Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το καλοκαίρι του 1940,
Η Γαλλία υποφέρει η μεγαλύτερη στρατιωτική ήττα
της ιστορίας του.
Τελείωσε, κατεβαίνουν οι Γερμανοί...
Η Γαλλία ηττήθηκε.
Είναι μια πλήρης καταστροφή.
Στην άκρη της αβύσσου, Ο Στρατάρχης Πετέν ζητά ανακωχή.
Η έκταση της ήττας είναι τέτοια που η ανακωχή ήταν απαραίτητη.
Είναι έτοιμοι να παραδεχτούν τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των απαράδεκτων.
στάδια του Χίτλερ η τελετή της Ρεθονδίας.
Αυτή είναι πραγματικά η αποθέωσή του.
Είναι αυτός που κάνει την παράσταση.
Ο Φύρερ ηχογραφεί κρυφά όλες οι διαπραγματεύσεις.
Στο όνομα του Φύρερ, η Γαλλία ηττάται.
Ένα μοναδικό αντίγραφο εγγράφηκε στο δίσκο θα παραδοθεί στον Στρατάρχη Πετέν.
Η υπέροχη εκδίκηση του 1918,
η μνήμη έπρεπε να διαιωνιστεί.
Το αντίγραφο θα εξαφανιστεί στο χάος από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το Κράτος αποφασίζει να εξασφαλίσει ορισμένο αριθμό αρχείων.
Το πιο εκπληκτικό είναι ότι βάζουμε τόσο καιρό να μάθω
ότι αυτά τα πολύτιμα έγγραφα υπήρχαν.
Η πρόσφατη ανακάλυψη αυτού του αντιγράφου των ηχογραφήσεων
τώρα μας επιτρέπει να το πω από μέσα
και για πρώτη φορά,
το δράμα που εκτυλίχθηκε στη Ρεθόνδη, μετά στο Βισύ.
θέλω να σου πω
ότι υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις που δεν θα δεχθούμε,
ανεξαρτήτως της έκβασης !
Καταλαβαίνεις καλά ότι στο μεταξύ,
οι εχθροπραξίες συνεχίζονται στον ρυθμό που ξέρεις.
Γαλλία, η μεγάλη στρατιωτική δύναμη ευρωπαϊκή ηπειρωτική,
καταρρέει μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Στην λαχανιασμένη Δημοκρατία,
η κυβέρνηση της 3ης Δημοκρατίας, με επικεφαλής τον στρατάρχη Pétain,
αίτηση, στις 17 Ιουνίου 1940, επειγόντως,
τους όρους μιας ανακωχής.
Το μόνο που μένει είναι να αναγνωρίσουμε Γερμανική υπεροχή.
Το μέγεθος της ήττας ήταν καθώς βιώνεται η ανακωχή
ως τρόπος να σταματήσει η αιμορραγία
και σώσε τα έπιπλα, κάπως.
Στο Μπορντό, η κυβέρνηση δεν έχει νέα
από τα πέντε μέλη της αντιπροσωπείας του αναχώρησε για το Παρίσι στις 20 Ιουνίου
με σκοπό τη διαπραγμάτευση της ανακωχής.
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας,
Στρατηγός Τσαρλς Χάντζιγκερ, ο διπλωμάτης Léon Noël,
Αντιναύαρχος Λε Λουκ και οι στρατηγοί Bergeret, Parisot
όντως φροντίστηκαν σε περιοδεία από τις γερμανικές αρχές.
Στέλνουμε αυτούς τους άνδρες
διασχίζουν τον Λίγηρα και μετά φθάνουν στο Παρίσι, στο ξενοδοχείο Monceau.
Τους βάζουμε να κοιμηθούν λίγο, λίγες ώρες.
Είναι κουρασμένοι πάντως.
Θα έχουν το δικαίωμα να περάσω μια ώρα,
για τους Παριζιάνους που έχουν ένα διαμέρισμα στο σπίτι
να αγκαλιάσουν την οικογένειά τους αν είναι ακόμα εκεί.
Το πρωί της 21ης ​​Ιουνίου, μετά από αυτή την ανάπαυση,
Στρατηγός Χάντζιγκερ,
ο επικεφαλής της γαλλικής αντιπροσωπείας, λαμβάνει πλήρη απαγόρευση
να έρθω σε επαφή με την κυβέρνηση του Μπορντό.
Τα μέλη του στη συνέχεια πιστεύουν ότι η συνάντηση θα ανοίξει σύντομα στο Παρίσι.
Η γαλλική αντιπροσωπεία σκέφτηκε να διαπραγματευτεί στο Παρίσι.
Οι Γερμανοί είναι εγκατεστημένοι στο Παρίσι από τις 14 Ιουνίου.
Στο Betz, υπάρχουν την πρεσβεία τους, όλα αυτά είναι γνωστά.
Η γαλλική αντιπροσωπεία μάθετε το πρωί
ότι η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο ξέφωτο της Ρεθόνδης,
στην ακριβή τοποθεσία όπου υπεγράφη η ανακωχή
της 11ης Νοεμβρίου 1918,
που τελείωσε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Είναι έκπληκτοι, Εξάλλου, δεν έπρεπε να είναι
γιατί έπρεπε να σκεφτούν, διαβάστε το Mein Kampf,
θα έπρεπε να έχουν εκτιμήσει την καλλιτεχνική πλευρά του Χίτλερ και να είσαι σίγουρος
ότι πήγαιναν στη Ρεθόνδη, αλλά δεν τους πείραξε.
Βρίσκεται στο δάσος Compiègne, στο Oise,
η εκκαθάριση της ανακωχής, ονομάζεται επίσης εκκαθάριση Ρεθόδων,
είναι το μέρος όπου το βαγόνι όπου υπογράφηκε η ανακωχή
από τις 11 Νοεμβρίου 1918
μεταξύ Γαλλίας, τους συμμάχους της και τη Γερμανία.
Το μέρος είχε επιλεγεί από τον Marshal Foch,
που αναζητούσε μια μοναξιά του τόπου
που έπρεπε να εξασφαλίσει ηρεμία, σιωπή, απομόνωση
σεβασμό στον ηττημένο αντίπαλο κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
Η ανακωχή ωστόσο καταστράφηκε Γερμανία και Χίτλερ.
Νοέμβριος 1918 παρέμεινε για εκείνον σαν ένα είδος λεκέ,
επομένως η ανάγκη να εκδικηθεί.
Το Rethondes 1918 είναι ένας εβραϊκός θρίαμβος,
και Rethondes 1940,
είναι ο Γερμανός και ο Άριος νικητής,
που αναδύεται με μεγαλοπρέπεια να σβήσει τα ίχνη
της ντροπής του 1918.
Μάλιστα, για αρκετές ημέρες,
Ο Χίτλερ προετοιμάζεται με μεγάλη προσοχή
και με τη μεγαλύτερη μυστικότητα
μια άξια γιορτή αυτής της ιστορικής εκδίκησης
της Γερμανίας έναντι της Γαλλίας.
Πολέμησε στη Γαλλία.
Ήταν στολισμένο του σιδερένιου σταυρού πρώτης τάξεως
στη βόρεια Γαλλία.
Εκεί έπαθε αέρια.
Για αυτόν ήταν σημαντικό πολύ ιδιαίτερος.
Άλλωστε όταν ακούει τις καμπάνες ανακοινώνοντας τη γερμανική ανακωχή,
το νιώθει μια απολύτως τρομερή ντροπή.
Αυτό σήμαινε για αυτόν, αυτή είναι μια σημαντική νίκη.
Η τελετή της Ρεθονδίας σίγουρα είχε αρχιτέκτονα τον Χίτλερ.
Ο Χίτλερ αποκαλείται συχνά αποτυχημένος καλλιτέχνης,
αλλά η πολιτική του είναι ένα πολύ επιτυχημένο έργο τέχνης.
Προφανώς έχει στον τρόπο σχεδιασμού της πολιτικής της,
η φιλοδοξία να γίνει πράξη ο Βαγκνερισμός,
κάπως, επεκτείνει το έργο του Richard Wagner
στο πεδίο πολιτική και ιστορία.
Στις 20 Ιουνίου 1940,
την ημέρα πριν την άφιξη Γάλλοι διαπραγματευτές,
η ομάδα πολιτικών και στρατιωτικών μηχανικών του 3ου Ράιχ,
η οργάνωση Todd, φτάνουν στη Ρεθόνδη.
Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση Το υπέροχο σκηνικό του Χίτλερ.
Αρχίζουν οι στρατιώτες με την αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής.
Στη συνέχεια καταστρέφουν με μάζα ένας τοίχος του Μουσείου Ανακωχής
για να βγάλει το αυτοκίνητο.
Τέλος, φέρνουν αυτό το βαγόνι της Ανακωχής
στην ακριβή του θέση τον Νοέμβριο του 1918,
περίπου εκατό μέτρα μακριά του κτιρίου που το στεγάζει.
Υπάρχει ένα μνημείο που αντιπροσωπεύει τον γερμανικό αυτοκρατορικό αετό,
ξυλοδαρμό από τους συμμάχους.
Μνημείο όπου εγγράφηκε,
από το 1918,
εδώ, γερμανική εγκληματική υπερηφάνεια ηττήθηκε.
Αυτό λένε οι γερμανικές αρχές
ότι ο Χίτλερ δεν θα χαρεί να τον δει, λοιπόν, έβαλαν μια μεγάλη σημαία.
Εν τω μεταξύ, την ίδια 20η Ιουνίου,
στα γαλλοβελγικά σύνορα, στο αρχηγείο του Χίτλερ
από Brûly-de-Pesche,
ο ενθουσιασμός είναι στο αποκορύφωμά του.
Ενώ βρισκόταν στη γαλλική πλευρά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να το βρεις
συμφωνία ανακωχής.
Από τη γερμανική πλευρά, μάλλον είμαστε απασχολημένοι να το γράφουμε.
Θα φέρουμε από το Βερολίνο
Ο διερμηνέας του Αδόλφου Χίτλερ, Paul Schmidt.
Ο Paul Schmidt φτάνει με αεροπλάνο
στο αρχηγείο του Χίτλερ.
Είναι αυτός που τη νύχτα,
μεταφράζει το σχέδιο σύμβασης.
Ο Schmidt είναι ένας από τους ανθρώπους,
χεράκια, μικρά ονόματα από την ιστορία,
που έπαιξε σχετικά σημαντικό ρόλο σε αυτή την τρομερή υπόθεση.
Είναι στη μικρή εκκλησία του χωριού
ότι το γενικό επιτελείο Γερμανική διπλωματική
απασχολημένος με το γράψιμο των συμβάσεων ανακωχής.
Όλη τη νύχτα, οι ομάδες, που περιλαμβάνει τον Paul Otto Schmidt,
εργασία υπό το φως των κεριών.
Ο μόνος θόρυβος, τελικά,
που θα ακούσει ο Σμιτ φτάνοντας σε αυτή την εκκλησία,
είναι το τρίξιμο γραφομηχανές.
Θα περάσει τη νύχτα του,
με τους γραμματείς γύρω του,
να μεταφραστεί όσο το δυνατόν ακριβέστερα από τα γερμανικά στα γαλλικά
αυτή η συμφωνία ανακωχής γιατί είναι τα αντίγραφα
που θα παραδοθούν στους πληρεξουσίους την επόμενη μέρα.
Ο Schmidt εξηγεί ότι, αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας,
Ήρθαν ο Κάιτελ και ο Χίτλερ
να ενδιαφερθώ λίγο σε αυτό που συνέβαινε.
Μόλις τελειώσει η εργασία,
πρέπει να φτάσουμε στη Ρεθόνδη το συντομότερο δυνατό, περισσότερα από 160 χιλιόμετρα μακριά.
Οι δρόμοι εξακολουθούν να είναι μποτιλιαρισμένοι εκατομμύρια εκτοπισμένοι και στρατιώτες.
Ο Paul Schmidt, κάποτε τις συμφωνίες ανακωχής που υπογράφηκαν,
θα επιστρέψει αμέσως στο αυτοκίνητο του Ρίμπεντροπ
και να οδηγείς σαν τρελός προς την Κομπιέν,
γιατί φοβούνται μήπως αργήσουν
και ότι ο Ρίμπεντροπ συνεχίζει να επαναλαμβάνει στον οδηγό του:
"Είναι αδύνατο ως διερμηνέας της ανακωχής»
«Μπορεί να αργήσει».
Για να τελειοποιήσετε τη διακόσμηση
και δημιουργήστε ένα συμβάν διεθνούς εμβέλειας,
πρέπει να γίνει γνωστό.
Είναι ο Joseph Goebbels,
με τις υπηρεσίες της της προπαγάνδας του Ράιχ που την οργανώνει.
Εντοπίζουν τα μέρη, μετά φέρνουν ανώτατο όριο ανταποκριτών
του διεθνούς Τύπου.
Εξ όσων γνωρίζω, δεν υπήρχε ξένο Τύπο
στη Ρεθόνδη το 1918.
Είναι μια πολιτική και στρατιωτική τελετή, μεταξύ στρατιωτών,
που αναγνώρισε το τέλος των εχθροπραξιών, αλλά δεν υπήρχε τέτοια σκηνοθεσία
εξαιρετικά ταπεινωτικό.
Οι Γερμανοί έφεραν φορτηγά με δημοσιογράφους.
Πολλοί Αμερικανοί… Ελβετοί, Ιταλοί, Ισπανοί.
Ο παγκόσμιος Τύπος είναι εδώ για να παρακολουθήσουν την ήττα της Γαλλίας
και την ταπείνωσή του.
Απομένει μια τελευταία λεπτομέρεια για να διευθετηθεί.
Ο Τύπος είναι καλεσμένος
και οι κάμερες της στρατιωτικής υπηρεσίας είναι έτοιμοι.
Το 1940, οι κάμερες δεν ήταν εξοπλισμένες συσκευές εγγραφής ήχου.
Ο ήχος εγγράφεται ξεχωριστά.
Για αυτήν την ιστορική τελετή, Ο Χίτλερ ρωτάει τους συνοδούς του
να ακούγεται κρυφά το βαγόνι της Ρεθόνδης
στην οποία πρέπει να λάβει χώρα την υπογραφή της ανακωχής.
Τα μικρόφωνα είναι κρυμμένα γύρω από το τραπέζι.
Για αυτήν την ηχογράφηση,
θα χρησιμοποιήσουν οι Γερμανοί πλαστικές μαγνητικές ταινίες
και το καταγραφικό που αναπτύχθηκε από την εταιρεία BASF.
Τεχνικοί του Στρατού είναι εγκατεστημένα στον τεχνικό υπολογιστή τους
κρυμμένο στο δάσος γύρω από το ξέφωτο.
Βασικά, οι Γερμανοί έζησαν αυτή τη στιγμή
ως απολύτως απαραίτητο,
η υπέροχη εκδίκηση του 1918 και η επιταγή των Βερσαλλιών.
Αφού υπήρξε αυτή η εκδίκηση,
ήταν απαραίτητο να διαιωνιστεί η μνήμη με όλα τα σύγχρονα μέσα.
Για τους Γερμανούς, καταγραφή αρχείων,
αντιπροσωπεύει ήδη μια τεχνολογική πρόοδος,
αφού δεν έχει γίνει ποτέ ακόμα.
Αντιπροσωπεύει το γεγονός της κατάψυξης, μια για πάντα,
στο δίσκο, οι συνομιλίες που έγιναν,
πάνω από όλα, ίσως για το μέλλον,
Γιατρός Γκέμπελς όντας κύριος της προπαγάνδας.
Για το μέλλον, ίσως ήταν η ευκαιρία, μια μέρα,
για να μπορέσετε να το χρησιμοποιήσετε ως μέρος μιας ταινίας.
Αυτή η νίκη επί της γαλλικής δύναμης και η τελετή που έρχεται,
Ο Χίτλερ τους απολαμβάνει με ακόμη περισσότερη χαρά
τι σκέφτεται εκείνη τη στιγμή που αυτές οι μέρες είναι μετρημένες.
Είναι η αποθέωση του καθεστώτος του Χίτλερ, αυτή είναι πραγματικά η αποθέωσή του.
Δηλαδή ότι ο Χίτλερ, από το 1938, θεώρησε ότι ήταν άρρωστος.
Νόμιζε ότι ήταν πολύ άρρωστος και νόμιζε ότι θα πέθαινε σύντομα.
Αυτός μπορεί να είναι ένας από τους λόγους που τον έκανε να επιταχύνει αυτή την ανακωχή,
είναι γιατί επανέλαβε στους γύρω του ότι ήθελε να ολοκληρώσει το «έργο» του
πριν πεθάνει.
Το μεσημέρι της 21ης ​​Ιουνίου 1940,
ενώ πρέπει να φτάσουν οι Γάλλοι λίγο αργότερα,
Ο Χίτλερ μπαίνει για πρώτη φορά στο ξέφωτο της ανακωχής.
Δεν κρύβει την ευτυχία του.
Ο Χίτλερ έκανε την είσοδό του σε μια μεγάλη Mercedes,
Το σημαιοφόρο του Φύρερ υψώνεται στον ιστό.
Στις 3:30 μ.μ. της ίδιας ημέρας,
Γάλλοι διαπραγματευτές επιτέλους φτάνουν στον προορισμό τους,
κατά μήκος του διαδρόμου που οδηγεί στο ξέφωτο.
Η εταιρεία Groz Deutschland, Η προσωπική φρουρά του Χίτλερ,
τους παρουσιάζουν τα όπλα τους με φανφάρες.
Κατά την άφιξή τους, ανακαλύπτουν με τρόμο
αυτό το ξεκαθάρισμα της ανακωχής της Ρεθόνδης.
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας,
Στρατηγός Τσαρλς Χάντζιγκερ, ο διπλωμάτης Léon Noël,
Αντιναύαρχος Λε Λουκ και ο στρατηγός Jean Bergeret
καταλάβετε ότι είναι το αποκορύφωμα της παράστασης.
Θα ζητήσουμε από την τιμητική εταιρεία να αποδώσει τις τιμές.
Πράγματι, για τους Γάλλους,
είναι πολύ απαιτητικό, είναι πολύ αγχωτικό
για να δεις όλους αυτούς τους στρατιώτες στη σειρά, υπέροχο με τη μουσική.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους
όταν φτάνει ο Χάντζιγκερ μπροστά στο βαγόνι της Ρεθόνδης,
θα δυσκολευτεί πολύ να μπει εκεί.
Υπάρχει ένα εξαιρετικά ταπεινωτικό θέαμα,
και όλα αυτά συμβαίνουν μπροστά στα μάτια σου του ξένου Τύπου και ειδικότερα
του αμερικανικού Τύπου.
Υπάρχει ο Αμερικανός ανταποκριτής, William Scherer, λοιπόν, οι Η.Π.Α
που είναι ουδέτερα,
παρακολουθήστε ζωντανά την ταπείνωση της γαλλικής κυβέρνησης.
Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Η ταπεινωτική τελετή διευθετήθηκε σαν μουσικό χαρτί.
Η αντιπροσωπεία δεν γνωρίζει ακόμη τις ρήτρες της ανακωχής
που γράφτηκαν από τους Γερμανούς.
Κατά την άφιξη των πληρεξουσίων, όταν μπαίνουν στο βαγόνι,
Γερμανικές αρχές μέσα θα σηκωθεί.
Ο Χίτλερ θα χαιρετήσει, επιπλέον, με τον χιτλερικό χαιρετισμό.
Οι τέσσερις Γάλλοι θα εγκατασταθούν γύρω από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Είναι από τις 3:30 μ.μ. της 21ης ​​Ιουνίου, που αρχίζουν να ηχογραφούν οι Γερμανοί
όλων των συνομιλιών μέσα στο βαγόνι,
εν αγνοία των Γάλλων.
είναι η πρώτη φορά, από την έναρξη του Β' Πολέμου
ότι αυτές οι ιστορικές καταγραφές μεταδίδονται.
Εκτός από τον Χίτλερ, το επιτελείο του, Γερμανοί τεχνικοί,
Στρατάρχης Πετέν και ορισμένα μέλη της κυβέρνησής του,
κανείς δεν το έμαθε ποτέ.
[Ήχος στα γερμανικά]
Υπάρχουν γραπτές αναφορές,
αλλά δεν είναι πλήρεις.
Αυτές οι αδημοσίευτες ιστορικές καταγραφές,
είναι Γάλλος συλλέκτης που το απέκτησε.
Στη συνέχεια υπάρχουν στο βαγόνι:
Αδόλφος Χίτλερ, Χέρμαν Γκέρινγκ, Ρίμπεντροπ, Ρούντολφ Χες
και οι Γερμανοί στρατηγοί Keitel και Jodl.
Από τη γαλλική πλευρά,
υπάρχουν όλα τα μέλη της αντιπροσωπείας με επικεφαλής τον στρατηγό Χάντζιγκερ.
Ο στρατηγός Κάιτελ αρχίζει να διαβάζει μια δήλωση που έγραψε ο Χίτλερ.
[Ήχος στα γερμανικά]
Στο όνομα του Φύρερ, Πρέπει να σας κάνω την εξής δήλωση,
είναι 11 Νοεμβρίου 1918, στο ίδιο αυτοκίνητο,
που ξεκίνησε έτσι η δοκιμασία του γερμανικού λαού.
Οτιδήποτε μπορεί να επιβληθεί σε έναν άτιμο λαό,
σε ηθική υποβάθμιση, σε ανθρώπινο και υλικό πόνο,
λήφθηκε αρχικά εδώ.
Η Γαλλία ηττήθηκε.
Η γαλλική κυβέρνηση
προσευχήθηκε η κυβέρνηση του Ράιχ
για να τον ενημερώσω Γερμανικές συνθήκες
για τη σύναψη ανακωχής.
Ο Χίτλερ κάθεται στην ίδια καρέκλα πού ήταν ο Γάλλος στρατάρχης το 1918,
και μπροστά του, καημένη ο Χάντζιγκερ...
Τότε, ο Χίτλερ δεν είπε τίποτα, αλλά προφανώς, είναι χαρούμενος.
Όπως το 1918, είναι μέσα στο βαγόνι
ότι η συμφωνία ανακωχής γράφτηκε και μεταφράστηκε το προηγούμενο βράδυ,
τους δίνεται παρουσία του Χίτλερ.
Θα τους δώσουμε, εκείνη την ώρα,
τα αντίγραφα συμφωνίες ανακωχής.
Αυτή είναι η στιγμή που ο Χίτλερ θα αποφασίσει να αποχωρήσει από τη συνεδρίαση,
οπότε θα σηκωθεί,
ακολουθώντας τον Hermann Goering, από τους Rudolf Hess και Ribbentrop.
Ο Χίτλερ χαιρετά για λίγο τον Χάντζιγκερ.
Τα μαγνητόφωνα συνεχίζουν την εγγραφή ο ήχος του Χίτλερ που φεύγει από το βαγόνι του τρένου.
Ακόμα δεν λέει τίποτα.
Όταν κατέβηκε από το βαγόνι,
ακούμε τη φανφάρα να παίζει ο γερμανικός ύμνος για τον Φύρερ.
Φεύγοντας από το βαγόνι, Ο Χίτλερ για άλλη μια φορά
πήγαινε αναθεώρηση την τιμητική εταιρεία
του τμήματος Groz Deutschland,
και τότε ο γερμανικός ύμνος θα σκάσει,
και για αυτο
οι πληρεξούσιοι που είναι στο βαγόνι δεν πρόκειται να καθίσουν,
επειδή οι Γερμανοί ομολόγοι τους απέναντι, στέκονται, και αυτός είναι ο ύμνος τους.
Ο Χίτλερ παραμένει στη Ρεθόνδη.
Στρατηγός Keitel, Στρατηγός Jodl και ο διερμηνέας Paul Otto Schmidt,
παρών στον στρατηγό Χάντζιγκερ η σύμβαση ανακωχής.
Ο Keitel είναι ο αρχηγός του προσωπικού Γερμανικοί στρατοί
και ο Jodl είναι ο δεύτερος του.
Τους επέλεξε ο Χίτλερ
να επιτύχω και συνάψτε αυτή την ανακωχή.
Επιλέγει τον Κάιτελ επειδή είναι άνθρωπος γραφείου,
είναι γραφειοκρατικός στρατιώτης
από την οποία δεν θα έχει τίποτα να φοβηθεί.
Για να μπορώ να ακούω αποσπάσματα από αυτές τις ιστορικές συνομιλίες,
έχουμε ανασυγκροτήσει μέσα στο βαγόνι της Ρεθόνδης
με ηθοποιούς με στολές και κοστούμια εποχής
Στις 5 μ.μ. της 21ης ​​Ιουνίου 1940,
Γάλλοι και Γερμανοί βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Στις 5:30 μ.μ.
οι Γερμανοί πιστεύουν ότι θα το τελειώσουν πολύ γρήγορα.
Θέλουν να μάθουν την έκταση αρμοδιότητες της γαλλικής αντιπροσωπείας.
Ο Κάιτελ ρωτά μέσω του διερμηνέα του.
Η γερμανική κυβέρνηση
και ο αρχιστράτηγος Γερμανικοί στρατοί
εξέτασε η γαλλική αντιπροσωπεία
ως αντιπροσωπεία πληρεξουσίων.
Νιώσαμε ότι πρέπει να έχετε
όλες τις απαραίτητες εξουσίες να διαπραγματευτεί και να υπογράψει.
Θα το καταλάβει ο στρατηγός μου σε τόσο σοβαρά θέματα,
που αφορούν ολόκληρη τη μοίρα από τη Γαλλία,
δεν μπορώ έβαλα εγώ υπογραφή
στα ουσιαστικά πράγματα, χωρίς να αναφέρεται στην κυβέρνηση.
ρωτάω λοιπόν
αν θα είναι δυνατό για μένα να το παραπέμψει στη γαλλική κυβέρνηση.
Ο Keitel εκπλήσσεται από αυτό ρωτούν οι Γάλλοι
να μπορούν να συζητήσουν με την κυβέρνησή τους.
Είναι τρομερά έκπληκτος,
γιατί είναι απόλυτα πεπεισμένος
που είχαν οι Γάλλοι επίσημη εντολή για την υπογραφή της ανακωχής,
σε κάθε περίπτωση να το συζητήσουμε ορισμένα σημεία, αλλά για να το υπογράψω,
και εκπλήσσεται που πρέπει να ρωτήσουν κυβερνητική συμφωνία.
Οι Γάλλοι το προσέχουν του κειμένου.
Πριν την αναχώρησή του ο στρατηγός Χάντζιγκερ είχε ληφθεί από τον Pétain,
παρουσία του διοικητή αρχηγός των στρατευμάτων, στρατηγός Weygand.
τον είχε διατάξει ο Πετέν να διακόψει τη διαπραγμάτευση
αν η Γερμανία απαιτούσε ολοκληρωτική παράδοση ή μέρος του στόλου,
η κατάληψη της μητρόπολης και η αυτοκρατορία.
Σε αυτά τα τρία σημεία προστίθενται την απαγόρευση παράδοσης αεροσκαφών.
Είναι ένα είδος ανακούφισης,
γιατί περίμεναν πολύ χειρότερα.
Οι τρεις προϋποθέσεις ποιες ήταν οι συνθήκες υπό τις οποίες
η γαλλική κυβέρνηση δεν ήθελα να γυρίσω,
δηλαδή: σώστε τον στόλο, σώσει την αυτοκρατορία
και αποφύγετε την πλήρη κατάληψη της επικράτειας,
Ο Χίτλερ τους δέχεται,
ενώ κάποιοι στο στρατόπεδό του, κάποιοι από τους συμμάχους του,
τον ώθησε να γονατίσει τη Γαλλία.
Μετά το διάβασμα, τα σημεία στα οποία επέμενε ο Pétain
φαίνονται σεβαστά.
Μια χειρονομία προς τη Γαλλία από τον Χίτλερ
ή καρπός ενός έξυπνου πολιτικού υπολογισμού;
Εκεί επίσης,
αυτή η «τέρψη» του Χίτλερ
εξηγείται από το ίδιο το πλαίσιο της ανακωχής.
Ο Χίτλερ ήδη σκέφτεται την επόμενη κίνηση.
Θα προχωρήσουμε σε συμφωνία; με τους Βρετανούς,
ή θα συνεχιστεί ο πόλεμος;
Υπάρχουν αυτές οι δύο επιλογές, δεν ξέρουμε ακόμα.
Ο Χίτλερ θέλει να το τελειώσει όσο το δυνατόν συντομότερα,
πρώτον γιατί θέλει επιστροφή στην Αγγλία.
Μετά θέλει να δείξει στους Άγγλους
ότι η γαλλική ανακωχή είναι κατά τη γνώμη του αρκετά γενναιόδωρος,
και επομένως, μη επίτευξη ανακωχής, αλλά συνθήκη ειρήνης με τους Άγγλους
σχετικά γρήγορα και γυρίστε πίσω προς την Ανατολή.
Χάρη σε αυτή την επιεική ανακωχή φαινομενικά,
ο Φύρερ καθιέρωσε ένα διαβολικό κόλπο
που προβλέπει δύο σενάρια.
Το πρώτο, αυτό της γερμανικής ειρήνης με τη Μεγάλη Βρετανία.
Αν η Αγγλία κάνει απολογισμό και υπογράψτε την ειρήνη,
υπάρχει μια σειρά από ρήτρες στην ανακωχή που γίνονται
για να τον ενθαρρύνω να το κάνει,
Προτάσεις που λένε:
«Όταν επιστρέψει η ειρήνη, θα συμβούν τέτοια πράγματα»
πράγματα που ενδιαφέρουν καταπληκτικά Αγγλία,
ειδικότερα η εκκένωση από τις ακτές του Ατλαντικού
από τον γερμανικό στρατό.
Είναι πλήρης.
Μετά υπάρχει το άρθρο 8 στον γαλλικό στόλο,
που λέει ότι η Γερμανία δεν έχει στόχο
σε αυτόν τον στόλο την ημέρα της ειρήνης.
Είναι προφανώς ένα τεράστιο σήμα προς το Λονδίνο,
όσο και προς την Ουάσιγκτον, επιπλέον,
ώστε αυτές οι δύο εξουσίες ζυγίζουν το πολύ
υπέρ της ανάκαμψης γενική ειρήνη.
Φτιάχνεται το δεύτερο σενάριο να διευθετήσει την υπόθεση της Γαλλίας
στο πλαίσιο ενός πολέμου εναντίον του Τσόρτσιλ.
Αυτή τη στιγμή,
θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρον
να ταράξει τη Γαλλία
στο γερμανικό στρατόπεδο
και στο αντιβρετανικό στρατόπεδο.
Κατά συνέπεια, μετρώντας τις ρήτρες,
με το να μην πας μέχρι το τέλος της βαρβαρότητας,
μπορούμε να φέρουμε τους Γάλλους
να μπεις σε αυτό το παιχνίδι.
Έτσι, αυτός είναι ο υπολογισμός που γίνεται.
Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη σημεία που ανησυχούν τη γαλλική αντιπροσωπεία.
Οι νικητές απαιτούν την παράδοση Γαλλικά αεροπλάνα στον γερμανικό στρατό.
Ρωτάνε κι αυτοί ότι ο στρατιωτικός στόλος
να επαναπατριστεί στην ηπειρωτική Γαλλία.
Τέλος, το άρθρο 19 της σύμβασης
απαιτεί από τη γαλλική κυβέρνηση απαιτείται να παραδώσει κατόπιν αιτήματος
όλοι οι Γερμανοί ορίζονται από την κυβέρνηση του Ράιχ
και που βρίσκονται στη Γαλλία.
Ανίκανος να υπογράψει την ανακωχή χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης του Μπορντό,
Στρατηγός Χάντζιγκερ αίτημα επικοινωνίας
με τον εποπτεύοντα υπουργό του.
Τι θα ήταν χρήσιμο για μένα
είναι να βάλω τον εαυτό μου από το τηλέφωνο
όσο το δυνατόν συντομότερα με την κυβέρνησή μου.
[Ήχος στα γερμανικά]
Καταλαβαίνεις καλά ότι στο μεταξύ,
οι εχθροπραξίες συνεχίζονται στον ρυθμό που ξέρεις.
Ξέρω.
Υπάρχουν προϋποθέσεις
που μπορούμε να δεχτούμε και να συζητήσουμε αμέσως, αν θέλετε να το συζητήσουμε,
αλλά υπάρχουν άλλοι που είναι αμείλικτοι.
Ξέρεις όλη την αγάπη Γάλλοι για τη χώρα τους.
Ο στρατηγός Jodl λέει ότι η συζήτηση για νομικά ζητήματα,
μην μας προωθήσετε με κανέναν τρόπο στην παρούσα κατάσταση,
αλλά είναι θέμα γνώσης αν η Γαλλία θέλει να συνεχίσει τον πόλεμο
ή αν θέλει να σταματήσει τις εχθροπραξίες.
Μετά από μερικά λεπτά διάλειμμα,
Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται στις 6:30 μ.μ.
Γερμανοί αξιωματικοί γίνονται όλο και πιο απειλητικές.
Δεν πρέπει να είναι η γαλλική αντιπροσωπεία
αφήνει αμφιβολίες.
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται
και οι εχθροπραξίες δεν θα σταματήσουν.
Δεύτερον, θυμάται ο Στρατηγός Συνταγματάρχης
ότι οι ίδιες οι αρχές της σύμβασης
δεν μπορεί να τροποποιηθεί.
Το καταλαβαίνω αυτό Είναι αυτό κάποιου είδους τελεσίγραφο;
Πρέπει να τελειώσουμε γρήγορα
και είναι επίσης απαραίτητο
ότι οι ίδιες οι αρχές της συμφωνίας διατηρούνται
…
όπως αναφέρονται
στο έγγραφο που έχεις μπροστά σου.
Τους προσφέρουμε να έχουν μια τηλεφωνική γραμμή
μεταξύ Μπορντό και Κομπιέν,
και προς μεγάλη γερμανική κατάπληξη,
υπήρχαν ραδιοφωνικές συνδέσεις.
Στήσαμε μια σκηνή για τους Γάλλους, μια πολύ ωραία σκηνή, παρεμπιπτόντως,
όχι πολύ μακριά από το βαγόνι,
και της Γερμανικής Υπηρεσίας Μεταφοράς
προσπαθώντας να βάλεις μια γραμμή στη μέση του δάσους Compiègne,
να πετύχει την απόκτηση επικοινωνία με το Μπορντό.
Γεια σου, μπορείς ρωτήστε τον στρατηγό Weygand;
Ναι στρατηγέ μου.
Ναι, δεν κόβω.
Πρέπει να διατηρήσουμε την επικοινωνία.
Οι Γερμανοί πάντα ακούνε συνομιλίες, ακόμα και τηλεφωνικές συνομιλίες.
Από αυτό, διατήρησαν μόνο την αρχή.
- Γειά σου ! - Ναί ?
- Εδώ είναι ο στρατηγός... ο στρατηγός μου. - ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
- Του δίνω τη συσκευή.
Στις 20:15 χτυπάει το τηλέφωνο στο γραφείο του Weygand.
Στη γραμμή, Huntziger.
Γειά σου !
Γεια, αρχηγείο, ποιος είναι στο τηλέφωνο;
Στρατηγός Γουέιγκαν.
Στρατηγέ Weygand, ναι, στρατηγέ μου, Είναι ο Χάντζιγκερ.
Ο Χάντζιγκερ τίθεται επιτέλους σε σχέση με το Μπορντό.
Τοποθετείται σε άμεση επαφή με τον στρατηγό Weygand,
που, ας θυμηθούμε, είναι αυτό που συνόδευε τον Στρατάρχη Φοχ
το 1918 στο ίδιο αυτό βαγόνι.
Έχει πολύ μεγάλη σημασία,
έχει τεράστια απήχηση γι' αυτόν.
Ο Huntziger είπε στον Weygand:
Είμαι σε μια σκηνή δίπλα στο βαγόνι που ξέρεις,
και ο Weygand, σε αυτή τη λέξη: «Ο καημένος μου φίλος».
Στρατηγέ, με καταλαβαίνεις;
Ναι σε καταλαβαίνω.
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας υπαγορεύει στον υπουργό του
τους όρους της ανακωχής.
Δύσκολες καταστάσεις, αλλά όχι άτιμο,
ολοκληρώσει αμέσως Huntziger και Weygand.
Οι Γάλλοι στο Μπορντό πρόκειται να τους χτυπήσουν και θα τα μεταδίδει, σελίδα μετά από σελίδα,
στον Πετέν, που προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει γύρω του
έναν πυρήνα υπουργών, με τους οποίους να συζητήσουν συμφωνίες ανακωχής.
Στο Μπορντό, είναι μέρα το μεγαλύτερο από το δράμα του 1940.
Ξεκινά στις 22 Ιουνίου από το Υπουργικό Συμβούλιο
γύρω από το Lebrun και το Pétain,
να συζητήσω όρους της ανακωχής.
Κάποιοι υπουργοί που ο Pétain μπόρεσε να συγκεντρώσει, να παρευρεθεί.
Υπάρχει κυρίως ο Weygand,
Chautemps και Darlan.
Ναύαρχος Ντάρλαν αρνείται να υπογράψει την ανακωχή
αφού διάβασε τις γερμανικές συνθήκες στον γαλλικό στόλο,
που απαιτούν τον επαναπατρισμό του στα λιμάνια του Ατλαντικού
υπό γερμανικό έλεγχο.
Οι Άγγλοι θα τους βομβαρδίσουν και αυτό θα ήταν φυσιολογικό, αυτό θα ήταν το παιχνίδι τους.
Θα καταλαβαίναμε ότι δεν αφήνει οι μονάδες του φτάνουν μέχρι τη Βρέστη,
ακόμα κι αν ο Χίτλερ ορκίζεται φτύσιμο ότι δεν έχει σχέδια για αυτήν.
Αυτό δεν είναι σοβαρό.
Σε περιόδους πολέμου,
δεν αφήνουμε κάνε τέτοια πράγματα
υπολογίζοντας στον λόγο τιμής του εχθρού.
Ένα άλλο άρθρο είναι προβληματικό κατά τη διάρκεια αυτού του υπουργικού συμβουλίου.
Αυτό είναι το άρθρο 19 της σύμβασης ανακωχής,
που σημειώνει τη σελίδα ο πιο άτιμος από τη γαλλική πλευρά.
Η γαλλική κυβέρνηση πρέπει να παραδοθεί στους Γερμανούς
όλους τους αλλοδαπούς υπηκόους που βρήκε καταφύγιο στη Γαλλία,
ειδικότερα, οι αντιναζί Αυστριακά ή Γερμανικά,
που κατέφυγε στη Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Όλοι οι εθνικοί που θα μπορούσαν να είναι πολεμιστές,
που στο μυαλό τους, είναι πολεμιστές.
Οι υποκινητές του πολέμου ίσοι με τους Εβραίους.
Ήμασταν μια φιλόξενη γη για τους αντιναζιστές πρόσφυγες.
Έτσι λέμε ένα εντελώς άτιμο άρθρο.
Εκεί, έχουμε τον Χίτλερ στα έργα του
που αποτελούνται από την τοποθέτηση του δακτύλου σε ανθρώπους με ντροπιαστικά εργαλεία,
αφήνοντάς τους να πιστέψουν στην αρχή ότι είναι μικρό πράγμα.
Έχει όνομα, είναι κακό.
Τα ξημερώματα της 22ας Ιουνίου και μετά από μια νύχτα συζήτησης,
επίλεκτη επιτροπή γράψτε μια λίστα αντιπροτάσεων.
Προκαταρκτικά, η μη κατάληψη του Μπορντό,
και ο Pétain στέλνει ένα προσωπικό μήνυμα στον Χίτλερ.
Στο άρθρο 2:
Εκείνο το Παρίσι και τα τμήματα γύρω του δεν είναι απασχολημένοι.
Στο άρθρο 19:
Που δεν το παραδίδουμε στους Γερμανούς υπηκόους τους που έχουν καταφύγει στη Γαλλία.
Τέτοια παράδοση θα ήταν αντίθετο με την τιμή.
Στο άρθρο 5:
Ότι τα γαλλικά αεροπλάνα δεν παραδίδονται.
Στο άρθρο 22:
Ότι η ανακωχή πρέπει να τεθεί σε ισχύ
πριν το συμπέρασμα της ιταλικής ανακωχής.
Τέλος, στο άρθρο 8:
Ότι γαλλικά πολεμικά πλοία έχουν σταλεί,
όχι στο λιμάνι καταγωγής τους του Ατλαντικού καιρού ειρήνης,
αλλά παραμένουν στη Βόρεια Αφρική.
Μέτρο προς το οποίο Ναύαρχος Ντάρλαν.
Το Υπουργικό Συμβούλιο συναντιέται ξανά στο Μπορντό,
και εκεί, βλέπουμε ότι ο Ντάρλαν υποχωρεί ήδη.
Η νύχτα έφερε κακές συμβουλές.
Στο υπουργικό συμβούλιο της νύχτας,
Ο Γουέιγκαντ είχε πέσει πάνω του
λέγοντας: «Δεν πρόκειται να αποτύχεις την ανακωχή με τα καραβάκια σου».
Ο Weygand παραιτήθηκε εντελώς.
Στις εννεα ακριβως,
Ο Weygand τηλεφωνεί στον Huntziger αντιπροτάσεις.
Στη Ρεθόνδη, Η συνεδρία συνεχίζεται στις δέκα.
Οι Γάλλοι αντιπρόσωποι έχοντας μπροστά τους μόνο τον Κάιτελ
και ο μεταφραστής του Paul Otto Schmidt.
Η ατμόσφαιρα είναι τεταμένη.
Είναι η διαπραγμάτευση τελευταία ευκαιρία.
Αρχίζει με δήλωση του Huntziger.
Ο στρατάρχης Pétain μίλησε χθες
μια πολύ επείγουσα προσωπική έκκληση
στον Καγκελάριο του Ράιχ
ρωτώντας τον ότι οι Γερμανοί προελαύνουν στο Μπορντό
να σταματήσει για να επιτραπεί στην κυβέρνηση να χτίσει
τη συζήτησή του με απόλυτη ελευθερία.
Δεν έλαβε καμία απάντηση και με χρεώνει να ρωτήσω
αν μπορούμε να του δώσουμε αυτή την απάντηση.
ρωτάει ο Πετέν ότι η κυβέρνηση του Μπορντό,
είναι, κατά κάποιο τρόπο, προστατευμένο,
ότι οι Γερμανοί μην πας εκεί.
Η γερμανική απάντηση είναι ξεκάθαρη, αυξάνουν την πίεση.
επισημαίνει ο στρατηγός Keitel
ότι είναι σε θέση
να δώσει στο όνομα του Φύρερ, μια απάντηση
από τη στιγμή που έχουμε επίσης
η καταφατική απάντηση της γαλλικής αντιπροσωπείας στη συμφωνία μας.
Ο Χίτλερ απαντά ότι δεν τίθεται θέμα.
Αρκεί να μην είναι η ανακωχή πλήρως διαπραγματευθείσα και υπογεγραμμένη,
οι Γερμανοί θα συνεχίσουν την προέλασή τους.
Έτσι, η γαλλική κυβέρνηση είναι πραγματικά παγιδευμένος σε μια παγίδα.
Ξέρει ότι αν δεν υπογράψει την ανακωχή, υπό τις συνθήκες που απαιτούσε ο Χίτλερ,
οι Γερμανοί θα φτάσουν στο Μπορντό και θα τους κάνει φυλακισμένους.
Τα μαγνητόφωνα καταγράφουν τα πάντα.
Αρχίζουν οι διαπραγματευτές συζήτηση για το άρθρο 5
Σχετικά με Γαλλικά στρατιωτικά αεροπλάνα.
καταλαβαίνω καλά ότι αυτά τα γαλλικά στρατιωτικά αεροπλάνα
δεν πρέπει πλέον να χρησιμοποιείται εναντίον της Γερμανίας,
αλλά, παραδώστε αεροπλάνα για μαχητές
είναι επίσης σοβαρό παρά για έναν μαχητή του στρατού
να παραδώσει το σπαθί του.
Είναι πολύ μεγάλη ταπείνωση που θα τους επιβάλλονταν.
Αυτή η αεροπορία δεν είναι τεράστια.
Δεν ήταν ήδη το δυνατό σημείο του γαλλικού στρατού,
αλλά επιπλέον ο στρατηγός Vuillemin
ποιος δεν ήταν στον γαλλικό στρατό,
ευνοϊκότερο για την ανακωχή,
πέρασε όλα τα αεροσκάφη σε πτητική κατάσταση
στις ακτές της Βόρειας Αφρικής.
Κι ας δώσουμε την εντολή για τα πληρώματα να παραδώσουν τα αεροπλάνα,
Δεν νομίζω ότι θα το κάνουν.
Θα καταστρέψουν τα αεροπλάνα τους.
Επομένως, προτείνει η γαλλική κυβέρνηση
παρά η λέξη παράδοση να αντικατασταθεί από την καταστροφή.
Πριν από τη μετάδοση αυτή την ευχή στον Στρατάρχη Γκέρινγκ,
ποια μέτρα έχουν ληφθεί για τη διασφάλιση
ότι ενώ αυτή η συζήτηση συνεχίζεται,
ολόκληρη η γαλλική αεροπορία ή μεμονωμένους οδηγούς
μην παραδίνεσαι σε μη γαλλικό έδαφος
για να μπορέσει να συνεχίσει τον αγώνα κατά της Γερμανίας;
μπορώ να πω ότι κανένα αεροπλάνο δεν έχει ήδη φύγει
και δεν θα φύγει
για μια περιοχή όπως αυτά που μόλις ανέφερες.
Γάλλοι διαπραγματευτές ρώτα και πάρε
μη παράδοση αεροπλάνων.
Με βάση αυτή την πρώτη επιτυχία,
οι πληρεξούσιοι Επίθεση άρθρο 8
που δημιουργούν τεράστια προβλήματα.
Οι Γάλλοι δεν θέλουν επαναπατρίσουν τον ισχυρό στρατιωτικό τους στόλο
στα λιμάνια του Ατλαντικού που κατελήφθη από τους Γερμανούς
και εκτίθεται στους βρετανικούς βομβαρδισμούς.
Αν αφήσουμε τις βάρκες μας, όπως υποδείξατε,
στα γαλλικά λιμάνια του Ατλαντικού ή της Μάγχης,
είναι πολύ πιθανό ότι η βρετανική αεροπορία
έρχεται να επιδιώξει να τους καταστρέψει.
Ζητάμε, λοιπόν, προσωρινά,
ενώ υπάρχουν εχθροπραξίες με την Αγγλία,
να τους προφυλάξει.
Στρατηγός Keitel,
ο οποίος κατά καιρούς αποχωρεί από τη συνεδρίαση
να πάω να συμβουλευτώ τον Χίτλερ, λέγοντας έτσι,
γιατί ο Keitel λέει:
«Μπορούμε να επανεξετάσουμε την ερώτηση λιμάνια στάθμευσης στόλου»,
«αλλά εσύ υπογράφεις Το άρθρο 8 ως έχει».
Ο συνταγματάρχης διαφωνεί και δεν αποδέχεται τη γαλλική πρόταση,
αλλά δηλώνει ότι πρέπει να κρατηθεί στην επιτροπή ανακωχής
για τη διευθέτηση των εκτελεστικών ρητρών.
Για τη χρήση του Τσόρτσιλ, του Χάλιφαξ, του Ρούσβελτ,
παραμένει άρθρο 8.
Για γνώση αγγλικών τις ρήτρες της σύμβασης ανακωχής,
είναι σαν να παραδίδουν οι Γάλλοι ο πολεμικός τους στόλος στους Γερμανούς.
Σήμερα το απόγευμα της 22ας Ιουνίου, μέλη της αντιπροσωπείας
συνεχίστε να μιλάτε με τον Keitel
και ξεκινήστε μια συζήτηση ιδιαίτερα ευαίσθητη
στο άρθρο 19.
Η γαλλική κυβέρνηση θεωρεί
τη ρήτρα παράδοσης όλων των Γερμανών υπηκόων
ορίστηκε από την κυβέρνηση του Ράιχ
ως αντίθετο προς την τιμή
λόγω της άσκησης του δικαιώματος ασύλου.
Ζητάμε τη διαγραφή της παραγράφου 19 δεύτερο εδάφιο.
Ο γερμανικός στρατός θεωρούν Γερμανούς μετανάστες
σαν το μεγαλύτερο υποκινούν τον πόλεμο.
Είναι αυτοί που υποκίνησαν το μίσος
και που πρόδωσαν το ίδιο τους το έθνος.
Γι' αυτό επιμένουμε ώστε να μπορούν να παραδοθούν κατόπιν αιτήματος
στην Γερμανία.
Πάλι σε αυτό, Keitel, δηλαδή ο Χίτλερ,
συμφωνεί να πει:
«Σε ανησυχεί αυτό το πράγμα;»
«Θα το εφαρμόσουμε μόνο για αυτούς που υποκινούν τον πόλεμο».
«Οι Γερμανοί υπήκοοι που δεν υποκίνησαν δηλαδή στον πόλεμο»
«Αυτοί είναι ήσυχοι».
Το αίτημα παράδοσης θα περιοριστεί σε αυτές τις ειδικές κατηγορίες
υποκινούν τον πόλεμο γερμανικής υπηκοότητας,
Γερμανοί υπήκοοι.
Το 99% από αυτούς ήταν αποφασιστικοί αντίπαλοι
στον Χίτλερ και στο ναζιστικό καθεστώς.
Πράγματι, οι Γάλλοι θα παραδώσει στους Γερμανούς
μια σειρά από αντιναζί
που πίστευαν ότι θα έβρισκαν καταφύγιο στη Γαλλία.
Αυτή η ρήτρα είναι το πρελούδιο για μελλοντικές συλλήψεις και απελάσεις.
Στο άμεσο μέλλον, Ο Πετέν ανησυχεί
της έκτασης της γερμανικής κατοχής στην επικράτεια.
Η κυβέρνηση Πετέν θέλει να εγκατασταθεί στο Παρίσι,
αυτό είναι το αίτημά του, τον άμεσο ισχυρισμό του
και εξάλλου φαίνεται υπό τις συνθήκες ανακωχής.
Η γαλλική κυβέρνηση
μπορεί να εγκατασταθεί στο Παρίσι κατόπιν απλής αίτησης.
Παρίσι, κέντρο όλων των δυνάμεων
είναι η πρόκληση αυτής της νέας προσπάθειας διαπραγμάτευση.
Η κυβέρνηση ζητά να ανακτήσει το Παρίσι, δεν κατέχονται από τους Γερμανούς,
και οι διαπραγματευτές έχουν άλλη απαίτηση.
Η γαλλική κυβέρνηση απαιτεί τη σύνδεση του κεφαλαίου,
κατά τρόπο ανεξάρτητο,
μέσα από ένα είδος διαδρόμου για να μπορέσει να επικοινωνήσει
με μη κατεχόμενα εδάφη.
Ο στρατηγός επαναλαμβάνει που είναι αδύνατο να δώσουν,
αυτή τη στιγμή, μια σταθερή δέσμευση σε αυτό το θέμα.
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη.
Η Δημοκρατία μπορεί να αποκατασταθεί στο Παρίσι,
αλλά υπό γερμανική κατοχή.
Ενώ οι Γερμανοί καταγράψτε αυτές τις ιστορικές διαπραγματεύσεις,
η γαλλική αντιπροσωπεία αναφέρεται σε ένα τελευταίο κρίσιμο σημείο
που δημιουργεί πρόβλημα:
Το γεγονός ότι πρέπει υπογράψει πρώτα την ανακωχή
με τη Γερμανία και την Ιταλία για να βάλει τέλος στη γερμανική προέλαση
που απειλεί την κυβέρνηση πρόσφυγας στο Μπορντό.
Το απρόβλεπτο του Μουσολίνι είναι ανησυχητικό.
Δεν ξέρω τι θα ζητήσει η Ιταλία.
Μάλλον ξέρεις αλλά δεν το ξέρω.
θέλω να σου πω ότι υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις
ποιος μπορεί να θέλει επιβάλλεται από την Ιταλία
και ότι εμείς δεν θα δεχτούμε, ό,τι και να γίνει.
Δεν έχω δικαιώματα να δώσει συμβουλές στην Ιταλία
ή για να τραβήξει την προσοχή του σε οποιοδήποτε σημείο
που μόλις μεγάλωσες.
Ο στρατηγός προσθέτει ότι δεν πρέπει να καθυστερούμε τα πράγματα
και ότι πρέπει να προχωρήσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα,
παρατήρηση που έκανε ήδη σήμερα το πρωί.
- Θέλω να έχω ένα χαρτί. - ΚΑΛΟΣ.
Για πράξεις σαν κι αυτές, δεν υπογράφεις μόνο τηλεφωνικά.
Θέλω ένα χαρτί, γιατί η γαλλική κυβέρνηση είναι αρμόδια.
Υπακούω.
Ο Χάντζιγκερ θα θεωρήσει ότι η αποστολή αυτό που του δόθηκε δεν είναι αρκετό.
Ζητά γραπτή εντολή, αλλά βεβαιωθείτε ότι είναι καλυμμένο,
γιατί δεν θέλει να υπογράψει ο ίδιος αυτή την ανακωχή.
Στο τέλος της συνεδρίας, λίγο πριν τις τέσσερις το απόγευμα, στις 22 Ιουνίου,
μεταφέρεται ένα τηλεγράφημα από τον Χίτλερ εν γνώσει της αντιπροσωπείας.
Οι Γερμανοί είναι αμείλικτοι,
αλλά μετά τις απογοητεύσεις έρχεται λίγη ελπίδα.
Οι οδηγίες αποστέλλονται αμέσως ώστε το Μπορντό
μείνετε μακριά από στρατιωτικές επιχειρήσεις
μέχρι τις διαπραγματεύσεις να συναφθεί με την Ιταλία ή να σπάσει.
Μέχρι τότε δεν θα υπάρξει στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Μπορντό.
Ο στρατηγός είπε σήμερα το πρωί:
«Η περιοχή του Μπορντό, σας ρωτάω να μην έρθω μπροστά στην πόλη»
«να μην δημιουργήσω πανικός στην πόλη».
Φυσικά και θα το σκεφτώ.
Ναι, θα το λάβουμε υπόψη.
Στο τέλος αυτής της ανταλλαγής,
Ο Χάντζιγκερ πρέπει να έρθει σε επαφή με τον στρατηγό Weygand στο Μπορντό
να του αναφέρω και περίμενε τις εντολές του.
Οι Γερμανοί έθεσαν τελεσίγραφο.
Το κείμενο πρέπει να είναι υπογεγραμμένο το αργότερο στις 7:30 μ.μ.
είπε ο Κάιτελ τα οποία έπρεπε να υπογραφούν, διαφορετικά,
Η Γαλλία θα ήταν πλήρως κατεχόμενη.
Στις 4:50 μ.μ., ο στρατηγός Χάντζιγκερ έρχεται σε επαφή με το Μπορντό.
- Γεια, είναι ο Στρατηγός Πετέν; - Ναι, στρατηγέ, η διαταγή;
Η διαταγή: "Η αντιπροσωπεία στη Γαλλία"
Η εντολή δίνεται στη γαλλική αντιπροσωπεία,
«προεδρεύεται από τον στρατηγό Huntziger»,
υπό την προεδρία του στρατηγού Huntziger,
- «να υπογράψει τη συμφωνία ανακωχής», - να υπογράψει τη συμφωνία ανακωχής,
- «Έκθεση για την εκτέλεση». - έκθεση για την εκτέλεση.
Λοιπόν στρατηγέ μου, Θα πάω και θα κάνω ότι χρειάζεται
και θα αναφέρω. - Αυτό είναι.
- Λοιπόν, σε ευχαριστώ Στρατηγέ, αντίο. - Αντίο.
Στις 22 Ιουνίου, στις 6:30 μ.μ. Ο Χάντζιγκερ αντιμετωπίζει ξανά τον Κάιτελ.
Πριν την υπογραφή της ανακωχής εξ ονόματος της γαλλικής κυβέρνησης,
συγκινημένος, απευθύνεται στον Γερμανό στρατηγό.
Ξέρεις, είσαι στρατιώτης, στρατηγέ.
Κάνω έκκληση στα συναισθήματά σου ως στρατιώτης για να καταλάβουμε ότι στο μέλλον,
πρέπει να μπορούμε να μην μετανοήσουν
γιατί έκανα τη χειρονομία που θα κάνω.
Αυτό είναι όλο.
Είναι αξιότιμος για έναν νικητή για να τιμήσει τους ηττημένους.
Μπορούμε τώρα να προχωρήσω στην υπογραφή;
Είμαι συνηθισμένος στο στυλό, ειναι ετσι.
Στις 6:36 μ.μ.
Ο στρατηγός Χάντζιγκερ υπογράφει την ανακωχή που καθορίζει τη μοίρα της Γαλλίας.
Πριν φύγει, ο στρατηγός Κάιτελ θα ήθελα να κάνω μια προσωπική δήλωση
στον επικεφαλής της γαλλικής αντιπροσωπείας.
Τιμούμε τους πεσόντες για την πατρίδα και από τις δύο πλευρές.
εσύ θαρραλέα και υπερασπίστηκε γενναία και γρήγορα
τα συμφέροντα της πατρίδας σου.
Ευχαριστώ, Στρατηγέ.
Δεν θα ξεχάσω αυτό που είπες.
Δεν θα πω περισσότερα γιατι δεν μπορω
Στις 6:45 μ.μ., ο Χάντζιγκερ έφυγε από το αυτοκίνητο.
Πρέπει να λογοδοτήσει για την υπογραφή στον στρατηγό Weygand στο Μπορντό.
Αυτή είναι η τελευταία κουβέντα που καταγράφουν οι Γερμανοί.
-Γεια γεια ? -Ναι, στρατηγέ, αυτό είναι το Αρχηγείο.
- Γεια σου, Στρατηγέ, έγινε. - Εγινε ?
- Ναι στρατηγέ μου. - ΚΑΛΟΣ.
- Εγινε. - Σας ευχαριστώ και πάλι
με τον τρόπο που το έκανες. - Ευχαριστώ, στρατηγέ.
Έτσι γίνεται κατανοητό
ότι η εντολή Ο Γερμανός θα δώσει την εντολή
να γλιτώσει το Μπορντό για να μην το κάνει αφαιρέσει την ελευθερία της κυβέρνησης.
Δεν μου είπαν πόσο μακριά θα φτάσουν, αλλά είπαν ότι η περιοχή του Μπορντό
θα έμενε εκτός όλων των ωθήσεων.
- ΚΑΛΟΣ. - ΚΑΛΟΣ.
- Λοιπόν, ευχαριστώ πολύ, ευχαριστώ, αντίο. - Ευχαριστώ Στρατηγέ, αντίο.
Όταν ο Huntziger τηλεφωνεί στον Weygand, είναι ένας σπασμένος άνθρωπος, αυτό είναι ξεκάθαρο.
Είπε: «Εκεί, έγινε». και έτσι νιώθουμε πολύ καλά
το ανάγλυφο που αναδύεται από το Weygand,
αφού το κύριο μέλημα του Pétain και της κυβέρνησης του Μπορντό,
επρόκειτο να διατηρηθεί έξω από τη γερμανική προέλαση.
Ωστόσο, δεν θα σταματήσουν και θα συνεχιστεί μέχρι τα μεσάνυχτα της 25ης.
Αλλά τίποτα δεν είναι ακόμα πραγματικά ολοκληρώθηκε προς το παρόν,
γιατί πρέπει να υπογράψουμε και την ανακωχή με την Ιταλία να τερματίσει τις μάχες.
Η γαλλική αντιπροσωπεία απογειώνεται στις 23 Ιουνίου στις 5:25 π.μ.
σε αεροπλάνο που δανείστηκε από τη Γερμανία.
Οι Γάλλοι είναι στη Ρώμη αργά το πρωί.
Η διαπραγμάτευση αρχίζει στις 7:15 μ.μ. στη Villa Incisa έξω από τη Ρώμη.
Ανακούφιση: Οι Ιταλοί τα παρατάνε στη Σαβοΐα, στις αποικίες
και του γαλλικού στόλου.
Είναι ακόμα μια μικρή ικανοποίηση,
και στο Μπορντό, θεωρούμε ότι έχουμε σώσει τα απαραίτητα,
τιμή δηλαδή.
Η τιμή κρίνεται εκτός από τον Pétain.
Η διπλή ανακωχή μεταξύ σε ισχύ στις 00:35 π.μ. 25 Ιουνίου 1940.
Τότε ακούγονται οι σάλπιγγες την κατάπαυση του πυρός,
οκτώ μέρες αργότερα έκκληση του στρατάρχη να σταματήσει ο αγώνας,
και στην επικράτεια, η ανακωχή παγώνει μια δραματική κατάσταση.
Οι Γερμανοί το έκαναν 1.800.000 κρατούμενοι,
και περίπου το μισό από αυτούς τους κρατούμενους έγινε
κατά τη δραματική αυτή περίοδο κατά την οποία οι Γάλλοι στρατιώτες
κατέθεσαν τα όπλα, πιστεύοντας στο τέλος του πολέμου.
Οι αιχμάλωτοι πολέμου θα μπορούσαν να έχουν κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 1940, αλλά όχι.
Θα σταλούν στη Γερμανία, σε Stalags και Oflags,
και θα υπηρετήσουν, για τους Γερμανούς, όμηρους.
Είναι και ένας τρόπος να παίξει με τη δημοτικότητα του Pétain.
«Θέλεις να είσαι δημοφιλής; Λοιπόν αυξάνουμε λίγο»
«δέματα σε κρατούμενους, τις συχνότητές τους, το ταχυδρομείο κ.λπ.».
Μετά, «Μας αρνείσαι ένα πράγμα, Είναι οι κρατούμενοι που φρυγανίζουν».
Θα είναι έτσι σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής.
Τότε, αυτό που ο Pétain δεν γνωρίζει ακόμη,
αυτό θα είναι τελικά κυνηγημένος από το Μπορντό από τον Χίτλερ.
Οι Γερμανοί έκοψαν Γαλλία σε πολλούς τομείς.
Αρχικά πρέπει να υπήρχε δύο ζώνες: Μια κατεχόμενη ζώνη στα βόρεια,
μια ακατοίκητη περιοχή στα νότια.
Οι Γερμανοί για λόγους στρατηγικό και στρατιωτικό,
θα προσθέσει νέες περιοχές.
Nord-Pas-de-Calais,
πολύ στρατηγική περιοχή σε σύγκριση με τη Μεγάλη Βρετανία,
επισυνάπτεται στη στρατιωτική κυβέρνηση στις Βρυξέλλες.
Οι Γερμανοί θα καθιερώσουν κατά μήκος της γαλλικής ακτής, μια περιοχή
λέγεται ότι απαγορεύεται, τότε θα προσαρτηθούν Αλσατία και Μοζέλα
για την καλύτερη εκμετάλλευση των πόρων της.
Θα δημιουργήσουν μια ζώνη επιφυλάσσεται για την ανατολή όπου οι Γάλλοι
που είχαν εγκαταλείψει αυτή την περιοχή δεν θα μπορέσει να επιστρέψει
το καλοκαίρι του φθινοπώρου του 1940.
Η διαχωριστική γραμμή,
αυτό το νέο σύνορο που χωρίζει Η Γαλλία σε δύο κύριες ζώνες,
είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο εκβιασμού στο καθεστώς του Πετέν.
Για να ασκήσει πίεση,
οι Γερμανοί απλά πρέπει να ανοίξουν ή κλείστε αυτά τα σύνορα
ανάλογα με το τι θέλουν πάρε γαλλικά.
Σε αυτό προστέθηκε Το κόστος της γερμανικής κατοχής.
Τα ποσά που ζητήθηκαν στη γαλλική κυβέρνηση
για τη συντήρηση των στρατευμάτων της γερμανικής κατοχής είναι σημαντικές.
Τετρακόσια εκατομμύρια φράγκα ανά ημέρα κατοχικής αποζημίωσης.
Είναι σχεδόν ο κρατικός προϋπολογισμός.
Το χειρότερο, η ανακωχή υπογράφει την είσοδο της Γαλλίας
σε συνεργασία απευθείας με το ναζιστικό καθεστώς.
Η Συνθήκη εκεχειρίας ορίζει σαφώς ότι η γαλλική διοίκηση
πρέπει να συνεργαστούν με τη γερμανική διοίκηση
για τη διατήρηση της τάξης, για αποφυγή χαοτικών καταστάσεων
και να διασφαλίσει τα συμφέροντα της κατοχικής εξουσίας.
Η ανακωχή ολοκληρώθηκε,
Ο Χίτλερ μειώνει στις στάχτες όλο το μουσείο
και τα μνημεία της Ρεθόνδης.
Το βαγόνι στο οποίο μόλις υπογράφηκε η ανακωχή αποστέλλεται στο Βερολίνο.
Θα καταστραφεί από τα SS
με εντολή του Χίτλερ, λίγες μέρες πριν την αυτοκτονία του τον Απρίλιο του 1945.
Στα τέλη Ιουνίου 1940,
ο Φύρερ επιστρέφει θριαμβευτικά Στα γερμανικά.
Όταν ο Χίτλερ επιστρέφει στο Βερολίνο, Περιμένει μια ανθρώπινη παλίρροια.
Μάλλον γι' αυτό ότι καταγράφηκε.
Είπαν στον εαυτό τους ότι θα το χρησιμοποιήσουν
για να μεγαλουργήσει η νίκη Γερμανός στον γαλλικό στρατό.
Εκτός από αυτή την ανακωχή που υπεγράφη στο ίδιο βαγόνι με το 1918,
Ο Χίτλερ φτιάχνει άλλο δηλητηριασμένο δώρο στον Πετέν.
Τον βάζει να κάνει ένα μοναδικό αντίγραφο ηχογραφήσεις από τη Ρεθόνδη.
Απόδειξη ιστορικής υποβολής από τη Γαλλία στη Γερμανία.
Ο ήχος είναι χαραγμένος σε δίσκους 45 78 σ.α.λ
τοποθετείται σε μεταλλικό κουτί.
Αυτά τα αρχεία είναι δικά τους μια ιστορία μέσα στην ιστορία,
αφού οι Γερμανοί τα έδωσε στους Γάλλους.
Επιπλέον, έδωσαν μόνο μέρος των ηχογραφήσεων,
Αυτά τα αρχεία ήχου έχουν επαναπατριστεί στο Vichy, όπου τοποθετήθηκαν
στα προσωπικά αρχεία του Pétain.
Οι δίσκοι αποθηκεύονται προσεκτικά ανάμεσα στα μυστικά αρχεία του Pétain
στο Hôtel du Parc, καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Με τη συμμαχική απόβαση, η επερχόμενη απελευθέρωση της Γαλλίας
και η αναχώρησή του προς το κάστρο από Sigmaringen, Γερμανία,
ο αρχηγός του κράτους κάνει τις ρυθμίσεις του.
Αποφάσισαν να κρυφτούν τα πιο σημαντικά αρχεία.
Κάψανε μερικά μέρος του και το έκρυψε.
Αυτό είναι που προκάλεσε με τους περίφημους κορμούς Pétain
που ανατέθηκαν σε διαφορετικούς άνθρωποι για να τους σώσουν.
Γενικά, διπλωματικό προσωπικό ξένες χώρες.
Στη συνέχεια, αυτά τα αρχεία ήχου
δόθηκαν σε πρέσβη από φιλικές χώρες,
και αυτός ο πρεσβευτής φιλικές χώρες τις έχουν κρατήσει.
χωρίς να τα επιστρέψει ποτέ.
Πάνω από 70 ετών μετά τον πόλεμο, αυτοί οι δίσκοι
και τα αρχεία που περιέχουν επιφάνεια στη Γερμανία.
Πωλούνται και αυτό που τα αποκτά με πώληση
για μερικές χιλιάδες ευρώ είναι ο Bruno Ledoux,
Γάλλος συλλέκτης.
Αυτό που με κέντρισε το ενδιαφέρον,
αυτό ήταν πολύ βαρύ δίσκους αλουμινίου,
και συνειδητοποιώ ότι έγραψε «Πρόεδρος του Συμβουλίου»,
«National Broadcast Radio» και λέω μέσα μου ότι είναι ακόμα ένα εκπληκτικό πράγμα.
Ακούω τους πρώτους δίσκους και εκεί, ακούω τις συζητήσεις.
Ακούμε τους θορύβους, ακούμε τον θόρυβο των τραπεζιών.
Εκεί, βρισκόμαστε στην καρδιά της Ιστορίας.
Ηχογραφήσεις διαπραγματεύσεων της ανακωχής μαρτυρούν το δράμα
στο οποίο η Γαλλία κλειδώνεται από τον Ιούνιο του 1940,
Αυτό το επαίσχυντο ίχνος είναι αναμφίβολα η εξήγηση για τη μακρά εξαφάνισή τους.
Μετά τον πόλεμο, βάζουμε ένα καπάκι σε όλα αυτά.
Υπάρχουν αντικείμενα, όχι πολλά, αλλά υπάρχουν αντικείμενα
που ήταν θαμμένα, κρυμμένα,
Επειδή ήταν μια στιγμή της ιστορίας που έχει διαγραφεί.
Αυτές οι ηχογραφήσεις ενώνονται τα Εθνικά Αρχεία
για να πληρωθεί τελικά στο αρχείο της Ιστορίας της Γαλλίας.
Τι αποκαλύπτουν και προτείνουν μας επιτρέπει να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας
στο τρομερό Διαπραγματεύσεις Ρεθόντες
Η ανακωχή του Ιουνίου 1940 είναι η ιδρυτική πράξη του καθεστώτος του Βισύ
με επικεφαλής τον στρατάρχη Pétain,
και αναμφίβολα, μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες
της σύγχρονης ιστορίας μας.