Το 1931, η πόλη του Βερολίνου
του ανατέθηκε το ευοίωνο έργο της φιλοξενίας των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1936.
Αυτό που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει
ήταν ότι αυτά τα παιχνίδια θα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο
για μερικές από τις πιο λεπτές προπαγάνδα
από ένα από τα πιο τυραννικά καθεστώτα ο κόσμος έχει δει ποτέ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και πριν ο Χίτλερ έρθει στην εξουσία,
ο κόσμος ήταν πολύ πρόθυμος να βοηθήσει στην προσπάθεια και να αγκαλιάσει τη Γερμανία για άλλη μια φορά.
Η ιδέα ήταν ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα έφερνε κοντά τους ανθρώπους.
Προπαγάνδα για τους Ναζί δεν ήταν απλώς ένα όργανο διακυβέρνησης.
Ήταν ο αέρας που ανέπνεαν.
Ήταν το μέσο διακυβέρνησης.
Από τη στιγμή το Ναζιστικό Κόμμα ανέλαβε την εξουσία στη Γερμανία,
μια συστηματική δίωξη των Εβραίων έλαβε χώρα,
και δεν έγινε καμία εξαίρεση.
Η δίωξη θα σταματήσει,
αλλά μόνο για τη διάρκεια των δύο εβδομάδων των αγώνων,
ενώ τα μάτια του κόσμου επικεντρώθηκε στο Βερολίνο.
Τι συμβαίνει είναι αυτό που λέγεται Ολυμπιακή παύση,
στο οποίο καθαρίζεται το Βερολίνο.
Οι αντιεβραϊκές πινακίδες αφαιρέθηκαν,
όλα έγιναν για να δημιουργήσει την εντύπωση
ότι αυτό ήταν ένα φιλόξενο περιβάλλον.
Μια τέτοια πολιτική δεν ήταν απαραίτητα που είναι απαράμιλλη για πολλούς από τους επισκέπτες
που μοιράζονταν τις ίδιες προκαταλήψεις όπως οι Ναζί.
Ο Αφροαμερικανός αθλητής Τζέσι Όουενς θα έγραφε ιστορία στον Ολυμπιακό εκεί.
Θα κέρδιζε τέσσερα χρυσά μετάλλια
και να γίνει ο πιο δημοφιλής άντρας στη ναζιστική Γερμανία εκείνη την εποχή.
Η Γερμανία τρελάθηκε για τους Αμερικανούς και έγινε ιδιαίτερα άγριο για τον Όουενς.
Τον περιέγραψαν σχεδόν όλοι που τον έβλεπε όμορφο.
Η φόρμα του ήταν άψογη, τόσο ομαλή όσο η Δυτική Πτέρυγα.
Θα ήταν η πρώτη φορά που φιλοξενεί χώρα θα πρόβαλλε την πολιτική του ιδεολογία
και δύναμη στον κόσμο.
Αυτή η εκπληκτική πράξη προπαγάνδας θα μιμηθεί
από όλους τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ήταν μια παραγωγή όπερας, πλούσιο σε κλίμακα.
Εφηύρε την ολυμπιακή τελετουργία για όλες τις εποχές.
Οι πέντε Ολυμπιακοί δακτύλιοι που κρατιούνται από τα νύχια
του γερμανικού ναζιστικού αετού.
Ποτέ δεν θα μπορούσες να έχεις πιο προφανές συμβολική απεικόνιση
του Γερμανού και των Ναζί κρατήστε το Ολυμπιακό κίνημα.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1936 χάρισε στον κόσμο θέατρο, υπερηφάνεια,
και ενθουσιασμό, όλα κάτω από το λάβαρο της σβάστικας.
Αυτοί ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Χίτλερ.
Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε φύγει από τη Γερμανία ένα ρημαγμένο έθνος.
Αποκλείστηκε από την υπόλοιπη Ευρώπη
και την οικονομική του και η πολιτική κατάσταση ήταν σε ρήξη.
Ο κόσμος ήταν σπασμένος
και μια ολόκληρη γενιά ανδρών είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί.
Γερμανία τη δεκαετία του 1920 ήταν σε μεγάλη αναταραχή.
Έγινε επανάσταση.
Έγινε συμπλοκή στο δρόμο μεταξύ αριστερά και δεξιά.
Η Γερμανία ήταν σε ένα άθλιο χάος, ειλικρινά.
Φυσικά, υπήρχε ένα τεράστιο ποσό των πολεμικών αποζημιώσεων
ότι η Γερμανία αναγκάστηκε να πληρώσει, η συνθήκη των Βερσαλλιών,
και αυτό ακρωτηριάστηκε η γερμανική οικονομία.
Λειτούργησε η Δημοκρατία της Βαϊμάρης χωρίς πλήρη εντολή από τον λαό.
Υπήρχε μεγάλη δυσαρέσκεια με την οικονομική κατάσταση.
Μετά, φυσικά, ο μεγάλος πληθωρισμός και το τελευταίο χτύπημα του σφυριού,
που ήταν το κραχ της Wall Street,
που φυσικά δημιούργησε ανεργία περίπου επτά εκατομμυρίων στη Γερμανία.
Ξαφνικά, ακόμα και ο πιο επίχρυσος χρεόγραφα
είναι πρακτικά χωρίς αξία.
Ήρθε το κραχ του χρηματιστηρίου και η Μεγάλη Ύφεση έχει αρχίσει.
Οι τάξεις των ανέργων αυξήθηκαν.
Υπήρχαν μεγάλες ουρές για σούπες.
Πολλοί Γερμανοί ήταν σε απόγνωση για το μέλλον.
Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος.
Το αντιγερμανικό αίσθημα ήταν ευρέως διαδεδομένο σε όλη την Ευρώπη
από τις συνέπειες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτό φάνηκε στην απαγόρευση της γερμανικής συμμετοχής
στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924, που πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι.
Ο άνθρωπος που είχε την απόλυτη δύναμη για να επικυρώσει αυτή την απαγόρευση
ήταν ο Pierre de Coubertin,
ο ιδρυτής του σύγχρονου Ολυμπιακού Κινήματος.
Ήταν η ιδέα του στα τέλη του 19ου αιώνα,
να επιφέρει αναζωπύρωση αυτής της παλιάς ιδέας των Ολυμπιακών Αγώνων.
Βασίστηκαν στην ιδέα
που θα καλλιεργούσαν διεθνής καλή θέληση.
Μέχρι τότε, το μόνο πράγμα σαν αυτό είχε γίνει ο Ολυμπιακός, με Κ, αγώνες
πάνω στο Shropshire, ένα μέρος που ονομάζεται Much Wenlock.
Ήταν επίσης πολύ μεγάλος θαυμαστής του αγγλικού δημόσιου σχολικού συστήματος,
και αναζήτησε αυτού του είδους τους Αγγλοσάξονες κάπως λευκός τρόπος να κάνεις πράγματα
ήταν ο σωστός τρόπος να προσεγγίσουν τον αθλητισμό ως βελτίωση της ψυχής.
Το πνεύμα του να φέρνεις ανθρώπους κοντά
ήταν ο καταλύτης για τη νίκη του Βερολίνου στην Ολυμπιακή προσφορά.
Οι αγώνες απονεμήθηκαν στο Βερολίνο το 1931.
Ωστόσο, πρώτα βραβεύτηκαν στο Βερολίνο το 1912,
θα πραγματοποιηθεί το 1914.
Παρόλο που εκείνη τη στιγμή ήταν αισθητό, όπως στην αρχαία Ελλάδα,
οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα συνεχίζονταν παρά το γεγονός ότι οι χώρες βρίσκονται σε πόλεμο.
Η εφεύρεση του αερίου μουστάρδας και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής
πλήρωσε αυτή την ιδέα ενός πολιτισμένου πολέμου.
Υπήρχε μια μεγάλη ευκαιρία για την αποκατάσταση της Γερμανίας
στην κοινότητα των εθνών και εκπολιτίζοντάς το, δαμάζοντάς το,
και δίνοντάς του κάτι για να είναι ευχαριστημένο περίπου μετά από όλα τα χρόνια φρίκης.
Ένα από τα βασικά πρόσωπα για την εξασφάλιση των Ολυμπιακών Αγώνων για το Βερολίνο
ήταν Γερμανός αθλητικός αξιωματούχος, Δρ. Theodor Lewald.
Θα γινόταν πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των αγώνων,
μια θέση που σύντομα θα να διακυβευτεί δραματικά.
Ο Theodor Lewald ήταν ένας πυλώνας της γερμανικής αθλητικής κοινότητας.
Ήταν ένας πολύ ικανός διαχειριστής, και ήταν πολύ γνωστός,
γιατί πηγαίνοντας μέχρι πίσω στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904 στο Saint Louis,
ήταν εκπρόσωπος της Γερμανίας.
Ήταν κάποιος πολύ σεβαστός στη διεθνή Ολυμπιακή κοινότητα.
Είναι μια τρομερά δυνατή φιγούρα στον γερμανικό αθλητισμό,
και είναι αυτός και ο προστατευόμενος του, ο Carl Diem,
που είναι επιτυχημένοι στο λόμπι του Ολυμπιακού κινήματος
για να φτάσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο.
Ήταν μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής,
και ήθελαν να δώσουν τα παιχνίδια πίσω, κατά μία έννοια, στον Lewald,
και αυτός είναι ένας λόγος γιατί επέλεξαν το Βερολίνο
ως πόλη υποδοχής το 1931.
Ωστόσο, ο Lewald έχει ένα πρόβλημα
που θα εκδηλωθεί όταν ο Χίτλερ έρχεται στην εξουσία,
και αυτό είναι το γεγονός ότι η γιαγιά του από τη μητέρα του ήταν Εβραία.
Ο πατέρας του είχε γίνει ένας ασκούμενος χριστιανός 110 χρόνια νωρίτερα.
Προφανώς, χρονολογήθηκε από το καθεστώς της Βαϊμάρης,
αλλά βρισκόταν σε ένα ιδιαίτερα απαράδεκτη θέση γιατί, φυσικά,
ήταν υπό τεράστια πίεση από τους Ναζί.
Ο Lewald είχε εξασφαλίσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες για τη Γερμανία της Βαϊμάρης.
Η άνοδος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος ήταν ξαφνική.
Αν και πολλοί Γερμανοί τους υποστήριξαν,
κεφαλαιοποιήθηκε το ναζιστικό καθεστώς σε ένα έθνος που φαινόταν κουρασμένο από την πολιτική.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 η Γερμανία,
Νομίζω ότι το βασικό ζήτημα δεν ήταν τόσο πολύ που όλοι ήταν ναζί.
Δεν πήραν ποτέ την πλειοψηφία των ψήφων,
αλλά ότι όλοι είχαν σταματήσει να πιστεύουν στη δημοκρατία.
Η κοινωνία ήταν διχασμένη ανάμεσα στα δεξιά και έφυγε χωρίς κέντρο πια.
Ο Αδόλφος Χίτλερ διορίστηκε Καγκελάριος της Γερμανίας τον Ιανουάριο του 1933.
Δεν εξελέγη στο αξίωμα,
αλλά γρήγορα δούλεψε να αναλάβει μεγαλύτερες εξουσίες.
Ο Ενεργοποιητικός Νόμος αποτελεί βασικό νομοσχέδιο.
Στερεώνει τη δύναμη του Χίτλερ σε αυτή την απολύτως κυρίαρχη θέση.
Ο Χίτλερ είχε τη χώρα και μαζί του οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Ωστόσο, δεν είδε τους αγώνες υπό ένα εντελώς ευνοϊκό φως,
και θα απαιτούσε κάποια πειθώ για να προχωρήσουν οι αγώνες.
Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες,
βασισμένοι στην ιδέα που θα καλλιεργούσαν διεθνής καλή θέληση,
και αυτό ήταν περίπου εκ διαμέτρου αντίθετη
στους υπερεθνικιστές ναζί όπως θα μπορούσατε να πάρετε.
Ο Γκέμπελς το είδε καθαρά κατευθείαν από την αρχή.
Δεν είχε καμία αμφιβολία.
Απλώς επισήμανες τις προπαγανδιστικές δυνατότητες.
Γκέμπελς και Χίτλερ επισκέφθηκαν το Ολυμπιακό Στάδιο.
Ο Γκέμπελς μπόρεσε να του δείξει
αυτό πάει να είναι μια φανταστική αρένα για να γιορτάσουμε.
Αυτό θα κάνει τόσα πολλά για το κύρος μας.
Ο Χίτλερ είδε ξαφνικά, σε μια αναλαμπή διαύγειας,
τι πραγματικά θα μπορούσε να επιτευχθεί για τη Γερμανία,
για τη διεθνή της φήμη, για την προβολή του,
και η διπλωματία της αν όντως φιλοξενούσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ήταν οι Ναζί και η Γερμανία το 1936 που το είδε για πρώτη φορά.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Βερολίνου είχαν κλαπεί.
Με την υποστήριξη του Χίτλερ, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όπως κάθε άλλη πτυχή της γερμανικής ζωής,
θα ήταν ναζιστική.
Όπως κοιτούσε ο κόσμος στις αδικίες αυτού του καθεστώτος,
τις Ολυμπιακές αξίες της φιλίας και ο σεβασμός θα χρησιμοποιηθεί
ως ψεύτικη πρόσοψη για ένα τρομακτικό, μοχθηρή και θανατηφόρα αιτία.
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο,
Η Γερμανία εξοστρακίστηκε από την υπόλοιπη Ευρώπη,
αλλά το 1931,
η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή προσέγγισε ένα όνομα, Βερολίνο,
ως έθνος υποδοχής για τους Θερινούς Αγώνες του 1936.
Η Γερμανία στην οποία γίνονται οι αγώνες παραχωρήθηκαν, ωστόσο,
είναι πολύ διαφορετικό από τη Γερμανία που θα κατέληγε να τους φιλοξενήσει.
Κάποτε το Ναζιστικό Κόμμα είχε αναλάβει την εξουσία τον Μάρτιο του 1933,
την αντισημιτική τους ρητορική τέθηκε σε δράση.
Όλα τα βιβλία Εβραίων συγγραφέων διατάσσονται να καίγονται στις δημόσιες πλατείες.
Συγγραφείς, επιστήμονες, οι καλλιτέχνες οδηγούνται από τη Γερμανία.
Λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ,
Οι Εβραίοι άρχισαν να αποκλείονται από πολλούς διαφορετικούς τομείς της γερμανικής ζωής,
και αυτό περιελάμβανε τον αθλητισμό.
Με τους νόμους της Νυρεμβέργης, που ήταν το 1935, Οι Εβραίοι έγιναν μη υπήκοοι της Γερμανίας.
Είναι τόσο απλό, αλλά συγκεκριμένα,
απαγόρευσαν τους Εβραίους αθλητές από όλους τους αθλητικούς συλλόγους
και τους ανάγκασε στον εβραϊκό αθλητικό οργανισμό.
Δεν μπορούσαν πια κάντε αθλητική προπόνηση με μη Εβραίους.
Αν δεν είσαι Άριος, πρέπει να αποκλειστείς από τον αθλητισμό.
Γκροτέσκος αντισημιτισμός,
που πετάει εντελώς στην ιδέα του Ολυμπιακού κινήματος,
που προτείνει ότι όλοι οι αθλητές και οι γυναίκες
θα πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες να αγωνιστούν.
Σαφώς, οι Εβραίοι της Γερμανίας δεν το έκαναν.
Πολλοί Γερμανοί αθλητές και οι γυναίκες εκείνη την εποχή ήταν Εβραίοι,
και όλοι διαπίστωσαν ότι ο επαγγελματίας τους και επηρεάζονταν οι προσωπικές ζωές
από τις διώξεις των Ναζί.
Ένας από αυτούς τους αθλητές ήταν η Μάργκαρετ Λάμπερτ.
Γεννήθηκε ως Γκρέτελ Μπέργκμαν το 1914. στο Laupheim της νότιας Γερμανίας.
Ήταν μια πολλά υποσχόμενη νεαρή αθλήτρια
και θα συνέχιζε να γίνει ο κορυφαίος άλτης εις ύψος της Γερμανίας.
Ήταν όμορφα εκεί.
Όλοι γνώριζαν όλους τους άλλους
και όλοι ήταν φιλικοί με όλους τους άλλους.
Είχαμε φίλους παντού.
Πραγματικά δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ Εβραίων και μη Εβραίων,
είμαστε όλοι φίλοι.
Απλώς μου άρεσε ο αθλητισμός.
έκανα τα πάντα.
Οι γονείς μου ήταν λίγο αναστατωμένοι για την αθλητική μου καριέρα.
Ήμουν ένα από τα λίγα εβραϊκά παιδιά που είχε ζωή στον αθλητισμό.
Σε ηλικία 18 ετών, Η Μάργκαρετ θα ήταν μάρτυρας του Ναζιστικού Κόμματος,
ανάληψη της εξουσίας στη Γερμανία.
Όταν μπήκαν οι Ναζί, Δεν ήταν καθόλου διασκεδαστικό, μπορώ να σας πω.
Όταν συνάντησα τους φίλους μου, όχι γεια.
Με πέρασαν.
Ήρθαν στο σπίτι περίπου στις 11:00 το βράδυ για να μας επισκεφτείτε
γιατί δεν έπρεπε να μας δεις.
Αποκλειστήκαμε αμέσως.
Είχα φίλους που ήταν Ιρλανδοί.
Είχα φίλους που ήταν Εβραίοι.
Είχα φίλους παντού, και ξαφνικά,
δεν τους επιτρεπόταν να μας μιλήσει άλλο.
Ήμασταν πάνω στο σπίτι μας, και κάτω,
οι χορευτές παρέλασαν και τραγουδώντας για τη δολοφονία των Εβραίων.
Αυτό δεν ήταν πολύ ευχάριστο.
Καθώς η Μάργκαρετ βρήκε τη ζωή της άλλαξε πέρα ​​από την αναγνώριση,
οι Ολυμπιακοί Αγώνες φάνηκαν στον ορίζοντα.
Αθλητικές ομάδες και πολιτικά κόμματα σε πολλές διαφορετικές χώρες
άρχισε να ανακρίνει αν θα ήταν ηθικά σωστό
για να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες σε μια Γερμανία υπό ναζιστική κυριαρχία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ήταν κομβικές
στο αν τα παιχνίδια θα προχωρούσε ή όχι.
Εάν η χώρα με τους ισχυρότερους,
οι πιο γρήγοροι, οι πιο επιτυχημένοι αθλητές δεν επρόκειτο να δείξουν,
μετά τα παιχνίδια δεν θα άξιζε να βάλεις.
Η μοίρα των αγώνων θα στηριζόταν στα επιχειρήματα δύο ανδρών.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες,
έχετε μια φιγούρα που ονομάζεται Avery Brundage της Αμερικανικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Βλέπει πολλά στο ναζιστικό δόγμα
που βλέπει καλά καθώς παντρεύεται στις δικές του προσωπικές φιλοσοφίες
ως αυτοδημιούργητος εκατομμυριούχος στο Σικάγο.
Ένα παιδί χωρίς τίποτα που γύρισε τον εαυτό του σε Ολυμπιακό αθλητή
και ένας εκατομμυριούχος μεγιστάνας των κατασκευών.
Brundage δεν είναι στην Αμερικανική Ολυμπιακή Επιτροπή.
Είναι επίσης μέλος της AAU, την Αμερικανική Ένωση Στίβου.
Τότε αποφασίζει να παραιτηθεί,
μεταβιβάζει την ηγεσία σε έναν άνδρα κάλεσε τον δικαστή Jeremiah Mahoney,
που είναι παθιασμένα αντιναζί.
Jeremiah T. Mahoney ήταν ένας τύπος του αθλητικού συλλόγου της Νέας Υόρκης,
και ανησυχούσε ιδιαίτερα όχι μόνο για τους Εβραίους,
αλλά για τις αντιχριστιανικές πολιτικές.
Είδε το θέμα με εκπληκτική ηθική διαύγεια
ότι αυτό θα ήταν για να νομιμοποιήσει η πιο φρικτή τυραννία.
Σε μια προσπάθεια να πείσουν τις Η.Π.Α. να συμμετάσχουν,
Ο Έιβερι Μπράντατζ προσκλήθηκε στο Βερολίνο το 1934 σε μια διερευνητική αποστολή
να ερευνήσει η μεταχείριση των Εβραίων αθλητών.
Ήταν πολύ σφιχτό ελεγχόμενη επιθεώρηση.
Σκοπός του ήταν να δει
αν υπήρχαν διακρίσεις εναντίον Εβραίων αθλητών
ή Ολυμπιακό fair play ήταν στη θέση του.
Οι Γερμανοί διέλυσαν ένα ζευγάρι των πολύ εύπλαστων Εβραίων αθλητών
να πω ότι τα πάντα τους πήγαινε καλά.
Αυτό ήταν πλήρης ανοησία.
Το Τρίτο Ράιχ ήταν υπέροχο στο στρώσιμο του χαλιού.
Στρατάρχης του Ράιχ Γκέρινγκ ήταν εκπληκτικά γοητευτικό.
Ο Χίτλερ μπορούσε, από καιρό σε καιρό, ακούστε ευγενικά.
Ο Brundage δεν είχε καμία επιθυμία να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες
και δημιουργούν τυχόν δυσκολίες για τους Γερμανούς.
Η απόφαση ελήφθη τον Δεκέμβριο του 1935.
Είχατε αυτούς τους Μπρουνταγείτες που είπε: «Η Γερμανία δεν είναι τόσο κακή».
Είχατε επίσης τους περισσότερους αθλητές, συμπεριλαμβανομένων των Αφροαμερικανών αθλητών,
που είπε: «Πώς μπορείς να μας ρωτήσεις να μην πάω στη Γερμανία»
"επειδή για τον τρόπο που συμπεριφέρονται στους Εβραίους»,
«Όταν μας θεραπεύουν, τον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν εδώ στις ΗΠΑ;»
Είχαν ένα θέμα.
Το Brundage ήταν επιτυχημένο,
και με τη συμπερίληψη της Αμερικής, ακολούθησε ο υπόλοιπος κόσμος.
Τα παιχνίδια θα προχωρούσαν,
και όπως θα ετοιμαζόταν να κάνει η ομάδα των Η.Π.Α το ταξίδι από τη Νέα Υόρκη στο Βερολίνο,
Ο Χίτλερ και ο Γκέμπελς έκαναν προετοιμασίες
για το καλωσόρισμα του πλανήτη σε μια φιλελεύθερη ναζιστική Γερμανία.
Τα πάρκα και οι παιδικές χαρές του Βερολίνου είναι γεμάτα με ομάδες πεδιάδων,
χαρούμενοι άνθρωποι που δεν δείχνουν σημάδια δυσαρέσκειας
με τη φασιστική δικτατορία που ελέγχει τη ζωή τους.
Τι συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό υπό τη διαχείριση του Γκέμπελ
είναι αυτό που λέγεται Ολυμπιακή παύση.
Αντιεβραϊκά σημάδια απομακρύνθηκαν από τυχόν δρόμους
ή οπουδήποτε κοντά σε Ολυμπιακούς χώρους.
Τα καταστήματα πρέπει να απελευθερωθούν σε πολύ φθηνή τιμή
για να δείξει ότι υπάρχει μια ακμάζουσα οικονομία.
Όλοι σε συγκεκριμένους δρόμους στο Βερολίνο
αναγκάζεται να κλείσει το τηλέφωνο είτε σημαία σβάστικα είτε Ολυμπιακή σημαία.
Παντού είναι ασβεστωμένα κατά μήκος των γραμμών του τρένου,
από τις γραμμές που πηγαίνουν μέσω Γερμανίας στο Βερολίνο.
Όλα τα σπίτια που πίσω στις γραμμές του τρένου πρέπει να ξαναβαφτούν
για να δείξουμε ότι όλα είναι εύρυθμα και όλα πολύ πλούσια και τακτοποιημένα.
Υπήρχε αυτή η μεγάλη τακτοποίηση των κτιρίων και των ανθρώπων.
Κατά τη διάρκεια του μεγάλου καθαρισμού στη Γερμανία,
τους μεγαλύτερους αθλητές του κόσμου θα ταξίδευε στο Βερολίνο
και ακολουθώντας τους θα ήταν ένα πεινασμένο πιεστήριο,
ελπιδοφόρους πολιτικούς και ενθουσιασμένοι θεατές.
Στις 15 Ιουλίου, η ομάδα των Η.Π.Α
απέπλευσε από το λιμάνι της Νέας Υόρκης στο S.S. Manhattan.
Άφησαν φανφάρα και ζητωκραυγές και θα συναντηθεί στο Βερολίνο με το ίδιο.
Ήταν πολύ οι μεγάλοι του Ολυμπιακού στην πρώτη τάξη
και οι αθλητές στο steerage, αλλά προφανώς όλοι πέρασαν καλά.
Χρειάστηκαν σχεδόν δέκα μέρες για να φτάσω στο Βερολίνο.
Έχετε αυτές τις σούπερ φόρμα, νέοι,
και πολύ όμορφοι άνθρωποι μαζί για δέκα μέρες.
Υπήρχε ένα συγκεκριμένο σκάνδαλο.
Γνωρίζουμε ότι η Eleanor Holm ήταν μία από αυτούς τους αθλητές που, τρελλά,
μπορούσε απλώς να καπνίσει και να πιει όλη τη νύχτα και μετά να κερδίσει χρυσά μετάλλια την επόμενη μέρα.
Φλέρταρε επιδεικτικά
και συγκινητικό με τους επιβάτες πρώτης θέσης,
μεθύσι τρομακτικά
και αγνοώντας κάθε προειδοποίηση και κάθε ολυμπιακό ιδανικό.
Ο Avery Brundage το μισούσε αυτό και την απομάκρυνε από την ομάδα.
Αυτό που είναι επίσης αξιοσημείωτο
είναι ότι οι Αμερικανοί Ολυμπιακοί αθλητές δεν διαχωρίστηκαν.
Για πρώτη φορά, έχεις πολλούς λευκούς αθλητές,
ειδικά από το Νότο,
που δεν έχουν μοιραστεί ποτέ ένα γεύμα με έναν μαύρο πριν,
πήγε στην ίδια τουαλέτα, ή μοιραζόταν τον ίδιο κοιτώνα.
Τι είναι πολύ ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπήρχε πρόβλημα με αυτό.
Στο δρόμο τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου,
στις Η.Π.Α. Μανχάταν είναι οι καλύτεροι Αμερικανοί αθλητές.
Στο κατάστρωμα, ο Glenn Cunningham και ο Jesse Owens προβλέπουν σκληρό ανταγωνισμό
σε αυτό το σπουδαιότερο από όλα τα αθλητικά γεγονότα.
Η ομάδα των ΗΠΑ ήταν μια συλλογή αθλητών παγκόσμιας κλάσης.
Πολλά θα ήταν τα αγαπημένα για τερματισμούς στο βάθρο.
Ένας αθλητής που όλος ο κόσμος θα ανυπομονούσε να παρακολουθήσει ήταν ο Τζέσι Όουενς.
Πολλοί πίστευαν ότι θα συνεχίσει να κερδίσει τρία χρυσά μετάλλια,
αλλά πολύ λίγοι σκέφτηκαν θα το ξεπερνούσε αυτό.
Γεννήθηκε ο Τζέσι Όουενς στην αγροτική Αλαμπάμα το 1913.
Ο πατέρας του ήταν μέτοχος.
Οι παππούδες του ήταν σκλάβοι.
Καταγόταν από τους πιο ταπεινούς ξεκινήματα που μπορεί κανείς να φανταστεί.
Σίγουρα, οι άνθρωποι γνώριζαν τον Τζέσι Όουενς
όπου οι άνθρωποι έτρεχαν και πηδούσαν γιατί έσπασε παγκόσμια ρεκόρ.
Ιδιαίτερα μεταξύ οι αφροαμερικανοί συνάδελφοί του,
ήταν μια μεγάλη ελπίδα.
Οι μαύροι δεν μπορούσαν να παίξουν στα μεγάλα πρωταθλήματα του μπέιζμπολ.
Οι μαύροι δεν μπορούσαν να παίξουν στην Εθνική Football League.
Δεν υπήρχε μαύρος πρωταθλητής βαρέων βαρών από το 1915.
Επομένως, ήταν κάποιος που, προπαντός,
της αφροαμερικανικής κοινότητας εναποθέτησε πολλές από τις ελπίδες της.
Καθώς άρχισαν να φτάνουν οι αθλητές από όλο τον κόσμο,
το ίδιο και πολλοί θεατές.
Ο Έρικ Μπράουν ήταν ένα αγόρι 17 ετών την εποχή που ο πατέρας του,
πρώην πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας,
έλαβε πρόσκληση από τη Γερμανία για προηγούμενους μαχητές
να παρακολουθήσουν τους αγώνες.
Ο Έρικ και ο πατέρας του πήραν την απόφαση να το δεις αυτό το θέαμα μια φορά στη ζωή.
Ήμασταν ευπρόσδεκτοι.
Πρέπει να πω με ενθουσιασμό.
Ήταν υπέροχο θέαμα γιατί, Όντας νέος, λάτρεψα τους razzmatazz.
Δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένα ήσυχο γεγονός.
Η σκηνή του Βερολίνου είχε στηθεί,
και οι επόμενες δύο εβδομάδες θα ήταν φεστιβάλ αθλητικής και αθλητικής ικανότητας.
Υπό την επίβλεψη του Χίτλερ,
οι θεατές θα γινόταν μάρτυρες ανδρών και γυναικών απόδοση ταχύτερα, υψηλότερα,
και πιο δυνατός από ποτέ.
Η προηγμένη τεχνολογία ότι η Γερμανία είχε αναπτυχθεί
σιγουρεύτηκε ότι αυτό το υψηλό-δραμα θα παιζόταν σε όλο τον κόσμο.
Η 11η Ολυμπιάδα ήταν σχεδόν σε εξέλιξη.
Τα κινήματα μποϊκοτάζ δεν είχαν καταλήξει.
Προγραμματισμένοι Λαϊκοί Ολυμπιακοί Αγώνες,
που θα διεξαχθεί στη Βαρκελώνη ως διαμαρτυρία για τους Αγώνες του Βερολίνου,
έπρεπε να ακυρωθεί λόγω της επιδημίας του Ισπανικού Εμφυλίου.
Για δύο εβδομάδες, όλα τα βλέμματα θα ήταν στραμμένα στη Γερμανία
ως οι μεγαλύτεροι αθλητές του κόσμου και δεκάδες ενθουσιασμένοι θεατές
ταξίδεψε στο Ολυμπιακό Στάδιο για να παραστεί στην τελετή έναρξης.
Η Ολυμπιακή φλόγα έκανε το τελευταίο σκέλος του ταξιδιού του
από την Ολυμπία στην Ελλάδα στο Βερολίνο.
Αγώνες του Βερολίνου,
Νομίζω ότι με πολλούς τρόπους αντιπροσωπεύουν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων
όπως τα βλέπουμε τώρα.
Η λαμπαδηδρομία εφευρέθηκε για αυτά τα παιχνίδια.
Εφευρέθηκε από τους Ναζί,
αλλά δίνουν την εντύπωση ότι είναι αρχαιοελληνικό πράγμα
αυτό συνέβαινε πάντα.
Δείχνει το στοιχείο της πλήρους φαντασίας και φαντασίας.
Η παρουσίαση της Ελλάδας είναι ο σπόρος του γερμανικού πολιτισμού.
Λειτουργεί πολύ καλά, ειλικρινά.
Γι' αυτό οι άνθρωποι το κάνουν ακόμα και σήμερα.
Ωστόσο, η ειρωνεία για την ολυμπιακή δάδα είναι ότι είναι κατασκευασμένο από ατσάλι Krupp.
Το ίδιο ατσάλι θα πάει νότια σε περίπου τέσσερα χρόνια,
ως γερμανικές δεξαμενές χάλυβα κατασκευασμένες από την Krupp εισβάλλουν στα Βαλκάνια και την Ελλάδα.
Είναι, από πολλές απόψεις, μια αντίστροφη προφητεία για το τι πρόκειται να συμβεί.
Πλήθη παρατάχθηκαν στους δρόμους του Βερολίνου για να παρακολουθήσουν την άφιξη του Χίτλερ
και η δραματική του είσοδος στο γήπεδο.
Το άναμμα της Ολυμπιακής φλόγας θα σήμαινε την έναρξη των αγώνων,
αλλά αυτή η πράξη της υπερηφάνειας ήταν μόνο μία πολλών σκηνικών με μεγάλη χορογραφία
που αποτέλεσε την τελετή έναρξης.
Η τελετή έναρξης είναι η πρώτη τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων
της σύγχρονης εποχής.
Ο Τζίμι ήταν πολύ ενθουσιασμένος.
Σταθήκαμε δίπλα στους Γερμανούς
και νομίζω ότι κάποιος πρέπει να πει εντυπωσιάστηκαν όλοι ποικιλοτρόπως.
Την 1η Αυγούστου,
οι ομάδες της τελευταίας σκυταλοδρομίας σπριντ στο Βερολίνο και στο αθλητικό γήπεδο του Ράιχ 325 στρεμμάτων.
Ένα υπερχειλισμένο πλήθος 105.000 ατόμων στάθηκε στο προσκήνιο για την ιστορική στιγμή.
Πραγματικά επινόησε το Ολυμπιακό τελετουργικό για όλες τις εποχές.
Είναι γεμάτο πυρά πυροβολικού.
Είναι γεμάτο ναζιστικές σημαίες και σημαίες των Ολυμπιακών Αγώνων μαζί.
Σβάστικες παντού.
Ναι, κουβαλάνε τις σβάστικες γύρω από την αρένα
έκανε πολύ διαφορετική εντύπωση, πράγματι.
Έχετε τις πορείες των ομάδων, έχετε τη μεγάλη είσοδο του Χίτλερ,
και μετά τέλος, έχετε την άφιξη της Ολυμπιακής Φλόγας.
Οι Ναζί, φυσικά, κατάλαβε τη δύναμη της σιωπής
καθώς και η δύναμη του θορύβου.
Ο λυγερός αθλητής φορτίζει μέσα από το στάδιο ανάμεσα στα σκαλιά,
και μετά ξαφνικά κάνει μια παύση πριν ανάψει τη φλόγα.
Αυτή η παύση είναι πολύ ασυνήθιστη.
Ελευθέρωσαν 20.000 περιστέρια στον αέρα.
Όλα καλά μέχρι το χτύπημα,
υπάρχει αυτό το μεγάλο φράγμα πυροβολικού βγαίνει ταυτόχρονα.
Καθαρό αποτέλεσμα, τα περιστέρια τρομάζουν,
τρομαγμένα περιστέρια κάνε αυτό που κάνουν τα τρομαγμένα περιστέρια.
Τα κεφάλια και τα μαλλιά της αμερικανικής ομάδας σε μεγάλο βαθμό πιτσιλίζονται σε γκουάνο.
Είναι άκρως κωμική στιγμή,
και αυτό δείχνει από κάτω όλη η εκλεπτυσμένη φαντασία,
τα πράγματα δεν είναι εντελώς λαμπρά.
Είναι ένα απολύτως τεράστιο, εκκωφαντικό γεγονός,
και όλα αφορούν έναν άνθρωπο, τον Αδόλφο Χίτλερ.
Βρίσκεται στο επίκεντρο από αυτά τα παιχνίδια στην τελετή,
και θα είναι για τις επόμενες δύο εβδομάδες.
Το εκπληκτικό ήταν,
καταλαβαίνεις αμέσως ότι ο Χίτλερ είχε αυτή την παρτίδα στα χέρια του.
Μετά την ευφορία της τελετής έναρξης,
ο διαγωνισμός θα ξεκινούσε επιτέλους.
Ωστόσο, θα ήταν ένας διαγωνισμός που θα έλειπε
από πολλούς Εβραίους αθλητές.
Μάργκαρετ Λάμπερτ είχε καταφέρει να ξεφύγει από τη δίωξη
και μετακόμισε στην Αγγλία τον Απρίλιο του 1933,
αλλά διατάχθηκε από το Ναζιστικό Κόμμα να επιστρέψει στη Γερμανία
σε μια προσπάθεια ανάδειξης η φιλελεύθερη στάση τους.
Η άρνηση θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια της οικογένειάς της.
Απρόθυμα, πήγε πίσω, και σε έναν προολυμπιακό αγώνα,
ισοφάρισε το γερμανικό ρεκόρ του άλματος 1 μέτρο 60 εκατοστά.
Μόλις δύο εβδομάδες πριν την έναρξη των αγώνων,
Μαργαρίτα της αφαιρέθηκε όλα τα επιτεύγματά της
και ειπώθηκε δεν θα συμμετείχε.
Υπήρχαν μόνο δύο άτομα, αντί για τρεις
γιατί υποτίθεται ότι να είναι ο τρίτος,
και ισχυρίστηκαν ότι τραυματίστηκα και δεν μπορούσα να ανταγωνιστώ.
Δεν με άφηναν.
Έβρισα το κεφάλι μου.
Θέλω να πω, δεν έφτασα ποτέ στο Βερολίνο.
Ήμουν στο Laupheim και ήμουν ο μεγάλος πυροβολισμός.
Λοιπόν, μου το είπαν.
Έστειλαν επίσημη επιστολή, «Συγγνώμη που δεν τα κατάφερες»
«αλλά μπορείς να έχεις εισιτήριο όρθιου δωματίου"
«το οποίο δεν αποδέχτηκα».
Αντικαταστάτης της Μάργκαρετ στη γερμανική ομάδα ήταν μια αθλήτρια με το όνομα Ντόρα Ράνκιν,
που κατάφερε να πηδήξει μόνο 1 μέτρο 58 εκατοστά, τερματίζοντας τέταρτος.
Το 1939, μετά από καταγγελίες από άλλους αθλητές,
Η Ντόρα βρέθηκε να εργάζεται ως σερβιτόρος με το όνομα Hermann.
Ξεκίνησε έρευνα και διαπιστώθηκε ότι ο Ράνκιν ήταν άνδρας.
Οι Ολυμπιακοί αγώνες ξεκίνησαν.
Οι καλύτεροι αθλητές στον κόσμο έχουν έρθει στο Βερολίνο.
Αν και τονίστηκε από την απουσία τους,
η δίωξη των Εβραίων αθλητών επισκιάστηκε
με την παρουσία του Jesse Owens.
Όταν μπήκε στην αρένα, η προσμονή ήταν απτή.
Τον είδα να κερδίζει και τα τέσσερα γεγονότα του.
Ο τίτλος του πιο γρήγορου ανθρώπου στον κόσμο, πηγαίνει στον Ολυμπιονίκη των 100 μέτρων.
Αν κέρδιζε τα 100 μέτρα,
σχεδόν δεν θα είχε σημασία τι έγινε στα άλλα.
Ενίσχυσε τον ανταγωνισμό
και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο χωρίς να χρειάζεται να δουλέψουμε πολύ σκληρά για αυτό.
Τα 200 μέτρα ήταν ένας ακόμα πιο εύκολος διαγωνισμός για τον Τζέσι.
Ο ασημένιος Ολυμπιονίκης, Ο Μακ Ρόμπινσον από τις ΗΠΑ δεν ήταν κοντά.
Κανείς δεν μπορούσε να τον αγγίξει στα 200 μέτρα.
Ο Όουενς είχε τεράστιο αντίκτυπο.
Ο ταγματάρχης κατάλαβε ότι αυτή η αρία υπεροχή
ίσως δεν ήταν ακριβώς αυτό που φαινόταν.
Με δύο χρυσά μετάλλια, το τρίτο χρυσό φαινόταν απλώς τυπική.
Ο Τζέσι, ωστόσο, θα αντιμετώπιζε δυσκολίες κατά τη διάρκεια του άλματος εις μήκος,
η κατάληξη της οποίας θα ήταν η αρχή μιας απίθανης φιλίας
που θα έμενε στην ιστορία του Ολυμπιακού.
Ο Τζέσι ήταν κοντά στο φάουλ εκτός ανταγωνισμού.
Παίρνετε τρεις προσπάθειες στον προκριματικό γύρο,
και το είχε παρεξηγήσει τους ευρωπαϊκούς κανόνες.
Είχε ξεπεράσει το σημάδι είχε κάνει φάουλ στη δεύτερη προσπάθειά του.
Τώρα ο Τζέσι Όουενς,
που είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο άλμα πλάτους,
είναι αυτό κοντά να είσαι εκτός ανταγωνισμού,
και το παίρνει ο πιο τρομερός αντίπαλός του να δώσει κάποιες συμβουλές.
Σύμφωνα με την ιστορία, Η Λουζ Λονγκ πάει κοντά του και του λέει:
«Πάρε την πετσέτα σου, βάλε την μισό πόδι πίσω, πήδα από εκεί που είναι η πετσέτα σου»
"και τότε θα συνεχίσετε να προκριθείτε"
«ακόμα κι αν πηδήξεις δύο μέτρα πίσω από το ταμπλό».
Ο Jesse το κάνει αυτό, πληροί τις προϋποθέσεις,
και μετά συνεχίζει να νικήσει στον τελικό τον Λουζ Λονγκ.
Η Λουζ Λονγκ ήταν πολύ απογοητευμένη, και κανείς δεν έφυγε από το γήπεδο.
και δεν σκέφτηκε υπάρχουν άλλοι σαν αυτόν τον τύπο.
Το άλμα εις μήκος εξασφάλισε τον Όουενς το τρίτο του χρυσό μετάλλιο.
Είχε κερδίσει όλες τις εκδηλώσεις του με ευκολία.
Μια ανατροπή της μοίρας θα πρόσφερε στον Τζέσι την ευκαιρία να διαγωνιστεί
για ένα τέταρτο χρυσό μετάλλιο.
Υπήρχε ένα συγκεκριμένο άγχος γύρω από την αμερικανική ομάδα
ως προς το ποιον πρέπει να διαλέξουν για τη σκυταλοδρομία 4 επί 100 μέτρων τους.
Jesse Owens και Ralph Metcalfe αντικατέστησε τους Sam Stoller και Marty Glickman.
Ακολούθησαν εικασίες ως προς το αν η κίνηση ήταν αντισημιτική,
καθώς και ο Stoller και ο Glickman ήταν Εβραίοι,
αλλά το γεγονός παρέμενε ότι ο Όουενς και ο Μέτκαλφ
ήταν οι πιο δυνατοί αθλητές.
Η ομάδα της σκυταλοδρομίας συνέχισε τη νίκη και έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ.
Ο Τζέσι Όουενς είχε τέσσερα χρυσά μετάλλια.
Αυτό από μόνο του συνέτριψε τον μύθο του Χίτλερ της αρίας υπεροχής.
Μια από τις σπουδαίες ιστορίες όλοι ξέρουν από όλες τις σχολικές μου μέρες
είναι πώς ο Χίτλερ σνόμπαρε τον Τζέσι Όουενς
και πώς ο Jesse Owens κόλλησε δύο δάχτυλα στους Ναζί
και τις φυλετικές τους θεωρίες.
Αυτός είναι ένας τεράστιος μύθος.
Ο Χίτλερ ξεκίνησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες κουνώντας αρκετά χέρια,
αλλά τον συμβούλεψαν τι έπρεπε να κάνει
περιορίζεται αυτό μάλλον μόνο για Γερμανούς αθλητές.
Έπρεπε να είναι είτε όλοι είτε κανείς.
Μάλιστα ο Όουενς πάντα ισχυριζόταν που ο Χίτλερ του έγνεψε.
Δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια,
αλλά είναι σίγουρα δεν είναι αλήθεια ότι βγήκε θύελλα.
Ο Χίτλερ είχε δικαίωμα να τρέξει.
Δεν μπορούσε να είναι εκεί όλη την ώρα, έπρεπε να πάει και να κάνει το καθαρό του
για το υπόλοιπο της ημέρας.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν μπορούσαν πήγαιναν καλύτερα για τον Χίτλερ.
Παρά την επιτυχία του Jesse Owens, Η Γερμανία προηγήθηκε στον πίνακα των μεταλλίων.
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο ο γερμανικός αθλητισμός προσπάθεια που προβλήθηκε.
Έδωσαν και την ευκαιρία για το καθεστώς
για να επιδείξουν την πείρα τους στην τεχνολογία και στο μιλιταριστικό εγχείρημα.
Οι θεατές ενθουσιάστηκαν από τους αγώνες.
Τελετουργική τελετή,
σε συνδυασμό με το μεγαλύτερο αθλητική ενασχόληση,
ήταν τόσο μεθυστικό ότι όλες οι συζητήσεις της ναζιστικής καταπίεσης
ξεχάστηκαν στιγμιαία.
Το ναζιστικό καθεστώς εκμεταλλεύτηκε αυτό το συναίσθημα
από ένα συνεχές ρεύμα των δεξιώσεων και των γκαλά
που περιφερόταν γύρω από το κύριο αξιοθέατο,
φροντίζοντας να μην ήταν μόνο της Γερμανίας αθλητικές ικανότητες που εμφανίζονται,
αλλά σε όλο το πλάτος της γερμανικής επιχείρησης.
Αν και παρευρέθηκε από πολλές προσωπικότητες από όλο τον κόσμο
εκπροσωπώντας το ευρύτερο πολιτικό φάσμα, αυτά τα γεγονότα προσέλκυσαν πολλούς φασίστες
ανυπομονούν να χαρίσουν τον εαυτό τους με το Τρίτο Ράιχ.
Το είδαν πολιτικοί, διπλωμάτες,
και πολιτικοί σε όλο τον κόσμο για να έχουμε μια συνάντηση,
και οι Ναζί το ήξεραν πολύ καλά αυτό.
Όλοι οι μετανοημένοι του Ράιχ
διοργάνωσε υπέροχα πλούσια δείπνα και τελετές.
Ο στρατάρχης του Ράιχ Γκέρινγκ είναι στην κορυφή όλων
με την παραγωγή μιας πλήρους διασκέδασης αργότερα το βράδυ.
Υπάρχουν επίσης πολλοί σύνδεσμοι γίνεται ανάμεσα σε φασίστες
όπως ο Oswald Mosley με τη μορφή της μέλλουσας συζύγου του,
πηγαίνοντας να δω τον Γκέμπελς να ρωτάει για τη Βρετανική Ένωση Φασιστών
να έχει πολλά λεφτά.
Αυτό συμβαίνει κατά τη διάρκεια των Αγώνων του Βερολίνου.
Όταν ο Τζέσι Όουενς κερδίζει μετάλλια,
έχετε βρετανούς φασίστες που προσπαθούν να σφυρηλατήσει δεσμούς με τους Γερμανούς
συγχρόνως.
Όλα τα πράγματα συνεχίζεται στο παρασκήνιο.
Καθώς η παγκόσμια ακροδεξιά ανακατεύτηκε στο χωνευτήρι του γερμανικού φασισμού,
Χίτλερ και Γκέμπελς φρόντισε ο παγκόσμιος Τύπος
ανέφεραν τι είχε προγραμματιστεί.
Παγκόσμια ΜΜΕ αντιμετωπίστηκαν σαν VIP
και τους δόθηκε δωρεάν πρόσβαση στην πρωτοποριακή τεχνολογία επικοινωνίας
που είχε αναπτύξει η Γερμανία.
Το θέμα ήταν και τα παιχνίδια της πρώτης ζωντανής τηλεοπτικής μετάδοσης.
Αν και η ποιότητα ήταν χαμηλή,
αυτό θα υπαγόρευε πώς θα καταναλώνονταν οι μελλοντικοί Ολυμπιακοί Αγώνες.
Το ρεπορτάζ στη Γερμανία ήταν απόλυτα ελεγχόμενη.
Το ρεπορτάζ εκτός Γερμανίας ελεγχόταν διαφορετικά.
Ο Χίτλερ δωροδόκησε τη διεθνή δημοσιογραφικό στέλεχος
μεταχειρίζοντάς τους τρομερά καλά
χρησιμοποιώντας ό,τι οι Βερολινέζοι που ονομάζεται προπαγάνδα βουτύρου
επειδή το βούτυρο ήταν σε έλλειψη, αλλά πήραν όλα όσα χρειάζονταν.
Τα παιχνίδια έδωσαν πολύ καλό τύπο στους Ναζί παγκοσμίως.
Έφτιαξαν έξι τεράστια διεθνείς πομπούς,
δίνοντας στους δημοσιογράφους απίστευτη πρόσβαση.
Δεν είδαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Δεν άκουσαν ανθρώπους των οποίων οι γονείς είχαν κλείσει για τον αγώνα τους.
Τυφλώθηκαν από τη μεγαλοπρέπεια της τελετής, το τελετουργικό,
και το εξωτερικό μεγαλείο του ίδιου του Ολυμπιακού Σταδίου.
Αυτό που έκανε η Γερμανία διαφημιζόταν ως τεχνόπολη,
ο παγκόσμιος ηγέτης στην τεχνολογία στον οργανισμό,
ο προάγγελος μιας νέας μορφής αποτελεσματικής ανθρώπινος πολιτισμός,
ένα είδος πρωτοτύπου, και εισήχθη κόσμος.
Τεχνολογική πρόοδος εννοούσε την κάλυψη των ειδήσεων
βγαίνοντας από τη Γερμανία ταξίδεψε γρήγορα,
και οι ενέργειες της Γερμανοεβραίας ξιφομάχου Helena Meyer
θα εξαπλωθεί γρήγορα και εξοργίζουν τον παγκόσμιο εβραϊκό πληθυσμό.
Τόσο αμφιλεγόμενη ήταν η δράση της
ότι το κίνητρο και το νόημά του εξακολουθεί να συζητείται μέχρι σήμερα.
Ήταν μια σταρ ξιφομάχος, αλλά επειδή ο πατέρας της ήταν Εβραίος,
ήταν τύμπανο έξω από το τοπικό κλαμπ ξιφασκίας της
και δεν επιτρέπεται να αγωνιστεί.
Στα μάτια του Χίτλερ φαίνεται η απόλυτη, αθλητική, σκανδιναβική άρια επιχείρηση.
Ο Μάγιερ προπονούνταν τώρα σε άλλη χώρα.
Ήταν στην Καλιφόρνια,
αλλά την κάλεσαν πίσω στη Γερμανία από την σιωπηρή απειλή για την οικογένειά της.
Ο Meyer χτυπήθηκε από την Ούγγρα ξιφομάχο Ilona Elek,
και έπρεπε να συμβιβαστεί με το ασήμι.
Θα ήταν οι ενέργειές της στο βάθρο
που θα τσιμέντωνε τη θέση της στην ιστορία του Ολυμπιακού.
Ήταν στο βάθρο με τους άλλους Ολυμπιονίκες,
και έδωσε τον ναζιστικό χαιρετισμό,
αν και ίσως με ελαφρώς διστακτικό τρόπο.
Δεν της συγχωρήθηκε ποτέ από την εβραϊκή κοινότητα.
Νομίζω ότι η πραγματική εξήγηση
είναι ότι ήταν τρομοκρατημένη για την οικογένειά της, ακόμα στη Γερμανία,
και έκανε αυτή την επιδεικτική χειρονομία της εναρμόνισης του καθεστώτος,
θυσιάζοντας τους ηθικούς της ενδοιασμούς προς τούτο λόγω του τρόμου.
Βρέθηκαν οι τελετές λήξης η Ολυμπιακή φλόγα για ανείπωτους αιώνες,
σύμβολο της διεθνούς ειρήνης που σβήνει.
Η Γερμανία προηγήθηκε στον πίνακα των μεταλλίων καθώς οι αγώνες έφτασαν στο τέλος τους.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν η επιτυχία του ναζιστικού καθεστώτος,
αλλά δεν θα έπαιρνε πολύ για να επιστρέψει η τυραννία.
Λοχαγός Βόλφγκανγκ Φόρστνερ,
ο διοικητής του Ολυμπιακού Χωριού, ήταν ο πρώτος που έπεσε θύμα.
Ένας λαμπρός νεαρός λοχαγός και πολύ καλός διαχειριστής.
Ωστόσο, κατά τις ρυθμίσεις
ανακαλύφθηκε ότι ήταν εν μέρει Εβραίος.
Ήταν αρκετά ξεκάθαρο ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει
η μετέωρη άνοδός του στον γερμανικό στρατό.
Ήταν ένας από αυτούς τους ανθρώπους ποιος μπορεί να οραματιστεί
καμία άλλη ζωή παρά εκτός στρατού.
Ο Φόρστνερ αυτοπυροβολήθηκε στις 19 Αυγούστου 1936.
μόλις τρεις μέρες μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων.
Οι Ναζί, φυσικά, είπε ότι πρόκειται για τροχαίο ατύχημα.
Είναι πολύ καλοί σε αυτό.
Τα ψεύτικα λουλούδια και ούτω καθεξής.
Τα ψεύτικα δάκρυα.
Αυτό έκανες ως Ναζί.
Είχες ψεύτικο πρόσωπο.
Για τη Μάργκαρετ Λάμπερτ,
όπως όλοι οι Εβραίοι της Γερμανίας, η ζωή θα γινόταν όλο και πιο αφόρητη.
Είχα έναν φίλο που έμενε δίπλα μου, και έτρωγε περισσότερα γεύματα στο σπίτι μας,
παρά στο σπίτι της, και δεν μου μιλούσε πια.
Χρόνια μετά, Θα τη συναντούσα έξω από το σπίτι μου
και άρχισε να μου μιλάει. της είπα,
«Ξέρεις τι, Μάγια; Πας στο διάολο».
Αυτό ήταν για μένα η σωτηρία.
Το 1937, η Μαργαρίτα κατάφερε να μεταναστεύσει στη Νέα Υόρκη
και παντρεύτηκε έναν Γερμανό Εβραίο γιατρό, Μπρούνο Λάμπερτ.
Αναγνώριση για τα επιτεύγματά της θα ερχόταν το 1999,
όταν το γήπεδο στο Laupheim, από εκεί που της είχαν απαγορευτεί,
μετονομάστηκε προς τιμήν της.
Έφυγα από τη Γερμανία, και δεν ήθελα να μάθω τίποτα.
Οι άνθρωποι με τους οποίους πάλευα, είπα,
«Πήγαινε στο διάολο».
Ήταν μια δύσκολη ζωή, πολύ σκληρή.
Ωστόσο, είμαι σκληρή κυρία.
Όχι όλοι οι Εβραίοι αθλητές, ωστόσο,
είχαν την τύχη να μπορέσουν να βρει καταφύγιο σε άλλες χώρες.
Η Lilli Henoch ήταν Εβραία σφαιροβόλος και δισκοβόλος.
Παρέμεινε στη Γερμανία όλη τη δεκαετία του 1930,
και το 1942, οδηγήθηκε με τη μητέρα της προς τη Γερμανοκρατούμενη Λετονία
και φυλακίστηκε σε ένα γκέτο.
Ήταν ένας από τους πολλούς Εβραίους αθλητές που υπήρξαν θύματα του Ολοκαυτώματος,
και τους έβγαλαν του γκέτο σε μια συγκεκριμένη στιγμή,
και σκοτώθηκαν σε επιχείρηση μαζικής βολής
που οργανώθηκε από τα SS.
Αν τύχαινε να είσαι Εβραίος,
επρόκειτο να σκοτωθείς ως μέρος της Τελικής Λύσης
στο εβραϊκό ζήτημα.
Οι αγώνες της 11ης Ολυμπιάδας θα έφερνε εκ διαμέτρου αντίθετες τύχες
τόσο για τον Jesse Owens όσο και για την Avery Brundage.
Με στόχο την εκμετάλλευση υποσχέθηκε χορηγικές συμφωνίες,
Ο Όουενς γδύθηκε της ερασιτεχνικής αθλητικής του ιδιότητας από τον Brundage
ακόμη και πριν υποχωρήσει στο έδαφος των ΗΠΑ.
Ο σούπερ σταρ των αγώνων επέστρεψε στις Η.Π.Α.
και απόλαυσα την υποδοχή ενός ήρωα,
αλλά καμία από τις συμφωνίες χορηγίας ισοδυναμούσε με οτιδήποτε,
ως διάκριση της ίδιας της Αμερικής εκείνη την εποχή,
φαινόταν τυφλός στον Όουενς αξιοσημείωτο επίτευγμα.
Αναγκάστηκε να κερδίσει τα προς το ζην
αξιοποιώντας οποιαδήποτε ευκαιρία απασχόλησης που του ήρθε.
Το Brundage, από την άλλη, επέστρεψε στην πατρίδα μαζί με την Επιτροπή
για την κατασκευή της Γερμανικής Πρεσβείας στην Ουάσιγκτον
και θα συνέχιζε επίσης
να γίνει πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Για τον Αδόλφο Χίτλερ,
δεν υπήρχε αβεβαιότητα για την τύχη των Ολυμπιακών Αγώνων.
Μπορεί να πήρε τον Γκέμπελς να τον πείσουν για τις δυνατότητές τους,
αλλά μόλις τελείωσαν τα παιχνίδια, δεν είχε καμία αμφιβολία για τη σημασία τους.
Τα σχέδιά του για τα επόμενα παιχνίδια ήταν μνημειώδεις.
Ο Χίτλερ ήταν δυσαρεστημένος με το πεδίο εφαρμογής και την κλίμακα του σταδίου του Βερολίνου.
Δεν ήταν αρκετά μεγάλο, δεν ήταν αρκετά μεγάλο,
και δεν ήταν αυτό που ήθελε εντελώς.
Το σχέδιό του ήταν να φτιάξει ένα γήπεδο που θα χωρούσε 400.000 άτομα.
Είχε μια συζήτηση με τον αγαπημένο του αρχιτέκτονα, Albert Speer,
σχετικά με αυτό.
Ο Σπέερ επεσήμανε ότι το είδος του γηπέδου που είχε στο μυαλό του ο Χίτλερ
δεν επρόκειτο να επιτραπεί με τους Ολυμπιακούς κανόνες.
Οι διαστάσεις του κομματιού δεν ήταν σωστές.
Δεν έχουν δίκιο Ολυμπιακές μετρήσεις, και ο Χίτλερ λέει,
«Μην ανησυχείς για αυτό γιατί όταν κυβερνάμε τον κόσμο»
«Θα μπορέσουμε να κυβερνήσουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και καθορίστε ποιες είναι οι νέες μετρήσεις"
"θα είναι."
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πήγαιναν να είσαι για πάντα Γερμανός,
γιατί πήγαινε να είναι ένα χιλιόχρονο Ράιχ.
πήγαινε να έχει ηγεμονία όλου του κόσμου.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα ήταν για πάντα μετά τα γερμανικά,
παρά τα ελληνικά τους και, μάλιστα, Αγγλική ακόμη και γαλλική πατρότητα.
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος σταμάτησε κάθε ευκαιρία των χιλίων χρόνων Ολυμπιακών Αγώνων που διεξήχθησαν οι Ναζί.
Ωστόσο, η φανερή και επιθετική τακτική ανάμειξης αθλητισμού και πολιτικής
φαίνεται να έχει υιοθετηθεί σε όλα τα επόμενα παιχνίδια.
Διοικούντα αθλητικά όργανα όπως η ΔΟΕ και η FIFA
πάω στα άκρα για να επιμείνουμε ότι ο αθλητισμός είναι και πρέπει να είναι πάντα ξεχωριστή από την πολιτική.
Ωστόσο, κοιτάζοντας το θέαμα και η τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων του Χίτλερ,
είναι ξεκάθαρο να το δεις ότι τα σημερινά αθλητικά γεγονότα
είναι άμεσοι απόγονοί τους.
Από πολλές απόψεις, οι ναζιστικοί Ολυμπιακοί Αγώνες
είναι ο πατέρας των Ολυμπιακών Αγώνων που έχουμε σήμερα.
Ήταν τα πρώτα πραγματικά μοντέρνα παιχνίδια.
Η συσκευασία, η οργάνωση,
την αποτελεσματικότητα με τον υποκείμενο στόχο της προβολής της εθνικότητας
και οι μύθοι της εθνικότητας.
Λοιπόν, αυτό έγινε το παράδειγμα από τότε.
Δεν αποτελεί έκπληξη, αυτές οι καινοτομίες ενσωματώθηκαν και διατηρήθηκαν.
Αν ήσουν στο Πεκίνο στη Φωλιά του Πουλιού το 2008,
αν ήσασταν στο Λονδίνο το 2012,
και ήσουν στο Βερολίνο το 1936, όλα θα φαίνονταν πολύ αναγνωρίσιμα.
Είναι ένα όχημα για την προβολή της εθνικής δόξας.
Έχει γίνει αυτό που ο Χίτλερ σκόπευε να είναι.
Είναι οι Ολυμπιακοί του.