Hii ni moja ya hadithi za kusikitisha zaidi kutoka mwisho wa Vita vya Kidunia vya pili.
Wakati vita inageuka kwa faida ya Washirika,
na kwamba Ufaransa inaendelea karibu kuachiliwa,
mamia ya wafungwa ni ilianza mwanzoni mwa msimu wa joto wa 1944,
kwenye treni kwenda Toulouse, mwelekeo Dachau.
- Ni hadithi ya wanaume wachache,
ambao wanaenda kuua raia wakati wa wiki.
Msafara huu wa uhamishaji wa kisiasa ni moja ya treni za mwisho
kuelekea kambi za kifo.
Zaidi ya yote, safari yake itadumu miezi 2,
mrefu zaidi wa Vita vya Kidunia vya pili.
Siku 57 za kuzimu.
- Tunaenda wazimu.
Sauti imekatwa, milio ya risasi ya mashine, ubadhirifu, hujuma,
treni inaendelea kusimama, kutoweka na kutokea tena
kuingia katikati mistari ya mbele.
- Mara 20 treni inapaswa kusimama na mara 20, bado alipita.
- Ndio maana tuliiita Treni roho, kwa sababu haikuripotiwa popote.
Kwa nini Ujerumani Nazi, katika machafuko kamili,
anaendelea kuwafukuza wafungwa wake?
- Azimio la Wanazi kuongoza misafara hii ya kufukuza hadi mwisho,
inatia akili tu. Yuko nje swali la kuwapa nafasi.
Ni akina nani kuwa na mengi ya thamani machoni pa H****?
Treni ya roho ingechukua - kuelekea kufukuzwa,
baadhi kubwa wapiganaji wa upinzani kutoka Ufaransa?
- Kwa wanamgambo wa Ufaransa na polisi, ni wadudu ambao lazima waangamizwe.
- Wakati baba aliondoka, hawakusema chochote.
Nimekuwa na kovu maisha yangu yote, bila shaka. Unataka iweje tena?
Je, upinzani utafanikiwa kukomesha treni hii na kuizuia isifike Dachau?
Ushirikiano gani je wanazi walifaidika?
- Usimamizi wa SNCF vita dhidi ya wafanyikazi wa reli.
Jinsi, wamejaa kwenye gari la ng'ombe,
wanaume na wanawake hawa wana- Je, waliishi kupitia mateso yao ya muda mrefu?
Watatoroka wangapi?
- Nilikuwa na nafasi 1000 ili kujiondoa, niko hapa.
Shukrani kwa ushuhuda wa kipekee wa baadhi ya walionusurika na familia zao,
Hapa kuna odyssey ya ajabu wapiganaji wa upinzani kutoka kwa msafara huu,
inayojulikana zaidi kama Ghost Train.
Agosti 18, 1944, huko Sorgues.
Kundi la ajabu la wafungwa huvuka mji huu mdogo,
iko kilomita chache kutoka Avignon.
Anapowaona wanapita, Charles Tessier wakati huo alikuwa na umri wa miaka 10 tu.
- Kulikuwa na duka la dawa huko, hapa, kwa nyuma, ukumbi wa jiji.
Tunaona athari za gendarms, wanaosimamia msafara huo.
Unaona sura waliyokuwa nayo? Hawakuwa wacheshi.
Watu hawakututazama, wao wote walikuwa wamejificha, waliogopa.
Isipokuwa watoto ambao hawakuogopa chochote.
Safu halisi ya kifo hai, ya kuvutia sana,
kwamba hawezi kuona mwisho wake. Maono haya yatasumbua maisha yake yote.
- Nilikuwa nikivuka barabara, mbele tu gari la Opel walikokuwa maafisa hao.
Nilikuwa karibu na gari na Ningeweza kugusa kofia yenyewe.
Niliwaona maofisa wa Ujerumani waziwazi na beji zao na kila kitu.
Koloni iliyofukuzwa ni mwisho kabisa, pale,
huku wanawake wakiwa mbele, ambao walikuwa wanakanyaga-kanyaga.
Kulikuwa na safu ya feldgendarmes ambayo ilipita kwenye kuta za nyumba,
na aliyeingiza watu ndani.
Nilijikuta uso kwa uso hapa na feldgendarme,
aliyenirudisha kwa nguvu,
akinisukuma kwa fimbo yake.
Lakini nilikuwa na wakati kuona msafara ukipita,
ambayo haina mwisho, ni kitu cha kutisha.
Bado ninawaona.
Ni picha inayonikumbusha imekuwa ikiendelea tangu wakati huo.
Hatukujua wala walitoka wapi walikuwa wanakuja, au walikokuwa wakienda.
Hakuna aliyeweza kusema.
Ilikuwa ni nusu karne tu baadaye Charles atajua asili ya msafara huu,
ambaye hadithi yake ilikaribia kusahaulika.
Hadithi inayoanza mwanzoni mwa majira ya joto 44.
Washirika wameingia hivi punde Normandy na licha ya nguvu ya mapigano,
Wajerumani wanaendelea na mpango wao Uhamisho wa macabre ulianza mnamo 1942.
Mwishoni mwa Juni 1944, zaidi ya misafara 100 tayari wametuma Wayahudi 70,000 kutoka Ufaransa,
na wapiganaji wa upinzani karibu 40,000 na wafungwa wa kisiasa,
kuelekea kambi za kifo. Ni katika hili mazingira ya kusini mwa Ufaransa,
katika Toulouse, Julai 3, 1944, mamia wafungwa wanapelekwa kituo cha Matabiau,
kwenye majukwaa yaliyotengwa kwa ajili ya bidhaa.
Ndoto yao mbaya huanza.
- Tuko mwisho wa jukwaa la kituo Matabiau, karibu na kituo hiki kiovu
figo ambayo ilitumika kwa wote misafara ya kufukuza.
Ilikuwa mahali pa busara pa kuondoka kwa hawa watu, wapiganaji hawa wa upinzani,
ambao tayari walikuwa wameteseka miezi na miezi jela,
kwamba tutafunga kwenye mabehewa haya kwa mifugo kwa mahali pasipojulikana.
Walishuku kwamba wangejiunga kambi, sio ya kutisha iliyowangojea.
Kwa hakika sivyo ilivyo.
Saa 2 asubuhi walituamsha,
nao wakatuleta kwenye lori za simu,
kwenye uwanja wa marshalling huko Toulouse.
Angel Alvarez ndiye shahidi wa mwisho.
Mfukuzaji wa mwisho tena hai kutoka kwa Treni ya Roho.
Alikuwa na umri wa miaka 18 tu wakati yeye anaingia kwenye msafara huu.
- Kulikuwa na Feldgendarmes pia, kwa sababu tuliwaona na mashine zao.
Walikuwa askari wasomi.
Afisa wa Ujerumani aliyeongoza msafara, alituambia:
"Tunakupeleka Ujerumani, tutawaua ninyi nyote,
kwa sababu ninyi nyote ni wezi au vimelea au magaidi.”
Tulijua tunafukuzwa na akasema kwa uwazi, kwa uwazi na kwa usahihi, kwa Kifaransa.
60, walikuwa. Gari lilikuwa limejaa.
- Nani anapanga na ni nani anayesimamia ya kuondoka kwa msafara wa kuwahamisha?
Hizi ni huduma za polisi wa Reich huko Toulouse,
ni Gestapo ambayo huamua nani aende kuondoka, ambayo huanzisha orodha ya majina,
anayechagua wafungwa.
Gestapo nchini Ufaransa na Gestapo, wanaosimamia mfumo wa kambi ya mateso.
Orodha hii ya waliofukuzwa ni pamoja na Claude na Raymond Lévy, baba wa mwandishi.
- Sio kuondoka kwa treni kutokana na kile baba aliniambia.
Kuna mamia ya wanaume walio tayari katika hali ya uchovu,
uchovu mwingi, ambayo tunaleta kwenye kizimbani,
tunapakia kwenye mabehewa jinsi ng'ombe wanavyowapakia,
ambazo zinapatikana ndani ya mabehewa haya wamesimama, wamesukumana,
kwenye mabehewa ambapo hakuna dirisha, kuna skylights 2 ndogo,
katika majira ya joto ambayo yatakuwa rekodi ya wimbi la joto.
- Sasa watanifunga milango na hatutaweza kutoka.
Wajerumani walikuwa kama hapa ukutani. Kulikuwa na bunduki ya mashine ya f*** chini,
huku chaja ikiwa imehusika. Nilisema :
"Tunachukua bunduki ya mashine, tunaanza kupiga risasi na kila mtu anatoroka."
Aliniambia: "Ikiwa utahama, tunawaita Wajerumani.”
Na kisha tukaondoka kwenda Bordeaux.
Wakati huo, Wajerumani walichagua kama njia ya kwenda magharibi.
Bordeaux, Tours, Paris, kisha Ujerumani.
Na Dachau mwishoni mwa njia.
Jambo la kimantiki zaidi lingekuwa kupitia Limoges,
lakini askari wapo katika eneo la Limoges.
ilizuia kifungu chochote cha misafara ya mabehewa ya mizigo.
Vikosi vya Georges Guingouin, mpiganaji wa kwanza wa upinzani nchini Ufaransa,
lakini pia hofu kati ya askari Wajerumani huko Dordogne na karibu na Limoges.
Imeundwa na magari machache abiria kwa askari wa Ujerumani,
na karibu mabehewa kumi ya ngombe wapi Mamia ya wafungwa wamekusanyika pamoja,
msafara unaelekea Bordeaux.
Lakini Angel Alvarez yuko tayari kila kitu ili kutoka kwenye mtego huu.
- Kulikuwa na 3 kati yetu ambao walitaka kutoroka pamoja. Kwa hivyo tuliamua, tunayo:
"Lazima tuchukue dirisha dogo. Kwa hivyo, kuchukua dirisha ndogo,
kila mtu, alikuwa kwa ajili yake mwenyewe na tulikuwa watatu.
Kwa hiyo tulichukua chestnut.
Washambuliaji, walilipua nyimbo,
hivyo hawakuweza kwenda haraka.
Treni, ilipoondoka Sainte- bazeille, alikuwa anaenda polepole sana.
Na kisha usiku ukaingia.
Nilisukuma bodi, waya chuma iliyobaki nayo,
na nikaanza kutikisa kichwa.
Nilipiga mpira, lakini treni ilisimama.
Kwa hivyo waliwasha taa, na wakaanza kunifyatulia risasi.
Nilianza kuelekea Garonne, wakati wa kukimbia, walinipiga risasi.
Lakini hawakunigusa.
Kuanguka kutoka kwa gari moshi, Malaika, kujeruhiwa kichwani,
anafanikiwa kupata nguvu ya kupiga mbizi kwenye Garonne,
na kurudi kwenye kijiji kidogo de Couture, kwenye benki nyingine.
Inakusanywa na kufichwa kwa siku 2.
Yeye ndiye mtoro wa kwanza kutoka kwa Treni ya Ghost.
- Hakuna mtu aliyetoroka kama mimi tena, kwa sababu tulikuwa na nafasi moja kati ya 10,000,
kuachana nayo namna hiyo. Wajerumani, ikiwa walikuona,
kulikuwa na taa za mbele usiku na f*** wapiga bunduki.
Nilichofanya ni kichaa.
Nilikuwa na nafasi 1 kati ya 1000 ili kujiondoa, niko hapa.
Niliungana tena na Resistance, na ninaendelea kupigana.
Nilifanya wajibu wangu.
Lakini kuelewa nani ni hawa waliofukuzwa kutoka kwenye Ghost Train,
tunahitaji kupiga hatua kidogo nyuma.
Kwa sababu Angel Alvarez sivyo mfungwa yeyote.
Ana miaka 18 tu, lakini tayari imekuwa hivyo Miaka 2 amekuwa kwenye upinzani,
na miezi aliyofungwa Gereza la Saint-Michel huko Toulouse.
Takriban watu 120 waliofukuzwa kutoka kwa Treni ya Roho toka gerezani hili.
Wapiganaji wote wa upinzani, mashujaa kutoka umri wa miaka 20 kama Damien Nardone.
Norbert, mtoto wake, anaingia mara ya kwanza katika eneo hili,
ambapo kila siku ya msimu huu wa mapema wa 44, tunatesa, tunahukumu na kupiga risasi,
nini polisi wa Ufaransa kisha kuwaita magaidi.
- Inanifurahisha sana kuona nilipokuwa mdogo kutoka nje,
halafu hapa sasa, hapa ndani, kujua baba yangu alienda wapi.
Rudi hapa Aprili 13, 44.
Aliondoka Julai 2, lakini kwenda kwenye treni ya roho.
Inasonga.
Baba yangu alijiunga na kikundi cha Combat, mwanzoni alisambaza vipeperushi,
kisha baada ya hapo ikawa vilipuzi, basi baada ya hapo walifanya mashambulizi.
Kwa bahati mbaya, alikamatwa na gendarms za Ufaransa.
Wanajensia wa Ufaransa wanayo kupelekwa kwa Gestapo na kutoka huko,
aliishia katika gereza la Saint-Michel. Wakati huo alikuwa mdogo sana,
ilikuwa kati ya miaka 16 na 19 kwamba kila kitu kilitokea.
- Katika gereza la Saint-Michel walikuwepo wapiganaji kadhaa wakubwa wa upinzani wa Toulouse,
akiwemo Albert Lautman, ambaye alikuwa afisa wa siri wa jeshi.
Kisha kulikuwa na kila kitu wafanyakazi wa brigade ya 35.
Marcel Langer.
Ni FTPMOI, Francs-Tireurs, Wafuasi wa Kazi ya Wahamiaji,
ambao walikuwa wahasiriwa wa nyavu nyingi za kukokota wa polisi wa Ufaransa, mnamo Aprili 1944.
Wanaume na wanawake hawa wanaenda kujifungua na utawala wa Vichy kwa Wajerumani.
Pia iko nyuma ya kuta zake, kwa moja kutoka jela zake katika gereza la Toulouse,
kwamba Malaika Alvarez anafungwa na kuteswa, kwanza na polisi wa Ufaransa.
- Walitupiga sote 4 wa timu maalum.
Ilikuwa timu maalum ya kusafisha. Iliitwa kundi la F.T.P.
Francs-tireurs na Wafaransa Wanaharakati. Nilikuwa naenda kuua Wajerumani,
lakini Wafaransa waliokuwa kuuzwa kwa Wajerumani pia.
Kwa siku 15 na usiku 15, wao nilibisha ili niuze mtandao.
Sikuuza mtu yeyote. ninayo mikwaruzo juu ya kichwa changu,
Bado nina nafasi kichwani mwangu.
Katika Toulouse, niliwekwa katika seli maalum,
sote tulihukumiwa kifo. Walikuwa vijana tu,
walikuja, walipofungua chumba cha kulala, hatukujua wangempigia nani.
- Kuna mahakama hizi za uongo ambapo asubuhi, una majaji 3 wa Ufaransa waliopo.
Mfungwa anarudi, hana wakili, anahukumiwa mara moja,
na risasi nusu saa baadaye katika uani.
Marafiki wa baba walikuwa Boris Frankel alikuwa Enzo Lorenzi,
alikuwa Emile Jackubowitz.
Hii ni idadi kubwa ya watapigwa risasi,
yaani vijana ambao walikuwa na umri wa kati ya miaka 16 na 25,
na wengi wao walikufa wakipiga kelele: "Ufaransa uishi muda mrefu" kwa lafudhi ya kigeni.
Kama wenzake wote kutoka kwa brigade ya 35, Raymond Lévy na kaka yake Claude,
basi nadhani watapata hatima sawa, kama ujumbe, kuwaeleza.
Raymond anapiga kipande hiki wakati wa kuwekwa kizuizini.
- Aliandika, aliandika juu yake, na ncha ndogo,
kuna bastilles kushoto kuchukua. 21ᵉ FTP Raymond Lévy.
Kwa hivyo treni ya roho hubeba 120 wapiganaji wa upinzani waliokuwa wamefungwa hapa,
katika gereza la Saint-Michel.
Lakini kikosi kikubwa zaidi cha wafungwa aliingia Toulouse katika msafara huu
la Julai 3, 1944, linatoka kutoka kambi ya mateso ya Vernet.
Iko katika Ariège, chini ya Pyrenees, kambi hii inawafungia wageni waliokuja
kutoka kote Ulaya na kubwa wengi wa Wana Republican wa Uhispania.
- Walikuwa wapinzani hasa wa kisiasa kwa H****, Mussolini, Pétain, Franco pia.
Wapinga-fashisti wengi ni wazi, watu hawa wote waliohusika.
Kwa jumla, kulikuwa na takriban 35,000 watu waliokuwa wamefungwa.
Kambi ya Vernet ina kimsingi tayari wameachiliwa katika mawimbi kadhaa ya kufukuzwa.
Mwishoni mwa Juni 1944, bado kulikuwa na washiriki 403, ambao wamepanda kwenye Treni ya Roho.
- Babu yangu alikuwa pamoja nao. Babu yangu alikuwa na umri wa miaka 55 wakati huo.
Alikuwa mmoja wa wazee.
Carlos Bourani alianzisha Chama Mkomunisti wa Italia huko Florence.
Ni Juan de Pablo, aina ya mwanamapinduzi wa kitaalam aliyefunzwa huko Moscow.
Aliandika kitabu cha kwanza hata kabla ya mwisho wa vita,
kwenye historia ya Treni ya Roho.
Kambi ya Vernet ilitolewa na utawala wa Ufaransa,
kwa Wajerumani mnamo Juni 9, i.e. Siku 3 baada ya kushuka.
Taarifa zote kutoka kwa kiongozi wa kambi wanasema walitarajia,
kwa wafungwa kuchukua udhibiti kutoka kambini, baada ya kushuka.
- Wajerumani hawana kujiamini katika hali ya magereza.
Ni sieves, magereza ya Ufaransa wafungwa ni wengi na kutoroka ni nyingi.
Ni kwa sababu hii kwamba ukandamizaji unazidi katika kanda,
na wanamgambo wa Vichy, lakini pia na kitengo maarufu cha SS Das Reich,
ambayo iko kusini magharibi.
Kwa mauaji yake ya mkopo kama ile ya Oradour sur Glane,
au siku chache mapema, wakazi wote wa kijiji,
aliuawa, watu 643.
- Wakati moja ya vita SS Das Reich inarudi nyuma kuelekea Normandy,
mnamo Juni 8, 1944, kikosi kilibaki huko, katika sekta ya Pyrenees,
kwa maagizo ya H****, kwenda na kunyunyizia dawa aina yoyote ya upinzani katika Pyrenees.
Ni katika hali hii ya vita jumla, kwa uangalifu maradufu,
tangu kutoroka kwa Ange Alvarez, kwamba treni ya roho inaanza tena njia yake.
Kwa hivyo msafara unaundwa na wapiganaji wa upinzani kutoka gereza la Saint-Michel,
na kambi ya Vernet, ambayo imeongezwa a wanawake thelathini katika kambi ya Nuhu.
pia walikuwa wapiganaji wa upinzani.
Jumla ya wafungwa 550 walihifadhiwa kwa kusindikizwa na askari wapatao 150.
- Inaweza kuonekana kuwa ya kushangaza, kuandaa misafara kama hiyo ya uhamishaji,
katikati ya majira ya joto ya 1944. wakati majeshi ya washirika,
wako katika harakati za kujiimarisha huko Normandy.
Hadi mwisho, H**** aliamini kwamba anaenda kushinda Vita Kuu ya II.
Msafara huu wote wa hivi punde unaondoka katika kufukuzwa inaelezwa kwanza,
kwa kutochoka huku, hii ukandamizaji wa upinzani.
Hatupaswi kuacha nafasi yoyote kwa maadui wa kiitikadi wa Reich,
Wakomunisti, Wayahudi, wafungwa hawa,
hawezi kwenda nje hai kutoka magereza ya Nazi.
Hawa wapiganaji wa kwanza saa kuendelea na mateso yao ya muda mrefu,
kuelekea kambi za kifo.
Treni inafika Bordeaux basi inaelekea kaskazini kuelekea Angoulême.
Lakini kwa urefu wa kidogo kituo cha Parcoul Médillac,
Ndege za Royal Air Force kulenga msafara.
Mvutano umekithiri.
Washirika wanataka kuzuia wanajeshi Wajerumani kujiunga na mbele ya Normandy.
- Treni inasimama, lakini mabehewa ni ya mbao,
hivyo risasi, wao kukata wafungwa ndani, ni mauaji.
Baba, alichoniambia ni kwamba yuko akiwa ameshawishika kuwa katika pasi inayofuata, atakufa.
Lakini anajiambia kwamba tunapaswa kujaribu kitu.
Ana shati jeupe, anaivua, anauliza Claude ampe
shati lake la bluu, na anapeperusha bendera hii.
Kwa sasa wanapokuwa kupiga mbizi kuelekea kwenye msafara,
kiongozi wa kikosi akiona bendera na kwa hivyo anarudi kwenye kiwango,
Na anapofikia urefu ya gari ambapo mawimbi ya pennant hutikiswa,
anafanya hivyo.
Ncha ya mrengo wake ni Mita 5-6 kutoka kwa gari.
Baba yangu aliniambia: "Unajua, na yangu yote maisha, ndio wakati niliona uhuru,
karibu na mbali zaidi kutoka kwangu.
Kuna waliojeruhiwa na kadhaa waliokufa, ikiwa ni pamoja na upande wa Ujerumani.
Katika machafuko, wafungwa 2 alitoroka.
Locomotive imeharibika.
Labda mwisho wa shida kwa waliofukuzwa,
lakini treni hatimaye inafanikiwa kufika Angoulême.
Waathiriwa wanahamishwa, na baada ya siku 2 za kusita,
kamanda wa treni anaamua kufanya geuka nyuma na ukimbilie Bordeaux.
Uondoaji wa kimkakati.
- Treni ya roho inafika katika jiji ambayo inajulikana sana na ushirikiano,
na meya, Adrien Marquet, ambaye alikuwa mshiriki wa hali ya juu.
Prefect Sabatier na naibu wake Maurice Papon,
ambao wanajishughulisha kufukuzwa kwa Wayahudi.
Pia kulikuwa na fonti sambamba ambaye alifanya kazi pamoja na Gestapo
na ambaye pia aliajiri kukamatwa kwa wingi kwa wapiganaji wa upinzani.
Siku 6 baada ya kuondoka Toulouse, treni imefungwa katika kituo cha Bordeaux.
Kamanda wa msafara akitafuta suluhu njia ya kufika Dachau.
Kwa siku 3, wafungwa wanabaki wamejazana kwenye magari yao ya mifugo,
bila chochote cha kula. Kisha ghafla, Julai 12,
Wajerumani huita waliofukuzwa kuondoka kwenye treni.
Wanavuka Bordeaux kwa miguu jangwa kwa marudio ya kushangaza.
- Treni ya roho iko kwenye kituo Saint-Jean, bila kujua la kufanya,
kati ya wafungwa hawa 550, walipata mahali pa kuwapeleka wafungwa,
ambalo ni sinagogi la Bordeaux lililokuwa nalo tayari alitumikia gerezani mnamo Januari 10, 1944,
kulipokuwa na uvamizi Wayahudi kutoka Bordeaux.
Wale 550, iliwabidi warudi kwa gharama zote. Kila kitu kimeharibiwa.
Wamewekwa kwenye ndani ya sinagogi,
nao walikuwa wanatazamwa Wanazi waliokuwa juu.
Lakini hapa wanaweza angalau kulala,
na kupata freshness kidogo kwenye slabs za mawe.
Wanachukua pia kwa kwanza kujua idadi yao.
Zaidi ya yote, matumaini huzaliwa upya, kwa sababu hapa,
habari kutoka mbele kusimamia kuvuka kuta hizi.
- Wafaransa wanaoishi ndani majengo yanayozunguka sinagogi,
wanaenda kwenye balconies na paneli kuwajulisha wafungwa,
chini ya pua, chini ya ndevu za Wajerumani: "Shikamoo! Wamarekani wanakuja."
Ilikuwa hivyo, vitendo vidogo vya kupinga.
Jumla hii ya vitendo vidogo vya upinzani, aliishia kuunda upinzani pia.
Wafungwa wa Ghost Train wakishikilia kwa tumaini hili, na hata kuanza kuota.
Wenzao katika Upinzani, ni dhahiri wataikomboa nchi,
na kuwatoa katika jaribu hili wakiwa hai.
- Kuanzia Juni 5, hiyo ni kusema siku moja kabla ya kutua huko Normandy,
iliwekwa na upinzani ambayo tunaiita mpango wa kijani,
ni mpango wa kitaifa wa jumla hujuma za njia za reli.
Kuanzia mwezi wa Julai, mtandao unakaribia kutofanya kazi.
- Kipaumbele ni kuzuia Wajerumani kurudi mbele ya Normandy.
Wazuie, haribu kila kitu inaweza kudhuru juhudi za vita vya Ujerumani,
hicho ndicho kipaumbele,
katika majira ya joto ya 44.
Kurudi msituni, Ange Alvarez, mtoro wa kwanza kutoka kwa Treni ya Roho,
kushiriki kikamilifu katika vitendo hivi vya hujuma.
- Kama nilivyokuwa mchimba madini wa zamani na kwamba nilishirikiana na baruti,
Niliulizwa kufanya kitu kulipua mabehewa, lakini si treni,
kwa sababu treni zilikuwa Wafaransa waliowaongoza.
Nilizua jambo na waya za umeme,
na treni ilipopita juu yake, aliweka vitu 2 katika mawasiliano,
ikapiga mzigo Mita 2 nyuma.
Nililipua karibu arobaini treni kama hiyo.
- 45%, karibu nusu ya mashine haina maana katika eneo la kusini magharibi,
mwishoni mwa Julai 1944.
- Kwa Wajerumani, mikoa hii yote ni imekuwa mikoa ngumu kuvuka.
Wafaransa zaidi na zaidi wanajiunga upinzani na kuvimba safu zake.
Kwa kamanda wa treni, hali ni ngumu sana.
Amekuwa amekwama huko Bordeaux kwa wiki 2.
- Hawajui la kufanya tena, wao waweke watu hawa katika sinagogi.
Wana maagizo ya kuwaleta Ujerumani. Wanasoma ramani za wafanyikazi,
wanashangaa cha kufanya, wanapokea pengine amri zinazopingana.
Inapigana kila mahali.
Na ndani ya sinagogi lenyewe.
Kwa sababu kwa njia yao wenyewe, wafungwa wa Treni mzimu unaendelea kuwa wapiganaji wa upinzani.
Wengine, kama Christian de Roquemaurel, mwanzilishi mchanga wa maquis ya Bir-Hakeim,
mipango ya kutoroka.
- Baba yangu alitaka kutoroka kabisa. Kulikuwa na dirisha la glasi, dhahiri,
ambayo ilitazama nje na mara akafikiri,
ndivyo alivyoweza kutoroka. Wakiwa na wafungwa wengine 2, walijificha
na Wajerumani wakaenda kuzichukua. Waliwekwa kwenye uwanja,
kusimama dhidi ya ukuta.
Kila wakati walihama kidogo sana, mapigo yakanyesha
na hatimaye, walipoteza fahamu.
Waliambiwa baada ya kuwa salamu kwa makofi,
kama mashujaa wanapokuwa alikuja na wafungwa wengine.
Lakini hawakuwa na kumbukumbu yake kwa sababu kwamba walikuwa wamepoteza fahamu.
Akiwa na wenzake 2, Christian de Roquemaurel, anaepuka kunyongwa chupuchupu.
Lakini mnyongaji wao hakufanya hivyo daima imekuwa mpole.
- Walipokuwa wamefungwa katika sinagogi kutoka Bordeaux, walisherehekea Julai 14.
Wote, zaidi ya nusu walikuwa wageni.
Ni nini kiliwaleta pamoja, ni Marseillaise.
- Wanazi hawakupenda kabisa kwamba waliimba Marseillaise.
Walichukua 10 bila mpangilio.
Wale 10 walipigwa risasi mnamo Julai 31, 1944. Kwa sababu walikuwa wameimba La Marseillaise.
Albert Lautman, mkuu wa jeshi siri ya mkoa wa Toulouse,
ilikuwa moja ya risasi 10. Ukandamizaji unazidi kuwa wa kishenzi.
Ni ishara ya woga Wajerumani wenye harufu nzuri,
kwamba vita imepotea.
H*** pia inagombewa na sehemu ya wafanyakazi wake.
Mnamo Julai 20, alitoroka operesheni hiyo Valkyrie na shambulio lililomlenga.
Ikiwa atajisifu mbele ya Mussolini ambayo anapokea siku hiyo hiyo,
Nguvu za mhimili ni vizuri kwenye mjadala.
Kwenye Mbele ya Mashariki, Wasovieti sasa wako Poland na kugundua
Julai 24 ya kwanza, ya kutisha wa Shoah, kwenye kambi ya Maïdanek.
Upinzani wa Treni roho ni mbali na kufikiria
watesi wao wamewawekea nini.
Siku hiyo hiyo, Julai 24, Washirika kuzindua Operesheni Cobra huko Normandy,
karibu na Avranches ili kuvunja hatimaye mbele ya Wajerumani.
Lakini H**** haitoi, kinyume chake.
Uhamisho unazidi.
- Hatua ya mwisho ya kupanda ukandamizaji, Julai 30, 1944,
H**** imeamriwa na amri maarufu, ugaidi na hujuma, ambaye anatoa amri
kuacha kuhukumu watu mbele ya mahakama za kijeshi.
Taratibu hizi zilichukua muda mrefu sana. Huduma za polisi wa Nazi nchini Ufaransa
busy, lazima sasa nitekeleze kwenye tovuti au kufukuza kwa utaratibu,
waathirika wa ukandamizaji kwenye kambi za mateso.
- Mitandao mingi iko kupenyezwa na Gestapo.
Kutakuwa na takriban zaidi ya Wapiganaji 300 wa upinzani wapigwa risasi katika eneo hilo,
pamoja na maqui nyingi zilizofutika na vikosi vya kijeshi vya Ujerumani.
Kweli, tuko katika hali fulani ya vitisho na tuna kuzidisha
uvamizi na pia kukamatwa kwa wapiganaji wa upinzani.
Miongoni mwa waliokamatwa, karibu wapiganaji 150 zaidi wa upinzani,
itajiunga na hatima waliofukuzwa kutoka kwa Treni ya Roho,
atakapoanza tena yake barabara ya kwenda Ujerumani.
Miongoni mwao kuna vijana kuajiri kama Marcel Pilet.
- Ni kaka yake mdogo, basi juu ya yote, alikuwa mdogo sana.
Alikuwa mpiganaji wa upinzani tu, yeye sio kiongozi.
“Jamani dada na shemeji ni mimi tangu nilipotoka gerezani.
Sikuthubutu kumwambia mama yangu. Yeye Kuna damu mbaya ya kutosha kama ilivyo."
Na kisha kuna pia wapishi mitandao kama Georges Bonnac.
Mpiganaji huyu mkuu wa upinzani alikuwa hata nia ya kuwaamuru FFI,
Vikosi vya Ufaransa vya Mambo ya Ndani katika eneo lote la Aquitaine.
Gilberte, binti yake, aliona maisha yake yamepinduliwa kwa haraka asubuhi ya leo katika majira ya joto ya 44.
- Hii ni picha ya mwisho ambapo sote tuko 3 kwa amani.
Ilikuwa wakati wa vita. Picha ya mwisho ya furaha.
Hatukujua kilichokuwa kikiendelea kuanguka kwenye kona ya vichwa vyetu.
Kulikuwa na Wajerumani 2 waliovaa suti, wanaume 2.
Nilijua baadaye kwamba ilikuwa Kweli Gestapo jamani.
Walikuwa wagumu na hawakusema chochote, wakasimama nyuma ya chumba,
na ni mwanamgambo ambaye alizungumza kila wakati.
Hawakusema chochote.
Baba alipoondoka, hawakusema lolote.
Sikumwona baba yangu tena.
Alikuwa ameteswa na vivyo hivyo, hakukuwa na hatari ya kuonekana kwake.
Basi, unajua, Wanazi walikuwa mbaya sana.
Kila mtu alianguka, kila mtu aliogopa.
Ilikuwa tu mwishoni mwa vita Gilbert Bonnac anagundua kuwa baba yake,
alifukuzwa ndani ya Treni ya ajabu ya Roho.
- Nimekuwa alama maisha yangu yote. Unataka iweje tena?
Na iko hapa, gerezani kutoka Fort du Rat hadi Bordeaux,
kwamba polisi wa Ufaransa na Gestapo wapiganaji wa upinzani walioteswa na kufungwa.
René Lafont ana hadithi sawa.
Kiongozi wa maquis ya Médoc, yuko mwathirika wa wavu mkubwa wa kukokota.
- Siku alipofika, aliteswa.
- Meno 7 yaliyovunjika, tumbo la perforated.
Wajerumani ndio walivaa kumhoji, hakuweza kutembea.
- Mbali na hilo, mtu ambaye alikuwa alikamatwa wakati huo huo na yeye,
na kupelekwa kwa Gestapo nilimwona jioni ile ile,
mtu huyu alisema "Lafont, saa Kwa wakati huu lazima awe amekufa."
- Aliharibiwa kabisa.
Sasa ni Agosti 5, 1944.
Karibu wiki 4 tangu Kamanda wa Treni ya Roho,
kutafuta njia ya kuondoka Bordeaux na kurudi Ujerumani.
Na ni treni nyingine hiyo humwonyesha njia ya kufuata.
Hakika, Julai 30 treni mpya wa wafungwa, ambao pia waliondoka Toulouse,
tayari amewasili Ujerumani, katika siku 5 na kupita katika bonde la Rhône.
Kwa ajili yake, hakuna shaka zaidi, Hii ndiyo njia ya kufuata.
Kilichobaki ni kupata injini za mvuke katika utaratibu wa kufanya kazi.
- Wajerumani wanaamua na agiza SNCF, ambayo inatekeleza.
Haya ni makubaliano ya kusitisha mapigano. Hakika ni ushirikiano wa serikali,
kati ya Vichy baada ya mapigano ya Juni 40 na mkaaji.
Mkataba wa kusitisha mapigano haujatia saini, Wafanyakazi 6000 wa reli ya Ujerumani,
Bahnhof maarufu wanawasili Gare de l'Est huko Paris,
chini ya mamlaka ya Kanali Goritz. Tangu siku hiyo mnamo Juni 40,
wafanyakazi 400,000 wa reli Kifaransa ambacho SNCF ina,
wanafanya kazi sasa kwa Reich ya Tatu.
- Ni udhibiti wa Reich, Hiyo ni kusema kutoka Berlin,
kwenye zana muhimu ambayo ni SNCF.
- Serikali ya Vichy inaweka yote uhalali wa miundo huru,
wa Jimbo katika huduma ya Reich ya Nazi.
- Uongozi wa SNCF haukuwa na hakuna wasiwasi kuhusu,
wala kufukuzwa kwa rangi, wala kufukuzwa kisiasa,
kwa sababu ilikuwa ni lazima kwamba mashine inaendelea kufanya kazi.
Treni hii itafanya njia yake.
Inaweza kuonekana kuwa ya kushangaza, lakini ni rahisi hivyo.
- Siku tulipozianzisha tena kwenye gari moshi kwenda Bordeaux,
kufanya njia nyingine, ni siku ambapo majeshi ya washirika yalishambulia Bordeaux.
Lakini hakuna agizo lililotolewa kulipua njia za reli,
na kushambulia bandari. Haikuwa na maana yoyote.
Na hii sio wakati pekee katika hili hadithi ambapo hatima inaweza kuchukua mkondo tofauti.
Mnamo Agosti 9, treni ya roho inaondoka na kuondoka Bordeaux na
zaidi ya wafungwa 700 wa upinzani kwenye meli, na kusindikizwa na askari wasiopungua 150,
ambayo huongezwa SS na wakati mwingine wake za maafisa.
Kwa sababu Wajerumani wanatarajia kupata tena haraka kwenda Ujerumani, katika siku 3 au 4 zaidi.
Historia itawathibitisha kuwa sio sahihi.
Katika magari ya ng'ombe, kuzimu huanza tena.
Chini ya joto kali na rekodi joto la karibu digrii 40,
bila chochote cha kula na karibu chochote cha kunywa. Wapiganaji wa upinzani wana mshikamano tu,
kushinda majaribu ambao wanawasubiri.
- Kuna urafiki ambao umeundwa kwenye treni hii ambayo ni ya ajabu.
Kutoka kwa Roquemaurel, mpishi askari wa maquis ya Bir Hakeim,
wanaokuja, mila ya Maurasia, a****, mpinga ukomunisti,
chuki dhidi ya Front Popular, nk.
Wako katika aina fulani ya mshikamano, kupigana na Wayahudi kama Silberfeld,
na wakomunisti kama wale wa kikosi cha 37 cha FTP-MOI.
Ilinigusa, aina hii ya umoja ya upinzani unaotokea.
Katika udugu ya mapambano dhidi ya Wanazi.
Kwa maneno mengine, hata kwenye treni, wao hawakuacha kuwa wapiganaji wa upinzani.
Hatupaswi kusahau ndani haya yote ni masharti ya usafiri.
Hakuwa na chochote cha kula. Alikuwa na njaa, alikuwa na kiu.
- Kulikuwa na siku nzima, ambapo hakuwa na kitu cha kunywa.
Anasema wakati mmoja kwamba yeye alikuwa na kiu hata ulimi wake,
alikuwa amevimba na alihisi kuwa na ukoko kwenye ulimi,
hakuwa na mate tena.
- Watu ambao walikuwa wakienda wazimu, baada ya siku chache.
- Kwa sababu ya kiu, zaidi ya njaa.
Baba ya Norbert Nardon hakuwahi kujua Tafuta maneno ya kumwambia mwanao,
ya hadithi hii, lakini, alimwachia ushuhuda huu.
- "Kwenye treni, tulikuwa tumefungwa, sisi tulikuwa tunakufa kwa joto, tulikuwa tunakufa kwa kiu,
tuliliwa na chawa.
Nakumbuka tulikuwa tunatazama mazingira kupitia skylight, hiyo tu.
Nusu kulala chini, nusu nyingine ikabaki imesimama.
Niliona wenzangu kunywa uharibifu wao wenyewe.
Tulikuwa na sanduku la watoto wadogo mbaazi kufanya mahitaji yetu.
Ilihudumia kila mtu.
- Hapakuwa na nafasi ya kutosha kila mtu amelala kwenye treni.
Ilikuwa ni lazima kufanya rolls kuwa karibu na dirisha kulikuwa na joto sana.
Uchafu, ukosefu wa usafi, ilikuwa mbaya sana.
- Tunaenda wazimu. Raymond Lévy,
uadilifu wetu wote wa kibinadamu unatoweka.
- Wanatumia mbinu ambayo wamekuwa wakitumia kila wakati,
unyama. Ndiyo kusema, hatulishi, hatunyweshi maji,
tunawafanya waishi hivyo, kama mbwa na sisi kwenda njia yote.
Huu ni huzuni ya kifashisti ya Wanazi.
- Wakati treni ilipofika huko Remoulins, maiti ilitolewa nje.
Kulikuwa na wengine nimechoka, kweli.
Kufa watu ambao, kwa ajili ya kwanza nyakati, itavutia umakini.
Aliwasili katika kituo cha Remoulins mnamo Agosti 13,
msafara wa ajabu ni huu bado ipo siku iliyofuata.
Uwepo wake unavutia a msichana, Madame Damiani.
Yeye huleta peke yake akitazamana na mwenyeji chakula. Kamanda wa treni anaingia.
Anapendelea kutochochea uadui wa kijiji kizima.
Maji kidogo. Mkate.
Madame Damiani anaokoa miili amedhoofika kwenye hatihati ya kuvunjika.
Zaidi ya yote, yeye itaweza kuwajulisha Msalaba Mwekundu unaowalazimisha Wajerumani,
kuheshimu Mikataba ya Geneva, na kuwapa wafungwa wake.
Kwa mara ya kwanza tangu Bordeaux, Wanatoka kwenye magari haya ya ng'ombe.
Hatimaye hewa kidogo.
Wajerumani wanawaruhusu kulisha katika vikundi vidogo.
Nguvu ambazo zitathibitisha kuwa muhimu, kwa muendelezo wa odyssey yao ya kutisha.
Katika mkoa huo, hujuma na Upinzani na mabomu ya washirika,
kuzuia treni kuondoka.
Kwa hivyo kwenye gari, waliofukuzwa wanajiuliza:
Kwa nini wakati huu wa kuvuka kwa muda mrefu wa kusini ya Ufaransa, Resistance haikuweza kuingilia kati
na kuacha mara moja na kwa wote msafara huu wa kuwakomboa?
- Ndiyo maana sisi iliita Treni ya Roho,
kwa sababu haikuripotiwa popote.
Kwa hivyo hata upinzani, nadhani kwamba angekuwa na matatizo,
kujua kama atapita au la.
Kweli, ilikuwa treni ya roho. Alizunguka sana usiku.
- Jinsi ya kushambulia treni Nani ana mateka ndani?
Wapiganaji wa upinzani waliokamatwa, Wajerumani huweka treni vizuri sana.
Wapo sana zilizowekwa vizuri, na vyumba vizito
ya m****. Wapiganaji wa upinzani sio wakiwa na silaha za bunduki tu,
kwa hiyo ni hali ngumu sana.
- Inaonekana, karibu ya kushangaza, hiyo Upinzani haukuweza kuacha
treni hizi zote za kufukuzwa, lakini tunapoangalia mazingira ya upinzani
karibu na safari ya treni ya roho, ikiwa sisi inachukua kesi, kuanzia Agosti 15 hadi Marseille,
upinzani upo kuikomboa Marseille.
Yeye ni obsessed, yeye ni kuzingatia lengo la kukomboa eneo hilo.
Mnamo Agosti 15, 1944, Washirika na Ufaransa anzisha Operesheni Enfield Dragoon.
Kutua kwa pili, ile ya Provence.
Boti 1000 na baadhi ya 100,000 askari, itaunda mbele ya kusini.
Kusudi: Engulf Wajerumani.
Mizinga ya Amerika na hata ya Ufaransa ziko kilomita 200 kutoka kwa treni.
Kamwe, tangu kuondoka kwao Toulouse,
wafungwa hawakuwa karibu sana na uhuru.
- Walipokuwa katika Remoulins na wao alijifunza kwamba kutua katika Provence,
yalifanyika na majeshi ya washirika alikuwa anaenda kupanda bonde la Rhône,
kwao, lilikuwa tumaini kubwa. - Walihisi kuwa ulikuwa mwisho
Mbali na hilo, nadhani kama treni hii kuzunguka kulikuwa na shida nyingi,
waliona kuwa Wajerumani walikuwa katika shida.
Kinyume chake, kwa kiongozi wa msafara huo, hali inazidi kuwa mbaya.
Sasa haiwezekani Ili kuungana na Avignon.
Madaraja yalipigwa mabomu. Barabara ya kaskazini inashikiliwa na maquis. Hatari sana.
Lakini kamanda wa treni haachilii sio na anadhani anaweza kutoka kwenye mtego huu.
Usiku wa Agosti 17 hadi 18, treni ya roho inaondoka tena,
na kusimama kilomita chache zaidi, huko Roquemaure, katikati ya korongo hili.
- Ilikuwa wajanja, kwa sababu anajiweka kati ya miamba ili isionekane na ndege,
kulindwa.
Yeye ni mzimu anapokuwa katika ukuta huo.
Ushahidi ni kwamba hakuna mtu huko Roquemaure waliona treni hii.
Watu wanashuka kwa gari, na kisha msafara huu utaondoka
kwa miguu katika mashamba.
Mpango ulioandaliwa na kamanda wa treni, inajumuisha kuvuka Rhône kwa miguu,
kwenye daraja hili ambalo bado halijapigwa bomu,
kisha vuka kwa maandamano ya kulazimishwa mashamba ya mizabibu ya Châteauneuf-du-Pape
chini ya jua kali katikati ya Agosti, ili kufika, kilomita 17 zaidi,
kituo kidogo cha Sorgues ambapo Treni mpya inamngoja.
- Anajua jinsi ya kucheza zote mitego ya kiongozi wa msafara huu.
Aliweza kufanya treni isionekane, nk.
Nadhani huyu Luteni Mjerumani alikuwa na karama.
Alikuwa kijana mwenye nguvu sana na alithibitisha hilo.
- Huyu jamaa labda yuko kwenye ngazi ya ubinadamu, ambayo iko chini kabisa.
Yeye ni sadist, yeye ni wazimu.
Lakini kichaa ninachonasibisha kwake hakina udhuru kwa namna yoyote hajui anachofanya.
Nadhani yeye ni sadist mwenye busara sana na mwenye ufahamu sana.
- Baba yangu alisema hivyo walipotembea,
kati ya Châteauneuf-du-Pape na Sorgues,
chini ya joto kali, walikuwa katika hali ya kimwili kabisa.
- Kupitia kuvuka kwa shamba la mizabibu,
ni mateso mengine, wafungwa wana kiu,
njaa na Wajerumani, chukua zabibu na ufurahie.
Mfungwa yeyote anayejaribu kukaribia shamba la mizabibu,
anauawa papo hapo.
Wafungwa 700 wanawasili Sorgues na ndivyo ilivyo hapa, mwisho wa matembezi haya,
kwamba, mnamo Agosti 18, 1944, Charles, aliyekuwa mzee wakati huo wa miaka 10, huwaona wakipita mwisho wa nguvu zao,
kudhoofishwa na majaribu yote walivumilia tangu kuondoka kwao Toulouse,
siku 45 zilizopita. Charles ametengwa na mama yake,
lakini rafiki yake Lucien Caraï, aliweza kutazama hadithi iliyobaki.
Walikuwa wakitoza watu kwenye mabehewa, haikuwa picha nzuri.
Nilivunjika moyo kabisa.
- Sijui ikiwa umeiona, lakini treni ilikuwa hivyo.
Na magari ya kwanza yalikuwa huko, iliendelea pale mwisho,
Walikuwa wakipakia watu kwenye mabehewa.
Treni ya mzimu ambayo ilitoweka ndani korongo la Roquemaure linatokea tena hapa,
upya kabisa na sawa kubadilisha magari ya abiria
na mabehewa ya ng'ombe.
- Wafanyakazi wa reli ambao wana alirudisha locomotive kutoka Avignon,
hawakuweka mengi kwa makusudi ya maji ili treni isiondoke tena.
- Yeye karibu mbio nje ya maji. Hapo crane ya maji ilivunjwa, iliharibiwa.
Kwa hivyo wafanyikazi wa reli ya upinzani walijua kwamba hakuweza kuondoka.
Hawakuwahi kufikiria hivyo kiongozi alikuwa Machiavellian,
na kwamba kwenda kuongeza mafuta kwenye kijito pale, umbali wa mita 100.
- Walikuwa na tank kujazwa na wafungwa, na ndoo za maji.
Kazi moja zaidi na mateso kwa wafungwa wote katika msafara huo.
Wakiwa wamechoka, wanalazimika kulisha wenyewe locomotive hii mpya
nani awapeleke kambi za kifo.
Lakini idadi ya watu wa Sorgues huanza kukimbilia kuwasaidia.
Wanawake hujipanga kwa haraka kusambaza chakula
kwa watu hawa wote wenye bahati mbaya, ambayo hawajui lolote.
- Wajerumani walikuwa wakizuia kizuizi cha barabarani, walichukua chakula na vinywaji.
Walijiwekea mengi,
wengine walikwenda kwa waliofukuzwa waliokuwa katika treni ya mabehewa yaliyokuwa hapa.
Ndio maana waliiacha itokee kwa sababu hawakuwa na kitu cha kula.
- Baba yangu aliniambia kila wakati: "Sielewi, tunabadilisha magari,
tunabadilisha treni, tunabadilisha stesheni,
na haya yote yaliundwa upya haraka sana.
Katikati ya vita, kamanda maarufu ya treni ilibidi kuwa na msaada,
na hatujui wapi, kwa sababu mabehewa, Hawaishiki peke yao."
- Mwenye jukumu la kwanza ni kamanda ya kusindikiza na katika masaa machache,
katika siku chache inafika, pia kushangaza, kama inaweza kuonekana,
kutafuta vyombo vya usafiri. Pia ina maana kwamba ushirikiano
na miundo ya Vichy bado bado iko katika msimu wa joto wa 1944.
- Hadi siku ya mwisho, SNCF itatoa ankara kwa Jimbo la Ufaransa kwa misafara.
Na ilikuwa Agosti 18, 1944,
yaani siku chache tu ya ukombozi wa nchi nzima.
Wafanyakazi wa reli, kwa upande wao, walijaribu hapa Sorgues, kuhujumu treni hii,
licha ya vitisho vya mkaaji na kufuatilia uongozi wao.
- Usimamizi wa SNCF una hufanya vita dhidi ya wafanyikazi wa reli,
yaani aliona, kwa ombi la mpangaji,
wafanyakazi wa reli ambao walikuwa inakabiliwa na upinzani,
na hizi zilisimamishwa na SNCF.
Wafanyikazi wa reli pia wanaogopa kufukuzwa.
- Zaidi ya wafanyikazi 2,600 wa reli ya SNCF alikufa kwa kufukuzwa au kupigwa risasi,
baada ya kuhukumiwa hadi kufa katika msimu wa joto wa 1944.
Kwa hali yoyote, huko Sorgues, kwenye quays za kituo hiki ambapo mkanganyiko mkubwa unatawala,
wafanyakazi wa reli watachukua yote hatari kuokoa watu wachache waliofukuzwa
wakati wa kuanza upya katika magari haya ya mifugo.
Wakati mwingine kwa kuwaficha kama wafanyikazi wa reli, lakini pia na zaidi,
kwa kuwaonyesha mlango wa kuingia kwenye njia nyembamba handaki ya chini ya ardhi inayovuka nyimbo.
- Walifanikiwa kutoroka kupitia mfereji huo ambayo ilipita chini ya nyimbo,
na tungeweza kuinama.
- Ili labda ilifanya iwezekane karibu ishirini hutoroka huko.
- Wajerumani hawakuweza wahesabu kwa sababu wale walioondoka,
hata hawakuwa wameona, ambaye alikuwa ametoroka.
Hakika walikusudia kutaka kukimbia haraka,
walijua kulikuwa na jeshi Mmarekani ambaye alifika nyuma.
- Wamarekani walikuwa umbali wa kilomita 100. - Ilifanyika mnamo Agosti 18, hapa,
Wamarekani walifika tarehe 25, Walichukua wiki.
Avignon, kilomita 10 kutoka Sorgues.
Mji wa Mapapa ndio kitovu kituo cha ujasiri cha amri ya Ujerumani,
kwa Ulaya ya Kusini.
Gerhard Boeckel ni mwandishi Mjerumani ambaye alifanya utafiti
pande zote mbili za Rhine juu hadithi ya Treni ya Roho.
Ugunduzi wake huleta ufahamu wa thamani.
- Nilipata kwenye kumbukumbu kijeshi nchini Ujerumani,
kwamba siku hiyo hiyo, Agosti 18, 44, 12:30 p.m., amri ya kijeshi,
aliamuru harakati za utawala wa kijeshi,
ambayo ilikuwa katika Avignon kurudi Ujerumani,
na pia nimepata katika hati hii, kwamba upinzani ulificha lori,
magari yote. Inavutia pamoja na utawala wa Ufaransa,
ambaye hapo awali alikuwa mshirika mdogo, tunaweza kusema, alikataa kufanya kazi
na Wajerumani na raia, iko katika hali ya mgomo.
Walifunga maduka yote, hoteli na mikahawa yote.
Hivi ndivyo hali ilivyokuwa mnamo Agosti 18 wakati treni ya roho ilikuwa katika eneo hili.
Ikiwa Ufaransa itajigundua imechelewa nafsi inayostahimili, kwa mara nyingine tena,
waasi kwa bahati mbaya hawawezi usijaribu chochote kuzuia treni ya roho.
Katika siku hii wakati yeye bado imefunuliwa mchana kweupe.
- Hii haikuwezekana kwa masaa machache kukusanya wapiganaji wa kutosha,
kushambulia treni na kushambulia askari 150 wenye silaha wa msindikizaji.
- Siku hiyo hiyo, karibu thelathini kilomita kutoka Sorgues,
kuna mapigano kati ya wapiganaji wa upinzani na Wajerumani,
ambao wako katika harakati za kuuhamisha mkoa huo.
Washirika na upinzani wanakaribia.
Lakini kwa mara nyingine tena, treni ya roho itaweza kupenya, ikikimbia kaskazini.
Kwa sababu huko Kusini, miji iko iliyotolewa moja baada ya nyingine.
Toulon na Marseille wako ukingoni kuanguka, Perpignan aliachiliwa mnamo 18.
Toulouse, jiji ambalo kila kitu kinatoka Epic hii imeanza,
sherehe katika Place du Capitole tarehe 19.
Siku hiyo, treni mzimu unafika Pierrelatte.
Wakati ghafla yeye ni tena kushambuliwa na ndege za Allied.
Majeshi ya Anglo-American yanatawala angani juu ya eneo lote la Ufaransa
Gharika ya moto ilianguka kwenye msafara huu kwamba ndege makosa kwa treni
Wanajeshi wa Ujerumani wakisonga kaskazini.
Kwa hofu, waliofukuzwa wamekwama kwenye mabehewa yao,
sina chaguo ila kufanya tegemea Providence.
- Hawakujua kama ilikuwa ishara kwamba treni itasimamishwa,
na kwamba wangeweza kutoka,
au ikiwa ni ishara kwamba wote wangepita huko.
- Walikuwa tight sana dhidi ya kila mmoja,
kuna mtu alipokea risasi, na mume wangu alikuwa na goti pale pale.
- Kwa upande mwingine, walikuwa kama hii, akaminya risasi ya bunduki
ambayo ilivuka mkono, shingo na mkono mwingine,
ya mtu aliyekuwa karibu naye.
Kifungu kinachofuata cha ndege washirika ni mbaya zaidi.
Katika gari la ndugu za Lévy, kadhaa wenzao wamejeruhiwa vibaya sana.
- Huko, utapata kifo, moja ya wapiganaji wakubwa wa upinzani wa Toulouse,
ambaye alikuwa sehemu ya kikosi cha 35 cha FTP-MOI.
Alikuwa mmoja wa waanzilishi wenzake Marcel Langer, jina lake lilikuwa Jacob Insel.
Alikufa mnamo Agosti 19, chini ya risasi za Washirika wakati wa mchana,
ya ukombozi wa Toulouse, naona huo ni udhalimu wa kusikitisha sana.
Wajerumani hawajaachwa na pia kupata hasara.
Lakini wapiganaji wa upinzani wa Ghost Train walipoteza siku hiyo, wenzao 5.
Wanahamishwa kilomita chache kwenda Montélimar.
Hatima haina kuchoka katika harakati zake kudhoofika kwa wafungwa,
kwamba hakuna mtu anayekuja kuwa huru,
ingawa ni mwezi mmoja na nusu kwamba wanavuka Ufaransa.
Na treni hii ambayo inaendelea kuondoka kuelekea lengo lake baya.
Valence, Lyon, hivi karibuni Mâcon.
Katika mabehewa, wafungwa wanashangaa ikiwa Washirika hatimaye watapata treni hii,
au kama kutoroka.
- Sio kila mtu alikubali kutoroka ilikuwa hatari.
Walijua hilo kwa kuchukua vile uamuzi huo, anaweza kulipiza kisasi.
Walikabiliana na mwingine kundi ambalo lilikataa kutoroka huku,
kwa sababu aliwakilisha hatari kwa wale ambao hawakutaka kuondoka.
Katika hatua hii ya safari, karibu sitini wafungwa tayari wamefanikiwa kutoroka,
kuchukua faida ya vituo na strafing au hata msaada kutoka kwa wafanyikazi wa reli.
Na licha ya vitisho, hakuna kisasi kutoka kwa kamanda.
Hawa maadui wa Reich kwamba yeye kupelekwa Ujerumani,
inaonekana kuwa bora kwake isipokuwa inaendeshwa.
- Kulikuwa na Wajerumani wengi hapa ambao alitaka kupanda treni ya roho,
bali mtu anayehusika treni ya roho ilikataa,
wanapanda treni, kwa sababu katika kesi hii,
walilazimika waache wafungwa.
Mateka walikuwepo kuepuka mashambulizi ya washirika.
Ilikuwa crisp na wazi.
Treni inaweza kutumika kupanda vikosi vinavyorudi nyuma.
Lakini kulingana na mashahidi kadhaa, kiongozi wa msafara hata anatishia,
ombi la huyu mwingine Afisa wa Wehrmacht.
Lakini mnyongaji huyu asiyechoka ni nani?
Wengine humwita Schuster, Baumgarten nyingine.
Charles Tessier ana ndoto ya kufungua siri ya utambulisho wake, ambayo pia imekuwa mzimu.
- Kinachonisumbua ni kujua ambaye alikuwa kiongozi wa msafara.
Na nadhani ilikuwa Baumgarten.
Tuna hati kutoka kwa Gestapo ya Bordeaux, alikuwa Baumgarten, Luteni,
ambaye aliuamuru msafara huo.
Kisha tulipata huko Sorgues hati ambapo imeonyeshwa.
Imeandikwa Oberleutnant Baumgarten.
Ni katika picha hii anawakilishwa mbele ya H**** anayeipamba.
Physiognomy yake, sura yake, haswa, kwangu, ni yeye,
kwa sababu inalingana na ripoti, lakini utafiti huu unapaswa kuimarishwa.
- Yeye sio SS, kiongozi wa msafara huo, alikuwa afisa wa Wehrmacht,
afisa wa kawaida wa jeshi.
Inageuka kuwa The Oberleutnant Baumgartner alikuwa afisa shupavu.
Ambao walisisitiza kutii amri hadi mwisho.
Hasira ilisema, tunafanya.
Wanakabiliwa na dhamira ya Wanazi ambao hawataki kupoteza vita vyao vya kiitikadi,
hakuna tena chaguo. Ni muhimu kuchukua hatari zote na kutoroka.
Kwa sababu ikiwa Ufaransa ina macho alikasirishwa na Paris ambayo inaasi,
wapiganaji wa upinzani wa treni ya roho, wanabaki kuachwa kwa hatima yao,
na kuona mpaka Mjerumani njoo karibu.
Katika siku 2, labda chini, watakuwa Ujerumani na watakuwa wamechelewa.
- Kwenye treni, kulikuwa na Wahispania waliokuja kutoka kambi ya Vernet.
Walikuwa na zana kutoka kambini, kwa sababu huko walitengeneza viatu.
Kama magari ya zamani, tuliweza kuona reli kupitia humo.
Sakafu ilishikiliwa na bolts 2. Tulikojoa kwenye bolts,
na kwa zana zao, tulichimba.
- Nitakuonyesha zana kadhaa, kama unaweza kuiita hivyo.
Nikiwa na kaka yangu tunazo kuhifadhiwa kwa miaka 75.
Sijui jinsi alivyofanya kuificha, lakini alikuwa amejificha.
Kwa penknife, wao husafisha kichwa cha bolt wazi,
bolt ilianguka na kisha kwa mpini wa uma,
waliinua, wakainua vile vile.
Pamoja na kaka yangu, hatukuwahi kutengana ya kisu hiki na kuunganishwa mchana na usiku,
Ilikuwa imeanza siku 3 kabla.
Kwa hivyo iko pale chini ya treni, kwamba upinzani kufikiria wokovu wao.
- Wale waliotoroka kama yangu baba akiruka kutoka kwa treni chini ya treni,
walisimama kwenye ekseli ya magurudumu na treni ilipopungua,
waliruka juu ya matumbo yao kwenye njia ya reli.
Ikiwa waliruka katikati ya njia za treni, inaweza kunyongwa kwa ndoana
chini ya gari la mwisho, hivyo ilikuwa ni lazima kama anaruka, kushoto au kulia,
na kukaa gorofa wakati wa kusubiri mpaka treni nzima imepita.
- Unaporuka, ikiwa miguu yako wanaletwa kugusa ardhi,
umekandamizwa chini ya treni, kwa hivyo kuruka ni hatari kubwa.
Sio kama James Bond unaporuka kupitia mlango, unapaswa kuruka chini ya reli.
Ni mchakato huu ambao tayari umefanya ushahidi wake siku chache zilizopita,
katika gari la Nardone na Roquemaurel.
- Ni De Roquemaurel aliyefaulu kuruka kwanza. Assoun kuruka,
lakini mguu wake ulikatwa, maquis akapona kesho yake.
Ilikuwa katikati ya usiku. Nilikuwa nimezunguka kichwa changu na taulo ya terry,
ili kuepuka kuumia.
Wakati huu usiku wa Agosti 24 hadi 25, ni utoroshaji mkubwa unaoandaliwa.
Shukrani kwa polepole zaidi kutoka Dijon, hadi Merrey, haswa,
siku Paris ilikombolewa, zaidi ya Wapiganaji 70 wa upinzani wanajitupa chini ya treni,
mmoja baada ya mwingine.
- Siku moja au 2 baadaye, wangeishia Dachau.
Walijua ilikuwa ya mwisho uwezekano wa kuondoka kwenye treni.
- Kulikuwa na wavulana 3 ambao walipita chini ya magurudumu, nadhani. 2 au 3.
Kuhusu wanawake 62 wafungwa wa treni mzimu, hakuna aliyejaribu kutoroka kama hii.
Wale 70 waliotoroka ambao, usiku huo, alifanikiwa kutoroka akiwa hai,
zinakusanywa na wakulima wa Haute-Marne.
Wengi watarudi mapigano katika safu ya F.F.I.
Hii ndio kesi ya akina Lévy. Gari lao hatimaye liko tayari kutoroka.
Raymond anaruka kwanza, Claude basi.
- Baba ataniambia kuwa ataogopa sana kwa sababu aliporuka,
anamwita kaka yake na kaka yake hajibu na ni hofu yake kabisa,
Anasema Claude amekufa.
Kisha anarudi kwenye njia na anaenda kumtafuta Claude,
ambaye alianguka kwenye kichaka cha miiba.
- Wa mwisho ni Marc Brafman ambaye aliniambia hivi.
Alikuwa na agizo na yeye, ndiye aliyekuwa mkubwa zaidi.
Alikuwa na umri wa miaka 25, alikuwa mkubwa zaidi mzee na ndio wa mwisho kuruka.
Na wakati anaruka, wengine tayari wameondoka.
Na hapo treni inasimama.
Anamwona mvulana kutoka kwa kusindikiza na tochi na bunduki ya mashine.
Walimpiga.
Alizimia.
Tulimrudisha kwenye gari moshi,
amepoteza fahamu na anaamka huko Dachau.
Treni hatimaye inawasili Dachau tarehe 28 Agosti 1944, baada ya siku 57 za mateso.
Kwa waathirika wa odyssey hii ya kusikitisha, kuzimu ya treni ya roho,
sasa inakuja kuzimu kambi za kifo.
Mbali na kufukuzwa kwa Wayahudi, wapiganaji wa upinzani 70,000 na wafungwa wa kisiasa,
kama wale wa Ghost Train walivyokuwa kuhamishwa kutoka Ufaransa hadi kwenye kambi za Nazi.
- Hatujui kwa uhakika idadi ya waliofukuzwa kutoka kwenye Treni ya Roho,
kwa sababu hatuna orodha kuondoka kwa msafara huu.
Hatujui hapana pamoja na idadi ya waliotoroka,
lakini tunajua kwamba wako wengi sana.
Labda zaidi ya 160, alitoroka kutoka kwa treni hii ya roho.
Kwa upande mwingine, tuna orodha ya usajili wahamishwaji wanaofika,
huko Dachau mwishoni mwa Agosti 1944.
- Nilipata maelezo mengi, kila kitu kinazingatiwa, ni wazimu.
Kwa mfano, Georges Bonnac, mpiganaji mkubwa wa upinzani,
Ilikuwa Agosti 44, washirika walikuwa wakifika.
Lakini utawala unafanya kazi.
Pua, mdomo, ndogo masikio, kila kitu kinazingatiwa.
Hadi mwisho, Wanazi waliendelea na kazi yao isiyo ya kibinadamu.
Hadi mwisho, Ufaransa de Vichy alishirikiana.
Msafara wa mwisho unaondoka hata Novemba 1944.
Treni ya roho, kwa upande wake, alivuka Ufaransa kwa karibu miezi 2,
na hadithi yake ilikuwa karibu kusahaulika.
Tunajua leo kwamba wapiganaji wa upinzani 536 treni hii ya kichaa ilifika Dachau.
Nusu haikurudi.