym etapie wojny.
Panzer 4 był nie tylko najczęściej używana maszyna,
ale on też był najbardziej bezbronny.
Tych dwóch czynników jest najwięcej wiarygodne wyjaśnienie względnego spadku,
dostępność Panzera 4.
Do końca lata 44 Armia Czerwona miała praktycznie zniszczył grupę środkową,
i dotarł do polskiej granicy.
Te czołgi 4, ustawione wzdłuż drogi, robią tutaj ruch, aby wejść w kontakt z wrogiem.
Podczas walki czołgi Sowieci zniszczeni przez działa Panzer 4,
to głównie Shermany z leasingu.
Jeden z najbardziej niezwykłych kontrastów między wojną na Wschodzie,
a to prowadziło na Zachód, leży w roli lotnictwa,
dużo mniej ważne w pierwszym dopiero w drugim.
Informacja publiczna Niemcy pokazali,
szybka podróż koleją jednostki bojowe na froncie wschodnim,
przechodząc z jednego sektora niebezpieczne dla innego.
Co nie byłoby możliwe na froncie zachodnim.
Brak osłony czołgów,
oznaczało to główne zagrożenie niemieckie jednostki pancerne
nie pochodził z sowieckiego lotnictwa, ale z nieskończonej liczby rydwanów,
które wydawało się, że Rosjanie są w stanie rozmieścić.
Ta sekwencja w Prusach wschodni pod koniec 1944 r.,
pokazuje najnowsze modele Panzer 4 w akcji.
Najbardziej oczywiste zmiany: nowy układ wydechowy,
i zamiast tego użycie przędzy ze standardowego metalu Schürzen.
W ten sposób Panzers 4 walczył z armią czerwony aż do kapitulacji Niemiec,
w maju 1945 r.
Widzimy to na ostatnich zrobionych zdjęciach przez niemiecką propagandę
grupa bojowa składająca się z co najmniej jeden Panzer 4.
Historia czołgu Panzer 4 w walce, jedyny zbiornik pozostały w produkcji,
przez cały czas trwania druga wojna Światowa,
nie skończyło się jednak z nią.
Ostatni pocisk wystrzelony przez Panzer 4,
był przez Panzer 4 w barwach syryjskich,
przeciwko instalacjom IDF na Wzgórza Golan w latach 60.
Ich ostatni bastion rozgrywa się w czerwcu 67,
kiedy Izrael szturmował górę i zdobył jego rydwany.
Niektórych tam trzymano w zeznaniu,
7350 egzemplarzy Panzer 4 zbudowany,
wszystkie wersje razem między 1938 a 1945 rokiem.