Na początku drugiej wojny światowej, latem 1940 r.
Francja cierpi największą porażką militarną
swojej historii.
To już koniec, Niemcy idą...
Francja zostaje pokonana.
To kompletna katastrofa.
Na skraju przepaści, Marszałek Pétain żąda zawieszenia broni.
Skala porażki jest takie, że zawieszenie broni było konieczne.
Są gotowi przyznać się do wszystkiego, w tym niedopuszczalne.
Etapy Hitlera ceremonia Rethondes.
To jest właśnie jego apoteoza.
To on robi przedstawienie.
Führer potajemnie nagrywa wszystkie negocjacje.
W imieniu Führera Francja zostaje pokonana.
Unikalna kopia nagrana na dysk zostanie przekazany marszałkowi Pétainowi.
Wspaniała zemsta 1918 r.,
pamięć trzeba było utrwalić.
Kopia zniknie w chaosie od końca II wojny światowej.
Państwo decyduje się zabezpieczyć określoną liczbę archiwów.
Najbardziej zaskakujące jest to, że umieściliśmy tak długo, żeby wiedzieć
że te cenne dokumenty istniały.
Niedawne odkrycie tej kopii nagrań
teraz nam pozwala powiedzieć od środka
i po raz pierwszy,
dramat, który się rozegrał w Rethondes, następnie w Vichy.
chcę Ci powiedzieć
że istnieją pewne warunki że nie przyjmiemy,
cokolwiek się zdarzy !
Dobrze zdajesz sobie sprawę że w międzyczasie
działania wojenne trwają w rytmie, który znasz.
Francja, wielka potęga militarna europejski kontynentalny,
załamie się w ciągu kilku tygodni.
W zadyszanej Republice,
rząd III RP, pod przewodnictwem marszałka Pétaina,
z prośbą, w dniu 17 czerwca 1940 r., pilnie,
warunki zawieszenia broni.
Pozostaje tylko rozpoznać Niemiecka przewaga.
Skala porażki była jak doświadcza się zawieszenia broni
jako sposób na zatamowanie krwawienia
i ocal meble, jakoś.
w Bordeaux, rząd nie ma żadnych wiadomości
z pięciu członków jego delegacji 20 czerwca wyjechał do Paryża
w celu wynegocjowania zawieszenia broni.
Szef delegacji,
Generał Charles Huntziger, dyplomata Léon Noël,
Wiceadmirał Le Luc i generałowie Bergeret, Parisot
rzeczywiście się nimi zaopiekowano w Tour przez władze niemieckie.
Wysyłamy tych ludzi
przeprawić się przez Loarę i dotrzeć do Paryża, w hotelu Monceau.
Dajemy im trochę spać, kilka godzin.
I tak są zmęczeni.
Będą mieli prawo spędzić godzinę,
dla paryżan którzy mają mieszkanie w domu
przytulić swoją rodzinę jeśli ona nadal tam jest.
Rankiem 21 czerwca, po tym odpoczynku,
Generał Huntziger,
szef delegacji francuskiej, otrzymuje całkowity ban
skontaktować się z rządem Bordeaux.
Jej członkowie uważają wówczas, że spotkanie wkrótce zostanie otwarty w Paryżu.
Delegacja francuska pomyślał o negocjacjach w Paryżu.
Niemcy są zainstalowani w Paryżu od 14 czerwca.
W Betz są ich ambasada, wszystko, co wiadomo.
Delegacja francuska uczyć się rano
że spotkanie się odbędzie na polanie Rethondes,
w dokładnej lokalizacji gdzie podpisano rozejm
z 11 listopada 1918 r.,
kto zakończył do pierwszej wojny światowej.
Są oszołomieni, Poza tym nie powinny
bo powinni byli pomyśleć, przeczytaj Mein Kampf,
powinni byli docenić stronę artystyczną Hitlera i bądź pewien
że jadą do Rethondes, ale im to nie przeszkadzało.
Położony w lesie Compiègne, w Oise,
rozejm, zwana także polaną Rethondes,
to miejsce, gdzie wagon, w którym podpisano rozejm
od 11 listopada 1918 r
pomiędzy Francją, swoich sojuszników i Niemiec.
Miejsce zostało wybrane przez marszałka Focha,
który szukał samotności tego miejsca
kto miał zapewnić spokój, cisza, izolacja
szacunek dla pokonanego przeciwnika podczas negocjacji.
Niemniej jednak rozejm został zniszczony Niemcy i Hitler.
Pozostał listopad 1918 r dla niego jak plama,
dlatego potrzeba zemsty.
Rethondes 1918 to żydowski triumf,
i Rethondes 1940,
jest zwycięzcą niemieckim i aryjskim,
która powstaje w majestacie aby zatrzeć ślady
wstydu 1918 roku.
Tak naprawdę od kilku dni
Hitler przygotowuje się z wielką starannością
i w największej tajemnicy
godne świętowanie tej historycznej zemsty
Niemiec nad Francją.
Walczył we Francji.
Było udekorowane krzyża żelaznego I klasy
na północy Francji.
Tam został zagazowany.
Dla niego to było ważne bardzo specjalny.
Poza tym, kiedy słyszy dzwony ogłaszając zawieszenie broni w Niemczech,
on to czuje absolutnie straszny wstyd.
To właśnie oznaczało dla niego to znaczące zwycięstwo.
Ceremonia w Rethondes z pewnością Hitler był jego architektem.
Hitler nazywany jest często nieudanym artystą,
ale jego polityka jest bardzo udanym dziełem sztuki.
Najwyraźniej tak w procesie projektowania swojej polityki,
ambicja wprowadzenia wagneryzmu w życie,
jakoś, przedłużyć dzieło Ryszarda Wagnera
na polu polityka i historia.
W dniu 20 czerwca 1940 r.
dzień przed przyjazdem negocjatorzy francuscy,
grupa inżynierii lądowej i wojskowej III Rzeszy,
organizacja Todda, przybywa do Rethondes.
Ona jest odpowiedzialna za organizację Świetna inscenizacja Hitlera.
Zaczynają żołnierze poprzez odbudowę linii kolejowej.
Następnie niszczą masą ściana Muzeum Rozejmu
żeby wyprowadzić samochód.
W końcu przywożą ten wóz zawieszenia broni
w jego dokładnym miejscu w listopadzie 1918 r.,
jakieś sto metrów dalej budynku, w którym się znajduje.
Jest pomnik który reprezentuje niemieckiego orła cesarskiego,
być bitym przez sojuszników.
Pomnik, na którym wpisano,
od 1918 r.,
tutaj, niemiecka duma kryminalna został pokonany.
Tak twierdzą władze niemieckie
że Hitler nie będzie szczęśliwy, gdy go zobaczy, więc wywiesili wielką flagę.
Tymczasem tego samego dnia 20 czerwca br.
na granicy francusko-belgijskiej, w siedzibie Hitlera
z Brûly-de-Pesche,
podniecenie sięga zenitu.
Będąc po stronie francuskiej, jest niezwykle trudno znaleźć
porozumienie o zawieszeniu broni.
Po stronie niemieckiej raczej jesteśmy zajęci pisaniem tego.
Przywieziemy z Berlina
Tłumacz Adolfa Hitlera, Paul Schmidt.
Paul Schmidt przylatuje samolotem
w siedzibie Hitlera.
To on w nocy
tłumaczy projekt konwencji.
Schmidt jest jedną z osób,
małe rączki, małe imiona z historii,
który odegrał stosunkowo ważną rolę w tej strasznej sprawie.
Jest w małym wiejskim kościele
że sztab generalny Niemiecki dyplomata
zajęty pisaniem konwencji o zawieszeniu broni.
Przez całą noc zespoły, w tym Paul Otto Schmidt,
pracować przy świecach.
Ostatecznie jedynym hałasem
które Schmidt usłyszy po przybyciu do tego kościoła,
to trzaskanie maszyny do pisania.
Spędzi noc,
z sekretarkami wokół niego,
przetłumaczyć tak dokładnie, jak to możliwe z niemieckiego na francuski
tego porozumienia o zawieszeniu broni bo to są kopie
który zostanie przekazany następnego dnia do pełnomocników.
Schmidt wyjaśnia, że kilka razy w nocy,
Przyszli Keitel i Hitler
trochę się zainteresować do tego co się działo.
Gdy już praca zostanie ukończona,
musimy jak najszybciej dotrzeć do Rethondes, ponad 160 kilometrów stąd.
Drogi są nadal zakorkowane miliony wysiedleńców i żołnierzy.
Kiedyś Paul Schmidt podpisane porozumienia o zawieszeniu broni,
wróci natychmiast w samochodzie Ribbentropa
i pędź jak szalony w kierunku Compiègne,
ponieważ boją się spóźnienia
i że Ribbentrop wciąż to powtarza do swojego kierowcy:
"To jest niemożliwe jako tłumacz rozejmu”
"może później."
Aby udoskonalić wystrój
i utwórz wydarzenie o zasięgu międzynarodowym,
trzeba to oznajmić.
To Joseph Goebbels,
z jego usługami propagandy Rzeszy, która ją organizuje.
Lokalizują miejsca, potem przywożą maksymalnie korespondentów
prasy międzynarodowej.
Zgodnie z moją wiedzą, nie było prasy zagranicznej
w Rethondes w 1918 r.
Jest to uroczystość cywilno-wojskowa, pomiędzy żołnierzami,
który uznał koniec działań wojennych, ale takiej inscenizacji nie było
niezwykle upokarzające.
Niemcy przywieźli ciężarówki pełne dziennikarzy.
Wielu Amerykanów... Szwajcarzy, Włosi, Hiszpanie.
Prasa światowa jest tutaj być świadkiem porażki Francji
i jego upokorzenie.
Pozostał jeszcze ostatni szczegół do ustalenia.
Zaproszona jest prasa
i kamery służby wojskowej są gotowe.
W 1940 roku aparaty fotograficzne nie były wyposażone rejestratory dźwięku.
Dźwięk jest nagrywany oddzielnie.
Na tę historyczną uroczystość Hitler pyta swoją świtę
potajemnie brzmieć wóz Rethondes
w którym musi się odbyć podpisanie rozejmu.
Mikrofony są ukryte wokół stołu.
Do tego nagrania
Niemcy będą używać plastikowe paski magnetyczne
i rejestrator opracowany przez firmę BASF.
Technicy wojskowi są zainstalowane na ich komputerze technicznym
ukryty w lesie wokół polany.
W zasadzie Niemcy przeżyli ten moment
jako absolutnie niezbędne,
wspaniałej zemsty 1918 roku i dyktat wersalski.
Ponieważ była ta zemsta,
trzeba było utrwalić pamięć wszelkimi nowoczesnymi sposobami.
Dla Niemców, archiwa nagrań,
już reprezentuje postęp technologiczny,
ponieważ nigdy jeszcze tego nie zrobiono.
Reprezentuje fakt zamarzania, raz i na zawsze,
na dysku przeprowadzone rozmowy,
przede wszystkim być może na przyszłość,
Doktor Goebbels będąc mistrzem propagandy.
Na przyszłość, może to była szansa, pewnego dnia,
aby móc z niego korzystać jako część filmu.
To zwycięstwo nad potęgą francuską i nadchodząca ceremonia,
Hitler ich smakuje z jeszcze większą radością
co w danej chwili myśli że te dni są policzone.
Jest to apoteoza reżimu hitlerowskiego, to jest właśnie jego apoteoza.
Mianowicie, że Hitler od 1938 r. uznał, że jest chory.
Myślał, że jest bardzo chory i myślał, że wkrótce umrze.
Może to być jeden z powodów co skłoniło go do przyspieszenia zawieszenia broni,
to dlatego, że powtarzał to otaczającym go osobom że chciał wykonać swoje „dzieło”
przed śmiercią.
W południe 21 czerwca 1940 r.
podczas gdy Francuzi muszą przybyć trochę później,
Hitler wchodzi po raz pierwszy na Polanie Rozejmu.
Nie ukrywa swojego szczęścia.
Hitler wkroczył do środka w dużym mercedesie,
Proporczyk Führera zostaje podniesiony na maszt.
Tego samego dnia o godzinie 15.30
Negocjatorzy francuscy w końcu dotarli do celu,
wzdłuż przejścia co prowadzi do oczyszczenia.
Firma Groz Deutschland, Osobista straż Hitlera,
prezentują im swoją broń z fanfarami.
Po ich przybyciu, odkrywają z przerażeniem
tę polanę zawieszenia broni w Rethondes.
Szef delegacji,
Generał Charles Huntziger, dyplomata Léon Noël,
Wiceadmirał Le Luc i generał Jean Bergeret
zrozumieć, że są najważniejszy punkt programu.
Poprosimy o honorowe towarzystwo oddać honory.
Rzeczywiście dla Francuzów
to bardzo wymagające, bardzo stresujące
zobaczyć tych wszystkich żołnierzy z rzędu, rewelacyjnie z muzyką.
Jest to jeden z powodów
kiedy przybywa Huntziger przed wagonem Rethondes,
będzie miał duże problemy z dostaniem się tam.
Jest to niezwykle upokarzający widok,
a to wszystko dzieje się na Twoich oczach prasy zagranicznej, a w szczególności
prasy amerykańskiej.
Jest amerykański korespondent, William Scherer zatem USA
które są neutralne,
oglądaj upokorzenie na żywo rządu francuskiego.
To niezwykle trudne.
Upokarzająca ceremonia została rozstrzygnięta jak papier muzyczny.
Delegacja jeszcze nie wie klauzule rozejmu
napisali Niemcy.
Po przybyciu pełnomocników, gdy wejdą do wagonu,
Władze niemieckie w środku wstanę.
Hitler będzie ponadto salutować z pozdrowieniem hitlerowskim.
Czterech Francuzów się uspokoi wokół stołu negocjacyjnego.
Jest godzina 15:30 21 czerwca, że Niemcy zaczną nagrywać
wszystkich rozmów wewnątrz wagonu,
bez znajomości języka francuskiego.
To pierwszy raz, od początku drugiej wojny
że te zapisy historyczne są nadawane.
Oprócz Hitlera i jego sztabu niemieccy technicy,
marszałek Pétain i niektórzy członkowie jego rządu,
nikt nigdy o tym nie wiedział.
[Dźwięk w języku niemieckim]
Istnieją pisemne raporty,
ale nie są kompletne.
Te niepublikowane nagrania historyczne,
jest francuskim kolekcjonerem kto to nabył.
Znajdują się wówczas w wagonie:
Adolfa Hitlera, Hermanna Goeringa, Ribbentrop, Rudolf Hess
oraz niemieccy generałowie Keitel i Jodl.
Po stronie francuskiej
są wszyscy członkowie delegacji dowodzony przez generała Huntzigera.
Generał Keitel zaczyna czytać oświadczenie napisane przez Hitlera.
[Dźwięk w języku niemieckim]
W imieniu Führera, Muszę ci złożyć następujące oświadczenie,
jest 11 listopada 1918 roku, w tym samym samochodzie,
zaczęło się tak tragedia narodu niemieckiego.
Wszystko, co można narzucić do ludu w hańbie,
w degradacji moralnej, w cierpieniu ludzkim i materialnym,
pierwotnie zrobione tutaj.
Francja zostaje pokonana.
Rząd francuski
– modlił się rząd Rzeszy
dać mu znać Warunki niemieckie
do zawarcia rozejmu.
Hitler siedzi na tym samym krześle gdzie był francuski marszałek w 1918 roku,
i przed nim, biedny Huntziger...
Potem Hitler nic nie powiedział, ale oczywiście jest radosny.
Podobnie jak w 1918 r. jest w środku wagonu
że porozumienie o zawieszeniu broni napisane i przetłumaczone poprzedniego wieczoru,
jest im dany w obecności Hitlera.
W tym czasie damy im
kopie porozumienia o zawieszeniu broni.
To jest moment, w którym Hitler podejmie decyzję o opuszczeniu zgromadzenia,
więc wstanie,
podążając za Hermannem Goeringiem, przez Rudolfa Hessa i Ribbentropa.
Hitler krótko wita Huntzigera.
Magnetofony nagrywają dalej dźwięk wysiadania Hitlera z wagonu.
Nadal nic nie mówi.
Gdy wysiadł z wozu,
słyszymy grające fanfary hymn niemiecki dla Führera.
Wychodząc z wagonu, Hitler zrobi to jeszcze raz
idź przejrzeć towarzystwo honorowe
oddziału Groz Deutschland,
i wtedy eksploduje hymn Niemiec,
i własnie dlatego
pełnomocnicy, którzy są w wozie nie zamierzam siedzieć,
ponieważ ich niemieccy odpowiednicy są przeciwni, stoją i to jest ich hymn.
Hitler pozostaje w Rethondes.
Generał Keitel, generał Jodl i tłumacz Paul Otto Schmidt,
przedstawił generałowi Huntzigerowi Konwencja o zawieszeniu broni.
Keitel jest szefem sztabu armie niemieckie
a Jodl jest jego drugim.
Wybrali ich Hitler
osiągnąć i zakończyć to zawieszenie broni.
Wybiera Keitela ponieważ jest urzędnikiem,
jest biurokratycznym żołnierzem
przed którym nie będzie miał się czego bać.
Aby móc słuchać fragmentów tych historycznych rozmów,
zrekonstruowaliśmy w wozie Rethondes
z aktorami w mundurach i strojach z epoki
21 czerwca 1940 r. o godzinie 17:00
Francuzi i Niemcy są przy stole negocjacyjnym.
O 17:30,
Niemcy myślą, że zakończą to bardzo szybko.
Chcą poznać zakres uprawnienia delegacji francuskiej.
Keitel pyta przez swojego tłumacza.
Rząd niemiecki
i naczelny wódz armie niemieckie
uważała delegacja francuska
jako delegacja pełnomocników.
Czuliśmy, że musisz to mieć
pełne niezbędne uprawnienia negocjować i podpisywać.
Mój generał to zrozumie w tak poważnych sprawach,
które obejmują cały los z Francji,
nie mogę sam się podpiszę
w sprawach zasadniczych, bez odwoływania się do rządu.
dlatego pytam
jeśli będzie to dla mnie możliwe skierować sprawę do rządu francuskiego.
Keitel jest tym zaskoczony – pytają Francuzi
aby móc rozmawiać ze swoim rządem.
Jest strasznie zaskoczony,
ponieważ jest całkowicie przekonany
jakie mieli Francuzi formalny rozkaz podpisania rozejmu,
w każdym razie do omówienia niektórych punktach, ale aby to podpisać,
i jest zaskoczony, że muszą o to pytać porozumienie rządowe.
Francuzi zwracają na to uwagę tekstu.
Przed wyjazdem generał Huntziger otrzymał Pétain,
w obecności dowódcy dowódca armii, generał Weygand.
Pétain mu rozkazał zerwać negocjacje
gdyby Niemcy zażądały całkowitej kapitulacji lub część floty,
okupacja metropolii i imperium.
Do tych trzech punktów dodaje się zakaz dostarczania lotnictwa.
To rodzaj ulgi,
bo spodziewali się dużo gorszego.
Trzy warunki jakie były warunki
rząd francuski nie chciałem wracać,
mianowicie: uratować flotę, ocal imperium
i unikaj całkowitego okupacji terytorium,
Hitler je akceptuje,
podczas gdy niektórzy w jego obozie niektórzy z jego sojuszników,
popchnął go, aby rzucił Francję na kolana.
Po odczytaniu, punkty, na które nalegał Pétain
wydają się szanowani.
Gest w stronę Francji od Hitlera
czy owoc sprytnej kalkulacji politycznej?
Tam też,
tej „pobłażliwości” Hitlera
wyjaśnia sam kontekst rozejmu.
Hitler już myśli o kolejnym posunięciu.
Czy będziemy dążyć do porozumienia? z Brytyjczykami,
czy też wojna będzie trwała?
Są te dwie opcje, jeszcze nie wiemy.
Hitler chce to zakończyć tak szybko, jak to możliwe,
po pierwsze dlatego, że chce wrócić do Anglii.
Potem chce pokazać angielski
że francuskie zawieszenie broni jest jego zdaniem dość hojny,
i dlatego nie uzyskując zawieszenia broni, ale traktat pokojowy z Anglikami
stosunkowo szybko i zawrócić na wschód.
Dzięki temu łagodnemu zawieszeniu broni pozornie,
ustanowił Führer diabelski chwyt
co przewiduje dwa scenariusze.
Po pierwsze, pokój niemiecki z Wielką Brytanią.
Jeśli Anglia dokona podsumowania i podpisz pokój,
istnieje wiele klauzul w zawieszeniu broni, które zostały dokonane
zachęcić go do tego,
Klauzule, które mówią:
„Kiedy powróci pokój, takie rzeczy się będą zdarzać”
rzeczy, które interesują cudowna Anglia,
w szczególności ewakuację z wybrzeża Atlantyku
przez armię niemiecką.
Jest w całości.
Następnie jest artykuł 8 we flocie francuskiej,
który mówi, że Niemcy nie mają celu
na tej flocie w dniu pokoju.
To jest oczywiście ogromny sygnał w kierunku Londynu,
co więcej, jeśli chodzi o Waszyngton,
więc te dwie potęgi najwyżej ważyć
na rzecz wyzdrowienia ogólny spokój.
Tworzy się drugi scenariusz rozstrzygnąć sprawę Francji
w kontekście wojny przeciwko Churchillowi.
W tym momencie,
to mogłoby być interesujące
wstrząsnąć Francją
w obozie niemieckim
oraz w obozie antybrytyjskim.
W związku z tym, mierząc klauzule,
nie chodząc do końca brutalności,
możemy sprowadzić Francuzów
aby wejść do tej gry.
Tak więc dokonano takiego obliczenia.
Jednak nadal są punkty co niepokoi delegację francuską.
Zwycięzcy żądają kapitulacji Samoloty francuskie dla armii niemieckiej.
Oni też pytają że flota wojskowa
zostać repatriowany do Francji kontynentalnej.
Wreszcie artykuł 19 konwencji
tego domaga się rząd francuski być zobowiązany do dostarczenia na żądanie
wszyscy Niemcy wyznaczeni przez rząd Rzeszy
i którzy są we Francji.
Nie można podpisać rozejmu bez zgody rządu Bordeaux,
Generał Huntziger prośbę o komunikację
ze swoim ministrem nadzoru.
Co by mi się przydało
jest postawić siebie przez telefon
tak szybko, jak to możliwe z moim rządem.
[Dźwięk w języku niemieckim]
Dobrze zdajesz sobie sprawę że w międzyczasie
działania wojenne trwają w rytmie, który znasz.
Ja wiem.
Są warunki
które możemy zaakceptować i omówić od razu, jeśli chcesz o tym porozmawiać,
ale tutaj są inni, którzy są nieustępliwi.
Znasz całą miłość Francuzi dla swojego kraju.
Generał Jodl twierdzi, że jest to dyskusja w kwestiach prawnych,
nie namawiajcie nas w żaden sposób w obecnej sytuacji,
ale to kwestia wiedzy jeśli Francja chce kontynuować wojnę
lub jeśli chce zaprzestać działań wojennych.
Po kilkuminutowej przerwie,
Negocjacje zostaną wznowione o 18:30.
oficerowie niemieccy stają się coraz bardziej groźne.
Nie powinno być delegacja francuska
pozostawia wątpliwości.
Działania wojskowe są kontynuowane
i działania wojenne nie ustaną.
Po drugie, przypomina generał pułkownik
że same zasady konwencji
nie można modyfikować.
Czy to rozumiem Czy to jakiś rodzaj ultimatum?
Musimy szybko skończyć
i jest to również konieczne
czyli same zasady umowy zostały utrzymane
…
jak są podane
w dokumencie które masz przed sobą.
Oferujemy je mieć linia telefoniczna
między Bordeaux a Compiègne,
i ku wielkiemu niemieckiemu zdumieniu,
istniały połączenia radiowe.
Rozbiliśmy namiot dla Francuzów, swoją drogą bardzo ładny namiot
niedaleko od wagonu,
i niemiecka służba przesyłowa
próbując postawić linię w środku lasu Compiègne,
odnieść sukces w zdobyciu komunikacja z Bordeaux.
Witam, czy można zapytać generała Weyganda?
Tak, mój generale.
Tak, nie tnę.
Musimy utrzymać komunikację.
Niemcy zawsze słuchają rozmowy, nawet rozmowy telefoniczne.
Od tego, zachowali tylko początek.
- Cześć ! - Tak ?
- Oto generał... mój generał. - DZIĘKI.
- Daję mu urządzenie.
O 20:15 dzwoni telefon w biurze Weyganda.
Na linii, Huntziger.
Cześć !
Witam, centrala, kto dzwoni?
Generał Weyganda.
Generał Weygand, tak, mój generale, To Huntziger.
Huntziger w końcu zostaje postawiony w związku z Bordeaux.
Jest umieszczony w bezpośrednim kontakcie z generałem Weygandem,
który, pamiętajmy, jest tym jedynym który towarzyszył marszałkowi Fochowi
w 1918 roku w tym samym wagonie.
Ma bardzo duże znaczenie,
ma to dla niego ogromny rezonans.
Huntziger powiedział Weygandowi:
Jestem w namiocie obok wozu wiesz,
i Weygand, na te słowa: „Mój biedny przyjacielu”.
Generale, rozumiesz mnie?
Tak, rozumiem cię.
Szef delegacji dyktuje swojemu ministrowi
warunki zawieszenia broni.
Trudne warunki, ale nie haniebny,
natychmiast zakończyć Huntzigera i Weyganda.
Francuzi w Bordeaux zamierzają ich uderzyć i będę je przekazywał strona po stronie,
do Pétaina, który desperacko próbuje znaleźć wokół niego
trzon ministrów, z którymi można dyskutować porozumienia o zawieszeniu broni.
W Bordeaux jest dzień najdłuższy z dramatu z 1940 roku.
Rozpoczyna się 22 czerwca przez Radę Ministrów
wokół Lebrun i Pétain,
dyskutować warunki zawieszenia broni.
Niektórzy ministrowie które Pétain był w stanie zgromadzić, uczestniczyć.
Jest tu zwłaszcza Weygand,
Chautempsa i Darlana.
Admirał Darlan odmawia podpisania rozejmu
po przeczytaniu warunków niemieckich we flocie francuskiej,
którzy domagają się jego repatriacji w portach atlantyckich
pod kontrolą niemiecką.
Anglicy ich zbombardują i to byłoby normalne, to byłaby ich gra.
Zrozumielibyśmy, że nie pozwala jego jednostki docierają aż do Brześcia,
nawet jeśli Hitler przeklnie że nie ma wobec niej żadnych planów.
To nie jest poważne.
W czasach wojny,
nie pozwalamy robić takie rzeczy
licząc na mowę honoru wroga.
Kolejny artykuł jest problematyczny podczas tej Rady Ministrów.
To jest artykuł 19 Konwencji o zawieszeniu broni,
kto zaznacza stronę najbardziej haniebny po stronie francuskiej.
Rząd francuski trzeba oddać Niemcom
wszyscy cudzoziemcy który znalazł schronienie we Francji,
w szczególności antynazistów austriacki lub niemiecki,
który schronił się we Francji pod koniec lat trzydziestych XX wieku.
Wszyscy obywatele kto mógłby być podżegaczem wojennym,
którzy w ich mniemaniu są podżegaczami wojennymi.
Podżegacze wojenni są równi Żydom.
Byliśmy gościnną krainą dla uchodźców antyhitlerowskich.
Tak to nazywamy całkowicie haniebny artykuł.
Mamy tam Hitlera w jego dziełach
które polegają na włożeniu palca do ludzi na haniebnych biegach,
pozwalając im wierzyć na początku że to drobnostka.
To ma swoją nazwę, jest złe.
Wczesnym rankiem 22 czerwca i po nocy debaty,
wybrana komisja napisz listę kontrpropozycji.
Wstępnie, niezajęcie Bordeaux,
i Pétain wysyła osobista wiadomość dla Hitlera.
W artykule 2:
Ten Paryż i departamenty wokół niego nie są zajęci.
W artykule 19:
Że nie dostarczamy Niemcom swoich obywateli, którzy schronili się we Francji.
Taka dostawa byłoby sprzeczne z honorem.
W artykule 5:
Że francuskie samoloty nie są dostarczane.
W artykule 22:
Że rozejm powinien wejść w życie
przed konkluzją włoskiego zawieszenia broni.
Wreszcie, w artykule 8:
Te francuskie okręty wojenne są wysyłane,
nie w ich porcie macierzystym Atlantyku w czasie pokoju,
ale pozostają w Afryce Północnej.
Miara do której Admirał Darlan.
Rada Ministrów spotyka się ponownie w Bordeaux,
i tam widzimy tego Darlana już ustępuje.
Noc przyniosła złe rady.
W Nocnej Radzie Ministrów,
Weygand padł na niego
mówiąc: „Nie poniesiesz porażki zawieszenie broni swoimi małymi łódkami.”
Weygand był całkowicie zrezygnowany.
O dziewiątej,
Weygand dzwoni do Huntzigera kontrpropozycje.
w Rethondes, Sesja zostaje wznowiona o godzinie dziesiątej.
Delegaci francuscy mając przed sobą tylko Keitela
i jego tłumacz Paul Otto Schmidt.
Atmosfera jest napięta.
To negocjacje Ostatnia szansa.
Zaczyna się od oświadczenie Huntzigera.
Wczoraj przemawiał marszałek Pétain
bardzo pilny apel osobisty
do kanclerza Rzeszy
pytając go że Niemcy nacierają na Bordeaux
zostać zatrzymany, aby pozwolić rządowi na budowę
obraduje w całkowitej swobodzie.
Nie otrzymał żadnej odpowiedzi i każe mi pytać
jeśli możemy dać mu tę odpowiedź.
– pyta Petain że rząd Bordeaux,
jest w jakiś sposób chroniony,
że Niemcy nie idź tam.
Odpowiedź Niemiec jest jasna, zwiększają ciśnienie.
– podkreśla generał Keitel
że jest w stanie
dać w imieniu Führera odpowiedź
do tego czasu my też mamy
odpowiedź twierdząca delegacji francuskiej do naszego porozumienia.
Hitler odpowiada że nie ma o tym mowy.
Pod warunkiem, że nie będzie zawieszenia broni w pełni wynegocjowane i podpisane,
Niemcy będą kontynuować natarcie.
W ten sposób rząd francuski naprawdę wpadł w pułapkę.
Wie, że jeśli nie podpisze rozejmu, na warunkach żądanych przez Hitlera,
Niemcy przybędą do Bordeaux i uczyni ich więźniami.
Magnetofony nagrywają wszystko.
Negocjatorzy zaczynają dyskusja na temat artykułu 5
Dotyczący Francuskie samoloty wojskowe.
Rozumiem dobrze że te francuskie samoloty wojskowe
nie należy już używać przeciwko Niemcom,
ale dostarczaj samoloty dla bojowników
jest również poważny niż dla żołnierza wojskowego
oddać swój miecz.
To wielkie upokorzenie jakie by im to wyrządzono.
To lotnictwo nie jest duże.
To już nie było mocny punkt armii francuskiej,
ale dodatkowo generał Vuillemin
kim nie był we francuskiej armii,
najkorzystniejszy dla zawieszenia broni,
minęło wszystkie statki powietrzne w stanie latającym
na wybrzeżu Afryki Północnej.
Nawet jeśli wydamy rozkaz dla załóg dostarczających samoloty,
Nie sądzę, że to zrobią.
Zniszczą ich samoloty.
Dlatego, proponuje rząd francuski
niż słowo dostawa zastąpić zniszczeniem.
Przed transmisją to życzenie marszałkowi Góringowi,
jakie środki podjęto w celu zapewnienia
że dopóki ta dyskusja będzie kontynuowana,
całe lotnictwo francuskie lub indywidualni kierowcy
Nie poddawaj się na terytorium innym niż francuski
aby móc kontynuować walka z Niemcami?
mogę powiedzieć że żaden samolot jeszcze nie odleciał
i nie opuszczę
dla terytorium jak te, które przed chwilą wymieniłeś.
Negocjatorzy francuscy pytaj i otrzymuj
niedostarczenie samolotów.
Bazując na tym pierwszym sukcesie,
pełnomocnicy atak na artykuł 8
co stwarza ogromne problemy.
Francuzi nie chcą repatriować swoją potężną flotę wojskową
w portach atlantyckich zajęte przez Niemców
i narażony na brytyjskie bombardowania.
Jeśli opuścimy nasze łodzie, jak wskazałeś,
w portach francuskich Atlantyku lub Kanału La Manche,
jest to bardzo możliwe że brytyjskie siły powietrzne
przychodzi, żeby je zniszczyć.
W związku z tym zwracamy się tymczasowo o
podczas gdy istnieją działania wojenne z Anglią,
aby ich schronić.
Generał Keitel,
który od czasu do czasu opuszcza spotkanie
pójść i skonsultować się z Hitlerem, mówiąc to,
ponieważ Keitel mówi:
„Możemy powrócić do pytania porty parkingowe dla floty”,
„ale podpisujesz Artykuł 8 w obecnej formie.”
Generał pułkownik nie zgadza się z tym i nie akceptuje propozycji francuskiej,
ale stwierdza, że ​​należy go zarezerwować do komisji rozejmu
w celu ustalenia klauzul wykonawczych.
Na użytek Churchilla, Halifaxu, Roosevelta,
pozostaje artykuł 8.
Dla znającego język angielski klauzule Konwencji o zawieszeniu broni,
to tak, jakby Francuzi dostarczali swoją flotę bojową Niemcom.
W to popołudnie 22 czerwca br. członkowie delegacji
kontynuuj rozmowę z Keitelem
i rozpocznij dyskusję szczególnie wrażliwy
w artykule 19.
Rząd francuski uważa
klauzulę dostawy wszystkich obywateli Niemiec
wyznaczonego przez rząd Rzeszy
jako sprzeczne z honorem
ze względu na praktykę prawa azylu.
Żądamy usunięcia drugiego akapitu paragrafu 19.
Armia niemiecka wziąć pod uwagę niemieckich emigrantów
jak największy podżegacze do wojny.
To oni nawołują do nienawiści
i który zdradził swój własny naród.
Dlatego nalegamy aby można je było dostarczyć na żądanie
do Niemiec.
O tym ponownie, Keitel, czyli Hitler,
zgadza się powiedzieć:
„Czy ta rzecz cię martwi?”
„Będziemy to tylko stosować dla tych, którzy podżegają do wojny.”
„Niemieccy poddani, którzy nie podżegali mianowicie na wojnie”
„Te są ciche.”
Żądanie dostawy będą ograniczone do tych specjalnych kategorii
podżegacze do wojny narodowości niemieckiej,
obywatele niemieccy.
99% z nich było zdecydowanymi przeciwnikami
Hitlerowi i reżimowi nazistowskiemu.
Faktycznie, Francuzi przekażemy Niemcom
wielu antynazistów
którzy myśleli, że znajdą schronienie we Francji.
To zdanie jest wstępem do przyszłych aresztowań i deportacji.
W najbliższej przyszłości Pétain jest zmartwiony
rozmiarów okupacji niemieckiej na terytorium.
Rząd Pétaina chce osiedlić się w Paryżu,
to jest jego prośba, jego natychmiastowe roszczenie
a poza tym wydaje się w warunkach zawieszenia broni.
Rząd francuski
może osiedlić się w Paryżu na proste żądanie.
Paryż, centrum wszystkich potęg
jest wyzwaniem tej nowej próby negocjacja.
Rząd prosi o odzyskanie Paryża, nie zajęte przez Niemców,
i negocjatorów mają inne wymagania.
Rząd francuski domaga się połączenia stolicy,
w sposób niezamieszkany,
przez coś w rodzaju korytarza aby umożliwić mu komunikację
z terenami niezamieszkanymi.
Generał pułkownik powtarza że nie da się ich dać,
w tym momencie, zdecydowane zaangażowanie w tej sprawie.
Odpowiedź jest jasna.
Republika może ponownie osiedlić się w Paryżu,
ale pod okupacją niemiecką.
Podczas gdy Niemcy utrwalić te historyczne negocjacje,
delegacja francuska porusza jeszcze jedną kluczową kwestię
co stwarza problem:
Fakt, że trzeba najpierw podpisz rozejm
z Niemcami i Włochami położyć kres natarciu niemieckiemu
który grozi rządowi uchodźca w Bordeaux.
Nieprzewidywalność Mussoliniego jest niepokojąca.
Nie wiem, o co poproszą Włochy.
Prawdopodobnie wiesz ale tego nie wiem.
chcę Ci powiedzieć że istnieją pewne warunki
kto może chcieć zostać nałożone przez Włochy
i że my nie zaakceptujemy, cokolwiek się stanie.
Nie mam żadnych praw udzielić rady Włochom
lub przyciągnąć jego uwagę w którymkolwiek punkcie
które właśnie podniosłeś.
– dodaje generał pułkownik że nie możemy zwlekać
i że musimy kontynuować tak szybko, jak to możliwe,
obserwację, którą poczynił już dziś rano.
- Chcę mieć kawałek papieru. - DOBRY.
Za takie czyny nie podpisujesz się tylko przez telefon.
Chcę papier, ponieważ rządzi nim rząd francuski.
Przestrzegam.
Huntziger rozważy tę misję to, co mu dano, nie wystarczy.
Prosi o pisemne polecenie, ale upewnij się, że jest przykryty,
bo nie chce sam podpisać to zawieszenie broni.
Na koniec sesji, tuż przed czwartą po południu, 22 czerwca,
przyniesiono telegram od Hitlera zgodnie z wiedzą delegacji.
Niemcy są nieubłagani,
ale po rozczarowaniach przychodzi trochę nadziei.
Instrukcje zostały wysłane natychmiast, aby Bordeaux
trzymać się z daleka od działań wojennych
aż do negocjacji zostać zawarta z Włochami lub zerwana.
Do tego czasu nie będzie operacji wojskowych przeciwko Bordeaux.
Generał powiedział dziś rano:
„Proszę pana, region Bordeaux nie przychodzić na przód miasta”
„nie tworzyć panika w mieście.”
Oczywiście, pomyślę o tym.
Tak, weźmiemy to pod uwagę.
Na koniec tej wymiany zdań,
Huntziger musi się skontaktować z generałem Weygandem w Bordeaux
zgłosić się do niego i czekaj na jego rozkazy.
Niemcy postawili ultimatum.
Tekst należy podpisać nie później niż o 19:30
powiedział Keitel które należało podpisać, w przeciwnym razie
Francja byłaby całkowicie okupowana.
O 16:50 generał Huntziger zostaje nawiązany kontakt z Bordeaux.
- Halo, czy to generał Pétain? - Tak, generale, jaki jest rozkaz?
Zamówienie: „Delegacja we Francji”,
Rozkaz został wydany do delegacji francuskiej,
„pod przewodnictwem generała Huntzigera”;
pod przewodnictwem generała Huntzigera,
- „podpisać porozumienie o zawieszeniu broni”, - podpisanie porozumienia o zawieszeniu broni,
- „protokół z wykonania”. - sprawozdanie z wykonania.
Cóż, mój generale, Pójdę i zrobię, co konieczne
i zdam relację. - Otóż to.
- Cóż, dziękuję Generale, do widzenia. - Do widzenia.
W dniu 22 czerwca o godzinie 18:30 Huntziger ponownie zmierzy się z Keitelem.
Przed podpisaniem rozejmu w imieniu rządu francuskiego,
poruszony, zwraca się do niemieckiego generała.
Wiesz, jesteś żołnierzem, generale.
Odwołuję się do Twoich uczuć jako żołnierza zrozumieć, że w przyszłości
musimy być w stanie nie żałować
za wykonanie gestu, który zamierzam wykonać.
To wszystko.
Jest honorowy aby zwycięzca uczcił pokonanego.
Czy możemy teraz? kontynuować podpis?
Przyzwyczaiłem się do pióra, to tak.
O 18:36,
Generał Huntziger podpisuje rozejm która przesądziła o losie Francji.
Przed wyjazdem generał Keitel chciałbym złożyć osobiste oświadczenie
do szefa delegacji francuskiej.
Oddajemy cześć poległym dla ojczyzny po obu stronach.
ty odważnie i dzielnie i szybko bronił
interesy swojej ojczyzny.
Dziękuję, generale.
nie zapomnę co powiedziałeś.
Nie powiem więcej bo nie moge
O 18:45 Huntziger opuścił samochód.
Musi wziąć pod uwagę podpis do generała Weyganda w Bordeaux.
To ostatnia rozmowa jakie nagrywają Niemcy.
-Cześć cześć ? -Tak, generale, to jest kwatera główna.
- Witam, generale, gotowe. - Zrobione ?
- Tak, mój generale. - DOBRY.
- Zrobione. - Jeszcze raz dziękuję
sposób, w jaki to zrobiłeś. - Dziękuję, generale.
Tak to jest zrozumiałe
to polecenie Niemiec wyda rozkaz
oszczędzić Bordeaux, żeby tego nie robić odebrać wolność rządowi.
Nie powiedzieli mi, jak daleko posuną się, ale powiedzieli, że w regionie Bordeaux
zostałby pominięty wszystkich pchnięć.
- DOBRY. - DOBRY.
- Cóż, dziękuję bardzo, dziękuję, do widzenia. - Dziękuję, generale, do widzenia.
Kiedy Huntziger dzwoni do Weyganda, to złamany człowiek, to jasne.
Powiedział: „No i gotowe.”, i tak czujemy się bardzo dobrze
ulga, jaka wyłania się z Weyganda,
od głównego problemu Pétaina i rząd Bordeaux,
należało utrzymać poza niemieckim natarciem.
Jednak nie przestaną i potrwa do północy 25-go.
Ale nic jeszcze nie jest na razie naprawdę zakończone,
ponieważ my także musimy podpisać zawieszenie broni z Włochami o zakończenie walk.
Delegacja francuska odlatuje 23 czerwca o godzinie 5:25,
na pokładzie samolotu wypożyczonego przez Niemcy.
Francuzi są w Rzymie późnym rankiem.
Handel rozpoczyna się o 19:15. w Villa Incisa pod Rzymem.
Ulga: Włosi się poddają do Sabaudii, do kolonii
i flota francuska.
To jeszcze trochę satysfakcji,
i w Bordeaux, uważamy, że zaoszczędziliśmy to, co istotne,
czyli honor.
Honor jest oceniany z wyjątkiem Pétaina.
Podwójne zawieszenie broni pomiędzy obowiązujący o godzinie 00:35 25 czerwca 1940 r.
Wtedy rozbrzmiewają trąbki zawieszenie broni,
osiem dni później wezwanie marszałka do zaprzestania walki,
i na terytorium, zawieszenie broni zamraża dramatyczną sytuację.
Niemcy to zrobili 1 800 000 więźniów,
i około połowy tych więźniów zostało zrobione
w tym dramatycznym okresie podczas którego żołnierze francuscy
złożyli broń, wierząc w koniec wojny.
Mogli to zrobić jeńcy wojenni zostać wydany jesienią 1940 r., ale nie.
Zostaną wysłani do Niemiec, w stalagach i oflagach,
i będą służyć, dla Niemców zakładnikami.
To także sposób grać na popularności Pétaina.
„Chcesz być popularny? Więc zwiększamy trochę”
„paczki dla więźniów, ich częstotliwości, pocztę i tak dalej.”
Następnie: „Jednego nam odmawiacie, To więźniowie wznoszą toast”.
To będzie tak przez całą okupację.
Zatem to, czego Pétain jeszcze nie wie,
tak właśnie będzie ostatecznie wypędzony z Bordeaux przez Hitlera.
Niemcy cięli Francji w kilku obszarach.
Na początku musiało tak być dwie strefy: Strefa okupowana na północy,
niezamieszkany obszar na południu.
Niemcy, z powodów strategiczne i militarne,
doda nowe obszary.
Nord-Pas-de-Calais,
bardzo strategiczny obszar w porównaniu do Wielkiej Brytanii,
jest dołączony do rządu wojskowego w Brukseli.
Niemcy ustalą obszar wzdłuż francuskiego wybrzeża
uznane za zabronione, wówczas dokonają aneksji Alzacja i Mozela
lepiej wykorzystać swoje zasoby.
Stworzą strefę zarezerwowane dla wschodu, gdzie Francuzi
który opuścił ten teren nie będzie mógł wrócić
latem jesienią 1940 r.
Linia podziału,
tę nową granicę, która oddziela Francja w dwóch głównych strefach,
jest świetnym narzędziem szantażu wobec reżimu Pétaina.
Aby wywrzeć presję,
Niemcy po prostu muszą się otworzyć albo zamknij tę granicę
w zależności od tego, czego chcą zdobyć francuski.
Do tego dochodzi Koszty okupacji niemieckiej.
Wnioskowane kwoty do rządu francuskiego
na utrzymanie wojsk okupacji niemieckiej są znaczne.
Czterysta milionów franków za dzień wynagrodzenia za pracę.
To prawie budżet państwa.
Co gorsza, zawieszenie broni podpisuje wejście Francji
we współpracy bezpośrednio z reżimem nazistowskim.
Traktat o zawieszeniu broni jasno to określa że administracja francuska
musi współpracować z administracją niemiecką
utrzymać porządek, aby uniknąć chaotycznych sytuacji
i zabezpieczenie interesów władzy okupacyjnej.
Skończyło się rozejm,
Hitler redukuje w popiele całe muzeum
i pomniki Rethondes.
Wagon w którym właśnie został podpisany rozejm zostaje wysłany do Berlina.
Zostanie zniszczony przez SS
na rozkaz Hitlera, kilka dni przed samobójstwem w kwietniu 1945 r.
Pod koniec czerwca 1940 r.
Führer dokonuje triumfalnego powrotu w Niemczech.
Kiedy Hitler wraca do Berlina, Czeka na ludzki przypływ.
Pewnie dlatego że zostało to nagrane.
Mówili sobie, że wykorzystają to
do majestatu zwycięstwa Niemiec w armii francuskiej.
Oprócz tego podpisano rozejm w tym samym wozie co w 1918 r.,
Hitler tworzy kolejny zatruty prezent dla Pétaina.
Każe mu wykonać unikalną kopię nagrania z Rethondes.
Dowód historycznego poddania się z Francji do Niemiec.
Dźwięk jest wygrawerowany na płytach 45 78 obr./min
umieszczone w metalowym pudełku.
Te archiwa są ich własnością opowieść w historii,
od Niemców przekazał je Francuzom.
Co więcej, dali tylko część nagrań,
Te archiwa dźwiękowe zostały repatriowane w Vichy, gdzie zostali umieszczeni
w osobistych archiwach Pétaina.
Płyty są starannie przechowywane wśród tajnych archiwów Pétaina
w hotelu du Parc, przez cały czas trwania wojny.
Wraz z lądowaniem aliantów nadchodzące wyzwolenie Francji
i jego wyjazd w kierunku zamku z Sigmaringen w Niemczech,
głowa państwa ustala swoje ustalenia.
Postanowili się ukryć najważniejsze archiwa.
Część spalili część i ukrył to.
To właśnie dało początek ze słynnymi kuframi Pétaina
które powierzono różnym osobom ludzie, żeby ich ocalić.
Generalnie personel dyplomatyczny obce kraje.
Potem te archiwa dźwiękowe
było dane do ambasadora zaprzyjaźnionych krajów,
i ten ambasador przyjazne kraje je zachowały.
nigdy ich nie zwracając.
Ponad 70 lat po wojnie te akta
i zawarte w nich zapisy powierzchni w Niemczech.
Są na sprzedaż i to kto nabywa je w drodze sprzedaży
za kilka tysięcy euro jest Bruno Ledoux,
kolekcjoner francuski.
Co mnie zaintrygowało,
tacy właśnie byli bardzo ciężkie aluminiowe krążki,
i zdaję sobie sprawę że napisał „Przewodniczący Rady”,
„National Broadcast Radio” – mówię sobie że to wciąż zadziwiająca rzecz.
Słucham pierwszych płyt i tam słyszę dyskusje.
Słyszymy odgłosy, słyszymy hałas stołów.
Tam jesteśmy w sercu Historii.
Nagrania negocjacji rozejmu są świadkami dramatu
w którym zamyka się Francja od czerwca 1940 r.,
Ten haniebny ślad jest niewątpliwie wyjaśnienie ich długiego zniknięcia.
Po wojnie, nakładamy na to wszystko przykrywkę.
Są obiekty, nie jest ich wiele, ale są obiekty
które zostały zakopane, ukryte,
Ponieważ to było moment historii, który został wymazany.
Te nagrania się łączą Archiwum Narodowe
aby w końcu zostać zapłaconym w aktach Historii Francji.
Co ujawniają i sugerują pozwala nam wzbogacać naszą wiedzę
na strasznym Negocjacje Rethondesa
Rozejm z czerwca 1940 r jest aktem założycielskim reżimu Vichy
pod przewodnictwem marszałka Pétaina,
i niewątpliwie, jedna z najciemniejszych stron
naszej współczesnej historii.