Το Panzer 4.
Ανακαλύπτοντας το πρωτότυπο του νέου Panzer 4 το 1936,
ήταν λίγοι που θα μπορούσα να φανταστώ ότι είμαι μπροστά από το όπλο,
που, αφού εκσυγχρονιστεί για να συναντήσει στις απαιτήσεις του πολέμου,
θα γινόταν το άλογο εργασίας του γερμανικού στρατού καθ' όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Όπως είχε προβλεφθεί από την αρχή, Ο ρόλος του ήταν αυτός της δεξαμενής υποστήριξης.
Έπρεπε να δώσει ένα χέρι Panzer 3 μικρότερο και ελαφρύτερο,
που επρόκειτο να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά του νέα Panzerdivision στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Η αλληλουχία των γεγονότων θα αποδεικνυόταν ότι η Βέρμαχτ, σχεδιάζοντας το Panzer 4,
με ένα κουτί και έναν μεγαλύτερο πυργίσκο,
είχε κατά κάποιο τρόπο η τύχη δημιούργησε μια μηχανή,
των οποίων οι δυνατότητες ξεπέρασαν αυτό των Panzers 3.
Κατά συνέπεια, πιο πολλοί, θα γινόταν απαρχαιωμένο
ως άρματα μάχης από το τέλος του έτους 42,
και έδωσε τη θέση του στο Panzer 4.
Η παραγωγή του αρχικά μειώθηκε.
Και συμμετείχε συχνά στη στρατιωτική παρέλαση στη Γερμανία,
αλλά μόνο 211 αντίτυπα είχε χτιστεί,
όταν ο Χίτλερ διέταξε να εισβάλει στην Πολωνία,
τα Panzers 4 και το πλήρωμά τους βίωσε το βάπτισμα του πυρός,
το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου 1939.
Αν και το Panzer 4 φάνηκε επιτυχημένο στην Πολωνία, ήταν θωρακισμένο.
Μια αδυναμία με την οποία μοιραζόταν όλα τα εμπλεκόμενα γερμανικά τανκς,
κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας.
Η πλαϊνή θωράκιση του Panzer 4 ήταν ευάλωτος στα αντιαρματικά πυροβόλα Bofors,
των 40 χλστ., που αναπτύχθηκε από τους Πολωνούς.
Οι πυροβολητές τους είχαν βοηθηθεί από τον ευδιάκριτο γερμανικό σταυρό,
βαμμένο λευκό και κίτρινο στα πλάγια,
καθώς και άλλα τακτικά σημάδια,
που ξεχώριζε στο σκούρο γκρι φόντο των δεξαμενών,
και έτσι συγκροτήθηκε εξαιρετικά σημάδια σκόπευσης.
Το μάθημα έγινε κατανοητό και πολλά συνεργεία Τα γερμανικά τανκς τα σκέπασαν με λάσπη.
Στη συνέχεια μπήκε το μοντέλο Δ σε παραγωγή στις 39 Οκτωβρίου,
έλαβε παχύτερη πανοπλία από 15 έως 20 mm.
Αρχικά ήταν η πρόθεση του Χίτλερ να επιτεθεί στη Δύση ήδη από τον Νοέμβριο του 1939,
Αλλά και αυτή η ημερομηνία αναβλήθηκε, όπως επίσης πολλά άλλα τους μήνες που ακολούθησαν.
Κι ας χειμώνας 39-40 ήταν πολύ κρύο,
ο γερμανικός στρατός συνέχισε να προετοιμάζεται για την επερχόμενη καμπάνια.
Σε αυτές τις εικόνες που τραβήχτηκαν στο έδαφος ελιγμούς από τα ανατολικά της χώρας,
Πάντζερ 4 τρένο με πεζικό σε ρόλο υποστηρικτικού οχήματος,
χρησιμεύει ως θώρακα για εξοπλισμένα στρατεύματα Αντιαρματικά πυροβόλα 37 χλστ.
Όταν στις 19 Μαΐου 1940 οι Γερμανοί ξεκίνησαν την επίθεσή τους στα δυτικά,
παρέταξαν περίπου 280 Panzer 4,
που αντιπροσωπεύει το ένα ένατο,
από τα 2574 άρματα μάχης στην εξοχή.
Αν και η χαμηλή προσθήκη 69 ταχυτήτων από τον Σεπτέμβριο του 1939,
απέδειξε και πάλι το χαμηλό επίπεδο παραγωγή αυτών των μηχανών,
υπήρχαν ακόμα αρκετά,
ώστε κάθε μονάδα δεξαμενής συμμετέχουν στην εκστρατεία,
μπορεί να αναπτύξει μια εταιρεία δεξαμενών σημαίνει ευθυγράμμιση από 6 έως 11 μηχανές.
Η ταχύτητα με την οποία οι Γάλλοι δήλωσαν ηττημένοι,
προέκυψε περισσότερο από στρατηγική και τακτική απασχόληση Η γερμανική πανοπλία λειτουργεί μαζικά,
και σε συνεννόηση με τη Luftwaffe, για να παραλύσει και να πανικοβάλει τον εχθρό,
υπό τη δύναμη πυρός τους παρά την ανωτερότητα των γερμανικών αρμάτων μάχης.
Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, το Panzer 4 έκανε αποδεδειγμένα στον υποστηρικτικό του ρόλο,
αλλά σε μάχες με τανκς έδειξε τον εαυτό του περιορισμένη, ιδίως από το πυροβόλο 75 χλστ.
ανίκανος να διαπεράσει τη βαριά πανοπλία Γαλλικές δεξαμενές B1 bis,
ή Matilda 2 Βρετανοί.
Ακόμη και ως τεθωρακισμένες μονάδες Οι Γερμανοί επισκεύασαν τις μηχανές τους,
μετά τη γαλλική παράδοση,
τα μάτια στην αεροπορική εταιρεία της Luftwaffe κατά της Μεγάλης Βρετανίας,
Ο Χίτλερ αποφάσισε να επιτεθεί η Σοβιετική Ένωση το 1941.
Διέταξε να σχεδιάσουν ένα νέο εκστρατεία βασισμένη σε αρχές,
ότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για να νικήσει τη Γαλλία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με την ίδια επιτυχία,
στο Ανατολικό Μέτωπο.
Αν και αυτή η εκστρατεία ήταν να να γίνει σε μεγαλύτερη κλίμακα,
δεν ελήφθησαν μέτρα για το μέλλον λαμβάνονται για να επιταχυνθεί η παραγωγή όπλων,
και ειδικότερα αυτή των τανκς.
Το Blitzkrieg ήταν το τέλειο μέσο για τον Χίτλερ που ήθελε να διεξάγει πολέμους με χαμηλό κόστος,
χωρίς να αναστατώσει τη γερμανική οικονομία.
Η παραγωγή του Panzer 4 αντανακλά αυτή η ψυχική κατάσταση από τότε που μόνος,
Παρήχθησαν 332 αντίτυπα μεταξύ 40 Ιουλίου και 41 Μαΐου,
συμπεριλαμβανομένων 223 του μοντέλου Ε, αναβαθμίστηκε και εκσυγχρονίστηκε.
Όταν, στις 22 Ιουνίου 1941, ο Χίτλερ εκτόξευσε η Βέρμαχτ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης,
οι δυνάμεις που εμπλέκονται αντιπροσώπευαν η μεγαλύτερη χερσαία εισβολή,
δεν επιχειρήθηκε ποτέ στην ιστορία.
Η αιχμή του δόρατος της πολεμικής μηχανής Ο Γερμανός στην Ανατολή ήταν η πανοπλία του.
Το Panzerwaffe, που χρεώθηκε από τον Χίτλερ να καταστρέψει τον Κόκκινο Στρατό,
από ένα blitzkrieg στη Δυτική Ρωσία,
πριν προλάβει αποσύρονται στο εσωτερικό της χώρας.
Στα χαρτιά, ο αριθμός της εμπλεκόμενης Panzerdivision,
πρότεινε μια μεγάλη επέκταση θωρακισμένο όπλο.
Από συνολικά 10 τμήματα στην εκκίνηση της γαλλικής επαρχίας,
η Βέρμαχτ βρίσκεται τώρα στη σειρά περισσότερα από 21 τεθωρακισμένα τμήματα,
εκ των οποίων οι 17 ασχολήθηκαν με αυτό το νέο θέατρο επιχειρήσεων.
Όμως, όπως έχουμε ήδη δει, αυτή η φαινομενική επέκταση,
δεν ήταν αποτέλεσμα της αύξησης παραγωγή δεξαμενών,
αλλά αυτή μιας απόφασης του Χίτλερ τον Σεπτέμβριο του 40,
για τη δημιουργία νέων μονάδων με μείωση το προσωπικό των ήδη υπαρχόντων τμημάτων.
Αυτά σχηματίστηκαν ενός ενιαίου συντάγματος αρμάτων μάχης,
και επαυξημένο πεζικό σε αποζημίωση.
Αυτή η σκοπιμότητα ήταν αντίθετη με την αποδοχή σύμφωνα με την οποία, στα τέλη της δεκαετίας του 1930,
να είναι πλήρως αποτελεσματική, το panzerdivision χρειάστηκε 400 τανκς.
Το 1940, η πιο ισχυρή Panzerdivision έβαλε 300 τανκς.
Η απόφαση του Χίτλερ μείωσε την εξουσία Μεραρχία Πάντσερ κατά μέσο όρο 160 τανκς,
που έχασε ένα μεγάλο μέρος της αποτελεσματικότητάς τους,
σπέρνοντας τους σπόρους της αποτυχίας του τεθωρακισμένου όπλου,
κατά τον επερχόμενο παγκόσμιο πόλεμο.
Τέτοιες εκτιμήσεις δεν έρεε από την πηγή.
Αλλά 3 μήνες μετά την έναρξη της επιχείρησης Barbarossa,
γερμανικά τεθωρακισμένα τμήματα συμπεριφέρθηκε όπως αναμενόταν.
Γρήγορη πρόοδος σε βάθος από το σοβιετικό έδαφος,
Πήραν μεγάλο αριθμό αιχμαλώτων και καταστράφηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν,
τεράστιες ποσότητες στρατιωτικού εξοπλισμού σε μεγάλες μάχες περικύκλωσης.
Σε σύνολο 3320 δεξαμενών,
Ο Χίτλερ είχε διαπράξει μόνο 438 Πάντσερ 4 στην εισβολή στη Ρωσία.
Αν και ο αριθμός των δεξαμενών που παράγονται από τότε το τέλος της γαλλικής εκστρατείας ήταν χλευαστικό,
επέτρεψε ωστόσο σε κάθε εταιρεία τανκ μέσα ευθυγράμμισης δεκάδων δεξαμενών υποστήριξης.
Πληρώματα αρμάτων μάχης και οι αξιωματικοί τους δεν άργησε να συνειδητοποιήσει,
ότι οι πληροφορίες που αφορούν τις μονάδες Η σοβιετική πανοπλία ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκής.
Μέρα νύχτα πετούσαν οι Ρώσοι εναντίον των Γερμανών,
αμέτρητα τανκς σε μια απελπισμένη προσπάθεια,
να σπάσει την ορμή των πάντζερ που βυθιζόταν όλο και πιο βαθιά,
στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Ο Guderian είχε υπολογίσει 10.000 ο αριθμός των σοβιετικών αρμάτων μάχης,
πριν την έναρξη της εκστρατείας,
και μάλιστα πίστευε ότι αυτή η φιγούρα ήταν πάνω από την αλήθεια.
Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των διαθέσιμων δεξαμενών στον Κόκκινο Στρατό ήταν υπερδιπλάσιος.
Το μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού της ήταν πολύ ξεπερασμένο και τώρα τα σφάγια των Τ26, Τ28,
δεξαμενές της σειράς T38 και BT,
σκουπισμένα τους δρόμους, χαρακώματα και χωράφια,
δίνοντας νέα απόδειξη την αποτελεσματικότητα των όπλων panzer,
να διεισδύσει πανοπλία πολύ αδύναμα από αυτά τα μηχανήματα.
Ακόμα και το όπλο σε χαμηλή ταχύτητα αρχικό γερμανικών αρμάτων μάχης,
μπόρεσε να τρυπήσει εύκολα η πανοπλία των σοβιετικών αρμάτων μάχης.
Όμως αυτό δεν συνέβαινε όταν οι τα panzer έπρεπε να αντιμετωπίσουν τα σπάνια τανκς,
νέα γενιά του Κόκκινου Στρατού,
του οποίου οι αξιωματικοί προσπαθούσαν να φρενάρουν,
προχώρηση Γερμανικές θωρακισμένες στήλες.
Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες δεν είχαν δώσει καμία πληροφορία σχετικά με την ύπαρξη,
KV-1, KV-2 και T-34.
Παρά την κεκλιμένη πανοπλία του, το όπλο του 76 χλστ.
την αποτελεσματικότητα του Τ-34 και τις άλλες 2 προαναφερθείσες δεξαμενές,
αμβλύνθηκε σοβαρά από κατάχρηση αυτών των όπλων,
αλλά άριστα αναπτυχθεί από τον Κόκκινο Στρατό.
Οι Γερμανοί μπορούν έτσι να αποζημιώσουν την τεχνική τους κατωτερότητα,
χρησιμοποιώντας την τακτική τους εμπειρία πολύ ψηλότερα,
όπως αυτά τα Panzers 4 of the 18ᵉ panzer,
που πέτυχε να νικήσει ένα Τ-34 με στροφή τριγύρω και τραβώντας τα ίχνη του,
βάζοντας το πλήρωμά του να πετάξει.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, T-34 και KV καταστράφηκε από πυροβόλα 88 χλστ.
και με πυροβολικό.
Αλλά αυτές οι σκοπιμότητες δεν μπορούσαν να κρύψουν την προέλαση που είχαν πάρει οι Ρώσοι,
και στην οποία οι Γερμανοί τώρα έπρεπε να απαντήσει.
Τον Αύγουστο ο Χίτλερ διέκοψε η πορεία στη Μόσχα,
και διέταξε τη δεύτερη ομάδα πάντζερ της ομάδας του κέντρου Guderian,
να σπρώξει νότια και να υποστηρίξει την ομάδα του Νότου.
Αυτό ήταν να περικυκλώσει και να καταστρέψει το συγκέντρωση σοβιετικών στρατευμάτων σε,
και γύρω από το Κίεβο, αλλά το Panzerdivision είχαν αρχίσει να δείχνουν σημάδια αδυναμίας.
Από τις αρχές Σεπτεμβρίου πάνω από το μισό τανκς που εμπλέκονται στην έναρξη του Barbarossa,
είχε καταστραφεί ή ήταν εκτός λειτουργίας.
Αδυναμία επισκευής μηχανημάτων να τους στείλω πίσω στη μάχη,
προέκυψε από κακή υλικοτεχνική υποστήριξη σε επίπεδο ανταλλακτικών.
Αυτό επιδεινώθηκε από την άρνηση του Χίτλερ να παραγγελία νέων μηχανημάτων αντικατάστασης,
προτιμώντας να τα κρατήσει για να τα επηρεάσει στο νέο τμήμα Panzer,
που δημιουργήθηκαν στη Γερμανία.
Στις 8 Ιουλίου συμφώνησε να στείλει 15 Panzer 4 στο ρωσικό μέτωπο.
Τέλος πάντων, η διασταύρωση των πάντζερ του Kleist and Guderian στις 14 Σεπτεμβρίου,
δηλαδή και τα δύο το τέλος της τσέπης του Κιέβου,
και η μοίρα των πέντε Σώμα σοβιετικού στρατού.
665.000 Ρώσοι πέθαναν ή συνελήφθησαν.
Η πλευρά της ομάδας σκέψης τώρα καθαρισμένο,
Ο Χίτλερ έδωσε το πράσινο φως σε την επανέναρξη της πορείας στη Μόσχα.
Ακόμη και όπως η επιχείρηση στο Κίεβο ήταν πειστικό,
βορειότερα, τα γερμανικά στρατεύματα ήταν κοντά στο Λένινγκραντ.
Μετά από μια βόλτα στις χώρες της Βαλτικής, το 2 σώμα Panzer της Βόρειας Ομάδας,
ήταν έτοιμοι να καταλάβουν την πόλη στο τέλος της πρώτης εβδομάδας του Σεπτεμβρίου.
Ο Χίτλερ το είχε αποφασίσει ότι δεν επρόκειτο να το επενδύσει,
αλλά το έθεσε υπό πολιορκία.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, ο στρατηγός Reinhardt διατάχθηκε να αποσύρει το σώμα του Panzer,
να το αναδιατάξουμε αλλού.
Η είδηση συγκλόνισε το προσωπικό, που δεν κατάλαβε αυτή την απόφαση.
Τα πάντζερ του Ράινχαρντ ήταν με κατεύθυνση νότια,
για τη συγκέντρωση πριν την κατάληψη του Σμολένσκ.
Έπρεπε να συμμετάσχουν στην επιχείρηση Typhoon,
η μεγάλη επίθεση που στόχευε να πάρει τη Μόσχα,
και να ολοκληρώσει τη ρωσική εκστρατεία πριν την έναρξη του χειμώνα.
Το γερμανικό πυροβολικό ήταν στη θέση γύρω από το Λένινγκραντ,
να εκτελέσει μπαράζ.
Η πολιορκία θα διαρκούσε από τον Σεπτέμβριο του 42 έως 43 Φεβρουαρίου,
και να προκαλέσει το θάνατο ενός εκατομμυρίου και μισό Ρώσοι στρατιώτες και πολίτες.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της Επιχείρησης Typhoon, στα τέλη Σεπτεμβρίου,
Οι γερμανικές δυνάμεις έκαναν περισσότερα 660.000 επιπλέον κρατούμενοι,
και στις δύο μάχες του Vyazma και του Bryansk,
ανοίγοντας το δρόμο για τη Μόσχα.
Τίποτα δεν φαινόταν να στέκεται εμπόδιο στους Γερμανούς, εκτός ίσως,
τη δυσκολία του εδάφους.
Στα βόρεια και στο κέντρο της πρώτης γραμμής, οι Γερμανοί ανακάλυψαν ότι τα πυκνά δάση,
θα επιβράδυνε την πρόοδο των panzer.
Ο καιρός άρχισε να αλλάζει και από τα μέσα Οκτωβρίου,
η νύχτα ήταν ήδη 2 μ.μ.
Στα νότια, οι Σοβιετικοί επιτέθηκαν μαζικά για πρώτη φορά,
με τα Τ-34 τους και κατάφεραν βαριά πλήγματα προς την ομάδα Panzer του Guderian,
και η Τέταρτη Μεραρχία Πάντσερ.
Ξεκίνησαν ξανά πέντε μέρες αργότερα και πάντζερ 4 με στενές διαδρομές,
είδε την κίνησή τους να παρεμποδίζεται σε αυτό το μαλακό και λασπωμένο έδαφος,
που καταλήγει να σταματήσει όλες τις μονάδες.
Πιασμένοι στη λάσπη, οι Γερμανοί περίμεναν την έναρξη του χειμερινού κρύου,
και οι Ρώσοι, εκμεταλλευόμενοι αυτή την ανάπαυλα, έτοιμοι να τους δεχτούν.
Η προέλαση συνεχίστηκε στις 15 Νοεμβρίου σε καθαρό, παγωμένο καιρό.
Η ανώτατη διοίκηση του φον Μποκ, που είδαμε εδώ παρέα με τον Guderian,
πάντα ήλπιζαν ικανός να καταλάβει τη Μόσχα.
Την 1η Δεκεμβρίου, ο Φον Μποκ είχε αλλάξει γνώμη και δεν πίστευε πλέον ότι η νίκη ήταν δυνατή.
Οι θερμοκρασίες είχαν πέσει και τίποτα από τα δύο άνδρες με τις καλοκαιρινές στολές τους,
ούτε τα μηχανήματα και τα οχήματα υποστήριξής τους δεν ήταν προετοιμασμένοι για μια χειμερινή εκστρατεία.
Άρχισε η αντίσταση των Σοβιετικών να σκληρύνει αισθητά,
παρ' όλα αυτά, η προέλαση συνεχίστηκε.
Καθώς οι θερμοκρασίες έπεφταν,
οι περιπτώσεις κρυοπαγημάτων αυξάνονταν ανησυχητικά,
τα τανκς πάγωσαν τη νύχτα, τα όπλα δεν μπορούσαν πια να πυροβολήσουν,
τα αξιοθέατα ήταν παγωμένα.
Έγινε σαφές ότι τα στρατεύματα Οι Γερμανοί έφτασαν στα όριά τους.
Αν και αυτά τα πληρώματα δεξαμενών εμφανίζονται χαρούμενοι μπροστά στις κάμερες,
τις συνθήκες διαβίωσης της Μεραρχίας Πάντσερ επιδεινώνεται γρήγορα,
παρά μια τελευταία προσπάθεια, η ελπίδα να καταλάβει τη Μόσχα εξαφανίζεται,
ΕΙΔΙΚΑ οταν οι πληροφορίες που ανακοινώθηκαν,
από τις ενισχύσεις που προτάσσονται μπροστά η πόλη ήταν τα στρατεύματα της Σιβηρίας.
Στις 3 Δεκεμβρίου οι Γερμανοί είχαν παίξει το τελευταίο τους χαρτί,
και οι Σοβιετικοί πέρασε στην αντεπίθεση.
Στις 15 Φεβρουαρίου 1941 τα τανκς και άλλα τεθωρακισμένα οχήματα του Africakorps,
υπό την εντολή του στρατηγού Erwin Rommel,
νεοφερμένος, παρέλασαν στους δρόμους της Τρίπολης,
πριν φύγεις ξανά στην έρημο, κλωτσήστε οι Βρετανοί έξω από την Κυρηναϊκή.
Η μικρή δύναμη που διοικούσε ο Ρόμελ ήταν που αποτελείται από το πέμπτο τμήμα φωτός,
με μόλις 150 άρματα μάχης, εκ των οποίων τα 40 ήταν μόνο τα Panzers 3,
και 40 ακόμη από το Panzer 4s.
Ήταν μοντέλα D και E,
που υπηρετούσε εντός του 5ᵉ και 8ᵉ Συντάγματος Πάντσερ,
ειδικά εξοπλισμένο με τροπικό εξοπλισμό,
συμπεριλαμβανομένου ενός φίλτρου αέρα και ένα μεγάλο καλοριφέρ,
στερεωμένο πάνω από το μπλοκ κινητήρα και προστατεύεται με θωράκιση.
Ο πόλεμος των επιδρομών και των αντεπιδρομών επρόκειτο να κάνει λύσσα κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Αφρικής,
έως 42 Οκτωβρίου.
Πραγματικά ήταν πόλεμος οχήματα με βάση την κινητικότητα,
αλλά η φαινομενική ικανότητα του Ρόμελ να κρατάς πάντα την πρωτοβουλία,
δεν εξαρτιόταν καθόλου την ποιότητα της πανοπλίας του.
Η ουσιαστική διαφορά,
μεταξύ των δυνάμεων Βρετανοί και Γερμανοί,
κατοικούσε στην ανωτερότητα τακτικές μέθοδοι,
στην αποτελεσματικότητα των αντιαρματικών πυροβόλων καθώς και στον τρόπο,
που οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν τα μέσα τους διαρκώς σε συνεργασία συνδυασμένων όπλων.
Το καλύτερο παράδειγμα ήταν το πώς Ο Ρόμελ ανέπτυξε τα αντιαρματικά του όπλα,
και τα αντιαεροπορικά πυροβόλα 88 χλστ μαζί με τα τανκς του.
Αυτό που συχνά εμφανιζόταν ως μάζα αποδιοργανωμένοι με τανκς, τεθωρακισμένα,
πυροβόλα και ρυμούλκηση μισής τροχιάς τα κανόνια, ήταν στην πραγματικότητα μια πολεμική μηχανή,
εντυπωσιακά ευέλικτο που οδήγησε τυπικές επιχειρήσεις πολέμου στην έρημο.
Η εκπαίδευση σε συνδυασμό με την εμπειρία επέτρεψε τα όπλα να τεθούν γρήγορα σε δράση,
και να παρέχει υποστήριξη για τεθωρακισμένες επιθέσεις, εκτός κι αν πέσουν πίσω τα panzer,
να αφήσει το γήπεδο ανοιχτό αντιαρματικά πυροβόλα των 50 χλστ.
ή το Flak και οι σωλήνες των 88 mm για εμπλοκή βρετανικών τεθωρακισμένων κατά την προσέγγιση,
πριν ξεκινήσουν τη δική τους απάντηση.
Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας επιχείρησης, το Panzer 4 δεν είχε κανένα εγγενές όφελος.
Ήταν απλώς ένα κινούμενο μέρος μέσα στο σύνολο.
Για τον Ρόμελ της Βόρειας Αφρικής ήταν το θέατρο των επιχειρήσεων,
όπου ο πόλεμος πήρε την πιο σύγχρονη μορφή του.
Μπορείτε να δείτε σε αυτές τις εικόνες μηχανοκίνητες μονάδες,
του οποίου η απασχόληση στην έρημο επίπεδη χωρίς εμπόδια,
πρόσφερε νέες δυνατότητες.
Εδώ οι αρχές του πολέμου θωρακισμένα μηχανοκίνητα,
όπως είχαν διδάσκονταν πριν από το 1939,
θα μπορούσε να εφαρμοστεί πλήρως και το πιο σημαντικό, αναπτύχθηκε.
Αν και κακώς διοικούμενο, το τεθωρακισμένο Οι Βρετανοί παρακολουθήθηκαν προσεκτικά,
από τα πληρώματα Panzer.
Η βαριά πανοπλία του Matilda θα μπορούσε να είναι διεισδύθηκε από το αντιαεροπορικό πυροβόλο των 88 χλστ.
Και ο Βαλεντίνος, αν και ελαφρά οπλισμένος, αποδείχθηκε δύσκολος και άπιαστος στόχος.
Οι Shermans, Crusaders και Grants,
όλα προκάλεσαν δυσκολίες, αλλά μέχρι την άφιξη της Τίγρης,
το πιο ισχυρό γερμανικό τανκ, παρέμεινε το Panzer 4 Special.
Η γερμανική επίθεση το καλοκαίρι του 1942 στη νότια Ρωσία,
είδε την ανάπτυξη ενός μεγάλου αριθμός panzer 4 F2,
οπλισμένος με το πυροβόλο KWK των 75 χλστ.
διαθέτουν κάννη μήκους 43 μετρητών.
Το τελευταίο είχε παραγγελθεί από τον Χίτλερ τον Νοέμβριο του προηγούμενου έτους,
ώστε το Panzer 4 να έχει κανόνι αρκετά ισχυρή,
να καταστρέψει σοβιετικά KV και T-34.
Σε σύγκριση με το αρχικό μοντέλο σε χαμηλή αρχική ταχύτητα,
το μακρύ βαρέλι του F2, εμφάνιζε ταχύτητα αρχική 740 μέτρα δευτερόλεπτο,
επιτρέποντας στην κεφαλή να διεισδύσει 82 mm θωράκισης,
προσφέροντας γωνία 30 μοιρών.
Τον Μάρτιο του 1942, ο Krupp σταμάτησε την παραγωγή του Panzer 4,
για να επιτραπεί η εγκατάσταση απαραίτητα εργαλεία,
για την παραγωγή νέων όπλων.
Όταν ξεκίνησε η καλοκαιρινή επίθεση, είχαν παραχθεί μόνο 250 αντίτυπα,
και ακόμη κι αν κάποιοι ήταν έστειλε στη Βόρεια Αφρική,
οι περισσότεροι έφυγαν για το μέτωπο από την Ανατολή, όπου ολοκλήρωσαν λαμπρά,
το οπλοστάσιο της Μεραρχίας Panzer.
Παρ 'όλα αυτά, οι κινηματογραφημένες εφημερίδες της εποχής,
συνέχισε να δείχνει το Panzer 3,
ως η πιο διαδεδομένη δεξαμενή, ακόμα κι αν σε αντίθεση με τα φαινόμενα,
το Panzer 4 ήταν πλέον το μηχάνημα με τις μεγαλύτερες δυνατότητες.
Καθώς τα πάντζερ διασταυρώθηκαν η στέπα στο τέλος του καλοκαιριού 42,
η γερμανική προέλαση ήταν συγκεντρωμένη στην προέλαση προς τον Καύκασο,
να πάρει τα κοιτάσματα πετρελαίου και ορμάτε στον Βόλγα προς το Στάλινγκραντ.
Σοβιετική αντίσταση, αδύναμη εμφάνιση, είχε επιβεβαιώσει ο Χίτλερ,
στις προκαταλήψεις του για μια αναίμακτη Ρωσία.
Σε αντίθεση με το 1941, ο Στάλιν είχε έμαθε να μην περιβάλλεται,
από μεγάλες στήλες πάντζερ.
Καθώς τα στρατεύματά του υποχωρούσαν καθώς οι δυνάμεις του Άξονα προχωρούσαν,
διέταξε ότι μια φορά στο Στάλινγκραντ, παύουν να δίνουν έδαφος.
Η απόφαση του Χίτλερ να μην εμμείνει το αρχικό του σχέδιο και το τέταρτο,
Στρατός Πάντσερ νότια για να επιτεθεί στο Ροστόφ, του κόστισε την κατάληψη της πόλης στα μέσα του καλοκαιριού.
Μέχρι να καταλάβει το λάθος του,
και επιστρέφει στοιχεία του τέταρτου Στρατός Πάντσερ προς το Στάλινγκραντ,
οι Σοβιετικοί είχαν περιχαρακωθεί και αυτοί ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν μέχρι το τέλος.
Η Τέταρτη Στρατιά, με την Έκτη Στρατός φον Πάουλους,
πολέμησε στα περίχωρα της πόλης από τις αρχές Αυγούστου,
και είχε κάθε λόγο να σκεφτεί ότι θα έπεφτε αρκετά εύκολα.
Στοιχεία του Τέταρτου Πάντσερ στρατό, ιδιαίτερα τα Panzers 4 F2,
της 24ᵉ Μεραρχίας Πάντσερ,
τσακώνονταν στις γειτονιές νότια της πόλης.
Ενώ η σοβιετική αντίσταση σκλήρυνε,
οι Γερμανοί ήταν υποχρεωμένοι, από τα λαϊκά της γης,
να χρησιμοποιήσουν τα πολύτιμα τεθωρακισμένα οχήματά τους για να υποστήριξη πεζικού στην αστική μάχη.
Μια μορφή αντιπαράθεσης στην οποία οι Σοβιετικοί είχαν γίνει κύριοι,
και για τα οποία ήταν τα άρματα εντελώς ακατάλληλο.
Ο αγώνας συνεχίστηκε επ' αόριστον κατά τη διάρκεια της πτώσης,
οι απαρχές της γερμανικής αποτυχίας στο Στάλινγκραντ που φαίνεται στον ορίζοντα,
αργα αλλα σιγουρα.
Από την Κατοχή η Γαλλία είχε επιλέχθηκε από τους Γερμανούς,
για ξεκούραση και επανεξοπλισμό της μεραρχίας τους κατά την επιστροφή τους από τη Ρωσία.
Εδώ, μπορούμε να δούμε το Panzer 4 G ολοκαίνουργιο,
που ανήκει στην πρώτη μεραρχία SS Leibstandarte Αδόλφος Χίτλερ.
Στο σχέδιο πλήρους καταστροφής του της νότιας ομάδας του γερμανικού στρατού,
Ο Στάλιν είχε εξαπολύσει μια σειρά από άλλες επιθέσεις στον απόηχο της περικύκλωσης του 6ᵉ Στρατού.
Στα τέλη Ιανουαρίου, το Στάλινγκραντ ήταν ήδη μακριά στο πίσω μέρος του προωθούμενου Κόκκινου Στρατού,
και αν και φάντασμα ακόμη τις τελευταίες του ώρες,
Η 6η Στρατιά του Φον Πάουλους εξακολουθεί να είναι μονοπωλιακή την προσοχή του Σοβιετικού Γενικού Επιτελείου,
και συγκρατούσε στρατεύματα που διαφορετικά θα είχαν αναπτύχθηκαν με αυτούς που φόρτωναν,
να απωθήσουν τους Γερμανούς, δυτικότερα.
Τον Φεβρουάριο, η θέση του Οι Γερμανοί έμοιαζαν χαμένοι.
Καθώς οι Σοβιετικοί τους απώθησαν πέρα από τη γραμμή που κατείχαν,
πριν την έναρξη της επίθεσης 42.
Όταν το Χάρκοβο εγκαταλείφθηκε και μετά ότι η γερμανική υποχώρηση συνεχίστηκε,
Ο Χίτλερ πέταξε στο αρχηγείο του φον Μανστάιν για να διεκδικήσει το κεφάλι του.
Οι Σοβιετικοί βρίσκονται μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά, παραδόθηκε στα επιχειρήματα του φον Μάνσταϊν,
και του έδωσε λευκή κάρτα για να ηγηθεί μια αντεπίθεση κατά των ρωσικών στρατευμάτων,
που τώρα εκτείνεται σε τη νοτιοδυτική τους περιοχή του μετώπου.
Η αιχμή του δόρατος της δύναμής του ήταν το SS Panzer Corp,
που περιελάμβανε το 1ʳᵉ SS Panzer Grenadier Leibstandarte Division Adolf Hitler,
η δεύτερη SS Panzer Division Das Reich,
και το τρίτο SS Panzer Τμήμα Totenkopf.
Οι τρεις τεθωρακισμένες μεραρχίες SS είχε επιστρέψει στη Ρωσία,
μετά την ανάρρωση σε κατάσταση στη Γαλλία.
Με την εκμάθηση της αναδιάταξης Γερμανικά στρατεύματα και τα τεθωρακισμένα τους οχήματα,
οι Σοβιετικοί με υπερβολική αυτοπεποίθηση το ερμήνευσαν ως απόδειξη υπαναχώρησης.
Το πρωί της 19ης Φεβρουαρίου, ο φον Μάνσταϊν εκτοξεύτηκε το SS Panzer Corps για την πρώτη φάση,
της αντεπίθεσής του, λαμβάνοντας έτσι οι Ρώσοι εντελώς απροσδόκητοι.
Από αυτές τις εικόνες, τα πιο αξιοσημείωτα ψέματα στην αλλαγή των χρησιμοποιούμενων υλικών,
μέσα στα τάγματα αρμάτων μάχης, τεθωρακισμένα τμήματα SS,
που προτίμησε το Panzer 4 στο Panzer 3.
Τα τελευταία Panzers 3 ήταν χτίστηκε τον Φεβρουάριο του 43,
που σηματοδότησε τη μετάβαση σε το Panzer 4 ως άρμα μάχης,
εντός του στρατού Γερμανός και Waffen-SS.
Οι Σοβιετικοί χρειάστηκαν πολύ χρόνο για να μετρήσουν τη σημασία της γερμανικής αντεπίθεσης.
Μεταξύ 4 και 6 Μαρτίου, γερμανικά στρατεύματα ανασυγκροτήθηκαν και μετά ξεκίνησαν,
το δεύτερο στάδιο της επίθεσής τους στο Χάρκοβο.
Μετά από μια γρήγορη απόψυξη που απείλησε να σταματήσει η επίθεση,
την επιστροφή των χαμηλών θερμοκρασιών επέτρεψε τη συνέχιση της προόδου.
Τα πυροβόλα των 80 χλστ. του Divisional Flak αντιμετώπιζαν τις σοβιετικές στήλες,
που έπεσε πίσω στο Χάρκοβο.
Το απόγευμα της 10ης Μαρτίου τα SS έκανε την είσοδό τους στα προάστια της πόλης.
Σφοδρές μάχες σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια μέρες που ακολούθησαν.
Οι Σοβιετικοί, προς όφελός τους σε αυτό το είδος εδάφους, αμυνόμενο,
κάθε σπίτι και κάθε δρόμο,
πληρώνοντας βαρύ τίμημα στον Γερμανό επιθετικό.
Σημειώστε τα ειδικά κομμάτια χρησιμοποιείται από αυτά τα 4G panzer.
Μία από τις αδυναμίες του Panzer 4 στο Το χιόνι παραμένει η τάση του να βαλτώνει,
λόγω της υψηλής πίεσης του εδάφους.
Επεκτάσεις που αυξάνουν το πλάτος των κομματιών χρησιμοποιήθηκαν για την επίλυση αυτού του προβλήματος.
Αυτές οι επεκτάσεις εκπλήρωσαν καλά τον ρόλο τους επιρρεπείς σε πολλές αποτυχίες.
Και χρειάστηκαν πέντε μέρες σκληρών μαχών Τα στρατεύματα των SS για να κατακτήσουν επιτέλους την πόλη,
οι τελευταίοι εναπομείναντες Ρώσοι στρατιώτες κρυμμένο στο εργοστάσιο τρακτέρ.
Ένα βήμα πιο βόρεια, πιο πάνω του Χάρκοβο, επετράπη να καταλάβει το Μπέλγκοροντ.
Αλλά με την άφιξη της απόψυξης, όλα οι επόμενες επιχειρήσεις σταμάτησαν,
Μετά την εισβολή στη Βόρεια Αφρική από τους Συμμάχους τον Νοέμβριο του 42,
Ο Χίτλερ είχε διατάξει την ενίσχυση γερμανικά στρατεύματα,
παρόν στο προγεφύρωμα στην Τυνησία.
Αυτές οι δυνάμεις που είχαν διαψευσθεί στον Ρόμελ όταν απειλήθηκε πολύ,
δυτικά προς την Τυνησία,
και ποιος θα μπορούσε να είχε ανατραπεί το αποτέλεσμα προηγούμενων μαχών,
εκτοξεύτηκε στο προγεφύρωμα, με μεγάλο αριθμό δεξαμενών,
της Πέμπτης Στρατιάς Πάντσερ.
Αυτά τα panzer ανήκουν στην 10ᵉ Μεραρχία Panzer,
χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση,
με το όνομα Επιχείρηση "Spring Breeze",
στις 14 Φεβρουαρίου 43 κατά οι Αμερικανοί στο Sidi Bouzid.
Η νίκη των Γερμανών ήταν μόνο προσωρινή. Το προγεφύρωμα της Τυνησίας,
δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στη συμμαχική υπεροχή.
Και στη θάλασσα και στον αέρα.
Και τον Μάιο, αυτή η θέση κατέρρευσε.
Μετά τον διορισμό του από τον Χίτλερ τον Φεβρουάριο του 43 ως Γενικός Επιθεωρητής του Τεθωρακισμένου Στρατού,
με οδηγίες για ανακατασκευή πλήρως οι γερμανικές τεθωρακισμένες δυνάμεις,
Το πρώτο μέλημα του στρατηγού Heinz Guderian ήταν να βάλει ένα τέλος,
στην ιδέα που διατύπωσαν ορισμένοι αξιωματικοί ανώτεροι, κακώς ενημερωμένοι,
αλλά παρόλα αυτά επιρροή, να σταματήσει οποιαδήποτε παραγωγή του Panzer 4,
προς όφελος του Τίγρη και του Πάνθηρα.
Μια τέτοια απόφαση, αν είχε ακολουθηθεί, θα σηματοδοτούσε την απώλεια του γερμανικού στρατού.
Στις αρχές του 43, το Panzer 4 παρέμεινε το μοναδικό δεξαμενή δοκιμασμένη και εξακολουθεί να παράγεται στη Γερμανία,
και ο μόνος υποψήφιος για να είναι το τανκ μάχης Panzerwaffe.
Ζήτησε επίσης ότι η παραγωγή του Panzer 4 αυξάνεται σε 44-45,
προκειμένου να διασφαλιστεί η επέκταση του όπλου πανοπλία εντός της Βέρμαχτ.
Βοηθήθηκε σε Αυτό το νόημα του Albert Speer,
Υπουργός Εξοπλισμών του Ράιχ και την παραγωγή πολεμικών όπλων,
που είχε κατηγορηθεί από τον Χίτλερ τον Ιανουάριο του 43, να αυξηθεί,
την παραγωγή δεξαμενών, έστω και εις βάρος άλλους κλάδους της βιομηχανίας όπλων.
Ο Σπέερ είχε δουλέψει από τότε υποψηφιότητα του προηγούμενου έτους,
να κινητοποιήσει τη γερμανική οικονομία και να αυξηθεί σημαντικά,
παραγωγή όπλων.
συχνές συναντήσεις, όπως αυτά που παρουσιάζονται εδώ,
ήταν ένα από τα μέσα που συνήθιζε κοινοποιεί τους στόχους και τις προτεραιότητές του.
Το έργο του δεν έγινε πιο εύκολο από τη βυζαντινή φύση του ναζιστικού συστήματος.
Φιγούρες παραγωγής Panzer 4 μπορεί να δώσει μια ιδέα για την πρόοδο που έχει σημειωθεί.
Ενώ μόνο 31 αντίτυπα είχε παραχθεί τον Ιανουάριο του 41,
ένα χρόνο αργότερα, η παραγωγή δεν ήταν πλέον έφτασαν μόνο 58 μηνιαία αντίγραφα.
Όμως τον Ιανουάριο του 43, οι εταιρείες...
καθώς και ο Krupp Gruson, εκκινητής προγράμματος,
ώθησε την παραγωγή 163 αντίτυπα το μήνα.
Και τον Ιούνιο, αμέσως πριν από την επίθεση από το Κουρσκ είχε ανέλθει σε 272 άρματα μάχης.
Ο ρυθμός συνέχιζε να αυξάνεται και έφτασε στο ανώτατο όριο τον Φεβρουάριο του 45,
όπου έμειναν 485 αντίτυπα γραμμές συναρμολόγησης.
Τον Απρίλιο του 43, το πρώτο Panzer 4 H έφυγε από το εργοστάσιο.
Αυτό ήταν το μοντέλο που παρήχθη στον μεγαλύτερο αριθμό, με συνολική κατασκευή 3774 μονάδων,
μεταξύ της κυκλοφορίας του και του χρόνου που ήταν αντικαταστάθηκε από το μοντέλο J τον Ιούνιο του 44.
Αν και ήταν βαριά θωρακισμένος και είχε υπέστη πολλές άλλες τροποποιήσεις,
το πιο προφανές χαρακτηριστικό του ήταν ο Schürzen του,
θωρακισμένες φούστες σχεδιασμένες να να του δώσει μόνιμη προστασία,
ενάντια στα σοβιετικά αντιαρματικά τουφέκια και συμμαχικά μπαζούκα.
Αυτές οι πλαϊνές φούστες πέντε χιλιοστών έπρεπε να παραμορφωθεί και να τροποποιηθεί η γωνία,
επίθεση βλήματος για μειώνουν την ικανότητά τους να διεισδύσουν.
Ενώ οι φούστες εφάρμοσαν στον πυργίσκο διορθώθηκαν, οι Schürzens παρόντες,
στα πλαϊνά του μηχανήματος ήταν αφαιρούμενα.
Αν και η Μάχη του Κουρσκ είναι λιγότερο γνωστό από αυτό του Στάλινγκραντ,
συμβολίζει στα μάτια του κοινού την ανάπτυξη του γερμανικού τανκ Tiger.
Στη σοβιετική μυθολογία, ο τίτλος "Οι τίγρεις καίγονται",
έχει γίνει πραγματικό σύμβολο της γερμανικής ήττας,
κατά την τελευταία μεγάλη τους επίθεση στο Ανατολικό Μέτωπο.
Είχαν γίνει προσπάθειες από τους Γερμανούς να αναπτύξουν,
2700 τανκς και πυροβόλα όπλα,
στην τελευταία τους προσπάθεια να καταστρέψουν ο Κόκκινος Στρατός στο Κουρσκ τον Ιούλιο του 43.
Σχεδόν το ένα πέμπτο όλων των θωρακισμένων ήταν διαθέσιμα στις 30 Ιουνίου,
συμπεριλαμβανομένων των Panzer 4s Ομάδες Κέντρου και Νοτίου.
Το 680 Panzers 4 περιελάμβανε έναν αριθμό αριθμός των αρχικών Pz 4 που είχαν διασωθεί,
αλλά το μεγαλύτερο μέρος των στρατευμάτων ήταν εξοπλισμένο με μοντέλα F2,
πρώιμα μοντέλα J με το πυροβόλο N-43,
και αργότερα οπλισμένα μοντέλα του N-48.
Σχεδόν όλα τα panzer 3, όλες οι παραλλαγές μπερδεμένος, πήρε μέρος στην επίθεση.
Κάτι που δεν εμπόδισε το Kursk να είναι το τραγούδι του κύκνου Panzer 3 ως άρμα μάχης,
αφού δεν ήταν πια παράγεται από τον Ιούνιο του 1943,
και ότι οι βαριές απώλειες καταγράφηκε από αυτή τη δεξαμενή,
κατέληξε να το κάνει άχρηστο.
Τα πολλά Panzer 4 ασχολήθηκαν στην επιχείρηση Citadel,
σηματοδότησε την εμφάνισή του, όχι ως όχημα υποστήριξης,
αλλά ως κύρια δεξαμενή μάχης της μεραρχίας Panzer.
Με τα ανησυχητικά ποσοστά απωλειών που υπέστησαν ειδικότερα από τα panzers 4 στο Kursk,
Ο Guderian παρατήρησε ότι οι τεθωρακισμένες μονάδες που είχαν κάνει τόσες πολλές προσπάθειες για να εξοπλιστούν,
είχε ωστόσο υποστεί μεγάλες απώλειες τόσο σε άνδρες όσο και σε υλικά,
και θα παραμείνει μη διαθέσιμο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το Κουρσκ παραμένει θεωρείται από τους Σοβιετικούς ως η μάχη που έσπασε τα νεφρά,
Panzerwaffe στο ανατολικό μέτωπο.
Συνέπεια της επιχείρησης Citadel, η Μεραρχία Πάντσερ, πολύ μειωμένη,
έπρεπε να αντιμετωπίσει έναν κόκκινο στρατό που είχε βρει χρώματα,
και τώρα προχωρήστε στην επίθεση.
Σε αυτή τη σειρά, το Panzer 4 της μεραρχίας SS Das Reich,
αναλάβουν δράση για την αντιμετώπιση μια σοβιετική επίθεση,
με στόχο να πάρει τη θέση Γερμανοί νότια του Χάρκοβο.
Ενώ η επιτυχία της Βέρμαχτ του δίνει προσωρινή ανάπαυλα,
Ωστόσο, δεν αντικατοπτρίζει τον ισολογισμό παγκόσμια και από τα τέλη του καλοκαιριού 43,
οι Γερμανοί υποχωρούσαν.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το έργο του ομάδες συντήρησης συνεργείου,
παίρνει μεγαλύτερη σημασία.
Στο σημείο αυτό οι Γερμανοί είχε ένα αποτελεσματικό σύστημα,
να φέρει πίσω από το πεδίο της μάχης τανκς κατεστραμμένα στη μάχη.
Σε αυτές τις εικόνες, βλέπουμε μια μισή διαδρομή 18 τόνων,
εξοπλισμένο με γερανό έξι τόνων.
Αυτό επιτρέπει την πραγματοποίηση επισκευών χωρίς να χρειάζεται να στείλει τα κατεστραμμένα μηχανήματα στη Γερμανία.
Τοποθετήστε ξανά τον πυργίσκο στο σασί,
χρειάζεται να δοθεί προσοχή στη ζημιά υφίσταται το δαχτυλίδι του,
και τον μηχανισμό περιστροφής.
Αυτό το κοντινό πλάνο ενός από τα 8 βότσαλα πατήσει στο κάτω μέρος του αμαξώματος,
σας επιτρέπει να παρατηρήσετε την ανάρτηση στο ελλειπτικό ελατήριο του Panzer 4.
Οι μεγάλες ζημιές που προκλήθηκαν από τη νάρκη αντικατάσταση, μια λειτουργία ρουτίνας,
εντός των μονάδων που υπάρχουν στη Ρωσία, στη Βόρεια Αφρική.
Η εξωτερική θέση του τρένου Το ρουλεμάν επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση,
όταν χρειαζόταν επισκευή.
Πριν καρφιτσώσετε το σώμα και τους σωλήνες ψύξη μπλοκ κινητήρα,
εφάρμοσαν ένα στρώμα σκούρο κίτρινο χρώμα,
χρησιμοποιείται ως βάση για όλους οι Πάντσερ από 43 Φεβρουαρίου.
Το διάγραμμα εδώ είναι αρκετά μπερδεμένο.
Η δεξαμενή εμφανίζει ένα λουλούδι όπου το πράσινο της ελιάς και προστέθηκαν κοκκινοκαφέ.
Στο τέλος του καλοκαιριού, στις αρχές του φθινοπώρου του '43, τα panzer 4 αρραβωνιάστηκαν,
σε σκληρές μάχες κατά την υποχώρηση προς τα δυτικά, πέρα από τον Δνείπερο.
Είναι δυνατό σε αυτό το στάδιο να γίνει διάκριση στη μέση του Panzer 4s,
προικισμένος με Schürzens, παλιούς επιζώντες ακόμα οπλισμένος με το όπλο των 75 χλστ.
και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως δεξαμενή υποστήριξης.
Σε αντίθεση με τον αρχηγό τους, οι πιλότοι του Πάντζερ σπάνια τέθηκαν μπροστά.
Αλλά τον Σεπτέμβριο του 43, ****,
Hunter Char Fury του δεύτερου SS Panzerdivision Das Reich,
έγινε Ιππότης του Σταυρού του Σιδερένιο για το απίστευτο κουράγιο του.
Αφού κατέστρεψε τρία T-34, το σκάφος του χτυπήθηκε.
Αν και ο διοικητής του τανκς διέταξε το πλήρωμα για να εκκενώσει τη δεξαμενή.
έμεινε και κάτω από τα πυρά, κατάλαβε μια πρόχειρη επισκευή στο τιμόνι,
και σβήστε ξανά το μηχάνημα.
Μέσα σε μισή ώρα το panzer του 4-G προκάλεσε 7 θύματα μεταξύ των ρωσικών αρμάτων μάχης.
Τραβηγμένη από κάμεραμαν μέσα από τη θέα του πιλότου, ένα προσεκτικά καμουφλαρισμένο Panzer 4-H,
που ανήκει στη δεύτερη Μεραρχία Panzer,
κινείται αργά να εμπλέξει ένα T-34,
που σύντομα θα δούμε να καίγεται.
Η στέπα είναι ένα ζεστό μέρος και οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού,
δεν είναι τα καλύτερα προϋποθέσεις για ορατότητα.
Γερμανικά οπτικά κορυφαίας ποιότητας και πιο εξελιγμένο από αυτό του Κόκκινου Στρατού,
δίνοντας Γερμανούς διοικητές αρμάτων μάχης πλεονέκτημα πρώτης βολής.
Μέχρι την παρουσίαση του μοντέλου 85 στις αρχές του 44,
Το Τ-34, παρά τις ιδιότητές του, είχε ένας πυργίσκος που φιλοξενεί 2 άνδρες,
και ο διοικητής του τανκ ήταν επίσης ο φορτιστής.
Αυτό το διπλό έργο μειώθηκε η μαχητική του αποτελεσματικότητα.
Με έναν πυργίσκο που φιλοξενεί 3 άνδρες, το Panzer 4 ήταν πιο λειτουργικό,
και φόρτο εργασίας για ο κάθε άνθρωπος κατανέμεται καλύτερα.
Το φθινόπωρο, η Βέρμαχτ στο Ανατολικό Μέτωπο παραχώρησε μια τεράστια έκταση στον Κόκκινο Στρατό.
Και στους μήνες που ακολούθησαν η μάχη του Κουρσκ,
δεν μπορούσε να ελπίζει σε καμία ανάπαυλα όσο περίμενε, εκτός από το χειμώνα, νέες σοβιετικές επιθέσεις.
Αμέσως μετά τον διορισμό του στο πόστο Ανώτατος Διοικητής στην Ελλάδα,
Ο Στρατάρχης Έρβιν Ρόμελ πέταξε στη Θεσσαλονίκη 5 Ιουλίου 1943 για να επιθεωρήσει τις άμυνές του.
Ο Χίτλερ είχε πάρει το δόλωμα των συμμάχων. Είχαν καταφέρει να τον κάνουν να πιστέψει,
που επρόκειτο να κάνουν προσγειώσεις,
και ο Χίτλερ είχε αναπτύξει το πρώτο Panzerdivision σε ενίσχυση στη χώρα.
Η πρόθεση των Συμμάχων ήταν να φέρουν τον Χίτλερ να διαλύσει τις δυνάμεις του εκτός Ιταλίας,
όπου η πραγματική προσγείωση έπρεπε να πραγματοποιηθεί.
Panzers 4 είναι ορατά σε αυτό η ακολουθία είναι όλα τα μοντέλα G,
τέλος της παραγωγής και είναι όλα καλυμμένο με ένα στρώμα σκούρο κίτρινο.
Το καθένα έχει 6 λόγχες καπνού υπάρχει ως στάνταρ σε αυτό το μοντέλο,
δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τα πληρώματα απολάμβανε να πηγαίνω στη θάλασσα.
Με εξωτερικές θερμοκρασίες γύρω στους 32 βαθμούς,
το εσωτερικό της δεξαμενής έγινε πραγματικό φούρνος πάνω από 37 βαθμούς,
για τα 5 μέλη του πληρώματος.
Ας υποθέσουμε την παράδοση της Ιταλίας ήταν απλώς θέμα χρόνου,
Ο Χίτλερ άφησε οδηγίες για την κατοχή της χώρας.
Μετά την ανακοίνωση της 8ης Σεπτεμβρίου, ο κωδικός Axe προωθήθηκε στους Στρατάρχες Rommel και Kessel Ring,
που ανέπτυξε δυνάμεις στη βόρεια Ιταλία μέσω του περάσματος Brenner και της σιδηροδρομικής γραμμής.
Τα κινηματογραφημένα ημερολόγια πρότειναν ότι το προέλαση του στρατού και των SS στην Ιταλία,
υποστηρίχθηκαν από τους κατοίκους,
η άφιξη μιας μάζας γερμανικών στρατευμάτων σήμαινε ότι η Ιταλία γινόταν θέατρο επιχειρήσεων,
ενώ οι Γερμανοί ήθελαν αποκρούσει τις συμμαχικές αποβάσεις,
και την προέλασή τους στη χερσόνησο.
Αν και ο Χίτλερ αρχικά σκόπευε να μεταφέρει ολόκληρο το σώμα SS Panzer,
στην Ιταλία μετά το Κουρσκ,
η πολύ υποβαθμισμένη κατάσταση στη Ρωσία επέτρεψε μόνο για την αναδιάταξη του Leibstandarte.
που φθάνει στο Μιλάνο, όπου η παρουσία του αυτά τα Panzer 4 ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητα,
για να κρατήσουν πιστούς τους ντόπιους στη φασιστική υπόθεση.
Η Ιταλία δεν ήταν μια χώρα της οποίας η γεωγραφία ευνοούσε τις μάχες των τανκς.
Επομένως, ο αριθμός της Μεραρχίας Panzer που αναπτύχθηκε εκεί επρόκειτο να ποικίλλει μόνο από ένα έως τρία.
Όπλα εφόδου και αυτοκινούμενα ήταν πολύ πιο εξυπηρετικοί
και εκμεταλλεύτηκε καλύτερα το έδαφος διαμερισματικά από την Ιταλία.
Αυτά τα Panzer 4-H ανήκουν στους 15ᵉ Μεραρχία Panzer εμπλέκεται στη χερσόνησο.
Στη Ρωσία, οι πολύ βίαιες μάχες κράτησε όλο το χειμώνα.
Οι σοβιετικοί πόροι ήταν τέτοιοι ότι ο Κόκκινος Στρατός μπορούσε τώρα,
συνεχίσει την επίθεσή του τυχόν προϋποθέσεις.
Αυτά τα Panzer 4 συμμετέχουν σε ένα βίαιο αντιπαράθεση με την ομάδα του Βορρά,
στο τέλος του χειμώνα 43-44.
Ήταν το βαθύ χιόνι του ρωσικού χειμώνα και την ευκολία με την οποία τα γερμανικά τανκς,
βαλτωμένο γιατί από τις στενές κάμπιες τους,
που οδήγησε στην ανάπτυξη του ****, ορατό εδώ σε ένα Panzer 4-G.
Σε συνεργασία με ένα απόσπασμα όπλων εφόδου,
τα Panzer 4 ανοίγουν πυρ από απόσταση της μάχης σε ένα σοβιετικό βασικό στοιχείο.
Ένας παρατηρητής υποδεικνύει εδώ θέση πυροβολικού,
από το οποίο μια μπαταρία όπλων 150 χλστ άνοιξαν πυρ εναντίον Ρώσων.
Στρατιωτικές καταστροφές και κακό Ειδήσεις από το Ανατολικό Μέτωπο,
τον χειμώνα του 43-44 μόνο λίγες εικόνες πυροβολήθηκαν για προπαγάνδα.
Μόλις κερδήθηκε μια νίκη, έγινε πρωτοσέλιδο.
Αυτό συνέβαινε όταν κάλυπταν οι εικονολήπτες η τεθωρακισμένη επίθεση που κατέστησε δυνατή την κατάληψη του Kovel,
στη βόρεια Ουκρανία,
ενώ μια ομάδα με διοικητή ο SS gruppenführer, Herbert Gille,
εκεί περικυκλώθηκε από τους Σοβιετικούς στα μέσα Μαρτίου 44.
Αν και μικρό απόσπασμα πάνθηρα της Μεραρχίας SS Vikings,
καταφέρνει να διαρρήξει για να ενισχύσει οι χαυλιόδοντες λίγες μέρες πριν,
η κύρια επίθεση δεν έγινε πριν από τις αρχές Απριλίου.
Τα στοιχεία της 4ᵉ Μεραρχίας Panzer, με παραγγελία του Oberst Hoffmann,
και μονάδες Wiking SS,
έσπασε την πόλη μέσα περνώντας από το δρόμο που έρχεται από το Μπρεστ-Λιτόφσκ.
Μεταξύ των κατεστραμμένων σοβιετικών αρμάτων είναι βρείτε πολλά Sherman M4 A2,
που αποκτήθηκε μέσω δανείου-μίσθωσης,
που εμφανίζονται όλο και πιο συχνά στο εικόνες που τραβήχτηκαν από τους Γερμανούς από το 1944.
Ομάδες τεθωρακισμένων που αποτελούνται από τανκς και αυτοκινούμενα από μικτές μονάδες,
ήταν μια συχνά χρησιμοποιούμενη λύση για να ανταποκριθεί στα ενδεχόμενα του ανατολικού μετώπου,
όπου οι Σοβιετικοί επιτέθηκαν στις γραμμές του όλο και πιο εκτεταμένες προμήθειες από τους Γερμανούς.
Τέτοιες επεμβάσεις δεν θα μπορούσαν να γίνουν διεξάγεται μόνο από κινητά στρατεύματα.
Αυτές οι ενέργειες κατέστησαν δυνατό να αποδειχθεί ότι παρά η συντριπτική υλική υπεροχή του Κόκκινου Στρατού,
τα γερμανικά τάνκερ παρέμειναν κύριοι στη χρήση Panzes,
και ήταν αλήθεια μέχρι την πτώση της Γερμανίας.
Τα προβλήματα του ουγγρικού στρατού έπαιξαν μόνο δεν υπάρχει πλέον ρόλος στο Ανατολικό Μέτωπο,
από τις αρχές του 44.
Η δραστηριότητά τους παραμένει περιορισμένη στο πίσω μέρος αν και υπό γερμανική διοίκηση.
Πάντως, Η προπαγάνδα του Γκέμπελς,
συνέχισαν να απεικονίζουν τη συνεργασία τους ως κοντά και με βάση την ίδια δέσμευση,
στην αντιμπολσεβίκικη σταυροφορία.
Όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία,
κινηματογράφησε παραδείγματα για τους Γερμανούς.
Όπως εδώ που φυλάω μια μονάδα του Panzer 4,
που έκανε δυνατή την τιμή με τον σταυρό σιδερώνει δύο Ούγγρους αξιωματικούς.
Τα Panzers 4 είναι τα τελευταία H μοντέλα και μεταφέρουν τη συσκευή,
εναντίον γνωστών μαγνητικών ορυχείων με το όνομα Zimmerit.
Σαν να ανταποκρίνεται στην προσδοκία Η Γερμανία από την αναπόφευκτη εισβολή των Συμμάχων,
στην Ευρώπη στις αρχές του καλοκαιριού του 1944,
το γερμανικό κοινό πλημμύρισε με περιγραφές λεπτομέρειες για την άμυνα του Τείχους του Ατλαντικού,
και οι δυνάμεις ανασυγκροτήθηκαν στη Γαλλία για να τους απωθήσει.
Οι περισσότερες από τις σταθερές άμυνες καταφύγιο βαριές μπαταρίες πυροβολικού,
εκτός από εντυπωσιακά, ήταν τοποθετημένο κατά μήκος του Pas-de-Calais,
και στον τομέα του 15ᵉ στρατού που επεκτείνεται από το Βέλγιο στο Somme,
όπου ανώτεροι Γερμανοί αξιωματικοί περίμενε προσγείωση.
Πραγματοποιήθηκε επιχείρηση παραπληροφόρησης αριστοτεχνικά από τους Συμμάχους,
ενίσχυσε τους Γερμανούς σε αυτή την ιδέα ενώ κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο,
και τους έκανε να πιστέψουν ότι η προσγείωση στη Νορμανδία ήταν μόνο ένα πρελούδιο,
στις κύριες προσγειώσεις που θα είχαν στη συνέχεια τοποθετήστε σε αυτήν την περιοχή.
Κατά το πρόγραμμα κατασκευής του άμυνα των ακτών,
Ο Ρόμελ έφτασε στο σημείο να ανοίξει τα αναχώματα να πλημμυρίσει τα ολλανδικά πόλντερ.
γερμανική πανοπλία ήταν πάλι το κλειδί,
για να αντιμετωπίσει τις συμμαχικές αποβάσεις.
Την 1η Ιουνίου, όχι λιγότερο από 700 Panzer 4 τοποθετήθηκαν στη Γαλλία.
μονάδες δεξαμενών, καθώς και το πεζικό,
εκπαιδεύτηκε πριν από την επίθεση να δοθεί σύμμαχος,
που εμπλέκουν τις μαχητικές τους ικανότητες.
Αλλά οι διαθέσιμοι πόροι οι Γερμανοί ήταν πολύ διασκορπισμένοι,
και σε πολλές περιπτώσεις ήταν τοποθετημένο σε λάθος μέρος.
Οι οπερατέρ ήταν στην πρώτη σειρά για να κινηματογραφήσει τον Στρατάρχη Γκερντ φον Ράντστεντ,
όταν επιθεώρησε 12ᵉ SS Panzer Division Hitlerjugend,
πρόσφατα δημιουργημένο, εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο πριν την ημέρα της αποβίβασης.
Εκτός από τους 48 πάνθηρες του, το Hitlerjugend ευθυγραμμισμένο όχι λιγότερο από 91 Panzers 4,
και τις επόμενες μέρες πήγαινε χτίστε μια σταθερή φήμη,
εντός των Waffen-SS.
Το ζήτημα της βέλτιστης χρήσης των panzer διχασμός μπροστά στην επερχόμενη εισβολή,
προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στο στήθος της γερμανικής ανώτατης διοίκησης.
Ο Ρόμελ ήταν υπέρ του να αφήσει τα πάντζερ αρκετά μπροστά,
για να μπορέσει να επιτεθεί στους Συμμάχους μόλις ότι θα είχαν αγγίξει κάτω.
Πιστεύοντας ότι σύμφωνα με προηγούμενες εμπειρίες,
εκτός αν σταματήσει μέσα σε 24 ώρες,
προσγειώσεις οι σύμμαχοι θα πετύχουν.
Η πραγματικότητα της υπεροχής συμμαχική αεροπορία,
κατέστησε τη στρατηγική του **** ξεπερασμένη,
διοικώντας τη δυτική ομάδα τεθωρακισμένων,
που ήθελε να αφήσει τους Συμμάχους να αποβιβαστούν να συντρίψουν τις δυνάμεις τους,
κατάντη του προγεφυρώματος.
Το δίλημμα ήταν ακόμη άλυτο εκείνη την εποχή όπου ξεκίνησαν οι συμμαχικές δυνάμεις.
Όταν τελικά η προσγείωση έγινε στις 6 Ιουνίου 1944,
Γερμανικές δυνάμεις ήταν βγήκε εντελώς απροστάτευτος.
Με τον Ρόμελ, που έφυγε σε άδεια, κάθε ελπίδα μιας ταχείας ανάπτυξης της Μεραρχίας Panzer,
να επιτεθούν στις παραλίες προσγείωσης οι ώρες που ακολούθησαν μειώθηκαν στο τίποτα.
Μετά τη μάταιη αντεπίθεση του η 21η Μεραρχία Πάντσερ στις 6 Ιουνίου,
ήταν μόνο την επόμενη μέρα που το 12ᵉ Μεραρχία SS panzer έφτασε στο σημείο,
και ότι μια αποφασιστική επίθεση εκτοξεύτηκε από τους Γερμανούς.
Μόνο το τάγμα Panzer 4 έφτασε στην Καέν τη νύχτα 6 προς 7,
το τάγμα Πάνθηρας αφού ήταν καθυστέρησε από συμμαχικά αεροσκάφη.
Ωστόσο, η απόφαση οδηγήθηκε στην επίθεση.
Οι εντολές που έδωσε ο στρατηγός της διαίρεσης ήταν αρκετά σαφείς.
Το τάγμα Panzer K επρόκειτο να χτυπήσει ο εχθρός κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής,
μεταξύ Caen και Luc-sur-Mer,
και το σπρώξτε ξανά στη θάλασσα.
Η επίθεση σχεδιάστηκε για 4 μ.μ., οι Γερμανοί αιφνιδιάστηκαν,
με την προέλαση του τρίτου Καναδικό τμήμα προς Caen,
όπου επρόκειτο να πάρουν και κρατήστε το αεροδρόμιο.
4 Πάντσερ 4 σε αναγνωρίσεις ήταν αναχαιτίστηκε από τον Σέρμανς,
και τρεις από αυτούς γρήγορα εκτός δράσης.
Εν τω μεταξύ, ο Max Wünsche,
εκτοξεύτηκε αμέσως όλα αυτά τα τανκς που επιτίθενται.
Οι εικόνες που εμφανίζονται εδώ τραβήχτηκαν στον αγώνα που ακολούθησε,
και συγκαταλέγεται στις καλύτερες εικόνες του Panzer 4 σε δράση,
Στο τέλος του πολέμου.
Αναπτύχθηκαν 50 Panzer 4 κατά τη διάρκεια αυτής της επίθεσης,
η κάμερα ακολουθεί μόνο τη δράση της εταιρείας 5ᵉ και 6ᵉ,
που πλαισίωσαν τους Καναδούς.
Ενώ η 6ᵉ εταιρεία κατέστρεψε περισσότερα από δέκα τανκς,
έχασε επίσης πέντε από τα Panzer 4 της κάτω από καναδικά πυρά.
Τα πάντζερ της 6ης Λόχου καταδίωξαν την πρόοδό τους στο πεδίο,
αλλά δέχθηκαν επίθεση από μια σειρά από Καναδικό αντιαρματικό πυροβόλο όπλο 6 λιβρών σε ενέδρα.
Ήταν πέντε Panzer 4 επηρεάζονται και καταστρέφονται.
Στο τέλος της ημέρας ο ισολογισμός έχασε δεκατέσσερα Panzer 4,
για 27 καναδικά τανκς που καταστράφηκαν.
Αν και αυτές οι εικόνες συνοδεύονται από α δυνατή και θριαμβευτική μουσική,
εννοώντας ότι ήρθε ο νεαρός SS να πετύχουμε μια μεγάλη νίκη,
στην πραγματικότητα, η δυνατότητα των Γερμανών να καταστρέψει τις συμμαχικές θέσεις είχαν πετάξει μακριά.
Η επίθεση των Χιτλεριούγκεντ συνεχίστηκε μέχρι να νυχτώσει.
Η 7η Ιουνίου ήταν η πρώτη μέρα μάχης σε τι θα γινόταν 2 μήνες βίαιων συγκρούσεων,
στο τέλος της οποίας η διαίρεση θα έπαυε να υπάρχει.
Η αναχώρηση, στις 25 Αυγούστου της μεραρχίας έδειξε ότι μόνο δέκα άρματα,
είχε επιζήσει στην εκστρατεία της Νορμανδίας.
Εικόνες του Panzer 4 σε δράση κατά τη διάρκεια η μάχη της Νορμανδίας είναι σπάνια.
Αυτό που προκαλεί έκπληξη για το τανκ πιο συνηθισμένα γερμανικά.
Ελάχιστα Πάντσερ επέζησαν στην εκστρατεία της Νορμανδίας.
Οι σημαντικές απώλειες του Panzer 4 στις το ανατολικό και δυτικό μέτωπο στα τέλη του 44,
είχε ως αποτέλεσμα μια τεράστια πτώση της πολεμικής τους ετοιμότητας.
Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα από το μικρό τους αριθμός κατά τη μάχη του Bulge.
Αν και ο Χίτλερ διέταξε την προετοιμασία του το θωρακισμένο όπλο για την επιχείρηση Autumn Mist,
μόνο 259 αντίτυπα ήταν διαθέσιμα,
σε συνολική δύναμη 2750 αρμάτων μάχης και όπλα επίθεσης που συμμετείχαν στην επίθεση.
Ακόμα κι αν ήταν 1110 Panzers 4 χτίστηκε μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου,
η παραγωγή των δεξαμενών ήταν έως και 700 μηχανές το μήνα,
σε αυτό το στάδιο του πολέμου.
Το Panzer 4 δεν ήταν μόνο το πιο χρησιμοποιημένο μηχάνημα,
αλλά ήταν και αυτός οι πιο ευάλωτοι.
Αυτοί οι δύο παράγοντες είναι οι περισσότεροι εύλογη εξήγηση για τη σχετική πτώση,
τη διαθεσιμότητα του Panzer 4.
Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 44, ο Κόκκινος Στρατός είχε κατέστρεψε ουσιαστικά την ομάδα του κέντρου,
και έφτασε στα πολωνικά σύνορα.
Αυτά τα panzer 4, ευθυγραμμισμένα κατά μήκος του δρόμου, κάνουν εδώ κίνηση για να έρθει σε επαφή με τον εχθρό.
Όταν διεξάγεται μάχη, τανκς Σοβιετικοί που καταστράφηκαν από τα όπλα του Panzer 4,
είναι κυρίως Σέρμαν από δάνειο-μίσθωση.
Μια από τις πιο αξιόλογες αντιθέσεις μεταξύ του πολέμου στην Ανατολή,
και αυτό οδήγησε στη Δύση, βρίσκεται στον ρόλο της αεροπορίας,
πολύ λιγότερο σημαντικό στο πρώτο μόνο στο δεύτερο.
Δημόσια πληροφορία Οι Γερμανοί έδειξαν,
γρήγορο ταξίδι με σιδηρόδρομο μονάδες μάχης στο Ανατολικό Μέτωπο,
περνώντας από έναν τομέα επικίνδυνο για τον άλλον.
Αυτό που δεν θα ήταν δυνατό στο Δυτικό Μέτωπο.
Η απουσία κάλυψης για τα panzer,
σήμαινε ότι η πρωταρχική απειλή Γερμανικές τεθωρακισμένες μονάδες
δεν προερχόταν από τη σοβιετική αεροπορία, αλλά από τον άπειρο αριθμό των αρμάτων,
που οι Ρώσοι φάνηκαν ικανοί να αναπτύξουν.
Αυτή η ακολουθία στην Πρωσία ανατολικά στα τέλη του 1944,
δείχνει τα πιο πρόσφατα μοντέλα του Panzer 4 σε δράση.
Οι πιο εμφανείς αλλαγές: νέο σύστημα εξάτμισης,
και τη χρήση νήματος αντ' αυτού από τυπικό μέταλλο Schürzen.
Τα Panzers 4 πολέμησαν έτσι εναντίον του Στρατού κόκκινο μέχρι τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας,
τον Μάιο του 1945.
Βλέπουμε στις τελευταίες εικόνες που τραβήχτηκαν από τη γερμανική προπαγάνδα,
μια ομάδα μάχης που αποτελείται τουλάχιστον ένα Panzer 4.
Η ιστορία του Panzer 4 στη μάχη, η μόνη δεξαμενή που έχει απομείνει στην παραγωγή,
καθ' όλη τη διάρκεια του ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος,
δεν τελείωσε όμως μαζί της.
Η τελευταία οβίδα που εκτοξεύτηκε από ένα Panzer 4,
ήταν από ένα Panzer 4 σε συριακά χρώματα,
κατά των εγκαταστάσεων των IDF στις τα υψώματα του Γκολάν τη δεκαετία του 1960.
Η τελευταία τους στάση διαδραματίζεται στις 67 Ιουνίου,
όταν το Ισραήλ εισέβαλε στο βουνό και κατέλαβε τα άρματά του.
Μερικοί κρατήθηκαν εκεί στη μαρτυρία,
τα 7350 αντίτυπα της κατασκευής Panzer 4,
όλες οι εκδόσεις συνδυασμένες μεταξύ 1938 και 1945.