Reich tai, bendera ya swastika na kupiga hatua.
Tuko vizuri mnamo 1940.
Picha hizi zilirekodiwa huko Ufaransa, huko Paris, na askari wa jeshi la Ujerumani, Wehrmacht.
Wakati wa miaka ya vita, alikuwa nyumbani hapa.
Zaidi ya askari 100,000, maafisa, majenerali.
Wanaume lakini pia wanawake walipita na Jiji la Nuru.
Paris ilikuwa ndoto ya mwisho kwa kila mtu.
- Paris, ilikuwa miaka bora zaidi.
Manukato, chakula kizuri.
Na makaburi haya yote ya kutembelea.
Mbali na uwanja wa vita,
mabwana wapya wa Paris, na Eldorado.
Kila kitu kinafikiriwa kwao.
- Mwenyeji alijua jinsi ya kuchagua maeneo nzuri na ya kufurahisha zaidi.
Hawatajiweka katika nyumba mbaya. Ni wazi.
Katika vitongoji vya hali ya juu, Ujerumani ya pili.
Foyer, cafe, sinema. Au ofa ya 100% ya Wajerumani iliyohifadhiwa kwa askari.
- Ilibidi waweze kuishi kama Mjerumani. Ilikuwa muhimu sana.
Wanajeshi wanafurahia hapa bila kizuizi.
Usiku, cabarets, sinema, migahawa, lakini pia Makahaba wa Ufaransa wako ovyo.
- Iliniruhusu kufurahiya vitu ambayo sikuwa nayo nyumbani.
Madanguro, kwa mfano.
Kwa WaParisi, kazi ya Wajerumani husababisha upungufu.
Tikiti za mgao, lakini pia uvamizi na ukandamizaji mkali.
- Isipokuwa nimekosea, tulihisi mkono wa kazi hiyo.
Na ikiwa wote wanawapinga, Wafaransa na Wajerumani wakati mwingine itakuja karibu.
Kutoka kwa uadui, wengine watapita kwa upendo.
Na hadithi kama zile za Marguerite na Otto hata kuzaa watoto.
- Baba yangu alimpenda mama yangu kwa dhati na Mama yangu alimpenda baba yangu kila wakati,
yeye alikuwa wazimu kuhusu hilo.
Matukio ya Parisiani ya askari hawa, wao ndio wanaowaambia.
Kwanza Klaus, askari wa Luftwaffe, Jeshi la Anga.
Na Gertrude, mwendeshaji simu.
Na kisha watoto wa askari waliosikia hadithi zao na picha na nyaraka zilizohifadhiwa kwenye kumbukumbu.
Leo, Peter Lorenz, mwana wa afisa, afisa mkuu, na Margaret Viteux,
binti wa askari wa kawaida, ni walezi wa kumbukumbu za baba yao.
- Alivutiwa na maisha ya jiji hili kuu.
Lakini pia kuna maelfu ya shajara, albamu nyingi za picha,
bila kusahau mamilioni ya barua zilizotumwa wakati wa miaka ya vita kwa familia.
Hadithi nyingi za kipekee, ushuhuda kwa miaka hii 4, wakati Paris ilikuwa Ujerumani.
Askari na maofisa hawa walikuwa nani?
Waliishi vipi kila siku katika jiji zuri zaidi ulimwenguni?
Na mahusiano ya kweli yalikuwa yapi mabwana wapya na Waparisi walioshindwa?
Kwa mara ya kwanza, kazi ya Paris aliambiwa kupitia upande mwingine wa darubini,
upande wa askari wa Ujerumani.
Paris, kazi iliyopatikana na Wajerumani
Juni 14, 1940.
Huko Paris, hali ya hewa inaahidi kuwa tukufu.
Lakini mji mkuu ni mji uliokufa.
Mitaani, matuta ya cafe na majengo ni tupu.
Kati ya watu milioni 1.8 wa Parisi, zaidi ya milioni 1 walikimbia.
Na kwa sababu nzuri, ndoto yao mbaya zaidi iko katika kutengeneza kuwa ukweli.
Wehrmacht, jeshi la Ujerumani maandamano kwenye mji mkuu.
Hitler alishinda Ufaransa.
Shukrani kwa Blitzkrieg, blitzkrieg.
Ndani ya wiki 5 tu za mapambano makali.
Idadi ya wanajeshi 80,000 waliokufa.
Kilomita chache kutoka Paris, askari washindi wanasimama mwisho.
Private Werner, 18, mzaliwa wa Lower Saxony anakumbuka.
- Kabla ya kuingia jijini, ilibidi kwamba tunasafisha magari yetu na sare zetu.
Ilitubidi kujionyesha kama askari walioandaliwa vyema.
Ilibidi tufanye hisia nzuri.
Ni kutoka kaskazini, Porte de Clignancourt na Porte de la Villette,
kwamba vitengo vya kwanza vinafika.
- Vitengo vya kwanza vinafika huko Paris karibu 6 asubuhi
Hizi ni vitengo vya pikipiki.
Wanaelekea Place de la Concorde.
Pia itakuwa eneo kuu kwa amri kuu ya Ujerumani.
Wajerumani hawakutani na yoyote upinzani huko Paris.
Paris, Jiji la Nuru limeanguka hivi karibuni mikononi mwa Reich.
Kukamata nzuri na uhakika wa dhahabu ya kampeni yenye mafanikio.
Private Klaus alikuwa na umri wa miaka 19 wakati huo
na anapima bahati yake.
- Nilifurahi kuwa Paris, hii ndiyo bora zaidi ambayo ingeweza kunitokea.
Ninatoka Berlin, najua miji mikubwa. Lakini Paris bado ni darasa hapo juu.
Hapa ningeweza kuishi bila kuhatarisha maisha yangu.
Hapa sikuwa tena katika hatari ya kifo.
Hatua inayofuata kwa askari wa Wehrmacht kuanzisha makao yao makuu ya kijeshi.
Katika mji ulioachwa na theluthi mbili ya wakazi wake, hali ni bora.
Hoteli kubwa ni tupu. Na vyumba vingi pia.
Ili kuepuka mapigano, Paris imetangazwa kuwa mji wazi,
na mamlaka ya Ufaransa.
Hiyo ina maana yeye lazima bend kwa mahitaji ya washindi.
Kwa hivyo Wajerumani wana carte blanche.
- Mwongozo bora ulikuwa mwongozo wa Michelin, ambayo pia inatafsiriwa kwa Kijerumani.
Mwongozo wa Michelin, mwongozo mwekundu, 1939.
Je, ni maeneo gani bora zaidi? Hoteli bora zaidi?
Kwa hivyo mkaaji aliweza kuchagua maeneo nzuri na ya kufurahisha zaidi.
Na ishara zaidi ya Paris pia.
Hizi ni ishara, bila shaka.
Hawatajiweka katika nyumba mbaya, ni wazi.
Na hizi requisitioned hotels zote ni za kifahari sana.
Kuanzia na Meurice, rue de Rivoli, Makao Makuu ya Jenerali Chambourg.
Bwana mpya wa Paris.
The Ritz, Place Vendome, jumba la kifahari zaidi jijini
imehifadhiwa kwa waheshimiwa wa juu kutembelea Paris.
Marshal Hermann Goering, kamanda wa jeshi la anga,
kulikuwa na chumba kilichotengwa kwa mwaka.
Benki ya kushoto, hoteli ya Lutetia. Majumba ya kisasa zaidi ya Parisiani.
Inakuwa makao ya Abwehr, huduma ya siri ya Ujerumani.
Na muhimu zaidi ya yote Mkuu.
Hoteli hii ni nyumba ya MBF, kwa maneno mengine amri ya juu ya kijeshi kwa Ufaransa yote.
Katika kichwa chake, Jenerali Otto von Stülpnagel.
- Kila wakati, ni ishara. Ni Arc de Triomphe, sio chochote.
Avenue d'Iéna, majina haya yote ambao ni ushindi wa Napoleon.
Na pia ni kulipiza kisasi. Ni kisasi!
Na kuhakikisha usalama wa hali ya juu katika maeneo haya nyeti sana,
huduma ya siri ya Nazi pata mipango sahihi.
- Ramani za cadastre ambayo inapatikana kwa uhuru.
Na mipango hii daima inaonyesha milango ya kuingilia, mlango wa kutokea ni katika tukio la shambulio.
Daima nafasi ya kutoroka.
Na bila shaka, maeneo ya mahitaji yalifanywa kulingana na uwezekano huu,
daima juu ya kukimbia.
Mahali muhimu zaidi inavyokaliwa, ndivyo inavyokuwa zaidi mlango mmoja, miwili au hata mitatu ya kutokea.
Maafisa hawatalazimika kulalamika ya makazi yao.
George V, Raphael, Crillon, Royal Monceau
na anwani zingine za kifahari zimetengwa kwa ajili yao.
Swali la faraja, lakini sio tu.
- Kila chumba kina vifaa vya simu.
Sio tu kwamba tunaweza kuchukua kila mtu, lakini pia tulikuwa na miundombinu.
Kilichokuwa muhimu ni kuwa na umeme na udhibiti wa mabadilishano ya simu.
Kwa vile hoteli zina vitanda tu.
Kisha unahitaji madawati, taa, taipureta.
Kwa hivyo Wajerumani hufanya orodha zisizo na mwisho madai ambayo Wafaransa wanapaswa kukidhi.
Hivyo ni jinsi gani kazi?
Chukua mfano wa Mkuu na vyumba vyake vya kifahari.
Sakafu ya kwanza, chumba 119 imekuwa ofisi ya luteni msimamizi
kusimamia ruhusa za askari.
Mlango unaofuata, chumba cha zamani 118. Inabadilishwa kuwa sekretarieti.
Na 117 sasa inatumika kurekodi askari wapya waliowasili.
Sakafu chache juu, kwenye ya nne, Suite 464 ya zamani ikawa ofisi ya Dkt. Mikaeli.
Yeye ndiye mwenye dhamana ya kudhibiti uchumi mzima ya Ufaransa katika ukanda wa Ujerumani.
Mamlaka ya juu zaidi ya kijeshi wamealikwa huko.
Mapambo ni rahisi na ya spartan.
Picha ya Hitler na ndivyo hivyo.
Ugumu wa kijeshi unalazimisha.
Kwa jumla, Wajerumani walidai Hoteli 400 huko Paris.
Wamiliki wa hoteli hizi haitalazimika kulalamika.
Mwenyeji hulipa bili yake, lakini kwa pesa za Ufaransa.
Ni juu ya Ufaransa kulipa gharama za uvamizi wa Wajerumani.
Faranga milioni 400, au euro milioni 160, kila siku.
- Wanaanzisha akaunti ya benki ambayo Jimbo la Ufaransa litalipa
Faranga milioni 400 kila siku.
Ni kwa pesa kutoka kwa akaunti hii kwamba Wajerumani wanaenda kufadhili kazi hiyo.
Hoteli, lakini pia utoaji kwa Reich.
Ujerumani inalipa bili zake, lakini kwa pesa za Ufaransa.
Kwa mahitaji yao, Wajerumani waliweka mikono yao kwenye vyumba au hata majengo yote.
Hiyo ya benki ya kifahari sana ya Uingereza Lloyds wa London.
Ambayo inakuwa Muungano wa Mikopo wa Reich.
Na kisha kwenye majengo na vyumba Wayahudi wa Parisi waliokimbia Wanazi.
Na hakuna swali, bila shaka, ya kulipa kodi.
Ikiwa wewe ni Myahudi, Freemason, Kiingereza, Mmarekani, huna haki ya kumiliki.
Kuna vyumba tupu, kwa hiyo, kuna uharibifu.
Kuna mahitaji na kuna mihuri.
Kuna muhuri na vyumba hivi, ziliitwa vyumba vya Wayahudi.
Inajulikana.
Ninafikiria majumba ya Rothschild, Kwa mfano.
Jumba la kifahari la Rothschild, kwenye avenue Foch, inakuwa makao makuu ya Sipo-SD,
inayojulikana kama Gestapo na SS ya kutisha, vikosi vya usalama.
Ni mrengo wenye silaha wa chama cha Nazi, anayejulikana kwa ukatili wake usio na huruma,
kuelekea maadui wa Reich.
- Kila wakati, mahali hapa hurejeshwa.
Tunageuza mahali na tunaipa kusudi jipya.
Lakini kwa sasa, SS na Sipo-SD hawana chukua tu alama zao, kwa busara.
Nguvu halisi iko mikononi mwa Wehrmacht, jeshi la Ujerumani, lakini kwa sasa tu.
Kwa hoteli na majengo yaliyohitajika,
pia kuna hospitali mbili za Lariboisière na Pitié Salpêtrière.
Kliniki ya meno katika eneo la 13ᵉ arrondissement.
Pia kuna kambi, tatu ambazo ziko katikati mwa jiji, Prince Eugene, Shule ya Jeshi na hata Polytechnic.
Hapa ndipo askari watakapowekwa chini ya hali rahisi zaidi.
- Na bila shaka, baadhi ya mitaa wana upendeleo.
Na mashariki ya Paris inazingatiwa wilaya ya taa nyekundu, wilaya ya kikomunisti.
The 10ᵉ, the 11ᵉ, the 19ᵉ, the 20ᵉ. Huko, kuna uwepo mdogo sana wa Wajerumani.
Mkaaji anatoa amri ya kutotoka nje.
Hakuna mtu katika mitaa ya Paris kutoka 11 p.m.
Na madirisha inapaswa kuzuiwa.
Wajerumani wanataka mji usio na watu na kuonekana kutoka mbinguni, asiyeonekana usiku.
Milango ya mji mkuu imewekwa chini ufuatiliaji wa juu.
Kati ya mizinga na vizuizi vya barabarani, kila mtu lazima ionyeshe makucha
kuingia Paris.
Wafaransa, bila shaka, lakini pia askari wa Reich.
Sesame, Ausweis, pasi, halali kutoka masaa machache hadi miezi kadhaa.
Ili kuipata, nenda kwa Kommandantur, Mraba wa Opera.
- Kommandantur ni sawa ya ukumbi wa mji wa Ufaransa.
Inasuluhisha maswala yote ya kiutawala kila siku.
Na hutoa karatasi zote zinazohitaji ruhusa kutoka kwa Wajerumani.
Lakini pia inafanya kazi kama sehemu ya mapokezi, kwa askari wa Ujerumani.
Wanapata kila kitu wanachotafuta, katika Kommandantur.
Na kwa kweli kuhakikisha kwamba Paris akawa Mjerumani,
njia kuu kuu za mji mkuu ona paneli hizi zinavyoshamiri
kuelekeza wanajeshi kwenye maeneo ya kimkakati.
Hospitali, kambi na bila shaka vituo vya amri.
Wakati wa kiangazi cha 1940, Paris ilibadilishwa katika mji wa Ujerumani.
- Na hapa kuna gwaride, ambayo inatia taji saa hii ya utukufu.
Onyesho la kwanza la nguvu la mabwana wapya, gwaride la ushindi,
chini ya Arc de Triomphe.
Askari 10,000 wakipiga hatua, kwenye barabara isiyo na watu.
- Vitengo vya Ujerumani hufanya gwaride lao la kwanza ya ushindi.
Sio kwenye Champs-Élysées, kama inavyosemwa mara nyingi,
lakini kwenye Avenue Foch.
Unaweza kuiona kwenye picha.
Arc de Triomphe ni oblique kidogo.
Ikiwa unataka maoni yangu, ilikuwa jaribio ili usiwaudhi Wafaransa sana.
Walakini, kwa wanaume hawa, ni wakati mzuri wa nguvu.
Mwanajeshi mchanga wa Austria anakumbuka.
"Tulijisikia kama mabwana wa ulimwengu, wakati wa kuvuka Paris.
Nadhani ilikuwa ni hisia ya kawaida kwa askari.
Tulijivunia kuwashinda Wafaransa kwa haraka."
Lakini bora zaidi bado inakuja.
Kujisalimisha kwa adui wa urithi, Siku 10 baadaye.
- Mnara wa kiburi cha Gallic imefunikwa na bendera ya Reich.
Hitler anasonga ana kwa ana.
Anadai kwamba Wafaransa wajisalimishe kama ile ya Wajerumani miaka 22 mapema, mwaka wa 1918.
Kwanza mahali, kusafishwa kwa Rotonde, karibu na Compiègne, kilomita 50 kaskazini mwa Paris.
Na kisha gari hili lilitolewa haswa kutoka kwa jumba la kumbukumbu.
Ni juu ya meza hii kwamba Kifaransa na Wajerumani walikuwa wametia saini mkataba wa kusitisha mapigano,
la Novemba 11, 1918.
Führer inashinda siku chache baadaye kwa ziara ya ghafla huko Paris saa 6 asubuhi.
Safari yake pekee ya kuelekea mji huu ambayo inamvutia tangu ujana wake.
- Alikuwa kwenye Mnara wa Eiffel, kwenye Trocadero.
Ambapo tulipiga picha yake maarufu.
Kisha akaenda kwenye opera.
Kuna hata concierge ambaye ana funguo na ni nani anayeweza kutembelea ujumbe huu.
Wakati wa ziara hii, Hitler alibaini kuwa kulikuwa na mabadiliko kutoka kwa mipango
ambayo alisoma katika ujana wake.
Mipango hii ya Opera, aliijua karibu kwa moyo.
Na kwa kweli, concierge inathibitisha kwake hiyo kazi imefanyika.
Unaweza kuona jinsi alivyokuwa akivutiwa, na mji huu.
Baadaye, Hitler atamkabidhi mbunifu wake, Albert Speer.
"Ilikuwa ndoto ya maisha yangu kuweza kutembelea Paris.
Mara nyingi nilijiuliza kama kuharibu Paris.
Lakini wakati tumejenga upya Berlin mpya.
Paris itakuwa tu kivuli chake.
Kwa hivyo kwa nini kuiharibu?"
Kuvutia huku kwa Jiji la Nuru, Hitler anashiriki na Joseph Goebbels,
Waziri wa Propaganda za Nazi.
Kwa Goebbels. Paris itakuwa jiji la maonyesho la Reich.
Mahali ambapo maisha ni mazuri, mradi wewe ni Mjerumani.
- Kwa macho ya Goebbels, Paris ilibidi kushikilia mahali maalum ndani ya Reich.
Haraka sana alielewa kwamba ilikuwa ni lazima kuhifadhi anga na tabia ya kipekee ya mji huu.
Anzisha agizo la kawaida la Kijerumani huko Paris.
Fanya Paris kuwa Berlin ya pili.
Haikuwa kwa maslahi ya Wajerumani.
Paris, jiji la maonyesho, ilikuwa kuwa kivutio kwa askari.
Ambapo wangeweza kuwa na matukio.
Paris itakuwa mji wa mapumziko wa shujaa.
Ambapo anaweza kusahau mateso viwanja vya vita.
Na ikiwa Wajerumani walishinda vita.
Je, wataweza kushinda mioyo ya watu wa Parisi?
Mwisho wa majira ya joto 1940, na hati ya kusitisha mapigano iliyosainiwa,
vita vimekwisha na kweli, angalau huko Ufaransa.
Wanajeshi wa Wehrmacht sasa wanakuwa kumiliki askari.
Hatua kwa hatua, utaratibu wa kila siku huanguka.
- Kwanza kuna wafanyakazi wa kudumu wanaofanya kazi katika tawala tofauti.
Wao ni kati ya 20 na 25000 na usibadilike mara nyingi.
Katika Paris, hakuna haja ya askari wa kupambana, lakini bado kuna kikosi cha askari
ambayo inaweza kuhamasishwa katika kesi ya shida.
Halafu kuna tasnia pembeni,
ambayo hutengeneza silaha kwa Wajerumani.
Hasa mizinga.
Na inachukua askari kuwajaribu.
Lakini sio wanaume tu katika jeshi la Ujerumani.
Wasaidizi wa wanawake wachanga wa Wehrmacht kufika kama nyongeza.
Wanaunda chini ya 10% ya wafanyikazi, lakini kuchangia juhudi za vita,
kwa kushika nyadhifa na kuachiliwa hivyo wanaume wanaojiunga mbele.
Wengi wao ni makatibu au waendeshaji, katika usafirishaji.
Wafaransa mara moja wanapata jina la utani, Panya wa Kijivu.
Na ikiwa atafanya, sio lazima kwa sababu za kiitikadi.
- Sare ilikuwa ya kifahari sana. Alikuwa fundi cherehani.
Fundi cherehani alikuwa kitu kifahari sana wakati huo.
Kwa hivyo jeshi likatoa fundi cherehani kwa wanawake hawa, ambayo hangeweza kumudu kamwe.
Wengi wao walitoka majumbani badala ya kawaida na kugundua kwamba sare hii
kilikuwa kitu cha pekee sana.
Vita pia huwaruhusu kutoroka majukumu mama wa nyumbani zilizowekwa na itikadi ya Nazi.
Kama bonasi, anagundua ufalme mpya wa Hitler na kito chake, Paris.
- Walipopewa Ujerumani au huko Austria, walikatishwa tamaa kidogo,
kwa sababu alitaka kwenda nje ya nchi.
Miongoni mwa maeneo unayopenda zaidi, bila shaka kulikuwa na Ufaransa na hasa Paris.
Ilikuwa namba moja, Paris.
Jiji la mitindo na jiji la upendo.
Miongoni mwao ni Gertrud, kutoka a kijiji kidogo kaskazini mwa Ujerumani.
Yeye ni mmoja wa wale waliobahatika ambao wametumwa Paris.
Wakati huo alikuwa na umri wa miaka 20.
- Sikuwa na wazo maalum kuhusu kile ambacho kilikuwa kinaningoja huko Paris.
Nilifurahi kwamba sikumaliza katika kiwanda cha silaha cha Ujerumani.
Nilipangiwa usafiri kommandantur kaskazini.
Gertrude anawasili mwaka wa 1940 na kikundi cha wasichana 30.
Wanakaa hotelini karibu na Madeleine.
Huko Paris, kila kitu ni kipya kwake.
- Tulikuwa katika jiji kuu.
Wengi wetu hatukujua sio miji mikubwa.
Tulihisi ugeni, tumepotea kidogo.
Kwa kweli ulilazimika kuingia kichwani mwako kwamba sasa tulikuwa Ufaransa na hatuko tena Ujerumani.
Hapo mwanzo, hatukuruhusiwa kwenda nje peke yake kutoka hoteli yetu.
Tulifukuzwa kazini kwetu.
Tuliogopa kidogo.
Hatukujua jinsi Wafaransa walikuwa wanaendelea kuguswa na uwepo wetu.
Wafaransa watafanyaje?
Huu ndio wasiwasi wa wafanyakazi.
Hakuna suala la kuwaachilia askari porini.
Kwa mwezi wake wa kwanza wa kukaa, Private Klaus inatumwa kwa kambi ya Paris.
- Tulilazimika kutulia kwanza katika kambi zetu, katika shule ya kijeshi.
Kupata alama zetu, kusafisha sare zetu.
Unajua, maisha ya kila siku ya askari ni daima kupangwa kwa dakika.
Daima tunapata mambo ya kufanya. Hatuwahi kuchoka.
Lakini hatukuruhusiwa kwenda nje mara moja.
Na amri zinatoka kwa Führer mwenyewe. Tarehe 18 Juni, 40.
Askari lazima awe mfano wa roho Jeshi la Ujerumani, katika suala la haki,
furaha, mwanaume, katika hali zote.
Kwa maneno mengine, Hitler anaamuru kila askari kuishi kwa njia sahihi na Waparisi.
Lengo la kumfanya adui kuwa mshirika.
Mnamo 1940, idadi ya watu wa Ufaransa walihisi kutelekezwa na serikali yake.
Kwa upande wa Wajerumani, tuligundua kwamba kukata tamaa na hasira ya Wafaransa
dhidi ya serikali yao ilikuwa fursa ya kusimama kwa nuru nzuri.
Kwa kiwango cha juu, tunafunga makubaliano mnamo Oktoba 1940.
Wakati Hitler anakutana na Marshal Pétain, huko Montoire.
Kwa mkono huo, mpiganaji mzee ya Verdun inaahidi rasmi,
ushirikiano wa serikali ya Vichy kwa bwana wa pili wa Uropa.
Sasa inabakia kushinda mioyo ya Parisians.
Operesheni halisi ya kutongoza kisha huanza.
Askari huonekana kila siku kwenye Champs Elysees.
Viatu vilivyosafishwa vyema na kwa utaratibu kamili.
Na kisha ishara hii kali sana ya ishara.
Wanakuja kutafakari kwenye kaburi la Askari asiyejulikana, chini ya Arc de Triomphe.
Hesabu iliyohesabiwa sana.
- Wajerumani walikuwa na sifa kuwa washenzi, haswa huko Ufaransa.
Na kisha washenzi wanafika.
Lakini tunagundua kwamba hakuwa na sura kama hiyo kwa washenzi
na kwamba hawakufanya hivyo.
Ikawa hawakuwa wanakula wala watoto wadogo.
Kitu ambacho hatukuwa na uhakika nacho mwanzoni.
Walikuwa na aura ya washindi.
Walivutia kila mtu, bila ubaguzi. Hata wanaume.
Tunaweza kuelewa kwamba kuwasili kwa askari hawa, na sare zao zilizopambwa vizuri,
buti zao za ngozi kwenye pikipiki zao ilikuwa mhemko wa kweli.
Kwenye hatua za Opera ya Paris na katika bustani za umma.
bendi za kijeshi zinajaribu kutongoza watu wa Parisi
na canteens za jiko la kitaifa la supu mjamaa kusambaza chakula
bure kwa wahitaji.
- Kuna hadithi ambazo zinasimulia kuliko wavulana wadogo wa Ufaransa
ambao walicheza vita wote walitaka kuwa askari wa Ujerumani.
Kwa sababu walikuwa washindi.
Propaganda imefanya kazi yake.
Kwa hivyo, kutoka Julai 40, WaParisi wanarudi kutoka uhamishoni.
Miongoni mwao, Jean-Claude, Parisian mwenye umri wa miaka 19.
Anagundua jiji lake na mabwana wapya.
- Tulirudi Paris na bado ninaweza kuona mabango ambayo
tulimwona askari mkubwa akitabasamu akiwa na mtoto begani.
Na kulikuwa kumeandikwa Populations kutelekezwa, kuwaamini askari wa Ujerumani.
Ilikuwa imenipiga. Tuliitazama kwa kutokuamini.
Hatukuwa na uhakika kama ulitaka. Hatukujua kabisa na hakuna chochote haswa.
Lakini kwa kweli, tulirudi, kila kitu kilikuwa shwari.
Hofu mbaya zaidi zimeondolewa kwa pande zote mbili.
Kwa askari wa Ujerumani, miaka 40 itakuwa ya raha zote.
Na Klaus, askari wa Berlin, hatimaye likizo yake ya kwanza.
- Hiyo ni Paris.
Huko, ni mimi, kwenye ghorofa ya kwanza ya Mnara wa Eiffel.
Tulitembea hadi ghorofa ya kwanza, kwa sababu lifti hazikuwa za mpangilio
na tayari ilikuwa juu sana.
Pantheon, Notre-Dame Dame.
Kumbukumbu za Klaus ziko kwa uangalifu iliyopangwa katika albamu ya kifahari inayotolewa
na jeshi la Reich.
Vifuniko vya ngozi, kofia ya swastika na maandishi haya kwa Kijerumani.
"Huduma yangu ya kijeshi."
Diary hizi ndogo za kusafiri, zitakuwa maelfu ili kuwafanya kwa uangalifu.
Inayo kamera na kamera, Wanajeshi wa Ujerumani wanaingia
kwa ziara za kuongozwa, zinazosimamiwa ipasavyo kwa amri ya juu.
Mbele ya Moyo Mtakatifu, Notre Dame, Opera, Louvre, Invalides,
bila kusahau Trocadero na Mnara wa Eiffel.
Wanajipanga kwenye Jiji la Nuru, ambayo sasa ni mali yao.
Ziara hizi za kuongozwa zinaisha yenye ishara sana.
Katika Ukumbi wa Vioo kwenye Jumba la Versailles, sawa ambapo mkataba wa sifa mbaya kwa Ujerumani
ilisainiwa mnamo 1919.
Kulipiza kisasi ni kamili.
- Kwa upande wangu, siuiti utalii. Inapunguza kazi.
Tunaweza kuona wazi kwamba askari wa Ujerumani wanajiweka wenyewe jukwaani kama washindi na mabwana wapya.
Na hilo lilitafutwa na Hitler na Goebbels.
Ilibidi askari wapige picha kushuhudia ushindi wao mtukufu
na kutuma picha hizi nyumbani kueleza kwa familia zao sifa za vita hivi.
Katika albamu ya askari huyu, picha na maoni hayana shaka.
"Nenda, wakuu wapya"
anatoa maoni juu ya picha hii iliyopigwa mbele ya Ikulu ya Versailles.
Na picha hii ya sanamu ya Louis XIV kukatwa kichwa kunahamasisha maoni mengine.
"Ufaransa bila kichwa."
- Kuna kejeli, kwa kweli, lakini juu ya yote wazo hili kwamba wao ni sura mpya.
Au albamu hii nyingine ya afisa na picha hii iliyopigwa kwenye paa la Arc de Triomphe.
Boot juu ya matusi, pose ya bwana mpya wa Paris
inasomwa kwa uangalifu.
Katika nchi zilizochukuliwa, upigaji picha ulipigwa marufuku kwa raia
na wakati huo huo, askari walilazimika kufanya hivyo tabia ya kunyang'anya kamera zote.
Kwa hiyo raia hawakuwa wamesalia.
Wajerumani tu ndio walikuwa na haki kupiga picha
nao wakajinufaisha.
Lakini kwa Wajerumani hawa vijana, udadisi wa kweli ni mahali pengine.
Je, hawa wa Parisi ni akina nani?
- Ilikuwa ulimwengu mpya kwangu, lakini sikuweza kuzungumza na Wafaransa,
kwa sababu sikuzungumza lugha yao.
Basi nilikaa kimya.
Wafaransa pia walikaa kimya, kwa sababu hawakuzungumza neno la Kijerumani.
Opereta mchanga Gertrud anajaribu bahati yake kwa maneno yake machache ya Kifaransa aliyojifunza shuleni.
Inaanza na janitor na wajakazi wa hoteli yake.
- Siku zote nimefanya bidii kuzungumza nao.
Walikuwa wamehifadhiwa zaidi kuliko kitu kingine chochote.
Walikuwa na fahari yao ya kitaifa.
- Ulitaka WaParisi wanipende vipi? Tulikuwa tumewashinda.
Wafaransa walikubali hatima yao.
Na nilikubali yangu. Tuliishi kulingana na kanuni hii, hivyo.
Kila mtu kutoka upande wetu.
- Tulijaribu kujifanya hatukuwaona.
Katika barabara, mara kadhaa, ilitokea kwetu kuvuka vikosi vya Wajerumani,
ambao walitoka hatua moja hadi nyingine.
Na tulipowaona wakija, kwa dhahiri, tulikuwa tunaenda kwenye dirisha la duka.
Na angalia ndani ya madirisha haya, hiyo ilikuwa ni kusema kuwapa mgongo.
Gertrude alipokuwa akitoka hotelini kwake kugundua ulimwengu tofauti,
mawazo mengine, njia nyingine ya maisha.
- Wafaransa ni wa juu juu kidogo. Hawachukulii maisha kwa uzito
tofauti na Wajerumani.
Kwa Wajerumani, Wafaransa ni ya juu juu, ya mbali, isiyo na adabu
na Waparisi ni mwili wa shetani.
Katika barua kwa mkewe, Private Ernst anachukizwa na mwonekano wao.
"Huwezi kuamini macho yako, kuona urembo uliolaaniwa,
ambao wanawake hupaka nyuso zao.
Ikiwa mke wangu alifanya hivi, Nitafunga virago vyangu na kuondoka mara moja.
Ni ajabu!
Mara nyingi mimi hulazimika kufikiria juu ya kitu kingine, vinginevyo, ninashikwa na kichefuchefu kikali.
Midomo yake nyekundu yenye kung'aa, nyuso hizo zilipakwa rangi ya manjano, nyusi hizo zilizoangaziwa kwa rangi nyeusi
na mikucha yake yenye kumetameta.
Nyuma ya hii flashy inaficha ujinga mkubwa.
Kwa Wajerumani, ni mshtuko wa kitamaduni.
Parisiennes ni tofauti sana na bora Uke wa Ujerumani uliotetewa na propaganda za Reich.
Wasiwasi juu ya tabia ya askari, Wehrmacht itatoa sura nzima
kwa wanawake wa Ufaransa katika mwongozo wake rasmi, Paris kuonekana na Wajerumani.
"Parisienne ni mcheshi. Lakini hata ikiwa ana tabia ya asili
kucheza kwenye mali yake ya kike, ana hisia kali sana za familia
na upendo mkubwa kwa watoto wake.
- Tulitaka kuepuka kutokuelewana kwa kueleza kwa askari kwamba kulikuwa na vitu vingine zaidi huko Ufaransa.
Mwanamke wa Ufaransa si kahaba au msichana rahisi.
Kwa sababu tu anaonekana kama jinsi malaya ingekuwa katika Ujerumani.
Lakini askari wengine hujaribu bahati yao.
- Kwa hivyo kulikuwa na wengine ambao walikuwa wanatafuta mawasiliano bila shaka!
Ilikuwa ni wakati wa matembezi yao marefu, miss.
Walikuwa wanasema hivyo ili kujaribu kuwasiliana. Ilifanya kazi wakati mwingine.
Wafanyikazi, hata hivyo, wana mtazamo hafifu mawasiliano yoyote kati ya askari wake na Parisians.
Kuna hata maagizo madhubuti kupewa askari.
"Epuka kuwasiliana na raia.
Ni marufuku kuleta wanawake wa Kifaransa kwenye gari la kampuni
au kuwashika kwa mkono."
- Askari Anayefunga Kwa Ukaribu Sana pamoja na raia,
ataishia kusahau jukumu lake kama mwanajeshi. Na hilo ni tatizo kubwa kwa jeshi.
- Paris ilikuwa na jina la utani la jiji bila macho.
Wajerumani waliwatazama Wafaransa ambaye aliwapuuza.
Lakini haikubaliki kwa muda mrefu.
Kugawanywa na vita, kugawanywa na lugha, kugawanywa na utamaduni.
Jinsi Mabwana Wapya na Walioshindwa wataishi pamoja katika Reich hii
ya miaka 1000 iliyoahidiwa na Hitler?
Lakini Paris ina faida nyingi, ambayo wavamizi watashindwa.
Mwishoni mwa msimu wa joto wa 1940, askari wa Ujerumani walichukua milki ya moyo wa Paris.
Na matuta ya cafe.
Lakini si tu.
Pia wanawekeza kwenye maduka.
Paris mwanzoni mwa kazi hiyo, ni pango la kweli la Ali Baba.
- Wajerumani walikuwa na shauku ya kununua.
Alitaka kununua vitu ambavyo hawakuweza kupata sio nyumbani, kama watalii.
Walinunua kila walichoweza.
Wafaransa walisema tunaweza hata wauze basque kutoka 1870
na bado walinunua.
- Kuanzia wakati hatuko vitani tena, lakini katika hali iliyoshughulikiwa.
Uhusiano wa kibiashara unaoanzishwa ni classic kabisa.
Askari akikataa kulipa, ni wizi. Aliadhibiwa vikali na mahakama ya kijeshi ya Ujerumani.
Kwa mara ya kwanza katika maisha yao, askari wana uwezo.
Mshahara wa 90 Reichsmark, ni sawa na kima cha chini cha mshahara leo.
Isipokuwa kwa kiwango kipya cha ubadilishaji kwa mkaaji, uwezo wake wa kununua
inazidishwa na nne.
Na ni pesa za mfukoni tu, kwa maana askari wameshiba,
kushughulikiwa kwa gharama ya Ufaransa.
Kisha akagundua furaha ya ununuzi.
- Nilikuwa nikinunua manukato, iliitwa, Jioni huko Paris.
Askari wote walikuwa wakinunua hii wakati huo, ilikuwa chupa ya bluu yenye nyota.
Kusema kweli, hata sikumbuki ikiwa ilijisikia vizuri.
Lakini chupa ilikuwa nzuri sana.
- Hakukuwa na askari hata mmoja ambaye hana angalau mara moja
alituma soksi za hariri kwa barua, kwa mpenzi wake.
Ilikuwa ni anasa kubwa.
- Ilikuwa ni lazima kabisa kwamba tunagundua maduka ya idara.
- Katika Robo Tatu na Galeries Lafayette.
Ilikuwa ni tukio halisi kwetu.
Hatukujua maduka makubwa kama hayo.
Tulikuwa tumezoea wauzaji mboga wadogo kijijini.
Tulifurahi sana kupata matunda ya kigeni,
waliotoka nchi za mbali.
Ndizi, hatukuwahi kuzila.
Na kwa maafisa wanaolipwa mara mbili, ni bora zaidi.
Katika hali hizi, baadhi ya ziada inaruhusiwa, kuliko hali ya juu.
Hii ndio kesi ya afisa huyu, Hans Lorenz.
Kwa miaka 4, atakuwa na tamaa moja tu, haribu mtoto wake Peter, kurudi nyumbani.
- Nilikuwa na skis nzuri zaidi ulimwenguni, baiskeli nzuri ya Ufaransa,
ambayo haikuweza kupatikana nchini Ujerumani.
Alinunua yote hayo huko Paris.
Na baba pia alirudisha manukato ya kifahari
na vin kubwa kutoka Burgundy na Bordeaux.
Bado alikuwa na darasa, baba yangu.
Alikuwa kama jogoo huko Paris.
Lakini sio tu juu ya vitu vya kifahari, kwamba Wajerumani waliweka malengo yao.
Kwa kushangaza, wananunua chakula kumpeleka nyumbani.
Katika moyo wa Reich ya ushindi.
- Walituma hata nguruwe nusu au mayai mapya,
mmoja mmoja amefungwa katika masanduku yaliyofungwa.
Askari huyo alitaka kutimiza wajibu wake kama mwanamume na ya baba,
kusaidia wake mwenyewe, ambao walipaswa kujitunza wenyewe.
Kuwa mbali na nyumbani, kila kitu wangeweza kufanya nini kuchangia kaya,
ilikuwa kutuma bidhaa nyingi iwezekanavyo.
Na ilikuwa sehemu kwa wakati mmoja mkakati wa Reich.
Askari zaidi walitumwa kutoka kwa vitu vilivyonunuliwa kwa bei ya chini katika nchi zilizochukuliwa,
uhaba mdogo ulikuwa nchini Ujerumani.
- Ufaransa ni hifadhi kwa Ujerumani.
Katika vita ambayo bado inaendelea na mkaaji wake haoni mwisho, mnamo 1940.
Lengo ni kunyonya rasilimali zote za nchi hii kuendeleza vita dhidi ya Uingereza.
Usafirishaji unakuwa mwingi, kwamba Reichspost, ofisi ya posta ya Reich, imelemewa.
Anaamua kuweka kikomo uzito wa vifurushi kwa kila askari.
Mabwana wapya wanajisalimisha kwa uporaji rasmi.
Theluthi mbili ya uzalishaji wa kilimo wa Ufaransa na viwanda vimetengwa kwa ajili ya mkaaji.
Mgawanyiko usio na usawa uliopangwa kwa masharti ya sheria ya kusitisha mapigano.
WaParisi wanajua basi upungufu wa kweli wa chakula,
lakini pia mafuta.
Uporaji mwingine unaendelea kwa busara zaidi.
Hiyo ya kazi za sanaa zilizoibiwa kutoka kwa mkuu Wakusanyaji wa Wayahudi wa Parisi.
Hasa kwa Goering na Hitler, wapenda sanaa wakubwa.
- Goering ilikuja zaidi ya mara 20 naye akaja kujisaidia.
Kwa hivyo kuna uporaji wa mali ya Wayahudi, Bila shaka.
Na uharibifu, utupu wa vyumba, ambayo ilikuwa ya Wayahudi, Freemasons,
Wamarekani au Kiingereza. Na kuna upangaji wa vitu.
Na vipande vyema zaidi vinawekwa kando. Kwa hivyo, ni uporaji!
Uporaji uliopangwa na wa utaratibu.
Kati ya 1941 na 1944, misafara 29 iliondoka Paris kwa Reich.
Zinawakilisha jumla ya mabehewa 138 kujazwa na kreti 4170.
Uporaji mkubwa zaidi wa kazi za sanaa muda wote.
Wajerumani bado hawajajua, lakini utamu wa kazi ya Parisian
hivi karibuni itafikia mwisho.
Juni 22, 1941.
4000 km kutoka Paris, askari wa Wehrmacht kuvamia Umoja wa Kisovyeti.
Hitler azindua Operesheni Barbarossa.
Ulaya inawaka moto tena Mashariki.
Hatua ya kugeuka kwa vita, lakini pia kwa Paris.
Huu ni mwanzo wa upinzani wa silaha.
Katika kituo cha metro cha Barbès huko 18ᵉ,
Alphonse Moser, mwanajeshi wa Kriegsmarine,
alipigwa risasi na Pierre-Georges.
Anajulikana zaidi kwa jina lake bandia Fighter. Kanali Fabian.
- Kuelekea mwisho wa 1940, idadi ya watu anaamka kutoka kwa mshtuko wa kushindwa.
Wanafunzi na wanafunzi wa shule za upili waandamana kupinga kazi kwenye Champs Élysées,
Siku ya Mapambano 1918.
Wanakamatwa wakati wa operesheni ushirikiano kati ya Wafaransa na Wajerumani.
Hizi ni ishara za kwanza zinazoonyesha maoni ya umma yanabadilika.
Maandamano haya ya amani ya wanafunzi huchochea ukandamizaji mkali.
Maandamano au shambulio?
Hatua yoyote dhidi ya Wajerumani anawajibika kwa adhabu ya kifo.
Hukumu iliyotamkwa wakati wa kesi ya bandia.
Je, ikiwa wahalifu hawapatikani?
Wehrmacht hutumia hatua zisizo na huruma imeandikwa na Berlin.
- Kutoka wakati mwanachama wa Wehrmacht aliuawa.
Na zaidi zaidi ikiwa ni hivyo wa cheo cha juu.
Mgawo umeanzishwa.
Mateka 100 wa Mjerumani aliyeuawa.
Na mkaaji anatangaza hukumu zake. kwenye mabango yaliyochapishwa katika lugha zote mbili.
Hukumu za kifo kila wakati.
Lengo ni rahisi, kutawala ugaidi.
- Tuliogopa kila wakati tulipofika katika kituo cha treni asubuhi,
iwe na bango nyekundu, ambayo ilionyesha majina ya watu
kwamba Wajerumani walipiga risasi.
Nakumbuka vizuri kusoma bango ambayo ilitangaza kunyongwa kwa Estienne d'Orves.
Nahodha mchanga wa jeshi la wanamaji la Ufaransa ni mmoja wa mateka 100 walionyongwa,
kufuatia shambulio la Barbès.
- Ilikuwa ya kutisha pia.
Tulihisi mkono wa kazi hiyo.
Ilimaanisha kuwa ni watu, ambao walipigana dhidi ya wavamizi.
Wehrmacht huwafanya askari kuamini hivyo nyuma ya kila mwanaume
na haswa nyuma ya kila mwanamke mrembo, huficha adui wa Reich.
Lakini jinsi ya kwenda kinyume na asili ya mwanadamu?
Na kufadhaisha jeshi zima la mawasiliano ya ngono?
- Naweza kukuambia kwamba horde ya vijana wanaume wenye homoni kwenye moto,
Ni baruti.
Ni hatari sana. Unapaswa kuwa na yote.
Suluhisho la madanguro yaliyohifadhiwa kwa wanachama wa Wehrmacht.
Mpango uliohimizwa na Adolf Hitler.
- Ikiwa askari anatarajiwa kutoa maisha yake bila kutoridhishwa.
Pia lazima awe na uhuru wa kupenda bila kutoridhishwa.
Dazeni nyingi za madanguro basi huombwa.
Wasimamizi na makahaba ni Wafaransa.
Wanawake wa Kiyahudi walipigwa marufuku.
Madanguro kwa askari wa kawaida ziko katika vitongoji maarufu.
Furaha isiyowezekana katika Reich.
- Ni nini kilikatazwa nchini Ujerumani, iliidhinishwa nchini Ufaransa.
Sijui kama huu ni uhuru, lakini iliniruhusu kufurahia mambo
ambayo sikuwa nayo nyumbani.
Kama madanguro kwa mfano.
Katika barua kwa mkewe, Private Gunther anasimulia operesheni hiyo
madanguro na yuko makini sana.
“Mpenzi, sikwenda.
Ni lazima kusema kwamba watu hawa kwa kweli hazinipendi.
Takwimu zinasema kuwa kahaba anatamba wastani wa kupita 100 kwa siku.
Rekodi ni 187, fikiria wanapaswa kuwa katika hali gani.
Habari show!
Na kisha kuna madanguro yaliyohifadhiwa kwa maafisa.
Kama Wachabanai, umbali wa kutupa jiwe kutoka Ikulu ya Kifalme, taasisi ambayo tayari ilikuwa hadithi wakati wa Belle Époque.
Au ile maarufu na ya kisasa sana One Two Two, iko Rue de Provence.
Madanguro ya hali ya juu na mambo ya ndani ya kifahari,
bafu ya mashariki na samani ambayo huacha nafasi kwa fantasia zote.
Wanawake wanasubiri wateja kwenye boudoirs na mapambo ya sulfuri.
Amevaa au la. Wanachaguliwa kwa mkono.
Wajerumani wanazingatia sana usafi.
Adui wa kweli wa Wehrmacht? Magonjwa ya venereal.
- Paris ina sifa kama jiji la raha.
Sawa au si sahihi! Labda sawa kabisa.
Na sifa chafu ya mji na dhana ya usafi si sawa.
Kwa sababu Wajerumani wanagundua kuwa Wafaransa usioge kila siku.
Kwa hivyo wazo hili la mwanamke hatari, ya mwanamke mshipa na ugonjwa wa zinaa.
Kaswende sio ugonjwa unaotibika wakati huo.
Kwa hiyo madanguro wanapenda Wachabana wana ofisi ya magonjwa ya wanawake,
ambapo wasichana wanadhibitiwa mara mbili kwa wiki.
Lakini si hivyo tu.
Wanajeshi pia hukaguliwa na matibabu ya kuzuia.
Kwenye orodha zilizosambazwa zinaonekana upande wa kushoto anwani za madanguro
na upande wa kulia wale wa maduka ya dawa ya disinfection.
Askari lazima waende huko kabla na baada ya kila ripoti.
Na katika mazingira kama haya, mambo yanaenda mrama kirahisi.
Askari asiyeridhika na huu ndio msafara adhabu katika danguro.
- Ilitubidi kuwaonyesha mabwana walikuwa nani. Hatukuweza kuruhusu hilo kupita.
Tuliingia kwenye fujo. Tulivuta kidogo pande zote
na tulipanda kuona p***.
Tulimvua nguo, tukatupa vitu vyake nje ya dirisha na wakampiga.
Watu walitutazama tu tukifanya hivyo.
Ilikuwa kisasi chetu.
Tulikuwa kwenye kilele cha uwezo wetu.
Askari wengine hufanya utawala wa kutisha.
Mwanajeshi wa Austria Heinz anakumbuka.
- Ikiwa waliishia kutuchukia, ni kosa letu.
Tulikuwa na kiburi.
Na wakati wa doria, tuliangalia ikiwa watu waliheshimu amri ya kutotoka nje
na ikiwa mapazia yalichorwa vizuri.
Na tulipoona mwanga, maafisa walifyatua risasi kwenye madirisha.
Ni kwa sababu ya mambo haya kwamba watu kweli waliishia kutuchukia.
Suala kwa wafanyakazi kuepuka utelezi wake kwa gharama yoyote.
Katika moyo wa Paris, mkaaji ameifanya Ujerumani upya katika vitongoji vya kifahari zaidi.
Kuna maduka mawili ya vitabu ya Ujerumani, rue de Rivoli na kwenye Champs Élysées.
Majumba matatu ya sinema yalitakiwa, mbili kwenye Champs-Élysées na Rex,
na chumba kikubwa cha viti 2000.
Kwenye menyu, filamu za Kijerumani, mashairi ya kitalu ya kimapenzi, lakini pia propaganda safi na rahisi.
- Ilikuwa ni lazima kuunda upya sehemu Ujerumani kwa askari wake,
uwape mahali pa amani.
Changamoto kubwa ilikuwa kuwashughulisha na vyenye yao.
Kwa mfano, walipaswa kuwa na uwezo kusherehekea Krismasi kwa njia ya Ujerumani.
Ilibidi tuwaruhusu waishi, kidogo kama nchini.
Ilikuwa muhimu sana.
Kwa kuongezea, Paris ina nyumba kadhaa za askari.
Muhimu zaidi ni katika Place de Clichy, huko Saint-Michel na kwenye Champs Élysées.
Chini ya picha ya Führer, wanatumikia chakula cha kawaida cha Kijerumani.
Supu ya karoti, samaki wa kukaanga ikiambatana na mboga mbichi na viazi.
Wote katika hali ya kawaida ya Ujerumani.
- Tunaweza kuwa na furaha kukutana kila mmoja na Mjerumani mdogo pia,
i.e. kahawa ya taji, mahali ambapo unaweza kuwa na kahawa
na hata kula keki, soma magazeti ya Ujerumani, Maduka ya vitabu ya Ujerumani.
Na yote yamefikiriwa vizuri sana.
Katika maeneo haya bado kulikuwa na kitu cha kula.
Katika tasnia ya shaba ya Parisi, hakukuwa na mengi ya kushoto.
Ramani ilipunguzwa nikiwa huko, kulikuwa na chaguo.
Na kwa nyumba ya kifahari ya watumishi hewa kwenye Boulevard de Courcelles,
kuna hata kiwanda cha kutengeneza pombe cha Bavaria iliyojengwa upya kwa uaminifu.
Kitu cha kuwafanya wasahau kutamani nyumbani.
Katika Barua za Binafsi Kurt kwa Bibi Arusi Wake Dorrit, tunasoma:
"Kahawa na keki ni nzuri sana na chakula cha jioni pia haikuwa mbaya.
Kisha tukaacha kucheza ping pong.
Na nilipomwona yule mhudumu mdogo wa Ufaransa, Nilidhani ni wewe, moyo wangu mdogo.
Nilijihisi mpweke sana. Ningependa sana kuwa na wewe.
Na kisha kuna cafe ya askari Madeleine, karibu na kanisa maarufu.
Ya anasa zaidi, maarufu zaidi pia.
Meneja wa burudani wa Wehrmacht ni Heinz Lorenz,
afisa aliyetuma baiskeli za hivi punde kwa mtoto wake huko Ujerumani.
Katika kumbukumbu zake, inaeleza mazingira ya maeneo haya.
- Cafe ilipigwa na dhoruba, ilikuwa ya kutisha.
Alichotaka ni kula keki tu na kusahau vita, kwa muda kidogo.
Askari hao walikuwa wametawaliwa na pipi.
Kile tulichotumikia hakika sivyo gastronomy ya juu.
Unga wa ubora duni, maziwa kidogo na sukari nyingi.
Jambo kuu lilikuwa mapambo na tabasamu za wahudumu.
Katika wikendi moja, tuliuza keki 22,000 kati ya hizi.
Bila kuchoka, Afisa Lorenz anajitahidi kutoa kila aina ya bughudha kwa askari.
- Alipanga mashindano ya michezo.
Olimpiki ndogo halisi.
Mashindano ya riadha, mbio za kukimbia, kuruka juu.
Kwa kifupi, kulikuwa na taaluma zote.
- Nilifanya michezo mingi, hasa kuogelea.
Bwawa la kuogelea lilitengwa kwa ajili yetu, ambapo nilienda mara nyingi sana.
Nilichukua nafasi hiyo kupita cheti changu cha huduma ya kwanza.
Na kisha mpira wa miguu, mchezo wa kitaifa nchini Ujerumani.
Wehrmacht huandaa michuano.
Jeshi la anga la Luftwaffe dhidi ya Idara ya Panzer, mgawanyiko wa kivita.
Na kila wakati, kwenye Parc des Princes, siku zote Wajerumani ndio hushinda.
Hans Lorenz atawaomba wasanii miongoni mwao askari wa mashindano ya uchoraji na kuchora.
Wachoraji wa kuchekesha kwenye sare kisha nenda weka kitako chao,
katika pembe za kupendeza zaidi za Paris, kama Montmartre.
Matokeo yake wakati mwingine ni ya kushangaza.
Kama michoro hii ndogo na Private Schmitz, ambayo huigiza fantasia zake.
Sina hakika kwamba Führer angeidhinisha.
- Alitaka kuweka askari busy.
Waruhusu wapate uzoefu wa mambo ya ajabu.
Na ndio maana tulijipanga mashindano haya ya uchoraji.
Na kati ya askari, kulikuwa na msanii wa kweli.
Na baba yake hakosi mawazo.
Atafanyia ukarabati jahazi kuukuu, kutoa safari za askari kwenye Seine.
Kila siku, 200 kati yao hupanda, juu ya watalii II,
kutambulika bila shaka, kwa bendera yake ya swastika.
Boti pekee ya raia inaruhusiwa kusafiri kwenye Seine.
Kwenye mpango, hebu tuvimbe, balladi za kimapenzi na masahaba wazuri.
Safari za mashua zinakuzwa katika miongozo ya Kijerumani iliyochapishwa huko Paris.
Maarufu zaidi kati yao ni Deutsche Wegleiter.
Parisscope ya Ujerumani hasa iliyoundwa kwa ajili ya askari.
Ramani ya Metro, mpango wa kitamaduni wa Parisian, Mpango wa Wehrmacht.
Kila kitu kinafanywa ili askari wa Ujerumani kupatikana huko katika jiji kuu.
- Mwongozo huu pia unakuwa muhimu sana kwa wafanyabiashara wa Paris.
Kwa sababu wanaweza kuweka matangazo huko.
Studio za picha zinajitolea kutengeneza picha za nyumbani.
Taasisi kama Lido na cabarets nyingine kutangaza programu zao,
wakati mwingine pia kwa rangi.
Sinema, ukumbi wa michezo, maisha ya kitamaduni kwa ujumla kupona haraka.
Na Wajerumani wanashiriki kikamilifu ndani yake pia shukrani kwa aina hii ya mwongozo.
Katika miezi michache, Wegleiter huenda kutoka 16 zaidi ya kurasa 100.
Watangazaji wa Parisi wanasongamana langoni.
Matangazo kwa Kijerumani, bila shaka.
Saluni ya mitindo, manyoya, fanicha, vitu vya watoto na pia mikahawa.
Huko Montmartre, moja ya vitongoji maarufu na mkaaji,
mgahawa maarufu zaidi anaitwa Mama Catherine.
Iko kwenye Place du Tertre.
Imejaa kila siku.
Na kwa sababu nzuri, mmiliki wa bistro hii ndogo ya Parisian, kurekebisha menyu yake kulingana na ladha ya mkaaji.
- Kifaransa na Kijerumani ladha ya upishi hazifanani.
Kwa mfano, Wajerumani hawapendi chochote moluska
na vitu vyote vya baharini.
Ingawa ni ya kupendeza kwa palate za Ufaransa.
Hivyo kwamba si zinazotumiwa na bora zaidi kwa Wafaransa,
ambaye anaweza kula kitu.
Kwenye menyu ya Mama Catherine, Soseji za Strasbourg kwa faranga sita.
Kwa kushangaza, tabia fulani za lishe ya mkaaji atatua,
katika gastronomy ya Ufaransa.
- Karoti zilizokunwa, inaweza kuonekana kuwa ya kushangaza, lakini hiyo haikuwepo kabla ya kuwasili kwa mkaaji.
Tulianza kula karoti zilizokunwa katika Ufaransa iliyokaliwa, pamoja na mkaaji.
Mbali na hilo, tunaendelea.
Lakini askari hodari zaidi watafanya hivyo jaribu vyakula vya Ufaransa,
kigeni kabisa kwao.
Hapa kuna barua kutoka kwa askari ambaye aliamua kuichukua, juu ya matukio ya upishi ya ndani.
"Mke wangu mpendwa na mpole, ningependa kukuambia kitu ambacho kitakufanya ucheke sana.
Fikiria nilijaribu kwa mara ya kwanza konokono na lazima niseme ilikuwa nzuri.
Nilifumba macho huku nikila la kwanza.
Muonekano na ladha kwa kiasi fulani hufanana na figo.
Ningeweza kula kila siku.
- Paris ilikuwa jiji la mara ya kwanza.
Mmoja wa wale wanawake aliwaambia kwamba alikuwa amegundua chocolate moto.
Hakuwahi kuwa nayo hapo awali.
Walijifunza kunywa champagne, pombe na hata absinthe;
kwamba wengine walikunywa kwenye baa.
Maafisa na wafanyikazi kwa upande wao, kuishi kama mafisadi.
Shuhudia menyu hii iliyoandaliwa kwenye mlo wa jioni kwenye Opera.
Kwenye menyu, oysters, kuumwa kwa la reine, minofu ya pekee na Brillat-Savarin,
casserole ya kuku na uyoga na viazi vya dauphine.
Na kumaliza, kwa wepesi, omelet ya Norway.
Wakati idadi ya watu wa Parisi inahesabu tikiti za malipo haya,
meza kubwa zilizothaminiwa na mkaaji zimejaa bidhaa zisizoweza kupatikana.
Kama kwa Maxim's, anwani ya kifahari zaidi ya mji mkuu,
kantini anayoipenda zaidi Hermann Goering.
Arno Breker, mchongaji kipenzi wa Führer, kawaida ya mahali, itaandika baadaye.
"Maxim ilikuwa karamu ya macho na kaakaa kama sijawahi kuona,
si kabla wala baada ya kazi.
1941.
Nikiwa Paris hali ilikuwa ya sherehe.
Katika Ulaya ya Mashariki, Wanazi wanaanza kujikusanya idadi ya Wayahudi.
Huu ni mwanzo wa suluhisho la mwisho, kuangamizwa kwa Wayahudi wa Ulaya.
Kama katika picha hizi za kutisha zilizopigwa huko Latvia, na wauaji wenyewe.
Mratibu wa mauaji haya awasili huko Paris mnamo Mei 1942.
Huyu ni Reinhard Heydrich, kiongozi wa SS, vikosi vya usalama.
Heydrich anakutana na René Bousquet hapa, kushoto kwenye picha,
Mkuu wa polisi wa Ufaransa.
Atafanya kazi chafu.
- Wafaransa wanajiambia:
Ikiwa tunafanya mambo sisi wenyewe, tunaweka uhuru fulani
na baadhi ya udhibiti wa nchi.
Na kwa kuwa serikali ya Vichy inakubali na Wajerumani juu ya dutu hii.
Sheria na Mateso dhidi ya Wayahudi.
Kweli hakuna tatizo.
Hatua ya kwanza, amri ya Juni 7, 1942.
Anawajibisha Wayahudi wa Parisi kuvaa nyota ya njano.
Nyota 83000 zinasambazwa katika vituo vya polisi vya Paris,
tatu kwa kila mtu.
Urefu wa wasiwasi, wanapaswa kuwalipa na tikiti za mgao.
Hatua hii inaashiria sana WaParisi.
- Kwa hivyo, nina kumbukumbu wazi ya kuwa nimeona bwana mzee ambaye alikuwa na Jeshi la Heshima.
Mwanasheria kwa hivyo alikuwa na vazi lake la wakili, Jeshi la Heshima na nyota ya manjano.
Ndiyo, hiyo, lazima niseme kwamba nilishangaa na kuhamia.
Imehamasishwa kuona ubaguzi huu wa rangi ambayo haikulingana na chochote.
Ilibidi apande juu katika gari la chini la ardhi la mwisho.
Na nikajiambia kwamba mimi na wengine, tulipanda pamoja nao.
Pia tukaingia kwenye gari hilo.
Tulitaka kuonyesha ... Ilikuwa ni mshikamano wangu kidogo kwao!
Ukitaka.
Nini ilikuwa hatari, hatimaye, hatukujua.
Kwa sababu ikiwa tutawakusanya Wayahudi waliokuwa kwenye gari.
Hop, tuliunganishwa nao.
Julai 42, Wanazi walitangaza kwamba wanataka kuhama Wayahudi 100,000 wa Ufaransa.
Kwa hiyo mamlaka ya Ufaransa yanatii.
Julai 16 ni mzunguko wa Vel d'Hiv.
Wanawake, wanaume na watoto 13,152 wamekamatwa. kisha wakafukuzwa katika kambi za kifo.
Ni 3% tu kati yao watarudi wakiwa hai.
- Ufaransa inaingia wakati huu, kama mchawi wa kweli,
katika mpango wa Kijerumani wa suluhisho la mwisho.
Kati ya 1942 na 1944, Wayahudi wa Parisi 50,000 watapigwa risasi au kupelekwa katika kambi za kifo.
Hizi ni saa za giza zaidi ambazo zitajua Jiji la Nuru wakati wa uvamizi wa Nazi.
Autumn 1942, miaka 2 ambayo Wajerumani wanafaidika utamu wa maisha ya Parisiani.
Gertrud, mwendeshaji mdogo wa Wehrmacht, sasa ana pembe zake anazozipenda zaidi.
- Katika Bustani za Luxemburg, nimepata kila wakati mtu wa kuzungumza.
Tulipowaona watoto wadogo. Tulizungumza na akina mama,
kwa kweli ilipendeza sana.
Yeye huenda kwenye adventure juu ya urefu wa Montmartre.
Huku akivutiwa na wasanii hawa wa hapa nchini, anachukua ujasiri wake kwa mikono yote miwili
na anzisha mazungumzo na mmoja wao.
- Nilizungumza na mchoraji.
Nilitaka kujua kama anakuja kujipatia riziki kutokana na taaluma yake.
Na aliishia kunitengenezea mchoro wa Moyo Mtakatifu, kwa ajili yangu.
Aliandika hata jina langu juu yake.
Lakini idyll hii ni ya udanganyifu.
Upinzani wa Paris haulala.
Septemba 16, 1942, shambulio la kwanza linafanyika mbele ya nyumba ya askari kwenye Champs Élysées.
Bomu lililotengenezwa nyumbani limefichwa kwenye mlango wa metro kulipuka haraka sana.
Kisha anawakosa askari kwa dakika chache ambao walitakiwa kutoka nje ya sinema, jirani tu.
Saa 24 tu baadaye bomu jingine lililipuka mbele ya Grand Rex,
wakati askari wapatao 2000 wanatoka kwenye kikao.
Wakati huu, watu 4 walikufa na 17 kujeruhiwa.
Jibu la Wajerumani, mateka kadhaa kupigwa risasi kwa kulipiza kisasi.
Hans Lorenz, ambaye alikuwa kwenye umati, atatoa maoni juu ya matukio haya katika kumbukumbu zake.
"Nadhani lengo la upinzani haikuwa lazima kuua askari wa Ujerumani,
bali kugawanya Wajerumani na Wafaransa.
Hilo ndilo waliloweza kufanya."
Aina hii ya hatua haibaki bila athari juu ya maisha ya kila siku ya askari wa Ujerumani.
Hawaruhusiwi tena kwenda nje peke yao na kubeba silaha inakuwa ni lazima.
Umakini upo katika mpangilio.
- Ilibidi tuwe waangalifu!
Hasa katika metro.
Kulikuwa na maeneo hatari.
Ikiwa tungekuwa karibu sana na ukingo wa quay, kulikuwa na hatari ya kusukumwa kwenye reli.
Lakini hatupaswi kuamini kwamba upinzani kuwatia kiwewe askari.
Wajerumani ndio wataalamu.
Huduma za siri na Sipo-SD ziliundwa kuwaondoa wapinzani wa kisiasa.
Kwa upande mwingine unayo kwa mfano mwalimu mdogo,
ambaye anaamua kupinga na uchapishe kijikaratasi.
Na ambaye anajiona hoi kabisa mbele ya ukandamizaji.
Kwa hiyo hapo mwanzo, vikundi vidogo vya wapiganaji wa upinzani ambazo zimeundwa zina shida nyingi.
Taarifa kidogo inatosha kuangusha mtandao mzima.
Paris itakuwa Paris kila wakati.
Sio upinzani ambayo itawazuia askari kujifurahisha.
Lido isiyoweza kukosa, Moulin Rouge, Folies Bergère ambayo huchukuliwa na dhoruba kila jioni.
Lakini kawaida zaidi machoni pa mkaaji, Sheherazade,
rue de Liège, katika eneo la 9 la arrondissement.
Vituko hivi vinavutia Private Lenz ambaye anamwandikia mke wake huko Vienna.
"Mapambo ya hakiki yalikuwa ya kufurahisha macho, pamoja na hatua na vifaa vya kisanii.
michezo ya utani, nyimbo na wanawake katika mavazi mbalimbali.
Ikiwa bado unaweza kuiita hivyo.
Moja ya vipande ilikuwa hakika ili kutufurahisha, waltzes wa Viennese.
Na tulicheza muziki huu mzuri ya Danube nzuri ya bluu.
Unaweza kufikiria kwamba licha ya shauku yangu kwa gazeti,
sauti hizi ziliufanya moyo wangu kuugua kidogo.
Usiku wa Parisi kuruhusu askari kuchukua faida ya kile Reich
inachukulia kuwa ni sanaa iliyoharibika.
Muziki wa swing wa adui wa Amerika, marufuku kabisa nchini Ujerumani.
Wanajeshi pia wanapenda orchestra za gypsy na Django Reinhardt.
Wakati huo huo, Reich ilifukuza maelfu wa Roma katika kambi za mateso.
- Wajerumani wanapenda sana maonyesho haya.
Na wakati mwingine kuna vita vya kweli kati ya wanajeshi na raia wa Ufaransa,
kwa viti bora katika kumbi.
Nyota wa Ufaransa kama Maurice Chevalier, Mistinguett, Fernandel, Arletty na Sacha Guitry
kutokea mbele ya mpangaji.
Kwa hivyo wanakuwa wapenzi ya umma wa Ujerumani.
- Katika vita hivi, Paris sio shabaha ya kijeshi.
Hapa kweli una hali ya kipekee na unaweza kupitisha ruhusa
hata kupendeza zaidi kuliko nyumbani.
Maelfu ya kilomita kutoka Paris, mapigano yanapamba moto.
Mbele inahitaji wanaume na Klaus, askari wa Berlin,
alijiunga na Afrikakorps ya Rommel nchini Tunisia.
Lakini askari wengine wanakuja, moja kwa moja kutoka kwenye uwanja wa vita.
Paris ndio thawabu kuu, kwa dhabihu zao.
Mmoja wao anaitwa Giesbert Vite, transmita hii katika jeshi la anga, umri wa miaka 22,
siku zote alikuwa na tatizo la figo.
Akiwa mgonjwa sana, Giebert alitumwa kupona huko Paris.
Kisha anatoroka kwa wiki chache kwenye uwanja wa vita na anakusudia kuchukua fursa hiyo.
- Katika kila mabadiliko mapya, Jambo la kwanza ambalo lilimvutia baba yangu,
ilikuwa mpango wa kitamaduni.
Na hakuna swali la kukaa katika hospitali.
Pamoja na wandugu wengine wawili, askari kama yeye.
Giesbert anachunguza Paris.
Ndoto yao ya kawaida ni kwenda kwenye opera.
Lakini sare za maafisa tu au koti za mkia zinaruhusiwa.
Kwa hivyo, Giesbert na marafiki zake watakuja na mpango.
- Na wa tatu wa genge alikuwa mhudumu katika fujo za maafisa.
Na hivyo alikopa kwa ajili ya jioni nguo za mkia kwenye chumba cha kubadilishia nguo.
Alipata saizi inayofaa, hivyo wale watatu walivaa
nao wakaufanya ukuta.
Ndivyo walivyopita jioni njema.
Baba yangu aliniambia baadaye, Sijui angetufanyia nini,
ikiwa tutakamatwa.
Hata hivyo wamefanya hivyo mara nyingi.
Opera, Opera Comique, Salle Pleyel.
Kila mahali, upendeleo wa maeneo zimetengwa kwa ajili ya askari.
Na kamanda wa Paris bila shaka ana sanduku lake.
- Katika vyumba vya kubadilisha, kulikuwa na safu kofia za maafisa wa Ujerumani.
Nilishangaa kabisa, nikijiambia kwamba njoo tazama onyesho hili,
haikuwa onyesho la wachezaji uchi, lakini kwa kweli ilikuwa tamasha la kiakili.
Kuna Wajerumani wengi wanaozungumza Kifaransa vizuri na wanaopenda maisha
Msomi wa Kifaransa, nadhani.
Lakini Wajerumani pia wanataka kuwaonyesha WaParisi kwamba wao ni taifa kubwa la utamaduni.
Tunaleta bora zaidi ya Reich.
Philharmonic ya Berlin, chini ya uongozi na Herbert von Karajan.
Inafanyika huko Théâtre de Chaillot, inahitajika jioni tatu kwa wiki,
ili kuhakikisha programu ya Kijerumani.
Kwa unyenyekevu zaidi, Gertrud pia anashiriki kuwaleta watu pamoja.
Pamoja na kwaya ya Kiprotestanti ya Wehrmacht.
Mnamo 42, wakati wa likizo ya Krismasi.
Anaimba Passion ya Bach huko Notre Dame.
Wakati huo huo, mabomu yanaanguka Berlin, Hamburg, Munich.
- Niliporudi Ujerumani kwa likizo na kwamba nilikuwa nikizungumza kuhusu matukio yangu ya Parisiani.
Kutoka kwa kwaya. Kutoka kwa tamasha letu huko Notre Dame.
Baba yangu alinijibu: kwa hiyo hujui vita?
Kwa kweli waliishi kama nyakati za amani.
Katika Paris, jiji la kipekee, vita huwaokoa askari.
Kwa hivyo Giesbert, mpenzi wa opera, atafanya kila kitu ili kuepuka kurejea kwenye medani za vita.
- Kwa kweli, alijua kwamba mara tu matibabu yake yalipomalizika, angelazimika kurudi mbele ya Urusi.
Hivyo na mmoja wa marafiki zake ambaye alikuwa na ujuzi wa matibabu.
Waliamua kutengeneza mchanganyiko wa mkojo na damu kuweza kuwashawishi madaktari
ukali wa ugonjwa wake.
Na shukrani kwa hili, hakurudishwa mbele.
Kwa sisi, watoto wake, alisema kila wakati ambayo ilikuwa imeokoa maisha yake.
Kwa sababu ifahamike kuwa hakuna mtu wa kitengo chake hakurudi akiwa hai kutoka Urusi.
Kwa sasa, Paris bado kimbilio kupendelewa na wanajeshi.
Lakini kwa muda gani?
1943, mwaka wa mabadiliko.
Huko Stalingrad, askari wa Ujerumani walianguka kama nzi,
wafungwa wako wapi kwa mamia ya maelfu.
Kwa mara ya kwanza, Parisians wanahisi kwamba wimbi linageuka.
Lakini vyombo vya habari vinadhibitiwa na mkaaji na magazeti yanaripoti mambo matukufu tu.
Hivyo Parisians lazima kutafuta taarifa katika BBC ya Kiingereza.
- Tulikuwa kwenye RadioLondres, lakini tulikuwa makini sana.
Hatukuiweka kwa sauti kubwa sana.
Daima katika hofu kwamba mtu mwingine anasikia, nk.
Ilifanyika kwamba Wajerumani ingia ndani ya nyumba
na washa redio mara moja, ili kuona tulichokuwa tunasikiliza.
Na ikiwa itaanguka kwenye RadioLondres,
watu waliosikiliza Radiolondon walianza kupata matatizo.
Wafaransa waasi kwa busara dhidi ya mkaaji.
Kama ushahidi, mabango haya ya ushirikiano.
Vita dhidi ya Bolshevism inakuwa,
baada ya mapigo machache, vita dhidi ya Boche.
Parisians kuchagua mabango katika metro kufanya vivyo hivyo.
- Ni marufuku kuvuta sigara kwenye metro na tunaweka mabango katika kila gari,
rauchen verboten, hakuna kuvuta sigara.
Na kisha Wafaransa waligundua kwamba kwa kukata barua chache,
wangeweza kuishi "mbio ya kijani".
Ilikuwa ni Wajerumani, walikuwa wamevaa nguo za kijani.
Na ikiwa mhemko unakuwa mgumu, Wajerumani hawana maadui nchini Ufaransa pekee.
Katika miaka 3 ya uwepo katika mawasiliano ya kila siku pamoja na raia.
Kutoka kwa wenyeji, wengine wamekuwa marafiki, hata wapenzi.
Afisa Hans Lorenz anaonekana bila kutetereka na ushindi wake mzuri zaidi wa Paris.
- Wazazi wangu walikuwa na uhusiano wazi sana.
Baba yangu alikuwa mwanamke wa kweli.
Wote wawili hawakukosa fursa yoyote.
Waliishi maisha yao wenyewe.
Lakini upendo kati ya Mfaransa na askari wa Ujerumani ni jambo lisilofikirika.
Na bado...
Kutoka kwa chuki hadi kutojali, kutoka kwa kuishi pamoja kwa amani hadi urafiki.
Na kutoka ngono hadi upendo.
Asili ya mwanadamu hufanya kazi yake.
Mapema Aprili 1943, msichana wa Kibretoni mwenye umri wa miaka 24 anawasili Paris.
Marguerite Rouxel ana tatizo kubwa, anazaa mtoto wa Otto Hamon,
afisa wa jeshi la anga la Ujerumani ambaye hajatumwa.
Na ikiwa anakuja Paris, ni kuzaa katika kliniki ya Port Royal.
Lishe maalum inaruhusu wanawake kuzaa bila kujulikana, chini ya jina la uwongo.
Matunda ya muungano huu uliokatazwa, Daniel mdogo, mtoto wa upendo.
- Baba yangu alimpenda mama yangu kwa dhati. Mama yangu alimpenda baba yangu kila wakati, alikuwa na wazimu juu yake.
mama yangu alikuwa nyumbani na nikaweka picha ya baba yangu kwenye runinga.
Yeye hakujua.
Anakuja bila kutarajia, anaonekana: Otto!
Alionekana kama msichana mdogo, anayempata mpenzi wake.
Na hicho ni kitu, naye alikuwa akilia!
Ni kitu, ndio, hadithi nzuri sana.
Hadithi hii kati ya Otto na Mathilde huanza huko Brittany,
kwenye barabara za Saint-Malo, ambapo wanakutana mara ya kwanza.
- Alikuwa akiendesha baiskeli kwenye barabara ya Saint-Malo.
Ilitakiwa kuwa siku ya mapumziko, nadhani.
Na alikutana na baba yangu ambaye alikuwa akiendesha gari na rafiki yake,
wakasimamisha gari wakazungumza na mama yangu.
Na baba yangu alikuwa na maelezo kidogo ambayo ilinifurahisha sana.
Alikula cherries.
Baba yangu alikula cherries na alikuwa ametoa cherries kwa mama yangu.
Mathilde anapata kazi kama kantini katika kambi anakoishi Otto.
Wapenzi hutumia wakati pamoja.
Kwa pande zote mbili, wasaidizi wanafahamu. Lakini tunafunga macho yetu.
Matatizo hutokea Danieli anapokuja ulimwenguni.
Baba yangu alienda Paris kuniona na hakuruhusiwa kuingia.
Alikatazwa kuingia!
Hakuruhusiwa kuingia kliniki.
- Wajerumani hawana haki kuwatambua watoto hawa.
Hawana haki ya kuoa µ pamoja na Wafaransa.
Haya yote yalikatazwa na Wehrmacht.
Otto atamuona mtoto wake mara moja tu kumkumbatia.
- Alimwambia mama yake. Alisema: Mama, nina mtoto wa kiume huko Ufaransa.
Nataka kama ningekufa, Nataka alelewe kama mimi, nililelewa.
Lakini vita hufanya kazi yake na kitengo cha Otto lazima kiondoke Ufaransa.
Daniel alifahamu baba yake alikuwa nani alipokuwa na umri wa miaka 4.
- Nilirudi shuleni na watoto walikuja kuniona.
Hawakunijua, kwa sababu kati yao, walijuana.
Walikuja kuniona. Je, wewe ni mtoto wa Boche?
Ina maana gani? Hii ni nini ?
Na kisha ndio, mama yako alitengeneza boche ... Kuna maneno tu, lakini ya upuuzi zaidi,
cha kuchukiza zaidi tumesikia! Na kama hivyo.
Na nilikuwa na hamu moja tu, ililia. Hakuna tena kurudi shuleni na kulia.
Ndio, kuwa mtoto wa adui.
Unyanyapaa ambao Danieli ataubeba maisha yake yote.
Chini ya shinikizo kutoka kwa wale walio karibu naye, hadithi nzuri kati ya Otto na Mathilde
inageuka kuwa ndoto mbaya kwa mama na mtoto wake.
- Mama yangu alikuwa na aibu sana.
Yeye haku... Hapana, hapana, hapana.
Nilikuwa kero kwa mama yangu.
Aibu kweli kwa mama yangu.
Ndio, na alikuwa na aibu kwamba hangeweza... Ndiyo.
Lakini daima alikuwa na mtu ambaye pia alikuwepo kumkumbusha.
Ndiyo, daima mtu wa kumkumbusha!
Hata leo, ni vigumu kuamua idadi kamili ya watoto
kutokana na uhusiano kati ya Wafaransa na Wajerumani.
Makadirio yanaanzia 60 hadi 200,000.
Hadithi nyingi za mapenzi zilizofichwa aliishi kwa aibu.
Juni 6, 1944, D-Day kwenye fukwe za Normandy.
Wamarekani, Kiingereza, Kanada fungua mbele ya magharibi,
kuzunguka Ujerumani ya Hitler.
Sasa vita vinaendelea kilomita 250 kutoka Paris na kwa mara ya kwanza baada ya miaka 4,
Gertrud anaona matokeo. Kutoka kwa operator, akawa muuguzi.
- Tulilazimika kuwatunza, bandeji,
huduma ya kwanza.
Na kulikuwa na zaidi ya mmoja waliokufa.
Katika Paris, hata hivyo, amri ya juu inafanya Kama hakuna kilichowahi kutokea.
Maagizo yanayotoka Berlin yako wazi, usiwe na wasiwasi.
Ni lazima kuhamasisha imani kwa Parisians.
Lakini nyuma ya pazia, tuko busy.
- Wakati huo, mapema Agosti 1944. wafanyikazi huibua swali la kujiondoa.
Lakini bado hatujazingatia kurudi Ujerumani.
Kisha tunaanza kuchoma rekodi kwa utaratibu.
Na majira ya joto ya 44 yanaelezewa kuwa ya theluji sana.
Na vipande vya majivu vikianguka.
Matukio yataharakisha.
Mnamo Agosti 19, mapigano ya kwanza yalizuka mitaani.
Huu ni mwanzo wa uasi wa Waparisi.
Mshangao kamili kwa Gertrud.
Na kwa mara ya kwanza anaogopa.
- Hatukuwa salama tena mitaani, ilikuwa ikipiga kila mahali.
Huko, ilikuwa vita kweli.
Uwezekano pekee wa kutoroka.
Wengine tayari wameifanya, kama Afisa Lorenz.
Shukrani kwa marafiki zake wa Parisiani, alipata dereva ambayo ilimpeleka Ujerumani.
Lakini kwa askari wa kawaida, hakuna kitu kilichopangwa.
Kwa sababu kwa Hitler, kushindwa kamwe haikuwa chaguo.
- Mjerumani lazima awe mshindi, kwa kuwa ni mbio bora,
tuseme twende haraka.
Na wakati huo, askari mzuri, ndiye anayekufa vitani,
kutetea nchi yake au ni nani aliye mshindi.
Kwa hiyo askari 20,000 wako peke yao.
Chaguzi zao ni ndogo.
Katika mwezi huu wa Agosti 44, treni haijajumuishwa.
Njia za reli ziliharibiwa na Upinzani wa Ufaransa.
Gertrud ana umri wa saa chache tu kutafuta suluhu.
- Hakuna mtu aliyejali kuhusu sisi ili kututoa Paris.
Tulichukua metro ya mwisho, rafiki zangu wa kike na mimi.
Na tukaenda kwa Terminus.
Kulikuwa bado baadhi ya lori za Ujerumani,
tayari imeharibiwa na mashimo ya risasi.
Mmoja wao alituchukua.
Barabarani, tulilazimika kusimama mara kadhaa kuficha.
Tulikuwa tunapigwa risasi.
Ilikuwa ya kutisha!
Nashangaa jinsi tulivyonusurika hapo.
Kwa Gertrud, kituo cha kwanza ni Verdun, kisha Uholanzi.
Kwa ajili yake, vita vinaendelea.
Katika Hotel Meurice, kamanda mpya wa Paris, Dietrich von Choltitz,
inapokea agizo kutoka Berlin.
Tetea jiji kwa gharama yoyote, kwa mtu wa mwisho.
Itadhoofisha maeneo ya kimkakati, kubadilishana simu,
Seneti na daraja la Alexandre III.
Kila kitu kiko mahali ili Paris inakuwa uwanja wa vita.
Tatizo tu wengi wa askari wamekwenda mbele ya Normandy.
- Wajerumani wanajaribu dakika ya mwisho kukusanya vitengo vya muda.
Na hapo ndipo tulipogundua.
Kwamba kati ya askari 20,000 waliokuwa Paris, wachache sana walikuwa na mafunzo ya kijeshi ya kweli.
Wengi wao walikuwa watumishi wa umma katika sare, lakini si askari.
Agosti 23, DB ya pili ya Jenerali Leclerc iko kilomita 50 kutoka Paris.
Hakuna kinachoweza kuizuia.
Kwa hivyo Von Choltitz anajua kwamba kutetea Paris ni kupoteza muda.
Anajadiliana hata kusitisha mapigano na upinzani.
Huko Berlin, tumeachwa bila habari.
Kwa hivyo Hitler aligawanya telegramu na swali hili maarufu.
"Je, Paris Inaungua?"
- Haikuwa agizo la uharibifu.
Von Choltitz alipanga ukweli katika kumbukumbu zake baada ya vita,
kwa sababu alifikiri Wafaransa walitaka sikia hilo.
Hakuwa na nia ya kufahamisha Berlin kwamba alikuwa amefanya mazungumzo ya kusitisha mapigano na Resistance.
Inaweza kuzingatiwa kama uhaini mkubwa.
- Alijifanya zaidi kama askari kuliko kwa Wanazi wakisema kwamba imekwisha
na kwamba ilikuwa bora kuhifadhi, Paris na askari kuliko kwenda vitani hadi mwisho,
ambayo ilikuwa ni kushindwa hata hivyo.
Mnamo Agosti 24, karibu 6 p.m., magari ya kwanza ya kivita ya Ufaransa Jenerali Leclerc anawasili Paris,
mbele ya ukumbi wa jiji, tayari imechukuliwa na Resistance.
Ghafla tukasikia piga kengele za kanisa.
Siku hiyo, redio ilikuwa imepitia mikononi ya Upinzani.
Kwa hiyo ? Mzungumzaji alirudia, akauliza:
kwa waungwana mapadre wa Paris kwa wema pigia makanisa yao,
kwa ukombozi wa mji mkuu.
Kwa hivyo ilikuwa moto sana! Ilikuwa ikitokea wakati huo.
Kwa hiyo tulingoja kidogo kidogo makanisa yote yanayozunguka, yanaanza kupiga kelele.
Ilikuwa ya kusisimua sana sana.
Lakini siku iliyofuata, Agosti 25, 1944, mapigano yanapamba moto.
Wao ni hasa vurugu karibu Pointi za kimkakati za Ujerumani.
Kommandantur, Mkuu na Shule ya Kijeshi.
Zaidi ya Wafaransa 1000 na Wajerumani 3200 watayatoa maisha yao huko.
Moja baada ya nyingine, ngome za Ujerumani itaanguka.
Le Meurice ni mmoja wa wa kwanza.
Hapa ndipo von Choltitz anasaini kujisalimisha, haswa saa 2:45 usiku.
- Kisha pia alipaswa kusaini amri ya kujisalimisha ambayo yalitolewa
na maafisa wa Ujerumani walioandamana askari wa Ufaransa au washirika,
katika maeneo mbalimbali ya upinzani wa Ujerumani.
Paris imekombolewa.
Picha hizi za matukio ya shangwe kuzunguka ulimwengu.
Pamoja na ile ya mabwana wa zamani wa Ujerumani walioanguka.
Takriban 13,000 kati yao watachukuliwa wafungwa.
Ubadilishaji wa majukumu kwa WaParisi.
Ishara kabisa.
Mjerumani aliyeandamana kwenye Concorde kwa Champs-Élysées.
Jeshi hili la ushindi linakuwa jeshi lililoshindwa na kinyume chake.
Walioshindwa jana wanakuwa washindi wa leo.
WaParisi hawajasahau kazi hiyo, uhaba, uvamizi na ukandamizaji.
Hata mkaaji wa zamani katika hali ya kushindwa ni ahueni,
ambayo wakati mwingine inahimiza kufurika.
Kweli kuna matukio ya askari, nani atatukanwa,
ambao watadhulumiwa kidogo, ambaye tutampelekea matusi na mate.
Kweli kuna vurugu, hata ikipimwa,
ambayo ni ya maneno na ya kimwili, lakini ambayo ni vurugu,
Ningesema vurugu ya kuachiliwa.
Kweli ni raia.
Na mara nyingi tunaona, wao si wanaume,
bali ni wanawake au watoto ambao, mwishowe, hulipiza kisasi.
Hata kama kipimo, lakini kulipiza kisasi kwa kazi hii au ya huyu mshindi ambaye sasa ameshindwa
na ambaye hana ulinzi.
Kwa askari hawa, vita sasa vimekwisha.
Kutoka kwa wakazi, wanakuwa wafungwa.
Hali mpya iliyochorwa kwenye sare zao, PG kwa wafungwa wa vita.
Wafungwa wa vita 800,000 wa Ujerumani itahitajika kusafisha fukwe,
kazi katika migodi ya Kaskazini.
Wa mwisho wao atarudi mnamo 1948.
Gertrud aliwasili Ujerumani akiwa salama.
Alirudi katika mkoa wake wa nyumbani, alioa na alikuwa na watoto watatu.
Sasa anaishi katika nyumba ya uuguzi kaskazini mwa Ujerumani.
Klaus, askari wa saa ya kwanza, alikaa miaka minne kifungoni Marekani.
Nyuma mnamo 1948, baada ya miaka minane ya kutokuwepo. Sasa anaishi Berlin.
Private Giesbert amerejea Ujerumani.
Alifungua duka la vifaa huko Cloppenburg. Muziki ulibaki kuwa mapenzi yake.
Tangu kifo chake mnamo 2014, binti yake amethamini sana picha hizi za ukumbusho wa Paris.
Afisa Hans Lorenz alimpata mwanawe.
Hadi kifo chake mnamo 1966, aliendelea kuandaa hafla za kitamaduni,
kama vile Tamasha la Mvinyo nchini Ujerumani.
Kuhusu Daniel Rouxel, mtoto wa Boche,
atakutana na familia yake ya Kijerumani akiwa na umri wa miaka 12.
Mnamo 2009, baada ya miaka mingi ya shida za kiutawala, alipata uraia wa Ujerumani mbili.
Jina lake sasa ni Daniel Rouxel Hamon.
Katika Paris, hakuna kuwaeleza anakumbuka miaka ya giza ya Kazi.
Kuvutia kwa Wajerumani kwa Jiji la Nuru imebakia sawa.