ในปี พ.ศ. 2486 หนึ่งในเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ของเรา
คือการหยุดการล่วงหน้า ทหารเยอรมัน
ในแนวรบรัสเซีย และเฟรนช์ริเวียร่า
และบรรจุไว้
บนคาบสมุทรอิตาลี
ในขณะที่ปล่อยเท่าไหร่ ของดินแดนอิตาลีให้มากที่สุด
ด้วยวิธีการที่เราหาได้
เงินสำรองส่วนใหญ่ของเรา มุ่งหน้าสู่อังกฤษ,
สำหรับการรุกรานที่กำลังจะมาถึง
การดำเนินงานในอิตาลี จะต้องดำเนินการ
ในระดับที่จำกัดมาก
ยัง,
ในช่วงฤดูหนาว จำนวนพันธมิตรในอิตาลี
ก็ลดลงเรื่อยๆ
ความพยายามของพวกเขาคือ มุ่งมั่นมาก
ที่พวกเขาสามารถยึดครองได้ในอิตาลี
จำนวนมาก ดิวิชั่นเยอรมัน
ระหว่างการรุกรานทั้งสามครั้ง
ซานปิเอโตร,
ในพื้นที่ ของกองทัพที่ 5
คือกุญแจสำคัญสู่ลิกูเรีย
เรารู้แล้ว ศัตรูก็รู้เรื่องนี้
เราก็ต้องรับมัน
แม้ว่าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายก็ตาม
เราเอามันและค่าใช้จ่าย ต่อต้านการรุกคืบของศัตรู
ไม่ใหญ่มาก
โดยธรรมชาติของมัน
ความสำเร็จนี้ ก็เป็นการทดสอบครั้งใหญ่เช่นกัน
สำหรับทหารแต่ละคน
พวกเขาล้มลง ตามความกล้าหาญของพวกเขา
และความจงรักภักดีของพวกเขา
การตอบสนองของกองทัพของเรา เป็นหนึ่งในเพจที่สวยงาม
ของประวัติศาสตร์การทหารของเรา
แก่บุคคลเหล่านี้
มีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว
และสำหรับสิ่งเหล่านั้น ผู้ทรงสืบสานประเพณีของเรา
หนังเรื่องนี้มีไว้สำหรับพวกเขา
กรมสงคราม ปัจจุบัน
ลิกูเรียตั้งอยู่ ในใจกลางของอิตาลี
ห่างออกไปหนึ่งร้อยไมล์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเนเปิลส์
และ 80 กม. ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงโรม
ทางเดินที่ติดอยู่ ระหว่างกำแพงภูเขาทั้ง 4 แห่ง
ในฤดูหนาวจะมียอดเขาสูงที่สุด ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ
หุบเขาเต็มไปด้วยต้นมะกอก และไร่องุ่นโบราณ
ทุ่งข้าวสาลีของมัน
มีสีเขียวตลอดทั้งปี
ก็ปกตินะ.
ปีที่แล้วไม่ดีเลย สำหรับองุ่นและมะกอก
การปลูกล่าช้า
หลายทุ่งยังคงรกร้างอยู่
ทางใต้มีถนนสองสาย ของหุบเขา
เส้นทางแคบ,
และถนนคดเคี้ยว ในที่สูงของภูเขา
พวกเขามาบรรจบกันไม่ไกล จากหมู่บ้านซานเปียโตร
ซึ่งครองราชย์มายาวนานถึง 700 ปี ในหุบเขาลิกูเรียน
ยินดีต้อนรับนักเดินทาง
พบหินตามกำแพงเหล่านี้
บนเนินเขา ซึ่งเต็มไปด้วยชีวิต
ประชากร: 14,012, ในการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด
ชุมชนเกษตรกร.
บอส, แซงต์-ปิแอร์.
ศูนย์กลางที่สนใจ: แซงต์-ปิแอร์
1438.
หมายเหตุ: การรักษาที่น่าสนใจ ของคณะนักร้องประสานเสียง
ตั้งแต่ปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2486 ถึงกลางเดือนธันวาคม
ซานปิเอโตรเป็นโรงละคร ของการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่ง
จากด้านหน้านี้
ชนบทของอิตาลี อยู่ในช่วงที่สอง
เราต้องเดินหน้าต่อไปหลังจากช่วงระยะเวลาหนึ่ง คงที่เนื่องจากฝนตกตามฤดูกาล
แนวหน้าของเราขึ้นอยู่กับ อุปสรรคภูมิประเทศ
แม่น้ำของมันท่วมท้น มาและไปตามสายของเรา
และแต่ละคน ดูเหมือนจะทวีคูณ
เมื่อไม่มีแม่น้ำอีกต่อไป มีภูเขาอยู่
แต่ละจุดยอดนั้น สูงกว่าครั้งก่อน
เราต้องพิชิตทุกยอดเขา
ให้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ในขณะที่ศัตรูเฝ้าดูเรา
พวกเขามีเวลา เพื่อรวบรวมจุดยืนของพวกเขา
ไม่มีการยิงปืนใหญ่ของเรา ไม่สามารถบังคับให้ถอนตัวได้
มันขึ้นอยู่กับทหารราบที่จะเล่น
ด้วยอาวุธเหล่านี้ สามารถทำลายชีวิตได้
ในร่องลึกแคบๆ
ถ้ำและหลุมต่อสู้
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ carabinieri
ผู้ชายภายใต้ไฟ
ผู้ชายพวกนี้ที่ต่อสู้
บนบก ในอากาศ และในทะเล
เพื่อเตรียมดิน
ทหารที่เดินเท้าก็ต้อง
โจมตีศัตรูที่ซ่อนอยู่
เดินบนพื้นเหมือง
ทุ่นระเบิดต่อต้านบุคลากร
พร้อมที่จะระเบิดความผิดพลาดแม้แต่น้อย
ข้างหน้าไม่ไกลนัก ที่ซึ่งศัตรูกำลังเตรียมตัวอยู่
ด้วยความกระตือรือร้นมากขึ้น กว่าในบริเวณซานเปียโตร
ซานปิเอโตรตั้งอยู่ ที่ประตูหุบเขา
ผ่านหุบเขาป่าแห่งนี้
เราพบถนนแล้ว ทางใต้ของกรุงโรมที่ได้รับความนิยมมากที่สุด
เมื่อต้นเดือนธันวาคมเราได้จัดงาน ตำแหน่งของเราไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ตะวันออกและใต้ของซานปิเอโตร
ภูเขาไฟคามิโน มักจิโอโร คงเป็นคนสุดท้ายที่จะล้มลง
กองพลอิตาลีได้พยายามแล้ว เพื่อเข้าควบคุมภูเขาลุงโก
แต่เราทำสำเร็จ ที่จะครอบครองมัน
ชาวอิตาเลียน กำลังเผชิญกับความยากลำบาก
เพราะความสูญเสียมากมาย
การดำเนินการหลายประการต่อ ภูเขาลุงโกถูกทิ้งร้าง
มีการตัดสินใจโจมตี
บนแนวข้าศึกตาม ในซานเปียโตร
คนของดิวิชั่น 36 ของกองทหารราบเท็กซัสผลัดกัน
เพื่อเข้าสู่หุบเขา
กองทหารได้สำรวจหุบเขา จากมุมมองที่แตกต่างกัน
หน่วยลาดตระเวน ไม่เคยหยุด
กลางวันและกลางคืน, เรากำลังจะไปสำรวจดินแดน
เรายิงใส่ศัตรู
นักโทษถูกจับ
และรวบรวมข้อมูล กับศัตรูของเรา
5 จุด
ภูเขาลุงโก 351
ภูเขาซัมมูโคร 205 และ 950 ผู้ชายพร้อมที่จะต่อสู้
เมืองที่เป็นตัวแทน กองทหารรักษาการณ์ขนาดใหญ่
พร้อมด้วยนักขว้างทุ่นระเบิดมากมาย ปืนกลและอาวุธหนัก
4 กองพันศัตรู ได้พับเป็นแถว
ของสนามเพลาะ เชื่อมต่อถึงกัน
ซึ่งทอดยาวมาจากภูเขาลุงโก
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือข้ามหุบเขา สู่ยอดเขาซัมมูโคร
มีกองทหารอีกกองหนึ่งได้จัดตั้งขึ้น
เพื่อปกป้องความสูง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของซานปิเอโตร
ช่องว่างด้านหน้าตำแหน่งเหล่านี้ ถูกขุด
และเต็มไปด้วยลวดหนามและกับดัก
หนึ่งวันก่อนวันดีเดย์ ชั่วโมง
เราเรียกกองบัญชาการ
8 ธันวาคม
เวลา 06:20 น.
กองพันแรก ของกรมทหารที่ 143
โจมตียอดเขา 1205
ผ่าน ภูเขาและความมืด
เขาเล็ง เพื่อโจมตีตามสันเขา
ทางตะวันออกเฉียงเหนือของซานปิเอโตร
แถวแรกของกองพัน โจมตี 950,
อีกหนึ่งสถานที่อันเป็นเอกลักษณ์ ของภูเขาซัมมูโคร
กองพันที่สอง ของกรมทหารที่ 143 เข้าโจมตี
ทางตะวันออกเฉียงเหนือของซานปิเอโตร
กองพันที่ 3 เข้ามาสนับสนุน 400 เมตรที่สองกลับ
กองกำลังที่ถูกสร้างขึ้น ในโซลดาโน
กองพันที่ 143 ใช้เวลาต่อสู้ 15 วัน
ภายใต้เงื่อนไขที่ดีกว่ามาก
ในโซลดาโน
บนฟอร์ด Volturno
การลงโทษนั้นร้ายแรงมาก
คาดว่าจะมีการสังหารหมู่มากขึ้น
แต่ขวัญกำลังใจยังดีอยู่
และความมั่นใจอย่างดีเยี่ยม
กองพันที่ 1 เริ่มแล้ว การปีนอันยาวนานของเขา
ของภูเขาซัมมูโคร
ในยามพลบค่ำ เราเปิดฉากยิง
และในตอนกลางคืน
มีการละเมิดเกิดขึ้นที่ตัวหลัก แนวป้องกันศัตรู
ฝนตกแล้ว เกือบทั้งคืน
ฝนตกตอนศูนย์ชั่วโมงเมื่อไร กองพันที่ 2 และ 3
เข้าเส้นเริ่มต้น
ห่างออกไปอีก 200 เมตร พวกเขาก็เผชิญหน้ากัน
เหมือง และการยิงอาวุธอัตโนมัติ
ปืนใหญ่สมัยใหม่ มีการเคลื่อนไหวถึงตาย
ศัตรูก็มีข้อดี วิวจากภูเขาลุงโก
และเฝ้าดูความก้าวหน้าของเรา
เราดำเนินการต่อ 200 แล้วก็ 400 เมตร
ผู้ชายหลายคนสละชีวิต ขว้างระเบิด
เพื่อขยายช่องว่าง
กองพันที่ 3 มีส่วนร่วมอย่างดี
แต่พวกเขาล้มเหลวในการก้าวหน้า มากกว่า 600 เมตร
จากเส้นเริ่มต้น
การโจมตีซานปิเอโตรครั้งแรกของเรา ถูกเลื่อนออกไป
ด้วยความสูญเสียอย่างหนัก
การโจมตีจุด 1205 อย่างไรก็ตาม ถือเป็นความสำเร็จอันยอดเยี่ยม
ผู้นำกองพันที่หนึ่ง ได้บรรลุเป้าหมายแล้ว
ก่อนที่ศัตรูที่ยึดที่มั่นจะรู้
ว่าการโจมตีกำลังดำเนินอยู่
ไปทางขวาของ 1205 แถวที่ 3 ของกองพัน
ก็บรรลุเป้าหมายแล้วเช่นกัน
แต่หลังจากการโจมตีหลายครั้ง และเหยื่อมากมาย
เมื่อวันที่ 950 ศัตรูไม่มี ไม่แปลกใจเลย
การโจมตีเพิ่มเติมจะเกิดขึ้น
เมื่อวันที่ 1205 และ 950
พวกเขาไม่ได้ก้าวหน้ามากนัก
การโจมตีครั้งแรกเริ่มขึ้นในเวลารุ่งสาง
และถึงแม้จะล้มเหลวครั้งหนึ่ง ก็มีอีกความล้มเหลวตามมา
พวกเขาล่ามโซ่ตัวเองทั้งวันทั้งคืน
ด้วยความรุนแรงอันไร้ขีดจำกัด
จำนวนศัตรูบนพื้น เพิ่มขึ้นทุกครั้งที่พยายาม
นักโทษชาวเยอรมัน ถูกจับที่ 1205 และ 950
ได้รับคำสั่งแล้ว เพื่อรับตำแหน่งเหล่านี้
ไม่ว่าราคาจะเป็นอย่างไร
นอกจากจะป้องกันฮิลล์ 1205 แล้ว
กองพันแรก
เชื่อฟังคำสั่ง
ทำหน้าที่ป้องกันศัตรู
เป็นระเบียบ ตามแนวสันเขาไปทางทิศตะวันออก
วันที่ 4 ธันวาคม กองพันที่ 1 ได้รับการเสริมกำลัง
โดยกองพันที่ 504 พลร่ม
ผู้ทรงดูแลการป้องกัน ของ 1205 และ 950
เสริมกำลังกองพันแรก
ทุ่มกำลังทั้งหมดของเขา
ในการโจมตีตามสันเขา
แต่กำลังก็ลดลง 5 วันที่ผ่านมา
เราก็เลยสงสัยว่า หากหมายเลขปัจจุบันของพวกเขา
ก็เพียงพอที่จะประสบความสำเร็จ
ข่าว ในคืนวันที่ 14 ธันวาคม
ประกาศว่าศัตรู มีภูมิต้านทานดีขึ้น
และนั่นก็คือผลลัพธ์ มีความไม่แน่นอนมากกว่า
ขณะเดียวกันในที่ราบ
กองพันที่ 2 และ 3 กำลังพยายามบรรลุเป้าหมาย
พวกเขาพบกัน หันหน้าไปทางกำแพงอาวุธอัตโนมัติ
และปืนใหญ่หนัก
หน่วยลาดตระเวนพยายาม หมดหวังที่จะเข้าถึงศัตรู
ในจุดที่ห่างไกลบางแห่ง
ไม่มีสมาชิกของหน่วยลาดตระเวนเหล่านี้ ไม่ได้กลับมามีชีวิตอีก
เราได้รับประโยชน์ ครอบคลุมทางอากาศได้ดีเยี่ยม
ขอบคุณหน่วยลาดตระเวนของพันธมิตร
บางครั้งเครื่องบินข้าศึก ผ่านไปได้
และโจมตีจุดยืนของเรา
เป้าหมายยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ตั้งแต่วันแรก
เพื่อหลุดพ้นจากทางตัน เราได้รับคำสั่งซื้อ
กองพันที่ 2 และ 3 ของกรมทหารที่ 143
ต้องดำเนินการ คำสั่งซื้อครั้งแรก
การแสดงคอนเสิร์ต บริษัท A, ของกองพันรถถังที่ 753
โจมตีซานปิเอโตร เกินความสูง
กองพันที่ 141
โจมตีผ่านหุบเขา
ในช่วงค่ำของวันดีเดย์
กรมทหารราบที่ 142 คือการโจมตีภูเขาลุงโก
การตัดสินใจครั้งก่อนจะไม่ทำ โจมตีความสูงเชิงกลยุทธ์เหล่านี้
ได้รับการออกแบบใหม่ เมื่อคำนึงถึงสถานการณ์วิกฤติ
เพื่อเตรียมพร้อมรับการโจมตี
ปืนใหญ่ทั้งหมดในพื้นที่
รวมถึงรถถังด้วย และเครื่องจักรกลหนัก
มุ่งเป้าไปที่ซานปิเอโตร
และบริเวณโดยรอบ
ไฟ !
เวลา : 12.00 น.
ดีเดย์ 15 ธันวาคม
กองทหารราบที่ 141 ก้าวไปข้างหน้า 400 ม. จากเส้นสตาร์ทของเขา
และอ่อนกำลังลงได้สำเร็จ กองกำลังศัตรู
กองพันที่ 2 และ 3 ของกรมทหารที่ 143
ก้าวหน้าไปอีกร้อยเมตร
จากตำแหน่งเดิมของพวกเขา
ใกล้กับการป้องกันของศัตรู
เป็นครั้งที่ 3 พวกเขาต้องล่าถอย
เพราะแผ่นดินโลกกำลังสั่นสะเทือน
และรถถัง.
พวกเขาได้รับคำสั่งให้เข้าไปในเมือง
และทำลายอาวุธหนัก ใครอยู่ที่นั่น
และใครขู่ ทหารของเราเดินเท้า
ถนนที่นำไปสู่ ​​San Pietro
เป็นถนนบนภูเขาแคบๆ
และตั้งแต่เริ่มลงมา ไปที่หุบเขา
มันยอมให้ศัตรู เพื่อสังเกตเราโดยตรง
รถถัง 16 คันมาตามถนนสายนี้
3 สำเร็จ ชานเมือง
สองคนถูกทำลาย
และคนหนึ่งก็หายไป
รถถัง 5 คันถูกตรึงไว้ หลังแนวศัตรู
ลูกเรือของพวกเขาคงจะละทิ้งพวกเขาไปแล้ว
รถถัง 5 คันโจมตีทุ่นระเบิดของศัตรู ในสายงานของเรา
และถูกทำลายไป ด้วยไฟของศัตรู
รถถัง 4 คันกลับคืนสู่ค่ายพักแรม
หลังจากคืนนั้น 2 บริษัท
หนึ่งในกองพันที่สอง และหนึ่งในสาม
เจาะทะลุเส้นได้สำเร็จ ศัตรูต่อหน้าซานปิเอโตร
แต่ภายใต้ไฟที่ลุกโชนอยู่ตลอดเวลา พวกเขาต้องล่าถอย
บริษัท E จะไม่นับอีกต่อไป มีผู้ชายเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
บริษัท แอล ก็ไม่ดีขึ้น
บนยอดเขาซัมมูโคร กองพันที่ 1,
ก้าวหน้าไปถึงร้อยแล้ว ห่างจากเป้าหมายเมตร
แต่พื้นดินได้รับ มีค่าใช้จ่ายมากกว่าผู้ชาย
เราก็ไม่มีกำลัง เพื่อต่อสู้ต่อไป
อย่างไรก็ตาม ที่ภูเขาลุงโก
แม้จะมีการต่อต้านก็ตาม
กองพันของกรมทหารที่ 142
เดินหน้าต่อไป
จนกระทั่งแสงแรก ตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม
ทหารของเขาขึ้นไปถึงจุดสูงสุด
และรวบรวม สิ่งที่เหลืออยู่ของศัตรู
ความสูงนี้เป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญ ของการป้องกันศัตรู
เมื่อภูเขาลุงโกพังทลายลง
ศัตรูทั้งหมด บริเวณซานเปียโตร
เริ่มเตรียมการถอนตัว
ศัตรูตอบอย่างสม่ำเสมอ เพื่อปกปิดการล่าถอยของเขา
แรงสั่นสะเทือนครั้งแรกอย่างรุนแรง เกิดขึ้นในช่วงเช้าตรู่
หลังจากนั้น
การตอบโต้การโจมตี มาเป็นคลื่น
การระเบิดปะปนกัน สู่ความเดือดดาลของไฟรัสเซีย
บริษัทก็ขาดทุน เจ้าหน้าที่ทุกคน
ทหารธรรมดากลายเป็น
กลายเป็นผู้นำที่มีแรงบันดาลใจ เพื่อถ่ายทอดผู้นำของพวกเขา
และต่อต้านในสนาม
ปืนใหญ่ของเราเอง เริ่มสะดุดที่ระยะ 100 ม
จากแนวหน้าของเรา
หลังจากผ่านไป 5 ชั่วโมง
ในระหว่างที่ แผ่นดินก็สั่นสะเทือน
การโจมตีหยุดลง
การถอนตัวของศัตรูได้เริ่มขึ้นแล้ว
ต้องการติดต่อกัน กับศัตรู
หน่วยลาดตระเวนของเรา ก้าวหน้าต่อไป
เมื่อเข้าไปในเมืองแล้ว พวกเขาค้นพบ
ว่าซานปิเอโตรถูกทิ้งร้าง เป็นเวลานานแล้ว
กองพันที่ 2 และ 3
ลดเหลือบริษัท นักแม่นปืน,
เหนื่อยแทบตายแต่ยังมีชีวิตอยู่
สะดุดและเข้าไปในซานปิเอโตร
เพื่อรวบรวมความก้าวหน้า และสร้างการติดต่อกับศัตรูอีกครั้ง
เราต้องเอาข่าว ตำแหน่งอีก 5 กม.
นี่คือภาพรวม ของการรบที่ซานเปียโตร
การต่อสู้ครั้งแรกจากหลายๆ ครั้ง ในหุบเขาแห่งนี้
การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เราเสียค่าใช้จ่ายอย่างมาก
หลังจากการต่อสู้ กรมทหารที่ 143 เพียงลำพัง
ต้องเปลี่ยน 1100
ชีวิตที่สูญเสียนั้นมีค่า
เพื่อประเทศของพวกเขา
เพื่อคนที่พวกเขารัก
และเพื่อตัวพวกเขาเอง
สำหรับผู้รอดชีวิต ของกรมทหารที่ 143
มอบเหรียญรางวัลกว่า 1,000 เหรียญ เพื่อตอบแทนความกล้าหาญของพวกเขา
และสำนึกในหน้าที่ของตน
จำนวนที่คุณเห็นที่นี่ มีชีวิตอยู่ได้เข้าร่วมกับพี่น้องติดอาวุธของพวกเขา
ผู้เคยต่อสู้ที่ซานเปียโตร
พวกเขาก้าวหน้าไปสู่ชัยชนะ
ข้ามแม่น้ำ
บ้านพักตากอากาศ,
และนอกเหนือจากบ้านเหล่านี้ แม่น้ำอื่นๆ
ภูเขาอื่นๆ
เมืองอื่นๆ
ซาน ปิเอโตรส อื่นๆ
มากหรือน้อยใหญ่.
อีกร้อย..
เมื่อถึงสนามรบ ผ่านซานปิเอโตร
พลเมืองก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ออกมาจากถ้ำ
พวกเขาซ่อนอยู่ที่ไหน ระหว่างการยึดครองของศัตรู
ส่วนใหญ่เป็นคนแก่
และเด็ก ๆ
ประชาชนได้รับคำเตือนให้ต่อต้าน ทุ่นระเบิดและกับดักของศัตรู
ว่าเราเริ่มคลี่คลายแล้ว
เด็กๆลืมอย่างรวดเร็ว
เมื่อวานน้ำตาไหล
วันนี้พวกเขายิ้ม พวกเขายังหัวเราะ
พรุ่งนี้เราคงลืมไปแล้ว ฝันร้ายเหล่านี้
เราเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่อีกครั้งในซานเปียโตร
เป้าหมายทางทหารแรกของเราคือ เพื่อต่อสู้และชนะการต่อสู้
การยึดเมืองและการปลดปล่อย
ของประชากรเป็นรอง
แต่คนเหล่านี้ละเลยแง่มุม ทหาร เราเห็นแล้ว
ในฐานะผู้ปลดปล่อย
มันคือการปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระ ที่เราได้มา
เบื้องหลังดินแดนของเรา ไปทางทะเล
ทุ่งนาเป็นสีเขียวและพืชผล ปลูกไว้หลังจากที่เรามาถึง
โดยคนอื่นจากเมืองอื่น โตขึ้น.
ดินแดนใหม่ของซานปิเอโตร มีความอุดมสมบูรณ์และมั่งคั่ง
เธอจะให้ การเก็บเกี่ยวที่ดีในปีนี้
ผู้คนสวดภาวนาต่อนักบุญอุปถัมภ์ของพวกเขา
เพื่อพวกเขาจะทูลถามพระเจ้า
เพื่อดูแลสิ่งเหล่านั้น ที่มาเพื่อปลดปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระ
และทรงเสด็จไปทางเหนือต่อไป เพื่อการรบอื่นๆ
เสรีภาพ
ฉากทั้งหมดจากหนังเรื่องนี้ ถูกประหารชีวิตแล้ว
อยู่ในอ้อมแขน และปืนใหญ่ของศัตรู
เพื่อให้เกิดความต่อเนื่อง ฉากเหล่านี้บางส่วน
ถูกยิงก่อนและหลัง การต่อสู้ที่แท้จริงของซาน ปิเอโตร
© Bach FILMS-ชมทีวี 2023