وین، 1910.
آدولف هیتلر مسکن ثابتی ندارد.
او 21 سال دارد و موفق می شود امنیت را تامین کند مکانی در این خوابگاه مردانه
او برای کسب درآمد، نقاشی می فروشد کارت پستال برای گردشگران
آدولف هیتلر اهمیتی ندارد، هیچ کس،
و با این حال، 30 سال بعد، او قدرتمندترین مرد آلمان خواهد بود.
[صوتی به زبان آلمانی]
مردی که آماده بود تا دست به هر کاری بزند برای رسیدن به اهدافش،
که مردم آلمان را به زیر آب می برد و کل جهان
به قرن بیستم مرگبارترین درگیری،
جنگ جهانی دوم
شش سال جنگ و 65 میلیون کشته،
از جمله شش میلیون یهودی در اردوگاه های مرگ نابود شدند،
زخمی که برای همیشه جوشیده است به آگاهی جمعی
آدولف هیتلر از همه بیشتر است چهره خون آلود در تاریخ بشر
نابودی یهودیان ساعت به ساعت ادامه یافت،
بدون مکث روز و شب گاهی به 10000 نفر در روز می رسد.
هیتلر از کاری که انجام می دهد آگاه است،
و او هوشیار است از پیامدهای بالقوه
از اعمال او
چگونه، پس از زندگی آن زندگی اولیه بوهمی،
آیا آدولف هیتلر معمار شد؟ راه حل نهایی؟
این پسر چه راهی را طی کرد یک افسر گمرک
برای تبدیل شدن به رئیس دولت؟
یک مرد، یک مورخ پرشور، جهان را گشته است
برای ایجاد بیشترین گاهشماری جامع هنوز از این سفر.
هارولد سانتنر بیش از 20 سال را سپری کرده است جدا کردن زندگی آدولف هیتلر،
ساعت به ساعت
او در این سالهای اولیه کجا بود و همانطور که او به جنگ پرداخت؟
کجا درست کرد مهم ترین تصمیمات او؟
هرجا که هیتلر بود، آنجا قدرت بود
او همان تجسم بود از یک دیکتاتور مطلق
بیش از 70 سال پس از مرگ هیتلر، هارالد ساندر حتی کشف کرده است
بی دقتی های متعدد در جدی ترین بیوگرافی ها
حدود 80 بیوگرافی از هیتلر وجود دارد،
اما همیشه اشتباهاتی وجود دارد در برخی از اطلاعات
[صوتی به زبان آلمانی]
ما به برخی از این مکان ها رفتیم جایی که هیتلر زمانی زندگی می کرد.
صاحبان فعلی آنها به طور استثنایی به ما اجازه دسترسی می دهد.
حتی برخی حاضر شدند صحبت کنند برای اولین بار
از فرانسه تا اتریش از طریق آلمان و بلژیک،
ما رفتیم دنبال آخرین ردپاها توسط دیکتاتور به جا مانده است
برای درک صعود یک هیولا
[صوتی به زبان آلمانی]
این برنامه سفر آدولف هیتلر است.
اکتبر 1918.
جنگ جهانی اول رو به پایان است.
آدولف هیتلر در ارتش آلمان بوده است برای چهار سال گذشته،
اما سرباز جوان باید خط مقدم را ترک کند،
تا حدی نابینا شده است با حمله گاز
او از شکست آلمان باخبر می شود از تخت بیمارستانش
آدولف هیتلر ویران شده است.
شکست 1918 برای او یک تراژدی مطلق بود،
به خصوص آسیب زا چون انتظارش را نداشت
هیچ کس در دولت یا ارتش گفته بود که شکست خواهد خورد.
همه فکر می کردند پیروز می شوند.
هیتلر، مانند بسیاری از آلمانی ها،
معتقد بود که شکست توسط دشمنان درونی ایجاد شده است.
سیاستمداران، اما نه تنها آنها.
یهودیان قربانی کاملی بودند برای از دست دادن جنگ جهانی اول
او یهودیان را درک می کند به عنوان دست راهنمای مخفی
پشت همه از دیگر جنبش های سیاسی،
برای امضا فشار آورد صلح تنبیهی در ورسای.
سال 1919 آغاز شد از جنایات ضد یهود او،
اما چرا آدولف هیتلر آیا چنین نفرتی نسبت به یهودیان دارید؟
چگونه او از نفرت به کشتار جمعی رسید؟
نگاهی به زندگی مرد
پشت سر دنیا بدترین جنایت علیه بشریت
آدولف هیتلر در Braunau am Inn به دنیا آمد.
یک شهر کوچک در اتریش علیا، نزدیک مرز باواریا
در طبقه دوم این انتهای سابق، مادرش کلارا هیتلر
او را در 20 آوریل به دنیا آورد، 1889، ساعت 6:30 عصر.
پدرش یک کارمند دولتی در گمرک بود و اکسیز، آلویس هیتلر نام داشت.
ما هارولد سانتنر را همراهی کردیم به محل تولد هیتلر،
از جایی که همه چیز شروع شد، جایی که هیولا متولد شد
تصور اینکه این بچه کوچولو چگونه است، سخت است بزرگ شد تا یک قاتل جمعی باشد.
یک نوزاد ذاتاً بی گناه است.
هیچ کس نمی توانست تصور کند آدولف هیتلر چگونه خواهد شد
این احتمالا آخرین فیلم تاریخ خواهد بود زادگاه هیتلر
دولت این ساختمان را تخریب خواهد کرد تا تمام آثار دیکتاتور محو شود.
اندکی پس از تولدش، خانواده هیتلر به این ساختمان نقل مکان کردند
فاصله کمی تا جاده
هیتلر فقط چند هفته داشت.
در 2 مه 1895،
پدرش به این سمت ارتقا یافت بازرس گمرک در لینز.
در سن شش سالگی، آدولف هیتلر شروع به رفتن کرد
به این مدرسه کوچک در فیشلهام، در جنوب غربی لینز.
دیکتاتور پیروزمندانه به اینجا باز خواهد گشت در 12 ژوئن 1939.
این فیلم رنگی توسط Eva Braun فیلمبرداری شده است. بعدها همسرش شد
بازگشت به مدرسه قدیمی خود، او کاملا متاثر شده بود.
او به این احساسات اجازه داد از دوران کودکی اش
چون دوران دبستانش بود خوب بود
برخلاف دوران تحصیلی بعدی اش، که کمتر رضایت بخش بود.
از طریق این تصاویر، هیتلر خود را به آلمانی ها معرفی کرد
به عنوان یک دانش آموز نمونه که قرار است داشته باشد یک حرفه سیاسی درخشان
تبلیغات محض، زیرا واقعیت بسیار متفاوت بود
در کل، هیتلر دانش آموز فقیری بود
فقط در موضوعات خاصی خوب عمل می کند که او دوست داشت.
در پایان، او مدرسه را بدون هیچ مدرکی ترک کرد.
از مدرسه متنفر بود.
از معلمانش متنفر بود، و معلمانش او را تنبل توصیف کردند.
در حالی که آدولف هیتلر علاقه کمی به مدرسه نشان داد،
او از بازی در زمین لذت می برد، به خصوص در جنگ،
که در آن نقش اصلی را بر عهده گرفت.
او یک رهبر متولد شده بود که دوست داشت مسئول باشد
و رئیس دوستان کوچک خود در اطراف.
چیزی که او بیشتر از همه دوست داشت نقاشی بود.
او عاشق نقاشی و خانواده اش بود تلاش های او را بسیار تحسین می کرد.
در سن 13 یا 14 سالگی این تصمیم را گرفت او قرار بود یک هنرمند، یک نقاش شود.
با این حال، حرفه خود را به عنوان یک هنرمند انتخاب کرد اصلا به مذاق پدرش خوش نیامد.
آلویس هیتلر پسرش را می خواست تا راه او را دنبال کند
و مانند او کارمند دولتی شود.
وقتی پدرش که وکیل بود، متوجه شد که پسرش نقاشی را ترجیح می دهد،
او پرخاشگر و خشن شد، مرتبا پسرش را کتک می زند
واضح ترین شهادت خواهرش پائولا است،
که گفت اغلب کتک می خورد،
اما خود را مجبور کرد که رواقی بماند همانطور که ضربات را می خورد،
نه گریه و نه التماس
در سال 1903، یک اتفاق غم انگیز به او این فرصت را داد
برای تحقق رویای خود تلاش کند.
پدرش فوت کرد.
هیتلر 13 ساله بود.
از این پس هیچ چیز و هیچ کس می تواند سد راه او باشد
در سپتامبر 1907، درست پس از 18 سالگی،
هیتلر تصمیم گرفت استان را ترک کند از لینز برای رفتن به پایتخت، وین.
زمانی که هیتلر آنجا بود خود را معرفی کرد برای کنکور
برای آکادمی هنرهای زیبای وین
انتخاب بسیار سختگیرانه بود.
انتخاب در آکادمی همیشه سختگیر بوده است
و تا به امروز سختگیر است.
از 113 متقاضی، فقط 28 نفر پذیرفته شدند.
آدولف هیتلر هیچ صلاحیتی نداشت، اما این او را از کار انداخت.
هیتلر وارد امتحان شد کاملا انتظار انتخاب شدن
اگر یک چیز وجود دارد که در تمام طول زندگی او را مشخص کرد
این است که او هرگز به استعداد خود شک نکرد.
او همیشه مطمئن بود که استعداد او شناخته شود.
در اینجا تعدادی از نقاشی های او آورده شده است از آن زمان
با این حال، هیتلر رد شد.
عدم اصالت او علیه او بازداشت شد، اما نه تنها.
هیتلر هیچ کار آماده سازی انجام نداد،
به تنهایی به الهام خود فکر می کند برای جلب نظر ممتحنین کافی است.
اکنون می دانیم که او در ورودی شکست خورد برای آکادمی هنرهای زیبای وین دو بار.
آدولف هیتلر این رد را پیدا کرد معده سخت
در کتاب من کمپف، سالها بعد نوشته شد
او این روز را توصیف کرد به عنوان بدترین لحظه زندگیش
این آسیبی بود که او در مورد آن با کسی صحبت نکرد.
شرمنده شد و از شکستش تحقیر شد
و نمی خواستم در مورد آن صحبت کنم.
از نوامبر 1907، هیتلر مرتباً به لینز باز می گشت.
فقط دو ماه بعد از رد شدنش توسط فرهنگستان هنرهای زیبا،
متوجه شد که مادرش در حال مرگ است.
کلارا هیتلر سرطان سینه داشت.
او توسط دکتر بلوخ تحت معالجه بود، که یهودی بود
او پریشان بود.
به همان اندازه که از پدرش متنفر بود، او کاملاً مادرش را می پرستید.
مادرش به این بیماری تسلیم شد او را برای زندگی مشخص کرد.
در این ساختمان در مرکز شهر لینز،
هیتلر روزها را به پایان رساند کنار بالین مادرش
هارولد سانتنر فقط توانست مکان آن را پیدا کند پس از سالها تحقیق
برای اولین بار صاحب آن اجازه داده است اعضای رسانه های خارجی در داخل.
اینجا ما در اتاق خواب کلارا هیتلر هستیم.
تخت او جایی در همین حوالی بود.
آنچه اکنون می دانیم این است که یک بار مادرش در بستر بود،
هیتلر تخت خودش را کنار تخت او گذاشت
تمام شب آنجا باشم تا از او مراقبت کنم در صورتی که او به چیزی نیاز داشت
کلارا هیتلر در این اتاق درگذشت در 21 دسامبر 1907،
ساعت 2 بامداد
آدولف هیتلر برای آخرین بار او را کشید در بستر مرگش
مادرش تمام دنیا برایش بود.
میشه گفت مادرش تنها زن بود
او همیشه با عشقی عمیق و واقعی دوست داشته است.
درست تا زمان مرگش، او عکس او را در کیف پول خود حمل کرد.
در روز تشییع جنازه،
هیتلر جوان به گرمی از دکتر بلوخ برای مراقبت او تشکر کرد
و به او وعده سپاس ابدی خود را داد.
حتی با وجود سیاست های یهودستیزانه او باعث مرگ میلیون ها یهودی شد
سالها بعد به قولش عمل کرد.
به عنوان پیشوا، هیتلر جان دکتر را نجات داد،
به او اجازه فرار به ایالات متحده داد.
او تعبیری برای بلوخ به کار برد که هرگز برای هیچ کس دیگری استفاده نکرد.
ادلر جود یا یهودی نجیب،
او را از دسته حذف می کند که تمام یهودیان دیگر را در آن قرار داد.
آدولف هیتلر له شد با از دست دادن مادرش
او در وین در این ساختمان زندگی می کرد در Stumpergasse 31،
مکانی که هارولد سانتنر دوباره آن را کشف کرد.
بسیاری از مستندها به اشتباه ادعا کردند
که او زندگی می کرد در ساختمان زرد همسایه،
اطلاعات نادرست به طور مداوم توسط رایش سوم دستفروشی شد
و بدون بررسی، از آن زمان تاکنون توسط رسانه ها ارزش اسمی پیدا کرده است.
فکر می کنم در آن زمان می خواستند نشان دهند
ساختمانی جذاب تر، همسایه،
چون نمی خواستند مردم بدانند که در واقع
هیتلر در یک زباله دانی زندگی می کرد.
هیتلر جوان با پول زندگی می کرد مادرش او را ترک کرد
و به تدریج در افسردگی فرو می رفت.
او زندگی غیرمعمولی داشت.
او کار نمی کرد، تمرین نمی کرد برای هر چیزی، درس نمی خواند.
او مرد جوانی بود که به ندرت قبل از ظهر بیدار می شد.
او هنوز هم همینطور بود بعد از اینکه صدراعظم شد
هیتلر با این پول زندگی می کرد تا تابستان 1909،
زمانی که دیگر نمی توانست اجاره خانه اش را بپردازد و خودش را در خیابان پیدا کرد.
بعضی شب ها روی نیمکت های عمومی می خوابید،
تا زمستان آمد، زمانی که به پناهگاه های بی خانمان پناه برد.
روز، او در این صومعه صف می‌کشید، جایی که راهبه ها آشپزخانه سوپ را اداره می کردند.
در سن 20 سالگی، آدولف هیتلر بی خانمان بود.
او چیزی نداشت، او هیچکس نبود، آینده ای نداشت.
در سال 1910، او به این خوابگاه مردانه نقل مکان کرد.
که اکنون است یک خانه سالمندان بسیار مدرن
او با فروش نقاشی ها امرار معاش می کرد او کارت پستال را به گردشگران انجام داد.
این زندگی حاشیه ای چندین سال ادامه یافت،
اما در ذهن هیتلر، هیچ کدام از اینها تقصیر او نبود
او با خشم علیه نخبگان می جوشید.
آنها به تنهایی مسئول بودند برای موقعیتی که در آن قرار گرفت
نخبگان کوته فکر بودند،
چون نمی توانستند ببینند نبوغ آدولف جوان
این چیزی است که ما در اینجا متوجه می شویم، و این یک ویژگی مشخص شخصیت است.
او هرگز خودش را زیر سوال نمی برد.
دشمنان او در میان نخبگان اتریشی به وضوح توسط هیتلر شناسایی شدند.
یهودیان.
سپس مناصب مهمی را به عهده گرفتند
در اقتصاد و حیات فرهنگی وین
در سال 1913، وین یکی از بهترین ها بود شهرهای به شدت ضد یهود در اروپا
هیتلر دلیل خوبی دارد
برای قرار دادن توسعه درباره یهودستیزی او در وین.
وین جمعیت زیادی از یهودیان داشت.
نزدیک به 10 درصد از جمعیت شهر یهودی بود
هیتلر در کمپ من ادعا کرد
که در این زمان بود که یهودستیزی او شکل گرفت،
اما مورخان امروزی تردید دارند درباره برخی از ادعاهای زندگینامه او.
او در مورد زندگی خود تا آن لحظه دروغ می گفت.
او دروغ گفت که هیچ صلاحیتی ندارد،
او به دروغ گفت که هرگز شغلی نداشته است.
هیچ کس نمی دانست.
Mein Kampf یک قطعه تبلیغاتی است.
این یک زندگینامه داستانی است،
که هدف آن خلق افسانه آدولف هیتلر بود.
در 1 آگوست 1914، آلمان به روسیه اعلام جنگ کرد.
این آغاز کار بود از جنگ جهانی اول
هیتلر یک تبعه اتریشی بود،
اما او داوطلب شد برای ثبت نام در ارتش آلمان
هیتلر خود را اتریشی می دانست و یک آلمانی
او فکر می کرد آنها باید یک ملت تشکیل دهند،
و اینکه همه مردم ژرمن باید زیر یک سقف زندگی کنند
او این درگیری را یک فرصت می دانست تا سرنوشت شوم خود را تغییر دهد.
در یک گردهمایی بزرگ میهنی در Odeonsplatz،
میدانی تاریخی در مونیخ،
هیتلر از شور و شوق منفجر شد، همانطور که این عکس نشان می دهد
روی این عکس،
او پر از شور و شوق است، تقریبا در حالت خلسه
این جنگ شانس او ​​بود برای خود هویت بسازد
از 17 مارس 1915، هنگ او جنگید
در سنگرهای نزدیک فروملز، دهکده ای کوچک در شمال فرانسه.
الان یک سال است که آدولف هیتلر یک پیک بود
در هنگ شانزدهم از پیاده نظام باواریا.
این پناهگاه است که از آن ارتباطات را تضمین می کرد
بین گردان های جبهه و ستاد کارکنان
ارسال پیام ها
این یک کشف بی سابقه است توسط تحقیقات ما آشکار شد.
نقش آدولف هیتلر با شکوه خاصی نبود،
اما همه یکسان بود ضروری و قطعا خطرناک است.
از نظر عینی، هیتلر سرباز بسیار خوبی بود.
او با وجدان به دستورات عمل می کرد.
مافوقش می دانستند آنها همیشه می توانستند روی او حساب کنند.
بقیه زمان،
هیتلر گاهی در این خانه می ماند در Fournes en Weppes،
روستایی در چند کیلومتری جلو.
در کل، او در خاک فرانسه باقی خواهد ماند برای حدود یک سال و نیم
ناگهان هیتلر استخدام شد، نهادینه شده و مورد توجه قرار گرفته است.
او هیچ نگرانی بابت پول نداشت یا به اندازه کافی غذا بخورید.
جایی برای خودش پیدا کرده بود در ارتش، و او در آنجا خوشحال بود.
زندگی او معنایی داشت.
اینجا او با رفقایش است.
صورتش لاغرتر، با سبیل های بلند.
او غیرقابل تشخیص است به عنوان هیتلر که ما می شناسیم.
همراهان ارتش او خانواده جدید او بودند.
دیگر کسی به او نزدیک نبود،
و با رفقای جدیدش خوب بود.
او را فردی منزوی توصیف کردند و مرد جوان نه چندان اجتماعی،
اما همه آنها تصدیق کردند شجاعت و اراده او
در دسامبر 1914، او به عنوان سرجوخه انتخاب شد
و تزئین شد با صلیب آهنی کلاس دو،
اولین افتخار او و چیزی تا آخر عمر می پوشید
اولین صلیب آهنین او در سال 1914 بود تمایز اجتماعی که او تا به حال داشته است.
برای یک جوان 25 ساله بسیار مهم بود که تا به حال هیچ چیزی به دست نیاورده بود.
هیتلر به طور باورنکردنی به آن افتخار می کرد.
زمانی که آلمان در جنگ جهانی اول شکست خورد، زندگی سرباز جوان از هم پاشید.
او تمام تلاشش را کرد تا در ارتش بماند، که تمایلی به ترک آن نداشته باشد
تصمیم گرفت در ارتش بماند
چون خانه ای برای رفتن نداشت و به درآمد نیاز داشت.
در فوریه 1919، مونیخ در دست بود چپ افراطی انقلابی
فرمانده ارشد ارتش می ترسید که جنبش های بلشویکی اینگونه هستند
در نهایت باعث آلوده شدن نیروها می شود.
در این زمینه بود که کارل مایر،
رئیس سازمان اطلاعات ماموران تبلیغاتی را به سرعت جذب کردند
که کارش گسترش بود ایدئولوژی درست در میان سربازان
هیتلر یک نامزد کامل بود.
او در دوران جنگ شناخته شده بود
برای نگه داشتن به طور کامل به رفقای خود.
او در تعامل ناتوان بود در یک بحث دو طرفه،
اما می توانست حرف بزند و حرف بزند و حرف بزند.
تصور می شد که او می تواند حمایت کند روحیه سیاسی سربازان
و آنها را رهبری کنید در مسیر درست ناسیونالیسم
هیتلر در سری اول فرستاده شد از دوره های آموزشی
برای مربیان ضد بلشویک در دانشگاه مونیخ برگزار شد.
سخنرانی در اقتصاد ارائه شد توسط فلان گوتفرید فدر،
به خصوص علاقه خود را حفظ کرد.
آنها بر پایه یهودستیزی شدید بنا شده بودند و تأثیر قدرتمندی بر هیتلر داشت.
همه اینها به هیتلر کمک کرد دکترین خودش را جمع کرد،
که خیلی رادیکال تر بود و بی چون و چرا از فدر.
تا اوت 1919 نفرت او از یهودیان تبدیل به یک وسواس شده بود،
و آن را در نامه ای بیان کرد از چهار صفحه تایپ شده برای یک سرباز ارسال شده است.
این همان نامه ای است که ما توانستیم برای ردیابی در ایالات متحده
این اولین متن ضد یهود هیتلر است
شامل تقریبا کل دکترین نازی آینده،
همانطور که می گوید نظر خود را بیان می کند در مورد مسئله یهود
آنها انگل هایی هستند که خون را می مکند از تمام مردمان روی زمین،
ناتوان بودن از تأسیس دولت خود
یا با کار خود زندگی می کنند و مثل بقیه کار کن
آنها یک انگل با P بزرگ هستند.
در پایان نامه، او نمی توانست بیشتر از این صریح باشد.
هدف نهایی، هدف مورد نظر، باید حذف یهودیان باشد.
این اولین باری بود که هیتلر فاش کرد چه چیزی بعداً نیروی محرکه خواهد بود
از اقدامات ضد یهود او.
این ایده که دولت
باید یهودی ستیزی را سازماندهی کند و خلاص شدن از خاک آلمان،
جامعه آلمان، یک بار برای همیشه، از همه شهروندان یهودی.
یهودستیزی او شده بود ستون مرکزی تفکر او
آدولف هیتلر در آن زمان بود فقط یک افسر پست ارتش،
اما سال 1919 نقطه عطفی در صعود او خواهد بود.
در سپتامبر 1919، در سالن آبجو مونیخ،
آدولف هیتلر با آنتون درکسلر ملاقات کرد. رهبر DAP،
حزب کارگران آلمان،
یک گروه کوچک راست افراطی باواریایی، هم ملی گرا و هم ضد یهود.
این برنامه خواستار اتحاد بود همه آلمانی ها در یک ایالت واحد.
خواستار غیر طبیعی سازی شد شهروندان یهودی آلمان
این یک برخورد سرنوشت ساز بود.
چند روز بعد، هیتلر تصمیم گرفت به حزب بپیوندد.
کارل مایر، نیکوکار او در ارتش،
او را تشویق کرد برای تبدیل شدن به یک عضو حامل کارت
به این منظور، او بودجه های مخفی هیتلر را اختصاص داد،
ساختن او از این پس یک مبلغ تمام وقت
حرفه سیاسی آدولف هیتلر راه اندازی شد.
در 16 اکتبر 1919،
او اولین سخنرانی خود را انجام داد به اعضای حزب کارگران آلمان
در این سالن آبجو در مرکز مونیخ، هوفبراوکلر.
آن شب، او صحبت کرد جلوی صدها نفر یا بیشتر
آنها را مجذوب می کند با قدرت سخنوری اش
[صوتی به زبان آلمانی]
اجرای او مورد تشویق قرار گرفت.
گفتن که مجذوب شدند فقط یک شکل گفتار نیست
این یک نوع افسون بود.
او به رسمیت شناخته شد.
این یک نکته بسیار مثبت برای او بود و باعث افزایش اعتماد به نفس او شد.
این سخنرانی آغازی بود یک دوره طولانی و موفق،
آغاز صعود سیاسی او
خیلی زود، آدولف هیتلر سخنران ستاره DAP شد،
که بعدها به NSDAP تغییر نام داد،
سوسیالیست ناسیونالیست حزب کارگران آلمان
در مواجهه با چنین محبوبیتی،
هیتلر شروع به کار روی سخنرانی های خود کرد مثل یک بازیگر حرفه ای،
آماده کردن آنها تا کوچکترین جزئیات
قدرت او بیش از هر چیز به عنوان یک سخنران است، به عنوان یک اسپیکر قدرتمند، بسیار پرانرژی.
[صوتی به زبان آلمانی]
برخلاف سیاستمداران مدرن، او تمام سخنرانی های خود را می نویسد.
[صوتی به زبان آلمانی]
او روی لحن صدایش کار می کرد، روی ژست هایش،
بر ریتم سخنرانی هایش.
دو سال بعد، یک شب در فوریه 1921،
کرون سیرک،
یکی از بزرگترین سالن های مونیخ، پر از ترکیدن بود
تقریباً 6000 نفر آمده بودند برای گوش دادن به آدولف هیتلر و تشویق کردن.
[صوتی به زبان آلمانی]
سخنان او رادیکال بود،
اما مبارزان مربوط به سخنان او همه برنده شدند
[صوتی به زبان آلمانی]
او همان چیزی را بیان می کرد که خیلی ها جرات نکردم بگویم
که مجبور شدند پاره کنند معاهده ورسای،
که دموکراسی یک رژیم سیاسی نبود مناسب آلمان،
و اینکه یهودیان مسئول بودند برای همه اینها
مردم در آن زمان دوست داشتند این را بشنوند،
زیرا از نظر اقتصادی آلمان در وضعیت بسیار بدی قرار داشت.
[صوتی به زبان آلمانی]
این سخنرانی ها به حزب کمک کرد برای جذب دائمی اعضای جدید
از سال 200 در پایان سال 1919 به 3300 در اوت 1921،
در نهایت به 55000 نفر رسید تا پایان سال 1923.
این محبوبیت تقدیس برای هیتلر بود.
در سال 1921، محل اسکان بی خانمان های سابق رهبر حزب نازی شد.
جاه طلبی او اکنون بزرگ بود.
او می خواست رهبر شود از کل یک ملت
در دهه 1920، آدولف هیتلر در این آپارتمان زندگی می کرد
در خیابان تیرش در مونیخ.
مکانی به ظاهر بی ضرر،
اما در واقع مکانی نمادین به قدرت رسیدن سیاسی او
ما این آپارتمان را ردیابی کردیم در مرکز شهر مونیخ
صاحب امروزی آن موافقت کرد که ما را به داخل بگذارد، و برای اولین بار،
او قبول کرد که صحبت کند.
شنیدم همسایه ها ترسیده اند هر بار که در ورودی را باز می کردند.
آنها نمی خواستند از کنار آپارتمان او عبور کنند،
همانطور که فکر می کردند ممکن است آنجا باشند زمانی که سوء قصد به جان او صورت گرفت.
بر اساس تصادفی غم انگیز یا طعنه آمیز، صاحب ساختمان یهودی بود.
نام او هوگو ارلانگر بود.
او یک مغازه پوشاک مردانه داشت در طبقه همکف
او این را زمانی گفت که از هیتلر گذشت روی پله ها،
او کاملا برای او خوشایند بود.
این دو مرد مرتباً از هم عبور می کردند.
ارلانگر هیچ نظری ندارد او یکی از بسیاری از قربانیان خواهد بود
سیاست های یهودستیزی هیتلر 13 سال بعد
یک ماه پس از صدراعظم شدن هیتلر، ساختمان ارلانگر به زور فروخته شد.
در سال 1938، هوگو ارلانگر به اردوگاه کار اجباری داخائو فرستاده شد.
استثنا از قاعده کلی،
او سالم و سلامت رفت فقط پس از یک ماه بازداشت
او از جنگ جهانی دوم جان سالم به در برد،
و کمی مشکل داشت پس گرفتن خانه آپارتمانی اش
او سرانجام در سال 1949 این کار را انجام داد.
در سال 1922، هیتلر لذت برد یک صعود سیاسی شهاب‌آمیز
او جلسات را در سالن های آبجو افزایش داد، گردهمایی هایی که بدون خطر نبود.
حزب تصمیم گرفت 300 عضلانی را به خدمت بگیرد برای محافظت از خود در برابر حمله
یکی از رهبران ارنست روم بود.
این سازمان شبه نظامی SA نامگذاری شد،
برای Sturmabteilung یا بخش حمله و عمدتاً از سربازان سابق تشکیل شده بود.
بعداً، S.A مخالفان سیاسی،
مبارزه با آنها در خیابان
آنها اساساً یک مشت اراذل و اوباش بودند.
این مردانی بودند که به او کمک می کردند چند سال بعد قدرت را بدست آورد
هفته ای بدون مطبوعات نگذشت چاپ چیزی در مورد حزب نازی
روزنامه ها پر از افراط و تفریط بودند،
بنابراین هیتلر تصمیم گرفت خود را جمع کند از طریق خشونت به اوج برسند.
او کودتا می کرد.
او بسیار الهام گرفته شده بود توسط راهپیمایی موسولینی در رم،
و با فقر گسترده حاکم و ابر تورم،
او لحظه را درست قضاوت کرد برای به دست گرفتن قدرت در مونیخ.
در 8 نوامبر 1923،
رهبر نازی گروگان گرفت اعضای دولت باواریا
که جلسه داشتند در یک سالن آبجو در مونیخ
او مطمئن بود که،
با حمایت 2000 مرد SA خود، او می توانست قدرت را به دست گیرد.
هیتلر قدم به داخل گذاشت
و پس از شلیک تپانچه خود به سقف برای ساکت کردن جمعیت، گفت:
انقلاب آلمان آغاز شده است.
این مذاکرات بین هیتلر انجام شد و سه گانه حاکم بر بایرن،
و توافق حاصل شد که آنها باید به سمت برلین راهپیمایی کنند.
کودتا ظاهراً از بین رفته بود برای شروع خوب،
اما مقامات باواریا حمایت خود را کنار گذاشتند
برای آغازگر آن، هیتلر و ژنرال لودندورف
صبح روز بعد،
این دو مرد یک راهپیمایی اعتراضی ترتیب دادند در مورد وزارت دفاع باواریا
حمایت مردمی محقق نشد
و هیتلر دست کم گرفته بود نیروهای نظم و قانون
آنها با پلیس درگیر شدند و تیراندازی شد
در پایان،
پلیس به رهبران سمپاشی کرد تظاهرات با گلوله،
کشتن بسیاری
محافظ هیتلر جلوی او پرید و مورد اصابت 11 گلوله قرار گرفت.
هیتلر قطعا کشته می شد اگر مداخله او نباشد
او با جراحت جزئی فرار کرد به شانه چپ او
هیتلر بالغ به طور معجزه آسایی خوش شانس بود.
دیکتاتور در طول زندگی خود فرار کرد نزدیک به 11 حمله به او.
آخرین مورد از این اتفاق افتاد در طول جنگ در 20 ژوئیه 1944،
در مقر خود در لهستان،
اما یک بار دیگر هیتلر بدون آسیب ظاهر شد
و مطمئن بود که می داند چرا.
او متقاعد شد که خدا او را حفظ کرد
و از هر تلاشی جان سالم به در می برد صرفاً این اعتقاد را تقویت کرد.
پس از کودتای نافرجام، هیتلر فرار کرد.
او را با ماشین بردند به شهر Uffing am Staffelsee،
یک ساعت رانندگی از مونیخ.
زمانی که به آنجا رسیدند، ماشین را در جنگل پنهان کردند و پیاده ادامه داد.
حدود هفت شب رسید،
پناه بردن به خانه ای متعلق به زوج Hanfstaengl.
این یکی از هارولد ساندر بود مهمترین اکتشافات
هیتلر فکر می کرد اینجا امن است
چون مرز اتریش دور نبود
با این حال، او اشتباه می کرد.
او دو روز بعد توسط پلیس پیدا شد.
پلیس جلوتر ظاهر شد ساختمان در 11 نوامبر 1923.
هیتلر می دانست که همه چیز تمام شده است، او گفت:
"همین است، ترجیح می دهم بمیرم از دستگیر شدن توسط آن خوک ها."
هفت تیرش را برداشت و آن را روی سرش گرفت.
هلن هانفستانگل آن را گرفت از دست او خارج شد و بدین وسیله جان او را نجات داد.
با لباس خواب و لباس مجلسی آبی،
او دستگیر شد در 11 نوامبر 1923.
هیتلر معتقد بود که این پایان کار است حزب نازی و رهبری او.
در سال 1924، او، ارنست روم و ژنرال لودندورف
به اتهام خیانت در مونیخ محاکمه شد.
رئیس حزب نازی، از آزمایش به عنوان یک پلت فرم استفاده کرد
برای اینکه شکستش را یک پیروزی معرفی کرد
و خودش به عنوان ناجی میهن
هیتلر همیشه به این مناسبت دست می زد در برابر مخاطب،
و او متوجه شد که برخی از داوران با آرمان او همدردی کردند.
همه در حال خدمت بودند جمهوری با اکراه
با گزارش مطبوعات از سخنان او در طول محاکمه،
هیتلر از آن به عنوان وسیله ای برای تبلیغات استفاده کرد.
این طرحی بود که تا حد کمال کار کرد.
خیلی زود او ستاره محاکمه شد.
در نهایت هیتلر محکوم شد تا پنج سال در زندان لندسبرگ،
اما اجراهایش او را به شهرت رسانده بود در سراسر آلمان
این جایی بود که هیتلر دوره خود را آغاز کرد از حبس
در شرایط کاملاً دلپذیر
لندسبرگ یک زندان پنج ستاره بود.
رهبر حزب نازی دریافت کرد بسته های هدیه از سراسر آلمان.
او به عنوان زندانی افتخار شناخته می شد،
مورد احترام قرار گرفت و می توانست بازدید کننده داشته باشد هر وقت خواست
در آن زمان، باواریا جناح راست بود.
دولت بسیار متعهد بود با زندانی اش
یک زندانی کمونیست از همان شرایط لذت نمی بردند.
اوضاع خیلی سخت تر می شد.
یک بار در زندان، هیتلر وقت داشت.
او تصمیم گرفت از این به خوبی استفاده کند،
ترکیب ایده هایش به یک برنامه سیاسی
با کمک هم زندانی رودولف هس، معاون آینده،
او کمپ من، مبارزه من را نوشت،
یک اتوبیوگرافی عمدتا رمانتیک که در آن او به عنوان یک قهرمان معرفی شد.
این تنها راه او برای ادامه دادن بود از سلول خود آزادانه ابراز وجود کند.
هیتلر در کتاب خود فوق العاده خود را توسعه داد استدلال های ملی گرایانه،
اصرار بر برتری از نژاد ژرمن
به نظر او یهودیان مادون انسان بودند که باید حذف می شدند
در کمپ من، یهودیان انگل، میکروب، حیوانات موذی هستند.
آنها در این زمین کاملاً بی فایده هستند و در واقع مضر هستند.
هیچ چیز جدیدی در مورد یهودستیزی وجود نداشت در آلمان و اتریش
اما با هیتلر به اوج خود رسید.
هیتلر در Mein Kampf از این کلمه استفاده می کند ریشه کن کردن برای برانگیختن نوعی سرنوشت
او برای یهودیان متصور است.
این به وضوح در آلمانی بیان شده است.
این مترادف برای نابود کردن و کشتن است.
نظریه او در مورد تقدم آریایی ها نژاد سیاست خارجی او را تعیین خواهد کرد.
آلمان ابتدا باید متحد شود همه کشورهایی که جمعیت آلمانی دارند.
سپس به روسیه گسترش خواهد یافت، پس از نابودی ارتش فرانسه.
در آن چند سطر،
به نظر می رسید که او پیش بینی کرده بود جنگ جهانی دوم
کتاب یک هشدار است که اگر آلمانی ها این اقدامات را انجام ندهند،
ملت آلمان منقرض خواهد شد.
از این پس هیتلر مردی تغییر یافته با نگرش جدید بود.
وقتی از زندان بیرون آمد، قانع شد که او ناجی ملت بود.
در 20 دسامبر 1924، آدولف هیتلر از زندان آزاد شد
پس از تکمیل فقط 13 ماه از محکومیتش.
دوباره شروع به کار کرد، تصمیم گرفت راه اندازی کند در مورد تسخیر مجدد آلمان،
اما این بار او قرار بود این کار را انجام دهد با استفاده از فرآیند دموکراتیک
برای او بدیهی به نظر می رسید
که بتواند از دموکراسی استفاده کند به عنوان وسیله ای برای رسیدن به اهدافش،
و سپس از شر آن خلاص شوید.
در 5 اکتبر 1929، هیتلر اقامتگاه خود را در خیابان تیرش ترک کرد
و به این آپارتمان مجلل نقل مکان کرد در پرینزرگنتن پلاتز مونیخ.
داشتن در یک آپارتمان اندازه گیری زندگی می کردند 12 متر مربع،
و سپس یکی از 50 متر مربع،
او اکنون در 400 متر مربع زندگی می کرد، آپارتمان نه اتاقه
امروز یک پاسگاه پلیس است.
او هرگز تا اینجا بالا نیامده بود
بدون پشتیبانی برخی از ثروت های بزرگ آلمان
هیتلر می توانست هزینه آپارتمان را بپردازد
به لطف کمک های مالی روزافزون از طرف پارتیزان هایش
و برخی از چهره های ثروتمند.
او همچنین حق امتیاز دریافت می کرد از کتاب من کمپف.
با تشکر از حامیان مالی او، او اکنون در اختیار داشت
بودجه قابل توجهی که با آن سازماندهی شود یک کارزار انتخاباتی گسترده
این اولین بار در آلمان بود.
رهبر حزب نازی فقط با هواپیما سفر کرد
او را قادر می سازد برای برگزاری تا چهار تجمع در روز.
هیتلر به یک بازیگر اصلی سیاسی تبدیل شد، همه جا توسط رسانه های آلمانی دنبال می شود.
هیتلر اولین سیاستمدار بود استفاده آگاهانه از رسانه ها
او سخنان خود را روی صفحه ضبط می کرد و آنها را فروخت.
او اولین سیاستمدار بود
برای دریافت هزینه ورودی برای اینکه آمدید و به صحبت های او گوش دادید.
او از عواید آن برای تامین مالی حزبش استفاده کرد.
در سخنان خود،
آدولف هیتلر وعده پشت سر هم داد در مورد انتخاب کنندگان بالقوه خود
با شعارهای بزرگ و شیوا
ما آلمان را بزرگ خواهیم کرد، ما آلمان را به کار برمی گردانیم،
زمانی که 37 درصد بیکار هستند.
ما می خواهیم تجدید نظر کنیم معاهده ورسای
او به صراحت اعلام کرد که تحریم خواهند کرد 32 حزب سیاسی دیگر در آلمان،
اما حتی این هم به نظر نمی رسید که شوکه کننده باشد مردم آلمان بسیار.
در حالی که حزب نازی فقط می کشید 3 درصد از آرا در اواخر دهه 1920،
این در سال 1930 به 20 درصد افزایش یافت، و سپس در 31 ژوئیه 1932،
نازی ها شدند بزرگترین حزب پارلمان
هیچ کدام از این اتفاقات نمی افتاد اگر نه برای رکود بزرگ سال 1929.
نزدیک به 7 میلیون آلمانی بیکار بودند در حالی که کشور بدهی زیادی داشت،
در تقلا برای پرداخت غرامت برای جنگ جهانی اول
تحریک مردم آلمان آسان بود تلخی آن شکست
پدرم به من گفت که به هیتلر رای داده است زیرا تحمل فقر بیش از حد بود.
همراه با این مهمانی، که نوید نان و کار می داد.
لذا به آنها پیوست.
در 30 ژانویه 1933، آدولف هیتلر به هدف خود رسید.
او را صدراعظم کردند.
دردسرساز کوچک اهل بایرن
تبدیل شده بود به مرد قدرتمند در آلمان
مانع باقی مانده او رئیس جمهور رایش بود،
پل فون هیندنبورگ.
[صوتی به زبان آلمانی]
زمانی که هیتلر به قدرت رسید، زمان را از دست نداد استقرار دیکتاتوری
همه چیز در 28 فوریه 1933 آغاز شد.
با آتش سوزی در رایشستاگ، پارلمان آلمان
دقیقا چطور شروع شد هنوز موضوع حدس و گمان است
چیزی که ما به یقین می دانیم این است که هیتلر و نازی ها از آن برای اهداف خود استفاده کردند،
ادعا می کند که این یک توطئه کمونیستی است.
آن را دستاویز قرار دادند برای از بین بردن کمونیست ها
نه تنها شروع به دستگیری کردند کمونیست ها پس از آتش سوزی رایشتاگ،
اما آنها هیندنبورگ را مجبور کردند برای امضای حکم
تعلیق آزادی های مدنی کلیدی، گفت که این فقط موقتی است.
در واقع این فرمان به قوت خود باقی ماند به یک شکل یا آن شکل
تا 8 مه 1945.
هیتلر به همین جا بسنده نکرد.
او نهادها را برچید جمهوری
مطبوعات سانسور شدند، و در 24 مارس 1933،
او قانون توانمندسازی را تصویب کرد به موجب آن کابینه، در واقع، هیتلر،
می تواند برای چهار سال قوانین وضع کند بدون دخالت مجلس
از آن نقطه به بعد، این یک رژیم توتالیتر بود.
در ماه های بعد، همه احزاب دیگر یا منحل شدند
یا مجبور به ارتکاب هاراکیری می شوند.
به جز حزب نازی.
در عین حال، اولین اردوگاه کار اجباری
دروازه های خود را در داخائو گشود،
جذب مخالفان سیاسی از رژیم
پس از به قدرت رسیدن ایمن، هیتلر فقط یک ایده در ذهن داشت،
ساخت آلمان بزرگترین ملت تمام دوران
او کشور را برگرداند در یک سایت کاری بزرگ،
ساخت راه آهن و بزرگراه.
نیاز اولیه به دست آوردن اقتصاد بود دوباره روی پاهایش،
ایجاد شغل برای بیکاران
و سپس نشان دادن آن نازیسم رژیم قرون وسطایی نبود،
اما تجسم مدرنیته و نابغه تکنولوژی آلمانی.
کارهای عمومی در حال انجام بود برای اهداف نظامی
بزرگراه ها کمک خواهد کرد ارتش و تانک های آن
به سرعت در سراسر کشور حرکت کند.
زیرا هدف نهایی دیکتاتور است کسی نبود جز به راه انداختن جنگ.
وقتی هیتلر به قدرت رسید، او بلافاصله برای جنگ برنامه ریزی می کند.
به ژنرال های ارتش می گوید برای جلب حمایت آنها،
که او قرار است داشته باشد جنگ جدید اروپا
اول، او باید از شر SA خلاص می شد،
بخش های حمله ای که تشکیل شد یک ایالت در داخل ایالت
حمایت از انقلاب دائمی
جاه طلبی SA در نهایت این بود برای تشکیل برنج بالا
از ارتش جدید آلمان
آنها می خواستند در ارتش نفوذ کنند،
اما افسران سنتی رفتار خوبی نداشتند
برای ایجاد اتاق برای این افراد طبقه پایین تر.
بنابراین، پیشوا تصمیم گرفت، برای قربانی SA،
زیرا بدون حمایت ارتش،
او می توانست پروژه های خود را برای جنگ ببیند به هیچ چیز نمی رسد
این شهر Bad Wiessee است.
در 30 ژوئن 1934،
هیتلر حدود صد نفر را احضار کرد رهبران S.A به این هتل.
فکر کردند آنها در یک کنفرانس شرکت می کردند
و چند روز تعطیلی داشته باشید
دور از آن.
هیتلر یک نقشه ماکیاولیستی طراحی کرده بود.
هیتلر برای سران SA تله درست کرده بود و همه در آن گرفتار شدند.
هیتلر می خواست از شر همه آنها خلاص شود طی روزهای آینده
در جای خود، تصمیم گرفت شخصاً معامله کند با ارنست روم، رئیس SA،
یکی از معدود افراد در روابط شخصی نزدیک با او
ساعت 6:45 صبح بود وقتی هیتلر از این پله ها بالا رفت،
تپانچه در دست، و به سمت اتاق ارنست روم رفت.
در را باز کرد، اسلحه اش را به سمت او گرفت و گفت:
"روم، تو دستگیر شدی."
روم را به آنجا بردند و سپس توسط محافظ شخصی هیتلر،
همراه با سایر رهبران SA، در همان طبقه هتل
دستگیری ها سنگین بود و هیتلر تمام اقدامات احتیاطی را انجام داده بود
در صورتی که اوضاع به خشونت کشیده شود
یادم می آید که پدرم به من گفت که نجار روستا را آوردند
برای پیچاندن تمام میزها و نیمکت ها به زمین،
بنابراین نمی توان آنها را به اطراف پرتاب کرد.
فکر می کردند دعوای بزرگی پیش می آید.
در روزهای بعد،
همه روسای SA به قتل رسیدند با خونسردی در مونیخ و برلین.
خود ارنست روم اعدام شد در سلول خود در 2 ژوئیه 1934.
این احتمالا خواهد بود آخرین فیلم تاریخ هتل هانسلباوئر.
قرار است تخریب شود در چند ماه،
با خود تاریخ خونین از شب چاقوهای بلند
با خلاص شدن از شر SA،
دست دیکتاتور آزاد بود برای اداره کشور،
زمانی که فقط یک ماه بعد پل فون هیندنبورگ درگذشت.
رئیس جمهور رایش به تنهایی قدرت برکناری او را داشت.
هیتلر وظایف را بر عهده گرفت از رئیس جمهور،
به این معنی که او اکنون در اختیار داشت قدرت نهایی
و رئیس نیروهای مسلح بود.
از این پس، هدف اصلی او تسلیح مجدد آلمان بود
در آماده سازی برای یک جنگ جدید
دیکتاتور خواب دیده بود یک انتقام از شکست 1918.
هیتلر شیفته جنگ بود.
این اساس برنامه سیاسی او بود،
اما به خودی خود یک ارزش نیز بود.
تا آنجا که به او مربوط می شد،
آلمان فقط می توانست خوشبختی را بشناسد از طریق موفقیت نظامی
او نیت جنگ طلبانه خود را پنهان کرد از تمام دنیا
موزه نیروی دریایی آلمان ادعا کرد دیکتاتور
در آنجا از یک U-boat بازدید می کرد در 28 سپتامبر 1935.
با این حال، ما اکنون می دانیم که عکس یک ماه قبل گرفته شده بود
در واقع در 28 سپتامبر او در Krupp AG در منطقه روهر بود.
گروه صنعتی تولید کننده فولاد بود
اما بالاتر از همه، از سلاح.
هیتلر چندین بار بازدید کرد در مخفیانه کامل،
زیرا معاهده ورسای ممنوع شد هرگونه تسلیح مجدد کشور
فقط یک مثال در میان بسیاری از موارد از نیات پیشوا
تا آنچه را که قصد داشت مخفی نگه دارد.
یک سال بعد، او تصمیم گرفت که زمان آن فرا رسیده است برای شروع خصومت ها
اولین قدم تعیین کننده در 7 مارس 1936 بود.
وقتی نیروهای نظامی فرستاد به راینلند،
یک منطقه غیرنظامی آلمان از شکست 1918.
در انجام این کار، او ریسک قابل توجهی می کرد.
با انجام این کار، او معاهده ورسای را نقض می کرد،
در نتیجه خود را در معرض خطر قرار می دهد از یک مداخله نظامی
توسط امضاکنندگان معاهده
با این حال، نه فرانسه و نه بریتانیای کبیر واکنش نشان نداد.
اولین پیروزی برای پیشوا،
که چیزی ظاهر نشد تا از اهداف خود منحرف شود.
که با هیستری مطلق مورد استقبال قرار می گیرد توسط طرفداران هیتلر
او کنترل کشور را پس گرفته است،
او کنترل مرزهایش را دارد به معنای نظامی
تقدیس برای هیتلر آمد در 12 مارس 1938،
با Anschluss، الحاق اتریش به آلمان
رویای او برای اتحاد کشورهای آلمانی زبان
به واقعیت تبدیل شده بود
در سال 1938، در مخفیگاه آشیانه عقاب خود در بایرن،
دیکتاتور از قبل در حال طراحی نقشه هایی بود برای فتوحات آینده
پس از اتریش، قلب او در مرحله بعدی چکسلواکی بود.
آدولف هیتلر رویای جنگ را در سر می پروراند چون تکرار شد
نبردی که در درون او جریان دارد
عنوان کتاب او، کمپ من،
مبارزه من یا مبارزه من، نحوه مبارزه را نشان می دهد چیزی ذاتی در شخصیت او بود.
همیشه در برنامه های هیتلر بود
برای کشتن صدها هزار نفر، حتی میلیون ها نفر
حتی مرگ آلمانی ها واقعا به هیتلر دست نزنید
آنها بخشی از دیدگاه او هستند از تاریخ مبارزات بشری
او در 1 سپتامبر 1939 به لهستان حمله کرد.
بدین ترتیب جهان را در آن فرو می برد بزرگترین درگیری مسلحانه تاریخ،
تاریک ترین دوره بشریت
قبلا در برنامه سفر هیتلر.
تصور اینکه چگونه این نوزاد کوچک است، سخت است بزرگ شد تا یک قاتل جمعی باشد.
از نظر عینی، هیتلر سرباز بسیار خوبی بود.
مافوقش می دانستند آنها همیشه می توانستند روی او حساب کنند.
قدرت هیتلر، بیش از همه، صحبت کردن است.
او سخنران قدرتمندی بود، بسیار پرانرژی.
برخلاف سیاستمداران مدرن، او تمام سخنرانی های خود را می نویسد.
برلین، 30 ژانویه 1933،
آدولف هیتلر بیش از همه تبدیل شده است مرد قدرتمند در آلمان،
دیکتاتوری که غرق خواهد شد مردم آلمان و کل جهان
به قرن بیستم مرگبارترین درگیری،
جنگ جهانی دوم
هیتلر پیروزی پس از پیروزی روی هم انباشته شد پس از به دست گرفتن قدرت،
که به خودی خود یک پیروزی بود بر مردم آلمان و کره زمین
فقط هیتلر بود که خواهان جنگ بود.
نه گورینگ، نه گوبلز، و نه ژنرال ها خواهان جنگ بودند.
هیتلر متقاعد شد که او یک نابغه نظامی بود.
چگونه این مرد بدون آموزش نظامی موفق به فتح کل اروپا شوید؟
چرا مورد توجه قرار گرفت بزرگترین رهبر جنگ در تمام دوران؟
چگونه این بی خانمان سابق layabout معمار شود
راه حل نهایی؟
یک مرد، یک مورخ پرشور،
به دنیا سفر کرده تا تأسیس کند جامع ترین زمان بندی
هنوز از این سفر
هارالد سندنر بیش از 20 سال را سپری کرده است جدا کردن زندگی آدولف هیتلر،
ساعت به ساعت
او در این سالهای اولیه کجا بود و همانطور که او به جنگ پرداخت؟
کجا درست کرد مهم ترین تصمیمات او؟
هرجا که هیتلر بود، آنجا قدرت بود
او همان تجسم بود از یک دیکتاتور مطلق
بیش از 70 سال پس از مرگ هیتلر،
هارالد سندنر نادرستی های متعددی را کشف کرده است،
حتی در جدی ترین آثار منتشر شده.
چیزی وجود دارد مانند 80 بیوگرافی هیتلر
اما همیشه اشتباهاتی وجود دارد در برخی از اطلاعات
از فرانسه تا اتریش از طریق آلمان و بلژیک،
رفتیم جستجو برای آخرین آثار به جا مانده از دیکتاتور
برای درک سفر یک رهبر جنگ.
این برنامه سفر آدولف هیتلر است.
برلین، 30 آوریل 1945،
آدولف هیتلر تصمیم به خودکشی می گیرد.
او یاد گرفته است که روس ها سریع هستند نزدیک شدن به صدراعظم رایش
سربازان او فقط می توانند آنها را مهار کنند برای 24 ساعت دیگر
هیتلر می داند که جنگ را باخته است.
زندگی برای او معنایی نداشت زمانی که او جنگ را باخت
او نمی خواست محاکمه شود.
او نمی خواست تحقیر شود.
حدوداً ظهر،
دیکتاتور خداحافظی کرد به نزدیکترین همکارانش
و به این اتاق بازنشسته شد،
دفتر او در Führerbunker با همسرش اوا هیتلر
این زوج در ساعت 3:30 بعد از ظهر خودکشی کردند.
اوا سم خورد،
در حالی که هیتلر دوچندان اطمینان داشت با گاز گرفتن یک کپسول سم
و همچنین شلیک به خود.
دکترش به او توصیه کرده بود که این کار را انجام دهد تا مطمئن شود خودش را می کشد
مرگ دیکتاتور تقریباً بلافاصله به خصومت ها پایان داد.
آلمان در 8 مه 1945 تسلیم شد.
یک هفته پس از خودکشی این مرد که اروپا و جهان را کشیده بود
به یک فاجعه بی سابقه
تسکین بزرگی بود.
نازیسم با او مرد، همانطور که با او متولد شده بود.
خودکشی هیتلر برای یهودیان بود که هنوز در اسارت آلمان بودند
پایان دادن به آزار و اذیت و رنج آنها.
چگونه ممکن است چنین جنایاتی اجازه داده اند ادامه دهند
برای این همه سال؟
ممکن است جنگ جهانی دوم اجتناب شده اند؟
برای درک ریشه های آن،
ما باید به زمانی برگردیم که هیتلر هنوز وانمود می کرد که صلح می خواهد.
در 29 سپتامبر 1938،
در این ساختمان بود در مرکز شهر مونیخ
که دیکتاتور آلمان آدولف هیتلر چندین سران کشورها را پذیرفت:
بنیتو موسولینی رهبر ایتالیا، ادواردالادیر، نخست وزیر فرانسه،
و نخست وزیر بریتانیا نویل چمبرلین
این یک برخورد سرنوشت ساز بود برای روابط بین الملل
پس از الحاق اتریش به رایش آلمان در سال 1938،
هیتلر اکنون سرزمین سودت را می‌خواست،
بخش شمال غربی چکسلواکی.
او مصمم بود آن را بدست آورد، هر مخالفی که باشد
هیتلر می خواست تمام سرزمین ها را پس بگیرد با مردم آلمانی زبان
او فکر می کرد که هر جا آلمانی صحبت از قلمرو آلمان بود.
در طبقه اول این ساختمان بود که مذاکرات انجام شد
تا شب 29 تا 30 سپتامبر 1938.
ما به این فضای تاریخی بازگشتیم با مورخ هارالد سندنر.
ساعت 1:50 بامداد بود زمانی که دیکتاتور به آنچه می خواست رسید.
اینجا ما در دفتر شخصی هیتلر هستیم از Führerbau در مونیخ.
این نقطه دقیق است جایی که میز ایستاده بود
که روی آن به اصطلاح توافقنامه مونیخ امضا شد.
این معاهده در عمل، بخشی از چکسلواکی را قربانی کرد.
در عوض،
دیکتاتور خود را متعهد کرد برای عدم تهاجم به بقیه آن کشور.
در روزهای بعد، حدود 3.5 میلیون چک
خود را پیدا کردند موضوع دولت آلمان
با چکسلواکی مشورت نشد و هیچ نماینده ای نداشت.
با ترک سودتنلند،
فرانسه و بریتانیای کبیر فکر می کردند که از بدترین ها اجتناب کرده اند.
هر دو به شدت مخالف بودند به چشم انداز جنگی دیگر
چمبرلین به لندن بازگشت، در حال تکان دادن برگه خود در فرودگاه.
او گزارش داد که با هیتلر مذاکره کرده بود
و اینکه اکنون صلح خواهد بود.
او واقعاً باور داشت او صلح را برای سال های آینده تضمین کرده بود.
کمی مشکوک بود نیت واقعی پیشوا
برای زمانی که ژنرال هایش فکر می کردند که کشیدن
چنین پیروزی بدون خونریزی یک نبوغ بود،
هیتلر جاه طلبی های بسیار بزرگ تری داشت.
خود هیتلر می گفت که انگلیسی ها و فرانسوی ها
او را از جنگ محروم کرده بود او می خواست در سپتامبر 1938 شروع کند.
او مصمم به این جنگ بود.
دو روز بعد،
نیروهای آلمانی وارد سودتنلند شدند بدون مواجهه با هیچ مقاومتی
الحاق شناخته شده است به عنوان جنگ گل
موفقیت دیگری برای پیشوا، که محبوبیتش در اوج بود.
تا اینجا او پا به اشتباه گذاشته است
و دقیقاً همان کاری را که می خواست انجام می داد: حاکمان خارجی
در حالی که منتظر فتح فرانسه بود و بقیه اروپای شرقی،
هیتلر در کشور خود ترور کاشت.
این نوع دیگری از جنگ بود، طرد تدریجی یهودیان آلمانی
در طول کریستال ناخت،
شب شیشه شکسته، از 9 تا 10 نوامبر 1938،
هزاران کنیسه و مغازه های یهودی غارت و نابود شدند.
هیتلر می خواست برای وادار کردن یهودیان به مهاجرت.
تعداد زیادی دستگیر و به قتل رسیدند.
سی هزار مرد یهودی دستگیر شدند و در اردوگاه های کار اجباری قرار دهید،
و فقط منتشر شد وقتی قول مهاجرت می دهند
هیتلر فکر کرده بود یهودیان به عنوان یک عنصر خرابکار
آن شب، آلمان نازی از یک خط عبور کرد
در اجرای آن سیاست های یهودستیزی
در سخنرانی در برابر رایشتاگ در 30 ژانویه 1939،
آدولف هیتلر نابودی را پیش بینی کرد از یهودیان اروپا
در صورت وقوع یک جنگ جهانی جدید،
یک پیشگویی بیمارگونه
که هیچ واکنشی را برانگیخت از مردم آلمان
حتی اگر با اغماض،
می توان آن را تفسیر کرد به عنوان یک طرح اخراج،
معلومه داشت حرف میزد در مورد یک نسل کشی برنامه ریزی شده
با این سخنرانی مبانی هولوکاست گذاشته شده بود.
چهره آلمان تغییر کرد.
هیتلر مهمترین تصمیم خود را گرفت در اوبرزالزبرگ،
عقب نشینی در کوه های آلپ باواریا
برگوف شد اقامتگاه ثانویه دیکتاتور
اینجا بالای کوه بود که هیتلر جنگ خود را آماده کرد.
هیتلر حدود یک ربع هزینه کرد دوران سلطنت او در اوبرزالزبرگ.
هیتلر ادعا می کند که اجاره کرده است این خانه متعلق به سال 1928
در واقع یک سال قبل بود.
دلایل دروغ صرفاً مالی بودند.
حتی خیلی دیرتر، او اطلاعات نادرست ارائه کرد
گفت خرج کرده زمان بسیار کمی در اوبرسالزبرگ
اما اینطور نبود.
Berghof اقامتگاه مورد علاقه او بود.
به محض رسیدن به قدرت،
او آن را به عنوان صدراعظم دوم تبدیل کرد بعد از برلین
او اوبرسالزبرگ را انتخاب کرد به عنوان مقر حکومت
زیرا اهمیت استراتژیک داشت در تثبیت قدرت خود
او می تواند آنجا بازنشسته شود تا تنها باشد، بله،
اما او همچنین می توانست دریافت کند اونجا هر کی میخواست
از جمله بازدیدکنندگان مهم
با استفاده از تنظیمات به مرحله سیاست خارجی خود را مدیریت کند.
حزب نازی استاد اسپین بود.
هر روز هزاران بازدید کننده جمع شدند تا نگاهی اجمالی به دیکتاتور داشته باشند.
او ساعت ها از وقت خود را به این امر اختصاص می داد، همیشه آرام و خندان ظاهر می شود.
این یک عملیات تبلیغاتی بزرگ بود.
پیام ارسال شده توسط این تصاویر در اوبرزالزبرگ
نزدیکی هیتلر است به مردم
او صدراعظم مردم بود، این همان چیزی است که او را صدا می کردند
و چه کسی می تواند صدراعظم شود از مردم بدون مردم
با این حال برای شش سال، هیتلر نگه داشته بود رازی از مردم آلمان
معشوقه 25 ساله او،
نام او اوا براون بود،
و فقط نزدیکترین افراد به هیتلر از وجودش خبر داشت
او این ایده را داشت
که ماموریت سیاسی او به او اجازه ازدواج نمی دهد
خودش را معرفی کرد به عنوان نوعی راهب سرباز،
پیامبری متعهد به رسالتش که با ازدواج جور در نمی آید.
با دوربین داده شده توسط دیکتاتور به او،
او فیلم رنگی از زندگی خصوصی آنها گرفت.
روی فیلم، اوا براون خوشحال و راضی به نظر می رسد.
با این حال، در واقعیت، زن جوان رنج می برد.
او دو بار سعی کرد جان خود را بگیرد.
این اقدام به خودکشی باید به عنوان فریاد کمک در نظر گرفته شود.
توضیح هم می دادند غیبت های مکرر او
اگرچه تشخیص آن سخت است در این فاصله
حتی زمانی که هیتلر با او بود،
نسبتا وجود داشت فاصله زیاد بین آنها
در کوه های اوبرزالزبرگ،
هیتلر دور بود چون چیزهای دیگری در سر داشت،
مانند آماده شدن برای جنگ.
پس از شکستن توافق مونیخ با حمله به بقیه چکسلواکی،
او امضا کرد پیمان عدم تجاوز با استالین
اگر قرار بود به لهستان حمله کند.
اکنون اوت 1939 بود.
این آخرین تابستان آرام بود
آن اروپا و جهان برای سالهای طولانی خواهد دانست.
در 1 سپتامبر 1939، هیتلر حمله به لهستان را آغاز کرد.
دو هزار و پانصد تانک و 1300 هواپیما
پشتیبانی ارائه کرد برای یک میلیون و نیم نیروی زمینی.
با وجود اینکه دیکتاتور مصمم بود بسیاری از اطرافیان او با این حرکت مخالفت کردند.
در واقع، فقط هیتلر بود که خواهان جنگ بود.
نه گورینگ و نه گوبلز، و نه ژنرال ها خواهان جنگ بودند.
اشتباه هیتلر در اینجا در تفکر بود حتی اگر به لهستان حمله کند،
انگلیسی ها و فرانسوی ها هنوز واکنشی نشان نمی دهد
با این حال، در 3 سپتامبر 1939،
پاریس و لندن به آلمان اعلام جنگ کرد.
حالا جنگ جهانی بود.
بلافاصله پس از این، دیکتاتور گرفت قطار شخصی او به خط مقدم.
او عملیات ها را دنبال می کرد از کمپ آموزشی در گروس-بورن
در لهستان
او شیفته جنگ مسلحانه بود درست جلوی چشمانش می گذرد
هیتلر احساس می کرد که باید درست باشد جایی که عمل بود
هیتلر هرگز در یک مکان نمی ماند.
او دوست داشت بیرون برود و با مردم ملاقات کند.
دوست نداشت بخوابد در همان مکان دو شب متوالی.
او همیشه به خط مقدم می رفت و جانش را به خطر انداخت.
او اهمیتی نمی داد.
او مطمئن بود که خدا از او محافظت خواهد کرد، که هیچ اتفاقی برایش نمی‌افتد.
تنها شش هفته پس از آغاز جنگ، ورشو محاصره شد.
لهستان خرد شده بود در جنگ رعد و برق یا برق آسای هیتلر.
روز کاپیتولاسیون،
هیتلر قلمرو را تقسیم کرد بین خودش و استالین،
دشمن ایدئولوژیک او
برای جشن پیروزی،
ارتش آلمان رژه رفت در خیابان های ورشو
هیتلر متقاعد شده بود، پس از پیروزی سریع و آسان در لهستان
که او یک نابغه نظامی بود دارای استعداد شهودی
او همیشه حق داشت، بنابراین اگر کسی مخالف بود،
آنها لزوما اشتباه می کردند.
این بار هیتلر به ژنرال هایش اجازه داده بود کمپین را اجرا کنید
با این حال، از این پس، او خودش مسئولیت عملیات را بر عهده می گیرد.
حدود 3 میلیون یهودی اکنون در دست نازی ها بود.
در لهستان شکست خورده، آنها جمع شدند و در گتوهای عظیم انباشته شده اند.
قلمرو بیشتر نازی ها اروپای شرقی را اشغال کردند،
هر چه بیشتر با آنها مواجه می شدند با جمعیت یهودی
این فقط محکومیت آنها را تأیید کرد که یک تبعید سیستماتیک
و سپس نابودی وجود این یهودیان ضروری بود.
شرایط زندگی روزمره غیر انسانی بودند
کنترل شدند، وحشیانه، گرسنگی و کشته شدند.
روشی که هیتلر با آن رفتار می کند جمعیت یهودی لهستان
گرسنگی و بیماری های همه گیر هزاران نفر از آنها را کشت.
تا سال 1940، 1941، در گتوهای بزرگ،
به اندازه 1000 نفر هر ماه می مردند
در عین حال، هیتلر در حال گسترش حکومت خود به سمت غرب بود.
در آوریل 1940، او به نروژ و سپس دانمارک حمله کرد.
او هم به راه افتاد استراتژی حمله برای فرانسه،
اگرچه او تجربه نظامی نداشت.
با این حال همه چیز طبق برنامه پیش نرفت.
به تعویق انداخت 29 بار حمله به فرانسه
دلیل اینکه فرانسه زودتر مورد حمله قرار نگرفت بسیار ساده است: آب و هوا.
آب و هوا عامل مهمی برای هیتلر بود
زیرا از پشتیبانی هوایی استفاده شد برای اولین بار به شکلی عظیم
در این جنگ برق آسا جدید
با این حال، تانک ها نیز بازی می کنند نقش مهمی
ساختن آنها و آموزش خدمه آنها شروع حمله را متوقف کرد.
در پایان هیتلر تصمیم به پرتاب گرفت حمله به فرانسه در 10 مه 1940.
مانند لهستان، این حمله آغاز شد با درگیری هوایی عظیم
سپس ورماخت خرد شد سربازان فرانسوی فقط در چند روز
ارتش آلمان مثل یک غلتک بخار غیرقابل توقف بود
با سلاح های مدرن
با تاکتیک های جسورانه
و با نیروهای بسیار آماده.
با این حال، پیشوا می خواست تا یک بار دیگر در خط مقدم باشیم
شاهد فرانسه به زانو در آمدن
در 19 مه 1940، جزئیات امنیتی هیتلر تعیین تکلیف شد
با پیدا کردن سریع او مکانی برای مقر او
زمان مهم بود.
فرانسه هر لحظه ممکن است با حمله مقابله کند.
در 22 مه 1940،
آنها در مورد روستای منزوی تصمیم گرفتند Brûly-de-Pesche در بلژیک.
اینجا مقر امروز است.
به سختی تغییر کرده است.
در آن زمان، این یک سایت بسیار استراتژیک بود.
خیلی خوب در جنگل قرار داشت، استتار آسان
در مرز فرانسه و بلژیک بود
و فقط چند کیلومتر از آردن
اطرافیان هیتلر به سرعت سه کلبه به عنوان اقامتگاه ساخته شده بود
و غذاخوری برای مردان دیکتاتور.
هر چقدر هم که تعجب آور به نظر برسد،
حتی یک استخر کوچک حفر کردند در صورت موج گرما
با این حال، برای کسانی که مسئول هستند امنیت هیتلر،
فوری ترین ملاحظه پناهگاه بمب بود
بسیار نزدیک به کلبه ی خود هیتلر، یک پناهگاه وجود داشت
این یک مکعب بتن آرمه بود ابعاد هفت متر در هفت متر
جایی که می توانست پناه بگیرد اگر مورد حمله هوایی قرار گرفت
برای تضمین حداکثر امنیت،
تمام 28 روستای مجاور در پایان ماه مه تخلیه شدند.
ماری متنز در آن زمان ده ساله بود.
او هنوز آن روز بسیار غیرعادی را به یاد دارد.
حدود ساعت چهار بعد از ظهر دو مرد آمدند
آنها اصلاً خوب نبودند، من آن را به خوبی به یاد دارم.
به ما گفتند باید دو ساعت دیگر برویم.
ما را تخلیه کردند بدون اینکه بدانیم به کجا می رویم،
و به ما گفته شد که دیگر برنگردیم.
با این حال، دلیل آن را به ما نگفتند.
چند تا گرفتند گروگان مردم محلی
حدود 80 یا بیشتر
و گفت که با جانشان جبران می کنند
اگر هر یک از افراد تخلیه شده سعی کند برگردد.
این یک تهدید بود، یک مقدار اضافی فشار بر مردم محلی
در 6 ژوئن 1940،
دیکتاتور بالاخره رسید در برولی دی پشه،
سایت در حال حاضر کاملا امن است.
در این مدرسه بود که هیتلر عملیات نظامی را هدایت می کرد.
جداول بلند با نقشه پوشیده شده بود.
این جایی است که سرنوشت فرانسه تصمیم گرفت.
تنها پس از دو هفته مبارزه، تلاش های دیکتاتور پاداش گرفت.
در 17 ژوئن 1940،
مارشال پتن درخواست کرد توقف خصومت ها
فرانسه کتک خورد.
پیشوا خوشحال بود.
هیتلر کاملا سرخوش بود.
در شش هفته، او به چیزی دست یافت که آلمان در چهار سال نتوانسته بود انجام دهد
در طول جنگ جهانی اول: شکست فرانسه.
رهبر نازی خدمات خود را دستور داد برای کنار گذاشتن شرایط
برای آتش بس فوری
در شب بیستم انجام شد تا 21 ژوئن 1940، در این کلیسا.
اکسل تیکسون مورخ متخصص برولی دی پشه است.
جو کمی عجیب بود
چون سوارش بودند با نور شمع،
از آنجایی که آنها باید محتاط باشند از حملات هوایی احتمالی
این شد متن که هیتلر تحمیل خواهد کرد
در مورد فرانسوی ها در کامپینی.
هیتلر نمایندگان را احضار کرد از فرانسه به Compiègne
به همان واگن راه آهن
که در آن آلمانی ها داشتند تا شکست خود را در سال 1918 اعتراف کنند.
این پیروزی انتقام دیکتاتور بود برای جنگ جهانی اول
یک رویا به حقیقت پیوست.
بلافاصله پس از آن، هیتلر از پاریس دیدن کرد.
این یکی دیگر از آرزوهای او بود برای ورود به پایتخت فرانسه
او در 23 ژوئن 1940 به آنجا رفت.
اما کتاب های تاریخ به ما دو تاریخ متفاوت بدهید
برای دیدار هیتلر از پاریس،
نتیجه گیری برخی نویسندگان که شاید دو بار ملاقات کرده باشد.
این درست نیست
هیتلر فقط یک بار از پاریس دیدن کرد در 23 ژوئن،
از ساعت 4:05 تا 9:00 صبح.
دیکتاتور با عجله به سمت اپرای گارنیه رفت
قبل از توقف برای عکس روبروی برج ایفل
یک تصویر بسیار نمادین که در سراسر جهان دیده شد.
از آن لحظه به بعد،
رسانه ها شروع به صحبت از هیتلر کردند به عنوان بزرگترین رهبر جنگ در تمام دوران.
با این حال، در طول نبرد بریتانیا،
نیروی دریایی و نیروی هوایی آلمان تحت کنترل قرار گرفتند.
هیتلر خیلی ترجیح می داد یک معاهده با بریتانیای کبیر،
به جای خرد کردن آن در یک پیروزی نظامی،
همانطور که با فرانسه کرده بود.
انگلیسی ها قصد همکاری نداشتند.
آنها به حملات آلمان پاسخ دادند با مقاومت شدید
این اولین شکست او بود از جنگ جهانی دوم
تا اوایل تیرماه
هیتلر امیدوار بود که بریتانیا مثل یک تکه میوه رسیده می افتاد
همانطور که اولین بمب های بریتانیا شروع شد افتادن در خاک آلمان،
هیتلر مشتاق بود مطمئن شود با ارزش ترین دارایی او
امن ساخته شد
این، همانقدر که بعید به نظر می رسد، مجموعه هنری او بود.
برای چندین سال، دیکتاتور یک موزه هنری غول پیکر داشت
ساخته شده در لینز،
شهر که بیشتر دوران جوانی خود را در آن گذرانده بود.
او قصد داشت نمایشگاه بگذارد معروف ترین آثار اروپا در آنجا.
اینجا بود، در روده های Führerbau،
که گنج خود را ذخیره کرده است
در حالی که او منتظر بود تا موزه اش ساخته شود.
برای بازدید برگشتیم این انبار نسبتاً غیر معمول
با هارالد سندنر
آثار هنری در اینجا ذخیره می شد.
برای هیتلر، آثار هنری همیشه بودند مهمتر از جان مردم
در زمان جنگ همیشه پشیمان بود تخریب موزه ها و تئاترها
با این حال، او نمی توانست اهمیتی بدهد در مورد زندگی مردم
حدود 700 اثر هنری در این راهروها انبار شده بودند
و به طور دائم محافظت می شود توسط مردان اس اس در طول جنگ.
بیشتر نقاشی بود که مصادره شده بود
یا به زور فروخته می شود.
بسیاری از آنها توسط ارتش آلمان غارت شده بودند در کشورهای اشغالی
هیتلر بزرگترین دزد هنر جهان بود.
آثار هنری پاره شده دیکتاتور تا سال 1945 در اینجا پنهان می ماند.
در سال 1941، هیتلر مشغول جنگ خود بود.
بالاخره زمانش رسیده بود تا او رویای دیگری را محقق کند،
که جان بخشیدن به بلشویسم، دشمن فانی ناسیونال سوسیالیسم
در 22 ژوئن 1941،
هیتلر راه اندازی شد حمله او علیه اتحاد جماهیر شوروی،
یکی از بزرگترین تهاجمات در تاریخ نظامی
چهار میلیون سرباز، 600000 وسیله نقلیه و همین تعداد اسب.
هیتلر از جنگیدن در دو جبهه محتاط بود، اما او در نهایت دستور داد.
شما باید متوجه شوید که او متقاعد شده است از نبوغ استراتژیک خودش
و مطمئن بود او می تواند اتحاد جماهیر شوروی را شکست دهد
به همین راحتی که با او فرانسه را تسخیر کرده بود،
یعنی فقط در چند هفته
در این مرحله،
ایده هیتلر تبعید یهودیان بود به اتحاد جماهیر شوروی فتح شده
این طرح اولیه بود از راه حل نهایی،
اما الان سه سال است که
دیکتاتور همچنین از Einsatzgruppen استفاده کرده بود.
اینها یگان های ویژه بودند که به دنبال ارتش،
حذف یهودیان و مخالفان سیاسی مثل آپاراتچی های شوروی.
این جوخه های مرگ اکنون شروع شده اند اجرای اعدام های دسته جمعی
در ابتدا فقط مردها بودند که به طور سیستماتیک کشته شدند.
با این حال، پس از آن زنان و کودکان به طور فزاینده ای شامل شدند
در این جنایات
حدود 40 درصد از یهودیان چه کسی در هولوکاست خواهد مرد
در عملیات تیراندازی کشته شدند.
در جبهه، دیکتاتور داشت پیروزی پشت سر هم می برد.
او مینسک و سپس لنینگراد را فتح کرد.
در آگوست 1941 از سربازان دیدن کرد در جبهه شرقی اوکراین
کل بخش های قلمرو تحت کنترل نازی ها قرار می گرفتند.
هیتلر مطمئن بود که روسیه قبل از زمستان سقوط خواهد کرد.
شور و شوق واقعی وجود داشت در تابستان و اوایل پاییز 1941
با پیشروی نیروهای آلمانی با سرعت باورنکردنی در روسیه.
حالا دیکتاتور یک تصمیم استراتژیک گرفت که برای او گران تمام می شود.
او تصمیم گرفت کشاورزی را تصرف کند،
منابع صنعتی و نفتی جنوب روسیه
علاوه بر این، او یک مسابقه خشمگین داشت با برخی از ژنرال هایش
که می خواست مستقیم به سمتش برود و به مسکو حمله کنند.
این بحث ها به طور جدی کند شد سقوط رعد اسا،
جنگ برق آسا آغاز شد در ژوئیه 1941 علیه اتحاد جماهیر شوروی.
در زمان حمله به مسکو در اکتبر 1941 شروع شد، خیلی دیر بود.
ورماخت در زمستان پیشی گرفت.
دما به همان اندازه کاهش یافت به صورت منفی 30 درجه
سربازان آلمانی خسته شده بودند
و ضد حمله شوروی آنها را صدها کیلومتر به عقب راند.
واقعاً یک شکست بزرگ است.
اتحاد جماهیر شوروی فروپاشی نشده است.
در حال مبارزه است.
به نظر می رسید که منابع نامحدودی دارد
و مردان و تجهیزات بسیار بیشتر که کسی مشکوک است
هیتلر ژنرال های خود را نگه داشت مسئول این خرابی
از آغاز جنگ،
او به شدت مشکوک شده بود از برنج تاپ نظامی خود.
نبرد برای مسکو نقطه عطفی بود
در روابطش با آنها
هیتلر هرگز به ژنرال های خود اعتماد نکرده بود.
آنها را تحقیر کرد
چون نصیحت کرده بودند علیه لشکرکشی فرانسه،
و حالا آنها را سرزنش کرد برای شکست حمله بزرگ
تابستان 1941.
هیتلر همیشه این گرایش را داشت دیگران را برای شکست های خود مقصر بداند.
برای پوشاندن اشتباهات خود،
دیکتاتور 30 ​​ژنرال خود را برکنار کرد از جمله والتر فون براوچچ،
فرمانده کل قوا از ارتش زمینی آلمان
هیتلر اکنون این وظیفه را بر عهده گرفت،
همراه با فرماندهی معظم کل قوا از تمام نیروهای مسلح
از ژوئن 1941،
دیکتاتور سرکوب شد در مقر لهستانی اش،
در شش کیلومتری Rustenburg قرار دارد.
از این مجموعه وسیع بود پناهگاه ها و تونل ها
که او جنگ در روسیه را هدایت کرد.
نام رمز این مکان Wolfsschanze بود، یا لانه گرگ
پیشوا همچنان مستقر خواهد بود بیش از دو سال در این ستاد.
این برعکس هیتلر بود تا این لحظه انجام داده بود
او هرگز در همان مکان نمانده بود.
با این حال، این شد سنگر جنگ جهانی دوم او.
این شکنجه نشان داد که داشت کنترلش را از دست می داد،
دیگر قادر به راه اندازی جنگ تلفن همراه خود نیست.
اینقدر نزدیک بودن به جنگ یعنی
که نظارت دقیق تر لازم بود
واقع در اعماق جنگل، امنیت سایت فوق العاده بود.
خیلی خوب محافظت شده بود
اطراف یک میدان مین بود با 50000 مین
موانع طبیعی وجود داشت از دریاچه ها و باتلاق ها،
و کل سایت حصارکشی شد.
برج های دیده بانی برپا شد
و سنگرها حفر شد برای منصرف کردن دشمنان نزدیک
حدود 50 ساختمان و پناهگاه ها محافظت شدند
توسط تیرهای مسلسل و نورافکن استتار شده توسط پوشش گیاهی اطراف.
همه چیز فکر شده بود تا آخرین جزئیات
هیتلر همیشه محتاط بود تهدید از داخل
تصورش آسان بود عملیات کماندویی علیه این لانه،
بنابراین یک جانشینی وجود دارد از پست های بازرسی امنیتی برای عبور از
فوق العاده سخت بود برای رسیدن به هیتلر
حدود 6000 نفر در این سایت زندگی می کردند به صورت دائمی
در حالی که هزاران سرباز در خط مقدم جان باختند،
اطرافیان هیتلر در اینجا لذت بردند امکانات مختلف برای استراحت آنها.
مثلا یک سینما اما این همه چیز نبود
این یک سونا داشت زیرا برخی از نیروها و به همین ترتیب سونا را دوست داشت.
هیتلر هرگز به سونا نمی رفت، البته
به عنوان یک قاعده کلی، دیکتاتور به ندرت قبل از ظهر بیدار می شد.
سپس او به کار خود می رسید تصمیمات نظامی خود را می گیرد.
سرانجام، حدود ساعت دو بامداد،
او افراط می کرد در مراسم چای خوردن
با منشی های مورد علاقه اش در حالی که در مورد خودش صحبت می کند
مونولوگ های هیتلر شد به طور فزاینده ای برای اطرافیانش غیر قابل تحمل است.
همیشه همین بود.
منشی ها به نوبت رسیدند گوش دادن به او
آنها البته چاره ای نداشتند.
این روش هیتلر برای خاموش کردن بود مدتی از جنگ
در این مرحله، هیتلر متوجه شده بود که حمله به اتحاد جماهیر شوروی
سخت تر از آن چیزی است که او ابتدا فکر می کرد.
او از طرح تبعید خود دست کشید یهودیان به شوروی اشغالی،
و در پاییز 1941 در لهستان بود که او نقشه قطعی خود را درآورد
برای راه حل نهایی
سرنوشت میلیون ها یهودی مهر و موم شد یک بار برای همیشه در 20 ژانویه 1942،
در کنفرانس Wannsee
در پایان این جلسه، سازماندهی شده توسط راینهارد هایدریش،
دست راست هیملر و رئیس Einsatzgruppen،
گزارشی از شماره تهیه شد از یهودیانی که باید نابود شوند، 11 میلیون.
پس از کنفرانس Wannsee،
یهودیان در اروپا به طور روشمند جمع شدند،
سپس به سمت کارخانه های قتل هدایت شد.
اینها مراکز نابودی بودند
برای حذف یهودیان طراحی شده است چند ساعت پس از ورود آنها
هیتلر به فضایل اعتقاد داشت از نسل کشی یهودیان
او مطمئن بود که اگر انجام دهد نابودی دسته جمعی یهودیان،
او می توانست دوباره به دست بیاورد مزیت ژئوپلیتیکی،
از آنجایی که یهودیان کمک می کردند همه دشمنان آلمان
در بهار 1942، انتخاب برای آشویتس آغاز شد
با ساده سازی از روند نابودی
ضعیف ترین ها مستقیم فرستاده شدند هنگام ورود به اتاق های گاز
خود هیتلر هرگز پا نگذاشت در اردوگاه کار اجباری
هیتلر هرگز مستقیماً شاهد نبود عواقب آنچه او به راه انداخت.
او یک بار هم عیادت نکرد اردوگاه کار اجباری،
بر خلاف هیملر
در تابستان 1942،
هیتلر مقر خود را انتقال داد به وینیتسیا در اوکراین.
از این اردوگاه کلبه های چوبی بود
که دستور داد به سربازانش برای تصرف استالینگراد.
درگیری شدید بود
و از نوامبر به بعد، وضعیت به سرعت بدتر شد.
در عرض چند ماه،
ارتش ششم آلمان توسط 90 لشکر شوروی محاصره شده بود.
آنها تا انتها محصور شدند.
گرسنگی داشتند، نه غذا، نه مهمات، نه هیچ چیز.
از این نقطه به بعد، ضعف های بزرگ
در برنامه ریزی استراتژیک هیتلر آشکار شد.
شکست تهاجم اتحاد جماهیر شوروی عیب های خود را آشکار کرد.
نشان می دهد که او عادل است یک رهبر جنگی متوسط،
نه آن نابغه نظامی که فکر می کرد.
آنچه ما در اینجا داریم یک فرد است در حال غرق شدن در پناهگاه مقر خود،
به طور فزاینده ای از واقعیت ها بریده می شود از جنگ روی زمین،
اما با این وجود کیست تفویض اختیار کمتر و کمتر
در 2 فوریه 1943،
330000 سرباز آلمانی بالاخره تسلیم شد
اولین کاپیتولاسیون بود توسط ارتش آلمان
شکست در استالینگراد نقطه عطفی بود
و آغاز پایان برای رهبر جنگ بزرگ.
مدت زیادی بعد از شکست، هیتلر مقر خود را ترک کرد
و رفت به صومعه سنت فلوریان در اتریش.
در اینجا او در یک مراسم مذهبی شرکت کرد با نزدیک ترین همکارانش
هارالد سندنر کشف کرده است این عکسی که قبلا دیده نشده بود
در این رویداد از دیکتاتور گرفته شده است.
او می خواست مکان دقیق را به ما نشان دهد، اکنون مملو از نمادگرایی است.
آدولف هیتلر درست در اینجا تنظیم شده است در 4 آوریل 1943.
دو ردیف صندلی گذاشته بودند برای او و اطرافیانش
زبان بدن پیشوا در مورد وضعیت روحی خود بسیار صحبت می کند.
نبرد برای استالینگراد به نظر می رسد او را عمیقا تحت تاثیر قرار داده است.
در این عکس، او اجازه می دهد احساسات درونی خود را نشان دهد
کاری که او هرگز به عنوان پیشوا انجام نداد.
او متفکر و گوشه گیر است.
من مطمئن هستم که در این مرحله، او می دانست که جنگ شکست خورده است.
وقتی مراسم تمام شد، هیتلر به لینز رفت
شهری که در آن او بیشتر دوران جوانی خود را سپری کرده بود.
او آن را نمی دانست،
اما این آخرین بار بود او هرگز به آنجا می رفت.
آلمان اکنون مورد حمله شدید قرار گرفته بود توسط متفقین
هیتلر به مقر لهستانی خود بازگشته بود
و خبر بد از همه جا ریخته شد
آلمان بمباران می شد، کل شهرها در حال ویران شدن بودند
و تلفات ملکی قابل توجه بودند.
این او را اذیت نکرد.
آنها فقط ساختمان و مردم بودند.
هیچ اهمیتی نداشتند.
اما چه چیزی او را آزار می دهد
فرود متفقین بود در نرماندی در 6 ژوئن 1944.
صد و سی هزار مرد از انگلیس به این کانال آمد.
در عرض 24 ساعت،
آنها خطوط آلمان را شکسته بودند و نیروهای مدافع را دور زدند.
این موفقیت است. هیتلر دوباره عصبانی است.
او همیشه از ژنرال هایش عصبانی است، آنها به اندازه کافی قوی نیستند،
و آنها به اندازه کافی سخت نیستند.
او ادامه می دهد، با این حال،
باور به این دنیای خیالی که در آن همه چیز برعکس خواهد شد.
در آن زمان هیتلر در حال توسعه بود سلاح های پیشرفته تکنولوژیکی
برای سال ها، دانشمندان آلمانی روی موشک های دوربرد کار می کرد،
که می تواند روحیه آلمانی ها را تقویت کند
و حتی شاید بشکند مقاومت دشمن
اولین موشک از این دست شلیک شد در لندن در 8 سپتامبر،
و دیکتاتور تمام نیت را داشت حتی فراتر رفتن
آنها روی بمب اتم کار می کردند.
تعداد زیادی وجود دارد از فناوری های نظامی بسیار پیشرفته
مردم به این وندروافن اعتقاد داشتند، این سلاح های معجزه آسا
رایش آلمان به تدریج محاصره می شد
توسط نیروهای شوروی و متفقین.
هیتلر راه اندازی شد آخرین حمله در غرب
نبرد برآمدگی.
این یک ضد حمله بود در مرز فرانسه و بلژیک،
با هدف نشان دادن آلمان همچنان ایستاده بود و همچنان مصمم بود.
این یک حرکت کاملا ناامیدانه بود
و هیچ حمایتی نداشت از ژنرال های آلمانی
چون ارتش هیچ منبعی نداشت، چه انسانی و چه لجستیکی،
که با آن با متفقین جنگید، به خصوص در آسمان،
که کاملا کنترل شده بود توسط متفقین
شانس کم بود یا اصلا وجود نداشت از تغییر جزر و مد آنها در غرب.
به عنوان دیکتاتور از شکست به عقب رفت،
سلامتی او به شدت رو به افول بود.
او از مشکلات قلبی رنج می برد
و نشان می دادند اولین علائم پارکینسون
تئودور مورل،
که پزشک شخصی او بوده است از سال 1935، هرگز دور نبود.
او تا 28 دارو مصرف می کرد یک روز یا معادل آن در تزریق.
او باید برای بلند کردنش تیراندازی کند و دیگران برای آرام کردن او.
او از مرگ می ترسید قبل از اینکه به هدفش برسد
در آغاز سال 1945،
او دفتر مرکزی خود را در لهستان ترک کرد برای بازگشت به پایتخت، برلین.
او هنوز فکر می کرد که می تواند در جنگ پیروز شود.
او امیدوار بود که ائتلاف بین متفقین
و روس ها شکست خواهند خورد.
اکنون مارس 1945 بود،
بمباران پایتخت آلمان تشدید شد.
دیکتاتور خود را هشت متر دفن کرد زیرزمینی در پناهگاه Führer خود،
مجموعه ای از 20 اتاق زیرزمینی ساخته شده برای مقاومت در برابر حملات هوایی
دیوارهای بیرونی نزدیک به چهار متر ضخامت داشتند
و سقف بتنی بود با تیرهای فلزی تقویت شده است.
همه چیز غیر قابل تخریب بود.
این مدلی از پناهگاه پیشوا است
و باغ صدراعظم رایش برلین
هیتلر و اوا براون در شش اتاق زندگی می کردند. هر کدام با اتاق خواب خود
یکی برای اوا و یکی برای هیتلر.
یک اتاق مهم مرکز فرماندهی بود، جایی که یک جلسه توجیهی روزانه برگزار می شد.
هیتلر کارگردانی کرد پایان جنگ از اینجا
آن طرف اتاق ها برای دیکتاتور محفوظ است،
شش اتاق دیگر گرفته شد توسط نزدیکترین همکارانش،
پزشک شخصی او، تئودور مورل،
و گوبلز، وزیر تبلیغات او، بلکه کارکنان تعمیر و نگهداری
ده نفر دیگر با او زندگی می کردند.
افسانه می گوید که تونل های زیادی وجود داشت منتهی به بیرون از پناهگاه
هیچ کدام از اینها درست نبود، به گفته مورخان
همه شایعات در مورد تونل های مخفی وصل کردن آن به مترو
یا فرودگاه تمپلهوف فقط همین هستند، شایعات
پناهگاه خروجی دیگری نداشت نسبت به اصلی
و خروجی اضطراری به باغ.
دیکتاتور به ندرت پناهگاه را ترک می کرد.
ارتش سرخ مسیری را مستقیماً به سمت برلین حک می کرد.
هیچ جا امن نبود
در 11 آوریل 1945،
آمریکایی ها اردوگاه کار اجباری بوخنوالد را آزاد کرد،
کشف وحشت وصف ناپذیر آن
تصمیم گرفتند راهپیمایی کنند روستاییان محلی از طریق اردوگاه
تا ببینیم رژیم نازی چه جنایاتی دارد درست در کنار خانه مرتکب شده بود.
آنها عمیقاً شوکه شده بودند و البته ناراحت از این موضوع
اما در واقع، آنها می دانستند که یک اردوگاه وجود دارد.
آنها از نابودی خبر داشتند، زیرا در بهار 1942،
اگر می خواستی بفهمی درباره نابودی یهودیان،
شما می توانید آن را انجام دهید
تقریباً 56000 نفر در اردوگاه جان باختند.
روس ها فشار می آوردند هزاران نفر وارد برلین می شوند.
هیتلر با شنیدن این خبر عصبانی شد.
در یک جلسه توجیهی بعد از ظهر 22 آوریل،
هیتلر فهمید که هیچ سربازی وجود ندارد برای نجات او می آیند
برای اولین بار مجبور شد تصدیق کند که جنگ تمام شده بود
وی اعلام کرد که اگر چنین باشد، به خودش شلیک می کرد
حتی امروزه نیز بسیاری از مستندها ادعا می کنند
که این آخرین عکس است تا کنون از آدولف هیتلر گرفته شده است.
این چنین نیست.
البته این درست نیست.
آخرین عکس واقعی هیتلر در 20 آوریل گرفته شد،
تولد او، در خرابه های صدراعظم رایش.
مورخان اتفاق نظر دارند.
این قطعا است آخرین عکس دیکتاتور
او در شرکت دیده می شود دستیار ارشدش
و آجودان، جولیوس شاوب، که روز بعد دستور داده شد
رفتن به برگوف تا همه را نابود کند از اوراق شخصی هیتلر
آوریل 1945، برلین کاملاً محاصره شده بود.
هیتلر شنید که وفادارترین اوست همکار، هاینریش هیملر،
در حال مذاکره با دشمن بود.
این موضوع باعث ایجاد یک خشم شد و تصمیمش را برای او گرفت.
در تاریکی پناهگاه،
او با همراه قدیمی خود ازدواج کرد، اوا براون، در شدیدترین حریم خصوصی.
مراسم برگزار شد در شب 28 لغایت 29 آوریل
در پناهگاه
باید صحنه را تصور کنید.
هوا تاریک بود.
چراغ ها سوسو می زدند و اغلب بیرون رفتن
به دلیل حملات هوایی
همه تنش داشتند.
مرطوب و کپک زده بود.
بوی تعفن می داد.
اصلا پر زرق و برق نبود
اندکی پس از مراسم،
هیتلر ترسیم کرد وصیت نامه سیاسی او
این یک کپی است.
اراده سیاسی هیتلر و وصیت نامه 29 آوریل
یکی از وحشتناک ترین اسناد است در تاریخ بشریت
این چند صفحه خلاصه می شود کل ایدئولوژی و جنون نازی،
که باعث مرگ و میر شد بین 50 تا 60 میلیون نفر
هیچ اشاره ای نشد از تعداد قربانیان
یک بار دیگر دیکتاتور لعنت کرد افسران ارتش آلمان
برای ناامید کردنش
با این حال، همچنین مردم آلمان که در چشمانش،
مبارزه کافی نشان نداده بود.
همه آنها مسئول شکست بودند.
یهودیان بیشتر از همه.
او توضیح می دهد که یکی بود از بزرگترین دستاوردهای او
نابود کردن چنین تعداد زیادی از یهودیان،
و از جانشینان خود می پرسد برای ادامه این سیاست کشتار جمعی.
ادعای هیتلر غیرممکن است هولوکاست را نمی خواست
و چیزی در مورد آن نمی دانست.
او همه چیز را می دانست و آشکارا به آن اعتراف کرد.
در مجموع 6 میلیون یهودی نابود شدند در اردوگاه های کار اجباری و مرگ نازی ها
در 30 آوریل 1945،
هیتلر خودکشی کرد در دفترش در پناهگاه فوهر.
اوا هیتلر در کنار او درگذشت.
با این حال، برنامه سفر دیکتاتور به اینجا ختم نمی شود
تنها 30 دقیقه پس از مرگ او،
جسد او را به بیرون بردند و سوزاندند در باغ صدراعظم رایش
توسط خدمتکارش، هاینز لینگه، طبق آخرین درخواست استادش
هیتلر نمی خواست بدن او به همان سرنوشت دچار شود
مانند موسولینی،
که مثله شده و وارونه آویزان شده بود در یک پمپ بنزین در میلان
بدنش خیس شد در بنزین و مشتعل شد.
با این حال، از آنجایی که همه کسانی که درگیر هستند با عجله از آنجا خارج شدم،
آنها مطمئن نشدند که او به خاکستر تبدیل شد
و بقایای او توسط سربازان شوروی پیدا شد.
هیچکس نتوانست برای شناسایی جسد سوخته
به عنوان دیکتاتور.
برای اطمینان کامل، استالین دستور تجزیه و تحلیل کامل را داد
از باقی مانده ها اینجا در محله شمالی برلین.
پس از کالبد شکافی،
آنها توانستند تشخیص دادن جسد هیتلر،
با تشکر از یک معاینه دقیق از دندان هایش
اطلاعات حیاتی بود
استالین و سرویس های مخفی او سالها از دنیا پنهان شد
مورخان چندین فرضیه در مورد چرایی وجود دارد.
فکر می کنم به این دلیل است که او می خواست برای کاشتن شک و سردرگمی
در میان متحدان غربی، و توجیه می خواست
برای یک سیاست سخت نسبت به آلمان پس از جنگ،
بر اساس ترس ساخته شده است که هیتلر برمی گردد
همانطور که ناپلئون کرده بود، و دوباره از اول شروع شد
استالین در این مورد چیزی نگفت در کنفرانس پوتسدام،
که صورت گرفت از 31 ژوئیه تا 2 اوت 1945.
در واقع او آشکارا دروغ گفت.
باید به یاد داشته باشید که جنگ سرد قبلاً در این مرحله شروع شده بود.
جانشینان او، خروشچف و برژنف، تا سال 1968 در دام دروغ ماند.
زمانی که برژنف سرانجام گزارش کالبد شکافی را منتشر کرد.
در حالی که متفقین در سراسر اروپا به دنبال هیتلر گشتم،
بقایای او برده شد در یک اودیسه واقعی
نه بار دفن و دوباره کنده شد
قبل از پایان دادن به اینجا در یک پادگان روسیه در شمال آلمان.
بیدریتز اثر ماگدبورگ، 4 آوریل 1970،
بقایای او سوزانده شد و سپس از این پل پرتاب شد.
هارالد سندنر این عکس ها را گرفته است از این نقطه کمتر شناخته شده
تمام آنچه امروز از هیتلر باقی مانده است دندان های او در مسکو هستند.
بیست و پنج سال پس از پایان جنگ جهانی دوم،
این جایی است که برنامه سفر آدولف هیتلر بالاخره به پایان رسید.
12 سال قدرت هیتلر یکی از مخرب ترین است
و دوره های منفی در کل تاریخ،
اگر مخرب ترین نباشد
ده ها میلیون کشته،
و کل بشریت متزلزل از آنچه که قادر بود.
نابودی از یک بخش کامل از خودش
هیتلر مظهر شر بود.
هیچ کس پاسخگو نبوده است برای مرگ بیشتر از او
آدولف هیتلر،
یکی از بزرگترین جنایتکاران از تاریخ بشر