Noong 1931, ang lungsod ng Berlin
ay ginawaran ng mapalad na gawain ng pagho-host ng 1936 Summer Olympic Games.
Ang hindi mahuhulaan ng sinuman
ay ang mga larong ito ay gagamitin bilang isang kasangkapan
para sa ilan sa mga slickest propaganda
sa pamamagitan ng isa sa mga pinaka malupit na rehimen nakita na ng mundo.
Noong unang bahagi ng 1930s at bago dumating si Hitler sa kapangyarihan,
ang mundo ay handang tumulong na subukan at yakapin muli ang Germany.
Ang ideya ay ang Olympics magsasama-sama ang mga tao.
Propaganda para sa mga Nazi ay hindi lamang isang instrumento ng pamamahala.
Ito ay ang hangin na nilalanghap nila.
Ito ang daluyan ng pamamahala.
Mula sa sandaling ito ang Partido Nazi ay kumuha ng kapangyarihan sa Alemanya,
isang sistematikong pag-uusig ng mga Hudyo ay naganap,
at walang ginawang pagbubukod.
Ang pag-uusig ay titigil,
ngunit lamang para sa dalawang linggong tagal ng mga laro,
habang ang mga mata ng mundo nakatutok sa Berlin.
Ano ang mangyayari ang tinatawag na Olympic pause,
kung saan nililinis ang Berlin.
Inalis ang mga tandang laban sa Hudyo,
lahat ay ginawa upang lumikha ng impresyon
na ito ay isang magiliw na kapaligiran.
Ang ganitong patakaran ay hindi kinakailangan na hindi maihahalintulad sa marami sa mga bisita
na nagbahagi ng parehong mga pagkiling bilang mga Nazi.
Ang African American na atleta na si Jesse Owens gagawin ang kasaysayan ng Olympic doon.
Mananalo siya ng apat na gintong medalya
at naging pinakasikat na tao sa Nazi Germany noong panahong iyon.
Naging ligaw ang Germany para sa mga Amerikano at lalo itong naging ligaw para kay Owens.
Inilarawan siya ng halos lahat na nakakita sa kanya na maganda.
Ang kanyang anyo ay walang kapintasan, kasingkinis ng West Wing.
Ito ang unang pagkakataon na maging host nation ipapakita ang ideolohiyang pampulitika nito
at kapangyarihan sa mundo.
Ang nakamamanghang pagkilos na ito ng propaganda ay tularan
ng lahat ng kasunod na Olympics.
Ito ay isang operatic production, marangya sa sukat.
Inimbento nito ang ritwal ng Olympic para sa lahat ng oras na darating.
Ang limang Olympic ring hawak ng mga talon
ng German Nazi eagle.
Hinding hindi ka magkakaroon ng mas malinaw simbolikong paglalarawan
ng German at Nazi hawakan ang kilusang Olympic.
Ang 1936 Olympic Games nagbigay ng world theater, pageantry,
at pananabik, lahat sa ilalim ng bandila ng swastika.
Ito ang Olympics ni Hitler.
Ang Unang Digmaang Pandaigdig ay umalis sa Alemanya isang nasalantang bansa.
Ito ay isinara ng ibang bahagi ng Europa
at pang-ekonomiya nito at ang sitwasyong pampulitika ay gumuho.
Nasira ang mga tao
at isang buong henerasyon ng mga tao ay epektibong napawi.
Germany noong 1920s ay nasa maraming kaguluhan.
Nagkaroon ng rebolusyon.
Nagkaroon ng away sa kalye sa pagitan ng kaliwa at kanan.
Sa totoo lang, napakagulo ng Germany.
Siyempre, nagkaroon ng malaking halaga ng mga reparasyon sa digmaan
na ang Germany ay ginawang bayaran, ang Treaty of Versailles,
at ito sa panimula baldado ekonomiya ng Aleman.
Ang Weimar Republic ay nagpatakbo walang ganap na mandato mula sa taumbayan.
Nagkaroon ng maraming kawalang-kasiyahan kasama ang kalagayang pang-ekonomiya.
Pagkatapos, siyempre, ang malaking inflation at ang huling suntok ng martilyo,
na siyang pag-crash sa Wall Street,
na siyempre, lumikha ng kawalan ng trabaho ng humigit-kumulang pitong milyon sa Germany.
Biglang, kahit na ang pinaka-gilt may talim na securities
ay halos walang halaga.
Dumating na ang pagbagsak ng stock market at nagsimula na ang Great Depression.
Lumaki ang hanay ng mga walang trabaho.
Mayroong mahabang pila para sa mga soup kitchen.
Ang daming German ay nasa kawalan ng pag-asa tungkol sa hinaharap.
Ito ay isang napakahirap na panahon.
Ang anti-German na damdamin ay laganap sa buong Europa
mula sa pagbagsak ng Unang Digmaang Pandaigdig.
Nahayag ito sa pagbabawal ng pakikilahok ng Aleman
noong 1924 Olympic Games, na ginanap sa Paris.
Ang taong may pinakamataas na kapangyarihan upang parusahan ang pagbabawal na ito
ay si Pierre de Coubertin,
ang nagtatag ng modernong Olympic Movement.
Iyon ang kanyang ideya noong huling bahagi ng ika-19 na siglo,
upang magdulot ng muling pagbabalik ng lumang ideyang ito ng Olympic Games.
Sila ay itinatag sa ideya
na kanilang pagyamanin internasyonal na mabuting kalooban.
Hanggang noon, ang tanging bagay na tulad nito ay ang Olympik, na may K, mga laro
sa Shropshire, isang lugar na tinatawag na Much Wenlock.
Isa rin siyang napakalaking tagahanga ng sistema ng pampublikong paaralan ng Ingles,
at hinanap niya ang ganoong uri ng Anglo-Saxon uri ng puting paraan ng paggawa ng mga bagay
ay ang tamang paraan upang lapitan ang isport bilang pagpapabuti ng kaluluwa.
Ang diwa ng pagsasama-sama ng mga tao
ay ang katalista para sa Berlin na nanalo sa Olympic bid.
Ang mga laro ay iginawad sa Berlin noong 1931.
Gayunpaman, una silang ginawaran sa Berlin noong 1912,
gaganapin noong 1914.
Kahit na sa oras na ito ay naramdaman, tulad ng sa sinaunang Greece,
ang Olympics ay magpapatuloy sa kabila ang katotohanan na ang mga bansa ay nasa digmaan.
Ang pag-imbento ng mustasa gas at iba pa at iba pa
binayaran ang ideyang ito ng isang sibilisadong digmaan.
Nagkaroon ng magandang pagkakataon ng rehabilitasyon ng Germany
sa komunidad ng mga bansa at sibilisado ito, pinapaamo ito,
at binibigyan ito ng isang bagay na ikalulugod tungkol sa pagkatapos ng lahat ng mga taon ng kakila-kilabot.
Isa sa mga pangunahing tauhan para sa pag-secure ng Olympic Games para sa Berlin
ay isang German sports official, Dr. Theodor Lewald.
Siya ang magiging chairman ng organizing committee para sa mga laro,
isang posisyon na malapit na maging kapansin-pansing nakompromiso.
Si Theodor Lewald ay isang haligi ng German sports community.
Siya ay isang napakahusay na tagapangasiwa, at kilala siya,
dahil pabalik-balik sa 1904 Olympics sa Saint Louis,
naging kinatawan siya ng Alemanya.
Siya ay isang taong iginagalang sa internasyonal na komunidad ng Olympic.
Siya ay isang napakalakas na pigura sa German sport,
at ito ay siya at ang kanyang protege, si Carl Diem,
na matagumpay sa pag-lobby sa kilusang Olympic
upang makuha ang Olympics sa Berlin.
Siya ay isang miyembro ng International Olympic Committee,
at gusto nilang ibalik ang mga laro, sa isang kahulugan, kay Lewald,
at iyon ang isang dahilan bakit Berlin ang pinili nila
bilang host city noong 1931.
Gayunpaman, may problema si Lewald
na magpapakita kapag dumating si Hitler sa kapangyarihan,
at iyon ang katotohanan na ang kanyang lola sa ina ay Hudyo.
Ang kanyang ama ay naging isang nagsasanay na Kristiyano 110 taon na ang nakalilipas.
Obviously, napetsahan siya mula sa rehimeng Weimar,
ngunit siya ay nasa isang partikular na nakakainis na posisyon dahil, siyempre,
siya ay nasa ilalim ng napakalaking presyon mula sa mga Nazi.
Nakuha ni Lewald ang Olympics para sa Weimar Germany.
Ang pagbangon ng National Socialist Party ay biglaan.
Bagama't maraming Aleman ang sumuporta sa kanila,
pinalaki ng rehimeng Nazi sa isang bansang tila pagod na sa pulitika.
Noong unang bahagi ng 1930s Germany,
Sa tingin ko ang pangunahing isyu ay hindi gaanong lahat ay isang Nazi.
Hindi sila nakakuha ng mayorya ng boto,
ngunit na ang lahat ay tumigil upang maniwala sa demokrasya.
Nahati ang lipunan sa pagitan ng tama at umalis na wala nang sentro.
Si Adolf Hitler ay hinirang na Chancellor ng Germany noong Enero 1933.
Hindi siya nahalal sa opisina,
ngunit mabilis siyang nagtrabaho upang kunin ang mas malalaking kapangyarihan.
Ang Enabling Act ay isang mahalagang bahagi ng batas.
Pinatibay nito ang kapangyarihan ni Hitler sa ganap na nangingibabaw na posisyong ito.
Nasa Hitler ang bansa at kasama nito ang Olympics.
Gayunpaman, hindi niya tiningnan ang mga laro sa isang lubos na kanais-nais na liwanag,
at mangangailangan siya ng ilang panghihikayat para matuloy ang mga laro.
Ang modernong Olympic Games,
itinatag sa ideya na sila ay pagyamanin internasyonal na mabuting kalooban,
at ito ay tungkol sa bilang diametrically laban
sa ultranationalist Nazis bilang maaari mong makuha.
Malinaw itong nakita ni Goebbels diretso sa simula.
Siya ay walang pag-aalinlangan sa lahat.
Itinuro mo lang ang potensyal ng propaganda.
Goebbels at Hitler ay bumisita sa Olympic Stadium.
Nagawa siyang ipakita ni Goebbels
ito ay pupunta upang maging isang kamangha-manghang arena upang ipagdiwang.
Iyon ay pagpunta sa gawin kaya magkano para sa ating prestihiyo.
Biglang nakita ni Hitler, sa isang iglap ng kalinawan,
kung ano talaga ang maaaring makamit para sa Germany,
para sa internasyonal na reputasyon nito, para sa projection nito,
at ang diplomasya nito kung talagang nagho-host ito ng Olympics.
Ito ay ang mga Nazi at Alemanya noong 1936 sino ang unang nakakita nito.
Ang Berlin Olympics ay na-hijack.
Sa suporta ni Hitler, ang Olympics, tulad ng bawat iba pang aspeto ng buhay ng Aleman,
magiging nazi-fied.
Habang nakatingin ang mundo sa mga kawalang-katarungan ng rehimeng ito,
ang Olympic halaga ng pagkakaibigan at respeto ang gagamitin
bilang isang huwad na harapan para sa isang nakakatakot, masama, at nakamamatay na dahilan.
Pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig,
Ang Alemanya ay tinalikuran mula sa ibang bahagi ng Europa,
ngunit noong 1931,
ang International Olympic Committee naabot ang isang pangalan, Berlin,
bilang host nation para sa 1936 Summer Games.
Ang Alemanya kung saan ang mga laro ay ipinagkaloob, gayunpaman,
ibang-iba sa Germany na magtatapos sa pagho-host sa kanila.
Minsan ang Nazi Party nagkaroon ng kapangyarihan noong Marso 1933,
ang kanilang anti-Semitiko na retorika ay inilagay sa aksyon.
Lahat ng mga aklat ng mga Hudyo na may-akda ay iniutos na sunugin sa mga pampublikong parisukat.
Mga may-akda, siyentipiko, ang mga artista ay pinalayas mula sa Alemanya.
Di-nagtagal pagkatapos kumuha ng kapangyarihan si Hitler,
Ang mga Hudyo ay nagsimulang hindi kasama mula sa maraming iba't ibang lugar ng buhay ng Aleman,
at kasama dito ang sports.
Sa Nuremberg Laws, na noong 1935, Ang mga Hudyo ay naging hindi mamamayan ng Alemanya.
Ito ay kasing simple nito, ngunit partikular,
ipinagbawal nila ang mga atletang Hudyo mula sa lahat ng sports club
at pinilit sila sa Jewish sports organization.
Hindi na nila kaya gumawa ng pagsasanay sa palakasan kasama ng mga hindi Hudyo.
Kung hindi ka Aryan, ikaw ay hindi kasama sa sports.
Kakaibang anti-Semitism,
na ganap na lumilipad sa ideya ng kilusang Olympic,
na nagmumungkahi na lahat ng sportsmen at babae
dapat magkaroon ng pantay na pagkakataon na makipagkumpetensya.
Maliwanag, ang mga Hudyo ng Alemanya ay hindi.
Maraming mga Aleman na sportsmen at ang mga babae noong panahong iyon ay mga Hudyo,
at lahat ay natagpuan na ang kanilang propesyonal at personal na buhay ang naapektuhan
sa pamamagitan ng pag-uusig ng mga Nazi.
Isa sa mga atletang ito ay si Margaret Lambert.
Siya ay ipinanganak na Gretel Bergman noong 1914, sa Laupheim, timog Alemanya.
Siya ay isang promising na batang atleta
at magpapatuloy upang maging nangungunang high jumper ng Germany.
Ang ganda doon.
Alam ng lahat ang iba pa
at lahat ay palakaibigan kasama ang lahat.
Nagkaroon kami ng mga kaibigan sa buong lugar.
Wala talagang pinagkaiba sa pagitan ng mga Hudyo at di-Hudyo,
magkaibigan tayong lahat.
Nahilig lang ako sa sports.
Ginawa ko lahat.
Medyo nagalit ang mga magulang ko tungkol sa aking karera sa palakasan.
Isa ako sa ilang batang Hudyo na may buhay sa palakasan.
Sa 18 taong gulang, Masasaksihan ni Margaret ang Nazi Party,
pag-aako ng kapangyarihan sa Alemanya.
Nang pumasok ang mga Nazi, hindi ito masaya, masasabi ko sa iyo.
Nung nakilala ko ang mga kaibigan ko, walang hello.
Dinaanan nila ako.
Dumating sila sa bahay mga 11:00 ng gabi para bisitahin kami
dahil hindi sila dapat para makita tayo.
Agad kaming hindi kasama.
May mga kaibigan akong Irish.
Mayroon akong mga kaibigan na Hudyo.
Nagkaroon ako ng mga kaibigan sa lahat ng dako, at bigla na lang,
hindi sila pinayagan para makausap pa tayo.
Nasa itaas kami ng aming bahay, at sa ibaba,
nagmartsa ang mga mananayaw at umaawit tungkol sa pagpatay sa mga Hudyo.
Iyon ay hindi masyadong kaaya-aya.
Habang natagpuan ni Margaret ang kanyang buhay nagbago nang hindi nakikilala,
ang Olympics ay nakaharap sa abot-tanaw.
Mga grupong atletiko at partidong pampulitika sa maraming iba't ibang bansa
nagsimulang magtanong kung ito ay magiging tama sa moral
upang makipagkumpetensya sa Olympics sa isang Alemanya sa ilalim ng pamumuno ng Nazi.
Ang Estados Unidos ng Amerika ay mahalaga
sa kung ang mga laro matutuloy o hindi.
Kung ang bansang may pinakamalakas,
pinakamabilis, pinakamatagumpay na mga atleta ay hindi magpapakita,
tapos yung games ay hindi nagkakahalaga ng ilagay sa.
Ang kapalaran ng mga laro mananatili sa pagtatalo ng dalawang lalaki.
Sa Estados Unidos,
mayroon kang isang pigura na tinatawag na Avery Brundage ng American Olympic Committee.
Marami siyang nakikita sa paniniwala ng Nazi
na nakikita niyang mabuti ang pag-aasawa sa kanyang sariling mga personal na pilosopiya
bilang isang self-made na milyonaryo sa Chicago.
Isang batang walang wala na bumaling sa sarili sa isang Olympic athlete
at isang milyonaryong construction magnate.
Brundage ay hindi sa American Olympic Committee.
Miyembro rin siya ng AAU, ang American Athletics Union.
Pagkatapos ay nagpasya siyang magbitiw,
ipinapasa ang pamumuno sa isang tao tinatawag na Judge Jeremiah Mahoney,
na masigasig na anti-Nazi.
Jeremiah T. Mahoney ay isang lalaki sa New York Athletic Club,
at lalo siyang nag-aalala hindi lamang tungkol sa mga Hudyo,
ngunit tungkol sa mga patakarang anti-Kristiyano.
Nakita niya ang isyu na may kahanga-hangang kalinawan ng moralidad
na ito ay upang gawing lehitimo ang pinakakakila-kilabot na paniniil.
Sa hangarin na kumbinsihin ang U.S. upang lumahok,
Inanyayahan si Avery Brundage sa Berlin noong 1934 sa isang misyon sa paghahanap ng katotohanan
para mag-imbestiga ang pagtrato sa mga atletang Hudyo.
Ito ay isang napakahigpit kinokontrol na inspeksyon.
Ang layunin niya ay makita
kung may diskriminasyon laban sa mga atletang Judio
o Olympic fair play ay nasa lugar.
Pinaalis ng mga German ang isang mag-asawa ng mga mahuhusay na atletang Hudyo
para sabihin na lahat ay naging maayos para sa kanila.
Ito ay ganap na walang kapararakan.
Ang Third Reich ay kahanga-hanga sa paglalatag ng carpet.
Reich Marshal Goering ay kamangha-manghang kaakit-akit.
Si Hitler ay maaaring, paminsan-minsan, makinig ng matino.
Walang pagnanasa si Brundage upang bumalik sa Estados Unidos
at lumikha ng anumang mga paghihirap para sa mga Aleman.
Ang desisyon ay ginawa noong Disyembre ng 1935.
Mayroon kang mga Brundageite na ito na nagsabing, "Hindi masyadong masama ang Germany."
Mayroon ka ring karamihan sa mga atleta, kabilang ang mga African American na atleta,
na nagsabi, "Paano mo kami matatanong hindi pumunta sa Germany"
"kasi sa paraan ng kanilang pakikitungo sa mga Hudyo,"
"Kapag ginagamot tayo, ang paraan ng pagtrato sa atin dito sa U.S.?"
May punto sila.
Naging matagumpay si Brundage,
at sa pagsasama ng Amerika, sumunod ang ibang bahagi ng mundo.
Magpapatuloy ang mga laro,
at bilang paghahanda ng koponan ng U.S. na gawin ang paglalakbay mula New York hanggang Berlin,
Naghanda sina Hitler at Goebbels
para sa pagtanggap sa mundo sa isang liberal na Nazi Germany.
Mga parke at palaruan ng Berlin ay puno ng mga grupo ng plain,
masasayang tao na hindi nagpapakita ng mga palatandaan ng kawalang-kasiyahan
kasama ang pasistang diktadura na kumokontrol sa kanilang buhay.
Ano ang mangyayari higit sa lahat sa ilalim ng pamamahala ni Goebbel
ay tinatawag na Olympic pause.
Anti-Jewish na mga palatandaan ay inalis sa anumang kalye
o kahit saan malapit sa mga lugar ng Olympic.
Kailangang ilabas ang mga tindahan sa napaka murang halaga
para maipakita na mayroong umuunlad na ekonomiya.
Lahat ng tao sa ilang partikular na kalye sa Berlin
ay pinipilit na ibitin alinman sa isang swastika flag o isang Olympic flag.
Kahit saan ay pinaputi sa mga linya ng tren,
mula sa mga linyang papunta sa pamamagitan ng Germany hanggang Berlin.
Lahat ng mga bahay sa likod sa mga linya ng tren ay kailangang ipinta muli
upang ipakita na ang lahat ay spick at span at lahat ay napakayaman at malinis.
Nagkaroon ng malaking pag-aayos ng mga gusali at tao.
Sa panahon ng malaking paglilinis sa Germany,
pinakadakilang mga atleta sa mundo maglalakbay sa Berlin
at sumusunod sa kanila magiging isang gutom na press,
umaasa na mga pulitiko at excited na mga manonood.
Noong ika-15 ng Hulyo, ang koponan ng U.S
tumulak mula sa New York Harbor sa S.S. Manhattan.
Nag-iwan sila ng palakpakan at tagay at matutugunan sa Berlin na may parehong.
Ito ay napaka ang Olympic grandees sa unang klase
at ang mga atleta sa steerage, ngunit tila lahat ay nagkaroon ng magandang oras.
Umabot ng halos sampung araw bago makarating sa Berlin.
Mayroon kang mga sobrang fit, bata,
at napakagandang mga tao magkasama sa loob ng sampung araw.
Nagkaroon ng isang tiyak na halaga ng iskandalo.
Alam namin na isa si Eleanor Holm sa mga atletang ito na, nakakabaliw,
maaari lamang manigarilyo at uminom buong gabi at pagkatapos ay manalo ng mga gintong medalya sa susunod na araw.
Siya ay nanliligaw nang bongga
at nakakainggit kasama ang mga first-class na pasahero,
nakakatakot na malasing
at binabalewala ang bawat babala at bawat ideal na Olympian.
Kinasusuklaman iyon ni Avery Brundage at pinaalis siya sa team.
Ang kapansin-pansin din
ay iyon ang mga American Olympic athlete ay hindi pinaghiwalay.
Sa unang pagkakataon, marami kang puting atleta,
lalo na mula sa Timog,
na hindi pa talaga nakakasalo ng pagkain kasama ang isang itim na tao dati,
pumunta sa parehong banyo, o nagbahagi ng parehong uri ng dorm.
Ano ang napaka-interesante ay na walang problema doon.
On their way sa Olympic Games sa Berlin,
sa U.S.S. Manhattan ay ang pinakamahusay sa mga Amerikanong atleta.
Sa deck, sina Glenn Cunningham at Jesse Owens asahan ang mahigpit na kumpetisyon
sa pinakadakila sa lahat ng mga kaganapang pampalakasan.
Ang koponan ng U.S. ay isang koleksyon ng mga world-class na atleta.
Marami ang magiging paborito para sa podium finishes.
Isang atleta na sa buong mundo Gustong sabik na panoorin ay si Jesse Owens.
Akala ng marami ay magpapatuloy siya upang manalo ng tatlong gintong medalya,
ngunit kakaunti ang nag-iisip malalampasan niya iyon.
Ipinanganak si Jesse Owens sa kanayunan ng Alabama noong 1913.
Ang kanyang ama ay isang sharecropper.
Ang kanyang mga lolo't lola ay naging mga alipin.
Siya ay nagmula sa pinakahumble mga simula na maiisip.
tiyak, alam ng mga tao si Jesse Owens
kung saan man tumatakbo at tumatalon ang mga tao dahil sinisira niya ang mga rekord ng mundo.
Lalo na sa mga kanyang kapwa African American,
siya ay isang malaking pag-asa.
Hindi makapaglaro ang mga itim sa mga pangunahing liga ng baseball.
Hindi makapaglaro ang mga itim sa National Football League.
Wala pang Black heavyweight champion mula noong 1915.
Samakatuwid, siya ay isang tao na, sa partikular,
komunidad ng African American naipit ang maraming pag-asa nito.
Habang nagsimulang dumating ang mga atleta mula sa buong mundo,
gayundin ang maraming manonood.
Si Eric Brown ay isang 17 taong gulang na batang lalaki sa panahon ng kanyang ama,
isang dating piloto ng Air Force,
nakatanggap ng imbitasyon mula sa Germany para sa mga nakaraang mandirigma
para dumalo sa mga laro.
Si Eric at ang kanyang ama ang nagdesisyon upang makita ito minsan sa isang buhay na panoorin.
We were welcomed.
Dapat kong sabihin na masigasig.
Napakagandang tanawin dahil, bilang isang binata, mahal ko ang razzmatazz.
Ito ay hindi isang tahimik na kaganapan sa anumang paraan.
Ang entablado ng Berlin ay itinakda,
at ang susunod na dalawang linggo ay isang pista ng athletic at sporting prowes.
Sa ilalim ng pangangasiwa ni Hitler,
masasaksihan ng mga manonood ang mga lalaki at babae gumaganap nang mas mabilis, mas mataas,
at mas malakas kaysa dati.
Ang advanced na teknolohiya na ang Alemanya ay umuunlad
sinigurado na ang high-drama na ito ipapalabas sa globo.
Malapit nang magsimula ang 11th Olympiad.
Ang mga kilusang boycott ay nauwi sa wala.
Isang nakaplanong People's Olympics,
dahil gaganapin sa Barcelona bilang protesta sa Berlin Games,
kinailangang kanselahin dahil sa outbreak ng Digmaang Sibil ng Espanya.
Sa loob ng dalawang linggo, lahat ng mata ay nasa Germany
bilang pinakadakilang mga atleta sa mundo at maraming excited na manonood
naglakbay sa Olympic Stadium na dumalo sa seremonya ng pagbubukas.
Ang apoy ng Olympic ay ginagawa ang huling bahagi ng paglalakbay nito
mula Olympia sa Greece hanggang Berlin.
Ang Berlin Games,
Sa tingin ko ay kinakatawan sa maraming paraan ang simula ng Olympic Games
tulad ng nakikita natin ngayon sa kanila.
Ang relay ng sulo ay naimbento para sa mga larong ito.
Inimbento ito ng mga Nazi,
ngunit nagbibigay sila ng impresyon na ito ay isang sinaunang Griyego na bagay
laging nangyayari yan.
Ipinapakita nito ang elemento ng kumpletong imahinasyon at pantasya.
Ang pagtatanghal ng Greece ay ang binhi ng sibilisasyong Aleman.
Gumagana ito nang mahusay, sa totoo lang.
Kaya naman ginagawa pa rin ito ng mga tao ngayon.
Gayunpaman, ang kabalintunaan tungkol sa Olympic torch ay gawa ito sa bakal na Krupp.
Ang parehong bakal na iyon ay pupunta sa timog sa loob ng apat na taon,
bilang German steel tank na ginawa ni Krupp lusubin ang Balkans at Greece.
Ito ay, sa maraming paraan, isang baligtad na propesiya sa mga mangyayari.
Ang mga tao ay naglipana sa mga lansangan ng Berlin upang saksihan ang pagdating ni Hitler
at ang kanyang dramatikong pagpasok sa istadyum.
Ang pag-iilaw ng apoy ng Olympic hudyat ng simula ng mga laro,
ngunit ang pagkilos ng pageantry na ito ay isa lamang ng maraming napaka-choreographed na set piece
na siyang bumubuo sa seremonya ng pagbubukas.
Ang seremonya ng pagbubukas ay ang unang seremonya ng pagbubukas ng Olympic
ng modernong panahon.
Tuwang-tuwa si Jimmy.
Tumayo kami sa tabi ng mga German
at sa palagay ko dapat sabihin ng isa lahat sila ay humanga sa iba't ibang paraan.
Noong Agosto 1,
ang mga huling relay team ay sprint sa Berlin at sa 325-acre Reich Sports Field.
Isang overflow crowd na 105,000 katao ang tumayo sa pansin para sa makasaysayang sandali.
Nag-imbento talaga ito ng Olympic ritual para sa lahat ng oras na darating.
Puno ito ng putok ng artilerya.
Puno ito ng mga watawat ng Nazi at mga watawat ng Olympic na pinagsama-sama.
Swastikas sa lahat ng dako.
Oo, dala nila ang mga swastika sa paligid ng arena
gumawa ito ng ibang impresyon, sa totoo lang.
Nasa iyo ang mga martsa ng mga koponan, mayroon kang mahusay na pagpasok ni Hitler,
at sa wakas, mayroon kang pagdating ng Olympic torch.
Ang mga Nazi, siyempre, naunawaan ang kapangyarihan ng katahimikan
pati na rin ang lakas ng ingay.
Ang masiglang atleta ay naniningil sa pamamagitan ng istadyum sa gitna ng mga hakbang,
tapos bigla siyang huminto bago niya sinindihan ang apoy.
Ang pause na iyon ay medyo pambihira.
Naglabas sila ng 20,000 kalapati sa hangin.
Lahat ay mabuti at mabuti hanggang sa putok,
nariyan itong malaking artillery barrage sabay alis.
Ang resulta, ang mga kalapati ay natakot,
takot na mga kalapati gawin ang ginagawa ng mga takot na kalapati.
Ang mga ulo at buhok ng American team higit sa lahat ay splattered sa guano.
Ito ay lubos na komiks na sandali,
at ito ay nagpapakita na sa ilalim lahat ng sopistikadong pageantry,
ang mga bagay ay hindi lubos na makinang.
Ito ay isang ganap na napakalaking, nakakabinging kaganapan,
at ito ay tungkol sa isang tao, si Adolf Hitler.
Siya ay nasa sentro ng lindol ng mga larong ito sa seremonya,
at siya ay para sa susunod na dalawang linggo.
Ang nakakagulat ay,
napagtanto mo kaagad na hawak ni Hitler ang loteng ito.
Pagkatapos ng euphoria ng pagbubukas ng seremonya,
sa wakas ay magsisimula na ang kompetisyon.
Ngunit ito ay magiging isang kumpetisyon mapapalampas iyon
ng maraming mga atletang Hudyo.
Margaret Lambert ay nagawang makatakas sa pag-uusig
at lumipat sa England noong Abril 1933,
ngunit iniutos ng Partido Nazi upang bumalik sa Germany
sa isang bid upang i-highlight ang kanilang liberal na saloobin.
Ang pagtanggi ay malalagay sa panganib kaligtasan ng kanyang pamilya.
Nag-aatubili, lumipat siya pabalik, at sa isang pre-Olympic competition,
napantayan niya ang rekord ng Aleman ng pagtalon ng 1 metro 60 sentimetro.
Dalawang linggo lang bago magsimula ang mga laro,
Margaret ay hinubaran ng lahat ng kanyang mga nagawa
at sinabihan hindi siya sasali.
Dalawa lang ang tao, sa halip na tatlo
kasi ako dapat maging pangatlo,
at inaangkin nila na ako ay nasugatan at hindi ako makalaban.
Hindi nila ako pinayagan.
I was cursing my head off.
Ibig kong sabihin, hindi ako nakarating sa Berlin.
Nasa Laupheim ako at ako ang big shot.
Well, sinabi nila sa akin.
Nagpadala sila ng opisyal na liham, "Sorry hindi ka nakarating,"
"pero pwede ka isang standing room ticket"
"na hindi ko tinanggap."
Ang kapalit ni Margaret sa koponan ng Aleman ay isang atleta na nagngangalang Dora Rankin,
na nagawang tumalon lamang ng 1 metro 58 sentimetro, nagtatapos sa ikaapat.
Noong 1939, pagkatapos ng mga reklamo mula sa iba pang mga atleta,
Natagpuan si Dora na nagtatrabaho bilang isang waiter sa ilalim ng pangalan ni Hermann.
Inilunsad ang isang pagsisiyasat at napag-alaman na lalaki si Rankin.
Nagsimula na ang mga Olympic games.
Ang pinakamahusay na mga atleta sa mundo dumating sa Berlin.
Kahit na na-highlight sa kanilang kawalan,
ang pag-uusig ng mga Judiong atleta ay nalampasan
sa pamamagitan ng presensya ni Jesse Owens.
Pagpasok niya sa arena, damang-dama ang pag-asa.
Nakita kong nanalo siya sa lahat ng apat niyang event.
Ang pamagat ng Pinakamabilis na Tao sa Mundo, napupunta sa 100-meter Olympic champion.
Kung nanalo siya sa 100-meter dash,
ito ay halos hindi mahalaga ano ang nangyari sa iba.
Nagtagumpay siya sa kompetisyon
at nanalo ng gintong medalya nang hindi kinakailangang magsikap para dito.
Ang 200-meter dash ay isang mas madaling kumpetisyon para kay Jesse.
Ang silver medalist, Si Mack Robinson mula sa U.S. ay hindi malapit.
Walang makakahawak sa kanya sa 200 metro.
Malaki ang naging epekto ni Owens.
Napagtanto ng major na ito Aryan superiority
marahil ay hindi masyadong kung ano ang tila.
Sa dalawang gintong medalya napanalunan, ang ikatlong ginto ay tila isang pormalidad lamang.
Si Jesse, gayunpaman, ay mahihirapan sa panahon ng mga heat ng long jump,
ang konklusyon kung saan ang magiging simula ng hindi malamang pagkakaibigan
na bababa sa kasaysayan ng Olympic.
Malapit na si Jesse sa fouling out sa kumpetisyon.
Makakakuha ka ng tatlong pagtatangka sa preliminary round,
at siya ay nagkamali ang mga tuntunin sa Europa.
Na-overshot niya ang marka na-foul siya sa kanyang pangalawang pagtatangka.
Ngayon si Jesse Owens,
sino ang world record holder sa malawak na pagtalon,
malapit na ba ito sa pagiging out sa kumpetisyon,
at kinuha ito ng kanyang pinaka mabigat na kalaban sa kanyang sarili upang mag-alok ng ilang payo.
Ayon sa kwento, Lumapit si Luz Long sa kanya at sinabing,
"Kunin mo ang iyong tuwalya, ilagay ito sa likod ng kalahating paa, tumalon ka mula sa kinaroroonan ng iyong tuwalya,"
"at pagkatapos ay magiging kwalipikado ka pa rin,"
"kahit tumalon ka ng dalawang metro sa likod ng board."
Ginagawa ito ni Jesse, naging kwalipikado,
at pagkatapos ay nagpapatuloy para talunin si Luz Long sa final.
Luz Long ay labis na nabigo, at walang umalis sa stadium na iyon.
at hindi naisip meron pa bang katulad nitong lalaking to.
Sinigurado ng mahabang pagtalon si Owens ang kanyang ikatlong gintong medalya.
Napanalo niya ang lahat ng kanyang mga kaganapan nang madali.
Isang twist ng kapalaran ang mag-aalok kay Jesse ang pagkakataong makipagkumpetensya
para sa ikaapat na gintong medalya.
Nagkaroon ng tiyak na pagkabalisa sa paligid ng American team
kung sino ang dapat nilang piliin para sa kanilang 4 by 100-meter relay.
Jesse Owens at Ralph Metcalfe pinalitan sina Sam Stoller at Marty Glickman.
Naganap ang haka-haka kung ang hakbang ay anti-Semitiko,
dahil kapwa Hudyo sina Stoller at Glickman,
ngunit nanatili ang katotohanan na sina Owens at Metcalf
ay ang mas malakas na mga atleta.
Nanalo ang relay team at magtakda ng bagong tala sa mundo.
Si Jesse Owens ay may apat na gintong medalya.
Itong nag-iisang dinurog ang mito ni Hitler ng Aryan supremacy.
Isa sa mga magagandang kwento alam ng lahat mula sa lahat ng mga araw ng aking paaralan
ay kung paano ini-snubb ni Hitler si Jesse Owens
at kung paano si Jesse Owens nakataas ang dalawang daliri sa mga Nazi
at ang kanilang mga teorya sa lahi.
Ito ay isang napakalaking mito.
Sinimulan ni Hitler ang Olympics nanginginig ng maraming kamay,
ngunit pinayuhan na kung ano ang dapat niyang gawin
ay naghihigpit malamang sa mga German athletes lang ito.
Kailangang maging lahat o wala.
Sa katunayan, palaging inaangkin ni Owens na kumaway si Hitler sa kanya.
Hindi natin malalaman ang katotohanan,
ngunit ito ay tiyak hindi totoo na sumugod siya.
Si Hitler ay may karapatang tumakbo.
Hindi siya maaaring naroroon sa buong oras, kailangan niyang pumunta at gawin ang kanyang puro-aring
para sa natitirang araw.
Hindi kaya ng Olympic Games naging mas mabuti para kay Hitler.
Sa kabila ng tagumpay ni Jesse Owens, Nangunguna ang Germany sa medal table.
Gayunpaman, ito ay hindi lamang German sporting pagsusumikap na ipinakita.
Binigyan din nila ng pagkakataon para sa rehimen
upang ipakita ang kanilang kadalubhasaan sa teknolohiya at militaristikong pakikipagsapalaran.
Ang mga manonood ay nabighani sa mga laro.
Ritualistic na seremonya,
kasama ng pinakadakila athletic pursuit,
ay sobrang nakakalasing na ang lahat ng mga debate ng Nazi opresyon
ay pansamantalang nakalimutan.
Ang rehimeng Nazi capitalized sa pakiramdam na ito
sa pamamagitan ng patuloy na batis ng mga reception at gala
na umiikot sa pangunahing atraksyon,
tinitiyak na hindi lang ito sa Germany ipinapakita ang kahusayan sa palakasan,
ngunit ang buong lawak ng German enterprise.
Bagama't dumalo ng maraming figure mula sa buong mundo
kumakatawan sa mas malawak na pampulitikang spectrum, ang mga pangyayaring ito ay umakit ng maraming pasista
sabik na i-ingratiate ang kanilang sarili kasama ang Third Reich.
Nakita ito ng mga pulitiko, diplomat,
at mga estadista sa buong mundo upang magkaroon ng pagsasama-sama,
at alam na alam ito ng mga Nazi.
Lahat ng nagsisisi ng Reich
nagdaos ng mga magagarang hapunan at mga seremonya.
Reich Marshal Goering nangunguna sa kanilang lahat
sa paggawa ng isang kumpletong funfair mamaya sa gabi.
Mayroon ding maraming mga link ginagawa sa pagitan ng mga pasista
tulad ni Oswald Mosley sa anyo ng kanyang malapit nang maging asawa,
pupuntahan ko si Goebbels na nagtatanong para sa British Union of Fascists
para magkaroon ng maraming pera.
Ito ay nangyayari sa panahon ng Berlin Games.
Kapag si Jesse Owens ay nanalo ng mga medalya,
mayroon kang sinusubukang mga pasistang British para gumawa ng ugnayan sa mga Germans
sabay sabay.
Lahat ng uri ng mga bagay nangyayari sa background.
Bilang ang pandaigdigang dulong-kanang halo-halong sa tunawan ng fascismo ng Aleman,
Hitler at Goebbels tiniyak ng press sa mundo
ay nag-uulat kung ano ang binalak.
Mga pandaigdigang media outlet ay tinatrato na parang mga VIP
at binigyan ng libreng pag-access sa pangunguna sa teknolohiya ng komunikasyon
na binuo ng Germany.
Ang mga laro din ang naging paksa ng unang live na broadcast sa telebisyon.
Bagama't mababa ang kalidad,
ito ang magdidikta kung paano maubos ang Olympics sa hinaharap.
Ang pag-uulat sa Germany ay ganap na kontrolado.
Ang pag-uulat sa labas ng Germany ay kinokontrol nang iba.
Sinuhulan ni Hitler ang internasyonal kadre ng pamamahayag
sa pamamagitan ng pagtrato sa kanila nang husto
sa pamamagitan ng paggamit ng kung ano ang Berliners tinatawag na butter propaganda
dahil kulang ang suplay ng mantikilya, ngunit nakuha nila ang lahat ng kailangan nila.
Ang mga laro ay nagbigay ng ilang napakagandang press sa mga Nazi sa buong mundo.
Nagtayo sila ng anim na malalaking internasyonal na mga transmiter,
pagbibigay ng mga mamamahayag hindi kapani-paniwalang dami ng access.
Hindi nila nakita ang mga kampong konsentrasyon.
Wala silang narinig mula sa mga taong may mga magulang ay ikinulong para sa kanilang lahi.
Nabulag sila sa karilagan ng seremonya, ang ritwal,
at ang ningning sa labas ng Olympic Stadium mismo.
Ang ginagawa ng Germany ay nag-advertise mismo bilang isang technopolis,
ang pandaigdigang pinuno sa teknolohiya sa organisasyon,
ang tagapagbalita ng isang bagong anyo ng mahusay sibilisasyon ng tao,
isang uri ng prototype, at pinapasok ang mga tao.
Pagsulong ng teknolohiya ibig sabihin ang coverage ng balita
paglabas ng Germany ay mabilis na naglakbay,
at ang mga aksyon ng German Jewish fencer na si Helena Meyer
ay mabilis na kumalat at galitin ang pandaigdigang populasyon ng mga Hudyo.
Kaya kontrobersyal ang kanyang aksyon
na ang motibo at kahulugan nito pinagtatalunan pa rin hanggang ngayon.
Siya ay isang star fencer, ngunit dahil ang kanyang ama ay Judio,
tinambol siya sa labas ng kanyang lokal na fencing club
at hindi pinapayagang makipagkumpetensya.
Sa mata ni Hitler, siya ay mukhang ganap, athletic, negosyong Nordic Aryan.
Si Meyer ay nagsasanay ngayon sa ibang bansa.
Siya ay nasa California,
ngunit siya ay ipinatawag pabalik sa Alemanya sa pamamagitan ng tahasang pagbabanta sa kanyang pamilya.
Si Meyer ay binugbog ng Hungarian fencer na si Ilona Elek,
at kailangan niyang tumira para sa pilak.
Ito ay ang kanyang mga aksyon sa podium
na magsemento ang kanyang lugar sa kasaysayan ng Olympic.
Nasa podium siya kasama ang iba pang medalists,
at nagbigay siya ng saludo sa Nazi,
bagaman marahil sa medyo nag-aalangan na paraan.
Hindi siya kailanman pinatawad ng pamayanang Hudyo.
Sa tingin ko ang tunay na paliwanag
ay na siya ay natakot tungkol sa kanyang pamilya, nasa Germany pa rin,
at ginawa itong bonggang kilos ng rehimeng ingratiation,
isinakripisyo ang kanyang moral scruples sa layuning iyon dahil sa takot.
Ang mga seremonya ng pagsasara ng araw ay natagpuan ang apoy ng Olympic sa hindi masasabing mga siglo,
ang simbolo ng pandaigdigang kapayapaan pinapatay.
Pinangunahan ng Germany ang medal table habang patapos na ang mga laro.
Ang Olympics ay ang tagumpay ng rehimeng Nazi,
ngunit hindi ito magtatagal para bumalik ang paniniil.
Kapitan Wolfgang Forstner,
ang commandant ng Olympic Village, ang unang naging biktima.
Isang napakatalino na batang kapitan ng hukbo at isang napakahusay na tagapangasiwa.
Gayunpaman, sa panahon ng pagsasaayos
ito ay natuklasan na siya ay bahagyang Hudyo.
Ito ay medyo malinaw na hindi niya maipagpatuloy
ang kanyang meteoric na pagtaas sa hukbong Aleman.
Isa siya sa mga taong ito kung sino ang makakaisip
walang ibang buhay kundi sa labas ng hukbo.
Binaril ni Forstner ang sarili noong Agosto 19, 1936,
tatlong araw lang pagkatapos ng Olympics.
Ang mga Nazi, siyempre, sinabi na ito ay isang aksidente sa sasakyan.
Napakagaling nila diyan.
Ang mga pekeng bulaklak at iba pa.
Ang maling luha.
Ito ang ginawa mo bilang isang Nazi.
Nagkaroon ka ng huwad na mukha.
Para kay Margaret Lambert,
tulad ng lahat ng mga Hudyo ng Alemanya, ang buhay ay magiging lalong hindi mabata.
Mayroon akong isang kaibigan na nakatira sa tabi ko, at kumain siya ng mas maraming pagkain sa aming bahay,
kaysa sa sarili niyang bahay, at hindi na niya ako kinakausap.
Makalipas ang mga taon, Sasalubungin ko siya sa labas ng bahay ko
at nagsimula na siyang kausapin ako. sabi ko sa kanya,
"Alam mo ba, Maya? Pumunta ka sa impyerno."
Iyon ay, para sa akin, kaligtasan.
Noong 1937, si Margaret nagawang lumipat sa New York
at nagpakasal sa isang German Jewish na doktor, Bruno Lambert.
Pagkilala sa kanyang mga nagawa darating noong 1999,
kapag ang stadium sa Laupheim, mula sa kung saan siya ay pinagbawalan,
pinalitan ang pangalan niya.
Umalis ako sa Germany, at wala akong gustong malaman.
Yung mga taong nakalaban ko, sabi ko,
"Pumunta ka sa impiyerno."
Ito ay isang mahirap na buhay, napakahirap.
Gayunpaman, ako ay isang matigas na babae.
Hindi lahat ng mga atletang Hudyo, gayunpaman,
ay mapalad na magagawa upang makahanap ng kanlungan sa ibang mga bansa.
Si Lilli Henoch ay isang Jewish shot putter at tagahagis ng discus.
Nanatili siya sa Germany sa buong 1930s,
at noong 1942, kinuha kasama ang kanyang ina sa Latvia na sinakop ng Aleman
at nagkulong sa isang ghetto.
Isa sila sa maraming atletang Judio na naging biktima ng Holocaust,
at sila ay inilabas ng ghetto sa isang tiyak na sandali,
at sila ay pinatay sa isang mass shooting operation
na inorganisa ng SS.
Kung ikaw ay Judio,
ikaw ay dapat patayin bilang bahagi ng Huling Solusyon
sa tanong ng mga Hudyo.
Ang mga laro ng 11th Olympiad ay magdadala ng magkasalungat na kapalaran
para sa parehong Jesse Owens at Avery Brundage.
Sa layuning pagsamantalahan ipinangako na mga deal sa pag-sponsor,
Si Owens ay hinubaran ng kanyang amateur athletic status ni Brundage
bago pa man tumawid sa lupa ng U.S.
Ang superstar ng mga laro bumalik sa U.S.
at nasiyahan sa pagtanggap ng isang bayani,
ngunit wala sa mga sponsorship deal katumbas ng kahit ano,
bilang sariling diskriminasyon ng Amerika sa panahong iyon,
parang bulag kay Owens kahanga-hangang tagumpay.
Napilitan siyang maghanapbuhay
sa pamamagitan ng pagkuha ng anumang pagkakataon sa trabaho na dumating sa kanya.
Brundage, sa kabilang banda, umuwi kasama ang Komisyon
para sa pagtatayo ng German Embassy sa Washington
at magpapatuloy din
para maging chairman ng International Olympic Committee.
Para kay Adolf Hitler,
walang katiyakan tungkol sa kapalaran ng Olympics.
Maaaring kinuha nito ang Goebbels upang kumbinsihin siya sa kanilang potensyal,
ngunit nang matapos ang mga laro, siya ay walang alinlangan tungkol sa kanilang kahalagahan.
Ang kanyang mga plano para sa mga susunod na laro ay monumental.
Hindi nasisiyahan si Hitler sa saklaw at ang sukat ng istadyum ng Berlin.
Ito ay hindi sapat na malaki, ito ay hindi sapat na engrande,
at hindi ito ang buong gusto niya.
Ang plano niya ay magtayo ng stadium na uupo ng 400,000 katao.
Nagkaroon siya ng diskusyon kasama ang kanyang paboritong arkitekto, si Albert Speer,
tungkol dito.
Itinuro ni Speer na ang uri ng istadyum na nasa isip ni Hitler
ay hindi papayagan sa pamamagitan ng Olympic rules.
Ang mga sukat ng track ay hindi tama.
Hindi sila ang tama Mga sukat sa Olympic, at sinabi ni Hitler,
"Wag kang mag-alala diyan dahil kapag pinamunuan natin ang mundo,"
"Magagawa nating pamunuan ang Olympics at tukuyin kung ano ang mga bagong sukat"
"ay magiging."
Malapit na ang Olympics maging Aleman magpakailanman,
dahil ito ay pupunta upang maging isang libong taong Reich.
Ito ay pupunta upang magkaroon ng hegemonya sa buong mundo.
Ang Olympics ay magiging magpakailanman pagkatapos ng Aleman,
sa kabila ng kanilang Griyego at, sa katunayan, English at kahit French paternity.
Itinigil ng World War II ang anumang pagkakataon ng isang libong taon ng Olympics na pinapatakbo ng Nazi.
Gayunpaman, ang lantad at agresibong taktika ng paghahalo ng isport at pulitika
parang adopted na sa lahat ng kasunod na laro.
Namamahala sa mga sporting body tulad ng IOC at FIFA
gawin ang mahusay na haba upang igiit ang isport ay at dapat laging hiwalay sa pulitika.
Gayunpaman, nakatingin sa panoorin at seremonya ng Olympics ni Hitler,
malinaw na makita na ang mga kaganapang pampalakasan ngayon
ay ang kanilang mga direktang inapo.
Sa maraming paraan, ang Nazi Olympics
ay ang ama ng Olympics na mayroon tayo ngayon.
Sila ang unang tunay na modernong laro.
Ang packaging, ang pag-oorganisa,
ang kahusayan na may pinagbabatayan na layunin ng projection ng nasyonalidad
at ang mga alamat ng nasyonalidad.
Well, naging iyon ang paradigma noon pa man.
Hindi nakakagulat, ang mga pagbabagong iyon ay isinama at napanatili.
Kung ikaw ay nasa Beijing sa Bird's Nest noong 2008,
kung nasa London ka noong 2012,
at nasa Berlin ka noong 1936, lahat ng ito ay tila lubos na makikilala.
Isa itong sasakyan para sa projection ng pambansang kaluwalhatian.
Ito ay naging kung ano ang Hitler nilayon ito upang maging.
Ito ang kanyang Olympics.