Reich eagle ธงสวัสดิกะ และห่านเหยียบ
เราสบายดีในปี 2483
ภาพเหล่านี้ถ่ายทำในฝรั่งเศส ในปารีส โดยทหารของกองทัพเยอรมัน Wehrmacht
ในช่วงสงครามเขาอยู่ที่บ้านที่นี่
ทหาร, เจ้าหน้าที่, นายพลมากกว่า 100,000 นาย
ผู้ชายแต่ผู้หญิงก็ผ่าน โดย เมืองแห่งแสง
ปารีสเป็นความฝันสูงสุดสำหรับทุกคน
- ปารีส เป็นปีที่ดีที่สุด
น้ำหอม อาหารที่ดี
และอนุสรณ์สถานทั้งหมดนี้ให้เยี่ยมชม
ห่างไกลจากสนามรบ
ลอร์ดใหม่ที่สร้างจากปารีส เอลโดราโด
ทุกอย่างคิดสำหรับพวกเขา
- ผู้ครอบครองรู้วิธีการเลือกสถานที่ ที่ดีและสนุกที่สุด
พวกเขาจะไม่ทำให้ตัวเองอยู่ในอพาร์ทเมนต์ที่น่ากลัว ก็เป็นที่ชัดเจน.
ในละแวกใกล้เคียงที่หรูหรา, ประเทศเยอรมนีที่สอง.
ห้องโถง, ร้านกาแฟ, โรงภาพยนตร์ หรือข้อเสนอของเยอรมัน 100% ที่สงวนไว้สำหรับทหาร
- พวกเขาต้องสามารถใช้ชีวิตแบบชาวเยอรมันได้ มันสำคัญมาก
เหล่าทหารหาญเพลิดเพลินที่นี่ไม่มีสิ่งกีดขวาง
ในเวลากลางคืน คาบาเรต์ โรงละคร ร้านอาหาร แต่ยังมี โสเภณีชาวฝรั่งเศสอยู่ในการกำจัดของพวกเขา
- มันทำให้ฉันเพลิดเพลินไปกับสิ่งต่างๆ ที่ฉันไม่มีที่บ้าน
ตัวอย่างเช่นซ่องโสเภณี
สำหรับชาวปารีส การยึดครองของเยอรมัน นำไปสู่การขาดแคลน
ตั๋วปันส่วน แต่ยังมีการจู่โจมและการปราบปรามอย่างดุเดือดอีกด้วย
- เว้นแต่ฉันจะเข้าใจผิด เรารู้สึกถึงมือของผู้ยึดครอง
และถ้าทุกคนต่อต้านพวกเขา ฝรั่งเศสและเยอรมัน บางครั้งก็จะเข้ามาใกล้
จากความเกลียดชัง บางคนจะผ่านไปสู่ความรัก
และเรื่องราวของ Marguerite และ Otto จะให้กำเนิดลูกด้วยซ้ำ
- พ่อของฉันรักแม่ของฉันอย่างจริงใจและ แม่รักพ่อเสมอ
เธอโกรธมากเกี่ยวกับเรื่องนี้
การผจญภัยในปารีสของทหารเหล่านี้ พวกเขาเป็นคนบอกพวกเขา
First Klaus ทหารกองทัพ กองทัพอากาศ.
และเกอร์ทรูด พนักงานรับโทรศัพท์
แล้วลูกของทหารที่ได้ยิน เรื่องราวและภาพถ่ายและเอกสารที่เก็บถาวรของพวกเขา
วันนี้ Peter Lorenz ลูกชายของเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่อาวุโส และ Margaret Viteux
ลูกสาวของทหารสามัญ เป็นผู้พิทักษ์ความทรงจำของบิดา
- เขารู้สึกทึ่งกับชีวิตของมหานครแห่งนี้
แต่ยังมีไดอารี่อีกหลายพันเล่ม อัลบั้มภาพจำนวนนับไม่ถ้วน
โดยไม่ลืมจดหมายหลายล้านฉบับที่ส่งมา ในช่วงสงครามกับครอบครัว
เรื่องราวที่ไม่ซ้ำกันมากมายรับรอง ในช่วง 4 ปีที่ผ่านมาเมื่อปารีสเป็นของเยอรมัน
ทหารและเจ้าหน้าที่เหล่านี้เป็นใคร?
พวกเขาใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างไร ในเมืองที่สวยที่สุดในโลก?
และอะไรคือความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่าง ลอร์ดคนใหม่และชาวปารีสที่ถูกพิชิต?
เป็นครั้งแรกที่ยึดครองกรุงปารีส บอกผ่านปลายอีกด้านของกล้องโทรทรรศน์
ทางด้านทหารเยอรมัน
ปารีส การยึดครองของชาวเยอรมัน
14 มิถุนายน 2483
ในปารีสอากาศจะสดใส
แต่เมืองหลวงเป็นเมืองที่ตายแล้ว
ถนน ระเบียงร้านกาแฟ และอาคารว่างเปล่า
จากชาวปารีส 1.8 ล้านคน หลบหนีกว่า 1 ล้านคน
และด้วยเหตุผลที่ดี ฝันร้ายที่เลวร้ายที่สุดของพวกเขากำลังก่อตัวขึ้น ให้กลายเป็นความจริง
Wehrmacht กองทัพเยอรมัน เดินทัพเข้าเมืองหลวง
ฮิตเลอร์พ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศส
ขอบคุณ Blitzkrieg สายฟ้าแลบ
ในเวลาเพียง 5 สัปดาห์ของการต่อสู้ที่ดุเดือด
ทหารเสียชีวิต 80,000 นาย
ห่างจากปารีสไม่กี่กิโลเมตร กองทหารที่ได้รับชัยชนะจะหยุดชะงักเป็นครั้งสุดท้าย
เวอร์เนอร์ส่วนตัว 18 ปี ชาวโลเวอร์แซกโซนีจำได้
- ก่อนเข้าเมืองต้อง ที่เราทำความสะอาดยานพาหนะและเครื่องแบบของเรา
เราก็ต้องแสดงตัวเป็น ทหารที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
เราต้องสร้างความประทับใจที่ดี
มันมาจากทางเหนือ Porte de Clignancourt และ Porte de la Villette
ที่หน่วยแรกมาถึง
- หน่วยแรกมาถึง ในปารีสประมาณ 6 โมงเช้า
นี่คือหน่วยรถจักรยานยนต์
พวกเขามุ่งหน้าไปยัง Place de la Concorde
นอกจากนี้ยังจะกลายเป็นสถานที่ศูนย์กลาง สำหรับกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมัน
ชาวเยอรมันไม่พบอะไรเลย การต่อต้านในกรุงปารีส
ปารีส เมืองแห่งแสงเพิ่งล่มสลาย อยู่ในมือของ Reich
การจับที่ดีและจุดทอง ของแคมเปญที่ประสบความสำเร็จ
ส่วนตัวเคลาส์อายุ 19 ปีในขณะนั้น
และเขาวัดโชคของเขา
- ฉันมีความสุขที่ได้อยู่ในปารีส นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่อาจเกิดขึ้นกับฉัน
ฉันมาจากเบอร์ลิน ฉันรู้จักเมืองใหญ่ๆ แต่ปารีสยังคงเป็นคลาสที่เหนือกว่า
ที่นี่ฉันสามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องเสี่ยงชีวิต
ที่นี่ฉันไม่ตกอยู่ในอันตรายถึงตายอีกต่อไป
ขั้นตอนต่อไปสำหรับกองกำลัง Wehrmacht ตั้งกองบัญชาการทหารของพวกเขา
ในเมืองร้างสองในสาม ของผู้อยู่อาศัย เงื่อนไขในอุดมคติ
โรงแรมขนาดใหญ่ว่างเปล่า และอพาร์ตเมนต์ส่วนใหญ่ด้วย
เพื่อหลีกเลี่ยงการต่อสู้ ปารีสได้รับการประกาศเป็นเมืองเปิด
โดยทางการฝรั่งเศส
นั่นหมายความว่าเธอต้องโค้งงอ ตามข้อกำหนดของผู้ชนะ
ดังนั้นชาวเยอรมันจึงมีอาหารตามสั่ง
- คู่มือที่ดีที่สุดคือคู่มือมิชลิน ซึ่งแปลเป็นภาษาเยอรมันด้วย
มิชลินไกด์ เรดไกด์ พ.ศ. 2482
สถานที่ที่ดีที่สุดคืออะไร? โรงแรมที่ดีที่สุด?
ดังนั้นผู้ครอบครองจึงสามารถเลือกสถานที่ได้ ที่ดีและสนุกที่สุด
และเป็นสัญลักษณ์ของกรุงปารีสมากที่สุดด้วย
แน่นอนว่านี่คือสัญลักษณ์
พวกเขาจะไม่ยอมอยู่ในอพาร์ทเมนต์ที่น่ากลัว ก็เป็นที่ชัดเจน.
และโรงแรมที่ต้องการเหล่านี้ ล้วนมีเกียรติมาก
เริ่มต้นด้วย Meurice, rue de Rivoli สำนักงานใหญ่ของนายพล Chambourg
เจ้านายคนใหม่ของปารีส
เดอะริทซ์ ปลาซวองโดม พระราชวังที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง
สงวนไว้สำหรับผู้สูงศักดิ์ เที่ยวปารีส.
จอมพลแฮร์มันน์ เกอริง ผู้บัญชาการทหารอากาศ,
มีห้องสวีทที่จองไว้สำหรับปี
ฝั่งซ้าย โรงแรม Lutetia ทันสมัยที่สุดในบรรดาพระราชวังในกรุงปารีส
กลายเป็นที่นั่งของ Abwehr หน่วยสืบราชการลับของเยอรมัน
และที่สำคัญที่สุดในบรรดามาเจสติก
โรงแรมแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ MBF หรืออีกนัยหนึ่งคือ กองบัญชาการทหารสูงสุดสำหรับฝรั่งเศสทั้งหมด
นายพล Otto von Stülpnagel เป็นหัวหน้า
- แต่ละครั้งจะเป็นสัญลักษณ์ มันคือประตูชัย ไม่ใช่อะไรหรอก
Avenue d'Iéna ชื่อทั้งหมดนี้ ซึ่งเป็นชัยชนะของนโปเลียน
และยังเป็นการแก้แค้นอีกด้วย เป็นการแก้แค้น!
และรับประกันความปลอดภัยสูงสุด ในสถานที่ที่อ่อนไหวเป็นพิเศษเหล่านี้
หน่วยสืบราชการลับของนาซี รับแผนการที่แม่นยำ
- แผนที่ของที่ดินซึ่งมีให้ใช้งานฟรี
และแผนเหล่านี้จะแสดงประตูทางเข้าเสมอ ประตูทางออกในกรณีที่มีการโจมตี
มีโอกาสหลบหนีเสมอ
และแน่นอนสถานที่ขอ ถูกสร้างขึ้นตามความเป็นไปได้เหล่านี้
วิ่งหนีอยู่เสมอ
ยิ่งมีสถานที่สำคัญมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น ประตูทางออกหนึ่ง สอง หรือสามประตู
เจ้าหน้าที่จะได้ไม่ต้องบ่น ที่พักของพวกเขา
พระเจ้าจอร์จที่ 5 ราฟาเอล คริลอน รอยัลมองโซ
และที่อยู่อันทรงเกียรติอื่น ๆ สงวนไว้สำหรับพวกเขา
คำถามของความสะดวกสบาย แต่ไม่เพียงเท่านั้น
- ทุกห้องมีโทรศัพท์
ไม่เพียงแต่รองรับทุกคนเท่านั้น แต่เรายังมีโครงสร้างพื้นฐาน
สิ่งที่จำเป็นคือการมีไฟฟ้า และควบคุมชุมสายโทรศัพท์.
เนื่องจากโรงแรมมีเฉพาะเตียงเท่านั้น
จากนั้นคุณต้องการโต๊ะทำงาน โคมไฟ เครื่องพิมพ์ดีด
ดังนั้นชาวเยอรมันจึงสร้างรายการที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความต้องการที่ชาวฝรั่งเศสต้องตอบสนอง
แล้วมันทำงานอย่างไร ?
ใช้ตัวอย่างของมาเจสติก ด้วยห้องชุดสุดหรู
ชั้น 1 ห้อง 119 กลายเป็น สำนักงานของผู้รับผิดชอบ
เพื่อจัดการสิทธิ์ของทหาร
ประตูถัดไป เดิมเป็นห้อง 118 มันถูกเปลี่ยนเป็นสำนักเลขาธิการ
และตอนนี้ใช้ 117 สำหรับการบันทึก ทหารที่เพิ่งมาถึง
สูงขึ้นไปสองสามชั้นในวันที่สี่ ห้องชุดเดิม 464 กลายเป็นสำนักงานของดร. ไมเคิล.
เขามีหน้าที่ควบคุมเศรษฐกิจทั้งหมด ของฝรั่งเศสในเขตเยอรมัน.
หน่วยงานทหารสูงสุด ได้รับเชิญที่นั่น
การตกแต่งเรียบง่ายและเรียบง่าย
ภาพเหมือนของฮิตเลอร์และนั่นแหล่ะ
ความเข้มงวดทางทหารบังคับ
โดยรวมแล้วชาวเยอรมันร้องขอ 400 โรงแรมในปารีส
เจ้าของโรงแรมเหล่านี้ จะได้ไม่ต้องบ่น
ผู้ครอบครองจ่ายบิลของเขา แต่ด้วยเงินฝรั่งเศส
ขึ้นอยู่กับฝรั่งเศสที่จะจ่าย ค่าใช้จ่ายในการยึดครองของเยอรมัน
400 ล้านฟรังก์ หรือ 160 ล้านยูโรทุกวัน
- พวกเขาตั้งค่าบัญชีธนาคาร ซึ่งรัฐฝรั่งเศสจะเป็นผู้ชำระ
400 ล้านฟรังก์ต่อวัน
ด้วยเงินจากบัญชีนี้ ที่ชาวเยอรมันกำลังจะจัดหาเงินทุนในการยึดครอง
โรงแรม แต่ยังจัดส่ง สู่อาณาจักรไรช์
เยอรมนีชำระค่าใช้จ่าย แต่ด้วยเงินฝรั่งเศส
สำหรับความต้องการของพวกเขาชาวเยอรมันก็จับมือกัน บนอพาร์ตเมนต์หรือแม้แต่ทั้งอาคาร
ของธนาคารอังกฤษที่มีชื่อเสียงมาก ลอยด์สออฟลอนดอน.
ซึ่งกลายเป็นสหภาพเครดิตไรช์
จากนั้นในอาคารและอพาร์ตเมนต์ ชาวยิวในปารีสที่หนีพวกนาซี
และแน่นอนไม่มีคำถามในการจ่ายค่าเช่า
หากคุณเป็นชาวยิว สมาชิกในครอบครัว ชาวอังกฤษ ชาวอเมริกัน คุณไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ
มีอพาร์ทเมนต์ที่ว่างเปล่า ดังนั้นจึงมีการแตกแยก
มีข้อกำหนดและมีตราประทับ
มีการปิดผนึกและอพาร์ทเมนท์เหล่านี้ พวกเขาเรียกว่าอพาร์ตเมนต์ของชาวยิว
เป็นที่รู้จักกัน
ฉันกำลังคิดถึงคฤหาสน์ของรอธไชลด์ ตัวอย่างเช่น.
คฤหาสน์ Rothschild บนถนน Foch กลายเป็นสำนักงานใหญ่ของ Sipo-SD
รู้จักกันในนามเกสตาโปและหน่วยเอสเอสที่น่ากลัว หน่วยรักษาความปลอดภัย
มันเป็นปีกติดอาวุธของพรรคนาซี ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมอำมหิต
ต่อศัตรูของอาณาจักรไรช์
- ทุกครั้งที่สถานที่นี้ถูกส่งคืน
เราเปลี่ยนสถานที่ และเราให้จุดประสงค์ใหม่แก่มัน
แต่ในขณะนี้ SS และ Sipo-SD ทำไม่ได้ ใช้เฉพาะเครื่องหมายของพวกเขาอย่างระมัดระวัง
อำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือของ Wehrmacht กองทัพเยอรมัน แต่สำหรับตอนนี้เท่านั้น
สำหรับโรงแรมและอาคารที่ต้องการ
นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาล Lariboisière 2 แห่ง และ Pitié Salpêtrière
คลินิกทันตกรรมในเขต 13ᵉ
นอกจากนี้ยังมีค่ายทหารซึ่งสามแห่งตั้งอยู่ในใจกลางเมือง เจ้าชายยูจีน โรงเรียนเตรียมทหาร และแม้แต่โพลีเทคนิค
ที่นี่จะเป็นที่พักของทหาร ภายใต้เงื่อนไขที่ง่ายกว่ามาก
- และแน่นอน บางเมือง ได้รับสิทธิพิเศษ
และทางตะวันออกของกรุงปารีสถือเป็น ย่านโคมแดง ย่านคอมมิวนิสต์
10ᵉ, 11ᵉ, 19ᵉ, 20ᵉ ที่นั่นมีชาวเยอรมันอยู่น้อยมาก
ผู้ครอบครองประกาศเคอร์ฟิว
ไม่มีใครอยู่บนถนนในปารีสตั้งแต่เวลา 23.00 น.
และควรปิดกั้นหน้าต่าง
ชาวเยอรมันต้องการเมืองร้าง และมองเห็นจากท้องฟ้าไม่สามารถมองเห็นได้ในตอนกลางคืน
ประตูเมืองหลวงถูกวางไว้ข้างใต้ การเฝ้าระวังสูง
ระหว่างรถถังและสิ่งกีดขวาง ทุกคน ต้องโชว์พาว
เพื่อเข้าสู่กรุงปารีส
แน่นอนว่าชาวฝรั่งเศส แต่ยังเป็นทหารของ Reich
งา, Ausweis, ทางผ่าน, ใช้ได้ตั้งแต่ไม่กี่ชั่วโมงถึงหลายเดือน
ในการรับมัน ให้ไปที่ Kommandantur จัตุรัสโอเปร่า
- Kommandantur เทียบเท่า ของศาลาว่าการเมืองฝรั่งเศส
มันจัดการเรื่องการบริหารทั้งหมด ทุกวัน.
และจัดส่งเอกสารทั้งหมดที่ต้องการ ได้รับอนุญาตจากชาวเยอรมัน
แต่ยังทำหน้าที่เป็นจุดรับสัญญาณ สำหรับทหารเยอรมัน
พวกเขาพบทุกสิ่งที่พวกเขาแสวงหา ที่ Kommandantur
และเพื่อให้แน่ใจว่าปารีสจริงๆ กลายเป็นภาษาเยอรมัน
ทางแยกที่สำคัญของเมืองหลวง ดูแผงเหล่านี้เจริญ
เพื่อสั่งการกองกำลังไปยังจุดยุทธศาสตร์
โรงพยาบาล ค่ายทหาร และแน่นอน ศูนย์บัญชาการ
ในช่วงฤดูร้อนปี 1940 ปารีสได้รับการเปลี่ยนแปลง ในเมืองเยอรมัน
- และนี่คือขบวนพาเหรด ซึ่งสวมมงกุฎแห่งความรุ่งโรจน์นี้
การแสดงพลังครั้งแรกของลอร์ดใหม่ ขบวนพาเหรดแห่งชัยชนะ,
ที่เชิงประตูชัย
ทหาร 10,000 นาย ขนลุกซู่ บนถนนที่รกร้างว่างเปล่า
- หน่วยเยอรมันทำขบวนพาเหรดครั้งแรก แห่งชัยชนะ
ไม่ใช่บนถนนชองเซลีเซ่ อย่างที่มักพูดกันว่า
แต่บนถนนอเวนิวฟอช
คุณสามารถดูได้ในรูปภาพ
ประตูชัยเฉียงไปหน่อย
ถ้าคุณต้องการความคิดเห็นของฉัน มันเป็นความพยายาม เพื่อไม่ให้ฝรั่งเศสขุ่นเคืองจนเกินไป
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ชายเหล่านี้ เป็นช่วงเวลาแห่งพลังอันยิ่งใหญ่
ทหารหนุ่มชาวออสเตรียจำได้
"เรารู้สึกเหมือนเป็นนายของโลก ขณะข้ามกรุงปารีส
ฉันคิดว่ามันเป็นความรู้สึกปกติ สำหรับทหาร
เราภูมิใจที่เอาชนะฝรั่งเศสได้ เร็วที่สุด”
แต่สิ่งที่ดีที่สุดยังมาไม่ถึง
การยอมจำนนของศัตรูทางพันธุกรรม 10 วันต่อมา
- อนุสาวรีย์แห่งความเย่อหยิ่งของ Gallic ถูกปกคลุมด้วยธงของ Reich
ฮิตเลอร์เคลื่อนไหวด้วยตนเอง
เขาต้องการให้การยอมจำนนของฝรั่งเศสเกิดขึ้น เช่นเดียวกับชาวเยอรมันเมื่อ 22 ปีก่อน ในปี 1918
สถานที่แรก การเคลียร์ของ Rotonde ใกล้กงเปียญ 50 กม. ทางเหนือของปารีส
จากนั้นเกวียนคันนี้ก็นำออกมาจากพิพิธภัณฑ์โดยเฉพาะ
มันอยู่บนโต๊ะเดียวกันกับภาษาฝรั่งเศส และเยอรมันได้ลงนามสงบศึก
วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461
ชัยชนะของFührerในอีกไม่กี่วันต่อมา พร้อมเซอร์ไพรส์เยือนปารีส 6 โมงเช้า
ทริปเดียวของเขาที่เมืองนี้ที่ทำให้เขาหลงใหล ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
- เขาอยู่ที่หอไอเฟล ที่โทรคาเดโร
ที่ที่เราถ่ายภาพที่มีชื่อเสียงของเขา
จากนั้นเขาก็ไปที่โรงละครโอเปร่า
มีแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ดูแลแขกที่มีกุญแจ และใครสามารถเยี่ยมชมคณะผู้แทนนี้ได้
ระหว่างการเยือนครั้งนี้ ฮิตเลอร์สังเกตว่ามี การเปลี่ยนแปลงจากแผน
ซึ่งทรงศึกษามาแต่ทรงพระเยาว์
แผนการเหล่านี้ของโอเปร่าเขารู้ดี เกือบจะด้วยหัวใจ
และเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกก็ยืนยันกับเขา งานที่ทำเสร็จแล้ว
คุณสามารถเห็นได้ว่าเขาหลงใหลเพียงใด โดยเมืองนี้.
ต่อมา ฮิตเลอร์จะมอบความไว้วางใจให้สถาปนิกของเขา อัลเบิร์ต สเปียร์.
“มันเป็นความฝันในชีวิตของฉัน จึงจะเที่ยวปารีสได้
ฉันมักจะสงสัย ไม่ว่าจะทำลายกรุงปารีส
แต่เมื่อเราสร้างใหม่แล้ว เบอร์ลินใหม่
ปารีสจะเป็นเพียงเงาของมันเท่านั้น
แล้วทำลายมันทำไม”
ความหลงใหลในนครแห่งแสงนี้ ฮิตเลอร์เล่าให้โจเซฟ เกิ๊บเบลส์ฟัง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาชวนเชื่อของนาซี
สำหรับเกิ๊บเบลส์ ปารีสจะเป็นเมืองจัดแสดงของ Reich
สถานที่ที่ชีวิตดี หากคุณเป็นคนเยอรมัน
- ในสายตาของ Goebbels ปารีสต้องระงับ สถานที่พิเศษใน Reich
เขาเข้าใจอย่างรวดเร็วว่าจำเป็นต้องรักษาไว้ บรรยากาศและความเป็นเอกลักษณ์ของเมืองนี้
สร้างคำสั่งโดยทั่วไปของเยอรมันในปารีส
ทำให้ปารีสเป็นเบอร์ลินแห่งที่สอง
มันไม่ได้อยู่ในความสนใจของชาวเยอรมัน
ปารีส เมืองแห่งการจัดแสดง เพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่เหล่าทหารหาญ
ที่ที่พวกเขาสามารถผจญภัยได้
ปารีสจะเป็นเมืองแห่งการพักผ่อนของนักรบ
ที่ซึ่งเขาสามารถลืมความทรมาน สนามรบ
และถ้าเยอรมันชนะสงคราม
พวกเขาจะสามารถชนะได้หรือไม่ หัวใจของชาวปารีส?
ปลายฤดูร้อนปี 1940 ด้วยการลงนามสงบศึก
สงครามจบลงด้วยดีและจบลงอย่างแท้จริง อย่างน้อยก็ในฝรั่งเศส
กองกำลัง Wehrmacht กลายเป็น กองกำลังยึดครอง
กิจวัตรประจำวันค่อย ๆ เข้าที่เข้าทาง
- ประการแรกคือคนงานประจำที่ทำงาน ในการปกครองต่างๆ
อยู่ระหว่าง 20 ถึง 25,000 และอย่าเปลี่ยนบ่อยนัก
ในปารีส ไม่จำเป็นต้องมีกองทหารรบ แต่ก็ยังมีทหารจำนวนหนึ่ง
ซึ่งสามารถระดมได้ในกรณีเกิดปัญหา
จากนั้นมีอุตสาหกรรมรอบนอก
ซึ่งพัฒนาอาวุธให้เยอรมัน
โดยเฉพาะรถถัง
และต้องใช้ทหารเพื่อลองพวกเขา
แต่ไม่ใช่แค่ผู้ชายเท่านั้น ในกองทัพเยอรมัน
ผู้ช่วยหญิงสาวของ Wehrmacht มาเป็นกำลังเสริม
พวกเขาคิดเป็นน้อยกว่า 10% ของพนักงาน แต่มีส่วนร่วมในสงคราม
โดยการดำรงตำแหน่งและการปลดออก ดังนั้นคนที่เข้าร่วมด้านหน้า
ส่วนใหญ่เป็นเลขาหรือโอเปอเรเตอร์ ในการส่งสัญญาณ
ชาวฝรั่งเศสพบชื่อเล่นทันที หนูสีเทา
และถ้าเธอยอมรับ ก็ไม่จำเป็น ด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์
- เครื่องแบบดูดีมีระดับมาก เขาเป็นช่างตัดเสื้อ
ช่างตัดเสื้อเป็นสิ่งที่ สง่างามมากในเวลานั้น
กองทัพจึงเสนอช่างตัดเสื้อให้ผู้หญิงเหล่านี้ ที่เธอไม่สามารถจ่ายได้
ส่วนใหญ่มาจากบ้าน ค่อนข้างเจียมเนื้อเจียมตัวและพบว่าเครื่องแบบนี้
เป็นสิ่งที่พิเศษมาก
สงครามยังช่วยให้พวกเขาหลบหนีจากบทบาท แม่บ้านที่กำหนดโดยลัทธินาซี
เธอได้ค้นพบอาณาจักรใหม่ของฮิตเลอร์เป็นโบนัส ด้วยอัญมณีแห่งปารีส
- เมื่อพวกเขาได้รับมอบหมายให้ไปที่ประเทศเยอรมนี หรือในออสเตรีย พวกเขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
เพราะเธออยากไปต่างประเทศ
ในบรรดาจุดหมายปลายทางยอดนิยม แน่นอนว่ามีฝรั่งเศสและโดยเฉพาะปารีส
อันดับหนึ่งคือปารีส
เมืองแห่งแฟชั่นและเมืองแห่งความรัก
ในหมู่พวกเขาคือเกอร์ทรูดจากก หมู่บ้านเล็กๆ ทางตอนเหนือของเยอรมนี
เธอเป็นหนึ่งในผู้โชคดีคนนั้น ซึ่งได้รับมอบหมายให้ไปปารีส
ตอนนั้นเธออายุ 20 ปี
- ฉันไม่มีความคิดที่เฉพาะเจาะจง เกี่ยวกับสิ่งที่รอฉันอยู่ในปารีส
ฉันแค่ดีใจที่ฉันไม่เสร็จ ในโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมัน
ฉันได้รับมอบหมายให้ขนส่ง kommandantur ทางเหนือ
เกอร์ทรูดมาถึงในปี 2483 พร้อมกับกลุ่มเด็กผู้หญิง 30 คน
พวกเขาพักอยู่ในโรงแรม ใกล้กับ Madeleine
ในปารีส ทุกอย่างเป็นเรื่องใหม่สำหรับเธอ
- เราอยู่ในมหานคร
พวกเราส่วนใหญ่ไม่รู้ ไม่ใช่เมืองใหญ่
เรารู้สึกแปลกแยก หายไปเล็กน้อย
คุณต้องเข้าไปในหัวของคุณจริงๆ ว่าตอนนี้เราอยู่ในฝรั่งเศสและไม่ได้อยู่ในเยอรมนีอีกต่อไป
ในตอนแรกเราไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปไหน คนเดียวจากโรงแรมของเรา
เราถูกผลักดันให้ทำงานของเรา
เรากลัวนิดหน่อย
เราไม่รู้ว่าชาวฝรั่งเศสกำลังทำอะไรอยู่ ตอบสนองต่อการปรากฏตัวของเรา
ชาวฝรั่งเศสจะมีปฏิกิริยาอย่างไร?
นี่คือความกังวลของพนักงาน
ไม่มีคำถามในการปล่อยทหารเข้าไปในป่า
สำหรับการเข้าพักเดือนแรกของเขา ไพรเวทเคลาส์ ถูกส่งไปยังค่ายทหารของกรุงปารีส
- เราต้องปักหลักก่อน ในค่ายทหารของเราที่โรงเรียนเตรียมทหาร
ค้นหาเครื่องหมายของเรา ทำความสะอาดเครื่องแบบของเรา
คุณรู้ไหม ชีวิตประจำวันของทหารคือ จัดระเบียบเป็นนาทีเสมอ
เราหากิจกรรมให้คุณทำเสมอ เราไม่เคยเบื่อ
แต่เราไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไป ทันที
และคำสั่งมาจากFührerเอง ลงวันที่ 18 มิ.ย. 40
ทหารต้องเป็นแบบอย่างของจิตวิญญาณ ทหารเยอรมันในแง่ของความชอบธรรม
ร่าเริง, เป็นลูกผู้ชาย, ในทุกสถานการณ์
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฮิตเลอร์สั่งให้ทหารแต่ละคน ปฏิบัติตนให้ถูกต้องกับชาวปารีเซียง
เป้าหมายเพื่อทำให้ศัตรูเป็นพันธมิตร
ในปี 1940 ชาวฝรั่งเศสรู้สึกว่าถูกทอดทิ้ง โดยรัฐบาลของเขาเอง
ทางฝั่งเยอรมันเราตระหนักดี ความสิ้นหวังและความโกรธของชาวฝรั่งเศส
ต่อต้านรัฐของพวกเขาเป็นโอกาสที่จะยืนหยัด ในที่มีแสงดี
ที่ระดับสูงสุด เราผนึกข้อตกลง ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2483
เมื่อฮิตเลอร์พบกับจอมพลเปแตน ในเมืองมงตัวร์
ด้วยการจับมือกันนั้น นักสู้เก่า ของ Verdun ให้คำมั่นสัญญาอย่างเป็นทางการว่า
ความร่วมมือของรัฐบาลวิชี สู่จ้าวแห่งยุโรปคนต่อไป
ตอนนี้ยังคงครองใจชาวปารีส
ปฏิบัติการยั่วยวนที่แท้จริงจึงเริ่มต้นขึ้น
ทหารปรากฏตัวทุกวัน บน Champs Elysees
รองเท้าบูทขัดเงาไร้ที่ติ และเป็นระเบียบเรียบร้อย
แล้วท่าทางเชิงสัญลักษณ์ที่แข็งแกร่งมากนี้
พวกเขามานั่งสมาธิที่สุสานของ ทหารนิรนาม ใต้ประตูชัย
ส่วยการคำนวณมาก
- ชาวเยอรมันมีชื่อเสียง เป็นคนป่าเถื่อนโดยเฉพาะในฝรั่งเศส
และแล้วคนป่าเถื่อนก็มาถึง
แต่เราพบว่าเขาไม่เหมือน แก่คนป่าเถื่อน
และพวกเขาไม่ได้ประพฤติเช่นนั้น
ปรากฎว่าไม่กิน เด็กเล็กก็เช่นกัน
สิ่งที่เราไม่แน่ใจในตอนแรก
พวกเขามีกลิ่นอายของผู้ชนะ
พวกเขาทำให้ทุกคนหลงใหลโดยไม่มีข้อยกเว้น แม้แต่ผู้ชาย
เราเข้าใจได้ว่าการมาถึงของทหารเหล่านี้ ด้วยเครื่องแบบที่ตัดเย็บอย่างดี
รองเท้าหนังของพวกเขาขี่มอเตอร์ไซค์ เป็นความรู้สึกที่แท้จริง
บนบันไดของ Paris Opera และในสวนสาธารณะ
วงทหารพยายามเกลี้ยกล่อม ชาวปารีส
และโรงอาหารครัวซุปตาร์แห่งชาติ นักสังคมนิยมแจกจ่ายอาหาร
ฟรีแก่ผู้ยากไร้
- มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่เล่าให้ฟัง มากกว่าเด็กชายชาวฝรั่งเศสตัวเล็กๆ
ที่เล่นสงคราม ทุกคนอยากเป็นทหารเยอรมัน
เพราะพวกเขาคือผู้ชนะ
การโฆษณาชวนเชื่อได้ทำงานของมัน
ดังนั้นตั้งแต่วันที่ 40 กรกฎาคม ชาวปารีสกลับมาจากการเนรเทศ
ในจำนวนนี้ ฌอง-โคลด ชาวปารีสวัย 19 ปี
เขาค้นพบเมืองของเขาและลอร์ดคนใหม่
- เรากลับไปที่ปารีสและฉันยังมองเห็นได้ โปสเตอร์ที่
เราเห็นทหารยิ้มใหญ่ มีเด็กอยู่บนบ่า
และมีการเขียนประชากรที่ถูกทอดทิ้ง ไว้วางใจทหารเยอรมัน
มันทำให้ฉันหลง เรามองดูด้วยความไม่เชื่อ
เราไม่แน่ใจว่าคุณต้องการ เราไม่รู้เลยและไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
แต่ในความเป็นจริงเรากลับมาทุกอย่างสงบ
ความกลัวที่เลวร้ายที่สุดจะบรรเทาลงทั้งสองฝ่าย
สำหรับทหารเยอรมัน ปี 40 ย่อมเป็นไปแห่งความสุขทั้งปวง.
และในที่สุดเคลาส์ ทหารเบอร์ลินก็มาถึง ลาครั้งแรกของเขา
- นั่นคือปารีส
นั่นฉันเอง ที่ชั้น 1 ของหอไอเฟล
เราเดินขึ้นไปที่ชั้นหนึ่ง เพราะลิฟต์ขัดข้อง
และมันก็สูงมากแล้ว
แพนธีออน น็อทร์-ดามดาม.
ความทรงจำของเคลาส์เป็นไปอย่างรอบคอบ จัดมาในอัลบั้มสุดหรู
โดยกองทัพไรช์
ผ้าคลุมหนัง หมวกกันน็อคสวัสดิกะ และจารึกนี้เป็นภาษาเยอรมัน
"การรับราชการทหารของฉัน"
บันทึกการเดินทางเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้จะเป็น พันอย่างบรรจง
พร้อมกับกล้องถ่ายรูปและกล้องถ่ายรูป ทหารเยอรมันเริ่มดำเนินการ
สำหรับไกด์นำเที่ยวดูแลอย่างถูกต้อง โดยผู้บังคับบัญชาระดับสูง
ต่อหน้าพระหฤทัย น็อทร์-ดาม โรงละครโอเปร่า พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ โรงละคร Invalides
โดยไม่ลืมโทรคาเดโรและหอไอเฟล
พวกเขาแสดงตัวเองในเมืองแห่งแสง ซึ่งตอนนี้เป็นของพวกเขา
ไกด์ทัวร์เหล่านี้สิ้นสุดลง เป็นสัญลักษณ์อย่างมาก
ในห้องโถงกระจกในพระราชวังแวร์ซาย เช่นเดียวกับสนธิสัญญาที่น่าอับอายสำหรับเยอรมนี
ได้รับการลงนามในปี พ.ศ. 2462
การแก้แค้นนั้นสมบูรณ์แบบ
- ในส่วนของฉันไม่เรียกว่าการท่องเที่ยว มันไม่สำคัญอาชีพ
เราจะเห็นได้ชัดว่าทหารเยอรมันกำลังวางตัว บนเวทีในฐานะผู้ชนะและลอร์ดคนใหม่
และนั่นก็เป็นที่ต้องการของฮิตเลอร์และเกิ๊บเบลส์
ทหารต้องมาถ่ายรูป เพื่อเป็นสักขีพยานในชัยชนะอันรุ่งโรจน์ของพวกเขา
และส่งภาพเหล่านี้กลับบ้านเพื่ออธิบาย แก่ครอบครัวของตนถึงอานิสงส์แห่งสงครามครั้งนี้.
ในอัลบั้มของทหารนี้มีรูปถ่าย และความคิดเห็นที่ชัดเจน
“เอาล่ะ เจ้านายใหม่”
เขาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพที่ถ่ายนี้ หน้าพระราชวังแวร์ซายส์
และรูปถ่ายของรูปปั้นพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 หัวขาดเป็นแรงบันดาลใจให้ความคิดเห็นอื่น
"ฝรั่งเศสไร้หัว"
- แน่นอนว่ามีการประชดประชัน แต่เหนือสิ่งอื่นใด ความคิดที่ว่าพวกเขาคือหน้าใหม่
หรืออัลบั้มอื่นของเจ้าหน้าที่ โดยภาพนี้ถ่ายบนหลังคาของประตูชัย
บู๊ตบนราวบันไดท่า ของนายปารีสคนใหม่
มีการศึกษาอย่างรอบคอบ
ในประเทศที่ถูกยึดครอง ห้ามถ่ายภาพ แก่พสกนิกร
และในขณะเดียวกันทหารก็ต้อง นิสัยยึดกล้องหมด
ดังนั้นพลเรือนจึงไม่เหลือใครเลย
มีเพียงชาวเยอรมันเท่านั้นที่มีสิทธิ์ ในการถ่ายภาพ
และพวกเขาใช้ประโยชน์จากมัน
แต่สำหรับเด็กหนุ่มชาวเยอรมันเหล่านี้ ความอยากรู้อยากเห็นที่แท้จริงอยู่ที่อื่น
ใครคือชาวปารีสเหล่านี้?
- มันเป็นโลกใหม่สำหรับฉัน แต่ฉันพูดภาษาฝรั่งเศสไม่ได้
เพราะฉันไม่พูดภาษาของพวกเขา
ฉันจึงนิ่งเงียบ
ชาวฝรั่งเศสยังคงนิ่งเงียบ เพราะพวกเขาพูดภาษาเยอรมันไม่ได้สักคำ
เกอร์ทรูดเจ้าหน้าที่สาวพยายามเสี่ยงโชค ด้วยภาษาฝรั่งเศสไม่กี่คำที่เขาเรียนที่โรงเรียน
มันเริ่มต้นด้วยภารโรงและ แม่บ้านในโรงแรมของเขา
- ฉันพยายามมาตลอด เพื่อพูดคุยกับพวกเขา
พวกเขาสงวนไว้มากกว่าสิ่งอื่นใด
พวกเขามีความภาคภูมิใจในชาติ
- คุณต้องการให้ชาวปารีสชอบฉันอย่างไร เราเอาชนะพวกเขาได้แล้ว
ชาวฝรั่งเศสยอมรับชะตากรรมของพวกเขา
และฉันก็ยอมรับของฉัน เราดำเนินชีวิตตามหลักนี้อย่างนั้น
ทุกคนจากด้านข้างของเรา
- เราพยายามแสร้งทำเป็นไม่เห็นพวกเขา
บนถนน หลายครั้งมันเกิดขึ้นกับเรา เพื่อข้ามกองทหารเยอรมัน
ที่ไปจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง
และเมื่อเราเห็นพวกเขามา เรากำลังไปที่หน้าต่างร้านค้า
และมองเข้าไปในหน้าต่างเหล่านี้ กล่าวคือหันหลังให้กับพวกเขา
เกอร์ทรูดกำลังจะออกจากโรงแรมของเธอ ค้นพบจักรวาลที่แตกต่าง
อีกหนึ่งความคิด อีกหนึ่งวิถีชีวิต
- ชาวฝรั่งเศสค่อนข้างผิวเผิน พวกเขาไม่จริงจังกับชีวิต
ไม่เหมือนชาวเยอรมัน
สำหรับชาวเยอรมัน ชาวฝรั่งเศสคือ ผิวเผินห่างไกลไม่สุภาพ
และ Parisiennes เป็นร่างอวตารของปีศาจ
ในจดหมายถึงภรรยาของเขา ไพรเวทเอิร์นส์ไม่พอใจที่ตนแบกรับ
“คุณจะไม่เชื่อสายตาของคุณ, เห็นการแต่งหน้าที่ถูกสาป
ซึ่งผู้หญิงจะทาหน้า
ถ้าเมียผมทำแบบนี้ ฉันจะเก็บกระเป๋าและออกเดินทางทันที
มันเหลือเชื่อ !
บ่อยครั้งที่ฉันต้องคิดถึงเรื่องอื่น มิฉะนั้นฉันจะถูกชักด้วยอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง
ริมฝีปากสีแดงสดของเธอ ใบหน้าเหล่านั้นทาสีเหลือง คิ้วที่เน้นด้วยสีดำ
และยาทาเล็บที่แวววาวของเธอ
เบื้องหลังความฉูดฉาดนี้ ซ่อนอึที่ดี
สำหรับชาวเยอรมันมันเป็นเรื่องช็อกวัฒนธรรม
Parisiennes แตกต่างจากอุดมคติมาก ผู้หญิงเยอรมันสนับสนุนโดยการโฆษณาชวนเชื่อของ Reich
กังวลเกี่ยวกับพฤติกรรมของกองกำลัง Wehrmacht จะอุทิศทั้งบทด้วยซ้ำ
ถึงผู้หญิงชาวฝรั่งเศสในคู่มืออย่างเป็นทางการ ชาวเยอรมันมองเห็นปารีส
“สาวปารีเซียงเจ้าชู้ แต่แม้ว่าเธอจะมีแนวโน้มตามธรรมชาติ
เพื่อเล่นกับทรัพย์สินของผู้หญิงของเธอ เธอมีความรู้สึกของครอบครัวที่แข็งแกร่งมาก
และรักลูกมาก
- เราต้องการหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดโดยการอธิบาย ถึงทหารว่ามีประเพณีอื่น ๆ ในฝรั่งเศส
หญิงชาวฝรั่งเศสไม่ใช่โสเภณี หรือสาวใจง่าย
เพียงเพราะเธอดูเหมือน โสเภณีในเยอรมนีจะเป็นอย่างไร
แต่ทหารบางคนพยายามเสี่ยงโชค
- มีบางคนที่กำลังมองหา ติดต่อแน่นอน!
มันเป็นระหว่างการเดินที่ยาวนาน มิสซิส
พวกเขาบอกว่าจะพยายามติดต่อ บางครั้งมันก็ได้ผล
อย่างไรก็ตามพนักงานใช้มุมมองที่สลัว การติดต่อระหว่างกองทหารของเขากับชาวปารีส
มีคำแนะนำที่มั่นคงมาก มอบให้กับทหาร
“หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับพลเรือน
ห้ามมิให้นำสตรีชาวฝรั่งเศสมาด้วย ในรถของบริษัท
หรือคล้องแขนไว้”
- ทหารที่ผูกพันใกล้ชิดเกินไป พร้อมด้วยพสกนิกรชาว
จะลงเอยด้วยการลืมหน้าที่การเป็นทหาร และนั่นคือปัญหาใหญ่สำหรับกองทัพ
- ปารีสได้สมญานามว่าเมืองไร้ตา
ชาวเยอรมันมองไปที่ชาวฝรั่งเศส ที่เพิกเฉยต่อพวกเขา
แต่นานไปก็รักษาไม่ได้
แบ่งตามสงคราม แบ่งตามภาษา แบ่งตามวัฒนธรรม
วิธีการที่ลอร์ดใหม่และผู้พ่ายแพ้ พวกเขาจะอยู่ด้วยกันใน Reich นี้หรือไม่
1,000 ปีที่ฮิตเลอร์สัญญาไว้?
แต่ปารีสมีข้อได้เปรียบมากมาย ซึ่งผู้บุกรุกจะยอมจำนน
ปลายฤดูร้อนปี 1940 ทหารเยอรมันเข้ายึด ครอบครองใจกลางกรุงปารีส
และคาเฟ่เทอร์เรซ
แต่ไม่เพียงเท่านั้น
พวกเขายังลงทุนร้านค้า
ปารีสในช่วงเริ่มต้นของการยึดครอง เป็นถ้ำที่แท้จริงของอาลีบาบา
- ชาวเยอรมันมีความสนุกสนานในการซื้อ
เขาต้องการซื้อสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถหาได้ ไม่อยู่บ้านเหมือนนักท่องเที่ยว
พวกเขาซื้อทุกอย่างที่ทำได้
ชาวฝรั่งเศสกล่าวว่าเราทำได้ แม้กระทั่งขายบาสก์จากปี 1870
และพวกเขายังคงซื้อ
- จากช่วงเวลาที่เราไม่อยู่ในสงครามอีกต่อไป แต่อยู่ในสถานการณ์คับขัน
ความสัมพันธ์ทางการค้าที่จัดตั้งขึ้นคือ คลาสสิกอย่างแน่นอน
ถ้าทหารไม่ยอมจ่ายก็ขโมย ศาลทหารเยอรมันลงโทษอย่างรุนแรง
เป็นครั้งแรกในชีวิตของพวกเขา ทหารมีวิธีการ
เงินเดือน 90 Reichsmark ซึ่งเทียบเท่ากับค่าแรงขั้นต่ำในปัจจุบัน
ยกเว้นว่าด้วยอัตราแลกเปลี่ยนใหม่ที่ดี ต่อผู้ครอบครอง กำลังซื้อ
คูณด้วยสี่
และเป็นเงินค่าขนมเท่านั้น เพราะทหารได้รับอาหาร
อาศัยโดยค่าใช้จ่ายของฝรั่งเศส
จากนั้นเขาก็ค้นพบความสุขของการช้อปปิ้ง
- ฉันกำลังซื้อน้ำหอม มันถูกเรียกว่า ตอนเย็นในปารีส
ทหารทุกคนเคยซื้อสิ่งนี้ในตอนนั้น มันเป็นขวดสีฟ้าที่มีดาว
พูดตามตรงฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ถ้ามันรู้สึกดี
แต่ขวดสวยมาก
- ไม่มีทหารแม้แต่คนเดียว ที่มีอย่างน้อยหนึ่งครั้ง
ส่งถุงน่องผ้าไหมในจดหมาย ถึงแฟนสาวของเขา
มันเป็นความหรูหราที่ยิ่งใหญ่
- มันจำเป็นอย่างยิ่ง ที่เราค้นพบห้างสรรพสินค้า
- ที่สามในสี่ และห้าง Galeries Lafayette
มันเป็นการผจญภัยที่แท้จริงสำหรับเรา
เราไม่รู้ ร้านใหญ่ๆแบบนั้น
เราคุ้นเคยกับร้านขายของชำเล็ก ๆ น้อย ๆ ในหมู่บ้าน
เรามีความสุขมากที่ได้พบ ผลไม้แปลกใหม่,
ผู้มาจากแดนไกล
กล้วยเราไม่เคยกินเลย
และสำหรับเจ้าหน้าที่ที่จ่ายสองเท่า มันดียิ่งขึ้น
ในเงื่อนไขเหล่านี้ อนุญาตพิเศษบางอย่าง กว่าระดับไฮเอนด์
นี่คือกรณีของเจ้าหน้าที่คนนี้ Hans Lorenz
เป็นเวลา 4 ปี เขาจะมีความหลงใหลเพียงอย่างเดียวคือ พาปีเตอร์ลูกชายของเธอกลับบ้าน
- ฉันมีสกีที่สวยที่สุดในโลก จักรยานฝรั่งเศสที่ยอดเยี่ยม
ซึ่งไม่สามารถพบได้ในเยอรมนี
เขาซื้อทุกอย่างในปารีส
และพ่อของฉันก็นำน้ำหอมหรูหรากลับมาด้วย
และไวน์รสเลิศจากเบอร์กันดีและบอร์กโดซ์
เขายังมีเรียนอยู่ พ่อของฉัน
เขาเป็นเหมือนไก่ในปารีส
แต่ไม่ใช่แค่สินค้าฟุ่มเฟือยเท่านั้น ที่ชาวเยอรมันตั้งเป้าไว้
น่าแปลกที่พวกเขาซื้ออาหาร เพื่อส่งเขากลับบ้าน
ในหัวใจของชัยชนะ Reich
- พวกเขายังส่งหมูครึ่งตัว หรือไข่สด
ห่อเป็นรายบุคคล ในกล่องบุนวม
ทหารต้องการที่จะเติมเต็มบทบาทของเขาในฐานะผู้ชายและ ของพ่อ
เพื่อช่วยเขาเอง ที่ต้องดูแลตัวเอง
อยู่ไกลบ้านทุกอย่าง สิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้เพื่อช่วยเหลือครัวเรือน
มันคือการส่งสินค้าให้ได้มากที่สุด
และมันก็เป็นส่วนหนึ่งในเวลาเดียวกัน ของกลยุทธ์ไรช์
มีทหารเพิ่มขึ้นจากสินค้าที่ซื้อ ในราคาที่ต่ำในประเทศที่ถูกยึดครอง
การขาดแคลนน้อยลงในเยอรมนี
- ฝรั่งเศสเป็นสำรองสำหรับเยอรมนี
ในสงครามที่ยังคงดำเนินอยู่และผู้ครอบครอง ยังไม่เห็นจุดจบในปี 2483
เป้าหมายคือการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทั้งหมดของประเทศนี้ เพื่อทำสงครามกับอังกฤษต่อไป
การจัดส่งกลายเป็นจำนวนมาก ที่ Reichspost ซึ่งเป็นที่ทำการไปรษณีย์ของ Reich ท่วมท้น
เธอตัดสินใจที่จะ จำกัด น้ำหนักของบรรจุภัณฑ์ต่อทหาร
ลอร์ดใหม่ยอมจำนน เพื่อปล้นอย่างเป็นทางการจริง
สองในสามของผลผลิตทางการเกษตรของฝรั่งเศส และอุตสาหกรรมสงวนไว้สำหรับผู้ครอบครอง
มีการวางแผนการหารที่ไม่เท่ากัน ตามเงื่อนไขการสงบศึก
ชาวปารีสรู้แล้ว ขาดแคลนอาหารอย่างแท้จริง
แต่ยังเป็นเชื้อเพลิง
การปล้นอีกครั้งยังคงดำเนินต่อไปอย่างรอบคอบมากขึ้น
ผลงานศิลปะที่ขโมยมาจากผู้ยิ่งใหญ่ นักสะสมชาวยิวชาวปารีส
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ Goering และ Hitler คนรักศิลปะที่ยิ่งใหญ่
- Goering มามากกว่า 20 ครั้ง และเขาก็มาช่วยตัวเอง
ดังนั้นจึงมีการทำลายทรัพย์สินของชาวยิว แน่นอน.
และการทำลายล้าง, การล้างห้องชุด, ซึ่งเป็นของชาวยิว Freemasons
อเมริกันหรืออังกฤษ และมีการจัดเรียงวัตถุ
และชิ้นส่วนที่สวยงามที่สุดจะถูกวางไว้ แท้จริงแล้วมันคือการปล้นสะดม!
การปล้นสะดมที่เป็นระเบียบและเป็นระบบ
ระหว่าง พ.ศ. 2484 ถึง พ.ศ. 2487 เหลือ 29 ขบวน ปารีสสำหรับ Reich
มีทั้งหมด 138 เกวียน เต็มไปด้วยลัง 4170
การขโมยงานศิลปะที่ใหญ่ที่สุด ตลอดเวลา.
ชาวเยอรมันยังไม่รู้ แต่ความหอมหวานของการยึดครองของชาวปารีส
จะสิ้นสุดลงในไม่ช้า
22 มิถุนายน 2484
4,000 กม. จากปารีส กองกำลังของ Wehrmacht บุกสหภาพโซเวียต
ฮิตเลอร์เปิดปฏิบัติการบาร์บารอสซา
ยุโรปลุกเป็นไฟอีกครั้งในตะวันออก
จุดเปลี่ยนของสงคราม แต่สำหรับปารีสด้วย
นี่คือจุดเริ่มต้นของการต่อต้านด้วยอาวุธ
ที่สถานีรถไฟใต้ดินBarbèsใน 18ᵉ
Alphonse Moser นักเรียนนายร้อยทหารเรือ Kriegsmarine
ถูกปิแอร์-จอร์จยิงเสียชีวิต
เป็นที่รู้จักกันดีโดยใช้นามแฝงว่า ไฟต์เตอร์ พันเอกเฟเบียน.
- ปลายปี พ.ศ. 2483 จำนวนประชากร ตื่นขึ้นจากความพ่ายแพ้
นักเรียนและนักเรียนมัธยมแสดงการต่อต้าน การยึดครองถนน Champs Élysées
ในวันสงบศึก พ.ศ. 2461
พวกเขาถูกจับระหว่างปฏิบัติการ ระหว่างฝรั่งเศสกับเยอรมัน
นี่เป็นสัญญาณแรกที่บ่งชี้ว่า ความคิดเห็นของประชาชนกำลังเปลี่ยนไป
การชุมนุมอย่างสันติของนักเรียน ก่อให้เกิดการปราบปรามอย่างรุนแรง
สาธิตหรือโจมตี?
การกระทำใด ๆ ที่ต่อต้านเยอรมัน ต้องระวางโทษประหารชีวิต
ประโยคที่พูดออกมาระหว่างการพิจารณาคดีหุ่นเชิด
จะทำอย่างไรถ้าไม่พบผู้กระทำผิด?
Wehrmacht ใช้มาตรการที่ไร้ความปรานี กำหนดโดยเบอร์ลิน
- จากช่วงเวลาที่เป็นสมาชิก ของแวร์มัคท์ถูกสังหาร
และยิ่งถ้าเป็นเช่นนั้น ของตำแหน่งที่สูงขึ้น
มีการกำหนดโควตา
ตัวประกันชาวเยอรมันเสียชีวิต 100 ราย
และผู้ครอบครองประกาศประโยคของมัน บนโปสเตอร์ที่พิมพ์ทั้งสองภาษา
ประหารชีวิตทุกครั้ง.
วัตถุประสงค์นั้นง่าย เพื่อครอบงำความหวาดกลัว
- เรามักจะกลัวเมื่อเรามาถึง ในสถานีรถไฟใต้ดินในตอนเช้า
ให้มีโปสเตอร์สีแดง ซึ่งระบุชื่อคน
ที่เยอรมันเคยยิง
ฉันจำได้แม่นว่าอ่านโปสเตอร์ ซึ่งประกาศประหารชีวิต Estienne d'Orves
กัปตันหนุ่มแห่งกองทัพเรือฝรั่งเศส เป็นหนึ่งใน 100 ตัวประกันที่ถูกประหารชีวิต
หลังการโจมตีบาร์เบส
- มันก็น่ากลัวเหมือนกันนะ
เรารู้สึกถึงมือของผู้ประกอบอาชีพ
หมายความว่าเป็นคน ที่ต่อสู้กับผู้ยึดครอง
Wehrmacht ทำให้ทหารเชื่อเช่นนั้น เบื้องหลังทุกคน
และโดยเฉพาะเบื้องหลังสาวสวยทุกคน ซ่อนศัตรูของ Reich
แต่จะฝืนธรรมชาติของมนุษย์ได้อย่างไร?
และทำลายกองทัพของการติดต่อทางเพศทั้งหมดหรือไม่?
- บอกได้เลยว่าหนุ่มๆ ผู้ชายฮอร์โมนพลุ่งพล่าน
มันคือไดนาไมต์
มันอันตรายมาก คุณต้องมีมันทั้งหมด
ทางออกของซ่องสงวน ถึงสมาชิกของ Wehrmacht
ความคิดริเริ่มที่ได้รับการสนับสนุนจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
- หากทหารถูกคาดหมายว่าจะเสียชีวิต โดยไม่ต้องจองล่วงหน้า
เขาต้องมีอิสระที่จะรักด้วย โดยไม่ต้องจองล่วงหน้า
ซ่องโสเภณีหลายสิบแห่งถูกร้องขอ
ผู้จัดการและโสเภณีเป็นชาวฝรั่งเศส
ห้ามสตรีชาวยิว
ซ่องสำหรับทหารทั่วไป อยู่ในย่านยอดนิยม
ความสุขที่คิดไม่ถึงใน Reich
- สิ่งต้องห้ามในเยอรมนี ได้รับอนุญาตในฝรั่งเศส
ฉันไม่รู้ว่านี่คือเสรีภาพหรือเปล่า แต่มันทำให้ฉันเพลิดเพลินไปกับสิ่งต่างๆ
ที่ฉันไม่มีที่บ้าน
เช่นซ่องโสเภณี
ในจดหมายถึงภรรยาของเขา กุนเธอร์ส่วนตัวเล่าถึงปฏิบัติการ
ซ่องโสเภณีและเขาค่อนข้างระมัดระวัง
“ที่รัก ฉันไม่ได้ไป
ต้องบอกว่าคนเหล่านี้ ไม่ชอบเลยจริงๆ
สถิติบอกว่าโสเภณีหิน เฉลี่ยวันละ 100 ใบ
บันทึกเป็น 187, จินตนาการว่าพวกเขาต้องอยู่ในสถานะใด
สวัสดีการแสดง!
แล้วก็มีซ่องที่สงวนไว้ ให้กับเจ้าหน้าที่
เช่นเดียวกับ Chabanais ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากพระราชวัง สถาบันที่เป็นตำนานไปแล้วในยุคเบลล์เอป็อก
หรือ One Two Two ที่โด่งดังและทันสมัยมาก ตั้งอยู่ที่ถนนโปรวองซ์
ซ่องระดับไฮเอนด์ ด้วยการตกแต่งภายในที่หรูหรา
ห้องน้ำและเฟอร์นิเจอร์แบบตะวันออก ซึ่งเหลือพื้นที่สำหรับจินตนาการทั้งหมด
ผู้หญิงรอลูกค้าในห้องส่วนตัว ด้วยการตกแต่งกำมะถัน
แต่งหรือเปล่า. พวกเขาได้รับการคัดเลือก
ชาวเยอรมันหมกมุ่นอยู่กับสุขอนามัย
ศัตรูที่แท้จริงของ Wehrmacht? กามโรค.
- ปารีสมีชื่อเสียงในฐานะเมืองแห่งความสุข
ถูกหรือผิด ! อาจจะค่อนข้างถูกต้อง
และชื่อเสียงของเมืองที่สกปรก และแนวคิดเรื่องสุขาภิบาลไม่เหมือนกัน
เพราะชาวเยอรมันค้นพบว่าชาวฝรั่งเศส อย่าล้างทุกวัน
ดังนั้นความคิดของผู้หญิงอันตรายนี้ ของหญิงกามและกามโรค.
ซิฟิลิสไม่ใช่โรคที่รักษาให้หายได้ ในเวลานั้น
ดังนั้นซ่องจึงชอบ Chabanais มีสำนักงานนรีเวชวิทยา
ที่ซึ่งเด็กผู้หญิงถูกควบคุม สองครั้งต่อสัปดาห์.
แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมด
ทหารยังถูกตรวจสอบ และการรักษาเชิงป้องกัน
ในรายการกระจายปรากฏทางด้านซ้าย ที่อยู่ของซ่อง
และด้านขวาเป็นร้านขายยา ของการฆ่าเชื้อ
ทหารต้องไปที่นั่น ก่อนและหลังรายงานแต่ละครั้ง
และในบรรยากาศเช่นนั้น สิ่งต่าง ๆ ผิดพลาดได้ง่าย
ทหารที่ไม่พอใจและนี่คือการเดินทาง ลงโทษในซ่อง
- เราต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่าลอร์ดเป็นใคร เราปล่อยให้ผ่านไปไม่ได้
เราเข้าไปยุ่ง เราดึงเล็กน้อยในทุกทิศทาง
แล้วเราก็ขึ้นไปดูพี่***
เราเปลื้องผ้าของเธอ เราโยนสิ่งของของเธอทิ้งไป ออกไปนอกหน้าต่างและพวกเขาก็ทุบตีเธอ
มีแต่คนชมเราทำ
มันเป็นการแก้แค้นของเรา
เราอยู่ที่จุดสูงสุดของพลังของเรา
ทหารบางคนสร้างความหวาดกลัว
ไฮนซ์ทหารออสเตรียจำได้
- ถ้าพวกเขาลงเอยด้วยการเกลียดเรา มันเป็นความผิดของเรา
เราหยิ่ง
และระหว่างการลาดตระเวนเราก็ตรวจสอบ ถ้าประชาชนเคารพเคอร์ฟิว
และถ้าผ้าม่านถูกดึงอย่างถูกต้อง
และเมื่อเราเห็นแสงสว่าง เจ้าหน้าที่ก็ยิงเข้าทางหน้าต่าง
มันเป็นเพราะสิ่งนี้ ว่ามีคนเกลียดเราจริงๆ
ปัญหาสำหรับพนักงานเพื่อหลีกเลี่ยง การเลื่อนหลุดของมันด้วยค่าใช้จ่ายทั้งหมด
ในใจกลางกรุงปารีสผู้ครอบครองได้สร้างเยอรมนีขึ้นใหม่ ในย่านที่มีชื่อเสียงที่สุด
มีร้านหนังสือเยอรมันสองร้าน Rue de Rivoli และบนถนน Champs Élysées
โรงภาพยนตร์ 3 แห่งได้รับการร้องขอ สองบนถนนชองเซลีเซ่และเร็กซ์
ด้วยห้องขนาดใหญ่ 2,000 ที่นั่ง
ในเมนู ภาพยนตร์เยอรมัน เพลงกล่อมเด็กโรแมนติก แต่ยังโฆษณาชวนเชื่อที่บริสุทธิ์และเรียบง่าย
- จำเป็นต้องประกอบชิ้นส่วนขึ้นใหม่ ของเยอรมนีสำหรับทหารของตน
ให้พวกเขาได้รับความสงบสุข
ความท้าทายครั้งใหญ่คือการครอบครองพวกมัน และบรรจุไว้
ตัวอย่างเช่น พวกเขาต้องสามารถ ฉลองคริสต์มาสในแบบเยอรมัน
เราต้องปล่อยให้พวกเขามีชีวิตอยู่ เหมือนในประเทศ
มันสำคัญมาก
นอกจากนี้ ปารีสยังมีบ้านพักสำหรับทหารอีกหลายแห่ง
ที่สำคัญที่สุดอยู่ใน Place de Clichy ในแซงต์มิเชลและบนถนนชองเซลีเซ่
ภายใต้ภาพเหมือนของFührer พวกเขาให้บริการอาหารเยอรมันทั่วไป
ซุปแครอท ปลาทอด พร้อมด้วยผักดิบและมันฝรั่ง
ทั้งหมดนี้ในบรรยากาศเยอรมันทั่วไป
- เราคงได้พบกันอย่างสนุกสนาน และภาษาเยอรมันเล็กน้อยด้วย
เช่น กาแฟมงกุฎ สถานที่ที่คุณสามารถดื่มกาแฟ
และแม้กระทั่งกินเค้ก อ่านหนังสือพิมพ์ภาษาเยอรมัน ร้านหนังสือเยอรมัน
และทุกอย่างก็ผ่านการคิดมาอย่างดี
ในสถานที่เหล่านี้ยังมีของกินอยู่
ในบราสเซอรี่ของปารีส เหลือไม่มากแล้ว
แผนที่ถูกลดขนาดในขณะที่มี มีทางเลือก
และไปยังบ้านของนักบินที่หรูหรา บนถนน Boulevard de Courcelles
มีแม้กระทั่งโรงเบียร์บาวาเรีย สร้างขึ้นใหม่อย่างซื่อสัตย์
สิ่งที่ทำให้ลืมคิดถึงบ้าน
ในจดหมายส่วนตัวของเคิร์ตถึงเจ้าสาวของเขา ดอร์ริท เราอ่าน:
“กาแฟกับเค้กอร่อยจริงๆ และอาหารเย็นก็ไม่เลวเช่นกัน
จากนั้นเราก็เลิกเล่นปิงปอง
และเมื่อฉันเห็นสาวเสิร์ฟชาวฝรั่งเศสตัวน้อย ฉันคิดว่าเป็นคุณหัวใจดวงน้อยของฉัน
ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ฉันชอบที่จะอยู่กับคุณ
แล้วก็มีร้านกาแฟของทหาร Madeleine ใกล้กับโบสถ์ที่มีชื่อเสียง
หรูหราที่สุด เป็นที่นิยมที่สุดด้วย
ผู้จัดการฝ่ายสันทนาการ Wehrmacht คือไฮนซ์ ลอเรนซ์
เจ้าหน้าที่ที่ส่งจักรยานคันล่าสุด ถึงลูกชายของเขาในเยอรมนี
ในบันทึกความทรงจำของเขา มันอธิบายบรรยากาศของสถานที่เหล่านี้
- คาเฟ่โดนพายุ น่ากลัวมาก
สิ่งที่เขาต้องการคือกินเค้ก และลืมสงครามไปชั่วขณะหนึ่ง
ทหารคลั่งไคล้ของหวาน
สิ่งที่เราเสิร์ฟนั้นไม่แน่นอน วิธีการทำอาหารสูง
แป้งคุณภาพต่ำ นมเล็กน้อย และ น้ำตาลจำนวนมาก
สิ่งสำคัญคือการตกแต่ง และรอยยิ้มของพนักงานเสิร์ฟ
ในสุดสัปดาห์เดียว เราขายเค้กเหล่านี้ได้ 22,000 ชิ้น
เจ้าหน้าที่ Lorenz พยายามอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เสนอสิ่งล่อใจทุกชนิดแก่ทหาร
– ทรงจัดการแข่งขันกีฬา
โอลิมปิกน้อยจริง
การแข่งขันกรีฑา การแข่งขันวิ่ง กระโดดสูง.
ในระยะสั้นมีทุกสาขาวิชา
- ฉันเล่นกีฬามากมาย โดยเฉพาะการว่ายน้ำ
สระว่ายน้ำถูกจองไว้สำหรับเรา ที่ที่ฉันไปบ่อยมาก
ฉันถือโอกาสผ่านไป ใบรับรองการปฐมพยาบาลของฉัน
และฟุตบอลซึ่งเป็นกีฬาประจำชาติของเยอรมนี
Wehrmacht จัดการแข่งขันชิงแชมป์
กองทัพอากาศ Luftwaffe กับกองพลยานเกราะ กองยานเกราะ
และแต่ละครั้งที่ Parc des Princes เยอรมันเป็นฝ่ายชนะเสมอ
Hans Lorenz จะชักชวนศิลปินด้วย ทหารสำหรับการแข่งขันวาดภาพระบายสี
จิตรกรตลกในเครื่องแบบแล้วไป ตั้งขาตั้ง
ในมุมที่งดงามที่สุดของกรุงปารีส อย่างมงต์มาตร์
ผลลัพธ์ที่ได้บางครั้งก็น่าประหลาดใจ
เช่นเดียวกับภาพวาดเล็กๆ เหล่านี้โดย Private Schmitz ซึ่งแสดงออกถึงจินตนาการของเขา
ไม่แน่ใจว่าFührerจะอนุมัติ
- เขาต้องการให้ทหารไม่ว่าง
ให้พวกเขาได้สัมผัสกับสิ่งพิเศษ
และนั่นคือเหตุผลที่เราจัด การแข่งขันวาดภาพเหล่านี้
และในหมู่ทหารมีศิลปินตัวจริง
และพ่อของเขาไม่ขาดจินตนาการ
เขากำลังจะปรับปรุงเรือเก่า เพื่อให้ทหารล่องเรือในแม่น้ำแซน
ทุกวัน 200 คนลงมือ เกี่ยวกับนักท่องเที่ยว II
เป็นที่จดจำได้แน่นอน ถึงธงสวัสดิกะของมัน
เรือพลเรือนลำเดียวที่อนุญาต เพื่อเดินทางในแม่น้ำแซน
ในรายการขอบวมเพลงบัลลาดโรแมนติก และสหายที่น่ารัก
มีการส่งเสริมการท่องเที่ยวทางเรือ ในคู่มือภาษาเยอรมันที่ตีพิมพ์ในปารีส
ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ Deutsche Wegleiter.
Parisscope ของเยอรมันโดยเฉพาะ ออกแบบมาสำหรับทหาร
แผนที่รถไฟใต้ดิน โปรแกรมวัฒนธรรมปารีส โปรแกรมแวร์มัคท์
ทุกอย่างทำเพื่อให้ทหารเยอรมัน พบได้ในมหานครใหญ่
- คำแนะนำนี้มีความสำคัญมากเช่นกัน สำหรับพ่อค้าชาวปารีส
เพราะพวกเขาสามารถวางโฆษณาที่นั่นได้
สตูดิโอถ่ายภาพเสนอให้ทำ ภาพบุคคลที่บ้าน
สถาบันเช่นลิโดและคาบาเรต์อื่น ๆ โฆษณาโปรแกรมของพวกเขา
บางครั้งก็มีสี
โรงภาพยนตร์ โรงละคร ชีวิตทางวัฒนธรรมโดยทั่วไป ฟื้นตัวค่อนข้างเร็ว
และชาวเยอรมันมีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน ขอบคุณคำแนะนำประเภทนี้ด้วย
ในอีกไม่กี่เดือน Wegleiter จะเปลี่ยนจาก 16 กว่า 100 หน้า
นักโฆษณาชาวปารีสเขย่าที่ประตู
โฆษณาเป็นภาษาเยอรมันแน่นอน
ร้านแฟชั่น ขนเฟอร์ เฟอร์นิเจอร์ ของใช้เด็กและร้านอาหาร
ในมงต์มาตร์ หนึ่งในย่านที่ได้รับความนิยมมากที่สุด โดยผู้ครอบครอง
ร้านอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุด เรียกว่าแม่แคทเธอรีน
ตั้งอยู่ที่ Place du Tertre
เต็มอิ่มทุกวัน
และด้วยเหตุผลที่ดี เจ้าของร้านบิสโทรสไตล์ปารีสเล็กๆ แห่งนี้ เพื่อปรับเมนูให้เข้ากับรสนิยมของผู้ครอบครอง
- รสชาติอาหารฝรั่งเศสและเยอรมัน ไม่เหมือนกัน
ตัวอย่างเช่นชาวเยอรมันไม่ชอบ หอยอะไรก็ได้
และอาหารทะเลทุกอย่าง
ในขณะที่มันอร่อยสำหรับเพดานปากฝรั่งเศส
จึงไม่บริโภค และยิ่งดีสำหรับชาวฝรั่งเศส
ใครกินอะไรได้บ้าง.
ในเมนูที่ Mother Catherine ไส้กรอกสตราสบูร์กที่หกฟรังก์
น่าแปลกที่นิสัยการกินบางอย่าง ของผู้ครอบครองจะชำระ
ในการทำอาหารฝรั่งเศส
- แครอทขูด มันอาจจะดูแปลกๆ แต่นั่นไม่ได้มีอยู่ก่อนที่ผู้ครอบครองจะมาถึง
เราเริ่มกินแครอทขูด ในฝรั่งเศสที่ถูกยึดครองพร้อมกับผู้ครอบครอง
นอกจากนี้ เราดำเนินการต่อ
แต่ทหารที่กล้าหาญที่สุดจะ ลองอาหารฝรั่งเศส
แปลกใหม่สำหรับพวกเขาโดยสิ้นเชิง
นี่คือจดหมายจากทหารที่ตัดสินใจทำมัน ในการผจญภัยการทำอาหารในท้องถิ่น
“ภรรยาที่รักและอ่อนโยนของฉัน ฉันอยากจะบอกคุณ สิ่งที่จะทำให้คุณหัวเราะมาก
ลองนึกภาพฉันพยายามเป็นครั้งแรก หอยทากและฉันต้องบอกว่ามันดี
ฉันหลับตาลงในขณะที่กินอันแรก
ลักษณะและรสชาติค่อนข้างคล้ายไต
ฉันสามารถกินมันได้ทุกวัน
- ปารีสเป็นเมืองแห่งยุคแรก
มีผู้หญิงคนหนึ่งบอก ว่าเธอได้ค้นพบช็อกโกแลตร้อน
เธอไม่เคยมีมาก่อน
พวกเขาเรียนรู้ที่จะดื่มแชมเปญ แอลกอฮอล์และแม้กระทั่งแอ็บซินท์
ที่บางคนดื่มในบาร์
เจ้าหน้าที่และพนักงานในส่วนของตน อยู่อย่างเจ้าพ่อ
ร่วมเป็นสักขีพยานในการเสิร์ฟเมนูนี้ในงานกาล่าดินเนอร์ที่โรงละครโอเปร่า
ในเมนู หอยนางรม กัด à la reine เนื้อของแต่เพียงผู้เดียวกับ Brillat-Savarin
หม้อปรุงอาหารไก่กับเห็ดและมันฝรั่ง dauphine
และจบด้วยความเบา ไข่เจียวนอร์เวย์
ในขณะที่ประชากรชาวปารีสนับ ตั๋วปันส่วนเหล่านี้
โต๊ะขนาดใหญ่ที่เจ้าของรางวัล เต็มไปด้วยสินค้าที่ไม่สามารถหาซื้อได้
เช่นเดียวกับที่ Maxim's ที่อยู่อันทรงเกียรติที่สุด ของเมืองหลวง
โรงอาหารสุดโปรดของ Hermann Goering
Arno Breker ประติมากรคนโปรดของ Führer ประจำของที่นี่จะเขียนถึงในภายหลัง
"Maxim's เป็นงานฉลองสำหรับดวงตาและเพดานปาก เหมือนไม่เคยเห็น
ทั้งก่อนและหลังการยึดครอง
พ.ศ. 2484
ขณะที่อยู่ในปารีสบรรยากาศรื่นเริง
ในยุโรปตะวันออก พวกนาซีเริ่มรวมตัวกัน ประชากรชาวยิว
นี่คือจุดเริ่มต้นของการแก้ปัญหาขั้นสุดท้าย การกำจัดชาวยิวในยุโรป
เช่นเดียวกับภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่ถ่ายทำในลัตเวีย โดยตัวเพชฌฆาตเอง
ผู้จัดงานสังหารหมู่เหล่านี้มาถึง ในปารีสในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2485
นี่คือไรน์ฮาร์ด เฮย์ดริช ผู้นำหน่วยเอสเอส หน่วยรักษาความปลอดภัย
เฮย์ดริชพบกับเรอเน บุสเกต์ที่นี่ ทางด้านซ้ายของภาพ
ผู้บัญชาการตำรวจฝรั่งเศส
เธอจะทำงานสกปรก
- ชาวฝรั่งเศสพูดกับตัวเองว่า:
ถ้าเราลงมือทำเอง เรารักษาเอกราชบางอย่างไว้
และการควบคุมบางส่วนของประเทศ
และเนื่องจากรัฐบาลวิชีเห็นด้วย กับชาวเยอรมันเกี่ยวกับสาร
กฎหมายต่อต้านชาวยิวและการประหัตประหาร
ไม่มีปัญหาจริงๆ
มาตรการแรก พระราชกฤษฎีกาของวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2485
เขาบังคับให้ชาวยิวชาวปารีส ให้สวมดาวสีเหลือง
มีการแจกจ่ายดาว 83,000 ดวง ในสถานีตำรวจปารีส
สามต่อคน
ความเยาะเย้ยถากถางดูถูกพวกเขาต้องจ่ายพวกเขา พร้อมตั๋วปันส่วน
มาตรการนี้เป็นการตอกย้ำชาวปารีสอย่างสุดซึ้ง
- ที่นั่น ข้าพเจ้ามีความทรงจำที่ชัดเจนมากว่าเคยเห็น สุภาพบุรุษชราผู้มี Legion of Honor
ทนายความเขาจึงสวมเสื้อคลุมทนายความ Legion of Honor และดาวสีเหลือง
ใช่ ฉันต้องบอกว่าฉันประหลาดใจและประทับใจ
ย้ายไปดูการแบ่งแยกเชื้อชาตินี้ ซึ่งไม่ตรงกับอะไรเลย
เขาต้องขึ้นไป ในรถไฟใต้ดินคันสุดท้าย
และข้าพเจ้าพูดกับตนเองว่าข้าพเจ้าและคนอื่นๆ เราขี่ม้าไปกับพวกเขา
เราเข้าไปในรถคันนั้นด้วย
เราอยากโชว์... มันเป็นความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของฉันสำหรับพวกเขา!
ถ้าคุณต้องการ.
สิ่งที่เป็นอันตรายในที่สุด เราไม่รู้
เพราะหากเราไล่ต้อนชาวยิว ซึ่งอยู่ในเกวียน
ฮ็อป เราถูกล้อมด้วยพวกมัน
42 กรกฎาคม พวกนาซีประกาศว่าพวกเขาต้องการเนรเทศ ชาวยิวในฝรั่งเศส 100,000 คน
ดังนั้นทางการฝรั่งเศสจึงปฏิบัติตาม
วันที่ 16 กรกฎาคมคือบทสรุป Vel d'Hiv
จับกุมผู้หญิง ผู้ชาย และเด็ก 13,152 คน แล้วเนรเทศไปยังค่ายมรณะ
มีเพียง 3% เท่านั้นที่จะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
- ฝรั่งเศสเข้ามาในเวลานี้ เหมือนลูกน้องตัวจริง
ในโครงการทางออกสุดท้ายของเยอรมัน
ระหว่างปี 2485 ถึง 2487 ชาวยิวในปารีส 50,000 คน จะถูกยิงหรือถูกเนรเทศไปยังค่ายมรณะ
นี่คือช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดที่จะรู้ เมืองแห่งแสงในช่วงการยึดครองของนาซี
ฤดูใบไม้ร่วงปี 1942 2 ปีที่ชาวเยอรมันได้กำไร ความหอมหวานของการใช้ชีวิตแบบชาวปารีเซียง
เกอร์ทรูด ผู้ควบคุมเรือแวร์มัคท์ ตอนนี้มีมุมโปรดของเขาแล้ว
- ฉันพบในสวนลักเซมเบิร์กเสมอ คนที่จะพูดคุย
เมื่อเราเห็นเด็กน้อย เราคุยกับแม่ว่า
มันดีมากจริงๆ
เธอไปผจญภัยบนความสูงของมงต์มาตร์
ทึ่งกับศิลปินท้องถิ่นเหล่านี้ เธอใช้ความกล้าหาญทั้งสองมือ
และเริ่มการสนทนากับหนึ่งในนั้น
- ฉันพูดกับจิตรกร
ฉันอยากรู้ว่าเขาจะมาไหม เพื่อเลี้ยงชีพจากอาชีพของเขา
และเขาก็ทำให้ฉันวาดรูปของ ศักดิ์สิทธิ์สำหรับฉัน
เขาเขียนชื่อฉันลงไปด้วย
แต่ไอดีลนี้หลอกลวง
แนวต้านชาวปารีสไม่หลับใหล
16 กันยายน 2485 การโจมตีครั้งแรกเกิดขึ้น หน้าบ้านทหารบนถนนช็องเซลีเซ
ระเบิดทำเองที่ซ่อนอยู่ตรงทางเข้ารถไฟฟ้าใต้ดิน ระเบิดเร็วเกินไป
จากนั้นเธอก็คิดถึงทหารในไม่กี่นาที ที่ควรจะออกมาจากโรงหนัง ข้างๆ
เพียง 24 ชั่วโมงต่อมา ระเบิดอีกลูกหนึ่งระเบิดต่อหน้า Grand Rex
เมื่อทหารประมาณ 2,000 นายออกมาจากเซสชั่น
ครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 4 ราย บาดเจ็บ 17 ราย
การตอบสนองของเยอรมัน ตัวประกันหลายสิบคน ยิงตอบโต้
Hans Lorenz ซึ่งอยู่ในฝูงชน จะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเหตุการณ์เหล่านี้ในบันทึกความทรงจำของเขา
“ผมคิดว่าเป้าหมายของการต่อต้าน ไม่จำเป็นต้องฆ่าทหารเยอรมัน
แต่เป็นการแบ่งแยกชาวเยอรมันและชาวฝรั่งเศส
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้"
การกระทำประเภทนี้จะไม่คงอยู่โดยไม่มีผลกระทบ ในชีวิตประจำวันของทหารเยอรมัน
พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปคนเดียวอีกต่อไป และการพกพาอาวุธกลายเป็นเรื่องบังคับ
เฝ้าระวังเป็นลำดับ
- เราต้องระวัง!
โดยเฉพาะในรถไฟใต้ดิน
มีสถานที่อันตราย
ถ้าเราเข้าไปใกล้ขอบท่าเรือมากเกินไป มีความเสี่ยงที่จะถูกผลักไปบนรางรถไฟ
แต่เราต้องไม่เชื่อว่าการต่อต้าน ทำให้ทหารบอบช้ำ
ชาวเยอรมันเป็นมืออาชีพ
หน่วยสืบราชการลับและ Sipo-SD ก่อตัวขึ้น เพื่อขจัดฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง
ในอีกด้านหนึ่งคุณมีตัวอย่าง คุณครูตัวน้อย
ที่ตัดสินใจต่อต้าน และพิมพ์ใบลา
และผู้ที่พบว่าตัวเองหมดหนทางอย่างสมบูรณ์ เมื่อต้องเผชิญกับการปราบปราม
ดังนั้นในช่วงแรก กลุ่มต่อต้านกลุ่มเล็กๆ ที่เกิดขึ้นมีความยากลำบากมาก
ข้อมูลเล็กน้อยก็พอ เพื่อทำลายเครือข่ายทั้งหมด
ปารีสจะเป็นปารีสตลอดไป
มันไม่ใช่การต่อต้าน ซึ่งจะทำให้ทหารไม่สนุก
ลิโดที่พลาดไม่ได้ มูแลงรูจ Folies Bergère ซึ่งถูกพายุเข้าทุกเย็น
แต่โดยทั่วไปในสายตาของผู้ครอบครอง เชเฮราซาด,
rue de Liège ในเขตปกครองที่ 9
สถานที่ท่องเที่ยวเหล่านี้ทำให้ Private Lenz หลงใหล ที่เขียนถึงภรรยาของเขาในเวียนนา
"การตกแต่งของรีวิวนั้นดูเพลินตา เช่นเดียวกับเวทีและอุปกรณ์ประกอบฉาก
เกมตลกเพลง และผู้หญิงในชุดต่างๆ
ถ้ายังเรียกแบบนั้นได้
ชิ้นหนึ่งอย่างแน่นอน เพื่อโปรดเราชาวเวียนนาเพลงวอลทซ์
และเราเล่นดนตรีที่ไพเราะนี้ ของแม่น้ำดานูบสีน้ำเงินที่สวยงาม
คุณสามารถจินตนาการได้ว่า ความกระตือรือร้นของฉันที่มีต่อนิตยสาร
เสียงเหล่านี้ทำให้หัวใจของฉันป่วยเล็กน้อย
คืนปารีสอนุญาตให้ทหาร เพื่อใช้ประโยชน์จากสิ่งที่ Reich
ถือว่าเสื่อมเสียศิลปะ
เพลงสวิงของศัตรูชาวอเมริกัน ห้ามเด็ดขาดในเยอรมนี
ทหารยังชอบวงดนตรียิปซี และ Django Reinhardt
ในเวลาเดียวกัน Reich เนรเทศคนนับพัน ของโรมาในค่ายกักกัน
- ชาวเยอรมันชื่นชอบการแสดงเหล่านี้มาก
และบางครั้งก็มีการต่อสู้จริง ระหว่างทหารกับประชาชนชาวฝรั่งเศส
สำหรับที่นั่งที่ดีที่สุดในห้องโถง
สตาร์ดังของฝรั่งเศสอย่างมอริซ เชอวาลิเยร์ Mistinguett, Fernandel, Arletty และ Sacha Guitry
เกิดขึ้นต่อหน้าผู้ครอบครอง
พวกเขาจึงกลายเป็นที่รัก ของประชาชนชาวเยอรมัน
- ในสงครามครั้งนี้ ปารีสไม่ใช่เป้าหมายทางทหาร
ที่นี่คุณมีสถานการณ์พิเศษจริงๆ และคุณสามารถผ่านการอนุญาต
น่าอยู่ยิ่งกว่าที่บ้านเสียอีก
ห่างจากกรุงปารีสหลายพันกิโลเมตร การต่อสู้กำลังเดือดดาล
แนวหน้าต้องการคนและเคลาส์ ทหารเบอร์ลิน,
เข้าร่วม Afrikakorps ของ Rommel ในตูนิเซีย
แต่ทหารคนอื่นกำลังมา ส่งตรงจากสนามรบ
ปารีสคือรางวัลสูงสุด สำหรับการเสียสละของพวกเขา
หนึ่งในนั้นเรียกว่า Giesbert Vite เครื่องส่งสัญญาณนี้ในกองทัพอากาศ อายุ 22 ปี
มีปัญหาเกี่ยวกับไตมาโดยตลอด
ป่วยหนัก Giebert จึงถูกส่งตัวไป ฟื้นตัวในปารีส
จากนั้นเขาก็หลบหนีไปสองสามสัปดาห์ ในสนามรบและเขาตั้งใจที่จะใช้ประโยชน์จากมัน
- ในการกลายพันธุ์ใหม่แต่ละครั้ง สิ่งแรกที่พ่อสนใจ
มันเป็นโปรแกรมทางวัฒนธรรม
และไม่มีคำถามเกี่ยวกับการถูกขังอยู่ในโรงพยาบาล
กับเพื่อนอีกสองคนทหารชอบเขา
Giesbert สำรวจปารีส
ความฝันร่วมกันของพวกเขาคือการไปดูโอเปร่า
แต่เฉพาะเครื่องแบบเจ้าหน้าที่เท่านั้น หรือเสื้อโค้ทหางได้
ดังนั้น Giesbert และเพื่อนของเขาจะคิดแผน
- และคนที่สามในแก๊งเป็นบริกร ในความยุ่งเหยิงของเจ้าหน้าที่
ดังนั้นเขาจึงขอยืมในตอนเย็น เสื้อคลุมในห้องล็อกเกอร์
เขาพบขนาดที่เหมาะสม ทั้งสามจึงสวมมัน
และพวกเขาสร้างกำแพง
นั่นเป็นวิธีที่พวกเขาผ่านไป สวัสดีตอนเย็น
พ่อของฉันบอกฉันในภายหลังว่า ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรกับเรา
ถ้าเราถูกจับได้
แต่พวกเขาได้ทำมันหลายครั้ง
โอเปร่า, Opéra Comique, Salle Pleyel
ทุกที่โควต้าของสถานที่ สงวนไว้สำหรับกองทัพ
และแน่นอนผู้บัญชาการของปารีสมีที่พักของเขา
- ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ามีแถว ของหมวกนายทหารเยอรมัน
ฉันประหลาดใจมากบอกตัวเองว่าจะต้องมา ดูรายการนี้
ไม่ใช่การแสดงระบำเปลือยกาย แต่มันเป็นปรากฏการณ์ทางปัญญาจริงๆ
มีชาวเยอรมันจำนวนมากที่พูดภาษาฝรั่งเศสได้ดี และผู้ที่มีความสนใจในชีวิต
ฉันจินตนาการถึงปัญญาชนชาวฝรั่งเศส
แต่ชาวเยอรมันยังต้องการแสดงให้ชาวปารีสเห็น ว่าพวกเขาเป็นชาติที่ยิ่งใหญ่แห่งวัฒนธรรม
เรานำสิ่งที่ดีที่สุดของ Reich มาให้
Berlin Philharmonic ภายใต้การดูแล โดย เฮอร์เบิร์ต ฟอน คาราจัน
จัดขึ้นที่ Théâtre de Chaillot เกณฑ์สามคืนต่อสัปดาห์
เพื่อให้แน่ใจว่าการเขียนโปรแกรมภาษาเยอรมัน
เกอร์ทรูดยังมีส่วนร่วมอย่างสุภาพมากขึ้น นำผู้คนเข้าด้วยกัน
กับคณะนักร้องประสานเสียง Wehrmacht
ในปี 42 เนื่องในเทศกาลคริสต์มาส
เธอร้องเพลง Passion ของ Bach ที่ Notre Dame
ในขณะเดียวกัน ระเบิดก็ตกลงมาที่เบอร์ลิน ฮัมบวร์ก, มิวนิค.
- เมื่อฉันกลับไปเยอรมนีในวันหยุด และฉันกำลังพูดถึงการผจญภัยในปารีสของฉัน
จากคณะนักร้องประสานเสียง. จากคอนเสิร์ตของเราที่นอเทรอดาม
พ่อของฉันตอบฉัน: คุณไม่รู้จักสงครามเหรอ?
พวกเขาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขจริงๆ
ในปารีส เมืองที่โดดเด่น สงครามไว้ชีวิตทหาร
ดังนั้น Giesbert ผู้รักโอเปร่าจะยอมทำทุกอย่าง เพื่อหลีกเลี่ยงการกลับเข้าสู่สนามรบ
- อันที่จริง เขารู้ว่าเมื่อการรักษาสิ้นสุดลง เขาจะต้องกลับไปที่หน้ารัสเซีย
ดังนั้นกับเพื่อนคนหนึ่งของเขา ซึ่งมีความรู้ทางการแพทย์
พวกเขาตัดสินใจที่จะผสมปัสสาวะ และผลเลือดที่จะสามารถโน้มน้าวใจแพทย์ได้
ความรุนแรงของโรคของเขา
และด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ถูกส่งกลับไปที่แนวหน้า
สำหรับเราลูก ๆ ของเขาเขาพูดเสมอ ที่ได้ช่วยชีวิตเขาไว้
เพราะก็น่าจะรู้กันดีว่าไม่มีคนของหน่วยเขา ไม่ได้กลับมาทั้งเป็นจากรัสเซีย
สำหรับตอนนี้ ปารีสยังคงเป็นที่หลบภัย เป็นที่ชื่นชอบของกองทหาร
แต่อีกนานแค่ไหน?
2486 ปีแห่งจุดเปลี่ยน
ในสตาลินกราด ทหารเยอรมันล้มลง เหมือนแมลงวัน
นักโทษอยู่ที่ไหน นับแสน.
สำหรับครั้งแรก, ชาวปารีสรู้สึกว่ากระแสน้ำกำลังพลิกผัน
แต่สื่อถูกควบคุมโดยผู้ครอบครอง และหนังสือพิมพ์รายงานเฉพาะข้อเท็จจริงที่น่ายกย่อง
ดังนั้นชาวปารีสจึงต้องหาข้อมูล ที่บีบีซีอังกฤษ
- เราอยู่ที่ RadioLondres แต่เราระมัดระวังมาก
เราไม่ได้ใส่เสียงดังเกินไป
กลัวใครคนนั้นอยู่เสมอ คนอื่นได้ยิน ฯลฯ
มันเกิดขึ้นที่ชาวเยอรมัน เข้ามาในบ้าน
แล้วเปิดวิทยุทันที เพื่อดูว่าเรากำลังฟังอะไรอยู่
และถ้ามันตรงกับ RadioLondres
คนที่ฟัง Radiolondon เริ่มมีปัญหา
กบฏฝรั่งเศสอย่างรอบคอบ ต่อผู้ครอบครอง
เป็นหลักฐานโปสเตอร์ความร่วมมือเหล่านี้
การต่อสู้กับพวกบอลเชวิสกลายเป็น
หลังจากผ่านไปสองสามจังหวะ ต่อสู้กับ Boche
ชาวปารีสเลือกโปสเตอร์ ในรถไฟใต้ดินที่จะทำเช่นเดียวกัน
- ห้ามสูบบุหรี่ในรถไฟใต้ดิน และเราติดโปสเตอร์ในรถทุกคัน
ห้ามสูบบุหรี่
จากนั้นชาวฝรั่งเศสก็สังเกตเห็น ด้วยการตัดตัวอักษรสองสามตัวออกไป
พวกเขาสามารถดำรงอยู่ "เผ่าพันธุ์สีเขียว"
เป็นชาวเยอรมัน พวกเขาสวมชุดสีเขียว
และถ้าอารมณ์ตึงเครียด ชาวเยอรมันไม่เพียงมีศัตรูในฝรั่งเศสเท่านั้น
ใน 3 ปีของการติดต่อกันทุกวัน กับพลเรือน.
จากผู้อยู่อาศัยบางคนกลายเป็นเพื่อน แม้แต่คนรัก
เจ้าหน้าที่ Hans Lorenz ปรากฏตัวโดยไม่สะดุ้ง ด้วยชัยชนะของชาวปารีสที่สวยงามที่สุดของเธอ
- พ่อแม่ของฉันมีความสัมพันธ์ที่เปิดกว้างมาก
พ่อของฉันเป็นผู้หญิงผู้ชายจริงๆ
ทั้งคู่ไม่พลาดทุกโอกาส
พวกเขาใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
แต่ความรักระหว่างหญิงชาวฝรั่งเศสกับทหารเยอรมัน เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึง
และยัง...
จากความเกลียดชังสู่ความเฉยเมย จากการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสู่มิตรภาพ
และจากเซ็กส์สู่ความรัก
ธรรมชาติของมนุษย์ทำงานของมัน
ในต้นเดือนเมษายน พ.ศ. 2486 หญิงสาวชาวเบรอตงวัย 24 ปี มาถึงปารีส
Marguerite Rouxel มีปัญหาใหญ่ เธอให้กำเนิดลูกของ Otto Hamon
นายทหารชั้นประทวนของกองทัพอากาศเยอรมัน
และถ้าเธอมาปารีส ก็เพื่อคลอดลูก ที่พอร์ทรอยัลคลินิก
อาหารพิเศษช่วยให้ผู้หญิงคลอดบุตรได้ โดยไม่เปิดเผยชื่อภายใต้ชื่อปลอม
ผลของการรวมกันต้องห้ามนี้ ดาเนียลตัวน้อยลูกรัก
- พ่อของฉันรักแม่ของฉันอย่างจริงใจมาก แม่ของฉันรักพ่อของฉันเสมอ เธอคลั่งไคล้เขา
แม่ของฉันอยู่ที่บ้าน และฉันก็ติดภาพพ่อของฉันในโทรทัศน์
เธอไม่รู้
เธอมาแบบไม่คาดฝัน ดูสิ ออตโต้!
เธอดูเหมือนเด็กสาว ที่ตามหาคนรักของเธอ
และนั่นคือสิ่งที่เธอกำลังร้องไห้!
มันเป็นสิ่งที่ใช่ เป็นเรื่องที่ดีมาก
เรื่องราวระหว่าง Otto และ Mathilde เริ่มต้นขึ้นในบริตตานี
บนถนนแซงต์มาโล ที่ที่พวกเขาพบกันครั้งแรก
- เธอกำลังขี่จักรยาน บนถนนสู่แซงต์มาโล
มันควรจะเป็นวันหยุดฉันคิดว่า
และเธอได้พบกับพ่อของฉันที่กำลังขับรถอยู่ และสหายของเขา
และพวกเขาก็หยุดรถ และพวกเขาก็พูดกับแม่ของฉัน
และพ่อของฉันมีรายละเอียดเล็กน้อย ซึ่งทำให้ฉันสนุกมาก
เขากินเชอร์รี่
พ่อของฉันกินเชอร์รี่ และเขาเอาเชอร์รี่มาให้แม่ของฉัน
มาทิลด์หางานทำในโรงอาหาร ในค่ายทหารที่ออตโตอาศัยอยู่
คู่รักใช้เวลาร่วมกัน
ทั้งสองด้าน บริวารรู้ทัน แต่เราหลับตา
ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อดาเนียลเข้ามาในโลก
พ่อของฉันไปปารีสเพื่อพบฉัน และไม่อนุญาตให้เข้าไป
เขาห้ามเข้า!
เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในคลินิก
- ชาวเยอรมันไม่มีสิทธิ์ เพื่อรู้จักเด็กเหล่านี้
พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะแต่งงาน µ กับชาวฝรั่งเศส
ทั้งหมดนี้ถูกห้ามโดย Wehrmacht
ออตโตจะได้เจอลูกชายเพียงครั้งเดียว เพื่อกอดเขา
- เขาบอกแม่ของเขา เขากล่าวว่า แม่ครับ ผมมีลูกชายอยู่ที่ฝรั่งเศส
ฉันต้องการว่าถ้าฉันตาย ฉันอยากให้เขาได้รับการเลี้ยงดูเหมือนฉัน ฉันถูกเลี้ยงมา
แต่สงครามก็ทำหน้าที่ของมัน และหน่วยของออตโตต้องออกจากฝรั่งเศส
แดเนียลรู้ว่าใครเป็นพ่อของเขาเมื่อเขาอายุ 4 ขวบ
- ฉันกลับไปโรงเรียน และเด็กๆก็มาหาฉัน
พวกเขาไม่รู้จักเรา เพราะระหว่างพวกเขา พวกเขารู้จักกัน
พวกเขามาหาฉัน คุณเป็นลูกชายของ Boche หรือไม่?
มันหมายความว่าอะไร ? นี่คืออะไร ?
แล้วก็ใช่ แม่คุณทำโบเช่... มีเพียงคำพูด แต่ไร้สาระที่สุด
น่าขยะแขยงที่สุดที่เราเคยได้ยิน! และเป็นเช่นนั้น
และฉันมีเพียงหนึ่งความปรารถนา มันร้องไห้ ไม่ต้องกลับไปโรงเรียนแล้วร้องไห้อีกต่อไป
ใช่ เป็นลูกของศัตรู
ตราบาปที่ดาเนียลจะติดตัวไปตลอดชีวิต
ภายใต้แรงกดดันจากคนรอบข้าง เรื่องราวที่สวยงามระหว่าง Otto และ Mathilde
กลายเป็นฝันร้าย เพื่อแม่และลูกของเธอ
- แม่อายมาก
เธอไม่... ไม่ ไม่ ไม่
ฉันเป็นตัวการรบกวนแม่ของฉัน
น่าอายแทนแม่จริงๆ
ใช่ และเธอก็รู้สึกละอายใจ ว่าเธอทำไม่ได้...
แต่เธอก็มีใครคนหนึ่งอยู่เสมอ ซึ่งอยู่ที่นั่นเพื่อเตือนสติเขาด้วย
ใช่ มีคนเตือนเขาเสมอ!
แม้กระทั่งทุกวันนี้ก็ยังยากที่จะระบุได้ จำนวนบุตรที่แน่นอน
อันเป็นผลมาจากความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสและเยอรมัน
ช่วงประมาณการตั้งแต่ 60 ถึง 200,000
เรื่องราวความรักที่ซ่อนเร้นมากมาย อยู่อย่างอัปยศ
6 มิถุนายน 2487 วันดีเดย์ บนชายหาดของนอร์มังดี
ชาวอเมริกัน อังกฤษ แคนาดา เปิดแนวรบด้านตะวันตก
เพื่อโอบล้อมเยอรมนีของฮิตเลอร์
ตอนนี้สงครามกำลังลุกลาม 250 กม. จากปารีส และเป็นครั้งแรกในรอบ 4 ปี
เกอร์ทรูดเห็นผลที่ตามมา จากโอเปอเรเตอร์กลายเป็นพยาบาล
- เราต้องดูแลพวกเขา ผ้าพันแผล,
การปฐมพยาบาล
และมีผู้เสียชีวิตมากกว่าหนึ่งราย
อย่างไรก็ตามในปารีสผู้บังคับบัญชาระดับสูงกำลังทำอยู่ เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
คำแนะนำที่มาจากเบอร์ลินนั้นชัดเจน อย่าตื่นตกใจ.
เราต้องสร้างความมั่นใจให้กับชาวปารีส
แต่เบื้องหลังเราไม่ว่าง
- ขณะนั้น ต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 เจ้าหน้าที่แจ้งขอถอนตัว
แต่เรายังไม่ได้พิจารณา เดินทางกลับประเทศเยอรมนี
จากนั้นเราเริ่มเขียนบันทึก อย่างเป็นระบบ
และฤดูร้อนปี 44 ถูกอธิบายว่ามีหิมะตกมาก
ด้วยเศษเถ้าที่ร่วงหล่น
เหตุการณ์จะเร่งรีบ
เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม การต่อสู้ครั้งแรกเกิดขึ้น ในถนน.
นี่คือจุดเริ่มต้นของการจลาจลของชาวปารีส
สร้างความประหลาดใจให้กับเกอร์ทรูดเป็นอย่างมาก
และเป็นครั้งแรกที่เธอกลัว
- เราไม่ปลอดภัยอีกต่อไปบนท้องถนน มันกำลังถ่ายทำอยู่ทุกที่
ที่นั่นมันคือสงครามจริงๆ
ความเป็นไปได้เท่านั้นที่จะหลบหนี
บางคนทำไปแล้ว เช่น เจ้าหน้าที่ลอเรนซ์
ขอบคุณเพื่อนชาวปารีสของเขา เขาพบคนขับ ซึ่งพาเขาไปที่ประเทศเยอรมนี
แต่สำหรับทหารทั่วไป ไม่มีอะไรถูกวางแผนไว้
เพราะสำหรับฮิตเลอร์แล้ว ความพ่ายแพ้ไม่เคยเป็นทางเลือก
- ชาวเยอรมันจำเป็นต้องได้รับชัยชนะ เนื่องจากเป็นเผ่าพันธุ์ที่เหนือกว่า
เอาเป็นว่าไปกันเร็ว
และในเวลานั้นทหารที่ดี เขาคือผู้ที่ตายในสนามรบ
เพื่อปกป้องประเทศของเขา หรือดังนั้นใครคือผู้ชนะ
ดังนั้นทหาร 20,000 นายจึงอยู่ตามลำพัง
ตัวเลือกของพวกเขาบางเฉียบ
ในเดือน ส.ค. 44 นี้ ยกเว้นการเดินรถ
ทางรถไฟถูกก่อวินาศกรรม โดยกลุ่มต่อต้านฝรั่งเศส
เกอร์ทรูดมีอายุเพียงไม่กี่ชั่วโมง เพื่อหาทางออก
- ไม่มีใครสนใจเรา เพื่อพาเราออกจากปารีส
เราขึ้นรถไฟใต้ดินเที่ยวสุดท้าย แฟนของฉันและฉัน
และเราก็ไปที่เทอร์มินัส
ยังคงมี รถบรรทุกเยอรมันบางรุ่น
ได้รับความเสียหายจากรูกระสุนปืนแล้ว
พวกหนึ่งพาเราไป
ระหว่างทางเราต้องหยุดหลายครั้ง เพื่อซ่อน.
เราถูกยิงที่
มันแย่มาก !
ฉันสงสัยว่าเรารอดชีวิตได้อย่างไร
สำหรับ Gertrud จุดแรกคือ Verdun จากนั้นเนเธอร์แลนด์
สำหรับเธอ สงครามยังคงดำเนินต่อไป
ที่ Hôtel Meurice ผู้บัญชาการคนใหม่ของปารีส ดีทริช ฟอน โชลทิตซ์,
ได้รับคำสั่งจากเบอร์ลิน
ปกป้องเมืองด้วยค่าใช้จ่ายทั้งหมด ถึงชายคนสุดท้าย
มันจะบ่อนทำลายจุดยุทธศาสตร์ ชุมสายโทรศัพท์,
วุฒิสภาและสะพาน Alexandre III
ทุกอย่างอยู่ในสถานที่เพื่อให้ปารีส กลายเป็นสนามรบ
ปัญหาเดียวของทหารส่วนใหญ่หายไป ในแนวรบนอร์มังดี
- เยอรมันพยายามในนาทีสุดท้าย เพื่อรวบรวมหน่วยชั่วคราว
และเมื่อเราตระหนักว่า
ในบรรดาทหาร 20,000 นายที่อยู่ในกรุงปารีส มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับการฝึกฝนทางทหารอย่างแท้จริง
ส่วนใหญ่เป็นข้าราชการ ในเครื่องแบบแต่ไม่ใช่ทหาร
23 สิงหาคม ฐานข้อมูลที่สองของนายพล Leclerc ห่างจากปารีส 50 กม.
ไม่มีอะไรสามารถหยุดมันได้
ดังนั้นวอน โชลทิตซ์จึงรู้ การปกป้องปารีสนั้นเสียเวลาเปล่า
เขายังเจรจาหยุดยิงกับกลุ่มต่อต้าน
ในเบอร์ลิน เราถูกทิ้งไว้โดยไม่มีข้อมูล
ดังนั้นฮิตเลอร์จึงแยกโทรเลข กับคำถามที่โด่งดังนี้
"ปารีสกำลังลุกเป็นไฟ?"
- มันไม่ใช่คำสั่งทำลายล้าง
Von Choltitz รวบรวมความจริงไว้ในบันทึกของเขา หลังสงคราม,
เพราะคิดว่าชาวฝรั่งเศสต้องการ ได้ยินว่า
เขาไม่สนใจที่จะแจ้งเบอร์ลิน ว่าได้เจรจาสงบศึกกับฝ่ายต่อต้านแล้ว
ก็ถือได้ว่า เหมือนการทรยศหักหลัง
- เขาทำตัวเหมือนทหารมากขึ้น กว่าที่นาซีบอกว่ามันจบแล้ว
และดีกว่าที่จะรักษาปารีสและกองทหาร กว่าจะออกรบก็จบ
ซึ่งยังไงก็แพ้อยู่ดี
วันที่ 24 สิงหาคม เวลาประมาณ 18.00 น. รถหุ้มเกราะคันแรกของฝรั่งเศส ของนายพล Leclerc มาถึงปารีส
บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด ถูกกลุ่มต่อต้านยึดครองไปแล้ว
ทันใดนั้นเราก็ได้ยิน สั่นระฆังโบสถ์
วันนั้นวิทยุผ่านมือไปแล้ว ของการต่อต้าน
แล้วไง ? ผู้พูดถามย้ำว่า
ขอความกรุณาท่านสุภาพบุรุษนักบวชแห่งกรุงปารีส ส่งเสียงดังในโบสถ์ของพวกเขา
เพื่อการปลดปล่อยเมืองหลวง
มันร้อนมากจริงๆ! มันกำลังเกิดขึ้นในเวลานั้น
เราก็เลยรอไปทีละนิด โบสถ์รอบ ๆ เริ่มส่งเสียงดัง
มันสะเทือนใจมาก
แต่วันรุ่งขึ้น 25 สิงหาคม 2487 การต่อสู้กำลังเดือดดาล
พวกมันมีความรุนแรงเป็นพิเศษ จุดยุทธศาสตร์ของเยอรมัน
Kommandantur, Majestic และโรงเรียนเตรียมทหาร
ชาวฝรั่งเศสมากกว่า 1,000 คน และชาวเยอรมัน 3,200 คน จะปลงพระชนม์เสียที่นั่น
ป้อมปราการเยอรมัน จะตก.
Le Meurice เป็นหนึ่งในรายแรกๆ
นี่คือจุดที่ ฟอน โชลทิตซ์ ลงนามยอมจำนน เวลา 14.45 น.
- จากนั้นเขายังต้องลงนามในคำสั่ง ของการยอมจำนนที่ได้ส่งมอบ
โดยมีนายทหารเยอรมันติดตามไปด้วย ทหารฝรั่งเศสหรือพันธมิตร
ในจุดต่าง ๆ ของการต่อต้านของเยอรมัน
ปารีสได้รับการปลดปล่อย
ภาพฉากแห่งความปลื้มปีติเหล่านี้ ไปทั่วโลก
เช่นเดียวกับเจ้านายเก่าของเยอรมันที่ล่มสลาย
เกือบ 13,000 คนจะถูกจับเข้าคุก
การพลิกบทบาทของชาวปารีส
ค่อนข้างเป็นสัญลักษณ์
ชาวเยอรมันที่สวนสนามคองคอร์ด สู่ช็องเซลีเซ่
กองทัพที่ได้รับชัยชนะนี้จะกลายเป็นกองทัพที่พ่ายแพ้ และในทางกลับกัน.
กลายเป็นผู้แพ้เมื่อวาน ผู้ชนะในวันนี้
ชาวปารีสยังไม่ลืมการยึดครอง การขาดแคลน การจู่โจม และการปราบปราม
แม้แต่อดีตผู้ครอบครองในสถานการณ์ที่พ่ายแพ้ เป็นการบรรเทา
ซึ่งบางครั้งก็กระตุ้นให้ล้น
มีฉากของทหารด้วย ใครจะด่า
ที่จะถูกลวนลามเล็กน้อย เราจะด่าและถ่มน้ำลายใส่ใคร
มีความรุนแรงเกิดขึ้นจริงซึ่ง แม้ว่าจะถูกวัดก็ตาม
ซึ่งทางวาจาและทางกาย แต่นั่นคือความรุนแรง
ฉันจะบอกว่าความรุนแรงของการปลดปล่อย
มันคือพลเรือนจริงๆ
และเรามักจะเห็น พวกเขาไม่ใช่ผู้ชาย
แต่เป็นผู้หญิงหรือเด็ก ซึ่งในที่สุดก็จะแก้แค้น
แม้จะวัดกันแต่ก็แก้แค้นให้กับอาชีพนี้ หรือของผู้ชนะผู้นี้ซึ่งพ่ายแพ้ไปแล้ว
และผู้ที่ไม่มีที่พึ่ง
สำหรับทหารเหล่านี้ สงครามสิ้นสุดลงแล้ว
จากผู้ครอบครองกลายเป็นนักโทษ
สถานะใหม่ที่วาดบนเครื่องแบบของพวกเขา PG สำหรับเชลยศึก
เชลยศึกชาวเยอรมัน 800,000 คน จะถูกร้องขอให้เคลียร์ชายหาด
ทำงานในเหมืองทางภาคเหนือ
คนสุดท้ายจะกลับมาในปี 2491
เกอร์ทรูดมาถึงเยอรมนีอย่างปลอดภัย
เธอกลับไปยังภูมิภาคบ้านเกิดของเธอ แต่งงานและมีลูกสามคน
ตอนนี้เธออาศัยอยู่ในบ้านพักคนชรา ทางตอนเหนือของเยอรมนี
เคลาส์ ทหารแห่งชั่วโมงแรก ใช้เวลาสี่ปีในการถูกจองจำในสหรัฐอเมริกา
ย้อนกลับไปในปี 1948 หลังจากห่างหายไปนานถึงแปดปี ตอนนี้เขาอาศัยอยู่ในเบอร์ลิน
ส่วนตัว Giesbert ได้กลับไปเยอรมนี
เขาเปิดร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าในคลอปเปนเบิร์ก ดนตรียังคงเป็นความหลงใหลของเขา
ตั้งแต่เธอเสียชีวิตในปี 2014 ลูกสาวของเธอก็มีค่า ภาพถ่ายที่ระลึกของกรุงปารีสเหล่านี้
เจ้าหน้าที่ Hans Lorenz พบลูกชายของเขาแล้ว
จนกระทั่งมรณภาพในปี พ.ศ. 2509 เขายังคงจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม
เช่นเทศกาลไวน์ในเยอรมนี
สำหรับ Daniel Rouxel ลูกของ Boche
เขาจะได้พบกับครอบครัวชาวเยอรมันเมื่ออายุ 12 ปี
ในปี 2009 หลังจากความยุ่งยากในการบริหารหลายปี เขาได้รับสองสัญชาติเยอรมัน
ตอนนี้ชื่อของเขาคือ Daniel Rouxel Hamon
ในปารีส ไม่มีการเรียกคืนร่องรอย ปีมืดของอาชีพ
ความหลงใหลของชาวเยอรมันที่มีต่อเมืองแห่งแสงสี ยังคงไม่บุบสลาย