5 Ιουνίου 1944, 9:30 μ.μ.
13.348 άνδρες από δύο μεραρχίες Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές,
η 82η και η 101η Αερομεταφερόμενη, ετοιμάζεται να σκαρφαλώσει
σε σχεδόν 1000 συσκευές ποιος θα τους ρίξει στη Νορμανδία.
Μέχρι τότε κανείς δεν είχε τολμήσει να εκτοξευτεί αερομεταφερόμενη επιχείρηση
αυτής της κλίμακας.
Αυτοί οι αλεξιπτωτιστές θα αποτελούν
το πρώτο κύμα της αμερικανικής απόβασης.
Η αποστολή τους, να εξασφαλίσουν τη δεξιά πλευρά της χερσαίας επίθεσης, ανοίξτε τους δρόμους
ώστε οι πεζοί μπορεί να διεισδύσει γρήγορα
ενδοχώρα, κρατήστε το σταυροδρόμι με κάθε κόστος,
τις γέφυρες και τους δρόμους του κλάδου, καταστρέφουν τις άμυνες του εχθρού
και αντιμετωπίζουν τις πιθανότητες Γερμανικές αντεπιθέσεις.
Το Συμμαχικό Γενικό Επιτελείο αναμένει τεράστιες απώλειες.
Κάποιες προβλέψεις ανακοινώνουν ότι το 75% των αλεξιπτωτιστών θα πέσει στη μάχη.
Και δεν απέχουν πολύ από το σημάδι.
Η επέμβαση είναι δύο δάχτυλα μακριά να είναι ένα αξιοθρήνητο φιάσκο.
Ωστόσο, το βράδυ της 6ης Ιουνίου, οι αλεξιπτωτιστές της 82ης και 101ης Αερομεταφερόμενης
έχουν φτάσει για να ολοκληρώσετε τις περισσότερες αποστολές
που τους είχαν εμπιστευθεί.
Παρά την κακοκαιρία, λάθη απόθεσης,
η καταστροφή γερμανικά αντιαεροπορικά πυροβόλα,
συντρίβεται και πνιγμοί στα έλη,
κατάφεραν να ανοίξουν το δρόμο στα στρατεύματα που προσγειώθηκαν στην παραλία της Γιούτα.
Ποιοι ήταν αυτοί οι άνδρες; τα περισσότερα από τα οποία τέθηκαν σε λειτουργία
για πρώτη φορά;
Πώς τα κατάφεραν αυτό το τρελό κατόρθωμα;
Γιατί απέτυχαν οι Γερμανοί; να σταματήσουν την επίθεσή τους;
Δημοσιογράφος και ιστορικός,
Ήθελα να μάθω την ακριβή συμβολή
Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές κατά την απόβαση στη Νορμανδία.
Έχω διασχίσει τον χρόνο.
Μάζεψα μαρτυρίες.
Εκεί κρυβόταν ο τύπος και όταν μας είδε είπε:
«Δεν πίστευα ότι θα το ξεπερνούσα».
Μάζεψα ενδείξεις.
Είναι η κεφαλή του αυτοκινήτου του στρατηγού Falley.
Λάτρεις της ζωντανής ιστορίας
αναδημιουργήθηκε για μένα τις συνθήκες μάχης.
Για να καταλάβω, ακολούθησα στο έδαφος ενεργές οθόνες
του δεύτερου ξένου συντάγματος αλεξιπτωτιστές από το Calvi.
Αυτές οι μεγάλες ενέργειες μείνε για εμάς
λίγο από τον μύθο και το Ανώτατο Δισκοπότηρο που θα θέλαμε να αναπαράγουμε.
Πέρα από τους μύθους και τους θρύλους,
Προσπάθησα να αποκρυπτογραφήσω αυτή η μάλλον ελάχιστα γνωστή φάση
των συμμαχικών αποβιβάσεων στη Νορμανδία.
Είναι εκεί, ανάμεσα σε άλση και έλη, ότι οι Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
έγραψε μια από τις πιο όμορφες σελίδες της ιστορίας των αερομεταφερόμενων στρατευμάτων.
Παρά όλους τους κινδύνους, και υπό προϋποθέσεις
συχνά τρομακτικό, αυτοί οι εξαιρετικοί στρατιώτες
έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην επιτυχία της προσγείωσης.
Θα είναι για πάντα οι Άγγελοι της Νίκης.
6 Ιουνίου 1944, Παραλία Ομάχα.
Στις 6:35 π.μ. το πρώτο αμερικανικό κύμα επίθεσης
θα εμφανιστεί εδώ.
Ένας από τους πέντε στόχους της Επιχείρησης Ποσειδώνας,
κωδικό όνομα εγκατάστασης ενός προγεφυρώματος
στις ακτές της Νορμανδίας.
Οι Βρετανοί και οι Καναδοί θα ελλιμενιστεί σε τρεις παραλίες
στα ανατολικά της συσκευής.
Με την κωδική ονομασία Gold, Juno and Sword.
Οι Αμερικανοί θα εξαπολύσουν την επίθεση από τις δύο παραλίες
το δυτικότερο, η Γιούτα και η Ομάχα.
Στην Ομάχα, θα είναι κόλαση.
Το 90% των ανδρών στο πρώτο κύμα θα σκοτωθεί ή θα τραυματιστεί.
Αυτά από τα ακόλουθα κύματα θα μείνουν αποκλεισμένοι στην παραλία,
που πήραν Γερμανοί των οποίων οι άμυνες
δεν θα έχει ξεκινήσει με βομβαρδισμούς.
Η κατάσταση των αποβιβασθέντων στρατευμάτων είναι τόσο καταστροφικό
ότι η Συμμαχική Ανώτατη Διοίκηση θα εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο να τους επιστρέψει στο πλοίο,
παίρνοντας έτσι το ρίσκο να προκαλέσει την αποτυχία ολόκληρης της λειτουργίας.
Στο τέλος της ημέρας, τα αποτελέσματα θα είναι συντριπτικά.
Από τους 35.000 άνδρες που προσγειώθηκαν,
σχεδόν 5.000 θα έχουν σκοτωθεί, τραυματίες ή αγνοούμενοι.
Η Ομάχα θα έχει το παρατσούκλι "Bloody Omaha", Bloody Omaha,
γίνεται ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της αμερικανικής απόβασης
στις ακτές της Γαλλίας.
Ο θρύλος θα ήθελε ότι οι επιχειρήσεις στη Γιούτα,
η άλλη παραλία στον αμερικανικό τομέα,
πήγε τόσο καλά ότι θα είχαν σώσει την απόβαση.
Στρατηγός Μπράντλεϊ, διοικώντας τον Πρώτο Αμερικανικό Στρατό,
ακόμη και να τολμήσει να μιλήσει περίπατος υγείας στη Γιούτα.
Ο Régis Giard είναι ένας Γάλλοι ειδικοί
της Μάχης της Νορμανδίας.
Περπατάει στο έδαφος και ψάχνει αρχεία για περισσότερα από 20 χρόνια.
Γεια σου Regis. -Γεια σου, Σερζ.
Εδώ είμαστε στην Ομάχα.
Στις 6 Ιουνίου 1944, η αποβίβαση πάει πολύ πολύ άσχημα.
Το πρώτο κύμα κόβεται στην παραλία.
Πήγε καλύτερα στην παραλία της Γιούτα. Πώς μπορούμε να το εξηγήσουμε;
Ίσως λέγοντας στον εαυτό σου ότι το πρώτο κύμα
δεν συνέβη στις 6:30 π.μ. όπως εδώ στην Ομάχα,
αλλά μάλλον μέσα στη νύχτα, στην ενδοχώρα, ακόμη και σε έλη.
Αυτό το πρώτο κύμα, είναι οι αλεξιπτωτιστές;
Ναι, ακόμα κι αν οι περιοχές της παραλίας μεταξύ της Ομάχα και της Γιούτα είναι διαφορετικά,
η άμυνα είναι διαφορετική, η γη επίσης.
Δεν έχουμε την ίδια άμυνα ούτε η ίδια γη.
Αλλά η θεμελιώδης διαφορά μεταξύ Γιούτα και Ομάχα,
είναι ότι στη Γιούτα, έχουμε ένα συστατικό αερομεταφερόμενη δύναμη 13.500 αλεξιπτωτιστών.
Αν αναλογιστούμε λοιπόν αυτό το κάθετο περιτύλιγμα
σε στρατιωτικούς όρους, αυτή η δύναμη που προέρχεται από τον ουρανό
όπως το πρώτο κύμα επίθεσης, επιτέλους, στην παραλία της Γιούτα,
έχουμε σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα από την Ομάχα όσον αφορά την απώλεια.
Γιατί να μην στείλετε αλεξιπτωτιστές πίσω από την Ομάχα;
Είναι μια ερώτηση κυρίως μέτρια.
Το μπροστινό μέρος του αεροπλάνου του Ποσειδώνα, είναι ένας παράκτιος τομέας 80 χιλιομέτρων
και δεν μπορούμε να βάλουμε αλεξιπτωτιστές εκεί.
Δεν υπήρχαν αρκετοί αλεξιπτωτιστές και αεροπλάνα για τη μεταφορά τους.
Οι αλεξιπτωτιστές απεστάλησαν σε πολύ στρατηγικά σημεία.
Έχουμε ρίψεις αλεξιπτωτιστών στα δύο άκρα του προγεφυρώματος,
όπου είναι αυτή πιο ευάλωτοι στις αντεπιθέσεις.
Στον αγγλικό τομέα, αυτό είναι το έκτο Airborne
που θα πηδήξει βόρεια της Καέν, και στον αμερικανικό τομέα,
είναι δύο τμήματα 82ᵉ και 101η πίσω από την Utah Beach.
13.500 αλεξιπτωτιστές, αυτό είναι ακόμα πολλοί αλεξιπτωτιστές.
Πόσα αεροπλάνα είναι αυτά;
Αυτά είναι 800 αεροπλάνα για τους αλεξιπτωτιστές, για σταγόνες το βράδυ 5-6 Ιουνίου.
Είναι εκατό αεροπλάνα το πρωί και περίπου 200 αεροπλάνα το βράδυ,
να ρυμουλκήσει και να φέρει το κύριο ενισχύσεις σε άνδρες και εξοπλισμό.
Αυτό σημαίνει ότι υπήρχε επιχείρηση με αλεξίπτωτο
και μετά αερομεταφερόμενη επιχείρηση.
Η κύρια λειτουργία είναι η απελευθέρωση από έξι συντάγματα αλεξιπτωτιστών.
Και μετά ακολουθεί ένα κύμα ενίσχυσης στις 4 το πρωί με ανεμόπτερο
και κύμα το βράδυ στις 9 μ.μ. επίσης με ανεμόπτερο.
Έπρεπε να περιμένουμε πολύ
ενώπιον των Συμμάχων αποφασίσει να πετάξει με αλεξίπτωτο άντρες
λίγες ώρες πριν από την προσγείωση.
Και για καλό λόγο,
προηγούμενες αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις το 1942 και το 1943
στη Βόρεια Αφρική και τη Σικελία, δεν πήγε καλά.
Στην Ιταλία ειδικότερα, 3.400 αλεξιπτωτιστές της 82ης Αερομεταφερόμενης
ήταν σκορπισμένα σε μια περιοχή διαμέτρου 80 χιλιομέτρων.
Τα άλματα έγιναν στο μεσημέρι,
τι έκανε τους άντρες ιδιαίτερα ευάλωτη.
Από τα 144 βρετανικά ανεμόπτερα,
70 χάνονται, καταστράφηκε από τη γερμανική DCA,
θύματα συντριβών ή ζημιές στη θάλασσα.
Αν ο στρατηγός Αϊζενχάουερ υποστηρίζει τη λειτουργία,
ορισμένα μέλη του Συμμαχικού Γενικού Επιτελείου
εξακολουθούν να είναι πολύ διστακτικοί.
Εάν η αρχική επίθεση βασίζεται για την απελευθέρωση των αλεξιπτωτιστών,
μια ενίσχυση 4000 πεζών θα μεταφερθεί αεροπορικώς με ανεμόπτερο
που μπορεί να φέρει άμεσα ομαδοποιημένα στο έδαφος άνδρες και εξοπλισμός.
Αυτές οι συσκευές είναι δύο τύπων.
Το ανεμόπτερο Horsa, Βρετανική σχεδίαση,
κατασκευάστηκε σε 3800 αντίτυπα μεταξύ 1942 και 1945.
Το μεγαλύτερο μέρος του κελιού του είναι κατασκευασμένο από κόντρα πλακέ επικαλυμμένο με καμβά.
Αν σπάσει στο έδαφος, τα θραύσματα είναι αιχμηρά και επικίνδυνα.
Με χωρητικότητα 25 εξοπλισμένοι άνδρες ή δύο τζιπ,
ή ένα τζιπ και ένα αντιαρματικό πυροβόλο των 57 χλστ.
είναι μια βαριά συσκευή που απαιτεί καθαρές περιοχές προσγείωσης.
Για εκφόρτωση, η άτρακτος του χωρίζεται στα δύο.
Αλλά το Horsa φαίνεται λιγότερο κατάλληλο από το αμερικανικό μοντέλο
για νυχτερινές προσγειώσεις στην ύπαιθρο της Νορμανδίας.
Το CG-4 ή Waco, ελαφρύτερο και πιο διαχειρίσιμο,
αλλά εξίσου στιβαρό με τη δομή του από χαλύβδινο σωλήνα,
κατασκευάστηκε σε 14.000 αντίτυπα από 16 διαφορετικές εταιρείες
μεταξύ 1942 και 1945.
Κατάλληλο για μεταφορά πεζικού σαν μονάδες υποστήριξης πυροβολικού
ή ιδιοφυΐα, μπορεί να μεταφέρει 13 εξοπλισμένους στρατιώτες
ή οβιδοβόλο των 75 χλστ ή μια ελαφριά μπουλντόζα.
Σε αντίθεση με το Horsa, το WACO είναι εξοπλισμένο
μια αρθρωτή μύτη που γέρνει, ακριβώς πίσω από το πιλοτήριο.
Σήμερα, όπως και το 1944, αεροπορική μεταφορά εξοπλισμού
παραμένει ουσιαστικό.
Πρέπει να παραδώσουμε το συντομότερο δυνατό και με τις καλύτερες συνθήκες
στους αλεξιπτωτιστές, τα απαραίτητα μέσα
για την ομαλή λειτουργία των χερσαίων δραστηριοτήτων τους.
Μια πιο λεπτή παρέμβαση.
Αυτό είναι το είδος του αλεξίπτωτου που συνέβαινε ήδη στα χρόνια 40-44
τη στιγμή της προσγείωσης.
Ακριβώς.
Χρησιμοποιούσαμε συχνά ρίχνοντας μικρές συσκευασίες,
φορτία από 50 έως 225 κιλά.
Και εκεί, σήμερα, μπορείς να ρίξεις πολύ μεγάλα;
Το πολύ μεγάλο, μπορούμε να πάμε μέχρι και οκτώ τόνους,
σαν ιατροχειρουργική κεραία
πάνω στο οποίο θα υπάρχει χειρουργεία με ένα μόνο βάρος,
σε ένα μόνο πέρασμα και μπορούμε να το βάλουμε στο έδαφος.
Είναι μια διαδικασία δράσης που είναι πολύ λεπτό.
Με αλεξίπτωτο μικρών φορτίων, ακόμα και μεγάλα φορτία,
πρέπει να είναι πολύ δύσκολο να πετάς με αλεξίπτωτο.
Ναι, απαιτεί αρκετά υψηλές τεχνικές δεξιότητες
όσο για τη συσκευασία του φορτίου μέσα του,
για πολύ μεγάλα φορτία, έχοντας πολύ μεγάλο όγκο
και πολλά κιλά, και επίσης για το σύστημα αλεξίπτωτων,
επομένως το σύστημα αλεξίπτωτου, η επιλογή των αλεξίπτωτων
σε λειτουργία ταχύτητα ανέμου,
πώς πετάει το αεροσκάφος, σε ποιο υψόμετρο,
και πόσο θα θέλαμε να τον πετάξουμε.
Όλα είναι πολύ υπολογισμένα. -Ακριβώς.
Υπάρχει ομάδα τεχνικού τμήματος του στρατού
που κάνει τους υπολογισμούς του ανέμου και της επιφάνειας και ποιος μας δίνει γραφήματα.
Από αυτά τα διαγράμματα και αυτά τα γραφήματα
θα μπορέσουμε να πετύχουμε, η προετοιμασία μας σύμφωνα με
την ανάγκη για χερσαία στρατεύματα για να τους επιτρέψουμε ακριβώς
να έχουν τον εξοπλισμό τους την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό μέρος.
Στην πραγματικότητα, είσαι σαν μεγάλοι ταχυδρομικοί υπάλληλοι.
Μπορείτε να παραδώσετε, είστε η UPS International.
Αυτό θα μας περιέγραφε καλά, οι μεγάλοι ταχυδρομικοί εργάτες.
Μεγάλοι ταχυδρομικοί υπάλληλοι της ταξιαρχίας έκτακτης ανάγκης.
Είμαστε από την 11η ταξιαρχία των αλεξιπτωτιστών
που λέγεται η ταξιαρχία έκτακτης ανάγκης
γιατί είμαστε ικανοί να κάνει κάτι τέτοιο.
Κυκλοφόρησε μεταξύ 00 π.μ. και 1 π.μ., Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
θα πρέπει να περιμένει αρκετές ώρες πριν μπορέσεις
ανάκτηση εξοπλισμού και ενισχύσεων.
Ωστόσο, θα είναι απαραίτητο ολοκληρώσει το συντομότερο δυνατό
μια αποστολή της οποίας οι στόχοι έχουν αλλάξει αρκετές φορές
πριν από την ημέρα Δ.
Ποιοι είναι οι στόχοι της επιχείρησης Αμερικανική αερομεταφερόμενη τελικά;
Όταν το 7ο σώμα αποβιβάζεται στην παραλία της Γιούτα,
ο στόχος του είναι να πάει και να πάρει το λιμάνι του Χερβούργου
και επομένως κόψτε πρώτα τη χερσόνησο Cotentin.
Αυτός είναι ο ρόλος των parras να κόψει αυτή τη χερσόνησο;
Στο πρώτο πλάνο, αυτό είναι.
Υπάρχει αερομεταφερόμενο τμήμα, το 82ο, που πρέπει να πηδήξει
μεταξύ Saint-Sauveur Le Vicomte και τη δυτική ακτή του Cotentin,
και το 101ο πρέπει να πηδήξει ανάμεσα στο Sainte-Mère και Carentan πίσω από την Utah Beach.
Αυτό σημαίνει ότι το σχέδιο έχει αλλάξει;
15 μέρες πριν, 24 Μαΐου, εκπομπή ραδιοφωνικών υποκλοπών
με εναέριες αναγνωρίσεις που επιβεβαιώνουν
μόνο γερμανικές ενισχύσεις τοποθετούνται
στους καθορισμένους χώρους για ρίψεις αλεξιπτωτιστών.
Είναι μια δύναμη 8.000 ανδρών. Αυτή είναι η 91η κατηγορία.
Είναι ενισχυμένο από 3500 Γερμανούς αλεξιπτωτιστές
του συντάγματος Fallschirmjager έξι.
Οι Σύμμαχοι αναγκάζονται να αλλάξουν το σχέδιο τους.
Στις 27 Μαΐου 44, θα δημοσιεύσουν το τελικό σχέδιο,
το σχέδιο της επίθεσης του Overlord, και θα συγκεντρωθούν
όλοι οι αλεξιπτωτιστές πίσω από την περιοχή Utah Beach.
Θα προστατέψουν εκδρομές στην παραλία στη Γιούτα;
Κυρίως, προστατέψτε τις εξόδους της παραλίας
και αρχίστε να παίρνετε παραλιακά πέρα από τα ποτάμια του Merderet
για να ξεκινήσει η περικοπή.
Το 82ο Αερομεταφερόμενο πρέπει να καταλάβει του Sainte-Mère-Église,
Baudienville και Neuville-au-Plain.
Θα πρέπει να καταστρέψει τις γέφυρες στο Douve στο Étienville
και η Beuzeville la Bastille,
πάρτε και κρατήστε τις γέφυρες στο La Fière και στο Chef-du-Pont,
προκειμένου να εδραιωθούν θέσεις δυτικά του ποταμού Merderet.
Το 101ο Αερομεταφερόμενο θα πρέπει να ασφαλίσει τα τέσσερα μονοπάτια
βγαίνοντας από την παραλία της Γιούτα,
σίγαση βαριάς μπαταρίας από το Saint-Martin-de-Varreville.
Οι γέφυρες πάνω από το Douve, βόρεια του Carentan
πρέπει να καταστραφούν.
Δύο γέφυρες στο Brévands και μια άλλη στην κλειδαριά La Barquette
θα πρέπει να κατακτηθεί.
Μόνο εδώ, εδώ, είναι το έδαφος είναι ιδιαίτερα δυσμενής.
Το bocage είναι φτιαγμένο ενός κουβάρι
δυσοίωνος όταν προσγειώνονται τα ανεμόπτερα.
Οι Γερμανοί αποτελούσαν κυρίως παγίδες.
Συγκεκριμένα, πλημμύρισαν τα έλη.
Ο Erwan Patte είναι τεχνικός στο πάρκο Marais du Cotentin.
Μου εξηγεί πώς οι Γερμανοί έχουν φτάσει
να διατηρήσει μέρος της περιοχής κάτω από τα νερά της παλίρροιας.
Erwan, εδώ, βρισκόμαστε στη γέφυρα La Barquette.
Είναι στρατηγικό σημείο διέλευσης για τους Συμμάχους στις 6 Ιουνίου 44.
Ήταν και στρατηγικό σημείο για τους Γερμανούς τελικά.
Ναι, γιατί η διαχείριση και τον έλεγχο αυτής της γέφυρας,
κατανοώντας αυτή τη γέφυρα βοηθά στη διαχείριση του νερού.
Η γέφυρα La Barquette, πριν γίνεις γέφυρα διέλευσης,
είναι μια γέφυρα με πόρτες να επιπλέουν
που εμποδίζουν το νερό από τη θάλασσα να πλημμυρίσουν τα έλη
από τον 18ο αιώνα.
Πώς λειτουργεί;
Λειτουργεί με πίεση νερού.
Η θάλασσα ανεβαίνει, κλείνει τις πόρτες,
η θάλασσα κατεβαίνει, το νερό ανοίγει ξανά τις πόρτες.
Είναι αυτόματο. -Ναί.
Οι Γερμανοί θα καταλάβουν ότι εκεί, πλημμυρίζοντας τα έλη,
ελέγχοντας αυτό το νερό, μπορούν να ελέγξουν 28.000 εκτάρια
υγρές περιοχές, γεμίστε τις με νερό και θα το χρησιμοποιήσουν.
Τα καθάρματα του νερού, τα οποία είναι στοιχεία που σχεδιάζονται
μόνο για συντήρηση πόρτας.
Γλιστράς αυτά τα τεράστια κομμάτια ξύλου σε κάθε πλευρά,
και μπορείς δουλειά στις πόρτες.
Αν τα σύρετε προς τα κάτω, Αυτό σας επιτρέπει να ελέγχετε τη στάθμη του νερού.
Αν δεν περάσει το νερό πάνω από αυτά τα δάση,
δεν μπορεί να ανοίξει τις πόρτες.
Επί τέσσερα χρόνια, χωρίς να πλημμυρίσουν τα σπίτια,
θα διατηρήσουμε σταθερό επίπεδο.
Έχουμε την εντύπωση ότι το έκαναν αυτό με άναρχο τρόπο.
Αλλά όχι, ήταν πολύ στοχαστικό.
Ναί. Εκτός, υπάρχει μια κακή φήμη
λέγοντας ότι έκλεισαν τις πόρτες, Αλλά όχι.
Αν είχαν μπλοκάρει,
θα είχε καταλήξει να πλημμυρίσει όλα όσα ήταν τριγύρω
γιατί το νερό θα είχε μαζέψει πάρα πολλά,
με βροχοπτώσεις στη Νορμανδία.
Αλλά αυτό σημαίνει ότι το νερό έφτασε σε ποιο επίπεδο;
Βλέπουμε τα ίχνη στη γέφυρα, όταν σταματήσουν οι λειχήνες,
είναι ότι το νερό ανεβαίνει γιατί πλένει το κάτω μέρος του καταστρώματος.
Βλέπουμε καθαρά ότι μπορεί ακόμα να ανέβει
δύο ή τρία μέτρα.
Και όλη η γη είναι υποβρύχια.
Ναι, αυτά είναι εδάφη που βρίσκονται κατά τόπους
κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, περισσότερο από την πλημμύρα των ελών
και πάνω απ' όλα αυτά που επέτρεψε να κάνει.
Όταν οι περιοχές πλημμυρίζουν, πρέπει να περάσετε από ορισμένες διαδρομές,
δρόμους, γέφυρες.
Εσείς ελέγχετε τις γέφυρες, τους δρόμους
και μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα διασχίζουν.
Είναι σαν να είχαν χτίσει οι Γερμανοί
μια τεράστια προμαχώνα νερού
και δεν υπάρχει άλλο μόνο μικρά περάσματα για έλεγχο.
Είχαν ένα εργαλείο στη θέση τους
να φτιάξεις τον εαυτό σου μεγάλη φυσική προστασία
και στρατηγικά, θα λειτουργήσει.
Πρέπει να ήταν περιορισμός επίσης για τα αερομεταφερόμενα στρατεύματα,
κάποιοι που έπεσαν σε αυτές τις περιοχές που πλημμύρισαν.
Διότι ανάλογα της ακρίβειας της απελευθέρωσης
τα σημεία αναφοράς που είχαν οι πιλότοι,
γιατί είμαστε και σε συνθήκες που δεν ήταν ευνοϊκοί τον Ιούνιο του 44.
Σε περίπτωση αποκλίσεων σε σχέση με τις ζώνες πτώσης,
αντί να είσαι σε ξηρό έδαφος, βρίσκονταν σε πλημμυρισμένες περιοχές.
Αν βρεθείς στη μέση της μεγάλης πλημμυρισμένης περιοχής,
υπάρχουν σημαντικοί κίνδυνοι πνιγμού και αυτό έγινε.
Το βράδυ της 6ης Ιουνίου,
αυτό το τοπίο θα μεταμορφωθεί σε ένα τεράστιο πεδίο μάχης
από το οποίο μερικές φορές προκύπτει, 70 χρόνια μετά τα γεγονότα,
κινούμενα υπολείμματα.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο οδηγός μου, ο Régis Giard, με φωνάζει.
Μόλις το έκανε μια τυχαία ανακάλυψη.
Δεν σταματάς ποτέ;
Τι είναι αυτό; -Είναι αλεξίπτωτο.
Είναι ένα κομμάτι αλεξίπτωτο 44, εγγυημένο.
Έχει ξεθωριάσει, αλλά μέχρι εκεί. -Πλάκα κάνεις;
Το έχω ξαναδεί και είναι ακριβώς σαν να είναι αυτό.
Μόλις το συνάντησα ενώ περπατούσε κατά τύχη.
Είναι αδύνατο.
Ορκίζομαι ότι είναι αλεξίπτωτο Αμερικανικό καμουφλάζ.
Είναι τρελό. -Έχει κανείς κάτι εκεί;
Είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι, αλλά είναι καλό
Μια ένδειξη.
Ένα κομμάτι αμερικανικού αλεξίπτωτου.
Είναι τρελό. -Έχεις τη μνήμη σου.
Αρκετή ανάμνηση.
Είναι τεράστιο. Είναι τεράστιο.
Αυτή είναι η ιστορία ζωντανά. - Ζωντανή ιστορία.
Ένα κομμάτι αμερικανικού αλεξίπτωτου.
Όχι πολύ μακριά από τη γέφυρα La Barquette.
Ακριβώς δίπλα. -Είναι τεράστιο.
Έξι DZs, Dropzones, drop zones σημειώνονται με διαφορετικά γράμματα,
έχουν οριστεί και διανεμηθεί ανάμεσα στα έξι συντάγματα αλεξιπτωτιστών
των δύο αερομεταφερόμενων τμημάτων.
Δύο ζώνες προσγείωσης, η ζώνη προσγείωσης ή LZ,
επιλέχθηκαν επίσης για ανεμόπτερα
στο κέντρο του χώρου λειτουργίας
και κοντά της εθνικής οδού 13.
Το σύνολο βρίσκεται σε μια περιοχή περίπου 57 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Οι λειτουργίες πρέπει να διαδέχονται η μία την άλλη στον νορμανδικό ουρανό.
Από τις 9:50 μ.μ.
τις πρώτες συσκευές θα απογειωθεί στην Αγγλία.
Αυτές είναι οι κωδικοποιημένες λειτουργίες της Βοστώνης, για το 82ο Airborne και το Albany,
για τους άνδρες της 101ης Αερομεταφερόμενης.
Από τις 4 το πρωί, τα ανεμόπτερα θα συμμετάσχουν στο χορό.
Αυτές είναι οι επιχειρήσεις στο Σικάγο για την 101η
και το Ντιτρόιτ για το 82ο.
Στην αρχή της βραδιάς, 6 Ιουνίου 1944,
πρόσθετες ενισχύσεις θα μεταφερθεί
με ανεμόπτερο, Επιχειρήσεις Elmira και Keokuk.
200 Pathfinder, οι ανιχνευτές των αερομεταφερόμενων στρατευμάτων,
θα έχει την αποστολή για να επισημάνετε τις ζώνες άλματος.
Έπεσε μόνος, μέσα στη νύχτα, στη μέση του εχθρικού εδάφους,
θα είναι οι πρώτοι στρατιώτες της D-Day στο έδαφος της Νορμανδίας.
Ο καπετάνιος Frank Lillyman, αρχηγός των Pathfinders του 101st Airborne,
θα είναι ο πρώτος σύμμαχος στρατιώτης να πηδήξει στη Νορμανδία.
Τεχνολογία που χρησιμοποιούν οι Pathfinder
είναι ταξινομημένο άκρως απόρρητο.
Οι ομάδες συνέθεσαν γενικά 18 άντρες,
έχουν επτά λάμπες ολοφάνης που θα τοποθετηθεί στο έδαφος
να σχηματίσει ένα Τ.
Η βάση του Τ δείχνει την κατεύθυνση του άλματος,
το δοκάρι, το σημείο άφιξης.
Οι Pathfinders είναι επίσης εξοπλισμένο με σταθμούς πομπού Eureka
ποιος θα στείλει παλμούς ραδιοσυχνοτήτων
παραλήφθηκε από τους δέκτες της Rebecca εγκατεστημένο κάτω από την άτρακτο
συσκευές στην κορυφή της εκπαίδευσης.
Οι πιλότοι θα μπορούν έτσι να προσανατολίζονται στις ζώνες πτώσης.
Ζήστε την ένταση από ένα άλμα σε λειτουργία,
αυτό ήθελα.
Έπρεπε να καταλάβω
πώς άνδρες πέταξε με αλεξίπτωτο στην εχθρική ζώνη
θα μπορούσε να αποτελέσει αποτελεσματική δύναμη ικανό να αποσταθεροποιήσει τον αντίπαλο,
ή ακόμα και να τον νικήσει.
Πρώτη παρατήρηση, μόνο το υλικό και τα αεροπλάνα έχουν αλλάξει από το 1944.
Οδηγίες μετάβασης και η ατμόσφαιρα φαίνεται η ίδια.
Στη νύχτα, οι πρόσκοποι της δεύτερης ΡΕΠ
έφτασε στη ζώνη πτώσης που σημάδεψαν
αποφεύγοντας τον εντοπισμό από τον εχθρό.
Έκαναν μια σύνδεση με αεροπλάνα πτώσης.
Ο στόχος, να συγκεντρώσει τα airdrops στον μικρότερο δυνατό χώρο,
συγκέντρωση των δυνάμεων επέμβασης.
Στο αεροπλάνο, συναντώντας τα μάτια των στρατιωτών,
Νιώθω τη βαρετή ανησυχία περιγράφεται από Αμερικανούς αλεξιπτωτιστές
από τον Ιούνιο του 1944.
Πηδώντας από αεροσκάφος που εκτοξεύτηκε 200 χιλιόμετρα μακριά στην ώρα δεν είναι φυσικό.
Χρειάζεται πολύ κουράγιο.
Τα λεπτά περνούν. Η πίεση αυξάνεται.
Μετά από 1 ώρα τακτικής πτήσης που είχε σκοπό να βάλει άντρες στο μπάνιο,
Έχω την εντύπωση ότι δεν έχουν όλοι πια μόνο μια επιθυμία: να περάσεις την πόρτα,
ξεφορτωθείτε αυτή την καμπίνα ποιος τους κλειδώνει.
Πήδα μέσα και ξεκινήστε τη λειτουργία γιατί η αποστολή δεν θα ξεκινήσει πραγματικά
ότι όταν οι αλεξιπτωτιστές θα έχει αγγίξει το έδαφος.
Όταν ανοίγουν οι πόρτες και οι άντρες σηκώνονται,
σφιχτά το ένα στο άλλο, σπασμένα από τα βάρη τους
και οι ιμάντες που τους περιορίζουν, η ένταση είναι στο αποκορύφωμά της.
Μετά ήχησε τελικά η σειρήνα.
Μόλις στο έδαφος, ο αλεξιπτωτιστής βρίσκεται μόνος του,
μην έχοντας τίποτα άλλο παρά τα δικά της όπλα
και περιορισμένη ποσότητα πυρομαχικών.
Είναι ιδιαίτερα ευάλωτος.
Οι υπόλοιπες επεμβάσεις έχει επαναληφθεί δεκάδες φορές.
Τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη.
Πρώτα πρέπει να ενωθούμε,
επαναδιατυπώνουν ώστε οι άντρες σκορπίστηκαν
ανασυγκροτήσει μια πραγματική δύναμη μάχης.
Εδώ είμαστε σε μια άσκηση στην οποία απασχολούνται 200 ​​άτομα,
θα λέμε λίγο πολύ…
280 συνολικά.
Φανταζόμαστε το 44, ήταν αρκετές χιλιάδες
να πηδήξει τη νύχτα με μέσα επικοινωνίας
που ήταν κατώτεροι σε αυτό που έχεις σήμερα.
Πρέπει να ήταν πολύ περίπλοκο για αυτούς.
Είναι καλό για αυτόν τον λόγο που επανέλαβαν
και επαναλάβετε για μήνες η επέμβαση.
Είναι πολύ περίπλοκο και πρέπει να επαναληφθεί. στις λεπτομέρειες για να μην εκπλαγείς
όταν έρχεται η έκπληξη.
Η δουλειά μας είναι να κάνουμε ας βρεθούμε ξανά το συντομότερο δυνατό
και έχουμε κόσμο που προπονήθηκαν μαζί,
να ξαναρχίσουν την αποστολή τους.
Κάθε εταιρεία, ανάλογα με τα στοιχεία του,
της ζώνης ανάπτυξής τους, η δράση τους,
ομαδοποιούνται σε αρχικά σημεία, στην ορολογία των χωρών.
Μαζευόμαστε ανά χώρα, μετά πίσω από τη χώρα,
λίγο πιο πέρα, έχουμε μια διακριτική ζώνη άρθρωσης,
που επιτρέπει να μετράει όλους.
Αυτό είναι το πρόβλημα όταν πηδάμε, είναι επειδή είμαστε αποδιοργανωμένοι.
Όλοι ξέρουμε πού πρέπει να πάμε.
Γνωρίζοντας ότι εκεί, το κάναμε πτήση με αεροπλάνο σε 1 ώρα, ήταν ελαφρύ.
Όταν όμως μπορούμε να κάνουμε 2 με 4 ώρες στη ζέστη, στο κρύο ή οτιδήποτε άλλο,
στο άγχος, αποπροσανατολιζόμαστε γρήγορα.
Ό,τι είναι απλό γίνεται πολύ περίπλοκο στην εφαρμογή.
Ευκρινής και βεβαιωθείτε ότι όλοι,
από τον τελευταίο στρατιώτη μέχρι τον αρχηγό,
πηγαίνετε στο σωστό μέρος και ο καθένας στη σωστή θέση,
είναι περίπλοκο.
Κάθε στοιχείο έχει το αρχικό του σημείο, περιοχή άρθρωσής του.
Περνάει το αρχικό σημείο όπου όλοι υπολογίζονται.
Ξαναδιατυπώνουν, όπου θα επαναλάβουμε τη στάση μάχης.
Θα μεταρρυθμίσουμε τις ομάδες, τα τμήματα, ακόμα και η εταιρεία,
και μόλις είναι έτοιμο, αναφέρουν στο ραδιόφωνο
και μπορούμε να ξεκινήσουμε την αποστολή.
Αλλά το κομμάτι της περιοχής όπως το μέρος του άλματος,
είναι ένα πολύ τεχνικό κομμάτι, όπου πρέπει να πάτε πολύ γρήγορα.
Πηδάμε, παίρνουμε τα αλεξίπτωτά μας, δεν τα εγκαταλείπουμε, και την τσάντα.
Είμαστε στα 30 ή 40 κιλά.
Έχουμε τη μέση απόσταση εκτιμάται 1500 μ
να γίνει σε λιγότερο από εννέα λεπτά να ξεφύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Θα φύγουμε από τη ζώνη πτώσης γιατί γενικά είναι χωράφι,
επίπεδο έδαφος, οπότε είμαστε πολύ ευάλωτοι
να πάει σε περιοχές της άρθρωσης όπου θα είμαστε λίγο προφυλαγμένοι
και μετά έχουμε 1 ώρα να διανύσει επιπλέον οκτώ χιλιόμετρα
γιατί υπολογίζουμε ότι 1 ώρα είναι ο απαιτούμενος χρόνος
για μια αρκετά έτοιμη μονάδα να κλείσει έναν τομέα
Διάμετρος 8 χλμ.
Αυτό μας επιτρέπει λοιπόν να πούμε
ότι μπορούμε να φύγουμε από την περιοχή και να είσαι έξω
της ικανότητας αντίδρασης ενός εχθρού.
Μόλις το αλεξίπτωτό σου ανοίγει και ελέγχεται
είναι πρώτο που είναι τα άλλα παιδιά;
Και μετά, πού είμαι;
Περισσότερα από 70 χρόνια μετά την κυκλοφορία Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
πάνω από το Cotentin,
άνδρες τιμούν το γεγονός σχεδόν πηδώντας
υπό τις ίδιες συνθήκες.
Ακούγοντας οδηγίες, καταλαβαίνω.
Πηδώντας από ένα αεροπλάνο εργασίας, δεν είναι φυσικό.
Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Γιατί να πάρεις τέτοιο ρίσκο;
Ένας από τους συμμετέχοντες, ο Thomas Keller, γερμανικής υπηκοότητας, με φωνάζει.
Από πού είσαι;
Κατάγομαι από τη Γερμανία και είμαι πρώην αλεξιπτωτιστής.
Το λεγόμενο Fallschirmjager.
Η παρουσία σας εδώ σήμερα είναι πολύ συμβολικό.
Ναι, οπωσδήποτε, για δύο λόγους.
Έχουμε πάει στη Γαλλία,
πολεμήσαμε ο ένας εναντίον του άλλου
και σήμερα, είμαστε ενωμένοι στην Ευρώπη.
Το δεύτερο είναι ότι είμαστε εδώ να τιμήσουμε αυτούς που μας ελευθέρωσαν,
ιδιαίτερα αλεξιπτωτιστές που ήταν στην πρώτη γραμμή.
Αλλά αυτό το άλμα που κάνεις για κάποιον
ή κάτι συγκεκριμένο, ή για πλάκα;
Δεν είναι για πλάκα. Είναι μέρος της ιστορίας μας.
Και το κάνουμε αυτό για τους αλεξιπτωτιστές, να τους τιμήσουμε,
για να τιμήσουμε όλους αυτούς τους νέους 18 ή 20 χρονών που πέθαναν εδώ
και που δεν ήταν προετοιμασμένοι να πολεμήσει για την Ευρώπη.
Αυτή είναι η ιστορία μας και νιώθουμε κοντά της.
Πηδάμε με τους Αμερικανούς, Βρετανοί,
Γάλλοι σύντροφοι που αγαπάμε.
Είναι σαν μια μεγάλη αδελφότητα. Είναι πραγματικά ξεχωριστό.
Τι συναίσθημα έχεις;
Δεν είναι πραγματικά συναίσθημα.
Είναι ένα σπλαχνικό συναίσθημα που έχουμε
όταν βλέπουμε αυτά τα παλιά C-47 από όπου πηδάμε.
Είναι μέρος της ιστορίας μας. Δεν είναι Χόλιγουντ.
Δεν πρόκειται για σινεμά.
Βλέπεις, προπονούμαστε, ακολουθούμε τις εντολές.
Παραμένει επικίνδυνο. Κάπως έτσι, ζούμε την ιστορία.
Δεν έχω παρά να σου ευχηθώ ένα καλό άλμα.
Την D-Day, ο στόλος μεταφορών συντίθεται
821 αεροσκάφη, Skytrains Douglas C-47,
το τρένο του ουρανού.
Μια πολιτική συσκευή τέθηκε σε λειτουργία από το 1935
και υιοθετήθηκε από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ το 1942.
Όπως όλα τα συμμαχικά αεροσκάφη, φέρουν σήματα αναγνώρισης
της D-Day προκειμένου να αποφευχθούν φιλικά πυρά.
Τρεις λευκές και δύο μαύρες ρίγες.
Πρόκειται για την αποφυγή του φιάσκο της Σικελίας.
Τον Ιούλιο του 1943,
τα μισά από τα επίπεδα ενίσχυσης είχε επηρεαστεί
με πυρά του συμμαχικού στόλου.
Charles Donnefort είναι αεροναυπηγός και πιλότος.
Έχει απεριόριστο πάθος για όλα τι πετάει
και πιο συγκεκριμένα, σε στρατιωτικά αεροσκάφη
του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Charles, αυτό το C-47, είναι καλό αεροπλάνο;
Ναι, είναι το καλύτερο αεροπλάνο της εποχής για μεταφορά.
Είναι πολύ ανώτερος στο αντίστοιχο Junkers-52.
Είναι επίσης ένα στιβαρό αεροπλάνο, απλό και όχι πολύ ακριβό στην κατασκευή.
Ωστόσο, φαίνεται ακόμα ιδιαίτερα ευάλωτη.
Δεν έχει όπλα.
Είναι ένα αεροπλάνο που δεν φαίνεται να είναι πραγματικά φτιαγμένος για πόλεμο.
Όχι, είναι ουσιαστικά ένα πολιτικό αεροπλάνο, το DC-3.
Εδώ είναι η στρατιωτική του έκδοση, το C-47.
Δεν είχε καθόλου σύστημα θωράκισης.
Είναι σχετικά αργός σε σύγκριση με έναν κυνηγό.
Δεν προστατεύεται χωρίς άμυνα.
Είναι πολύ, πολύ ευαίσθητος Φλάκ και ελαφρά όπλα.
Αυτό σημαίνει ότι οι συνθήκες πτήσης πρέπει να προσπάθησε αρκετά;
Ναί. Δεν είχαν συνοδό
και πάνω από τη Νορμανδία, ήταν χειρότερο
επειδή η πτήση έγινε νύχτα, με όργανα και χωρίς φως.
Οι πιλότοι ήταν συγκεντρωμένοι στα φώτα του οδηγού
και πάνω από το Cotentin, υπήρχε πλήρης ομίχλη.
Έτσι οι ομάδες διαλύθηκαν
και κάθε πιλότος έπρεπε να βρει μεμονωμένα
ζώνη πτώσης του.
Ήταν πραγματικά απαραίτητο ας είναι πολύ θαρραλέοι.
Φυσικά, και βρείτε το dropzone
σε αυτές τις συνθήκες με τον Φλακ
που κάποιοι δεν είχαν συναντήσει ποτέ,
η αγωνία των πιλότων, άγχος αλεξιπτωτιστών
και εχθρικά πυρά, κακή ορατότητα
και πάνω από όλα ο κίνδυνος να πυροβοληθεί, μη βρίσκοντας το dropzone
ή πρέπει να αυτοσχεδιάσουν σε περίπτωση που το dropzone είναι απασχολημένο.
Πρέπει να δονήθηκε μέσα, Πρέπει να ήταν μια πολύ εξαντλητική πτήση.
Φυσικά και έκαναν σύγκριση Προσκρούσεις στο χαλάζι.
Ωστόσο, οι πιλότοι έπρεπε να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους
να βρεις τον ΔΖ ό,τι κι αν γίνει και απελευθερώστε τους αλεξιπτωτιστές
όποιο κι αν είναι το κόστος.
Ανυπομονώ να πετάξω σε αυτό για να δούμε πώς μοιάζει πραγματικά.
Σχηματισμοί C-47 θα απογειωθεί από την Αγγλία
να βρόχο πάνω από τη χερσόνησο Cotentin,
περνώντας με τη σειρά του στα ανοικτά των ακτών των νησιών Guernsey και Jersey,
πάνω από τις ζώνες πτώσης, μετά Γιούτα Μπιτς.
Κάθε ένα από τα συντάγματα αλεξίπτωτο πεζικού
παίρνει επί του σκάφους 3 έως 4 τέσσερις σχηματισμούς συντίθεται σύμφωνα με
περιπτώσεις 36, 45 ή 54 C-47.
Αυτοί οι σχηματισμοί που ονομάζονται Σειρά,
απέχουν έξι λεπτά μεταξύ τους στη ζώνη άλματος.
Επί του σκάφους, οι αλεξιπτωτιστές αποτελούνται
σε ραβδιά 15 έως 18 ανδρών
σε λειτουργία μεταφερόμενος εξοπλισμός.
Η στελέχωση των αλεξιπτωτιστών είναι καλή διαφορετικό από αυτό των πεζικών.
Το ντύσιμό τους είναι μάλιστα πολύ συγκεκριμένο.
Φορούν τροποποιημένο κράνος με προστατευτικό για το πηγούνι,
ένα σακάκι, ένα παντελόνι και άλμα μπότες.
Οι αλεξιπτωτιστές είναι εξοπλισμένοι για μια πολύ συγκεκριμένη αποστολή.
Θα πολεμήσουν πίσω από τις γραμμές του εχθρού
σε μικρές αυτόνομες μονάδες.
Στις μερίδες τους, προστίθεται μερίδιο επιβίωσης
φτιαγμένο από υπερτροφοδοτούμενη σοκολάτα
που παρέχει την απαραίτητη ενέργεια για τρεις μέρες.
Το κουτί πρώτων βοηθειών τους εμπλουτίζεται με τουρνικέ
και μια δόση μορφίνης.
Τα όπλα τους προσαρμόζεται κατά περίπτωση,
αλλά όλοι φέρουν πυρομαχικά, χειροβομβίδες και μάλιστα
πρόσθετα ελαφρά ορυχεία.
Επιστασία δεν φαίνεται πολύ προσεκτικός
σχετικά με την προμήθεια στιλέτα ή ματσέτες,
ούτε απαραίτητα να ισχύουν αυστηρά κανονισμούς περί όπλων.
Κάποιοι, ακόμη και πριν εξοπλιστούν του αλεξίπτωτου τους
και το σωσίβιο τους, μεταφέρει ήδη περισσότερα από 40 κιλά εξοπλισμού.
Ό,τι δεν αφαιρείται κατευθείαν
γεμίζεται σε δοχεία που πέφτουν, παρά πακέτα,
φορτώνονται σε συσκευές ή απευθείας αγκυροβολημένο
κάτω από την κοιλιά του C-47.
Τα ξημερώματα της 5ης Ιουνίου 1944, ο στόλος εισβολής συγκροτήθηκε
περισσότερα από 5.000 σκάφη σαλπάρει.
Κατευθυνθείτε προς την ακτή της Νορμανδίας ότι πρέπει να φτάσει τις 24 ώρες το αργότερο.
Την ίδια 5 Ιουνίου, στο τέλος της ημέρας, ο αρχηγός του συμμαχικού γενικού επιτελείου,
Στρατηγός Αϊζενχάουερ, επισκέπτεται το 502ο σύνταγμα
αλεξίπτωτο πεζικού της 101ης Αερομεταφερόμενης.
Σε αντίθεση με αυτά του 82ου, μονάδα έχει ήδη πέσει πάνω από τη Σικελία
και την Ιταλία το 1943, οι περισσότεροι από αυτούς τους άνδρες
δεν μπήκαν ποτέ σε λειτουργία, αλλά υπέφεραν
εκπαίδευση για ελίτ στρατεύματα.
37 εβδομάδες εντατικής εκπαίδευσης,
Πορεία 40 χιλιομέτρων σε 8 ώρες, μικρά πρωινά τζόκινγκ
με μια τσάντα 15 κιλών στην πλάτη, ασκήσεις πραγματικών πυρομαχικών
και έλλειψη ύπνου έχουν γίνει η καθημερινότητά τους.
Σφυρηλάτησαν το esprit de corps τους και σχηματίζουν ένα στράτευμα σοκ.
Είναι έτοιμοι να υποβληθεί σε όλες τις εξετάσεις.
Αυτό είναι καλό,
η επιχείρηση στη Νορμανδία θα τους δώσει την ευκαιρία να λάμψουν.
Η τελευταία εκτίμηση των ζημιών σου στέλνει ρίγη στη σπονδυλική στήλη.
Ένας στους δύο θα μπορούσε να σκοτωθεί ή τραυματιστεί τις επόμενες ώρες.
Μετά από παράλειψη δύο ημερών, οι αλεξιπτωτιστές της δεύτερης ΡΕΠ
θα επαναλάβει τη λειτουργία στο σκοτάδι το πιο ολοκληρωμένο αυτή τη φορά,
όπως έκαναν οι μεγάλοι τους τη νύχτα 5 προς 6 Ιουνίου 1944.
Απόψε, ιδιαίτερη ατμόσφαιρα για εσάς.
Μάλλον το νυχτερινό άλμα είναι τελείως διαφορετικό.
Οι περιορισμοί είναι εντελώς διαφορετικό από ένα διάλειμμα;
Ναί. Το σκοτάδι πρώτα δημιουργεί, το βλέπεις,
μια ελαφρώς διαφορετική ατμόσφαιρα.
Οι άνθρωποι είναι πολύ συγκεντρωμένοι, χωράνε λίγο περισσότερο στο άλμα τους.
Ο αλεξιπτωτιστής είναι πολύ απομονωμένος,
ακόμα πιο απομονωμένος ότι όταν ξημερώνει,
τόσο κατά τη διάρκεια του άλματος, κατά την κατάβαση κάτω από πανί
και κατά την επαναάρθρωση.
Το κάνει επίσης πιο περίπλοκο
ανάπτυξη στρατευμάτων και την ομαλή λειτουργία
της αποστολής από ορισμένες απόψεις.
Τεχνικά, πρέπει
προετοιμάστε διαφορετικά να ανασυνταχθείς, να προσανατολιστείς
και τσακώνονται τη νύχτα.
Είμαστε πολύ καλά εξοπλισμένοι για αυτό.
Τακτικά, χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο και ετοιμαζόμαστε να επιτεθούμε στην αποστολή
με μέρος του εργατικού δυναμικού που δεν εντάχθηκαν στη μονάδα,
ακόμα και λεγεωνάριοι που εντάχθηκε στη γειτονική μονάδα
γιατί χάθηκαν και κόλλησαν σε άλλο
αλεξιπτωτιστής ή άλλος υπαξιωματικός που τα μάζεψε.
Ξεκινάς λοιπόν την αποστολή σου και νομίζεις ότι ο στόχος
μπορεί να επιτευχθεί από τι ποσοστό αλεξιπτωτιστών
συγκεντρώθηκαν στο dropzone.
Γενικά θεωρούμε ότι το 75% μπορούμε να επιτεθούμε στην αποστολή.
Η γενική κατάσταση του νου είναι τελικά πανομοιότυπο
ή φαίνεται πολύ σε αυτό που έζησε
και τι νόμιζαν οι αγωνιστές του 1944 υποθέτω.
Ναι, γιατί όταν περνάς την πόρτα ενός αεροπλάνου που εκτοξεύτηκε
με 200 χιλιόμετρα την ώρα τη νύχτα, έχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα
στον αλεξιπτωτιστή.
Όταν είσαι συνδεδεμένος σε ένα δέντρο, ότι δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι.
Μπορεί να είστε το 2016,
είναι η ίδια απομόνωση, τις ίδιες ερωτήσεις
που έχετε: Πώς μπορώ να προσεγγίσω τους συμμαθητές μου;
Πού είναι ο Βορράς; Ποια είναι αυτά τα σήματα;
Μήπως αυτός ο τύπος που βλέπω να περνάει στη σκιά
είναι από τη μονάδα μου;
Σήμερα σαν χθες, ο αλεξιπτωτιστής,
που είναι ο απόλυτος μαχητής
απομόνωση, πρωτοβουλία και ελαφρότητα,
πρέπει να είναι τολμηρή, αίσθηση πρωτοβουλίας
και ικανότητα προσαρμογής, επιθετικότητα.
Και αυτό είναι που αναμφίβολα το κάνει ένας στρατιώτης λίγο διαφορετικός από τους άλλους.
Στις 9:30 μ.μ., C-47 του Λοχαγού Ο Frank Lillyman και οι Pathfinder του
είναι το πρώτο να απογειωθεί από την Αγγλία,
σκηνοθεσία Cotentin.
Από τις 10:48 μ.μ. και κάθε 11 δευτερόλεπτα,
αεροπλάνα που μεταφέρουν το μεγαλύτερο μέρος του αερομεταφερόμενου στρατεύματος
απογείωση από 14 αγγλικά αεροδρόμια.
Οι αλεξιπτωτιστές πετούν τώρα στη Γαλλία και προς το πεπρωμένο τους.
Ο βετεράνος Dan McBride, της εταιρείας F
του 502ου συντάγματος της 101ης Αερομεταφερόμενης,
θυμάται τις πυρετώδεις ώρες που προηγήθηκε της πτώσης του με αλεξίπτωτο στη Γαλλία.
Τι αναμνήσεις έχετε από την πτήση σας στη Γαλλία
πριν και κατά τη διάρκεια της πτήσης;
Λοιπόν απογειωθήκαμε γύρω στις 22:25 το βράδυ της 5ης Ιουνίου
και μπήκαμε στην προπόνηση και φύγαμε για την ακτή.
Διασχίσαμε τη Μάγχη
σε πολύ σφιχτό σχηματισμό και όλα πήγαν καλά κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Πετάξαμε πάνω από τον στόλο εισβολής και δεν το ήξερα
ότι θα μπορούσε να υπάρχει τόσα πολλά σκάφη στον κόσμο.
Το σχέδιο μας ήταν να σουτάρουμε στα νησιά Γκέρνσεϊ
και από το Τζέρσεϋ προς την ακτή.
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την ατμόσφαιρα σε C-47 καθ' οδόν προς τη Γαλλία.
Πολλοί αλεξιπτωτιστές είναι ντοπαρισμένοι με δραπομίνη,
φάρμακο για την αεροπάθεια και θάλασσα.
Πάνω από τα νησιά από το Guernsey και το Jersey,
Γερμανικά αντιαεροπορικά πυροβόλα ξύπνα.
Οι καμπίνες τινάζονται από τις εκρήξεις.
Μέσα από τα φινιστρίνια, οι στρατιώτες μπορούν να δουν
C-47 στις φλόγες.
Σπάνε την προπόνηση
πριν πέσεις σαν πεφταστέρια,
οδηγώντας τους άνδρες στο θάνατο και πληρώματα.
Μας ζητήθηκε να σηκωθούμε,
να κρέμεσαι και ετοιμάστε μας να πάμε
όταν περάσαμε την ακτή, σε περίπτωση που χτυπηθούμε.
Και για να έχουμε μια ευκαιρία για να μας βγάλουν από αυτό.
Τι κι αν επρόκειτο να μας αγγίξουν από τα πυρά των γερμανικών κανονιών,
θέλαμε να πεθάνουμε όρθιοι σαν άντρες.
Οπότε όλα ήταν καλά μέχρι να φτάσουμε στην ακτή.
Εκεί μπήκαμε σε μια τράπεζα ομίχλης.
Όλοι οι οδηγοί φοβήθηκαν μήπως συγκρουστούν
μεταξύ τους, και χώρισαν.
Οι πιλότοι κάνουν ό,τι μπορούν για την επίτευξη των στόχων.
Αλλά πάνω από το Cotentin, διεισδύουν συσκευές
μια τεράστια σύννεφα και μια πυκνή ομίχλη κρύβει το έδαφος.
Αδύνατον να προσανατολιστείς σωστά.
Ωστόσο, τα airdrops πρόκειται να πραγματοποιηθούν.
Ο πιλότος μας που ήταν ένα παιδί σαν εμάς,
άρχισε να κάνει ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα στα κοχύλια, ενώ ήμασταν όρθιοι
με το SOA μας γαντζωμένο και προσπαθούσαμε
για να κρατήσουμε τις ισορροπίες μας.
πήγαινε μονόδρομο, μετά στο άλλο αποφεύγοντας τις βολές
και αντί να επιβραδύνει και ας πηδήξουμε,
περιστερούσε και επιτάχυνε.
Δεν ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι αυτού του ελιγμού.
Πετούσε πολύ χαμηλά και πολύ γρήγορα όταν άναψε την πράσινη λάμπα.
Καθώς έπρεπε να πηδήξω στην τρίτη θέση,
Έπρεπε να πετάξω ένα δοχείο πριν πηδήξει.
Άναψε λοιπόν την πράσινη λάμπα.
Ο υπολοχαγός πήδηξε, πήδηξε ο λοχίας.
Πήγα προς την πόρτα και μόλις είχα χρόνο
για να απελευθερώσετε το δοχείο
όταν το αεροπλάνο έκανε ένα νέο κλοιό.
Τόσο πολύ που έχασα την ισορροπία μου και βρήκα τον εαυτό μου
πεταμένο στο κενό, το κεφάλι πρώτα.
Έτσι χτύπησα στο αεροπλάνο.
Ήμουν μισοζαλισμένος και έτσι έπαθα μεγάλο σοκ
όταν άνοιξε το αλεξίπτωτό μου.
Μεταξύ 00:00 και 00:15, Ο Λίλιμαν και οι άντρες του
προσγειώθηκε στο χωράφι πίσω την εκκλησία του Saint-Germain de Varreville.
Ο καπετάνιος δίνει το σύνθημά του μεταξύ 12:20 π.μ. και 12:30 π.μ.
20 λεπτά αργότερα, κύματα C-47
ρίξε τους αλεξιπτωτιστές στην dropzone Α.
Σε αυτόν τον τομέα, Η αποστολή των Pathfinders έχει ολοκληρωθεί.
Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει παντού.
Μόνο τρεις ζώνες πτώσης έχουν επισημανθεί σωστά.
Άλλες ομάδες Pathfinder έπεσαν πολύ μακριά.
Κάποιοι σφαγιάστηκαν, άλλοι συνελήφθησαν.
Αυτή η πρώτη φάση της αερομεταφερόμενης λειτουργίας είναι αποτυχία
και αυτό έχει δραματικές συνέπειες στην υπόλοιπη σταγόνα.
Ένας χάρτης αρκεί για να καταλάβεις το μέγεθος της καταστροφής.
Σε μπλε, οι DZ της 82ης Αερομεταφερόμενης, με κόκκινο, αυτά της 101ης Αερομεταφερόμενης.
Οι μπλε και κόκκινοι σταυροί
δείχνουν τα πραγματικά μέρη ή τα ραβδιά των δύο τμημάτων
έχουν προσγειωθεί.
Στη Νορμανδία περνούν οι Σύμμαχοι στα πρόθυρα της καταστροφής.
Σε γενικές γραμμές, μόνο οι άνδρες του 505ου συντάγματος
του 82ου και αυτά του 506ου συντάγματος του 101ου
γης στα προγραμματισμένα ΔΖ.
Τα άλλα είναι τελείως διάσπαρτα.
Οι αλεξιπτωτιστές του 508 είναι διασκορπισμένοι σε όλο το Cotentin.
Κάποια χάνονται 40 χιλιόμετρα μακριά του αρχικού στόχου.
Αλεξιπτωτιστές πέφτουν στα έλη όπου πνίγονται
σε 50 εκ. νερό λόγω του βάρους του εξοπλισμού τους
και μπλέχτηκαν στο αλεξίπτωτό τους συμπεριλαμβανομένων των ιμάντων
είναι σχεδόν αδύνατο να αναιρεθούν χωρίς να κόψετε τους ιμάντες.
Μερικά ραβδιά πέφτουν στη θάλασσα όπου οι άντρες εξαφανίζονται σώμα και ψυχή.
Μεγάλο μέρος του ραδιοεξοπλισμού χάθηκε ή καταστράφηκε.
Κάτοικοι του Saint-Germain de Varreville, Ο Auguste Robiole ήταν δέκα ετών
όταν Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές πήδηξε στη Νορμανδία.
Ήταν στην πρώτη σειρά αυτού του απίστευτου θεάματος.
Ζούσες λοιπόν σε αυτό το σπίτι το απόγευμα της 5ης ή 6ης Ιουνίου;
Ακριβής. Απολύτως. Γεννήθηκα μάλιστα σε αυτό το σπίτι.
Και το βράδυ της 5ης προς 6 Ιουνίου, ήμασταν εκεί.
Και είναι από εκείνη τη στιγμή ότι ο βομβαρδισμός
πραγματοποιήθηκε στο St-Martin.
Και μετά πώς κράτησε τέλος πάντων καλή ώρα
και χτύπησε δυνατά,
ο πατέρας μου είπε: «Δεν μένουμε σπίτι».
Φύγαμε με τους γείτονες.
Φύγαμε σε αυτό το χαντάκι λίγο πιο κάτω.
Για να σε προστατέψω. Ήταν ένα είδος χαρακώματος.
Στην ιδέα του, ήταν προστασία.
Αυτή ήταν η ιδέα του.
Και μετά ακούσαμε το τέλος, φυσικά,
του βομβαρδισμού μέχρι να φτάσουν τα κύματα των αεροπλάνων
από όπου κατάγονταν οι περίφημοι αλεξιπτωτιστές.
Τι ώρα είναι;
Το τοποθετώ γύρω στη 1 π.μ. -Εντάξει.
Είμαστε ακόμα στο χαντάκι γύρω στη 1 π.μ.
Ήταν πολλά αεροπλάνα; -Πολύ, πολύ.
Ω ναι, ήταν γεμάτο! Ήταν μια κηλίδα αεροπλάνων.
Έβγαινε από τα αεροπλάνα όλη την ώρα, χωρίς σταθμό.
Μετά άνοιξε.
Αλήθεια τα βλέπεις με γυμνό μάτι;
Ω, ναι, όταν ήταν χαμηλότερα φυσικά.
Δυστυχώς, υπήρξαν κάποιοι που έπεσαν στα δέντρα.
παντού, προφανώς.
Συνάντησαν το χωριό; -Ναι, υπήρχαν παντού, παντού.
Εκ των οποίων το πλησιέστερο, στο δέντρο εδώ.
Ποιος κόλλησε σε αυτό το δέντρο. -Κρεμασμένο στο δέντρο, αριστερά.
Ήταν στα αριστερά και είναι ο πατέρας μου και ο παπάς του χωριού που τον κατέβασε.
Το δεύτερο, πιο κοντά, στην καμινάδα του σπιτιού απέναντι.
Και τον βλέπω ακόμα, τον τύπο.
Τους βλέπω ακόμα να τσακώνονται να απαγκιστρωθεί.
Το βλέπω όταν ήμουν εκεί.
Και μετά το τρίτο, εκεί, στο τέλος του κήπου του σπιτιού.
Αυτοί ήταν οι τρεις πιο κοντινοί.
Μετά ήταν παντού.
Πρέπει να ήταν εξαιρετικό για σένα δέκα χρόνια που είδα αυτούς τους άντρες
πέσει από τον ουρανό.
Δεν το φανταζόμασταν.
Δεν μπορούσα να φανταστώ.
Το πρώτο, το πρώτο, που προέκυψε,
είναι πέντε ή έξι που μπήκε στο σπίτι.
Ήταν όρθιοι, όλοι λερωμένοι, με όλο τον εξοπλισμό,
όλα λερωμένα, και μας έδωσαν λιχουδιές
στο τραπέζι.
Όσοι έπεσαν εδώ έμειναν ή έφυγαν.
Ω, όχι, μετακόμισαν.
Υπάρχουν κάποιοι που έμειναν λίγο, αλλά δεν άργησαν.
Έφυγαν για τα υπόλοιπα της αποστολής τους.
επρόκειτο να πω, είχαν την αποστολή τους.
Όπως ακριβώς αυτά που μπήκε στο σπίτι.
Η αποστολή τους, ήταν ο Saint-Martin.
Έπρεπε να πάνε, έτσι ρώτησαν
πολλές πληροφορίες για τον πατέρα μου για να πάει στο Saint-Martin.
Για να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου στη σκοτεινή νύχτα, οι αλεξιπτωτιστές του 101ου
έχω ένα κρίκετ, μια επιχρωμιωμένη ορειχάλκινη λεπίδα
που κάνει ένα κλικ μόλις πατηθεί.
Ο κωδικός αναγνώρισης είναι απλός.
Θα πρέπει να απαντήσουν δύο κλικ για κλικ αιτημάτων αναγνώρισης.
Άλλα μέσα αναγνώρισης έχουν αναπτυχθεί,
συμπεριλαμβανομένου ενός φωνητικού κωδικού.
Το βράδυ 5 προς 6 Ιουνίου,
πρέπει να πουν οι αλεξιπτωτιστές "Thunder", Thunder,
όταν ανακρίνονται με τη λέξη «Flash», κεραυνός.
Στα χαρτιά, οι οδηγίες είναι απλές.
Μόνο στα χαρτιά, γιατί κάποιοι αλεξιπτωτιστές είναι μόνοι
σε περιοχές μολυσμένες από εχθρούς.
Αυτή είναι η περίπτωση του Dan McBride.
Πρέπει να ήταν 1 π.μ.
Περπάτησα μόνος μου, πολύ αργά, προσπαθώντας να βρεις κάποιον
και ταυτόχρονα για να μην εντοπιστεί.
Μετά από περίπου 45 λεπτά,
άκουσα κάποιος που περπατάει πολύ γρήγορα,
αλλά δεν μπορούσα να το δω, ήταν πολύ σκοτεινά και στο κεφάλι μου,
Φαντάστηκα έναν Γερμανό ύψους δύο μέτρων που ερχόταν κατά πάνω μου.
Θα πυροβολούσα, αλλά και πάλι, Έβγαλα τον γρύλο μου
και μετά άκουσα τουλάχιστον δέκα κλικ σε απάντηση,
και είδα αυτόν τον τύπο, έναν από τους συντρόφους.
Ούτε εκείνος είχε δει κανέναν.
Χάθηκε όπως εγώ και σχεδόν φιληθήκαμε.
Μαζί προχωρήσαμε μπροστά και παρατηρήσαμε ίχνη
στο ψηλό γρασίδι, σαν να έμεινε από κάρο.
Είπαμε μέσα μας ότι θα μας οδηγήσουν κάπου
και αρχίσαμε να τους ακολουθούμε.
Καθώς η μέρα γινόταν πιο φωτεινή, περπατούσαμε όλο και πιο γρήγορα.
Είπα στον εαυτό μου ότι όλα ήταν ήρεμα γύρω, αλλά ξαφνικά,
ακούσαμε το «Flash».
Και είπαμε «Thunder». Αυτοί ήταν οι κωδικοί μας.
Ήταν υπολοχαγός και δύο ακόμη αλεξιπτωτιστές από την 82η Αερομεταφερόμενη.
Και χάθηκαν όπως εσύ;
Ναι ναι. Όταν τον ρώτησα: Υπολοχαγός, πού είμαστε;
Μου απάντησε: Λοιπόν, σύμφωνα με τον χάρτη μου
και από ότι βλέπω, Νομίζω ότι είμαστε
κάπου στην Ευρώπη.
Είχαμε προχωρήσει πολύ σε αυτό.
Τις περισσότερες φορές Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές θα πρέπει να εκπληρώσουν την αποστολή τους
χωρίς μέσα επικοινωνίας, με λιγότερο από το ένα τρίτο του προγραμματισμένου εργατικού δυναμικού.
Ωστόσο, θα πρέπει να προχωρήσουμε, επίθεση, κράτημα
και μην το αφήσετε μέχρι μέχρι να γίνει η θαλάσσια αποβίβαση.
Στις 2 τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου 1944, τα 1000 σκάφη της δύναμης U για τη Γιούτα
είναι περίπου δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά από την παραλία του Saint-Martin de Varreville,
πού πρέπει να αποβιβαστεί περισσότερα από 30.000 G.I.
της Τέταρτης Μεραρχίας Πεζικού και 3500 οχήματα.
Μισή ώρα αργότερα, στις 2:29 π.μ.,
USS Bayfield κουβαλώντας τον διοικητή
από την παραλία της Γιούτα, Ο υποστράτηγος Κόλινς ρίχνει άγκυρα.
Παρά τη διασπορά, τους στόχους των αλεξιπτωτιστών του 82ου
και 101 Αερομεταφερόμενο παραμένουν αμετάβλητα.
Πρέπει να ασφαλίσουμε το συντομότερο δυνατό
τα τέσσερα μονοπάτια βγαίνοντας από την παραλία της Γιούτα.
Αυτή θα είναι η πρωταρχική αποστολή άνδρες του 101ου
που πρέπει επίσης να σιωπήσει η μπαταρία του Saint-Martin de Varreville,
καταστρέψουν τις γέφυρες πάνω από το Douve βόρεια του Carentan,
αρπάξτε τις γέφυρες που βλέπουν στον Brévands και η κλειδαριά La Barquette.
Οι αλεξιπτωτιστές του 82ου πρέπει να πάρουν και κρατήστε το Sainte-Mère-Église,
Εκκλησία, Baudienville και Neuville-au-Plain, κατακτήσει τα σημεία διέλευσης
στον ποταμό Merderet και να καταστρέψουν τις γέφυρες πάνω από το Douve.
Μετά την ανασυγκρότηση, Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
εμπλέκονται σε μάχη σχεδόν παντού.
Κάνουν τολμηρές ενέργειες, στήνουν ενέδρες.
Ένα τρομερό αρχίζει το παιχνίδι κρυφτού.
Οι αλεξιπτωτιστές εκμεταλλεύονται από όλες τις ευκαιρίες.
Κάποιοι, ανίκανοι να εκπληρώσουν την αποστολή τους,
θα κάνει την επιλογή να στήσουν αμυντικές θέσεις.
Πρέπει να μαζευτούν τους λίγους διαθέσιμους πόρους
και να βρει ευνοϊκές θέσεις.
Αυτό συμβαίνει στο χωριό Graignes,
όπου 182 αλεξιπτωτιστές και από τις δύο μεραρχίες αποφασίζουν να φράξουν τον εαυτό τους
περιμένοντας υποθετικές ενισχύσεις.
Μπορεί να θεωρηθεί ότι το αλεξίπτωτο του 82ου και 101ου,
λόγω της διασποράς, Δεν πήγε καλά.
Πώς αντιδρούν οι Γερμανοί;
Είναι αλήθεια ότι οι χρόνοι πτώσης, η αρχική πτώση
είναι πραγματικά ένα πρόβλημα.
Θα δυσκολευτούν να ανασυνταχθούν, αλλά έχει και μια ορισμένη αρετή,
Αυτό θα αναστατώσει πραγματικά τους Γερμανούς εκτός από τις επιχειρήσεις εκτροπής.
Υπήρχαν εκτροπές εκτός από το αλεξίπτωτο;
Αρκετά. Αυτός είναι ο Ράπερτ, βετεράνος της επιχείρησης Τιτανικός,
το αερομεταφερόμενο συστατικό της συμμαχικής επιχείρησης εκτροπής
που αποτελούνταν να ρίξουν ψεύτικους αλεξιπτωτιστές.
Είναι ψεύτικος αλεξιπτωτιστής; -Αρκετά.
Ήταν ένα μανεκέν γεμάτο χαρτιά και καλαμάκια,
που έμελλε να καεί καθυστερημένες χρεώσεις
όταν έφτασε στο έδαφος, που προσομοίωσε ένα αλεξίπτωτο
που θα είχε καεί σαν ένας αλεξιπτωτιστής που θα τον είχε εγκαταλείψει
και ποιος θα περιφερόταν για να γλιτώσουν από τους Γερμανούς.
Ξεκίνησαν οι Γερμανοί να ψάξει για τον Ρούπερτ πού
τον πέταξαν με αλεξίπτωτο.
Ήταν τόσο αποπροσανατολισμένοι γιατί αυτή η επέμβαση,
ήταν πραγματικά για προσομοίωση dropzones
πολύ πέρα ​​από τις πραγματικές dropzones.
Αυτό έπεσε στην περιοχή Μαρίνη.
Υπάρχει ένας άλλος DZ στο Saint-Lô, ένας DZ στην Καέν
και ακόμη πιο μακριά στη Χάβρη.
Πέτυχε να κοροϊδέψει τους Γερμανούς;
Περισσότερα αγγλικά κομάντο SAS
που, σε καθεμία από τις ζώνες πτώσης από αυτά τα διάσημα μοντέλα
ψεύτικοι αλεξιπτωτιστές,
θα εκπέμπει επίσης ενισχυτές ήχου,
εκρήξεις, βρισιές να προσομοιώνουν μάχες αλλού.
Αυτό, υποθέτω ότι λειτουργεί στην αρχή κιόλας,
οι Γερμανοί, τους κάνει να χάσουν τα μυαλά τους,
αλλά πρέπει να συνεννοηθούν κάποια στιγμή,
δείτε ότι δέχονται επίθεση.
Όπου έπεσαν οι Αμερικανοί στη μέση των γερμανικών γραμμών,
όντως θα υπάρξει μάχες ευκαιριών.
Όλες οι ενέργειες, όλες οι κινήσεις Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
θα αντιμετωπιστεί σκληρά από τους Γερμανούς.
Εδώ, είμαστε στο La Fière, δυτικά του Sainte-Mère-Église.
Αυτό είναι το καλύτερο παράδειγμα.
Η γέφυρα La Fière εδώ, χρειάστηκαν τρεις επιθέσεις
και το πρωί της 6ης Ιουνίου στους αλεξιπτωτιστές των ΗΠΑ για να μπορέσει να το κρατήσει.
Στη συνέχεια διασχίστε το δρόμο από το La Fière,
φτάσετε στο παρεκκλήσι του Cauquigny, όπου μια άλλη ομάδα αλεξιπτωτιστών από το 507
είχε καταφέρει να ανασυνταχθεί.
Ωστόσο, σε 1 ώρα, θα χάσουν ξανά τη θέση.
Οι Γερμανοί αντεπιτίθενται, αρχίζει το πυροβολικό
να εξοφλήσει τον τομέα Cauquigny.
Οι Αμερικανοί θα εγκαταλείψουν. Θα μείνουν στην άμυνα.
Έχουν μόνο χειροβομβίδες και όπλα.
Δεν έχουν υποστήριξη και είναι το ίδιο πράγμα
νοτιότερα στο Chef-du-Pont,
ένα μόνο γερμανικό πυροβόλο, λίγοι γρεναδιέρηδες.
θα χωρέσει 75 άνδρες για αρκετές μέρες.
Μάλιστα οι αλεξιπτωτιστές βρεθούν μόνοι.
Η μόνη τους ελπίδα είναι ότι τελικά, η αποβίβαση πάει καλά
και ότι τα στρατεύματα που φτάνουν στη Γιούτα μπορεί να σπάσει τα κυκλώματα.
Είναι να μπορείς να κρατάς το πρώτες θέσεις που κατέκτησαν.
Χρειάζονται όμως υποστήριξη και ενίσχυση.
Τρεις γερμανικές μεραρχίες κρατήστε Cotentin.
Ανάμεσά τους, το 709 ευθυγραμμισμένο στην πρώτη άμυνα
κατά μήκος της ακτής.
Αυτή η διαίρεση αποτελείται γέροι και εθελοντές από την Ανατολή,
των Osttruppen, που είναι πολύ μακριά να είναι κεραυνοί του πολέμου.
Αν οι 8.000 άνδρες της 91ης μεραρχίας τοποθετημένο στη μέση
Αμερικανικές ζώνες αλεξίπτωτων είναι πολύ πιο έμπειροι,
ένα απρόβλεπτο γεγονός θα διαταράξει την ικανότητά τους να αντιδρούν.
Ακριβώς στη μέση από το βράδυ 5 έως 6 Ιουνίου,
Στρατηγός Wilhelm Falley αφήνει το αρχηγείο του,
Κάστρο Bernadville.
Το όχημά του κινείται προς το αγρόκτημα Minoterie.
Στρατηγός Φάλεϋ έχει ραντεβού με τον θάνατο.
Τι έγινε εδώ;
Εδώ, τη νύχτα της 5ης προς 6 Ιουνίου 1944,
Ο στρατηγός Φάλεϊ, που είχε φύγει στη Ρεν για ένα Kriegspiel,
στρατηγική άσκηση, θα επιστρέψει βιαστικά.
Υπάρχουν συμμαχικά αεροπλάνα που σωριάζουν τον ουρανό.
Θα αποφασίσει να επιστρέψει βιαστικά στο Picauville,
επιστροφή στο γήπεδο και όταν επιστρέψει εδώ,
Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές έχουν ήδη πέσει
πριν από περίπου 1 ώρα.
Υπάρχουν σχεδόν καμιά δεκαριά αλεξιπτωτιστές
γύρω στο 508ο σύνταγμα αλεξιπτωτιστές του 82ου.
Όταν το αυτοκίνητο του στρατηγού θα συμβεί
σε αυτόν τον μικρό επαρχιακό δρόμο, εδώ ακριβώς,
θα πέσει στην ενέδρα που έφτιαξαν οι αλεξιπτωτιστές.
Ο Μπρέιντεν μπαίνει εμπόδιο για να σταματήσει το αυτοκίνητο
και ο οδηγός συνεχίζει, οι αλεξιπτωτιστές πυροβολούν,
το αυτοκίνητο είναι γεμάτο με σφαίρες και τελειώνει εδώ
στον τοίχο του αγροκτήματος.
Ακριβώς εκεί; -Ακριβώς.
Ο στρατηγός σκοτώνεται. Ο οδηγός προσπαθεί να βγει.
Είναι αιχμάλωτος
και τον Ταγματάρχη Barthuzat, ο βοηθός του Falley,
προσπαθεί να πάρει πίσω το όπλο του, πυροβολείται.
Εναέρια αναγνώριση πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες αργότερα,
επαναφέρει μια σειρά από φωτογραφίες από το περιβάλλον του Κάστρου Μπέρναντβιλ.
Σε ένα από αυτά εμφανίζεται ένα όχημα εγκαταλειμμένο απέναντι
ενός επαρχιακού δρόμου, ακριβώς στο ύψος από το αγρόκτημα Minoterie.
Αυτό είναι το αυτοκίνητο του στρατηγού Falley.
Τι είναι, Regis;
Είναι το hubcap του αυτοκινήτου του στρατηγού Falley
που ανακτήθηκε μερικές δεκαετίες αργότερα,
εκεί, στο χαντάκι.
Είχε μείνει εκεί, στο χαντάκι; -Όλο αυτό το διάστημα.
Ακόμα πολύ εντυπωσιακό να έχουμε αυτού του είδους τη μαρτυρία
ενός ιστορικού γεγονότος.
Η κεφαλή του Horch του στρατηγού Falley.
Ο θάνατος του Falley, είναι μεγάλη απώλεια
για τους Γερμανούς εκείνη την ώρα της αποβίβασης.
Ναί. Αν αναλογιστούμε ότι το πεδίο της 91ης μεραρχίας
του οποίου είναι ο διοικητής είναι η κύρια γερμανική δύναμη
ικανό να αντιδράσει στην αποβίβαση,
μόλις την αποκεφαλίσουν, βλέπουμε ότι τα σχέδια
είναι πραγματικά αναστατωμένοι.
Θα το κάνουν πραγματικά δύσκολο να αντιδράσεις.
Και ο Αδόλφος Χίτλερ, επιπλέον, ακόμα δεν το γνωρίζεις αυτό;
Η ιστορία λέει ότι κοιμάται.
Στις 4 π.μ., ο στρατάρχης Von Rundstedt αίτηση στην ανώτατη διοίκηση
εξουσιοδότηση ανάπτυξης δύο τμημάτων προς την ακτή.
Θα περιμένει πολύ καιρό την απάντηση. Υπερμηκής.
Ο Χίτλερ μόλις και μετά βίας πήγε για ύπνο στην αετοφωλιά στο Μπερχτεσγκάντεν.
Ο Φύρερ άκουσε τον Βάγκνερ το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας.
Ρώτησε συγκεκριμένα να ξυπνάτε μόνο στις 9 π.μ.,
και κανένας Μην τολμήσεις να του ενοχλήσεις τον ύπνο.
Τη στιγμή ακριβώς που ο Φύρερ μπαίνει στο κρεβάτι του,
στα ανοικτά των ακτών της Νορμανδίας, μεταφόρτωση μονάδων επίθεσης
στο landing craft ξεκινά.
στον ουρανό, δημιουργείται ένα νέο κύμα συσκευών.
Οι πρώτες αερομεταφερόμενες ενισχύσεις
θα ξεκινήσει στη μάχη που μαίνεται στο έδαφος.
Μεταξύ 4 π.μ. και 4:10 π.μ., εκατό ανεμόπτερα
ποζάρει τόσο καλά που πονάει στο σκοτάδι.
Αυτές είναι οι επιχειρήσεις του Σικάγο και το Ντιτρόιτ.
52 ανεμόπτερα από την 82η στεριά στο LZ-W, νότια του Sainte-Mère-Église,
αλλά αποτυγχάνουν να αποβιβαστούν μόνο οκτώ αντιαρματικά πυροβόλα,
11 τζιπ και 220 στρατιώτες, πυροβολητές, σηματοδοτεί το προσωπικό
και η ομάδα διοίκησης του τμήματος.
49 από 52 ανεμόπτερα σχεδιάστηκε για την 101η γη στο LZ-E,
κοντά στο Hiéville,
φέρνοντας 155 άνδρες, 16 αντιαρματικά πυροβόλα των 57 χλστ.
μια μικρή μπουλντόζα, μια χειρουργική κεραία
και ένα ραδιοτζιπ με τρέιλερ εξοπλισμένο με σταθμό SCR-199 που επιτρέπει
να επικοινωνήσει με την Αγγλία.
Δυστυχώς, Στρατηγός Don Forrester Pratt,
δεύτερος στη διοίκηση του 101ου,
πεθαίνει στη συντριβή του ανεμόπτερου του.
Είναι ο πρώτος ανώτερος αξιωματικός σύμμαχος να πεθάνει στη Νορμανδία.
Στις 4:30 π.μ., ο Von Rundstedt διατάζει τη 12η Μεραρχία SS Panzer,
καθώς και το Panzerler, για να ξεκινήσετε αμέσως
για τον Καλβαντός.
Έξαλλος ο αρχηγός του επιτελείου
με εντολή της Βέρμαχτ, Στρατηγός Άλφρεντ Τζοντλ,
ακυρώνει την παραγγελία στις 6:30 π.μ.
Προτιμά περίμενε να ξυπνήσει ο Φύρερ.
Εκείνη την εποχή, Sainte-Mère-Église είναι ήδη στο χέρι
Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές του 82ου.
Έκοψαν το κύριο καλώδιο
από το στρατιωτικό τηλέφωνο στο Χερβούργο και δημιούργησε οδοφράγματα στα ανατολικά
και στα νότια της πόλης.
Ο αλεξιπτωτιστής του 101ου, Ο Ρόμπερτ Νούντι στη φωτογραφία που τραβήχτηκε
το βράδυ 5 προς 6 Ιουνίου, θα είναι στο εξώφυλλο του περιοδικού Air Force
να πηδήξει στο Sainte-Mère-Église.
Ήταν 19 ετών.
Σχεδόν αμέσως, Έτρεξα σε δύο τύπους από το Stick μου.
Υπήρχε ένας τύπος κρεμασμένος σε ένα δέντρο.
Και έτσι αποφάσισαν να πάει να κόψει το αλεξίπτωτο
να το κατεβάσει.
Αυτό ακριβώς έκαναν.
Έκοψαν και ο τύπος έπεσε με το λουρί του.
Δεν ξέρω πώς αυτός ο τύπος το βίωσε εκείνη την εποχή.
Είχαμε λάβει τις οδηγίες να μην φορτώσουμε αμέσως τα όπλα μας,
μήπως πυροβολήσουμε ο ένας τον άλλον σε άλλους.
Αλλά έπρεπε πυροβολούν τους Γερμανούς.
Και εγώ αμέσως γέμισα το όπλο μου.
ήμουν στην πραγματικότητα πίσω από το σπίτι του δημάρχου.
Ξέχασα το όνομά του τώρα, αλλά ήμουν σε ένα χωράφι,
ακριβώς πίσω από το σπίτι του.
Ήμασταν, θα έλεγα έξι ή επτά παιδιά
όταν φτάσαμε στην Place de Sainte-Mère-Église.
Περάσαμε γρήγορα πίσω από την εκκλησία.
Δεν είδα κανένα τύπο να κρέμεται από το καμπαναριό ή κάτι τέτοιο.
Αλλά ακόμα πυροβόλησε και μερικοί τύποι χτυπήθηκαν.
Θυμάμαι έναν τύπο, Θυμάμαι το όνομά του.
Το όνομά του ήταν Μπράουν.
Ήταν στα αριστερά της εκκλησίας
όταν πλησιάζουμε από μπροστά και υπήρχε ένας τοίχος εκεί σε όλη τη διαδρομή.
Νομίζω ότι είναι ακόμα εκεί.
Ο τύπος κρυβόταν εκεί.
Και όταν μας είδε, είπε: «Δεν πίστευα ότι θα τα κατάφερνα».
Φοβήθηκε και αυτός τι κάνουμε στην πραγματικότητα.
Ακόμα κι αν απειλούνται αντεπιθέσεις, από τις 4:30 π.μ.,
αυτή την 6η Ιουνίου 1944, το πανό με τα αστέρια πετάει στο Sainte-Mère-Église.
Το Δυτικό Μέτωπο είναι ανοιχτό.
Régis, ξέρουμε το Sainte-Mère-Église ευχαριστώ ή λόγω της ταινίας
"Η μεγαλύτερη μέρα", με αυτό το επεισόδιο μέσα στην ταινία
σχετικά με τον John Steele, που παραμένει κρεμασμένο στο καμπαναριό
και ποιος βλέπει τους συντρόφους του να σφαγιαστεί.
Έχει γίνει λίγο μύθος, αλλά συχνά ξεχνάμε
ότι η Sainte-Mère-Église ήταν αληθινά ένας από τους στόχους
Αμερικανικά αερομεταφερόμενα στρατεύματα.
Είναι αλήθεια ότι ο κινηματογράφος, τη δική μας φαντασία
κανόνισε την ιστορική αλήθεια, αλλά ο Sainte-Mère
Είναι πραγματικά ένας σημαντικός στόχος. για τους αλεξιπτωτιστές την D-Day.
Είναι διασταύρωση έξι δρόμων.
Εδώ είναι όλα τα στρατεύματα,
όλες οι ενισχύσεις θα περάσουν, για την επιχείρηση στο Χερβούργο
και το υπόλοιπο της Μάχης της Νορμανδίας.
Αυτός είναι ο πρωταρχικός στόχος και καταλαβαίνουμε καλύτερα το σύμβολο σήμερα.
Και πώς πραγματικά συμβαίνει; η σύλληψη του Sainte-Mère-Église;
Sainte-Mère-Église, κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης, είναι τρία ραβδιά,
δύο από την 101η και μία από την 82η, γύρω στους πενήντα αλεξιπτωτιστές
που πέφτουν κατά λάθος.
Μια ντουζίνα πέφτει στην πόλη
και η κατάληψη του Sainte-Mère θα παρέμβει με δύο εταιρείες του 505
που έπεσαν σωστά.
Αυτή είναι η καλύτερη πτώση ακριβώς βόρεια του Sainte-Mère.
Θα μπουν με έναν τρόπο σχετικά εύκολο.
Στις 4:30 π.μ. καθάρισαν την πόλη.
Υπήρξαν κάποιες ανταλλαγές κυρίως με ρόδι.
Υπάρχουν δέκα νεκροί από τη γερμανική πλευρά,
γύρω στους τριάντα κρατούμενους και ο στόχος από τους 360 αλεξιπτωτιστές που επιστρέφουν στην πόλη,
είναι να τοποθετηθούν πολύ γρήγορα οδοφράγματα σε όλες τις εξόδους από το Sainte-Mère.
Να αντιμετωπίσει αντεπιθέσεις; -Ναί.
Τα ξημερώματα η απόβαση δια θαλάσσης πρέπει να παρέμβει
γιατί όλα τα εμπόδια καλούνται, πολυβόλα, όλμοι, πυροβολικό.
Στο Sainte-Mère, βλέπουμε κανόνια και τανκς
που αρχίζουν να προετοιμάσει αντεπιθέσεις.
Άρα η πολυπλοκότητα δεν ήταν να πάρει το Sainte-Mère-Église.
Πρέπει να το υπερασπιστούμε και να υπερασπιστεί αυτό το στρατηγικό σημείο.
Δεν ήταν για να την πάρω αλλά να το κρατήσει
μόλις επενδύθηκε γρήγορα.
Στις 4:30 το πρωί μέχρι τα ξημερώματα, οι αγώνες ήταν πραγματικά γρήγοροι
και οι ανταλλαγές είναι πραγματικά σποραδικές.
Ξεκινώντας στις 5:45 π.μ. στα ανοικτά των ακτών της Γιούτα, 18 πολεμικά πλοία
κατευθύνουν τα κανόνια τους προς την ακτή και άνοιξε πυρ κατά των οχυρώσεων
του τείχους του Ατλαντικού.
Στις 6:10 π.μ., ο τακτικός βομβαρδισμός άμυνες παραλίας
ξεκινά κυρίως χάρη σε 300 βομβαρδιστικά σημαίνει B-26 Marauder.
Οι γενναίοι πιλότοι κατεβαίνουν κάτω από το θολό ταβάνι
και ρίχνουν τις βόμβες τους σε πολύ χαμηλό υψόμετρο.
Πραγματοποιούν έναν από τους βομβαρδισμούς το πιο αποτελεσματικό της ημέρας
και έχασε μόνο δύο αεροπλάνα.
Η απόβαση στις παραλίες της Νορμανδίας ξεκινά στις 6:30 π.μ.
Στην παραλία της Γιούτα, οι άντρες πετιούνται δύο χιλιόμετρα μακριά
νότια του στόχου τους.
Ευτυχώς φτάνουν
στη λιγότερο οχυρωμένη παραλία, βομβαρδίζεται από τα ξημερώματα
ανά 100 τόνους εκρηκτικών.
28 τανκς Σέρμαν κατάφερε να φτάσει στην ακτή.
Στις 8 π.μ., τέσσερα τάγματα,
σχεδόν 1000 στρατιώτες της Τέταρτης Μεραρχίας Πεζικού
βρίσκονται ήδη στην παραλία.
Ενδοχώρα, οι αλεξιπτωτιστές του 101ου,
που δεν κάνουν εκδρομές στην παραλία, πασχίζουν να σταματήσουν
μπαταρίες πυροβολικού τοποθετείται ως δεύτερη γραμμή άμυνας
που μόλις ανακάλυψαν γύρω από το Sainte-Marie du Mont.
Αν τα κανόνια του Hameau Germain δεν είναι στην μπαταρία
και θα εξουδετερωθεί γρήγορα, οι αλεξιπτωτιστές θα πρέπει
συμμετάσχουν σε μάχη στο Brécourt and Holdy, όπου πρέπει να αρπάξουν
οκτώ οβίδες τύπου Howitzer των 105 χλστ που πυροβολούν στην παραλία της Γιούτα.
Στο Holdy, γύρω στους πενήντα Γερμανούς υπερασπιστεί τη θέση,
αλλά μια χούφτα ατρόμητοι Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
αποφασίσει το ίδιο για να το πάρεις από καταιγίδα.
Ο Jean-Noël Ferroliet αφοσιωμένος οκτώ χρόνια της ζωής του
σε μια απίστευτη έρευνα.
Τώρα μένει στο σπίτι
που στέγαζε οι Γερμανοί πυροβολητές του Holdy,
στην πραγματικότητα Osttruppen, στρατιώτες από την Ανατολή.
Ανακατασκεύασε στις πιο μικρές λεπτομέρειες
οι μάχες των αλεξιπτωτιστών του 101ου για να πιάσετε την μπαταρία.
Jean-Noël εδώ, δεν είμαστε πολύ μακριά του Sainte-Marie du Mont.
Ήταν μια ζώνη πτώσης για τους Αμερικανούς το βράδυ της 6ης Ιουνίου 44;
Ναι, πίσω από το Sainte-Marie du Mont, Αυτή είναι η dropzone C.
Τυχαιώς, υπάρχουν λίγοι αλεξιπτωτιστές
που θα πέσει κατά μήκος της μπαταρίας που είναι ακριβώς πίσω
και που πρόκειται να σφαγιαστούν.
Υπήρχαν συγκεκριμένοι στόχοι για τους Αμερικανούς σε αυτόν τον τομέα;
Ναι, πίσω από το Sainte-Marie du Mont, είναι σίγουρο,
υπάρχει αυτή η μπαταρία Holdy.
Δεν ξέρουν πραγματικά όπου βρίσκεται στο Holdy.
Μπορεί επίσης να είναι στο δρόμο για την πόλη της Μπριζ.
Έχω την εντύπωση, όταν μου μιλάς έτσι,
ότι υπάρχει ένα μικρό παιχνίδι κρυφτού
εκείνο το βράδυ της 6ης Ιουνίου.
Οι Αμερικανοί δεν ξέρουν αναγκαστικά όπου πέφτουν με αλεξίπτωτο.
Έχουν ακόμα στόχους.
Αυτή η μπαταρία Holdy, αυτός είναι ένας από τους στόχους
αμερικανικές δυνάμεις.
Ναι, αυτός είναι ένας από τους στόχους αμερικανικές δυνάμεις
λόγω του Χόλντι, μπορείτε να πυροβολήσετε στην παραλία της Γιούτα.
Κράτα δεν βλέπεις όχι η παραλία της Γιούτα,
σκοπευτές ρυθμιστές είναι στην εκκλησία του Sainte-Marie du Mont.
Από εκεί μπορείτε να δείτε πολύ καλά Παραλία Γιούτα.
Είναι μπαταρία πολύ διακριτικό και αόρατο,
ίσως πιο επικίνδυνο όπως τα μπλοκ για την προσγείωση.
Δεν είναι μακριά από εδώ; - Είναι ακριβώς από πίσω.
Θα σε πάω εκεί. -Λοιπόν πάμε.
Ειδική επιχείρηση στο Holdy.
Είναι πραγματικά έτοιμο.
Άρα είναι εδώ όπου ήταν η μπαταρία.
Σερζ, εδώ ήταν η μπαταρία, ακριβώς στο λιβάδι.
Και βγήκαν τα κανόνια ακριβώς ανάμεσα στα δέντρα εδώ.
Και σχεδόν κατέβαινε μέχρι τα τρία τέταρτα του γηπέδου.
Πόσοι ήταν εκεί;
Τέσσερα κανόνια υπόφυσης τραβιούνται από κάμπιες και τρακτέρ.
Αυτά τα δέντρα ήταν εκεί.
Στις προηγούμενες φωτογραφίες, είναι λίγο μικρότεροι.
Είναι πολύ πιο ξεκάθαρο γιατί έχουμε θέση πυροβολικού.
Τα χαντάκια είναι καθαρά, αλλά έχεις τα ίδια δέντρα
εκτός από ένα ή δύο που είδα, που όμως έπεσε με τις φουρτούνες.
Αλλά είχες σε όλη τη διαδρομή έτσι.
Είχες ένα ολόκληρο αμυντικό σύστημα, είχες αλεπούδες στη γερμανική πλευρά,
και είχες χαρακώματα σαν αυτά.
Αυτό είναι στην πραγματικότητα ένα όρυγμα.
Βρίσκεις αυτό, θα βρεις αυτή τη φωτογραφία εκεί…
Στα βιβλία του Marc Bando, ο Αμερικανός ιστορικός,
βρήκες αυτή τη φωτογραφία
όπου υπάρχει ο Τζο Πίστον, αυτή η περίφημη αμερικανική παράγραφος που αναφέρεται,
όπου είναι έτσι, και εκεί είχες νεκροί Γερμανοί στρατιώτες.
Αν σου ξεκαθαρίσω όλο το κενό,
είσαι στο ίδιο μέρος παρά στη φωτογραφία.
Είμαστε πραγματικά σε ένα όρυγμα.
Εδώ, λοιπόν, είμαστε πραγματικά στο πεδίο της μάχης.
Εκεί, είμαστε πραγματικά στο πεδίο της μάχης.
Αυτή η μπαταρία στις 6 π.μ., είναι αιχμάλωτη.
Δεν θα μπορέσει ποτέ να πυροβολήσει στις παραλίες της Utah Beach.
Αυτό σημαίνει ότι τελικά, αλεξιπτωτιστές,
με τη σίγαση της μπαταρίας, σίγουρα έσωσε ζωές
στην παραλία της Γιούτα, διαφορετικά αυτά τα κανόνια θα είχαν συνεχιστεί
να πυροβολήσει στην παραλία.
Είναι βέβαιο, αυτό είναι σίγουρο.
Εάν η μπαταρία θα μπορούσε να έχει πυροδοτηθεί στην αποβίβαση,
αυτό θα είχε κάνει εκατοντάδες θάνατοι.
Αυτό είναι σίγουρο και σίγουρο.
Στον τομέα 101ᵉ,
Κλειδαριά La Barquette και τις γέφυρες Brévands
λαμβάνονται και κρατούνται από νωρίς το πρωί, παρά τις γερμανικές αντεπιθέσεις.
Στις 12 μ.μ., η πρώτη έξοδος Παραλία Γιούτα,
όχι μακριά από το Poupeville, πέφτει στα χέρια Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
και δημιουργείται επαφή με στοιχεία της Τέταρτης Μεραρχίας Πεζικού
αποβιβάστηκε το πρωί.
Σε λίγες ώρες, οι άλλες τρεις εξόδους,
Oudienville, Odouville de la Hubert, St-Martin de Varreville, είναι ασφαλείς.
Όμως οι Γερμανοί κρατούν ακόμα σταθερά τον κλάδο
από το Saint-Côme-du-Mont και ο δρόμος για το Carentan.
Η κατάσταση του 82ου είναι πιο κρίσιμη.
Το Sainte-Mère-Église είναι κατειλημμένο, αλλά η άμυνά του είναι περίπλοκη
και την ίδρυση αιγιαλού
και στις δύο όχθες du Merderet απέτυχε.
Πολλές μονάδες είναι απομονωμένες στη δυτική όχθη.
Στις αρχές του απογεύματος, το δεύτερο και το τρίτο
τάγμα του όγδοου συντάγματος το πεζικό εγκαταλείπει την παραλία της Γιούτα
και φτάνουν στο εσωτερικό χρησιμοποιώντας τα οδοστρώματα ένα και δύο.
Υποστηριζόμενο από τανκς Sherman,
θα συμμετάσχουν στην κατάληψη του Sainte-Marie du Mont.
Όμως στις 6 Ιουνίου, γύρω στις 4 μ.μ., οι Γερμανοί αντεπίθεση προς
από τη γέφυρα La Fière.
Οι αλεξιπτωτιστές της 82ης Αερομεταφερόμενης
αντιμετώπισέ τους 200 γρεναδιέρηδες και τα Πάντσερ
ενός τάγματος εκπαίδευσης τεθωρακισμένων, εξοπλισμένο με γαλλικά άρματα μάχης:
Renault R35s και Hotchkiss H39s.
Σε όλη την αρχή μετά τις 12 μ.μ. οι αλεξιπτωτιστές
βρίσκονται υπό συνεχή βολή πυροβολικού.
Στις 4 μ.μ. εμφανίζονται δύο τανκς στο Chaussée de La Fière.
Ένα πυροβόλο 57 χλστ και δύο ομάδες αντιτορπιλικών
οπλισμένοι με μπαζούκες τους καταστρέφουν.
Ενώ ένα τρίτο τανκ πλησιάζει επικίνδυνα
και απειλεί την αμερικανική θέση, δύο ατρόμητοι αλεξιπτωτιστές,
ακόμα να τελειώνουν τα πυρομαχικά, καταφέρετε να το καταστρέψετε κι εσείς,
σταματώντας έτσι η βίαιη γερμανική κατηγορία.
Αυτό το σενάριο συμβαίνει παντού. Οι αλεξιπτωτιστές δεν τα παρατάνε.
Παρά τη διασπορά τους, οι άντρες μαζεύονται,
συναντάται συχνά με αυτά άλλες εταιρείες, άλλα συντάγματα.
Αυτά του 82ου μερικές φορές ανακατεύονται με εκείνα του 101ου.
Οι πιο ανώτεροι αναλαμβάνουν τη διοίκηση από αυτές τις ανόμοιες ομάδες.
Όλοι προσπαθούν να εκπληρώσουν την αποστολή τους παρά την αριθμητική τους κατωτερότητα,
έλλειψη εξοπλισμού και πυρομαχικών.
Όταν αποτυγχάνουν να επιτεθούν σε στρατηγικά σημεία,
αυτά υπονομεύουν τους δρόμους,
στήνουν ενέδρες και να ιδρύσουν οχυρά σημεία
ότι οι Γερμανοί προσπαθήστε να μειώσετε πνίγοντάς τα
κάτω από πλημμύρα φωτιάς.
Στο λόφο 30, όχι μακριά από το Picauville,
500 Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές του 82ου θα παραμείνει
πολιορκημένος για αρκετές μέρες, υποβάλλονται συνεχώς
στο βομβαρδισμό Γερμανικές μπαταρίες.
Τους λείπει νερό, πυρομαχικά,
πλάσμα για τους τραυματίες, αλλά θα διαρκέσουν πέντε μέρες.
Πέρα από τον μύθο και την καρτ ποστάλ Sainte-Mère-Église,
μπορούμε να εξετάσουμε ότι η αμερικανική αερομεταφερόμενη επιχείρηση
το βράδυ της 6ης Ιουνίου 1944, ήταν επιτυχία;
Αν πάρουμε τους στόχους έναν προς έναν,
είναι δύσκολο για να βγάλουμε αυτό το συμπέρασμα.
Οι γέφυρες πάνω από το Douve δεν καταστρέφονται,
Saint-Côme-du-Mont δεν ελήφθη,
το 82ο δεν πέτυχε να κάνει την παραλία του.
Ωστόσο, Το Sainte-Mère-Église λαμβάνεται και κρατείται
και όλοι οι δρόμοι, όλες οι εκδρομές στην παραλία της Γιούτα
λαμβάνονται και ασφαλίζονται και αυτό θα επιτρέψει την αποβίβαση
στρατεύματα δια θαλάσσης που θα είναι σε συνθήκες
πολύ υποστηρικτικό που δεν θα μπορούσαν ποτέ να έχουν
χωρίς την αεροπορική επίθεση.
Υπό αυτή την έννοια, είναι επιτυχία.
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, οι αλεξιπτωτιστές
αποτελούσε ένα πρώτο κύμα μπροστά από την παραλία της Γιούτα
για να επιτρέψει την πρόοδο χερσαία στρατεύματα;
Ακριβώς. Οι απώλειες εδώ είναι συγκρίσιμες.
Το έχουμε ήδη αναφέρει, είναι 60% απώλειες για το 82ο,
40 για την 101η, υπολογίζουμε το 90% ο εξοπλισμός που χάθηκε κατά τη διάρκεια της επίθεσης.
Αλλά για όλα αυτά, Αμερικανοί παραστρατηγοί,
ιδιαίτερα στο 82ᵉ, θα αυξήσει ότι η δράση ήταν εξαιρετική.
Η μάχη των αλεξιπτωτιστών ήταν πραγματικά πολύ, πολύ καλό.
Έδειξαν πραγματικά τι ήξεραν να κάνουν.
Ναί. Έδειξαν ότι το δόγμα παρά,
κάθετη περιτύλιξη, ήταν σύγχρονος πόλεμος.
Ήταν κάτι πραγματικά αποτελεσματικό. να φτάσει σε ένα μέτωπο
μπροστά σε μια προσγείωση.
Στις 9 μ.μ. της 6ης Ιουνίου 1944,
εκτοξεύουν οι Σύμμαχοι επιχειρήσεις Keokuk και Elmira,
η αποστολή με ανεμόπτερα σημαντικών ενισχύσεων το οποίο θα σημαντικά
αύξηση της ισχύος πυρός Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές.
Στις παραλίες, οι επιχειρήσεις συνεχίζονται.
Στη Γιούτα, στο τέλος της ημέρας, περισσότεροι από 23.000 άνδρες,
1700 οχήματα μάχης και 1695 τόνους προμήθειας
προσγειώθηκαν.
Τα μεσάνυχτα της 6ης Ιουνίου 1944, το προγεφύρωμα είναι πράγματι
εγκαταστάθηκε στην παραλία της Γιούτα.
Αλλά οι τρόποι προς το Saint-Sauveur Le Vicomte στα δυτικά
και το Carentan στα νότια, για να επιτευχθεί η αποκοπή Cotentin,
και η διασταύρωση με τα στρατεύματα που αποβιβάστηκαν στην Ομάχα,
μένει να κατακτηθεί.
Οι πολυπόθητοι παραθαλάσσιοι
κατεβείτε σε μεγάλες τσέπες αλεξιπτωτιστές ακόμη απομονωμένοι.
Δύο ομάδες χωρίζονται σε κάθε πλευρά του Amfreville.
Μια ομάδα καταλαμβάνει στο Hill 30 μεταξύ Picauville και Chef-du-Pont.
Στοιχεία που αντιμετωπίζουν ο Brévands και γύρω από το La Barquette,
παραμένουν απειλούμενοι από τους Γερμανούς, κρατώντας το ύψος του Saint-Côme-du-Mont.
Και πολύ πιο νότια, μακριά από κάθε στόχο,
οι χαμένοι αλεξιπτωτιστές δύο συνταγμάτων περιχαρακώνονται στο Graignes.
Αμερικανικά τμήματα αλεξιπτωτιστών πλήρωσε βαρύ τίμημα
αυτή την 6η Ιουνίου 1944.
Σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν 2.500 αλεξιπτωτιστές.
Η 101η έχασε το 40% του προσωπικού της, το 82ο, 60%,
πολλοί από τους οποίους, το βράδυ της 6ης Ιουνίου, εξακολουθούν να χάνονται
ή απομονωμένος στην ύπαιθρο της Νορμανδίας.
Ο πληθυσμός να τους βοηθήσει όσο καλύτερα μπορεί.
Μερικοί χαμένοι αλεξιπτωτιστές θα περιπλανιέται για πολλές μέρες,
άλλοι δεν θα βρεθούν ποτέ γιατί φτάνουν γερμανικές ενισχύσεις.
Την Κυριακή 11 Ιουνίου 1944, τα ξημερώματα, οι 182 Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές
περιχαρακωμένο στο χωριό Graignes, δέχονται επίθεση από 2.000 γρεναδιέρηδες
της 17ης Μεραρχίας Πάντσερ SS.
Μια πρώτη επίθεση αποκρούεται.
Οι μάχες συνεχίζονται όλη μέρα.
Το βράδυ, οι Αμερικανοί συγκλονισμένοι,
διαλύσει τον αγώνα και ξαναπέφτουν σε αταξία.
Αφήνουν πίσω τους τραυματίες
και οι κάτοικοι του χωριού που δεν τράπηκε σε φυγή.
Αντίποινα κατά του άμαχου πληθυσμού που υποστήριξαν αυτούς τους απελευθερωτές
θα είναι τρομερά.
Το χωριό λεηλατήθηκε, μετά έβαλε φωτιά.
Τα Waffen SS εκτελούν τους επιζώντες.
32 πολίτες και τουλάχιστον
περίπου πενήντα Αμερικανοί στρατιώτες θα χαθεί.
Οι άλλοι κατάφεραν να διαφύγουν, αλλά η στάση των SS
λέει πολλά για την ψυχική τους κατάσταση.
Θα παλέψουν μέχρι τέλους.
Ξεκίνησε από τις παραλίες και την ύπαιθρο, οι αγώνες για την απελευθέρωση της Γαλλίας
και η Ευρώπη μόλις ξεκινούν.
Οι αλεξιπτωτιστές του 82ου και η 101η Αερομεταφερόμενη
δεν έχουν τελειώσει τον αγώνα.
Θα συμμετάσχουν πολλές άλλες μάχες.
Θα είναι σε όλους τους αγώνες
τον Σεπτέμβριο του 1944, στο Άρνεμ της Ολλανδίας, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους,
στη Bastogne του Βελγίου.
Αυτόν τον Ιούνιο του 1944, αρχίζει η μάχη της Νορμανδίας.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος απέχει πολύ από το να τελειώσει.
Οι Άγγελοι της Νίκης μόλις άνοιξαν το δρόμο.