De pantserwagen 4.
Door het prototype te ontdekken van de nieuwe Panzer 4 in 1936,
er waren er maar weinig die kon zich voorstellen dat hij voor het wapen stond,
die, eenmaal gemoderniseerd om te voldoen aan de eisen van de oorlog,
zou het werkpaard worden van het Duitse leger tijdens het conflict.
Zoals vanaf het begin was voorzien, zijn rol was die van een ondersteuningstank.
Hij moest een handje toesteken Panzer 3 kleiner en lichter,
die de ruggengraat zou vormen van de nieuwe pantserdivisie eind jaren dertig.
De opeenvolging van gebeurtenissen zou bewijzen dat de Wehrmacht, door de Panzer 4 te ontwerpen,
met een doos en een grotere toren,
in zekere zin gehad toeval creëerde een machine,
wiens potentieel overschreden die van de Panzers 3.
Bijgevolg talrijker, zou achterhaald raken
als gevechtstanks vanaf het einde van het jaar 42,
en maakte plaats voor Panzer 4.
De productie ervan werd in eerste instantie verlaagd.
En hij deed vaak mee bij de militaire parade in Duitsland,
maar slechts 211 exemplaren was gebouwd,
toen Hitler het beval Polen binnenvallen,
de Panzers 4 en hun bemanning de vuurdoop ervaren,
op de ochtend van 1 september 1939.
Hoewel de Panzer 4 zichzelf liet zien succesvol in Polen, het was onder gepantserd.
Een zwakte waarmee hij deelde alle betrokken Duitse tanks,
tijdens deze campagne.
Het zijpantser van Panzer 4 was kwetsbaar voor Bofors antitankkanonnen,
van 40 mm, ingezet door de Polen.
Hun kanonniers waren geholpen door het duidelijk zichtbare Duitse kruis,
wit geverfd en geel aan de zijkanten,
evenals andere tactische markeringen,
die afstak tegen de donkergrijze achtergrond van de tanks,
en zo gevormd uitstekende richtpunten.
De les werd begrepen en veel bemanningen Duitse tanks bedekten ze met modder.
Vervolgens kwam het model D, dat binnenkwam in productie op 39 oktober,
kregen dikker pantser van 15 tot 20mm.
Oorspronkelijk was het de bedoeling geweest van Hitler om al in november 1939 in het westen aan te vallen,
Maar deze datum werd ook uitgesteld veel meer in de maanden die volgden.
Zelfs als winter 39-40 extreem koud geweest,
het Duitse leger bleef zich voorbereiden voor de komende campagne.
Op deze beelden geschoten op het terrein manoeuvres vanuit het oosten van het land,
Panzers 4 trainen met infanterie in de rol van ondersteuningsvoertuig,
dienend als borstplaat voor uitgeruste troepen 37 mm antitankkanonnen.
Toen op 19 mei 1940 de Duitsers lanceerden hun offensief in het westen,
ze stelden ongeveer 280 Panzer 4's op een rij,
wat een negende vertegenwoordigt,
van de 2574 betrokken tanks op het platteland.
Hoewel de lage bijtelling van 69 versnellingen sinds september 1939,
bewees opnieuw het lage niveau productie van deze machines,
er waren er nog genoeg
zodat elke tankeenheid betrokken bij de campagne,
kan een tankcompagnie inzetten betekent uitlijnen van 6 naar 11 machines.
De snelheid waarmee de Fransen verklaarden zich verslagen,
kwam meer voort uit strategische en tactische tewerkstelling Duits pantser werkt massaal,
en in overleg met de Luftwaffe, om de vijand te verlammen en in paniek te brengen,
onder hun vuurkracht dan de superioriteit van Duitse tanks.
Tijdens de operaties maakte de Panzer 4 bewezen in haar ondersteunende rol,
maar in tankgevechten liet hij zich zien beperkt, met name door zijn 75 mm kanon,
niet in staat om zwaar pantser te doordringen Franse B1 bis-tanks,
of Matilda 2 Brits.
Zelfs als gepantserde eenheden Duitsers reviseerden hun machines,
na de Franse capitulatie,
ogen op de luchtvaartmaatschappij van de Luftwaffe tegen Groot-Brittannië,
Hitler besloot aan te vallen de Sovjet-Unie in 1941.
Hij beval een nieuwe te plannen op principes gebaseerde campagne,
dat de methode die werd gebruikt om Frankrijk te verslaan kan met hetzelfde succes worden gebruikt,
aan het Oostfront.
Hoewel deze campagne was om op grotere schaal worden gedaan,
er waren geen toekomstgerichte maatregelen genomen om de productie van wapens te versnellen,
en in het bijzonder die van de tanks.
De Blitzkrieg was het perfecte medium voor Hitler die tegen lage kosten oorlogen wilden voeren,
zonder de Duitse economie te verstoren.
De productie van de Panzer 4 weerspiegelt deze gemoedstoestand sinds alleen,
Er werden 332 exemplaren geproduceerd tussen 40 juli en 41 mei,
waaronder 223 van het E-model, opgewaardeerd en gemoderniseerd.
Toen Hitler op 22 juni 1941 lanceerde de Wehrmacht tegen de Sovjet-Unie,
de betrokken krachten vertegenwoordigd de grootste grondinvasie,
nooit geprobeerd in de geschiedenis.
Het speerpunt van de oorlogsmachine Duits in het Oosten was zijn wapenrusting.
De Panzerwaffe, aangevallen door Hitler om het Rode Leger te vernietigen,
door een blitzkrieg in West-Rusland,
voordat ze kan trekken naar het binnenland.
Op papier, het nummer van de betrokken pantserdivisie,
suggereerde een grote uitbreiding gepantserd wapen.
Van in totaal 10 divisies aan de start van het Franse platteland,
de Wehrmacht staat nu in de rij meer dan 21 pantserdivisies,
waarvan er 17 bezig waren dit nieuwe operatiegebied.
Maar, zoals we al hebben gezien, deze schijnbare uitbreiding,
was niet het gevolg van de stijging tankproductie,
maar die van een beslissing van Hitler in 40 september,
om nieuwe eenheden te creëren door te verminderen het personeel van de reeds bestaande divisies.
Deze werden gevormd van een enkel tankregiment,
en versterkte infanterie ter compensatie.
Dit hulpmiddel druiste in tegen de acceptatie volgens welke eind jaren dertig
om volledig effectief te zijn, de pantserdivisie had 400 tanks nodig.
In 1940, de machtigste pantserdivisie 300 tanks opgesteld.
Hitlers beslissing verminderde de macht Panzer Division gemiddeld 160 tanks,
die een groot deel verloor van hun doeltreffendheid,
het zaaien van de zaden van het falen van het gepantserde wapen,
tijdens de komende wereldoorlog.
Zulke overwegingen stroomde niet uit de bron.
Maar 3 maanden na de start van Operatie Barbarossa,
Duitse pantserdivisies gedroeg zich zoals verwacht.
Gaat snel de diepte in van Sovjetgebied,
Ze namen een groot aantal gevangenen en vernietigd of gevangen genomen,
enorme hoeveelheden militair materieel in grote omsingelingsgevechten.
Op een totaal van 3320 tanks,
Hitler had slechts 438 Panzers gepleegd 4 in de invasie van Rusland.
Hoewel het aantal geproduceerde tanks sindsdien het einde van de Franse campagne was belachelijk,
toch liet hij elke tankcompagnie toe middel om een dozijn ondersteuningstanks op één lijn te brengen.
Tankbemanningen en hun officieren duurde niet lang om te beseffen,
dat de informatie over de eenheden Het Sovjetpantser was grotendeels ontoereikend.
Dag en nacht waren de Russen aan het gooien tegen de Duitsers,
talloze tanks in een wanhopige poging
om het momentum van de pantsers te breken die zakte dieper en dieper weg,
binnen Rusland.
Guderian had 10.000 geschat het aantal Sovjet-tanks,
voor de start van de campagne
en geloofde zelfs dat dit cijfer stond boven de waarheid.
In werkelijkheid is het aantal beschikbare tanks in het Rode Leger was meer dan het dubbele.
Het grootste deel van het personeelsbestand was erg verouderd en nu de karkassen van T26, T28,
Tanks uit de T38- en BT-serie,
de wegen bezaaid, loopgraven en velden,
nieuw bewijs leveren de effectiviteit van pantserkanonnen,
pantser te penetreren erg zwak van deze machines.
Zelfs het wapen op lage snelheid initiaal van Duitse tanks,
kon gemakkelijk doorprikken het pantser van Sovjet-tanks.
Maar dit was niet het geval toen de pantsers moesten het opnemen tegen de zeldzame tanks,
nieuwe generatie van het Rode Leger,
wiens officieren probeerden te remmen,
progressie Duitse pantsercolonnes.
Duitse inlichtingendienst had niets gegeven geen informatie over het bestaan,
KV-1, KV-2 en T-34.
Ondanks zijn schuine bepantsering, zijn 76 mm kanon,
de effectiviteit van de T-34 en de 2 andere bovengenoemde tanks,
werd ernstig afgestompt door misbruik van deze wapens,
toch uitstekend ingezet door het Rode Leger.
De Duitsers kunnen dus compenseren hun technische minderwaardigheid,
gebruikmakend van hun tactische expertise veel hoger,
zoals deze Panzers 4 van de 18ᵉ panzer,
die erin slaagde een T-34 te verslaan door te draaien rond en trekt zijn sporen in,
zijn bemanning op de vlucht jagen.
In de meeste gevallen T-34's en KV's vernietigd door 88 mm kanonnen,
en door artillerie.
Maar deze hulpmiddelen konden niet verbergen de opmars die de Russen hadden gemaakt,
en waarop de Duitsers moest nu antwoorden.
In augustus onderbrak Hitler de mars naar Moskou,
en beval de tweede pantsergroep van de Guderiaanse centrumgroep,
naar het zuiden trekken en om de zuidelijke groep te ondersteunen.
Dit was om te omsingelen en te vernietigen concentratie van Sovjettroepen in,
en rond Kiev, maar de Panzerdivision begonnen tekenen van zwakte te vertonen.
Sinds begin september meer dan de helft tanks ingezet bij het begin van Barbarossa,
was vernietigd of buiten gebruik waren.
Het onvermogen om machines te repareren om ze terug te sturen naar de strijd,
gevolg van slechte logistiek op het niveau van reserveonderdelen.
Dit werd nog verergerd door de weigering van Hitler om nieuwe vervangende machines bestellen,
ze liever houden om ze te beïnvloeden naar de nieuwe pantserdivisie,
die in Duitsland zijn gemaakt.
Op 8 juli stemde hij ermee in om te sturen 15 Panzer 4's aan het Russische front.
Hoe dan ook, de kruising van de pantserwagens van Kleist en Guderian op 14 september
dat is beide het einde van de zak van Kiev,
en het lot van vijf Sovjet legerkorps.
665.000 Russen stierven of werden gevangen genomen.
De flank van de denkgroep nu schoongemaakt,
Hitler gaf daar groen licht voor de hervatting van de mars naar Moskou.
Zelfs als de operatie in Kiev was doorslaggevend,
verder naar het noorden, de Duitse troepen waren dicht bij Leningrad.
Na een wandeling door de Baltische landen, het 2 pantserkorps van de Noordelijke Groep,
waren klaar om de stad in te nemen aan het einde van de eerste week van september.
Hitler had besloten dat hij het niet zou investeren,
maar zet het onder vuur.
Op 12 september generaal Reinhardt kreeg het bevel zijn pantserkorps terug te trekken,
om het ergens anders in te zetten.
Het nieuws schokte het personeel, die deze beslissing niet begreep.
Reinhardts pantserwagens waren naar het zuiden,
voor de bijeenkomst voor de verovering van Smolensk.
Ze moesten meedoen tijdens Operatie Typhoon,
het grote offensief dat erop gericht was Moskou innemen,
en voltooi de Russische campagne voor het begin van de winter.
De Duitse artillerie was op zijn plaats rond Leningrad,
om een spervuur uit te voeren.
Het beleg zou duren vanaf 42 september tot 43 februari,
en de dood van een miljoen veroorzaken en de helft van de Russische soldaten en burgers.
Tijdens de eerste week van Operatie Typhoon, eind september,
Duitse troepen deden meer 660.000 extra gevangenen,
in beide gevechten van Vjazma en Brjansk,
de weg naar Moskou effenen.
Niets leek in de weg te staan aan de Duitsers, behalve misschien,
de moeilijkheidsgraad van het terrein.
Ten noorden en midden van de frontlinie, de Duitsers ontdekten dat dichte wouden,
zou vertragen de voortgang van de pantserwagens.
Het weer begon te veranderen en vanaf half oktober
de nacht was al 14.00 uur
In het zuiden vielen de Sovjets aan voor het eerst massaal
met hun T-34's en deelden zware klappen uit aan de pantsergroep van Guderian,
en de Vierde Pantserdivisie.
Vijf dagen later begonnen ze opnieuw en pantserwagens 4 met smalle sporen,
zagen hun beweging belemmerd door deze zachte en modderige grond,
wat uiteindelijk alle eenheden stopt.
Gevangen in de modder wachtten de Duitsers het begin van de winterkou,
en de Russen, profiterend van dit uitstel, bereid om ze te ontvangen.
De opmars werd op 15 november hervat bij helder, vriesweer.
Von Bock's opperbevel, hier gezien in het gezelschap van Guderian,
altijd gehoopt Moskou kunnen innemen.
Op 1 december was Von Bock van gedachten veranderd en geloofde niet langer dat de overwinning mogelijk was.
De temperaturen waren gedaald en geen van beide mannen in hun zomeruniformen,
noch de machines en hun ondersteunende voertuigen waren niet voorbereid op een wintercampagne.
Het verzet van de Sovjets begon merkbaar hard worden,
ondanks alles ging de opmars door.
Naarmate de temperaturen daalden,
gevallen van bevriezing namen toe alarmerend,
de tanks bevroor 's nachts, de kanonnen konden niet meer vuren,
de bezienswaardigheden waren bevroren.
Het werd duidelijk dat de troepen Duitsers bereikten hun limiet.
Hoewel deze tankbemanningen gelukkig lijken voor de camera's,
de levensomstandigheden van de pantserdivisie verslechteren snel,
ondanks een laatste wanhopige poging, de hoop om Moskou te veroveren verdwijnt,
vooral wanneer de aangekondigde informatie,
dan de vooraan geplaatste versterkingen de stad waren de Siberische troepen.
Op 3 december vallen de Duitsers hun laatste kaart hadden gespeeld,
en de Sovjets ging in het tegenoffensief.
Op 15 februari 1941 kwamen de tanks en andere pantservoertuigen van het Africakorps,
onder het bevel van generaal Erwin Rommel,
nieuw aangekomen, paradeerde door de straten van Tripoli,
voordat je weer de woestijn in gaat, schop de Britten uit Cyrenaica.
De kleine strijdmacht onder bevel van Rommel was samengesteld uit de vijfde lichte divisie,
met amper 150 tanks, waarvan 40 alleen waren Panzers 3,
en 40 anderen van Panzer 4s.
Het waren D- en E-modellen,
die binnen diende van het 5ᵉ en 8ᵉ pantserregiment,
speciaal uitgerust met tropenuitrusting,
inclusief een luchtfilter en een grote radiator,
bevestigd boven het motorblok en beschermd door afscherming.
De oorlog van overvallen en tegenaanvallen zou gaan duren hondsdolheid langs de kusten van Noord-Afrika,
tot 42 oktober.
Het was echt oorlog voertuigen op basis van mobiliteit,
maar het schijnbare vermogen van Rommel om altijd het initiatief te houden,
hing er helemaal niet van af de kwaliteit van zijn pantser.
Het wezenlijke verschil,
tussen de krachten Brits en Duits,
verbleef in superioriteit tactische methoden,
in de effectiviteit van antitankkanonnen maar ook in de weg,
waar de Duitsers hun middelen voor gebruikten voortdurend in gecombineerde wapensamenwerking.
Het beste voorbeeld was hoe Rommel zette zijn antitankgeschut in,
en zijn 88 mm luchtafweergeschut samen met zijn tanks.
Wat vaak verscheen als een massa ongeorganiseerd met tanks, pantserwagens,
artilleriestukken en halfrupsbanden kanonnen, was in feite een oorlogsmachine,
opmerkelijk flexibel dat leidde typische woestijnoorlogsoperaties.
De opleiding in combinatie met de ervaring mocht de kanonnen die snel in actie moeten worden gebracht,
en om ondersteuning te bieden voor gepantserde aanvallen, tenzij de pantsers terugvallen,
om het veld open te laten 50 mm antitankkanonnen,
of de Flak en zijn 88 mm buizen voor schakel Brits pantser in bij nadering,
voordat ze hun eigen reactie lanceren.
Tijdens zo'n operatie kan de Panzer 4 had geen intrinsiek voordeel.
Hij was slechts een bewegend onderdeel binnen het geheel.
Voor Rommel, Noord-Afrika was het toneel van operaties,
waar oorlogsvoering zijn modernste vorm aannam.
Je kunt het op deze foto's zien gemotoriseerde eenheden,
wiens werk in de woestijn vlak zonder obstakels,
bood nieuwe mogelijkheden.
Hier de principes van oorlog gepantserd gemotoriseerd,
zoals ze hadden werden onderwezen vóór 1939,
volledig uitgevoerd kunnen worden en vooral ontwikkeld.
Hoewel slecht bevolen, de gepantserde Britten werden zorgvuldig geobserveerd,
door de pantserbemanningen.
Het zware pantser van de Matilda zou kunnen zijn doorboord door het 88 mm luchtafweergeschut.
En de Valentijn, hoewel licht bewapend, bleek een moeilijk en ongrijpbaar doelwit te zijn.
De Shermans, kruisvaarders en Grants,
veroorzaakten allemaal moeilijkheden, maar tot de komst van de Tijger,
de krachtigste Duitse tank, bleef de Panzer 4 Special.
Het Duitse offensief in de zomer van 1942 in Zuid-Rusland,
zag de inzet van een grote aantal pantserwagens 4 F2,
bewapend met het 75 mm KWK-kanon,
voorzien van een 43 gauge lange loop.
De laatste was in opdracht van Hitler in november van het voorgaande jaar,
zodat de Panzer 4 een kanon heeft sterk genoeg,
om Sovjet KV's en T-34's te vernietigen.
Vergeleken met het originele model bij een lage beginsnelheid,
de lange loop van de F2, gaf een snelheid weer eerste van 740 meter tweede,
waardoor de kernkop kan binnendringen 82 mm afscherming,
biedt een hoek van 30 graden.
In maart 1942 stopte Krupp de productie van de Panzer 4,
om de installatie mogelijk te maken noodzakelijke hulpmiddelen,
tot de productie van nieuwe wapens.
Toen het zomeroffensief van start ging, er waren slechts 250 exemplaren geproduceerd,
en zelfs als sommigen dat waren naar Noord-Afrika gestuurd,
meest links voor de voorkant uit het Oosten, waar ze briljant voltooiden,
het arsenaal van de pantserdivisie.
Hoe dan ook, de verfilmde kranten van die tijd,
bleef de Panzer 3 tonen,
als de meest wijdverspreide tank, zelfs als, in tegenstelling tot de schijn,
de Panzer 4 was nu de machine met het grootste potentieel.
Terwijl de pantsers elkaar kruisten de steppe aan het einde van de zomer 42,
de Duitse opmars was geconcentreerd op weg naar de Kaukasus,
om de olievelden in te nemen en storm op de Wolga richting Stalingrad.
Sovjet verzet, zwak in verschijning, had Hitler bevestigd,
in zijn vooroordelen over een bloedeloos Rusland.
In tegenstelling tot 1941 had Stalin dat wel geleerd om niet omringd te zijn,
door grote colonnes pantserwagens.
Toen zijn troepen zich terugtrokken terwijl de As-troepen oprukten,
hij beval dat eens in Stalingrad, ze stoppen met terrein geven.
Hitler's besluit om zich niet aan te houden zijn oorspronkelijke plan en versla de vierde,
Panzerleger naar het zuiden om Rostov aan te vallen, kostte hem de verovering van de stad in de zomer.
Tegen de tijd dat hij zijn fout beseft,
en retourneert elementen van de vierde Panzerleger richting Stalingrad,
de Sovjets hadden zich verschanst en zij waren klaar om tot het laatst te vechten.
Het Vierde Leger, met het Zesde Von Paulus-leger,
gevochten aan de rand van de stad sinds begin augustus
en had alle reden om na te denken dat het vrij gemakkelijk zou vallen.
Elementen van de Vierde Pantserdivisie leger, in het bijzonder de Panzers 4 F2,
van de 24ᵉ pantserdivisie,
waren aan het vechten in de wijken ten zuiden van de stad.
Terwijl het Sovjet verzet was aan het verharden,
de Duitsers waren verplicht, door de ligging van het land,
om hun kostbare gepantserde voertuigen te gebruiken infanterie ondersteunen in stadsgevechten.
Een vorm van confrontatie waarin de Sovjets waren meesters geworden,
en waarvoor de strijdwagens waren totaal ongeschikt.
De strijd duurde voort voor onbepaalde tijd in de herfst,
het begin van de Duitse mislukking in Stalingrad opdoemend aan de horizon,
traag maar zeker.
Sinds de bezetting had Frankrijk werd gekozen door de Duitsers,
voor rust en heruitrusting van hun divisie bij hun terugkeer uit Rusland.
Hier zien we Panzer 4 G gloednieuw,
behorend tot de eerste SS-divisie Leibstandarte Adolf Hitler.
In zijn plan van volledige vernietiging van de zuidelijke groepering van het Duitse leger,
Stalin had een reeks andere offensieven gelanceerd in de nasleep van de omsingeling van het 6ᵉ-leger.
Eind januari was Stalingrad al ver aan de achterkant van het oprukkende Rode Leger,
en hoewel spookachtig zelfs in zijn laatste uren
Het 6e leger van Von Paulus had nog steeds het monopolie de aandacht van de Sovjet Generale Staf,
en hield troepen tegen die anders zouden hebben werden ingezet met degenen die aan het laden waren,
om de Duitsers af te weren, verder naar het westen.
In februari, de positie van Duitsers leken verloren.
Terwijl de Sovjets hen terugduwden voorbij de linie die ze bezetten,
vóór de lancering van het 42-offensief.
Toen Kharkov werd verlaten en toen dat de Duitse terugtocht doorging,
Hitler vloog naar het hoofdkwartier van von Manstein om zijn hoofd op te eisen.
De Sovjets zijn slechts een paar kilometer verwijderd, hij gaf zich over aan Von Mansteins argumenten,
en gaf hem carte blanche om te leiden een tegenoffensief tegen Russische troepen,
die zich nu uitstrekt tot hun zuidwesten van het front.
Het speerpunt van zijn strijdmacht was de SS Panzer Corp,
waaronder de 1ʳᵉ SS Panzer Grenadier Leibstandarte-divisie Adolf Hitler,
de tweede SS Panzer Division Das Reich,
en de derde SS Panzer Totenkopf-divisie.
De drie pantserdivisies van de SS was teruggekeerd naar Rusland,
na herstel staat in Frankrijk.
Door herplaatsing te leren Duitse troepen en hun gepantserde voertuigen,
de overmoedige Sovjets interpreteerden het als bewijs van herroeping.
Op de ochtend van 19 februari werd Von Manstein gelanceerd het SS-pantserkorps voor de eerste fase,
van zijn tegenoffensief, dus nemen de Russen volkomen overrompeld.
Van deze beelden zijn de meest opmerkelijke leugens in de verandering van gebruikte materialen,
binnen de tankbataljons, SS-pantserdivisies,
wie de voorkeur gaf de Panzer 4 naar de Panzer 3.
De laatste Panzers 3 waren gebouwd in februari 43,
die de overgang markeerde naar de Panzer 4 als gevechtstank,
binnen het leger Duitse en Waffen-SS.
De Sovjets hadden veel tijd nodig om te meten het belang van het Duitse tegenoffensief.
Tussen 4 en 6 maart Duitse troepen gehergroepeerd en begon,
de tweede fase van hun aanval op Kharkov.
Na een snelle dooi dreigde dat om het offensief te stoppen,
de terugkeer van lage temperaturen liet de vooruitgang voortduren.
De 80 mm kanonnen van de Divisional Flak stonden tegenover de Sovjet-colonnes,
die terugviel op Kharkov.
In de middag van 10 maart maakte de SS hun intrede in de buitenwijken van de stad.
Tijdens..zware gevechten vonden plaats dagen die volgden.
De Sovjets, in hun voordeel op dit soort terrein, verdedigd,
elk huis en elke straat,
een zware prijs betalen voor de Duitse aanvaller.
Let op de speciale tracks gebruikt door deze 4G-panzers.
Een van de zwakke punten van de Panzer 4 op de sneeuw blijft de neiging om vast te lopen,
door hoge gronddruk.
Verlengingen die de breedte van de sporen vergroten werden gebruikt om dit probleem op te lossen.
Deze extensies hebben hun rol goed vervuld vatbaar voor veel mislukkingen.
En het kostte vijf dagen van hevige gevechten SS-troepen om eindelijk de stad te veroveren,
de laatst overgebleven Russische soldaten verstopt in de tractorfabriek.
Een stap verder naar het noorden, boven van Kharkov, mocht Belgorod innemen.
Maar met de komst van de dooi, allemaal daaropvolgende operaties werden stopgezet,
Na de invasie van Noord-Afrika door de geallieerden op 42 november
Hitler had de versterking bevolen Duitse troepen,
aanwezig op het bruggenhoofd in Tunesië.
Deze krachten die waren ontkend naar Rommel toen hij erg bedreigd werd,
westen richting Tunesië,
en wie had kunnen omvallen de uitkomst van eerdere veldslagen,
werd gelanceerd op het bruggenhoofd, met een groot aantal tanks,
van het Vijfde Pantserleger.
Deze pantsers behoren naar de 10ᵉ pantserdivisie,
werden ingezet in het offensief,
genaamd Operatie "Spring Breeze",
op 14 februari 43 tegen de Amerikanen in Sidi Bouzid.
De Duitse overwinning was slechts tijdelijk. Het Tunesische bruggenhoofd,
kon het niet aan aan de geallieerde superioriteit.
Zowel op zee als in de lucht.
En in mei stortte deze positie in.
Na zijn benoeming door Hitler in februari 43 als inspecteur-generaal van het pantserleger,
met instructies om te verbouwen volledig de Duitse gepantserde troepen,
Generaal Heinz Guderian's eerste zorg was om een einde te maken aan
naar het idee van bepaalde officieren superieuren, slecht geïnformeerd,
maar toch invloedrijk, om te stoppen elke productie van de Panzer 4,
ten voordele van de Tijger en de Panter.
Een dergelijk besluit, als het was opgevolgd, zou het verlies van het Duitse leger hebben betekend.
Aan het begin van 43 bleef de Panzer 4 de enige tank getest en nog steeds geproduceerd in Duitsland,
en de enige kandidaat te zijn de Panzerwaffe-gevechtstank.
Hij vroeg ook om de productie van de Panzer 4 wordt verhoogd in 44-45,
om de uitbreiding van het wapen te verzekeren bepantsering binnen de Wehrmacht.
Hij werd naar binnen geholpen Deze betekenis door Albert Speer,
Rijksminister van Bewapening en de productie van oorlogswapens,
die door Hitler waren aangeklaagd in 43 januari, om te verhogen,
de productie van tanks, zij het ten nadele andere takken van de wapenindustrie.
Speer had gewerkt sinds zijn nominatie van het voorgaande jaar,
om de Duitse economie te mobiliseren en aanzienlijk toenemen,
wapenproductie.
frequente vergaderingen, zoals die hier worden gepresenteerd,
waren een van de middelen die hij gebruikte zijn doelstellingen en prioriteiten communiceren.
Zijn taak werd er niet gemakkelijker op door de Byzantijnse aard van het nazi-systeem.
Panzer 4 productiecijfers kan een idee geven van de geboekte vooruitgang.
Terwijl slechts 31 exemplaren was geproduceerd in januari 41,
een jaar later lag de productie er niet meer bij er kwamen slechts 58 maandelijkse exemplaren binnen.
Maar in januari 43, de firma's...
evenals Krupp Gruson, programma initiatiefnemer,
duwde de productie 163 exemplaren per maand.
En in juni, direct voorafgaand aan het offensief van Koersk was het gestegen tot 272 tanks.
Het tempo ging steeds omhoog en bereikte zijn maximale piek in februari 45,
waar nog 485 exemplaren over waren assemblagelijnen.
In april 43, de eerste Panzer 4 H verliet de fabriek.
Dit was het model dat in het grootste aantal werd geproduceerd, met in totaal 3774 gebouwde eenheden,
tussen de release en de tijd dat het was vervangen door het J-model in juni 44.
Hoewel hij zwaar gepantserd was en had vele andere wijzigingen ondergaan,
het meest voor de hand liggende kenmerk was zijn Schürzen,
gepantserde rokken ontworpen om geef het permanente bescherming,
tegen Sovjet-antitankgeweren en aanverwante bazooka's.
Die sideskirts van vijf mm moest de hoek vervormen en wijzigen,
projectielaanval voor verminderen hun penetratievermogen.
Terwijl de rokken op het torentje pasten werden gerepareerd, de Schürzens aanwezig,
aan de zijkanten van de machine waren afneembaar.
Hoewel de slag om Koersk is minder bekend dan die van Stalingrad,
het symboliseert in de ogen van het publiek de inzet van de Duitse Tiger-tank.
In de Sovjetmythologie, de titel "Tijgers branden",
is een echt symbool geworden van de Duitse nederlaag,
tijdens hun laatste grote offensief aan het oostfront.
Er waren inspanningen geleverd door de Duitsers ingezet,
2700 tanks en aanvalskanonnen,
in hun laatste poging om te vernietigen het Rode Leger in Koersk in juli 43.
Bijna een vijfde van alle gepantserde beschikbaar op 30 juni waren aanwezig,
inclusief Panzer 4s Groepen Midden en Zuid.
De 680 Panzers 4 bevatten een nummer aantal originele Pz 4 dat bewaard was gebleven,
maar het grootste deel van de troepen was uitgerust met F2-modellen,
vroege J-modellen met het N-43 kanon,
en latere gewapende modellen van de N-48.
Bijna alle Panzers 3, alle varianten verward, nam deel aan het offensief.
Wat niet verhinderde dat Koersk het nummer was van de Panzer 3 zwaan als gevechtstank,
sinds hij niet meer was geproduceerd sinds juni 1943,
en dat de zware verliezen opgenomen door deze tank,
maakte het uiteindelijk nutteloos.
De vele Panzer 4's werden ingezet tijdens Operatie Citadel,
markeerde zijn opkomst, niet als ondersteuningsvoertuig,
maar als hoofdtank van de strijd van de pantserdivisie.
Met de alarmerende verliespercentages geleden in het bijzonder door de pantserwagens 4 in Koersk,
Guderian merkte op dat de gepantserde eenheden dat zoveel moeite hadden gedaan om zichzelf uit te rusten,
had niettemin zware verliezen geleden zowel in mannen als in materialen,
en zou onbeschikbaar blijven voor een lange periode.
Koersk wordt door de Sovjets nog steeds beschouwd als de strijd die de nieren brak,
Panzerwaffe aan het oostfront.
Gevolg van Operatie Citadel, de Panzer Division, sterk verminderd,
had te maken met een rood leger die kleuren had gevonden,
en ga nu in de aanval.
In deze volgorde, de Panzer 4 van de SS Das Reich-divisie,
actie ondernemen om tegen te gaan een Sovjetoffensief,
met als doel de positie in te nemen Duitsers ten zuiden van Charkov.
Terwijl het succes van de Wehrmacht geeft hem tijdelijk uitstel,
het weerspiegelt echter niet de balans wereldwijd en vanaf het einde van zomer 43,
de Duitsers trokken zich terug.
In deze omstandigheden is het werk van werkplaats onderhoudsteams,
krijgt een groter belang.
Op dit punt de Duitsers had een effectief systeem,
terug te brengen van het slagveld tanks beschadigd in de strijd.
Op deze foto's, we zien een halfrupsvoertuig van 18 ton,
uitgerust met een zestons kraan.
Hierdoor kunnen reparaties zonder noodzaak worden uitgevoerd om de beschadigde machines naar Duitsland te sturen.
Monteer de koepel weer op het chassis,
nodig om op de schade te letten ondergaan door de ring ervan,
en het rotatiemechanisme.
Deze close-up van een van de 8 kiezelstenen loopvlak op de bodem,
stelt u in staat om de vering te observeren in de elliptische veer van de Panzer 4.
De grote hoeveelheid veroorzaakte mijnschade vervanging, een routineoperatie,
binnen de in Rusland aanwezige eenheden, In Noord-Afrika.
De externe positie van de trein lager toegestaan gemakkelijke toegang,
wanneer een reparatie nodig was.
Alvorens het lichaam en de pijpen vast te klinken motorblok koeling,
ze hebben een laag aangebracht donkergele verf,
gebruikt als basis voor alles de Panzers vanaf 43 februari.
Het diagram hier is nogal verwarrend.
De tank toont een livrei waar de olijfgroen en roodbruin werden toegevoegd.
Aan het einde van de zomer, aan het begin van de herfst van '43, de pantsers 4 waren bezig,
in hevige gevechten tijdens de terugtocht naar het westen, voorbij de Dnjepr.
Het is in dit stadium mogelijk om onderscheid te maken in het midden van de Panzer 4s,
begiftigd met Schürzens, oude overlevenden nog steeds bewapend met het 75 mm kanon,
en nog steeds gebruikt als ondersteuningstank.
In tegenstelling tot hun leider, de piloten van Panzer werden slechts zelden naar voren gebracht.
Maar op 43 september, ****,
Hunter Char Fury van de tweede SS Panzerdivisie Das Reich,
werd benoemd tot Ridder van het Kruis van IJzer voor zijn ongelooflijke moed.
Na het vernietigen van drie T-34's, zijn vaartuig werd geraakt.
Hoewel zijn tankcommandant het beval de bemanning om de tank te evacueren.
hij bleef en onder vuur, besefte een geïmproviseerde reparatie aan de stuurinrichting,
en zet de machine weer uit.
Binnen een half uur was zijn pantserwagen 4-G veroorzaakte 7 slachtoffers onder de Russische tanks.
Genomen door een cameraman door het zicht van de piloot, een zorgvuldig gecamoufleerde Panzer 4-H,
behorend tot de tweede pantserdivisie,
langzaam bewegend een T-34 inzetten,
die we binnenkort in brand zullen zien staan.
De steppe is een warme plek en de hoge zomertemperaturen,
zijn niet de beste voorwaarden voor zichtbaarheid.
Duitse optiek van topkwaliteit en verfijnder dan dat van het Rode Leger,
het geven van Duitse tankcommandanten een first-shot voordeel.
Tot de introductie van het model 85 begin 44,
De T-34 had, ondanks zijn kwaliteiten een torentje voor 2 mannen,
en de tankcommandant was ook de lader.
Deze dubbele taak verminderd zijn gevechtseffectiviteit.
Met een geschutskoepel voor 3 mannen, de Panzer 4 was meer operationeel,
en werkdruk voor elke man beter verdeeld.
In de herfst, de Wehrmacht aan het Oostfront een enorm gebied afgestaan aan het Rode Leger.
En in de maanden die volgden de slag om Koersk,
ze kon hopen op geen uitstel tijdens het wachten, naast de winter, nieuwe Sovjetoffensieven.
Onmiddellijk na zijn benoeming op de post Opperbevelhebber in Griekenland,
Maarschalk Erwin Rommel vloog naar Salonika 5 juli 1943 om de verdediging te inspecteren.
Hitler had in het aas van de geallieerden gegrepen. Ze waren erin geslaagd hem te laten geloven,
dat ze gingen doen landingen,
en Hitler had de eerste ingezet Panzerdivisie ter versterking in het land.
De bedoeling van de geallieerden was om Hitler te halen om zijn troepen buiten Italië te verspreiden,
waar de echte landing moest plaatsvinden.
Panzers 4 hierin zichtbaar volgorde zijn alle G-modellen,
einde van de productie en ze zijn allemaal bedekt met een laag donkergeel.
Elk heeft 6 rooklansen standaard aanwezig op dit model,
het is niet verwonderlijk dat bemanningen leuk om naar zee te gaan.
Met buitentemperaturen rond de 32 graden,
het interieur van de tank werd echt oven boven de 37 graden,
voor de 5 bemanningsleden.
Stel de overgave van Italië was slechts een kwestie van tijd,
Hitler liet instructies achter voor de bezetting van het land.
Na de aankondiging van 8 september, het Axe-wachtwoord werd doorgestuurd naar Marshals Rommel en Kessel Ring,
die troepen in Noord-Italië hebben ingezet via de Brennerpas en de spoorlijn.
De gefilmde dagboeken suggereerden dat de opmars van het leger en de SS in Italië,
werden gesteund door de bewoners,
de komst van een massa Duitse troepen betekende dat Italië een strijdtoneel aan het worden was,
terwijl de Duitsers wilden de geallieerde landingen afweren,
en hun opmars op het schiereiland.
Hoewel Hitler oorspronkelijk van plan was om het hele SS Panzer Corps over te dragen,
in Italië na Koersk,
de zeer verslechterde situatie in Rusland toegestaan alleen om de Leibstandarte opnieuw in te zetten.
die aankomt in Milaan, waar de aanwezigheid van deze Panzers 4 waren meer dan nodig,
om de lokale bevolking trouw te houden voor de fascistische zaak.
Italië was geen land waarvan de geografie was bevorderlijk voor tankgevechten.
Daarom is het nummer van Panzer Division daar ingezet zou slechts variëren van één tot drie.
Aanvalskanonnen en gemotoriseerd waren veel nuttiger
en profiteerde beter van het terrein gecompartimenteerd uit Italië.
Deze Panzer 4-H behoren tot de 15ᵉ Panzer Division bezig op het schiereiland.
In Rusland zijn de zeer gewelddadige gevechten duurde de hele winter.
Sovjetmiddelen waren zo dat het Rode Leger nu kon,
zet zijn offensief voort eventuele voorwaarden.
Deze Panzers 4 nemen deel aan een gewelddadige confrontatie met de groep Noord,
aan het einde van de winter 43-44.
Het was de diepe sneeuw van de Russische winter en het gemak waarmee Duitse tanks,
vastgelopen omdat van hun smalle rupsen,
wat leidde tot de ontwikkeling van de ****, hier zichtbaar op een Panzer 4-G.
In samenwerking met een aanvalsgeweerdetachement,
de Panzer 4's openen het vuur van een afstand van de strijd op een Sovjet leidend element.
Een waarnemer geeft hier aan een artilleriepositie,
waaruit een batterij kanonnen 150 mm opende het vuur op Russen.
Militaire rampen en slecht Oostfront nieuws,
tijdens de winter van 43-44 slechts enkele afbeeldingen werden doodgeschoten voor propaganda.
Zodra er een overwinning was behaald, ze haalde de krantenkoppen.
Dit was het geval toen de cameramannen dekking boden de gepantserde aanval die het mogelijk maakte om Kovel in te nemen,
in het noorden van Oekraïne,
terwijl een groep onder bevel van de SS-gruppenführer, Herbert Gille,
daar was omsingeld door de Sovjets medio maart 44.
Hoewel een klein panterdetachement van de SS Vikings-divisie,
weet door te breken om te versterken de slagtanden een paar dagen ervoor,
de hoofdaanval vond niet plaats vóór begin april.
De elementen van de 4ᵉ Panzer Division, in opdracht van Oberst Hoffmann,
en Wiking SS-eenheden,
brak door de stad in langs de weg komend uit Brest-Litovsk.
Onder de vernietigde Sovjet-tanks zijn vind veel Sherman M4 A2,
verkregen via leen-lease,
die steeds vaker op de beelden gemaakt door de Duitsers sinds 1944.
Gepantserde groepen bestaande uit tanks en zelfrijdend uit gemengde eenheden,
waren een veelgebruikte oplossing voor reageren op de onvoorziene gebeurtenissen van het oostfront,
waar de Sovjets de linies aanvielen steeds meer uitgerekte voorraden van de Duitsers.
Dergelijke operaties zouden niet kunnen zijn alleen uitgevoerd door mobiele troepen.
Deze acties maakten het mogelijk om dat ondanks aan te tonen de overweldigende materiële superioriteit van het Rode Leger,
de Duitse tankers bleven meesters bij het gebruik van Panzes,
en het klopte tot de val van Duitsland.
De problemen van het Hongaarse leger speelden alleen maar niet langer een rol aan het oostfront,
vanaf begin 44.
Hun activiteit bleef beperkt tot de achterkant hoewel onder Duits bevel.
In ieder geval Goebbels propaganda,
bleven hun samenwerking afbeelden als dichtbij en gebaseerd op dezelfde inzet,
in de antibolsjewistische kruistocht.
Toen de gelegenheid zich voordeed,
hij filmde voorbeelden voor de Duitsers.
Zoals hier een eenheid bewaken van Panzer 4,
die het mogelijk maakte om te eren met het kruis ijzer twee Hongaarse officieren.
De Panzers 4 zijn de laatste H-modellen en draag het apparaat,
tegen bekende magnetische mijnen onder de naam Zimmerit.
Als om aan de verwachting te voldoen Duitsland tegen de onvermijdelijke geallieerde invasie,
in Europa aan het begin van de zomer van 1944,
het Duitse publiek werd overladen met beschrijvingen details van de verdediging van de Atlantikwall,
en krachten gehergroepeerd in Frankrijk om ze af te weren.
De meeste van de vaste verdedigingswerken beschutten zware artilleriebatterijen,
behalve indrukwekkend, waren gelegen langs de Pas-de-Calais,
en in de sector van het 15ᵉ-leger dat strekte zich uit van België tot aan de Somme,
waar hoge Duitse officieren een landing verwacht.
Er is een desinformatieoperatie uitgevoerd meesterlijk door de geallieerden,
versterkten de Duitsers even in dit idee gedurende de maanden juni en juli,
en deed hen geloven dat de landing in Normandië was slechts een prelude,
naar de belangrijkste landingen die zouden hebben plaats dan in dit gebied.
Tijdens het bouwprogramma kustverdediging,
Rommel ging zelfs zo ver dat hij de dijken openzette om de Hollandse polders onder water te zetten.
Duits pantser was nogmaals de sleutel
om de geallieerde landingen tegen te gaan.
Op 1 juni vielen maar liefst 700 Panzer 4 stonden in Frankrijk.
tankeenheden, evenals de infanterie,
getraind voor de aanval bondgenoot worden gegeven,
erbij betrekken hun gevechtscapaciteiten.
Maar de beschikbare middelen de Duitsers waren te verspreid,
en in veel gevallen waren op de verkeerde plaats geplaatst.
De cameramannen zaten op de eerste rij om maarschalk Gerd von Rundstedt te filmen,
toen hij inspecteerde 12ᵉ SS Panzer Division Hitlerjugend,
nieuw gecreëerd, opgeleid en uitgerust voor de dag van ontscheping.
Naast zijn 48 panters heeft de Hitlerjugend uitgelijnd niet minder dan 91 Panzers 4,
en in de dagen die volgden, ging ze een solide reputatie opbouwen,
binnen de Waffen-SS.
De kwestie van het beste gebruik van pantserwagens verdeeldheid in het licht van de komende invasie,
veroorzaakte grote onrust in de borst van het Duitse opperbevel.
Rommel was voorstander van verhuur de pantsers voldoende naar voren,
om zo snel mogelijk de geallieerden aan te vallen dat ze zouden zijn neergestreken.
Geloven dat volgens vorige ervaringen,
tenzij het gestopt is binnen 24 uur,
landingen bondgenoten zouden slagen.
De realiteit van suprematie geallieerde luchtmacht,
maakte de strategie van **** achterhaald,
commandant van de westerse gepantserde groep,
die de geallieerden wilden laten landen om hun krachten te verpletteren,
stroomafwaarts van het bruggenhoofd.
Het dilemma was toen nog niet opgelost waar de geallieerden vertrokken.
Wanneer eindelijk de landing vond plaats op 6 juni 1944,
Duitse troepen waren volkomen overrompeld.
Met Rommel, op verlof, alle hoop van een snelle inzet van de pantserdivisie,
om de landingsstranden aan te vallen de uren die volgden werden teruggebracht tot niets.
Na de vergeefse tegenaanval van de 21e pantserdivisie op 6 juni
het was pas de volgende dag dat de 12ᵉ SS-pantserdivisie arriveerde ter plaatse,
en dat een vastberaden aanval werd gelanceerd door de Duitsers.
Alleen het Panzer 4-bataljon arriveerde in Caen in de nacht van 6 op 7,
het Panther-bataljon was geweest vertraagd door geallieerde vliegtuigen.
Toch de beslissing werd genomen om aan te vallen.
De bevelen van de generaal van de divisie waren vrij duidelijk.
Het Panzer K-bataljon zou toeslaan de vijand langs de spoorlijn,
tussen Caen en Luc-sur-Mer,
en duw het terug naar zee.
De aanval was gepland 16.00 uur werden de Duitsers verrast,
door de opmars van de derde Canadese divisie richting Caen,
waar ze naartoe moesten en houd het vliegveld vast.
4 Panzers 4 in verkenning waren onderschept door Shermans,
en drie van hen snel buiten werking stellen.
Ondertussen, Max Wünsche,
meteen gelanceerd al deze tanks vallen aan.
De hier getoonde foto's zijn gemaakt in het daaropvolgende gevecht,
en behoort tot de beste beelden van de Panzer 4 in actie,
Aan het einde van de oorlog.
50 Panzer 4's ingezet tijdens deze aanval
de camera volgt alleen de actie van het bedrijf 5ᵉ en 6ᵉ,
die de Canadezen flankeerde.
Terwijl het 6ᵉ-bedrijf vernietigde meer dan tien tanks,
ze verloor ook vijf van haar Panzer 4's onder Canadees vuur.
De pantsers van de 6e compagnie zetten de achtervolging in hun voortgang door het veld,
maar werden aangevallen door een lijn van Canadees 6-ponder antitankkanon in hinderlaag gelokt.
Er waren vijf Panzer 4's aangetast en vernietigd.
Aan het eind van de dag de balans was veertien Panzer 4's verloren,
voor 27 Canadese tanks vernietigd.
Hoewel deze afbeeldingen vergezeld gaan van een schrille en triomfalistische muziek,
wat betekent dat de jonge SS kwam om een grote overwinning te behalen,
in werkelijkheid de mogelijkheid voor de Duitsers om vernietigen de geallieerde posities waren weggevlogen.
De aanval van de Hitlerjugend ging door tot het vallen van de avond.
7 juni was de eerste dag van vechten in wat zou 2 maanden van gewelddadige botsingen worden,
aan het einde waarvan de deling zou ophouden te bestaan.
Het vertrek, op 25 augustus, van de divisie toonde aan dat slechts tien wagens,
hadden overleefd tijdens de campagne in Normandië.
Beelden van Panzer 4 in actie tijdens de Slag om Normandië zijn zeldzaam.
Wat verrassend is voor de tank meest voorkomende Duits.
Zeer weinig Panzers overleefden tijdens de campagne in Normandië.
De belangrijke verliezen van Panzer 4 op de oostelijke en westelijke fronten aan het einde van 44,
resulteerde in een enorme val van hun gevechtsgereedheid.
Dit is met name te zien aan hun kleine nummer tijdens het Ardennenoffensief.
Hoewel Hitler opdracht gaf tot de voorbereiding van het gepantserde wapen voor Operatie Autumn Mist,
slechts 259 exemplaren beschikbaar waren,
op een totale strijdmacht van 2750 tanks en aanvalskanonnen in het offensief.
Zelfs als 1110 Panzers 4 was geweest gebouwd tussen oktober en december,
de productie van de tanks waren tot 700 machines per maand,
in deze fase van de oorlog.
De Panzer 4 was niet alleen de meest gebruikte machine,
maar dat was hij ook de meest kwetsbaren.
Deze twee factoren zijn het meest plausibele verklaring voor de relatieve daling,
de beschikbaarheid van de Panzer 4.
Tegen het einde van zomer 44 had het Rode Leger vernietigde vrijwel de middengroep,
en bereikte de Poolse grens.
Deze pantsers 4, uitgelijnd langs de weg, maken hier beweging om in contact te komen met de vijand.
Als er een gevecht gaande is, tanks Sovjets vernietigd door de kanonnen van Panzer 4,
zijn meestal Shermans van uitleen-lease.
Een van de meest opmerkelijke contrasten tussen de oorlog in het Oosten,
en dat leidde naar het Westen, ligt in de rol van de luchtvaart,
veel minder belangrijk in de eerste pas in de tweede.
Publieke informatie Duitsers lieten zien,
snel reizen per trein gevechtseenheden aan het oostfront,
het passeren van een sector gevaarlijk voor een ander.
Wat zou niet mogelijk zijn geweest aan het westelijk front.
De afwezigheid van dekking voor de pantsers,
betekende dat de primaire bedreiging Duitse pantsereenheden
kwam niet van de Sovjet luchtmacht, maar van het oneindige aantal wagens,
die de Russen leken te kunnen inzetten.
Deze reeks in Pruisen oost eind 1944,
toont de nieuwste modellen van Panzer 4 in actie.
De meest voor de hand liggende wijzigingen: nieuw uitlaatsysteem,
en het gebruik van garen in plaats daarvan van standaard metalen Schürzen.
De Panzers 4 vochten dus tegen het leger rood tot de capitulatie van Duitsland,
mei 1945.
We zien op de laatst geschoten beelden door Duitse propaganda,
een gevechtsgroep bestaande uit minstens één Panzer 4.
De geschiedenis van de Panzer 4 in de strijd, de enige tank die nog in productie is,
over de gehele duur van de tweede Wereldoorlog,
eindigde niet echter met haar.
De laatste granaat afgevuurd door een Panzer 4,
werd door een Panzer 4 in Syrische kleuren,
tegen IDF-installaties op de Golanhoogten in de jaren zestig.
Hun laatste stand speelt zich af in juni 67,
toen Israël de berg bestormde en veroverde zijn strijdwagens.
Sommigen werden daar bewaard als getuigenis,
de 7350 exemplaren van Panzer 4 gebouwd,
alle versies gecombineerd tussen 1938 en 1945.